장음표시 사용
121쪽
heret, spectatus sit tamquam a spiritu designatus, adeoque praecaeteris omnibus electus fuerit, tamquam emblemate quodam spiritus sancti insignitus. Haec, obstruante rvsmios , caussa Grat, quamobrem Fabrami episcopus Romae eligeretur & reliquis uniuersis quantumilis peregrinus antelarrefur. De Fas m, iii
quit ille, qui tum M Ucψ erat, nemo ne tantisper sudem cogitatur columbam tamen repente e finimi delapsam capris illius insedisse narrant, piae spiritus saricti, qui olim sub columbae specie in servatorem de. scenderat, imaginem re me videbatur. quo spectacuis permotus populus , ac desιino hyritu incitasus flumina Gm a restate uno e ense Iimul omnis exclamare cuit, dignum esse e statimque comprehensum facerdotali cathedrae imposuit. Seueri episcopi Rauennae & Euortii episcopi Amreliae electio eodem modo facta est, ut MONDE vsbJ ex eorum
έ Blondry. Apol p. 416. , Furius vir. Sanctor. Febr. L p. a redit. Co n. MDCxvIII. AecIdie, o Rauen. nae Ῥisicopus ex hac viti migraret, ct ecclesia Illa F store orbaretur. Monue niunt igitur frequentes episcopi dc ex propinquis di emotis locissi utantie ei. - vitati pontis rem solito more praeficerent at ire eoninrarent. lilia veto con gregato: Seuerus domi laborans, Uxori dichr vadam Ocyus de via. , quia sit fisturiis antistes not ur. Cui uxor: sede heie, inquit, tuum riegotium ago. Nam si velis vacare otio , non erit In rem nostram. sive vero tu illic adsis, sire domo resiaeas, te pontificem non cνeabunt. ille porro, Ilaeat mihi ait cum hora pace tua illue ire. Respondit coniunx: Fac ut lubet, nam fine d - bio, smulatque fueris .inresilis, episcopus orditi eris. . Diate hoe illa salsa Miseidi Iet sed vir Dei' illico abiit, εἴ veniens in ecclesiam , , ubi erat populus cuni sacerdotibus eongregatus, quod emi vili det de mi operos habim, post tempIi Ostium latitabat. Pree b is vero pro more absolutis, ecce ictarisba nia. in eandiaiy e caelo ae e eur, eius ev/ti 1nritet, Id ille eonspisatus e lumbam a se abigit: at illa per aεra circumuolitans, Tertio reais super pus tamquam in columbaldiceret 'piritus sanctus: Ad quem respiciam nisi ad pati um& eonteitum spiri G, ω tremenum sermones meost M autem 'res stuporem attulit ν-ibus, qui ibi tum aderant e claro ct populo, lin comamne Iaudes gratere egemme Deo omnium laaegirotic Λ ieitue
productus es e Iiso lut bula vis . πίω, HI imurru raptus ad saeus ponti riam, unctusque oleo exsultationis & via into ciui estistumati, ut faci
122쪽
vitis a svRio descriptis, adnotauit; & lector curiosus alia ex . empla ex sua ipsius obseruatione proponere Iibi poterit AL tecum quod monebo est, quod non numquam fortuitus quia dam casus culiaris quaedam circumstaritia, diuina prouidentia ita dispensante, intercesserit, ut pro diuinae voluntatis signia
sur. ibid. Sept. V l. p. ti. ubi eo ad ecclesiam s. stephani Aureliae ventum est, Euortius tamquam ignotus that iuxta olliarium. Paullo post iubent episeopi Cetari lares de ipsi humi prostrati, eum multo gemitu & lacrimis togant Deum, ut indicet, qu m velit oti,irrati episcopum. Coniungebat vero etiam suos gemitus populus unἔuersus, iurgiorum snqin peteris a domino, Sctan, quid dicturi essent episcopi. illis ergo sic urantibus de pIangentibus, eῶhιmba diutinitus missa ,-fenestram mirabili splendore radiat; atque in e clesiam inuolans, eum claro strepitu totam fere aedem peruagatur, tamquam inuestigans quippiam. cernent autem beatum sentium ianuae inhaerentem, -in eius evite residet. ille vero maniblis eam abigit. Eo signo valde perm tua populus, tanto instantiu orabat dominum , Ut ill*m spiritum mitteret, qui in columba in Chrii tam baptizatum dest di 'umba utem, ut se suo iunctam ministerio ostenderet, Per ostium, quo ingressa erat, tutius an uult. . Tum vero perilaepena populus, laetitia inertur: Episcopi veto & ctiabnes omnis accurate perquirunt, qui si am ole sit, in cuius capite columba stae. rit. Ibi rursiis quaedam exstitis di Rrmonum di hominum discrepantis, aliis dieentibus, ostiatium este: aliis vero non ostiarium, sed eius similem quenti am . Iterum ergo ad preca redeant sacordotes, logantque dominum, ut iubeat te, , Hire, denuo colao m. . Non *r ut Deus ius in P ces: columba redis, me - -1 r omnem sera acclesim circumiaci x, ct tandem in sui beati Ginuata lue. . . . Ille rei mouitate praeterritus orsus e/m repellit, emue rvulis exit e templo. E , i oritur populi strepitus, iubent episcopi l Mi Um , in quo tantum miraculum υ .. visam esset, M. te accedere, ros/m ab eo, quibus ex locis eo venerir, aut quo. pmficisti velit. Respondet ille, quemadmodum iam ante responderat ostiario.. Illi igitur se exanditos a domino sentiente , gr/tio ei Huxint, quod extra urbe , i s pas orem nriserit, ex qira Priscis remPorssius religi is propagandae causi.
l cum ipsx ad orariorum se submittat. M iri altust caput immiuat: orantque . donii viri, ut tertio miraculo aquile o velit, num ille iit . quem elegit ad ee-clesiam illam tuendam ac fouendam. Nondum finierunt p ece ,& eccei colu-ba pia iis ingenti Has concutiens. , ad locum , tu quo prιus vir Dei soterat, . I. uffert, α non inueniens, e quam i quirens uri sit, cor fit omni- , . t bus inciminoli t. .Erant tum ibi non Piuci opticopi, qui d.cerent.. sim de . ' bere etiam eos, quorum Hectio Moesiam itum Vulnerasset, ut vi sol, amat - 4uia praesentitat ad ortium columba se recipe t. Acciti sunt igitus & cumstarent cum Mortio inter episcopos, columba circumuolitans selisita. terebatur, in sibi ime, tandemque a submittens, in unius Euortii capite requievit. Tum t omnra acclamaruiit,d suum illam eta sacerdotio, quippe quem ieie. dominus
123쪽
ficatio:re & cle niolais curia, lain coinprobatio: e id ipsim Eabitum fuerit. sucri eius invER hoc spcciatim cc circumstantia quadam adnotauit, Quae ii elcctione episcopi ecelasiae Turonteae, accidit. Nonillilli ex episcopis prouincialibus qui ad atriistitem constitn cndum fuerant cvocati, sine ulla idonea ratione clamoni citis repugnabant; praecipue autem Defensem quidam nomine acerrime talistabat. Accidit autem fortuito, ut, quum lector, cui legendi co dic officium crax, interclusius a populo decsset, turbatis ministris, dum. exspectabatur, qui non aderat, unus e circumstantibus sumto libro, quem primum versum inueniebat, arripaet- haec psalmi octaui verba exhi-
vertio Galtae a tunc lcgisse videtur. Quibus verbis lectis e vestigio clamor populi tollebatur & pars aduersa conlantabatur. Atque ita, inquit auctor noster LG, halim est, duum uou hunc
I Ini x i Iociumfusior, Pt testivionium operis Di desiiser ara Heu, quia ex ore infriarum arsis lactrauium in Marti domini laude perfecta
ostensus pariter er destris Ru est inimicus. Ex his igitur, quae dicta sunt. lector de veterum Opinione iudicare poterit, quando de specialiore hominum V eςclelix mipularium designatione loquuntur, 'IT uartus mοδα pεr eommunia fusagia & electionem. artus & vltimus designationis modus erat. per ordinaria sustragia & electionem ecclesiae. Quae methodus genoratim tam accurata crat & tantopem approbata, ut ex impera- . toribus Romanis aliquis, licet gentilis, laudibus nam extollere sibique exemplum imitandum in ciuilium ministrorum ad publidi imperii usum electione proponere non dubitauerit. Ita enim Lm xi Dius fuJ morem Alea drs Seueri nobis repraesentat, inquiem, aliquos vinisset vel rectores prouinciis dare, vel Praepo-Istor orere, vel Procuratores, id est, rationales, ordinare, non ina eo--n proponebas, sonauu populi , res quis quid halerex eriminis , pro-karer manifestir rebus o non probasset,si iret paenom eapitis o dicebasP se
124쪽
grave esse, φ. id ei istiani iudaei facerem in praedicandis f emrdotibus, qui ordinandi fluit, non feri in prouinciarum rector suae, quibus m formnae hominum committiremtar σesita. Quod ipsum indicat, quod in ministroriim christianorum electione omnis cura adhibita fuerit, quum eorum praxis hoc respectu tana amplum testimonium ab ipsis ethnicis habeat. Et certe scriptores r celitiores uniuersi in hac re generatim consentiunt, quod clectiones summa cum cautionc & diligentia olim factae sint. In enarrandis autem incilio iis, quibus nac in rc usi lint vereres, in alia omnia abeunt; ut adeo argumentum nullum tam intricatum sit tamque perplexum, quam quod ad ministrorum ecclesiae attinet clectionem , quae res non nullos etiam ab eius commemoratione deterruit. Verum enim vero committendum
mihi non est, ut ista formidine abreptus lectores meos penitus heic destituam, & idcirco diuersias recentiorum auctorum, qui de hoc argumento exposiverunt, sententias paucis indicabo Ostendamque, quid de vera huius rei ratione ex perspicuis antia quae historiae documentis statui tuto possit, id quod proxime sequenti capite facere animus cst.
f. I. Diuers virorum doctorum Umisnes de plebis in electionibas clericorum potestate. 1 3 Agna illa quaestio,circa quam viri docti hac in re tantopere III inter se diis ident atque discordant, ad persdnas attinet,quae ius siuffragisdi in clericorum clectione habebant. Sunt, qui plebi nullam aliam potestatem umquam concessam fuisse, statuunt, nisi dandi testimonium electae parti, vel contradicendi, ii quas iustas & idoneas exceptiones haberent. Ita stu3ERTVs
Habere. ar. hierat. p 4 6 Plena illa de s .hluta per popillum electio, niunquameeMesae praesertim graecae puc iit, bene quidem consen: us olebis di approbatio, via etiam postulatio, sed electιο ' .sset os
125쪽
fixos ν' s gessis & nELL RΜmvs PI ssentiunt. Alii dicunt, populum absolutam sibiqne propriam eligendi habuisse potestatem, idque iure apostolico, quo per multorum saeculorum decursum semper gauisus sit. Hanc sententiam accurate tra
vit& cum magnae eruditionis laude contra N. a sANCT RA &reliquos secus sentientes adseruit HLONDELLVsfae J. PETRVs de ΜAR-c fit inter haec duo extrema medium tenet. Dicit enim, populum tantumdem potestatis antiquitus habuisse ac ullum de clericis infra episcopos; hoc est eorum consensum in prouehendo aliouo episcopo non minus necessarium fuisse, quam ipsorum testimonium, hoc ipsum tamen electionem vocare non vult: nam designationem, siue electionem & iudicium soli metropolitano Vna cum synodo prouincialium episcoporum adsignat. Et licet nonnumquam de populi suffragatione legamus, illud tamen de sumagatione tantum consentus non electionis intelligendum csse, statuit. MAso Nivs finJ autem in responsitone ad P Ahiatii V Μ, qui hoc argumentum
c a Sixti Senensi biblioth. lib. v. adnot. CXVIII. Si recte veri que doctoris sori- senis di cypriani verba expendantur, neuter eorum ius eligendi episcopum pisula alui it, sed hoc tantum fuisse indicam a rectoribus ecclesiae plebi conincestiam, ut, populo praeiente, sub oculis omnium deligeremur, ut digni atque idonei publico iudicio comprobarentur, ne ulla poth Ordinationem retractandi occisio remaneret. unde Ae Lampridius, scriptor a noIDa rcligione alie anua in vita Alexandri Alig. resere consueuisse prius nomina eo um , qui ecci sae praesciendi erme, proponi palam , υτ si quia contra eum populus haberet, id in medium profereet. caetera. se Bellar de clericis lib. I c. vII. Ias eligendi sacram pontificem caeterosque eccleis si e pastores di ministros, non conuenιt populo iure dimino. Sed si quid aliis quando in hac re populus potuit, id totum habuit ex conniventia vel conis cessiona pontificum. caeter
originem, morumque vetuitie ecclesiae & antiqvrarum eanonum ratio liabeitiir.
coni ans est illa sententia, quae Bbιm testimonium, eonsensem A si nania epi pi elera populo fribuit, ipsam vero designationem siue electionem de
iudieium metropolitano vna cum syoodo prouincialium episcoporum. In quo testimonio dando non reperio diserimen aliquod conlhi tutum a veteribus inter clarum ciuitatis dc populum. AEquo enim iure hac in parte utebantur & utriatisque consensu ad nascipiendum episcopum exsipeetandus erat. Tota. quippe .ut iam dixi, auctoritas erat penes episcopos de praecipue penes metropolitanum,
qui . rebus gestis in adhibebat, ut loquitur lynodus Ni na. cii Mosra, eonsecrat. U MMops lib. v. c. I v. p. IIy. Iso.
126쪽
iam ante MARcin quodammodo tradiavit, hoc reiicit, tamquam distinctionem, otiae errorem imprudentibus obtrudat, adseritque, quod populo proprie suffragium in clectione compctat, ct episcopum ANDAENs fg I pro eadem sententia adlegat: hoc tamen non adeo fervide persiqi litur ut cum BLOMOELin illud ius immutabile fuisse, contendat ;led a Deo liberum relictum esse dicit, ut pro arbitrio ecclesiae ordinaretur, atque ita omnia decenter & secundum ordinem fici ent. Et haec spra ΛT sis Lit J,IUCHERII sq,
ές Andrews ad apol. Beli. c. xliΙ. p. 3 δ. Praesentia plebis opud Cyprianuvi imcludit testimonium de vita, Iec exesurit m pia uiu ιώ persua. cl) spalat. de rep. eccIec tib Ill. e. ili. α XLII. Moniam qui excludunt plebem nostii ab diectionibus episcoporum , plebis partes non alias ponunt antiquitus, nisi vites imolitum reddat de vita & moribus promouendi, ut errare se cocinorum, si non sint ictis tot testimonia iam adlata, in quibus multo plus tribui eue plobi . quam tale testimonium ; les int acta concilii Chalcedonensis - - legam etiam Aleuinum tia dium. Ozie. c. XXXVI. ubi sic scribit; inunx episcopus c vitatis fuerit defunctus, eligitur alius a clero seu populo. caetera. si Richeri histori conciL lib. I. e. XlI. n. XVIII. 389. edit. Colon. MDCLXx Lc- I .edit. M DCLXXX. CanonXX l. cconcit. IV. Constantinop. sich list: Promotiones utque consecratιmes caetaera. . Huic canoni concordat XlI. ad cuius intelligentiam cardinalia Cusanus lib. I l. de concordantia c. XXXII. dein monstrans inuitis dari non posse episcopum I qaam in rem laudat eam de Neptis
127쪽
lvs TELLi Γ4J , s Vic ERt aliorurmille quorumdam, doctorum virorum in utrisque cceseliis opinio videtur fuisse. Sunt alii, qui distinguunt inter tempora, quae concilium ante eua, & inter ca, quae illud consequuta sunt. Putant enim,
quidquid potestatis in prioribus tribus f eculis populo concessum
fiterit, id hoc ipso concilio nec non Antiocheno dctata liceno, quod viruinque non multo post inseatlutum est, ei rursus er plum. Ita scuetis Tagos flJ in dissertationibus suis in concilium Antio rhitur statuiti Vbi cisRisTiANVM I VPvM & siRMorano in cam-dem sententiam citat. Sed hoc, tamquam fictio omni destit tua fundamento, explosum est non tantum a s PALAxgN si s m J &ys1κso Nio fuJ, sed etiam a Rac HS Rio ΓΗ, c AB Assv Tio UyJ,
iustet. not. in can. vi. comit. Chalaed. T in. - P. ya. b Ia fuit vαua mos ec elelia in ep: scopis ordinan iis, ut rogaremur suffragia non modo eleri, sed etiam populi, atque ut omnium, de eo qui ordinandus erat, iudicia sciscitaretvur, ilia ius diomen ecclesiae publice proponobatur, Ccta omnibus potestate quidquid vellent eis obiiciendi. Sc. I) Scheistrat noti in can. XIX. eoncit. Antiosi . p. 139. Canon innovat quartum Nicaenum & eadem statuit cum duodecimo Laodiceno: id quod statuit, ubiqtie observatum fuit a tempore Nicaeni concibi, a quo omnes satemur orbis ius
on Spalat. Ae rep. ecclesi l ib. LII. c. ili. n. XA. Post concit um Nicaenum Insectioniabus eumdem prorsus veterem morem perpetuo ecclesiam ad nostra pene tempo. ea seruase, ut a clero b 'po A fieret, ex patribus Sc rebus gestis, ex eonciliis di iuribus , ex Rom. poni. ariestationibus oc Meretis iami sumo probandum.
n Marson. vindis. Unat. pari. I. s. XI. P. 32 . toti Q Meheri histori cons L lom. I. c. l1.n., 11. p ao. lin. vlt. edit. Colon.MDCLxXX. Notandum contra Valetium tertia parte libri de suprema potestate papae quae . sexta circa messiviri, ubi emonem quartum Nicaenum explicat, patrea Nieaenos non abstulisse populo ius eligendorum episcoporiam, tantum praee isse electionem populi ει cleri a metropolitano confirmari, ct ab epileopis provinciae fieri oportere. Nam dabinc semper popuIiu in fisa possessione eligendi pastores continuauit, idque hae synodali epistola clare ostenditue, ubi nominatim habetur episopum Ais uaeris debere popia electioncm eo; is 1um e. p Cabais . notis. consili. c. XviI. ad cam lv. Nicaem p. n. edit. Lugdum MDCLXx. suo. c p. o. edit. Venet. MDCCiu. Suo. Nuiuuenus hele audiendus Theodorus Balsamon s in s in hunc can IU. epistopos olim quidem misse ab uniuersapi elinos. Quia tamen in hisce populisibus comitiis multa iactabantur inde cora in eos, quorum proponebnur elemo, fuisse Nicaino isto canone consu rudinem auam abrogatam statutumque, ut soli episcopi eligerentur. Sed errae
128쪽
Romanensis scriptoribus, qui patres Meae s hac in re nihil immutasse, sed omnia ita, Vt inuenerint, reliquisse, statuunt. Alurursiis distinguunt inter electionem episcoporum & reliquorum clericorum, populi consensum ad episcoporum quidem electi
onem, non autem ad inferiorum clericorum promotionem, necessirium fuisse, dictitantes. Ita cis usumus stJ, & BKVEREGIVs
pleraque post Nicaenuni concilium admissa ubique in episcopis eligendis populi suffragia: sic tamen ut moderationi & regimini subesset episcoporum et quema modum Athenis popularibus suis agiis praeerant, ut docet Iulius Pollux
vales nota in E in lib. Vi. c. XLlis. p. Ira. Presbyteri olim ab episcopo orasinari non poterant sine coris sιι eleri di poprιθ. Ae de populi quidem suffagio itielectione per boerorum tel a itur patres concilii Nicaeni in epistola smodi ea ad episcopos AEuypti --- - Denique adeo necessarium filii plebis sigi pium in electione presbyterorum, ut saepenumero in ecclesia plebs tumultuosis vociferationibus presbyterum aliquem fieri postularet Ee cogeret. caetera. τὸ Petau. not. in S3 nec p. s6. Qu' in sano te Nicaeno I v. de episcopi creatione
ipsa, siue electione agitur ι quae populifl rmis permitti Pisat, ut iis
ri oderandis ae gii, rnandis adement, immo praeessent episcopi. Nec avicena Ba imo, qrti ad hunc eam rem cucruor, olim quidem epis os a populoco sum iste delisi, sed quod in sustr giis ferendis, de eorum vita quaedam interdum mini s decora & honesta iactarentur, νvorem illum Me canone a Nasum fuisse, ae deinceps statutum, ut ab episeopis ea fieret electio. Quo tithil dici potest absardius. Non enim popularia Mogia iste canon sustuIit, sed his, ut dixi, moderandis, vel cum illis etiam episeoporum auctoritateni iussit adhiberi. Qismadatodum Athenis popularib: is concionibus aderant , ut docet I lius Pollux lib. VIlI. dc Harpocratio. Quin et am multo post Nicamum concialium tempore perseuerauit in ecclesia, ut G populo creamen sin episeopi; idque de notitificum Romanorum S conciliorum decreta sanxerimi. ιὶ Marea de coneo . lib. VlIl. c. li, n. ι v. Ec quibus canoni a scan. Nie. IRA tioeh. XIX. Laodicen. Xlli. ape is conficitur, episcoporum pνomotionem tu dicio synodi plenissime per nitrum. Et ne conficiatio , quae cum elera L be habenda est alictoritate canonis fulta, contumaces redderet ciuium animo episcoporum iudicio, eius mentio omissa est in eanonibus I relicta interim eo suetudine iam recepta de tractatu electionis habendo cum eiero pisse ciuis f.,tis. lus itaque episcoporum canone firmatum est. Qu-d pertinet ad populum , consuetudini relictum est. t γ Cabassar. norit. conciL s. XXXV. p. 396. p - ιν. edit. venet. M DCCIII. phobaeum inuictis testimoniis fuit superitis ad Nicaenum canonem quartum, ad episcoporum electionem admissa olim fuisse plebis infiragia. Meus tamen fieri solitum fuit circa minorum sacerdotum M ini eriorum eccusat ministrornm lectionem , ut ex isto canone decimo tot oler icuum fit. Populi quidem te.
129쪽
episcopus suJ, qui hoc argumentum notius esse, putat, quam ut in controuertiam vocari possit. VALEsius nihilo secius de eo disputat, & contrarium s J adserit, nimirum presbyteros olim ab episcopo ordinari non potuisse, sine consensu clcri de popu
li. sTiLLiman Eous epit copUS, qui eX nouillimis scriptoribus est, qui hoc argumentum tractauerunt, mentcm suam sequentibus
obseruationibus declarat: quidem, quod praecipuum fun- damenturia, quo plebis ius Γ nitatur, situm sit in regula illa a postolica, quod episcopum oporteat irreprehensum csse,&bo num habere testimonium: adeoque II P populi curam &nego- istium in clectionibus, ipsa etia in cYPRiANi aetate, non ad suifragia, sed tantum ad testimonia sua de bona vel mala vitae candidati ratione danda, sipectauilla dicit. Secun is, quod populus tamen hac occasione potestatem cicetionis sibi arrogauerit,& hoc i-ripso magnos tumultus & turbas dederit in ecclasia. I t.b, quod 'stimonitim de vita S moribtis Ordi .rmai requirebitur. Iuxta illud a Tinr. H.
innino nonnumquam populus ipse aliquem proponebar, & pos ut ibat ordinari: Te statur enim Paulinus ep. xl.v. se Barcinone in Hispania fuisse ab episcopo. pis .initiatum claro defici utam ad illius populj posscitatione uti Item refcre
Aug. ep. CC MAN. Pintamιm tib portens 'Fuso inllanter priliuI.itan . . ve ad Herum promoueretur. Insupers ne quia hue pertinens onuit.itur actri. 'ti in vo . . I. non inti apostoli, sed tota ecclesia Matthiam eIesit, Δ: loseph Rissa. bam, ut ex eis unus aditi meretur. Et act Vl. credentium conuocata n ultitudo septem diaconos elegit. Verum ad illud primum caput testatur Chosostoli us, Petrum potuisse quidem per se ipsum me ito eligere, sed maluisse per mod . stiam & prudentiam Vniuris, ecclesiae gratificari. Postulationes aut in , qu. e fi es, mi episcopis a populo, nihil hasuisse praeter supplicationes e neque ius ullum, aut obligationem induxisse, certiim est. i . u Heueres. not. in c n. Vi concit Chalced. ad Vocab. - κινῖ A: Non quidem inficias eam, quin i Dineota saepius, palam dc per Pracoirem aliquid denuntiare de praedicare significet, neque etiam me latet, suifragia olim cleri populique publice rogata esse , priusquam eeitcopiis Oidinaretur: sed qua tamen ratione Cliristophorus Iusteli 3s hane vocem eo sensit heic usurpari adlatuerit, non video. El. iamsi enim episeopomm nomina publice proposita fucrint, priasquam antiquitus ordinuemur . tiam traMeu in presbicrorum, at remque ius; tortim eis. meorum rea raombus numiuiaιM O muse, noti si , quana ut probat. e
130쪽
ad occuriendum istis tumultibus multi episcopi m cons illa ple-Vrbe conitituti & canones ad cana melius cornipes endam conditi' Ti. quod ubi magiiti arus tuerint christiani, ipsi non 'obstante, quod populus is ibi arrogarit, iure in tanti momenti Vcaussa id egerint, quod ad paccm ccclesiae&ieipublicae conuerin vandam facere crediderunt. quod quum ecclesiae gu- 'bernatio mutaretur,populo ius suum per ipsorum consensum in ''popularis senatus collegiis paria imuin nomine insignitis, ser-' tum, & quod consentu isto episcoporum nominatio principi- ''bus inferior autem beneficiorum pati matuν hominibus priuatis' indicatus siti,, In tanta sententiarum ac opinionum virorum iactorum varietate haud nefas erit a quibusdam dissentire, de idcirco opiniones corum recognoscendi mihi sumam libertatem,& sine partium studio indicabo, quidquid in illis cum antiquali storia & regulis ac consuetudine ecclesiae vel congruere vel Pugnarς exissimem
In episcopi cui τdom eLctisve p 'pulus aequalem eum clero feriore habebat pnroyaIem. Ucic ante omnia notandum cst, non uniuerolem quamdam& immutabilem regulam circa hoc negotium semper di ubique
ob cruata in scilla, scd maxin pro diuersa rerum oc circii instantiarum ccclesiae conditione di lcrepalle ; quemadmodum ex iis, quae in hac historia subsequuntur, euidenter apparebit. Interim
ob eruation m a P z T a. o de M A R c A factam eatenus Veram esse,
reor, quod quidquid potcstatis in episcopi sui electione clarus
inferior habuit, idem populo, siue uniuerso ccclesiae corpori, generatim concessum fuerit, metropolitano quidem di sinodo prouincialium eniscoporum rem omnem moderante. Nam de plebis potestate quaepiamque tandem ζ3 suerit, prqrsus caedem locutiones & verba cadem adhibentur, Nonnulli consonstim, alii suffragium, electionem alii vocant; in hoc autem consciatiunt omncs, quod consensus, sustragium de electio tum cleri ti impopuli omnino aequalis fuerit. Ita melius eveni No vi, de cle-
ce pr. epist. Mi. M. L, . p. in . P. Paris. MDCLAvL Factus est Co nelius episcopus de Dei st Chrisu eius tu sileto, de clericoruin pene omnium t 4sti mo, de e bu quae tunc adlui ustragio dc de cicerdotum amisuorum vi