Reverendi patris F. Francisci de Victoria, ordinis Praedicatoru[m], sacrae theologiae in Salmanticensi Academia quondam primarij Professoris, Relectiones theologicae XII. : in duos tomos diuisae: quarum seriem uersa pagella indicabit. Summariis suis

발행: 1557년

분량: 965페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

831쪽

DE ARTE MAGI c A. 3i3 diate imprimere in rebus naturalibus & mat vialibus aliquam sormam, ut calorem, si igUS, morbum,aut sanitatem. Hanc propositionem

ponit Philosophus 7.Physi. ubi ostedit, quod

formae non imprimuntur in materia ab aliqua substantia separata, sed reducuntur in actiunde potentia materiae per actionem sormae in

materia existentibus. Et probat, quia, ut ibi ostendit,id quod fit,proprie est compositum:

omne autem agens agit in sibi simile, unde Oportet quod illud, quod facit res naturales existere per generationem, sit compositum, non forma sine materia, uel sorma separata. Secundo probatur conclusio, quia si daemon post et immediate imprimere aliquam sormam

naturalem. ergo & Omnes , cum non sit maior ratio de una, quἱm de aliis omnibus: consequens autem est fallium, quia tunc tota na tura esset ei subiecta, & sic totus orbis. non autem subiicit Deus orbem terrae etiam angelis, Hebr. a. Et haec est expressa sententia Augustini f. de trinit. cap.6.Nec Omnino,inquit, putandum est istis transgressoribus angelis ad nutum seruire hanc uisibilium rerum maiori m. Et finaliter haec est communis sententia doctorum omnium, a. dist. 7. post Magistrum sent. qui ita determinat. Secunda conclusio, o Magi ' uirtute daemonum possunt mirabiliter

transmutare materiam, & naturas corporaleS,

832쪽

314 DE ARTE MAGICA.

applicando semina rerum , &activa passivis

Haec est determinatio Axigust. de trinit.c. 9. Et probatur manifeste ex superioribus. Nam ipsis obediunt corpora ad nutum quantum admotum localem: sed ipsi optime nouerunt naturas ,& uirtutes & evicacias omnium rerum naturalium, & possunt eas celerius & intimius applicare, quam homines, unde, ut ait Nφ S. Tho.De potentia.q.63. sicut ars imitatUr naturam,&ut ait Philosophus a Physic. qusdam potest facere ars, quae non potest natura: ita daemones multa facere possunt, quae sunt praeter sistitum cursum naturae, & praeter Omnem artem, & humanum ingenium. Item, quia influentia caelestis multum facit, & operatur ad effectus naturales. Vnde in agricultura,&medicina necessaria est obseruatio, &considera tio motus, & curius solis, & lunae. cum ergo daemones sint peritissimi astrologi, possunt melius eligere horas ad operandum. Et l, Scsorte est una ratio, quare magi in inuocationibus daemonum situs stellarum obseruant. Et sic est aperta ratio, quomodo,&quare daemo nes, aut magi possunt immittere aegritudines, aut sanitates, aut alias transmutationes facere, Confirmatur Iob secundo , Satan percussit Iob ulcere infestissimo. Ad argumenta autem contra primam conclusionem, ad primum respondetur a Sanct. Tho. quod sine dubio daemon

833쪽

daemon non potest immutare, nec immediate obstare , quominus agens naturale agat in subiecthim dispositum, sed impedire ignem ne comburat, uel imprimendo aliquam quali talem de sensitam per modum supradictum, uel etiam tenendo flammam ne peruemat ad tale subiectum. Ad secundum respondetur, quUd daemon non immutat phantasiam , im primendo nouas species, nisi sorte aliquando exterius formato aliquo corpore phantastico, quo mouet oculos, sed mouet interiores spiritus , ubi sunt species: & taliter offert sensiti interiori quod uult, ut uideatur res reuera esse praesentes,& geri ad modum somniantium,uel phreneticorum, imo perfectius, quanto ut dictum est, potest subtiliter, & praeter omnem artem applicare causas ad huiusmodi operationes, & tic ita persecte mouet tales species ,&presentat sensibus interioribus, ut tales , quilis c patiuntur , si missime credant rem uere

geri Unde prouenit, quod contingit in illis

lamiis, ut cum uelut exanimes maneant in uno loco, credant se translatas per aera, & Ui-dissse, & e fle, uel passas esse quae nunquam

fuertit in rei ueritate De quo uide Turre Cremata in d. cap episcopi. Ad alia argumenta in principio questionis. Ad primu iam declaratu es , 9, non postulat immediate imprimere sormas, sed applicado semina,& causas naturaleS.

834쪽

3υς DE' ARΤE MAGI c A. Ad secundum respondetur, quod licet daemo nes possent immutare corpora, no tamen pos sunt conseruare formas naturales sine dispos tionibus naturalibus : &quia organi Tatio est dispositio requisita ad animam rationalem, non poterit daemon figuram hominis immus rabis xdrς in Duram Mutorum, manente rationaliqφ' anima .ut S.Tho. dicit,De potentia, q. I 6. ergo.

Ad tertium, Et si aliquid ueritatis habet illa historia, omnino dicendum est, quod daemon occisis sociis Diomedis & Vlyssis, bestias pro illis supposuit , uel fortasse ii bestiis etiam

erant phantasticae. Et sciat non potest hominem sub figura bestiae conseruare, ita nec peculiarem figuram unius leonis tollere, & dare alteri. Vnde sabulosa uidentur in itinerario Clementis, quod Simon magus Faustiniano propriam figuram & faciem abstulit, & suarn dederit illi quod ego non credo. Ad quartum,

Certissimcdςmones nisi coercerentur a Deo,& a bonis angelis,possent grauissimis calamitatibus mortales aicere, ut patet de aduers-S. Thom, talibus Iob. unde S. Thom .p. q. 29. art.I. dicit , quod dς mones non permitti hi ficere Omnia, que naturaliter possunt, sed clemetissismus Domi es permittit eos uti sita potestate,& boni angeli etiam impediunt, & maxime illi, quibus orbis custodia & hominum commisia est Sed mirum & musterium est, quod

835쪽

DE A R TE MAGICA. 3II cum daemones per se nocere non permittantur, tamen non adeo impediuntur nocere per

homines, sicut per magos, per lamias i stas, &alias malescas. Ad quintum dicendum, quod sine dubio d mones possent a multis ςgritu dinibus curare, a quibus nulli medici postulat,

tamen non ab omnibus. Nam, ut dictum est,

nihil possunt in hac re, nisi per applicationem

causarum naturalium , nec sunt catis naturales ac restituedum hominem ex quolibet morbo, maxime ex morbo senectutis. Sed certe

uidetur, quod ex quolibet morbo uiolento possent sanare, ut a febre,uulneribus, de simi libus: postent enim sistere sanguinem, aut de trahere, & similiter quemlibet humorem. Sed uidetur, quod saltem posset daemon protendere uitam usq; ad millesimu annum. Si enim potest o ia naturalia, & aliquando uita naturalis fuerit mille annorum, ut patet in Adam& aliquibus aliis, quare non posset nunc cola seruare uitam per tot annos, cum sint omnia alimenta, & omnia remedia medicinalia, quq tunc erant' Res podetur, Sine dubio dς mones non possent particularem uitam protelare per tot annos, sicut illo tempore. Ratio est, quia

pex intemperantiam agnorantiam, homi num natura est ualde corrupta,& morbida, nec sufficiunt quq cunque res naturales restati-xare in antiquam illam integritatem, & ali

836쪽

13 D E ARTE MAGI c g. menta ipsa ex malo cultu non habent illum uigorem. Et ultimo & sorte principaliter ex influentia caelesti. Dominus enim prouidentia sua ita disposuit, ut primis illis temporibus essent constellationes canes es naturales salubriores & efficaciores ad uitam hominum propagandam,& ut alimentae flent maioris uigores,& etiam medicin q, & aer, & aqua , & aliaquq conseruant uitam mortalem. Alia erat

sic quςstio,vel dubi si, quia presupponitur semper, ψ dς mones sunt incorporei & immateria les, an hoc si omnino cerru sed quia puto mePnunc satis dixisse de hac materia,hoc seruo pro alia elusidem materiq relectione, quam Domino prqstate promitto uobis daturu anno sequenti,& si interim uolueritis illud dubium scire, uidete S. Tho. prima pari.

arti c.

837쪽

REVERENDI P A

S cI A VICTORIA

De eo, a quo tenetur homo ueniensia usum rationis.

x Ecclesiastici liber an deberet recipi inter canonicuscripturas, quomodo in ecclesia dubitatum fuerit, erquid tenendum. Homini omni ad usum nationus peruenienti,an pateat astus ad alutem,CI uitam aeternam. 3 Rationis ustum babere,quid sit 4 Liberum arbitrium aut usium rationis habere, quod non sitirem, quod habere actus intellectus,G uolunα

tatis.

s Liberum arbitrium babere, aut usum rationis, quod non uideatur idem,quod po*e agere,σ non agere positis requisitis ad agendum adsensium in glio commμπniter doctores capiunt. 6 Liberum arbitrium babere, quod sit idem, quos esse dominum siuarum operationum. 7 Liberum arbitrium,qubd duo requirat, er quomoto secuntum potest esse sine primo, ' postio primo, po niturfecundum 8 Rationis usium quod unus homo habeat, er alius non, 's Inri,ue y Rαttonis usum,qu)d unus homo babea γ' alius non, posit immediate ex parte intellectin, Cr Molantatis

838쪽

bo Ad quod teneatur homo

progenire.

ro Rationis usium quod ungs bibest, Er alius non, quod talis disterentia no proueniat ex aliquo babitu a natura concreato,uel intellectu,uel in uoluntate,qui μαlum sit in uno, er non in alio, uel in pgero, Cr in udulto. st Delectus, Cr imperfectio, uel priuatio inus rationisi unde stemper, uel ex maiori parte proueniat.

nis ψιε rationis.

13 Vsium rationis pose tolli per babitus existentes inuoluntate, puta ex otio, uel amore uoluntatis, quod

sit probabile, posita etiam omnimoda rectitudine ex parte sensitiva. r Di possitio quatit tum naturalium, quod nulla sine speciebus sensibilibreue stit sufficiens ad usium rationis. ii Educatio docta,m instructio,quisl mutum faciat, ut

aliquis perueniat ad usum rationis.1 ς Rationis usum an posset aliquis babere circa aliquam materiam, uel obiectum, Cr non circa aliud, utpote circa materiam iustitiae,Gr non circa materiam temuperantiae, ut sit capax rationis ad deliberandum, eriudicandum an sit iurandium, uel nocentum alicu Criton sit capax ad consultandum se fornicatione flet bobesse ad istam tangsam puerum. ,, Rationis usum babere sufficientem circa artes,qui no habeat circa materiam moraIem, quoi uideatur psssibile. ir Ration s Uum babere sufficientem circa artes, qui non habeat circa materiam moralem, licet sit posse bite, quod tamien videatur multum dissicile uel nun

quam contingere. Ration

839쪽

ueniens ad usum rationis. 3 et I

ν Rationis linum habere circa aliqua materiam morale, Gr non circa omnes, putatur imposebiis ab authore

γ Rationis usus primum instans, qrid sit, uel quid uocetur. Et quomodo deliberatio non pol it elye libera, id est , quod sit in potestate hominis deliberare, Cr non deliberare r Deliberatio prima,qκossit ex calusis non licturatiomuel prosus extrinsiecis, puta ues a Deo,uel ab angelo. z Deliberans primo, quod non habeat influa potestate prius deliber se. 3 Deliberans primo, quod potuit primo seliberasse. Deliberatio, quod non pinit cadere sub praecepto.s Deliberans primo,s non tenebatur prius deliberasse. 6 Recentiorum dictum, quod detur tempus induciarum, in quo aliquis potest deliberare, quod sit uatium. Instans primμm, uel tempus inus rationis,in qgo quis primo deliberat actu, quod non sit in quo potesteri. mo deliberare.Et muta de Abu rationis. Ocus relegendus habetur Ecclesiastici 1s. Deus ab initio constituit hominem, & reliquit illum in manu consilii sui. Quia de au---thore, & authoritate illius libri cclesiastici inter multos dubitatum est, nec esunt adhuc qui ambigant, non exit ab re, e hoc ipso pauca pi fari, ne tota nostra di- utatio lubnico loco innixa, nutare uideatur. Ἱm,n inter libros Canonicos liber Sapieniae,&Ecclesiasticus ab Hebraeis no xocipiun

840쪽

3Σα Ad quod teneatur homo

tur. Hoc Hierony. in prologo Galeato, & in prologo ad Heliodorum,&Croniaticum, qui etiam de Ecclesiastico dicit, Nusquam reperi

Hebrarum , sed Graecum solum. Ideo hac ra-xtione dubitatum ' in ecclesia est, an deberet recipi inter can0nicas Scripturas. Sed tamen omnes autho res iietustissimi usi sunt testimoniis illorum tanquam propheticorum librorum,Egesippus,Ireneus,Tertullianus, Euaristus, Alexander,successores Anacleti, Clemes, Alexandrinus proximus Ioanni Euangeliste,

Origenes, Cyprianus, Ambrosius, Augusti nus , Damascenus: & Eusebius libro . dicit

duos ex antiquis patribus illis libris ante usos tanquam propheticis. & Augivst. i 7. De ciuitate Dei, cap. 2 O. expresse dicit esse propheticos. & Damascenus libro . c. 18. In concilio Carthaginensi 7. cui intersuit Augusti .c--7. dicitur, Placuit ut prςter Scripturas canonicas nihil in ecclesia legatur stib nomine diurna

rum Scripturarum,sunt autem canoni cς Scripturo Genesis,& Salomon libri hec a patribus legenda suscepimus sub nomine diuina

xum Scripturarum. Hetec in concilio.Vnde patet, Sapientiam&Ecclesiasticum repositum inter iacras Scripturas Salomonis, alias non es sient nisi tres. De authoribus illorum librorum licet no omnino constet inter authores,

SEARCH

MENU NAVIGATION