장음표시 사용
391쪽
is ad manus impositionem crebro recurrere . expleto autem Satisfacti se nis tempore, sicuti sacerdotalis contemplatio probaverit, communi 'is ni restituat. Hi vero qui ad priora vitia relabuntur, secundum prio,, rum canonum severitatem damnentur. PROBATUR a. variis rationibus : atque ut eas praetermittamus quas
ex Tertulliano supra adduximus, Prima est ea quam affert Augustinus, Ne videlicet medicina vilisse minus utilis esset aegrotis. Longe enim vilior fasia esset, si privata Ps nitentia publicam supplevisset. Secunda est ea qua utitur Petavius . Si enim, inquit, ad comm se nionem pacemque reverti alterius ac privatae Poenitentiae γ bene. se cio potuerint in eadem crimina iterum prolapsi, nonne melior il- is lorum quam ceterorum conditio fuit , quibus sine publica Pgnitentia is reditui ad Ecclesiam non patuiti Atqui nemo tam vecors erit, quiis humanius cum illis actum putet qui in eadem saepius incurrissent . se & quidem horrenda flagitia , quam cum iis qui semel ea commisisese sent; quod ex illa opinione caliter sentientium P consequitur. Ergo. Plura in eandem sententiam suppeditabunt Petavius idem , Μorinus& Albaspinaeus. Quae RΕs quando mos iste deserit , & secunda Ps nitentia relapsis permissa. REspo NDgo id videri contigissae post annum Christi septingentem mum . Capitularium enim lib. I. cap. 72. sic statuitur : Ηi qui fre- is quenti praevaricatione peccant vel Ps nitentiam iterant, frequenti senis tentia, nisi per satisfactionem quae praevaricati sunt emendare nitanis tur, coerceantur, Vel condemnentur, ut haec quae voluntarie non di-
is luerunt, inviti emendent. Quod si aliquis renuerit, & praeceptis sui se Sacerdotis inobediens apparuerit ; secundum modum culpae, excom ,, municetur. Itaque non solum secunda Pgnitentia relapsis permiti hatur , sed & ad illam obeundam cogebantur si eam recusarent. Hin marus quoque in Capitulis suis anni 874. cap. Io. cui titulus , de re ιapsis post Paenirentiam publicam, ita Presbyteros suos alloquitur : Sobis licite providete , ut si aliqui post reconciliationem publicam in pu se blicum peccatum ceciderint, ad notitiam meam perseratis, ut sciatis is qualiter . . . . agere debeatis.
IrsDΕΜ videtur Romae, ac sorte etiam alibi, Venia sacraque eorpo ris Christi communio in extremo spiritu indulta. PROHATu R ex Stricio summo pontifice epis. I. cap. 3. ad Himerium Tarraconensem episcopum , qui ipsum consuluerat super iis, Qui acta ,, Pgnitentia, tanquam canes ac sues, ad vomitus pristinos, & ad vinlutabra redeuntes, & militiae cingulum & ludicras voluptates & no
392쪽
h va coniugia & inhibitos denuo appetiverant concubitus , quorum o professam incontinentiam generati post absolutionem filii prodideri rant. Ita vero respondet Siricius . De quibus, quia jam sustu- ,, gium non habent ps nitendi , id duximus decernendum, ut sola inis tra ecclesiam fidelibus oratione jungantur ; sacrae mysteriorum cele- ,, britati, quamvis non mercantur, intersint ; a dominicae autem menis De convivio segregentur, ut hac saltem districtione correpti , & ipsi is in se sua errata castigent , & aliis exemplum tribuant , quatenus abis obsegnis cupiditatibus retrahantur . Quibus tamen , quoniam carnaliis fragilitate ceciderunt , viatico munere, cum ad Dominum coeperintis proficisci, per communionis gratiam volumus subveniri. Quam soris mam & circa mulieres quae lese post Poenitentiam talibus pollutiori nibus devinxerunt, servandam esse censemus. An Paenitentia publica etiamnum imponi possit, aut debeat .
UT qua decet cautione quaestionem hanc tractemus, observandum. r. Poenitentiam publicam hic a nobis appellari eam quae palam 3c publice obitur , quolibet tandem ritu id fiat. Neque enim hoc nomine intelligi volumus illam omnem variarum Poenitentiae stationum Veterem pompamis, quam supra depinximus; nec de pristino illo apparatu in usum revocando cogitamus.
a. Cum Poenitentia publica olim indicta sit tam oceultis quam p blicis peccatis; de publicis hic esse tantum controversiam , non de o cultis. Diu enim est ex quo mos ille, de peccatis arcanis Poenitentiam agendi, in Ecclesia obsolvit. Ut tamen quid de utroque genere sentiamus perspicuum sit, qua ratione singula curanda sint breviter declarabimus.
CUΜ quis palam ita peccavit, ut ceteris offensioni fuerit, eum publica Poenitentia castigare non tantum hoc etiam aevo licet, sed, & generatim loquendo, expedit ac necesse est, modo prudenter id fiat. PROBATUR I. ex illo Pauli I.Tim. 3. Σα Peccantes coram omnibus argue, ωι cetrei timorem habeant a quod in omnia deinceps tempora dictum sine dubio suit. PROBATUR a. ex Patribus ad . VII. usque saecvsum . Cum enim omnibus peccatis caclonicis Poenitentiam publicam decernunt, ex com muni Ecclesiae lege ac consuetudine ; tum speciatim publicis , ex petculiari eorum conditione ἡ & resarciendae offensionis necessitate , V. g.
Augustinus ferm. 33r. Si peccatum ejus, inquit , non solum in gra-- Vi ejus malo , sed etiam in tanto scandalo est aliorum , in
393쪽
is notitia multorum , vel etiam totius plebis agere Poenitentiam nonis recuset, non resistat: non lethali & mortiferae plagae per pudorem addat
Carfarius Arelatensis hom. 8 Qui cum multorum destructione perdidit, is cum multorum aedificatione se redimat. Idem statuit Eligius , qui & homilia I 6. Duos praeterea alloqui ,, mur , inquit , quos publica actio criminalis publicam coegit agere,, Poenitentiam. PROBATu R I. ex Patribus ac Conciliis omnibus a VII. saeculo ad XII. Etsi enim multum sese remiserat vetus Ecclesiae disciplina quoad Poenitentiam publicam , ea tamen inviolata permansit cum flagitia publica erant: horumque scelerum rei ad satisfaciendum Ecclesiae, non solum Episcoporum decretis, sed etiam , si contumaces essent, Principum auctoritate his in casibus adigebantur Concilium Cabilonense II anno 8I3. celebratum , cam 27. sic edi cid : Poenitentiam agere juxta antiquam canonum constitutionem in se plerisque locis ab usu recessit; & neque excommunicandi , neque reri conciliandi antiqui moris ordo servatur; ut a domino Imperatore impe se tretur adjutorium, qualiter si quis publice peccat, publica multetur Ps ,, nitentia; & secundum ordinem canonam pro merito suo excommunice is tur& reconcilietur Capitularium sitri s. cap. I49. , Quicunque propria uxore dereliis E a , vel sine cuIpa interfecta , aliam d erit ; armis depositis pu-- blicam habeat Psnitentiam . Et si contumax fuerit, comprehendatuTri ae Comite . --. & ita custodiam mittatuc , donec res ad nostramis notitiam deducatur Can. 3- Concilii Triburiensis annis 893'. habiti, refertur lax Arnulphi Imperatoris , quae similia fere decernit , μ Praecipimus, & auctoritatσis nostra injungimus omnibus regni nostri Comitibus ,. postquam abis Episcopis anathemate excommunicationis percelluntur , & tamen adis, poenirendum non inclinantur , ut ab ipsis comprehendantur , & a is te nos perserantur ut qui divina judicia non verentuc , humana sen is tentia Leriantu is Concilium Romanum sub Ioanne IX. ann. 9og. mo. ultimo , Ha is beant Episconi ,. Inquit , - - - - in sua dioecesi liberam potestatem is adulteria & 1 celera inquirere , ulcisci , & judicare secundum quod is canoneS censuerunt , absque impedimento alicujus , & cum opus is fuerit , ad comprimendox rebellex dc contemptores publicum placitu
Qui plura voluerit adeat Mor num, lib. D. cap. q. 3. m. . PROBATuR A. antiquis omnium sere ecclesiarum ritualibus libris, supin lucem, editis , sive manuscriptis - In his enim impressa adhuc haeres x hujus moris vestigia o Quotusquisque enim est in quo ad initium Quadrage sinae non sit aliquod peculiare caput de Poenitentiae solemnis imponend-
394쪽
modo, & ad Feriam quintam majoris hebdomadae in coena Domini , de
Corumdem reconciliatione λPROBATuR I. testimoniis ac judicio majorum nostrorum ab ipsis Theologiae incunabulis ad exortas usoue ultimas haereses . Lombardus .enim in . disins: I4. testatur , hunc Poenitentiae publicum usum aetate sua adhuc perseverasse e Gratianus quoque distinct. 3o. Alensis , ubi publica sunt crimina , ait quod id convenit & justitia requirit et Sanεtus Thomas supra pluribus momentis id esse iaciendum probat :Bonaventura, Ricardus & Biel asserunt id fieri posse ὁ Durandus , etiam debere: quibus accedunt Paludanus in4. disi. 14. q. I 6. Argeminensis ibid.
PROBATUR 6. variis Conciliorum ea de re per id temporis intervallum constitutionibus : perpetuum enim hujus Psnitentiae usum, deploratissimis etiam illis temporibus demonstrant. Concilium Lambethense anno Ia 8 I. capitulo 8. de Poenitentia, μ Cum ,, juxta sacros canones, inquit, peccata graviora ut incestus & senilia. M quae vulgatissima suo scandalo totam commovent civitatem, sint so- ,, lemni Pgnitentia castiganda; quorumdam tamen negligentia id agen- , , te, hujusmodi Psnitentia videtur quasi in oblivionem tradita, & cre- ,, Visse per consequens audacia hujusmodi horrenda facinora & flagitia ,, perpetrandi . Quocirca praecipimus ut hujusmodi Ps nitentia solemnisse de cetero imponatur secundum canonicas sanctiones. Synodus Exoniensis cap. 3r. Praecipimus quod s laicus convictus, , fuerit super crimine propter quod sit ei Ps nitentia publica injungem ,, da, illam non in pecuniariam commutet, nisi scandalum vel alia ho-
,, nesta causa exegerit aluer ordinare Auxitanum concilium anno Iget . reservat Episcopo impositionem solemnis Poenitentiae, quo satis indicat ejus constantem consuetudinem. Eboracense anno 136 o. apud Delmanum pag. 6o8. Tricesimus septismus est casus Archiepiscopo reservandus in iis qui publice perpe-
se traverint delicta enormia, unde tota civitas, urbs, villa, vel patria se commovetur, pro quibus Poenitentia publica fuerit injungenda. Senonense anno I 46o. art. 4. Psestentiam publicam decernit iis esse imdicendam , qui tertia vice in blasphemias aut execrabilia juramenta er
perint Senonense alterum an . et 483. hoc ipsum confirmavit.
Parisiense sub Stephano Poncher prohibet in capite de Paenitentia, Ne ea publica imponatur sine Episcopi aut generalium vicariorum consilio AESenonense aliud sub eodem, tune archiepiscopo Senonensi, idem se ci t : addit autem , Crimen propter quod imponenda st Pgnitentiari solemnis .... esse crimen publicum, propter quod perturbaLur tota is civitas Vel parochia.
395쪽
Coloniense anno I 336. parte 7. can. 38. In publicis criminibus , se inquit, quemadmodum necessse est, ita jubemus ad canones antiquos se publicae Pqnitentiae regredi, atque ad Christi & siti discipuli Pauli se institutum reverti , qui ad Corinthios exemplo ostendit quomodo se oporteat Ecclesiam in publice peccantem animadvertere , donec ipsi publice peracta Paenitentia satisfecerit.
Augustanum anno II 8. can. 49. Quicunque omnipotentem Deum, se ut lanctissimam Dei-genitricem , vel alios Sanctos palam blasphe- mant, aut eis maledicunt, . . . ab Ecclesiae ingressu & sacra comm γω nione excludendi sunt, donec publicam egerint Poenitentiam. Μoguntinum anno Isso. sub Sebastiano archiepiscopo, testatur morem Pς nitentiae publicae huc usque in plerisque Ecclesiis illibatum perstitisse, & conqueritur Quod nemo in publicis etiam delictis pubibes cam Psnuentiam sibi imponi sustineat.
Quae quidem evidenter docent nunquam 'nitentiae publicae usum, e iam per haec dissicillima tempora, intercidisse. Quoniam tamen rarior adhuc erat Ps nitentia illa , quam par esset , eam magis ac magis freqtientari propter summam illius utilitatem plerique omnes viri boni magnopere exoptabant. PROBATUR itaque 7. ex ardentibus ipsorum votis ut instauraretur aliquando , & in communem Ecclesiae consuetudinem revocaretur harePςnitentia. 1Gropperus Cardinalis in institutione catholica , ad id ex imo pectore suspirat r ait Ps nitentiam publicam ad publicorum criminum expiatioinem requiri r dolet Quod inexcusabili prorsus negligentia aut impo,, ritia Sacerdotum, in Latina Ecclesia jam in totum pene exoleverit oportere decernit , ut qui publice peccat publica multetur 'nitem si ita ingemit quod essent qui desperarent populum ad severas Ps ni se teruice publicae leges posse astringi Sc alligarit, populum enim fide &charitate languere. Sed ipse contra ἱ quo magis fides charitasque in se hominum cordibus refrixerunt, eo ardentius Ecclesiarum Praesulibus is insistendum putat , ut Pς nitentiae publicae usum in Ecclesiam redi se cant : negari enim non posse id quod res ipsa loquitur, publicae Pyis nitentiae neglectu simul omnem disciplinam exolevisse , di ejus loco se foedissima scandala in Ecclesia agminatim inundasse et denique quo miri nus de reductione rinitentiae publicae desperaret , factum esse exemis plo Sebastiani BIoguntini arcnipraesulis , qui eam seliciter instauraLA 1et summo cum fructu, nec sine eorum qui aderant lacrymis , quasse rei conspectae pietas ipsis, ut assirmarunt, expressiliat. - Ηaec ille vir pietate insignis & Ecclesiae adversus Luthera nos vindex illustrissimus , eo tempore quo jam concilium Tridentinum habebatur. Petrus Soto de insitutione Sacerdotum , lectione 2. eadem vota in Geminat , Si hoc fieret , hoc exemplo Viderent omnes quanti peccata
fiant in Eccelsia, & quam dura iit pro illis suscipienda rinitentia ;
396쪽
se atque ita ab eis deterreretur populus , & ad Dei timorem excitareis tur. Aperte enim videmus quantum horum obliteratio in Ecclesia deis traxerit dignae aestimationi peccatorum & timori Dei . Quaproptero cuperent multi illa Ps nitentiae publicae tempora restitui. Quod cum ita esset, Caroli IX. legati missi ad synodum Tridentinam inter cetera reformationis capita, quae ab omnibus optabantur &. necessaria judicabantur , hoc trigesimo loco proposuerunt ut , O- ,, nia in saepe ob unius enorme delictum affligeretur universiis populus, is quem de proximi peccatis sollicitum esse oportet, restituantur Eccleis sae catholicae, non solum illa antiqua propter graves & publicas of
is sensas rinitentia publica; sed etiam ad iram Dei placandam jejunia se & luctus publici.
PROBATuR 8. decreto concilii Tridentini quod haec piorum vota &Gallorum postulata consecutum est an. I 363. sus a . de reformatione , cap. 8. sic enim loquitur synodus . Apostolus, inquit, monet publiis Ce peccantes palam esse corripiendos. Quando igitur ab aliquo publi se ce dc in multorum conspectu crimen commilIum fuerit, unde alios, , scandalo offensos commotosque fuisse non sit dubitandum, huic conis dignam pro modo culpae Ρς nitentiam publice injungi oportet, ut is quos exemplo suo ad malos mores provocavit, suae emendationis te- is stimonio ad rectam revocet vitam. Episcopus tamen publicae hoc Pς- is nitentiae genus in aliud secretum poterit commutare, quando ita ma-- gis judicaverit expedire. Qua quidem sanctione nihil expressius esse se potest . I. enim Patres Ps nitentiae publicae necessitatem in verbis
Apostoli sun dant , & in ipsa peccati publici, quod aliis scandalo fuit.
natura ac conditione . 2. Ita hanc necessitatem commendant, ut cum
ab Omnibus Sacerdotibus imponenda sit Ps nitentia publica, soli Episcopo hoc tribuant , ut illud Ps nitentiae publicae genus in aliud secretum
PROBATuR q. concordi omnium exinde passim Ecclesiarum in hujus P itentiae publicae restitutionem conspiratione. Primo quidem Italiae, id inprimis promovente S. Carolo Borro in geornihil enim antiquius, nihil cordi magis habuit. Itaque vix absoluta e rat Tridentina synodus, cum hanc dilciplinam in primo omnium qua habuit Μediolanensi concilio sanxit e Iidem Conselsores, inquit, is quemadmodum a S. Tridentina synodo jussiim est publice peccantibus is publicam Poenitentiam imponant. Neque illud Pgnitentiae gcnus, nisi
is data ab Episcopo facultate, secreta alia poena commutare audeant I εquod ut summopere necessarium vehementius adhuc urget in concilio Μediolanensi III. di V. & in monitis ad omnes confessarios ; a quo ne abeant ipsi Regulares maxime vetat. Vide act. parte q. pag. 668. 76 774- 77 3. 77 si Hujus autem exemplum in admittenda Tridentina constitutione deinceps aemulati sunt cardinalis Μoronus olim Concilii praeses, an . I 363. in synodo Mutinensi can. 13. de Confessione; Ptolomaeus . . Hitasse de Paenitentia. B b Gab
397쪽
Gallius item cardinalis in Sipontina, an. Is 67. Paulus de Aresto item cardinalis in Placentina, an. I 37o. Cyprianus Palavicinus in Genuensi, anno I 374. Dominicus Bollanus in Brixiens, eodem anno; Μarsilius Columna in Salernitana, an. I 37st. Franciscus Bon hom me in actis Visitationis , eodem anno ; Alexander Vidicionius episcopus Lucensis in statutis, anno Is 86. Antonius Μaria in synodo Amerina, anno I 3 3. Hieronymus Bernerius in Asculana, anno 1396. Petrus Uzimbardius in
Arretina, an . I 597. Carolus Troetius in Balneo-Regiensi , anno I 3qq. Joannes Fontana in Ferrariensi, eodem anno; Petrus Aldobrandinus in Ravennatensi, an. I 6o7. Simon Lunadora in Nuceriensi, an . I 6 8. Mnastasius Germonius in Tarant a siensi, anno I 6o9. Joannes Baptista Lenius in Ferrariensi, an . I 6 Iet. Bonifacius Caetanus in Tarentina , ann.I6Iq. Caracciolus in Propeensi , anno I 618. Franciscus Justinianus in
His omnibus robur addit catechismus Romanus a tot summis Pont,ficibus Conciliisque probatus, dum Ecclesiae sapientiam non modo praedicat in publicae Ps nitentiae Observatione, sed etiam pronuntiat hoc in publicis criminibus perpetuum fuisse , ut qui ea commisserant, ante quam Ps nitentiam publicam suscepissent, non absolverentur. Secundo Galliae . Quam enim restitui expetiverant disciplinam Praesules nostri, hanc a concilio Tridentino instauratam lubentissime exceperunt, sive in plenis comitiis, sive in Synodis provincialibus, sive in sua quique dioeces. I. quidem in plenis .comitiis anni tum I 579. tum I 636. Anno enim I 379. in Μelodunensibus , Publice peccantibus, is inquiunt, publicam injungendam esse Poenitentiam, jure a synodo se Tridentina praeceptum est. μ Anno autem I 636. in .Galliae usus admiserunt ac disseminari ubique curarunt statuta S. Caroli , quibus hac
in parte luculentius nihil definiri potest et a. illud idem sanxerunt in
Conciliis provincialibus, Remensi an. I 364. Rotho magensi an. Σ38 I. Burdigalensi an. I 383. altero Remensi eodem anno, Turonensi eodem anno, Bituricensi an. I 384. Aquensi anno .I383. Tolosano eodem anno , altero Tolosano an . I 39 o. ac omnium ultimo Burdigalensi anno
Ioa . 3. Singuli in sua quique discesi istam eandem disciplinam, seu
in ritualibus libris seu in peculiaribus ea de re decretis adoptarunt , Nicolaus Thuanus in Carnotensi an. 138 o. in Bituricensi Andreas de
Fremio an. I 6 I s. in Rothomagensi FranciscuS . . . . . an. I,63 I. in Ce
no manensi Emericus an. 1647. in Venciensi God ellus an. I 64 . in Meldensi Dominicus Seguier an . I 643. in Catalaunensi Felix Vialari anno I 649. in Bellovacenti Buzen vallius anno 1633. in Trecensi Franciscus Maillier an . I 66o. in Aurelianensi Et benius an . 1664. in Alectensi Nicolaus Pavillon in libro a viginti sex episcopis approbato , cui regia quoque auctoritas quoad hoc caput accessit, in Narbonensi . . . archie piscopus an . I 664. in Gratianopolitana eminentissimus cardinalis te Ca mus an . I 672. in Parisiensi illustrissimus Franciscus de Harlay eodem
398쪽
anno , in Catalaunensi iterum illustrissimus, nunc eminentissimus cardinalis de Noailles an. I 693. & itIustrissimus ejus frater anno I 697. ut illustrissimos praeteream, Ludovicum-Henricum de Gondrin archiepiscopum Senonensem & Petrum Ioannem-Franciscum de Percin de Μont-gaillard Pontiopoleos episcopum , qui pro eadem disciplina ex professo contra quosdam propugnarunt .. Profecto in discesi Parisiensi Aureli,nensi , Uticensi Aleriens, Senonensi, Carnotensi, Rothom agensi, Catalaunensi, Pontiopolitana, Diniensi, Saciniensi, Noviomensi, Aginnensi, Lucionensi,. hisce praeteritis annis plurima illius Pgnitentiae exempla edita sunt; & etiamnum in Parisiiensi, Carnotensi, Rotho magensi ea observari dicitur . nec dubito quin aliis in pluribus , quas ignoramus , adhuc quoque observetur .. Tertio Hispaniae. Ut enim illa sileamus Concilia quae synodum Tr dentinam susceperunt, Poenitentiae publicae legem instauravere Bracarensean. I 365. praelide' sanctissimo viro D. Barthylomaeo a Martyribus i Calaguritanum an. 16o I. Seguntianum an. I 6os. aliud an I6o9. Iliturgen-sse an. I 62 . Uesoniense an. I 628. Lucense an. I 63o. Sego biense anno I 648. Salmanticense an I634. Caesar augustanum an. I 636. Cordubense
Quarto Germaniae s cujus , instar omnium, mentem' aperiet synodus Salesburgensis an. I 369. in rituali libro qui, cum anno I 373. in alia Synodo suisset approbatus, anno demum I 377. publica luce donatus estia Ibi enim Arcniepiscopus Equum ac necessarium inquit, ut quies palam peccarit, publicas etiam sceleribus pgnas persolvat, secundumis Apostoli sententiam , Peccantes m. Quinto Belgii . Ita enim instand Synodi plures Cameracensis anno
i 36s. Μechliniensis anno II o. &c. . Sexto ipsius etiam Americae. Concilium enim Μexicanum an. II 83.
hanc Pgnitentiam & illius agendae modum praescripsit lib. s. tit.. de Didirilegio, se I. ΣώPROBATUR Io. plurium hoc aevo scriptorum suffragiis , qui cum non . sint plus justo severi , & de hoc argumento ex professo disputaverint, publicam Ps nitentiam, ubi crimina publica . sunt , imponi posse& expedire , imo etiam jure naturali debere agnoscunt. Tales sunt Suares in 3. pari. S. Thomae , disp. 38. fecit. 6. Vasques in eandem paretem, quaest. 94. de Satisfactione , art. a. dubio a. Tanne rus tom. q. di p. 6. de Paenitentia quaes. 8. dubio a. AEgidius Koninc K tom. a. de sacramento Paenitentiae disp. Io. dubio 8. conclusione 6- qui omnes sunt e Societate Iesu . Beuvletus denique in manuali , ubi Viserte docet non esse iis impertiendam absolutionem qui fuere scandalo , donec publice satisfa
Caeterum haec protulimus, non definiendo, quod privatis temerarium
fuerit ; sed optando, quod cuivis licet. Nostrae quippe diligentiae est , quid leges serant indicare; modestiae vero, quid prudentia postulet dis B b a picien-
399쪽
piciendum relinquere iis qui curas animarum gerunt. Ista ergo conge se simus , ut eos qui Ps nitentiam publicam scite ac sapienter usurpant , ineamur : non ut eos qui aliter agunt, notemus. Atquae haec de publicis criminibus dicta sint. CuΜ autem occulta sunt flagitia , an Sacerdotes possunt pro arbitrio, poenas quas Voluerint , indicere ' An tenentur ad canones antiquos accedere quam maxime queunt' hoc illud est quod jam exeundemus . Certum enim est a Sacerdote non posse majorem rinam injumgi, quam peccata mereantur; sed nonnulli in dubium vocant, an non possint minorem injungere, & quantumlibet levem.
SACER Dos debet peccatorum gravitati & ea nonibus P nitentialibus, quantum potest, rinas quas injungit, accommodare o si levissimas pro gravissimis imposuerit, peccat. Est Alal donati e Societate Jesu, qui pronuntiat, alteram opinionem esse contra Scripturam , antiquoS auciores , vetera Concilia, & Eccle
PROBATuR primo ex Scriptura. EzechieIis I 3. I 8. Vae qui compiunt puisillos sub omni cubito manus : o faciunt cervicalia sub capite tiniversae aetatis ad capiendas animas . Secundo ex Patribus ac Conciliis. Cyprianus de lapsis Quam magna deliquimus, tam granditer de- , , fleamus . . . POENITENTIA CRIΜINE MINOR NON s IT. Putasne is tu Dominum cito posse placari Z .... Orare oportet impensius , . . . . . diem luctu transgere dcc. Et paulo ante , Prςsbyteros nimis faciles increpans . Qui peccantem , inquit , blandimentis a- ,, dulantibus palpat , peccandi somitem subministrat ; nec compri-- mit delicta ille , sed nutrit . At qui consiliis fortioribus redarguit
m . . . . . promovet ad salutem oportet & Dei Sacerdotem se non obsequiis deeipientibus sallere , sed remediis salutaribus provide-M re . Imperitus est. medicus , qui tumentes Vulnerum sinus manu paris cente contrectat . . . Aperiendum vulnus est & secandum, & putrari minibus amputatis, medela sortiore curandum. Vociferetur & clametis licet, de conqueratur aeger impatiem per dolorem; gratias aget postis modum, cum senserit sanitatem. Emersit enim novum genus cladis r,, .... accessit ad cumulum sub misericordiae titulo .... blanda pedi
se nicies . CONTRA EVANGELII VIGOREM .... non quaerunt sani is talis patientiam, NEC VERAM DE SATISFACTIONE MEDICI B NAM.
Ambrosius in Psal. II 8. Facilitas veniae, inquit, incentivum triqis buit delinquendi . Idem ad Virginem lanam cap. 8. M Quanta pinis tas & qualis necessaria Poenitentia Z Quae aut aequet crimina , aucis certe
400쪽
is certe excedat Grandi plagae alta & prolixa opus est medietis na. Grande scelus grandem habet necessariam Satisfachionem. Pacianus in Paraenes ad Paenitentiam : Facinoris viam monstrat ininnoxiis , qui nocentibus post scelera blanditur. Caelestinus summus pontifex eo nomine I. eps. 3. cap. I. Nulliis Sacerdotum, inquit, suos liceat canones ignorare, nec quidquam fa- is cere quod Patrum regulis possit obviare. Gelasius papa, epise. s. Non est benignitas remittentis; sed consen-ri tientis assensio. Concilium Toletanum III. Hoc in animarum ruinam cedere asse se rit, si Ps nitentia juxta canones non imponatur. Can.ne 9. M Coinis perimus per quasdam Hispaniarum Ecclesias , non secundum cano- is nem, sed laedissime pro suis peccatis homines agere Ps nitentiam; ut is quotiescunque peccare libuerit, toties a Presbytero se reconciliari erais postulent : & ideo pro coercenda tam execrabili praesumptione, id ais iancto Concilio jubetur, ut secundum formam canonum antiquorum ,, dentur Pς nitentiae. Remente II. an. 8 . Sacerdos, inquit can. I 2. Pgnitentiam se- cundum canonicam institutionem Psnitenti debet indicare Turonense III. can. 22. Ut juxta modum peccati , Poenitentibus se abstinentia indicatur. Cabillonense ΙΙ. can. 38. Qui pro peccatis gravibus leves quosdam is & inusitatos imponunt Pgnitentiae modos, consuunt pulvillos sub om- ,, ni cubito manus, & faciunt cervicalia sub capite universae aetatis adis capiendas animas . Parisiense VΙ. can. 32. Presbyteri . . . congruum modum secundum se canonicam auctoritatem Pgnitentiae noverint imponere e quoniam ha-
is ctenus eorum incuria & ignorantia, multorum flagitia remanserunt, , impunita; & hoc ad animarum ruinam pertinere dubium non est. Capitularia, tum Caroli Μagni, tum Haytonis , idcirco praescribunt Ut de canonibus doct us sit, & suum Poenitentiale bene sciat Sacerdos. Isaac Lingonensis in sua collectione , Peccatis . medicina , in- is quit, secundum canonum authenticorum & sanctorum Patrum esse
se debet institutionem, & non secundum placitum hominis ; sed secumis dum Dei voluntatem. ι Resino de Ecclesiasticis diseiplinis lib. I. cap. 3. Iuxta qualitatem se delicti Poenitentiam injungat Sacerdos ; non ex corde suo , sed sicutis in Poenitentiali scriptum est. Ratherius in s novica ad Presbteros: Iuxta qualitatem delicti , Poe- ,, nitentiam injungite ; non ex corde vestro, sed sicut in Poenitentiali
Gregorius VII. in concilio Romano quinto . Falsas Poenitentias dici se muS, quae non secundum auctoritatem sanctorum Patrum pro qualita