장음표시 사용
81쪽
Parabolani a quibusdam Biter esericos relati. ALius hominum , a nonnullis inter veteris ccclesiae clericos
relatorum,ordo erant, quos parabolanos nominabant. The
do ι Iimur in quadam Icm sua ad eos spectante in eodice Theo- 'dosiano sis in clericis eos ponit & sub hoc titulo euidenter comprehendit , quemadmodum in huius loci expositione recte o
fuisse, non negat, sed lectori suo persuadere satagit, quod non distinctus aliquis ordo, sed ex inscrioribus clericorum νη or . nibus electi fuerint: qua de re nihil in hac lege dicitur, seu contrarium Potius adMmatur, quod e pauperibus Alexandria. eligi debuermi. . : II. . tirum constitutio se incium. Ossicium eorum in proxime scquenti lege dcscribitur, hi qua ad curanda debilium corpora oeputati csse dicuntur se I. AIM Aia in socictaicin quamdam quingenti vel sexcenti numero cooptati, ad arbitrium episcopi loci ex quo uis hominum. genere eligi debebant, si ab hinoratis & euriatilus discesseris,quis in ciuilibus patriae suae muneribus scruirc oportebat, & quibusia, Cod. Theod. lib. XVl. tit. II. de episcop. leg. XIII. Quia interea tera Alexandri tiae Detationis inutilia, hoc etiam decretis scriptum est, vi Feverem , mus udbpui de Alexatithia .itιitate ahquos Mu ea mel quod quidem tenore e ' eum, Mi pus cristiani num opantur, I sationi inserta m est, placet nostras cleis
mentia : hi liihil sem inus e clerici cum publicis actibus vel ad curiam pertinenis tibiis habetitia .... Goth Uficd. Nor. in loc. sane clericoriim eos mire ero fuisse,itim huius les 1 princiPiunt, tum Vrraqite haec lex dc sequens, sub hoc titulo tot lectae , Olcndunt.
82쪽
adeo nulla in ecclesiasticum aliquod ossicium sese immittendi
venia concedebatur. Gubernationi & mandato episcopi subesse iussi crant, ut ex eadem lege, quae prioris legis emendatio est, apparet. Per istam enim iurisdictioni praefecti Aigustatis quemadmodum summus magistratus ciuilis Atix tria vocabatur subiiciebantur, per hanc autem legem Theodosius pristino decreto nio reuocato, curae & arbitrio cos in totum subiiciebat epistopi, seu sui graecus auctor, qui ecclesiasticas constitutiones e lege ciuili su J collegit, eum nuncupat papae; intelligens non
pontificem Romanum nonnulli ex ignorantia falso existimant, sed papam seu episcopum Alexandrinum. Tunc enim quemvis episcopum Papam appellare moris erat, quomodo alibi ΓώJ o- 'stendimus. QUO tempore hic ordo coeperit, certo definiri non potest. Prima eius notitia in his Theodosii Iunioris legibus an. CCCCXU. habetur, quae tamen de eo, non tanquam recens orto sed iam ante in ecclesia instituto, loquuntur. Circa idem tempus, quo copiatae sub Constaurilis orti sunt, probabiliter instumius est, quando quaedam humanitatis ossicia; a christianis a te voluntarie, prout sua quemque pictas instigabat, peracta iam in ordinarium abicrant munus, & certus hominum ordo ad eiusmodi officia speciatim erat delegatus. Non peculiarem ecclesiae A exandrime Ordinem fuisse, ex eo patet, quod mentio facta est paralolanorum, qui Ephes tempore concilii secundi an. CCCCXLIX. heic celebrati, fuerint. Nam Basia ivs Seleucim'is, qui Flauiani damnationi & absolutioni Hur his haeretici heicsub- Icripserat, quum ad palinodiam canendam in concilio ma edomu i adduceretur, cauillam suam ita tuebariar, ut ab armatismulitibus una cum Bin suma eiusque monachis & Iara lanis seJ in
του παπα. Parabolani ex episcopi Alexandrini arbitrio fiunt, qui non sunt in dignitate constituti, vel curiales: α confectorum morbis c eam maere debent, eiusque issis obsequi. lib. It c. ii. s. vii. y g. 6. 7. ta) Conc L Chalced. G. I. c Tom. IV conca p. 1 I. - εἰς τὸν πατι - - ἰ a πλωα, - ------- Βαρσου νώοῦ, - οι παρο, πλῆ- ῶαε πιλν. m. v. DT-bant in ecclesia1n milites, gnaque
83쪽
gnaque aliorum hominum turba ecclesiam ingressis ad substria Denduin Q adactum esse, diceret. ' ocabilium primigenium est quod vetus interpres recte reddidit paraba&nos, quod idem est cum parabolanis; utroque enim modo in antiquis auctoribus' scriptum legitur. ni Nivs autem in araeca sua conciliorum editione vocabulum ab se non intellectum veristit, ii, qui circa balnea versansui , quasi parabalani homines essent, publicorum balneorum curam gerentes; quum tamen nunc nemo ignoret, ossicium eorum asus plane fuisse indolis, nomenia oue eis datum esse ex ratione ab ea, quae a balneorum inspe- ionc petitur, multiim discrepante. I. III. Ratio nominis parabalanorum. inod ad rationem nominis eorum attinet, ut miras Audit viri & AccvRsn interpretationeS,a GOTHoFREDO satis eXplosias, pra termittamus, uvARzNi J& GomorRnoi opinio Optima esse multi videtur, quod vocati sint parabolani, quia παράβολον ἔργον, id est, rcin periculosissimam tractabant, ministrando videlicet aegrotis, speciatim contagioso morbo & graui pestilentia conastidiantibus. Graeci παραβολους nominare consueuCrunt, qui mercedis caussa ad certamen cum bestiis in amphitheatro se ipsi offerrent. Atque ita socRATEs historicus fg J hac voce utitur, quum de Theo, fio, aliquando venationis spectaculum praebente Constantinosoli, loquens, Populus, inquit, vocifera i coepit: Cum se ra bestia audax quidam parabolus pugnet i Hi erant ii, quos Romani bestiarior & interdum parabolos & parabolarios Vocabant, a graeco
vocabulo παραβα, quod significat, Vitam hominis per culo exponere, uti illi faciebant, qui certabant bestiis. Hoc sensu christianos, quum ad vitam suam pro CHRISTO prosum dendam adeo parati essent, generatim parabolarior ab ethnicis vocatos fuisse, supra fggJ ostcndimus. Et Go TR Osκ
cum armis instabatit monauit, qui cum Barsuma de Parabatini & mulsitudo lia grandia. ID Duaren. de Minit . de Benefic. lib. I. c. XIX. Parabolani ideo seriasiis dicebantur,qui.t ἐργων, em periculi & di criminis plenam, tractabant. gὶ Socrat. lib. v v t. XXl L . l. c. II. 6. IX. Pag. 24.
84쪽
ov, Ut ac alii quidam fi J viri docti sentiunt, antiquam raeuexemplaris lectionem in epistola Parili ad Philippofes cap. II, 3o.
habuisse παραβολευσα α D τῆ vitam Isocuti exponim , quemadmodum vetultus quida in apud Iracras Puteanos interpres
id reddidit: Ia abolarus de anima sui. Eodem sensi hi primiti vae ecclesiae parabo i quibus nunc sermo nobis est, nomen situm habucrunt ab cxponendo Vitam stiam periculo, dum aegrotis in quibusvis contagiosis & exitiabilibus morbis mini stiabant. IV. Leges ct regula quaedam ad vitam se mores eorum
Hoc solum adhuc de iis adnotabo, quod, quum plerum-
bi vetustiti mus etiam interpres, qui ap::d clarassinios mihique coniunctissi,1ios ratres Puteanos optimae r tae, 'ruboistrix de urinua A, vertit: & male qui in παραβουλευσα in id vertunt. Et rurἱum παροβουλε-αμσνω, ad locum Pauli respiciens, εις - ἰαυον lea ibi reitituem uni, iii veteri atCs item D. que idem ush qiiod .φοκι obiI-νd G ita Philoxenu, amri Θ perrcutam cere. Valeant itaque Iam Acci rci 1 .isae, adseroiuis me. dicos contetritim parabia IIIos vocari solitos , eo quod multas haberint par bolas, quodque ut quisque loquacior est, ita di doctior medicus vulgi sententia& opinione exit iitretur: Immo valeant etiam Alciati deducentis a voce irare de
in , quasi glebae arem iptos, dicas.
85쪽
que,ut nominis fert ratio, expertae audaciae & confidentiae essent homines, quavis occasione ad immisiceiadum siesse dissidiis. in eccielia vel republica obortis, parati fuerint. Quemam dum in controuerssia inter Cyri tam episcopum & Orestem moderatorem videntur fecisse. Quae caussa fuit, qua Obrem Theo Mus eoima numerum ad quingentos reduxerit, ei que praefecti Minflatis inspectioni submissis seuerc interdixerit, .ne in ullis spectaculis publicis vel communi ciuitatis concilio, Vel soro. comparerent, nili quis suam ipsius, vel tamquam procurator totius societatis caussam licic agendam haberet. At- sue tunc sine ullo sui ordinis in subsidium adsumto solus in iudicium venire debebat. Et quamquam hanc legem, quantum ad primam eius partem, non multo post abrogauit, sexcentos .cos esse & episcopum electionem & co3nitionem eorum habere pCrmittens; tamen in Geteris partibus uniuersis saluam &inuiolatam manere iussit, & denuo occasionibus & modis supra Mictis in unum coire L J eis interdixit. Et Iustiniamu hanc I gem codici suo eam inscribens perpetuam fecit. Id quod ostcndit, magistratus ciuiles hos parabolamn pro formidabili hominum coetu semper reputasse, adeoque vigili animo & oculis obseruasse & habuisse arctius, ut ne, dum ccclesiae scruirent, detrimentum adferrent reipublicae, scd intra demandati sibi muneris limites sest tenerent
- g. I. Catechistae non distinctuι clericorum ordo , sed ex quouu ami ordine electi.
UActenus de sin laribus ordinibus ccclcsasticis in primitiua ecclesia disseruimus, qui ad singularia qinaedam ossicia & functiones obeundas fucetunt instituti. Erant autem ossi-
λ d. Ivi in. lib. I. ii ui. cla episc. leg. xviii. Hi lexcenti viri reuerendi: imi sis cerdotis praeeeptis ac dispositionibus obseeunden et reliquis, quae dudiam Iatae Iesis serma complectitur super his pavabolanir de spectinita, vel de indictit, . Meteris e suut tarn statutuni ei cuROdiendis. . . . . .
86쪽
cia qtuedam alia quae non distincti cuiusdam ordinis homines requirebant, sed a cuiusuis ordinis hominibus peragi poterant, de quibus etiam non nihil monendum est, quando iam in ena randis ecclesiae clericis sumus occupati. De careelbistis primo loco dicemus, quorum erat, catechumenos primis religionis elementis instituere & hoc modo ad recipiendum baptismum Praeparare. Hoc ollicium interdum ab ipso episcopo peragebatur, quemadmodum ex loco quodam ΑΜΠRosti saJ apparet, ubi certa quadam die dominica post lecitas sacras scripturas &habitum in eas sermonem, dimisita catechumenis,nonnullis com- Petentibus. hoc cst, baptismi candidatis, in baptisteriis symbolum se tradidisse, narrat. Hoc factum est dominica primarum, ubi ipie episcopus catechumenos, pridie paschatis baptiZaridos, erudire consucula. THEODORU LE OK 9Jleiusdem consuetudinis meminit, cum perhibet, ante tempus Timothei episcopi sinopolitani symbolum Nicaemm ruunquam in eccletia publice r citari solitum, nisi semel in anno, nimirum diu parasceves, hoc est, pamionis& mortis Domini nostri IESU CHRISTI, quo episcopo moris fuit catechis are. Aliis temporibus presbyteri & diaconi erant catcchistae. RYsOsToMus lianc timeti nem obiit, quum esset presbyter uti ex ipsius qua
dam homilia fri patet, quae inscripta est πρὸ. αλ
, cateche,.s ad filuminan los , h. e. ad candidaror
baptismi. μου atiar catechistes erat, quum eis et diaconus Camrhagine, quemadmodum ek libro AvcvsT1Ni sul de eat elisarulis
--ν-- πν ἀ- παρασκευ τοῦ λέου πώους - , ων, τῶν γινοελενωνοπο τῶ μι ιοπου καπι χησεων. m. XXVI lsita Pin. p. rL Sr hala latine ira habent: Timotheus ab amicis rogatus syna Iuni fidei mrentorum α.cto decies patrum per singitis synaetes dici e trauit, au reprehensionem vida aet Macedonii, quasi ille symbolum hoc non receperit, cum antea semel tantum in anno in parasceve L ilicet dominicae pallionis, rempore, quo episeopus e recti bat, recitatum esset. o Chrysost Hom. XXI. ad Popul. Antioch.
87쪽
mdmo discimus, quem isto rogante scripsit, subsidium quoddam ha hoc peragendo officio ei subministraturus.
I. Lectores non numquam earecbsae Iacti. Neque vero soli superiores ordines hoc ossicio iuncti sunt, sed interdum etiam aliqui ex inferioribus ordinibus ad illud obeundum fuerunt selecti. γα- Iector duntaxat ecclesiae Ca, thari,nsis erat & primu tamen catechistam, siue ut ille Io-quitur LeJ, doctorem αι iraitium, h. e. infimi ordinis catechum norum , eum faciebar. Origenes haud sublimiorem gradum habuisse in eccIesia videtur, quum catechista inexandria constitutus fuit. Nam & nvsEnivs DI J & Ni ERONYMVs uJ eum duodeviginti tantum annos natum fuisse, dicunt, quum hoc ei ossicuum demandaretur, id quod fuit ad minimum septem annis ante, Quam per canones ecclesiue diaconus ordinari potuit. laser III.
cir vocati sint a qui indam graecis scriptoribuου
Sub nomine Clementis Romani qui delitescit, auctor hoc videtur respexisse, quando ecclcsiam cum naue& clericos cum nautis comparans, cateciaistas ab Uiscopis, presbyteris & diaconis manifesto distinguit. Adsimilamur, inquit hJ, Π oreta episcopo, irae presb9rcris, Praefecti latraum diaconis naviolosi, qu rum officium erat in nauem recipere Vectores, cum illisque de nauilopa i cardia G. ' Hoc crat proprium catectustarum o ficium, docere catechumenos, quodnam esset pactum, quod
88쪽
facere, & quaenam essent conditiones, quas imPlere deberent, nimirum poenitentia, fides & noua obedientia, si in nauem christianam, hoc cst ecclesiam, recipi vellent, in qua per hunc modum in rc um coelorum traiicci e eos oporteret. Hoc intuitu catechistae appellabantur ναυτολογοι , dc ut tales ab episcopiue presbyteris & diaconis distinguebantur. mT Exivs ΓιJ in bibliotheca quadam regis Gagiarum codicem 'nanuscriptum se inuenisse dicit, in quo cadem comparatio facta, & cx constitutioni
bus cilsa sit , his verbis: Similis ut sa natui. Rotare Christus est s proreta episcopus ; nant.e presbieri; praefecti lac mu conis violologi lectorum a minuirorum indo. Vt adeo ita propatulo sit, catecta istas non numquam ex inferioribus ordinibus fessi se electos, si qui eorum ad digiae obeundum huius functionis partes idonei inuenti fuerint. Et hoc eo minus mitis , qui conliderauerit, diaconissas, durante carum i or priuaturi catechistarum officium, rudiores rusti cas seminas domi erudiendo, implere iustiis fuisse: Quod heic nil l attinet evincere, 'quia iam supra de huius ordinis officiis loquentes fili illud d
. Num 'omnes caleehistic publice su ere sta'docuerim' Sed in his casibus uniuersis virum illud diligenter 'notandum est, non licuisse istis catechistis catechumenos tuos publice in ecclesia instititere, sed pantum in priuatis auditoriis huic rei speciatim destinatis. vaccitus hoc de s/r me 'bsex etici Corel. Nodi in Constit. Apost l. l. s. Il.ic. L .. P. -ι ra, ... Erant Nιωτελ ροι, qui in pror.t eonstituti, tum ouem intrantes Aipleian tu i ro cum nauigariiris de itituro hinere colloqi rami ir , de naulo PMiscebuitur. Quo cirea naressologos reserunt panim iailitores, ratione cdelieri primi riau tologi rum officii , partim ciatechissae, ratione posterioris. Quam eo parationena videre eth in serius epistola dicta Clementis ad Iacobum e XIV. dixU. in Nis. Resici is a hare ninus sum. 'Eκ τω. Ora s
89쪽
& recte hoc colligit Ex Diue tima DEMETRii et iucIi Alexandrini in Sexandrum episcopum Nierosolymitamm & Theoctisum episcopum Caesareensem, qui Origem publice in ecclesia concionandi imperis iterant auctoritatem, quum tamen nondum esset presbyter. Haec ridicula fuisset accusatio, si ipse eamdem Grueui potestatem antea dedisset, quando duodevicesimo aetatis anno catechista fuit
Arexautriae. RuppiNus quidem in Versione Erinan diserte adfirmat, 'Deniririum catechisendi & publice docendi in ecclesia ei dedisse auctoritatem IJ. Sed haec interpolatio est & fassia verborum Eus sit interpretatio, quae id non dicunt, sed tantum smJ, quod a nutrio ecclesiae episcopo catechumenorum institutio, liue,' uti nos id reddiderimus,schola catechetica ipsi demandata fuerit, ubi probabiliter ante aliquod tempus etiam grammaticam & alias humaniores litteras docuerat. 1Siusmodi scholas catecheticas ecclesiae multis in locis coniunctas exstitista, ex quadam uJ LcoNis imperatoris palam est, qui loca illa sacra κατηχήμενα
Tneoetisto epilcopis id obiiceret, si Λlexandriae idem ab Orisene factum Rulet. Item Hallier. de Hierarch. Eccles lib. l. c. Vss. p. 66. Ua Eussin. lib. VI. c. tu. Videns Demetrius episcopus, quod ad ipsum praecIpne d cteinc e gratia & praedicationis Verbi Dei, ratultitudines plurimae conuolarent, ca tecti δι ei, id est docendi mugisserium tu ecclesia talibuit. γ Eus . lib. Vι. ηδη πλει- ης--κται, αυτω --
ἐπιτετζαbριμνης, τήν τῶν λύγ- λλεσπιε- σν stas τα Θῶἀ πωδιυμ πο δεκησει, ἀπερρήγνυπιν ατο σῶσε - - τὸν των Cum plures quotidie diicipulos accedetates videret, proe erea quod carecti enorum issistitio ι'si si maiidata fuerat a D metris epympo e ratus grammaticae artis profestio. nem tum diuitiae fidei institutione manima consentire, scholam gra maticae Ii termirae utpote inutilem di sacris disciplinis contrariam sine ulla cunctatione a iecit. in Leo Noves. LXXIII, s- m. των - λυοντων intere δυωων γενοῦ--ν κω ν A -- - λυθε -c φη-ὶ δὲ, o ia mis-ίκκλησιμ ει-- , απκ . κατηχουμοενα καλειν ἔγνω συνειμῶν--,κ in' etiam ant quam iure prohihita esset, detestabilitet committebatur, at vero post probibitionem multo detestabilius aude.
90쪽
vocat, & ad ecclesiam spectauisse, dicit. Fortassis baptisteria, ut AMRosio dicuntur, aut alia quaedam loca huic instituto a hibita fuerunt.
successione in schola catechnica Alexandrina. Eiusmodi scholam, de qua diximus, cam fuisse, par est,
credamus, in qua Origenrede tot alii Viri celebres inexandriae praeiectiones catccheticas habuerunt. Pisae in in hac schola an. XXXI. docuisse eamque ex antiqua consuetudine doArinae sacrae ossicinam fuisse & ad aetatem usque suam durasse, auctorcst Eusmius sq. Hi oesmus originem cius a. S. Marco, primo
ecclesiae Alexariarisiae findatore, deducit, Pa .rmon spJ philOB-phiam christianam docuisse, adserens, ubi consiletudo fuerit antiquitus a S. Marci inde temporibus, semper habere doctores ectasiustieas. Vbi per doctorcs ecclesiasticos non epuscopos & presbyteros ecclesicae, qui in omnibus ecclesiis aeque
non heic templa, sed adiunctas templis habitationes, qualia sani, qVx catechumena appellantur, intelligit. to Eusb. lib. V. c. X. 'Hisis om-υ- ελ νοῦν πινων λατριεὼν πιο ἀπὸ
rimus, nomine quippe iam imis a triscis temporibus, sacrarum s terarum schola in ea ciuitate fuerat inistituta: quae quidem nUyra adhuc intate perseuerae dc ab hominibus tum eloquentia, tum diuinarum litterarum studio instruetissimis obtineri dicitur. p Hieroru de scriptor. c. XXXVI. Pantaenus Streteae sectae philosophus, iuXra uam dam Veterum in Alexandria consuetudinem , DA a Mareo eu.ingob is f eciae ostici ferunt Ginres . . docuit sub Severo primipe di Anzunino momeato Laenata.