장음표시 사용
101쪽
& virorum doctorum ingenia exercere & amplioris disquisiumnis argiuuentum csid poterit.
IN seculi quarti & quinti striptoribus seequenter ministrum
quemdam ccclcsiae oflandimus, a graecu sal onωνομον &nis in oeconomum vel . vi in AususTi No ira habetur, praepositum 'nitu appellatum. Huius ossicium crat, totius dioecesis reditus, inspectante cpiscopo, administrare. Antiquitus enim, uti alio loco scri ostendimus, omnes ecclesia reditus episcopi fidei co crediti erant, ut ipso mandante & dirigente clericis & pauperibus ecclesiae distribuerentur: qua in rc gerenda archidiaconi sui opera plerumque vrebatiir, quippe quem in larundo magno onere,quod ipsi incumbebat, Qcium sibi adsciuerat. Sed ge tilibus undiquaque ad fidem christianam 22 conuertentibus,&dioecesii qualibet & reditibus ecclesiasticis augescentibus, epuscopus ipsiusque archidiaconus alius generis sat multis negotiis implicat antur, quibus maximam temporis partem impende re debebant: atque hinc minor in hunc finem constituere ei
que sub nomine oremonionis ecclesiae hoc negotium demand
102쪽
re , neccssarium credebatur. MoRiNvs NI ad deuitandam suspicionem institutos eos fuisse, existimat; neque dubium est, in in quibusdam eccleliis hoc consilio instituti fuerint. Nam in residii. fragmentis concilii Tyria, an. CCCCXLVIII. habiti, quae actis concilii Chalce imsis inserta sunt, legimus, Ibam episcopum quum a nonnullis dissipatorum ccclesiae redituum accusaretur, promississe. se in posterum redit per oeconomogex clero ordinatos ad formam ecclesiae maximae Antiochenae administrandos curaturum. Neque lare dubium est, quin similis accusatio,in concilio Chalcedonensi aduersus Dioscorum episcopum Alexandrurum facta, ratio fuerit, quae concilii istius patres induxerit ad generale aliquod decretum hac in caussa in hanc quiadem sententiam laciendum s J:-in nomiair ecclesiis, usaepe a nobis auditum est, episcopi absque oecmromo tractant res ecclesimplear, planuit amnem eresesiam episcopum hahmeton, ex proprio Hero or--nonnum hasere, is nec me testibus fit Gelsae adminifratio , nee ideo res eius di lentin e probrum'dedecus sacerdotis inuratur. Sed u
stum casum in omnibus ecclesiis exstitisse, persuadere mihi non possim. Hi enim canones manifesto contra eos episcopos facti sunt, qui res ccclesiae administrabant άαάρτυροι Mersibus, vi
sa Morin. de viis nati e cie . Parti sis. Exe. it. XVI. c. v. n. Ill. Cum mim . mobilia quam quotidianae fideliritu oblationes ad Oionem clerum pertinerent. nee est e designavi aliqua pars, quae huius vel illius esset clerici, his bociis c randis , adminis randis, & distribuend s d putatus erat e claro aliquis, quem se sonomum canones appellane, ne fi episένιr ea solus administrasset, ea cepisse . . dimi isset, Iud ecturust La=uo Irea et rei communus nisse a vivistratae , Iurreptae, si di is cut , atqua eo non. iue apud cletum iv laicos male aussire se Concit. Ccalcia. Act. 1X. Toni. IU p. 6;a. EJua τύ αὐ- s δε--τω σε ιξ εἰ-ς γνώμηs επαγγειλαB- , - δή - νου -- πυπον πιν -
μ- ἐκ τοῦ κληζου st. --ba. to . eis ἀωνῆ Θ. σι --. Placuit eidem re sigiolistimo episcopo ibae ex Propria voluntate proniittere, quod de caerem se
103쪽
verba canonis habenr: hoc est, sine archidiacono vel occono mo , de fideli eorum administratione testaturis. At in istis e clesiis, ubi epistopi archidiaconiam suum in auxilium adhibusrunt, ista caussa constituendi oeconomiam locum habere non potuit, quia suspicioni malae administrationis, aeque bene archidiaconi ac alius cuiusdam ministri, cui haec res committi poterat , testimonio prouisum fuit. Et propterea generaliorem &, ut ego quidem existimo, certiorem huius officii in ecclesia institutioni rationem adsignaui.
Semper ex elero eligendi. Hanc meam opinionem porro confirmat,quod oeconomi aeque ac are diaconi semper exciero debueruntaco i. Iradiim canonesconciliorum νω &ciesraivminiam citata expressis verbis praecipiunt. Cui opinioni etiamsi quid vel maxime contrarium videatur, fuit tamen haec constans praxis ecclesiae. In actis conia cilii quae etiam concilio Linserta sunt, ostendimus quemdam Charissum, qui & presbyter & oeconomu ecclesiae marilphiensis vocarem. Et --Α- shq de quo dam loquitur, qvi oeconor Auxandriae & presoyter in urinn o, regione ad Auxandriam spectante, fuerit. Possinius in vuta AvavsTiNi 3J narrat, quod semper unum ex clericis suis p position doni ur, uti eum Vocat, constituerit, cuius ossicium esset, curam redituum ecclesiasticorum agere, & rationem acceptorum expensorumque reddere , vi ab eo requireretur. Et in e amdem sententiam socα Tra b J de Theophuo episcopo Agraeandria
- ν. - D μνη M. ιlit προ iuit, ut lectana manere Hllent. Et aegre quidem illis p.rimasse: veram Vs e a Dpus tandem eompulit. Cumis isti eos curios orta tu i , insii . missationem rerum eris de eis commost.
104쪽
dicit, quod . Dum aliquando duos monachos ad honorem et Malein euexubet, dispensati em rerum ecclesiae cis commiseri . Vt adeo & lex & praxis ecclesiae fuerit, oeconomos ex clericorum ordine eligere,nec ullum exemplum vel praeceptum in contrarium deprehendamus. Quod aperte indicat, veram caussam, cur hoc munus, quod antea ad archidiaconos Qect
vit, in eos deuolutum sit, non fuisse aliam, nisi quod ob nedioxiorum multitudinem grchidiaconi illud curare non potae
O iam rerum, curam redituum ecclesiae gerere , steriatim sede apiscopali vacante. Quodnam officium ipsum fuerit, ex us cc. stare potest, quae iam diximus: quibus hoc unum tantummodo a laam, quod ex auctoritate concilii Chiare ensis II Oeconomus, quoad si des episcopi vacaret, functionem suam continuare & ecclesiae reditus curare atque prospicere debuerit, ut succedenti episcopo integri reteruarentur. Qui canon eo spectasse quibusdam non sine ratione videtur, ut nam arim explendis sedibus vaca tibus anteuerteret, Vt ne quis metropolitanus Vel intcruentor, cuius curae ecclesia viduata suberat , spe dite dendi ex bonis e classiae noui episcopi electionem differre animum induceret. V rum enim vero siue haec caussa fuerit, siue non fuerit, id certe
indicat, fuisse hos homines generatim singulari fide & rectes Eorum laude illustrea , siquidem ecclesia in illis tantopere fidere potuit. - g. IV.
Consensis eleritarum in eorum electione necessariis.' Et sane nulla non cura in eorum electione adhibcbatur,' ut essent istiusnvidi notae homines. .am in rem nonnulli ca- nones ab uniuerso clero eos eligi iubent; quemadmodum speciatim THEOPulcus episcopus ADxandriae s ni J in epistolis suis c
105쪽
nonicis hac in re praecipit. Quod constitutum non nisi aequum& iustum erat. Quum enim ad uniuersum clerum reditus e clesiae attinerent, quippe e quibus victum & amirim necesi rium habebant, fas crat, oeconomum, cuius curae reditus isti committerentur , communi suffragio cligi, ut eo sine ullius co tradii: tione admista, nullus conquerendi caussam haberet, quod portione sua esset defraudatus.
BREVIS NARRATIO DE QUIBUSDAM ALIIS
INFERIORIBUS ADMINISTAE IN ECCLESIA.
I. I. De παραμ4ωρίοις seu mansionariis. , P Raeter hos iam commemoratos administros taculo quarto& quinto pauci quidem alii fuerunt, quorum nomina vulgo non adeo opuia simi, adeoque vel verbo eos indicabo, neque accuratiori officiorum & trunctionum ipsorum di siluisitioni tempus nacum im 'ndam. Idem canon faJ concilii Chalcedonens , Qui de oeconomis & dc sensoribus loquitur, alius etiam ad eccletiam spectantis ministri facit mentionem, qui istius concilii lingua vocatur Sed interpretes & critici
de huius vocabuli significatu non concordant. In etusta Di NYsii micivi Versione rςdditur manistratiaretur & in lectione ad marginem explicatur per Vocabulum ostiarii. Et certe in ecclesia Asmaria Vivente Dion is Po hoc erat missionarii ossicium. . Nam aREGORIVs ΜΛGNva non multo post in dialogo quodam suo 'lisquens de Asinu is mansiomario, cibiodem ctiam eccle cum appellat; & in alio dialogo ma loriarii seJ ossicium csse dicit, a
Si quis Epis opus - proi'ter pecunias promouerit oeconomum, Ues deseris rem, vel pare. -.nariam dee. ιγ Giegor. M D al. lib. II1. e. xv. inscriptio rapitis se habeer De Azumaeo momsonaris ecco beati Perei. ipsum eaput ita irieipiet Alius hic non ante Io sa tempora i si ut notiri Seniores reserunt σιφλοι ecclesia Ammitu dictu. est magnat hun)ilitatis atque grauitaris vir ede.ce hui. Dia .rib I. c. v. civssauitur manstommitis quadam die, dum in eadem e.clesia oleum deesset, & unde ira auer arcem iret omnino n- haberet, mnra lan)pωψε ecchiae impleuit aqua.&
106쪽
cendere lampades siue candelas ecclesilae Attamen hoc non obstante doctissimi ex recentioribus criticis graeco vocabulo alium plane sensum dant. ivsis o b idem est ac
vitieus siue agor possessionum. BRVEREGius episcopus feJ remm eo . H in atrum adminis asorem reddit, quod idem est. . Et eorum sententia a G'THOFREDO, cui cio, sulci Ro vossio & aliis compluribus confirmatur, quorum iudicium hac in re ad decidendam controuersiam sustecerit, usque dum lector meliorem aliter eam dirimendi rationem viderit. II.
De custodibus ecclesiarum se custodibus locorum sanctorum; se quomodo hi ab se inuicem fuerint distincti. Alius generis ministrorum lex ciuilis meminit, qui vocati
sunt custodes ecclesiarum dc custodes locorum Disorum: Quos etsi scriptores nonnulli confundunt, Goruor tam tamen inter eos distingtait. olo tes reris rum vel iidem fuerunt cum ollesamir; Vel cum sic dietis fretorsinu eocle , qui, ut alio loco fem ostendimus, cum nostris ciuireh--ardoni d c Vestry-men est, aedituis&Pra cipuli conuentus in sacrario membris, comparari possunt. Ostodes autem lorori so rum ea potis limum loca custodiebant, quae, GOTHDFREDo recte iudicante, specialiore locorum sanct rum titulo gaudebant, quod essent monumenta quaedam nostri Seruatoris; uti Bethlehenium locus natiuitatis eius; Guaraa mons,
locus crucifixionis ; & sepulcrum, locus resurrectionis; mons Olearum, locus adscensionis ipsius. Haec loca a christi nis istorum temporum Dequentissime Visebantur, quemam
apparet, quos lector huius rei studiosus apud Ooτκονκεο- γδ
cd Iusteli. Bibliothec. Iur. iavit. Tiam. r non ris sum Uisi ei siue actorea postellionum. e Reueres. Not. in eo . Chalced. c. II. p. ros. omni procul duino . . liq iem rerum ecclesiasticarum a raustratorem significat. Leeὶ Lux ll. c. XIX. s. XIX. vol. I. p. 19 .i qq. cfa Gothosi. Not. in Codie. Τbeoae lib. XVI titilI. leg. XXVI. Gea Dum holesiant, quin ιn Palinstitis inter alia sub comite orientis, cui haec lex ideo insiti-hitur, atque Hierololymis nominatim sta erant. Nempe loea sancta, quae Hierosolymis erant, de in vieissis Palaestinae partibus, hoc saeculo adiri iam certa. tini 1blita, quibus haec ad pietatein irritamenta visa, πιλλαι μοι remo sim νυν - - mos , 6c abducendam menum ab tinnisuis rebus oe cogit stoaea tuas ad Deum transferendas &ε.
107쪽
consulere potest, qui loca ista hanc ob caussam custodes quos . dam sibi adsignatos habuisse , quos custo bi locomum dixerint, adficinat. Sed quomodocumque res se habEat, certum est, ciusmodi officium in ecclesia cos obiisse, quod in lege proministerio rcligioso reputatum sit: & consequenter eodem privilegio quo clerici, fruiti sunt, ut nimirum huius muneris sui intuitu immunitatem a tributis haberent: quemadmodum ex lege I eodosii Magni, qua haec cis immunitas concessa est,
. III. . De sceuophylacibus siue cet meliarchis. Proxime ab his propter nominis & ossicii similitudinem
fe buces commemoramus, siue, Ut alias vocantur, κειμηλιων
hoc est 'stodes vaseimm fari orum, utensilium & rerum pretiosaruin, quae in scriniis ecclesiae reponebantur. Hic sce- vophylax plerumque erat presbyter aliquis: Nam TimoDORVs- L TOR Maredonium & presbyterum & feriu=ps rem ecclesiarci inopolitame fuisse, adfirmat; & ante eum soroMinus fri de celebri Theodoro presbytero Antiochiae, qui christianae fidei caunia Miatii aetate interfectus est, loquens, φυλακα τῶν κειμηλίων farrorum vasorum eusto tem Cum appellat; & ideo occisum dicit, quod persequutoribus tradere noluerit, quae custodiae suae credita haberet. Non inepte etiam hic minister dici potest Maritophylax custos archivorum, quod codicilli & archiva pars sacro
Cod. Theod. lib. XVI. tit. II. de epist. leg. XLVI. Vniueriss quos Grifficiterit custodes ecclesiiurum esse, vel sanctorum locorum, ac religiosis obsequiis deseris vire, nullius adtentatioa s molestiani sustinere decernimus. Quis enim eos ea Pire eensos patiatur esse deuinctos, quos necessario intelligit supra mcmorato o sequio mancipatos p
rator Macedonium quemdam CP. ecclesiae P; eibto --insenum custodem ad epistopatum promin ita ιySozom. l. b. v. c. VIII. M.tas Θεύδ. ην ον προσώτιρον, mi ias πή---, .s a. φυλακα των νην τουτων γνῶσιν καταμηνύσω λωπινον, - βων,-ηκ ais. Solus Theodorus presbyter remansit in civitate inem ille utpoteIareorum vasirrvn cis3odem, qui eorum notitiam tradere vaeret, conlprehelisum grauissime cruciauit.
108쪽
rum ecclesiae scriniorum erant. Vnde svicrRus f J obstruat, quod apud suoTivM unus idemque homo femophylax & Mart
nuncupetur. Sed notandum est, recentiores gr.eras hoc
Olficium paulluluin immutasse, concessa ci, quae in ecclesia prumitiua ad illud non spectauit, potestate. Iam enim, uti nata MON LIJ narrat, chartophylax agit tamquam patriarchae Q, si itutus, excommunicando, animae delicta coarguendo, &pr sbyteros & diaconos ordinari permittendo, sedetque tamquam supremus iudex ecclesiasticus sub patriarcha, in multis aliis casibus ad c cclesiam attinentibus; quas res autem ad officium seudisbiacis non reperimus primis temporibus spectauisse. De hermeneulis seu interpretibus. Empn1Nius alius generis ministrorum in ecclesita meminit, quos ἐρρονήυτοὶς ΓοιJ, tutet aes, Vocat, eorumque id osticii esse, dicit, ut linguam aliam in aliam tranderant, tam in lectionibus scripti rarum,quam concionibus ad populum habitis. Eiusmodi officium in ecclesia fuisse, porro ex actis passionis Procopii martyris a vALEsto fnJ publicatis liquet, Ibi tria ossicia in ecclesia Semso litana obiisse dicitur; crat nimirum Qtor, exore adc o isermonis intrepres. Istud officium praecipue in iis ecclesiis fuisse, existimo, ubi populus diuersias linguas loquebatur ; ut in eccle-Su cer. thes eum. II. p. 971. Σκευοφυλαξ dictus, cpii Gera ecclesiae vasa custodiebat. Dicebatur interdum re undo iste Eaelampi , a quem Photriis scripsit, alibi vocareril Baham. not. ad cari. IX. concit. Ni n. li. P. 239. Ἱλκοῦς-- νι- -
. Chartopl.ylacii seu tabularii secreto seorium deputata sunt, iura episcopalia, de qui pro tempore eI cruro' tu lux, sanctillimi tempore Patriarchae iura omnia, aprae ad eum pertinent ut episcopum, eXercet, etenim e communicat, animae deIte a corrigit, diaconos de sacerdotes ordinari permittis, sinorum minii seri riim pittacia ex nis & quaed im huiusmodi alia. Hὶ Epiplian. expolit St. n. XXI. 43υνευπ- γλωσam με γλῶσσων, . e. τι c. ἀ-
tu Acti Proe p ap. V lac not. in Euseb. de martyr. palaestin e. I. Ibiee lesiae tria mian stella prastiebat: Unum in regendi Gicio, alterum in syri interprctatione seris uia, di tertium aduersia daemones manui impositione consua am.
109쪽
1iis Palaefluae, ubi alios oriace, gr.ece alios loquillos esse, proba bile est; & in ecclesiis ubi alii, alii I ea lingua utebantur. In talibus ecclesiis interpretis ossicitim neces artum erat, ut ii, qui linguam, qua scripturae legebantur vcl con. ciones recitabantur, non intelligerent, his e vcstigio in linguam cognitam translatis, aedificationem reciperent. Tantum igitur abest, ut ecclesia primitiva, scriptiiras ignota quadam lingua prae cludendo ignoralitiam promotum tuerit, ut potius ipsas in omnes linguas transtulerit, immo peculiare etiam ossicium ινμterrerum instituerit, qui viva voce homines de iis, quae lecta erant, erudirent, nec eos in cultu diuino barbaros esse patereu-tur ; quae tyrannis est sarculis prioribus ignorata.
Aliud ossicium, quod non prorsus silentio praeteriri opo
tet, dum in hoc argumento Versamur, est officium vitarimin, siue exceptamm, Vt latini eos appellant; qui iidem sunt, quosgraeuo γράφους & ταχυγραφους dicunt, ideo quia per notas & compendia celeriter scribebant, quod in ministerio, cui praecipue
adhibebantur, necesse erat. Primus enim Corum Isis erat ea
quae ab ethnicis iudicibus contra christianos martyres essent gesta, in acta referre & quasvis circumstantias, in ipsiorum examinatione & passione ooseruatas, litteris sigillatim consignare; quaenam quaestiones eis propositae; quae responsiones datae; &quaecumque gesta essent, dum caussa eorum audiretur, & de ipsis pro confessione Christi sumeretur supplicium. Vnde istae consignationes gesta martyrum appellabantur; qgae monimenta autographa de martyrum suorum passione quaelibet ecclesia, adseruabat. Primam huius καrariorum Ossicii in ecclesia Romana institutiqnem pEARs ivs DI & alii quidam viri eruditi sub Fabia qui Decianae persecutionis tempore vixit, reserendam esse autumant. Nam in antiquissimo quodam epi oporum R. do ΡεaMa. vii staccessi epist. I. c. Iv. n. III. FHL tinti in Cyprian. ep. XIl. Hoc fere tempore , sub Inietis Decli, Fabiantis Romae septem instituisse dicitur sindiaconos, quae septem notariis imminerent αseita maruriun in integro colliserent.
110쪽
rum catalogo spJ Fabiamu septem subdiaconos fecisse dicitur, qui septem tm iis attenderent, ut gesta martyrum fideliter colligerent. Enim Vcro cisi hoc antea non erat ordinarium Gliquod ossicium, i cs ipsa tamen ab hominibus ad hoc negotium aptis pera Scbatur ; Vti cx antiqllis lGNATu & DoLvc xpi &diversorum aliorum actis liquet, quae litteris consignata fuerunt ante, quam fabimius publicum & peculiarem notariorum munus Romae instituisse dicitur. Sequentibus temporibus hi notarii adscribenda conciliorum acta, & excipiendas orationes& disputationcs, & quaectrinque in synodis gererentur, adhibebantur.
Ita Lus Enius disputationem Malchionis cum fauto Saminatens in concissio lati seno a notarus, cuncta ex corum ore excipient,
bus, in commentarios relatam esse, adnotat. Et scin Yss G de disputatione inter Basilium an Irmium & Ploti m in coincilio Simmisisse idem memoriae pi inlidit. Legimus etiam de quodam gerere notantorion in cCnciliis, quorum id erat ossicii tabulas publicas, citata testimonia, pctitorias disceptationes, libellos si plices, & quaecunque id genus alia in concilio Oflerri lcgiue solebant, recitare. Et hi Vulgo crant diaconi & interdum presbyter corum caput erat, hinc D imiciet ira notariorum appellatus; uti in actis conciliorum generalium Epoe mi & GaDesinensis tr Isrequens Phtra diaconi & mimii & Petii presbyteri Eis nutas, Irimicerii notariorum fit thentio. Erant enim notarii, qui ad se mones ex celebrium & fac dorum concionatorum ore excia