장음표시 사용
171쪽
Membroru autem primum oculos luciferas fabricatisunt, eosq; bas de causa colligarunt. Quicquid ignis minime inoeendit, lume psuaue praebet, sinum ci diei proprium esse uoluer t. Nam qui in corporibus ηοῖrris insitus es ignis, butus germanus, eum Deus liquidum i purum ab oculis fuere ae tibi uoluit, cum id omne quod in oculis laeuue ae densem solita eR, ac multo magis quod medium est, expleuisset. Ita quod in idis est cra ius id omne eobibi. tum:quod rarius purius, solum euotiuit. Cum igitur lanien iurnum in oculorum radios dissunditur, tum par aesimilis ignis cum simili frius concretus, unum corpus aptum ac familiare eum isto essest, oculorum acie in eum locum reHe intenta, quo loco ignis interioris ignis eo terni fit concursio. Ita totum lumen consiensione quadam, mutua b conumen:ia, cum adeptum est proptersimilitu.
dinem quicquid arripuerit, aut quicquid ipsum id cum pulsu agitauit in omni corpore usis ad animusensium eum quo
cernimus excitat: cum uero noctu cognatus ignis abscesit,
disipatur. Nam ad ignem alterius Fucris erumpens, ipse commutatur c Textinguitu Ο'c'.A v baec Plato: quibus
172쪽
iso Ioach .Perionii obseruati ones eum AriRotelis uerbis eoilviis, facilior erit butus bessen,
αμεο ιν αρατιν ἴτω γίγει id est, Fieri enim poteH, ut etiainter se ita candor nigror componantur em misceano tur, ut neuter propter paruitatem sub lectu cadai:is auo tem sili ex utros temperatus concretinuit, ita denis cer
xi e poni sed intersi componi misereri eu temperari, hie dicendum arbitror i non solum quia illud latinum non est, sed quia hoc loco de compstione ορ temperasione colorum Aristoteles atere incipit, quot modis ipser interse, ueterum sententia, ut nonnullis placet, misceri temperarii
possint. Duobus enim modis misceri dicit boc loco, uno τῶω παηαυκλα δάσει, quod ueteres de minimis coloribus, qui per se non mouentsensum, intelligebant, mixti autem mosti ent: altero, cum inutii ita inscentur, temperanturs inter si,ut unus emineat. -- V Uva A in rim, colorum inter se compositionem temperationems dico. Quanquam hoc
etiam dici potest, colores inter se compararitidis declarat, qaad paulo lam tertio fere uersu dieit,
o M. Proportionem enim bis uerbis,quam λήγωpaulo anais uocat, i et itit. Λογγ H δε ιγ' τ α πιλῶρ Wἰρ - ἔν-: id ess, asertim cum corc qui eminent, cum js quisubiectis uiit, quadam sis comparatio oe' proportio. τὸ ' πιλῆρχῖῶia μ' color si dicitur in temperatione, qui eminet. Cicero in quarto Academicaru quaestionum libro: Quam multa uiodeni pistores in umbris in eminetia, quae nos non uideo mus t Σπωλω cre ἰώ Δασον eminentiam mibi uidetur di
173쪽
m,sia ἐκ τω adyrid est, Fere enim totidem fiunt saporum geonera, quot colorum. Septem enim genera utras ex parte eonstituipossunt, ut recte sis in nigrum quendam ratiorem esse dicamus. Ita relinquitur, rutilum albi genus esse, ut pineuem saporem dulcedinis. Pboenicius autem, purpurem,prasinus, oe' caeruleus, medium locum inter album nigrums obtinent. Ab uero ex bis mixti temperatis fiunt. Aridoteles idem inflecundo de Animo libro, Octo saporum genera esse uult, cum boc loco septem tantu faciat. Quod ne quis et ut minime sibi constanti ob ceret, paulo suprasecundo fere uersu salsium ere amarum fere idem ualere dis
quod ibi de numero quem tradit, dixi, in eo rationem babui libri quem interpretabar. Nunc autem septem tantum esse, ut saporum,sc colorum genera superiore adhibita disin Stione dicamus. In numero igitur utriusque e saporis coloris generum,Tbevbrustus Aristotelis praeceptos rissecutus eii s sententiam auHoritatem. Is enim in sexto de Causis eorum quae terra ex se fundit, idem Isdem fere uerbis cormat, qMe in libris de Animo protuli. Atiphoc quidem loco Aristoteles septem colorum genera facit
i e quidem,sed non prima. Idis ex eo facile intectigi potest. k li 4 quod
174쪽
im Ioach. Perlonii Obseruationes
quod Imisy assi esse dicit: φυωπιω uerῖ,α ργυη, Ioukυανολυ, ex albo nigros constare. Itaque duo sum prima genera coloris,albus . niger: secunda quiηs qua sequuntur: trema pene ιnnumerabilia, eorum qui exsuperioribus uel omnibus, uel aliquibκs mixti temperati sunt. Ac prima quidem tenera ex eo sumuntur,quὀd candor πnigror extrema sunt cotraria. Secunda autem, ex eo quod ex albo nigro sint, ut contrares, quae alta interiecta b beant. Extrema uero quod ex illis omnibus, uel aliquibis. In libro autem de Color lus, duo colorum genera facit: alterum eorum qui fru bcessiret, alterum qui ex dis tempesrentur. Simplices exedimentis intelligit, ut assum. . ni πιιm, ter rutilum, uel ut ah interpretant oti m. Aera cnim, aquam terram natura sua alba esse, ignem ratio
Ium: nigrorem autem colorem comitem elementorum esse, cum aliud ex alio oritur. Caeteros autem colores concretos
mixtosq; ex bis tribus esse ponit. Ais bac quidem de colorum generib M. Quo autem nomine uel appetranda 1int, uel ex graeco in titinum uertendi, neminι in dubium venire pol 'di de albo nuro, id sit λαμῶ ε - liseratur. Sunt autem ηι1 permulti. qui dubitationem asser uueluati τὸ Ρωειν χρῆ rat 1 favum dicunt, ego cum Ptimo ratiolum appella. D enim uertens ea omnia quae Arictoteles in nono de Historia animalium, cap. 32. de aquilarum generibus tradit νμειλιν χρῶμα Dineor, transfert. colore subrutilo Quis autem color sit ἱ-Dr, ex eodem in libro de Coloribus intelligerepossumM. Ait estim G ignem.solem σιxiuium via esse, quoniam Ab a pectu noRrum eadunt. facile quis eorum sit perlicimus. Idem Plinius Dose rvo 1um dicit, transferens id quod AriRoteles de merula tra
175쪽
In librum de sensu, m. is 333. II. cap. .uertit, sy, colirsutum. o uidem loco libet interim errorem eorrigere, non animadaeresum ab Hermolao Barbaro, etsi conatus vi corrigere.
Apud Theophrastu itincriptsi eis, τὸ θ Li ,- - άκκιθι se h-ον τω φρίνικι. Apud Plinium quem quasi ad h. mam Barbari correctum, Umetys impressum babeo, stahaec uerba uersa sunt, At e diuerso cut3 in magno bonore palmae dis. Quae quidem oratio cum ea unde fluxit, cololata,non Ai dubium quin corrupta l. Legendum est igitur, ut facist intedigi poteit, At curiophoros in magno bonore, nataresimiliM. nisi forte neutru posuit sit Theopbra. Ilus sic Plinius. Hermolaus autem Barbarus, cum uulgo ita legi dicat, Aι e diuerso cinus: legendum esse dicit, At e dio verso euri: quod mihi permirum videtur, praesertim cum ita legendum ex Theopbrasto censeat. Multa sunt alia sepia Plinium deprauata eode modo,nec ab Hermolao cor recta, nee animaduersa. quae non ita multo post, Deo iuuant O labimM. Sed ad inclitutum reuertamur.ἱανθὸν eringo σ ruitu, er ruinum, Crfulvum dicerepossumus: non quod, mea quidem flententia, dem mi bi omnino,sid quod
parua eorum di imilaudosit. Nani πιπὴν proprie rufum colorem dicimus, er graecum verbu Galli retinemus, cum bur bureau dicimus,π in β medium, π ν in u, ut fere 'mutatis hieris. Vas idem Plinius uertens ind AMRotelis ex nono de Ilittoria animalium, bus ἡγεμόναν, . sin
melior rufus, quam niger uarius s. QAod aute dixi, ita esse. bine intelliti licet, quod cum multa βηι uiridis coloris geonera,saepe unum pro altero rarie dicimus. Multa de isdem dicere possum,sed baecfatis multabunt boc loco. Itaque ad alios ueniendum es. τὸ φονικιῶ phoeniceum cum Gessio die φ:ahpuniceis uocara. Q is alitem is talor it,doret Ari
176쪽
i: Ioach. Perionis Obseruationes
1 loteles eo libro quemp/ulo antὶ nomininiu, id est, in libro de Coloribus. Ait enim, nigrum colorem'obfumum, si lumini admiseratur, esse σου up. Idj binc inte igi dicit, quod nos nigrum colorem lis e ignis luci admixti. ,
semper pomκ in cemere animaduertere soleamus
quod nigra omnia cum igne exusta sunt, ut prunae π ' uamae insocis er fornacibus, eo colore u fuse uideatur: uas pboeniceum colorem rubri genus quodda esse intesii mus, qualis in prunis er flamma loco obsistro cernitur. Nec uio deo, cur nonsammeum eum latino po*mm dicere, quem λιγοσικἰς idem paulo i id eodem libro appellat: qκan quam aliquid interesse uult. 8equitur τὸ αλυγεν, qzod eosdem libro paulo infra πι, pqιεκε s appellat. Plirp em antem is color dicitur a nobis. De uidis autem rubri generib. alio loco dicendum erit. Nunc enim de dis tantum, quibus hoc loco Arise Meles usius sit. institui dicere. Sequitur τ4 Nor νυ quod si Ici sui graecum est, cum Plionio latinum facio. uas errant qui duplicisci ibunt. qui eoorum error ex eo coargui facile potest,quod a ' αν . id est porro ducitur. Plinius lib. 3τ. qui extremus sit, Sagdam,inquit, Cbaldaei adbaerescentem nauibus babent, inuenitur prasini coloris. Interdum latinum dicit nomen, id Tt, porsraceum. ut paulo upra, eodem Γ.ra: Eumetren Beligenas
1 iam sancti imi deorum sibi Amri appellant porracei coἰοris,superstitionibus gratam. genus est hoc utri dis coloris, qualis in porro cernitur. Nos Galli nomen Porciam traieocta una litera retinemus. Hunc enim colorem pars, uelpera dicimus. viridis autem color, qui omnium genus M, ς--
Asir dicitur. quod ut intelligi posit, Plin, locam Theophrasti proferam. Tbevbris us quidem in quarto πιφν
μσθα. Plinius autem bae conuertiι hoc modo. Folia
177쪽
In librum de sensu,&c. et balata colore uiridi gignit, quod quidam prassu itoeant,
abdi rastera. πHAo autem interdum uerbum o verbo berbaceum colorem, interdum berbidu appellat. Cbharon alitem colorem falso nonnudi uiridem dicunt: Plinius modo luteum, modo flauum appellat. Ex quos uin id intelligitur, quod ante dixi,μνειν stiuum a nonnullis nomisnari. In 3τ. libro,qui idem ultimus est: Mclic bloren eri, linquit, geminus,partesagiis, parte mesteus. Non est dubium, quin Aloran in hoc uocabulo iunClo, flauum nominet. Aolio loco persticue luteum uocat. Cum enim Amitoteles nono libro de Hillioria animalium, quo sit colore allis,quae ut graece te latine chlorion dicitur, exponit, id quod ipse ait, ἡ vin is A , c. Plinius traueri bis uerbis in decimor Chlorion quas, qui totM lutei 3,Deme non uisius, circa solstitia procedit. Hunc autε auem a colore luteo appellatam esse arbitror: quo eam nomine Gassi, trana prima hi ra, appellamus. Ea enim est, ut opinor, quam Lorio Diramus dicere. Superest o ανανεμ, quem colore Phnius tum caruleum, tum cIaneu dicit. Viridis bic quodda est genus
terea qua acuta sunt retus in magnitudinibus, e m. suum unt,si minus omni,at certe a pectus tactus communia. Quod eleganter dictam, Si non, uel ser minus,priore loco: posteriore, At certe: id a G raecis ἄμν,-a γε dicitur.
pisti bH, i s quae testa obducta fiunt,animaduerti licet. De ησιν odoratus οῦ Cicerone tantu dicitur, ab alys etiam et serim. Contra ille ἐνρρος mo Olfacere dicit, non od
178쪽
Ioacli .Perionii Obseruationes rari.ἐπω A My dico tectum Jrue obductum testasis usacra corio. Aemγlius enim Probus sura/ων ita appestat. Διὶ νω ποιέώματα γινευωωpῆr,..' a Mir, o Vae, ω'o ola φυυῖr: id eii, itas cibi reliquis uel in nobis possies extra nos, ut in i s oua oriuntur e terra,eueniunt. πε96 6 era in cibis uulgo excrementa dicunturaut invia mea excerni. Cicero autem reliquLH cibi, πιο,τPωμα- dicit, σε cui δεδα depelli. Inscumdo de Natura deorum: Quemadmodum autem reliquiae cibi depellantur, tum a.
frangmtibus si e lat stinis, tum relaxantibus, baud sane diffficile dictu dii sita tamen praetere dum est, ne quid babeat Duucunditatis oratio.
-rn x:id est, Ac cobarens quidem continuata natura infinite in partes inaquales sicatur, in pares autem certo numero comprebensis. πιμνιBαι Az- ώ vi cleαππω secari er diuidi inmite Cicero dicit, non in infinio eum. Locus est in primo Academicarum quaestionum librotqui quoniam comodius, eum libri de Natura edentur,proo1eretur, adisiud tempus disserendum est. τι σαυεώr dici a Cicerone coborrentem continuatam naturam, abo los eo docui.
IN LIBRUM DE MEMORIAS Recorda tione, Ioachimi Perionii Be. nedicti ni Cor moeriacent Obis seruationes. In primum Caputi
recordatione possent: sed fere tardi, memoria praestor, recordatiane autem celeritate ingere' praditi-dociles homines,
179쪽
In lib. de Memoria εἰ recorcs. is mines. De uocabulis in κἰr exeuntibus, multa dixi is ura de Optimo genere interpretandi. ergo dicetur. qui ualet postet memoria,'qui excidit m praseatier qui magna est memoria, oe' qui magna eu inguis
lari memoriapradi ι M. Eum etiam dicemus,in quo eu me via, excellens, o sngularis memoria. remmifici recordari recte dici potest.αψάμνησιr aurem recordatio tantum, non etiam rei istentia Lilae dici palest. itus libellas bic de Memoria π reminiscentia anteat criptus erat, a me de Memoria recordatione insoriaptus eta Sic enim Cicero αἰαμνουσιν recordationem dicusemper,nunquam reminiscentiam, cum saepe reminisci di. cat αναμ---δια. In primo qu bonum Tusculanarum libro, de animo disserens abet, inquit primum memoria. eam infinitam rerum innumerabilium, quam quidem Plato recordationem esse uult uita superioris. Paulo infra. quiηιο fere.sexto uersu, bis remmiscendi uerbo utitur.
enim ea quae oritur, eoognat quasi notam quandam se serum: quemadmodum ly qui aliquid Ob gnant,annutis fe
uestigium, Cicero dicit. In primo qu honum Tuscuti arum libro: An imprimi quasi ceram animum putamus, memoriam esse gnatarum rerum in mente uestigia s quae possunt uerborum, quae rerum ipsarum esse udbva Pu ιοIupia decimosere uersiussoques de Socrater Docet enim quemvis, o c. Nec vero feri ulla modo posse. ut a pueris tot rerum ais tantarum instru er quasi chsgnatas in animis notione , λωῖae uocant, taberemus,msi ani min, antequam corrus intrasset, in rerum coanitiem --
180쪽
is 3 Ioach. Perlonii Obseruationes xuisset. Quod ait Cicero insitos, AriRoteles paulo iusta ἐγ-
γωγ a s uocat xv Θ autem propriὶ uesti eiu dicitur: sed tamen in bac re τvπo recte uestigia'nota rici potest. Itas id quod re absente, qua sensu aut animo percipitur, amotu animi genitum remanet, mile esse dicit ei rei, quam annulus, cum ex cera detractus ed,relinquit. id autem uestrium recte dieitur. Species etiam fmulacru id ipsium Hile dici poteR. Hoc esiam φαί/τασμα σ φαντασἱ- boeloco Arctoteles oppestat, id eRὼ ecie rei qua animo obrocitur,uel occurrit. quod etiam usum π uisionem Cicero, ut alio loco docui, transfert. Sed hoc interesse uult AriHooteles inter usum notitiam rei, quod fue -- si id eH notitia, per se consideratur, ut aliquid eH, id vi qualitas quida: φοει - για autem ad aliam rem refertur, cuius eii qua simulacrum. Ita bac duo unum atque idem esse uult, sed ita ut ratione er cogitatione disterre censeat. Sed rei illastrandae causa ordinem quendam eorum qua asmmo crFUbi spercipimμs, age ponamus. Fingamus alia quem bominem, exempli causa, Petrum aspeHui noHro ob ci, statim notitia quaedam Petri in oculo noBro imprimitur,quae Petrum nobis ut praebentem gnificat. Ea qui
quas assciatur accipie or ων ω,quod animum moueati Ac Petro quidem prosente, non eR id quidem dubiit, quia eius sit noιitia. Eo autem abstraicialiquandiu manet, sed eo Mnescitpedetentim. id quod animaduertere soliti sumus, cum solem contuemum Aliquandiu enim etiam inuitis nos bis lumiuis quaedam oecies in oculis noliris remanet. EcMero sensim percepιio, quam motum appellari dixi, in antonio, ea animi parte, in qua communis senses inest, quanda iniciem rei sense peroptae gignit, quae o etiam