장음표시 사용
591쪽
DE TEMPERANTIA. 73niter, ergo est iniustum. Patet autem ex historia. Nam circa Pontum, & Danubium leguntur suisse seri homines , qui humanis dapibus
uesceretur. Et Sydones populi Danubii accolae parentum & propinquorum funera uictimis&sesto conuentu familiarium celebrant, cadauera autem laniata,&pecorum uisceribus admista, obsonando, epulandoq; consumebant. Et Indorum Massagetae propinqUOS CO'gnatosq; cum ad multam senectutem perti nerint, uel aliquo casti morti appropinquaret, iugulatos ante magno epularum apparatu aliis eduliis mistos comedunt. Et Vlymes apud Homerum narrat Lestrigonas immanes homines socios siros verubus affixos comedisse. Et Pli
nius putat Cater suisse Laestrigonum sedem, quales etiam Cyclopas describit Virgilius s.
Aeneidos. Omnes autem historici,&poetae tanquam seritatem & inhumanitate nephan
dam talem confitetudinem reserunt. Conse
quetia probatur, quia illud dicitur iuris naturalis quod natura distat, & quod apud omnes
est commune, si ergo omnes homines sentiunt hoc esse turpe, ita est etiam de iure naturali. Item probat Caiet. ibidem, quia alimentu ordinatur ad id, cuius est alimentum,&per con-
tequens debet esse ignobilius eo, ergo homo non est alimentum hominis: imb apud Gen-xiles tanquam infandum scelus habebatur : Un-
592쪽
DE TEM p ERANTIA de & Christianis hoc facinus a Paganis imponebatur, quod ria nocturnis sacrifciis infantes Occisos comederint, ut e si apud Tertullianum in apol. c. .& apud Eusebium in historiaec clesiastica. Ite a posteriori, luia omnino eflent causa caedis, &'homicidii, ut patet apud Barbaros, qui uescuntur carnibus humanis. Itemius sepulturam ii detur es se de i ure naturali, ut quilibet sepeliatur ubi uoluerit. Ut c. surCS. betur,&c. quaesitum.Ιῖ. q. 2.&de poenit. dis . G. c. si quis.& de poenit.& xemist. c. crimen. quod tolleretur, si liceret uesci carnibus humanis. Item feret iniuria resurrectioni, cum consula derentur corpora hominii. Item sepelire mortuos es: opus misericordiae, ut patet de Tobia,& Simonide. ergo insepultos abiicere, est Deliter.ar. impietas. Item Deut .a I .prohibebantur relin quere insepulta etiam cadauera malescorum. Nec solum comedere carnes, sed etiam darebes iis ad deuorandum, est 1ia human Um,ut legitur sui fle Caspios,Bactrianos,& Hyrcano S.&hoc uidetur ex illo loco Ge. 9. Sanguinem
enim animarum uestrarum requiram de manu
cunctarum bestiarum. Ubi nihil aliud uideriir prohiberi, nisi ne detur bestiis humana caro an alimentum, de hoc enim agitur ibi. Item pro diro, & atroci facinore ponitur, & damnatur etiam a Paganis alithoris iis, potasse humanum sanguinem ut patet in coniuratione Catilinae,
593쪽
DE TEMPERANTIA. 'rapud Salustium, de Lucium Florum. Item est
pietas naturalis etiam ad mortuos. ergo non licet abuti cadaueribus e Crum. Item est peccatum seritatis comedere carnes humanas , ut
Aristot. dicit 7. Ethicorum, c. s. Sed tota d1Ωficultas est, An ' in extrema necessitate liceat vesci carnibus humanis . & uidetur quod sic, quia,ut imprientiarum suppono, liceret uti
carnibus suillis in ueteri lege de quo postea)
in tali necessitate,non obstante pr cepto iuris diuini. sed tantam uim habet ius d1uinum sicut
naturale. ergo etiam liceret ut1 carne humana.
Item, ad s alute hominis licet abscindere membrum : quare ergo non Lcebit comedere carnes , ta illud membrum, si est necessarium ad conseruationem uitae Item licet uti in medicamentIs carne, quam dictit Medic1 Momiam. ergo in alimetis , si e flet omnino necessarium. Hoc tamen non obstante sit conclusio proba bilis , quod in quacunq; necessitate non licet vesci carne humana. Pater primo , quia habitum est tanquam immane, quod aliqui in Obsidione usi sitiat tali alimento, ut patet apud historicos. Vide etiam declamationem Quintiliani de eo, qui legatus ad frumenturn comedendum non uenit. Item , scilicet tenerentur homines in tali necessitate uel c1 tali carne. co- sequens est filium, cum tauquam secerint homines , nec aliquis hactenus consuluerit tem
594쪽
νς DE TEMPERANTIA.pore semis, nec obsidionis, nec aliquis hoc auderet. Consequentia communiter probatur, quia si licet, & non esst aliud medium, uidetur quod tenerentur. Et confirmatur ex historia
VipV M Iosephi de bello Iudaico, lib. . c. 8. Vbi Ma dia EleaYari sita in extremis quidem angustiis
filium occidit, coctumq; comedit meditim,reliquias autem scelerati facinoris, nec contaminatissimi, & alias immanissimi homines ede re si istinuerunt, sed timore correpta, tales epulas sunt auersati, non obstante extrema necessitate. Caiet.tamen a. a. q. Iψ8.art. ad secundUm
Martini dicit, quod est probabile, quod in extrema necessitate uidetur, quόd non sit illicitum uti in cibum hominibus occisis in bello, dicet alias, in quit, si mortalissimum. Martinus etiam q. a. de gula, dicit, quod qui sine necessitate ex sola concupiscentia&delectatione uesceretur carnibus humanis, peccaret mortali ter. Vnde uidetur dicere, quod in necessitate non esset mortale, uel non est et peccatum. Abuletis Abulens. etiam 4.Regum. 6 tenet, quod in ex om trema necessitate non est illicitum. sed S. Tho. a. a. q. I 42.art. .ad 3. dicit, quod illa uitia, quae excedunt humanam naturam , sunt exprobrabilia, sicut si aliquis delectaretur in comestione carni hi humanaru, aut in coitu bestiarum, aut masculoru. Ex hoc uidetur, quod S. Tho. putat tam malum comedere carnes humanas, sicut
595쪽
DE TEMPERANTIA. r sicut coire cum bestiis, quod in nullo casti est
admittendum. ergo nec comedere carnes hu
manas. Facit etiam quod Aristot.; .Ethico. &I. dicit, Sunt etiam quaedam, ob quae non licet etiam compulsium, sed potius oportet sium maperpessum tormenta mortem obire. Etiam si omnium iudicio necestarium esset ad uitam fornicari,non tamen liceret,& quod liceat comedere carnes humanas, quod multo grauius est per se. Sed respondetur, quod sornicatio est
intrinsece mala, non autem esus carnium. Sed
hoc es petere principium. unde ei sim habetur illa differentia, cum apud homines omnes sit abominabilior iste esus, quam fornicatio Et Almayn in moralibus, c.3.ponit conci hi sione,
Nullus metus etia mortis excusat actum prohibitum lege naturae. Ex quo uidetur confirmari conclusio nostra,vide illum. Item si hoc in extrema necessitate est licitum, ergo etiam si terrore barbarorum aliquis cogeretur costmedere. nihil enim facit an timor sit ab intrinseco, uel extrinseco illatus. Et miria est si hoc licet, quomodo n uia qua fuit perna i siti m nec in obsidione Hierosolymitana sit, Vespasiano, ubi tot millia perierunt fame , nec in obsidio'ne Ierusalem sub Ioram rege Israel, A. re .6 ε Reg si. ubi laute suerunt angustiae, ut in tres pacisce' ventur de mutuo esu filiorum, praesertim cum Elisariis esset, qui eos admonere potuit, neci aliquis
596쪽
8 DE TEMPERANTIA. aliquis hoc unquam consiluit in ultima fame prouinciarum.ergo nullo modo est licitum. .
In tertia quarst.Vtrum liceat in sacrificio uti hominis sanguine. Dato st ita sit, quod non
liceat comedere carnes humanas, an liceat s criscare ut Barbari faciut. Et videtur primo φhoc non sit contra ius naturale. Primum, quia multae nationes quondam habuerunt in usu,
ut ScythςTauriq; aduenas Diane immolabat, Laodiceae, uirgines Palladi, Arcades Ioui Lycaeo puerum, Carthaginenses Saturno pueros etiam regiae nobilitatis: Sapietes etia Gallorii,
Druidae: Cimbri, Blemmye,de quo uide Al xandria de Ales, sol .i9 Imo ad propitiandos deos uicti Carthaginenses ab Agatho, dicuntur nobilitatis filios mactasse ad aras. Et Gemmani, &Cimbri, & Senones, &pene omnes nationes hoc in facrificiis habuerunt,ut mundarent humano sanguine,imo hac superstitione non caruerunt. De quibus legimus, quod
ex fatalibus libris Grς coria, EtGrςcu in soro Boario considerunt ad placandas, scilicet iras deorum. factuque hoc fuit per CorneliumLentulum, & Pub Iium Lucinium Crasium Consisses. Item dominus praecepit Abrahae sacri Genes G. sicare filium Isaac, Genes 12.Non ergo debuit
credere si erat contra ius naturale.Ite Iephte Iudic. ii. Iudic.II. Obtulit unica filiam in holocaustum,&tame ponitur inter sanctos,Hebr.IΙ. Mirum
597쪽
DE TEMPERANTIA. Is est autem si hoc erat contra ius naturale, quod ipse non intellexisset, cum esset fidelis, esse impium,uel non admoneretur a sacerdotibus .Et maxime quia habetur,' uenit spiritus Domini stiper Iephte,& ex illo spiritu uouit uotum, quod postua persoluit. uide S.I ho. 2.2. q. 88. S. Nom
& Heb.M. lectione 7.dc August. qua stione super Iudic.lib. 7. a pagina. 22 a. c. 9.Ubi siti, dubio reliquit, an peccauerit necne. Ite ipse R demptor noster seipsum sacri ficauit in cruce.' In contrarium ponitur concluso,Prohibitum ' est iure diuino & naturali sacri sca re homines Deo .Probatur aperte Deut. Ia. Quando Deut.D. disperdiderit dominus Deus tuus ante faciem
gentes,ad quas ingredieris possidendas,& possederis eas, atq; habitaueris in terra carum, ca ue ne imiteris eas postquam suerint te introeunte subuersce, & requires caeremonias Carti,
dicens, sicut coluerunt gentos istae deos suos, ita& ego colam, non sacies similiter domino deo tuo. Omnes enim abominationes, quas aversatur dominus, secerunt diis suis, offeren tes filios suos, & filias, & comburentes igne. Item Numas Dominus praecipiens, Ut omnia primogenita otierrentur domino,& spectaret ad sacerdotem, primogenita tamen hoc unum iuuet, ut redimantur. Quicquid enim primum Prumpit de uulua cunctae carnis,quam osteriit domino
598쪽
so DE TEMPERANTIA domino, siue ex hominibus, siue ex pecoribus tui iuris, ita duntaxat, ut pro hominu prim O-
genitis pretium accipias. Ex quo loco August. super Iud .ubi supra, satis dicit significari,quod immolatio quidem humanae carnis est prohibita displicet Deo. Ex quo loco salte Deur .
a. non solum constat esse prohibitum iure diuino, sed naturali, quia Getes non tenebantur alio iure nisi naturali, & tamen copulatur inter abominationes eorum immulasse sanguinem humanum. Sed quae est ratio ' Primum
de innocente est clara, quia est contraitis naturale occidere hominem innocetem , cum sit praeceptum decalogi. De nocente autem uidetur maius dubium. Quid obstat sicut occiditur taurus in honore De1,quin homo alias maleficusn impius, occidatur in honorem Dedimo etiam nunc, an non pro amore Dei licet occidere ins delen quare non est sacrificium' Re Nom. spondetur, sicut patet ex S. Tho. a. a quaest. 8Τ.ari r .ad3. & clarius qua vi. 86.art.I. quod sacri sicium est, cum aliquid exhibetur in cultu di- Uinum consumendum: no enim ius scit,quod osteratur ad cultum, ted consumati irin honorem Dei,unde calix oblatus,non est sacrificiu,
sed eucharistia est sacrificium in missa. Ex quo
sic arguitur, Vel nocens est damnatus,vel non: si non, non iuste occiditur, & est contraitis diuinum, imo naturale. nullus enim Obligatur
599쪽
DE TEMPERANTIA. Stad poenam, antequam condemnetur: si autem est damnatus propter delictum,iam non occiditur ad cultu diuinum. Si enim alias estet periturus,no Occiditur pro Deo, uel honore Dei: sicut boues qui occidiatur in macello quanti cunq; lanius diceret, imo uellet occidere pro amore Dei, non es Iet sacrificili,& sic homines nocentes,& condenati, sacrificari no possunt, nec licite,nec illicite. Proprie enim sacrificare homine Deo est, quod illa sit causi occidendi homine, quod non est de homine alias danato.Praeterea etia omne sacrificium esst oblatio, ut S.IGO.dicit ubi supra.No offert aute quis, nec dicitur munus rei aliis inutilis uel perdendae.non em esset uel mulius,uel oblatio, si quis uinum, aut bouem, aut ouem prorsus ad nutilos usus profuturam daret Deo,no plus, quam si lapidem, aut arenam. Offerre enim est ut aliquid sibi subtrahat,ut Deo tribuat. Cum ergo homo damnatus non sit alicuius pretii,sed perniciosus, non potest ex illo offerri sacrificium,
aut fieri,maxime quia Leuit. 22.prohibetur of - Legit.λι- ferri animal quocunq; modo morbidum. Unde uidetur ire Merentia offerre hominem noxium. Restat ergo quod nec ex homine n Ocente, nec innocenti possit fieri sacrificiu Deo
acceptum, di praeterea uidetur, quod uita hominis no sit ita proprie in potestate hominis, scutuita aliorum animantium. Non ita est
600쪽
η, DE TEMPERANTIA. dominus uitae suae , uel aliorum, sicut est bru torum , qui pro suo arbitrio potest perdere, aut occidere sine iniuria:homo autem seipstim occidens , facit iniuriam , &sic uidetur, quod uita humana potius sit Dei, qui est dominus uitae& mortis. Cuni ergo sacrificium debeat fieri ex rebus nostris, quas Deo Dileximus, uidetur,quod non possit fieri sacrificium hum nae uitae:& in summa quado Deus debeat coli, non possiimus scire nisi ab ipso Deo: ubicunque autem fuit diuina doctrina,& prophetica, nunquam suerunt huiusinodi sacrificia, ergo
omnino nunquam suerunt Deo grata. Quia si quis contenderet hoc non esse prohibitum iure naturali, excusaremus istos barbaros ab impietate, saltem antequam esset eis praedicata lex euangelica: quia excusabantur ignorantia
iuris euangelii, in quo non selum sitiat prohibita huiusmodi sacrificia, sed quaecunq; alia, excepto unico sacrificio missς,ut patet exPaul. ad Heb.Quia Cluistus Iesius introiuit semel in
sancta,aeterna redemptione inuenta. Non solum de sacrificio hominis, sed nec de quocunque alio posset reddi ratio aliqua , nisi quod
Deus reuelasser: quia cum bonorum nostrorum non egeati, potius uidetur absurdum o
cidere in gratiam Dei animal quodcunque. Vnde ex ipso solo inserti potest,in statu innocentiae nullum fuisse sacrificium. Ad argi