장음표시 사용
141쪽
banti sed episcopi aerapti iri synodo congra gari, opistola αβ eiamnes ecclesiae cathol ae episcopos scripta, contrarium magna animi contentio rie adserebant, testantes s J quod omnis mulistitudo omnisque populus catholicae ecclesiae, tamquam ex v. sina anima & corpore congregati clamoribus vociferationibu ,,que postularint Axharastam ccclesiae episcopum dari. se Vi
totius populi sust ragiis, ad Marci thronum euectum esse, dicit. Facile esset, complura alia ciusmodi cXempla & documenta ad dere, ad tempus usque concilii Chalaedone sis , ubi plebs in ania Aritia adhuc vetusto suo usa fuit priuilegio, 'ti cx diucrsis ci fi Meti locis apparet, qui de Pomerio & aliis quibusdam corum e pistopis dicit, quod a nobilibus ciuitatis & omnium sententias, id electi fuerint: Sed nihil amplius hac de re dicam , sed duos solum concilii Carthaginensis quarti canones adlegabo, qui omnem ecclesiiae praxin , quod ad hanc attinci mahcriam,complectuntur. Horum alter sic habet DJ : Cum consueu Herseo, uis
G laicorum comwinu totiuae prouinciae ιpiscoporum, maximeque mere politani vel auctoritate vel praesentia ordinetur episcosus. Alter canon Q praecipit, or episcopus fine consi io claricorum suorum clericos novordinet; ita Ps eluium adsensum conviscutiam ci testimonium Oea
142쪽
rat. Haec communissima & ordinaria ccclesiae praxis vide
Exceptiones quaedam generatis i in regulae. Primo, si maxima ecclesiis pars esset haeretica vel Fhymatica. Verum enim vero ut omnes regillae generales suas patiuntur exceptiones, ita inficias ire nemo potest, hanc regulam interdum variasse, aut ad minimum quasdam limitationes & resti ictiores admisisse. Neque ego icciori me probauero, nec huiuargrimento lacero satis nisi cas quoque enumerem. Heic igitur Irimo loco nobis obscruandum es , hanc regulam non uduis se, si O iusdam eccloliar pars maxima vel in haeresin vel schisma incidiisset. Hoc enim in cassi,si generali plebis suffragio electi nes factae essent, non nisi haeretici vel schismatici epili opi ordianari debuissentia Quantobrem Arianismi longe lateque praevalentis &aliuturni Donati larunt schisinatis temporibus ecclesia non semper ad hanc regulam praecisie se adstrinxit In collatione Cares liniis spJ catholicis a Doratos exprobratum legimus, quod episcopos limitis in locis fecerint, ubi non habu rint populum ; hoc in populum catholicum; erant enim Vniversi Domitissae: & consequenter isti episcopi non tantum fine consensit populi, sed eo etiam contradicente ordinati fueruntis Et hanc istorum episcoporum conditionem fuisse, autumo , qui in concilii canone decimo septimo & duodevicesimo
memorantur; quorum canonum alter lapJ ita habet: Si quis Iiscostis arrepta ordi titinae marumn impositioς episcopi, e .popuIo Irarse iussus, -- non fusi prest, me, ut a s sibi concreditam eccles. proficiscatur, persuaderipo 'r, is sio excomnamicatur, donec Oa iussufei- Iiat, vel perfecta orasis episcopo m prouincia in de ipso Eiquid δε- eernu. Et alter dicit et Si quis ordinatus non irritata parochiam, d
143쪽
quam est ordinatus, non quidem culpa,sed δια τὸν τῶ λαου παραι ἰησιν, Iroster Iopuli recusationem, vel aliquam aliam caressam, is fit.honorismu reris particeps, caetera. Hi canones eo tempore conditi sunt, quo tacitio Ariami multas turbas in ecclesia excitarat, quae
res probabiliter secit, ut episcopi quidam ad ecclesias suas proficisci grauarentur,& alii, factione acriter repugnante, admitti
non possent. In utroque autem canone ordinationes sine ex
petito populi consensu factis cise perhibentur; cuius consuetudinis crebra exempla historiae ecclesiasticae momimenta in istiusmodi casibus exhibent.
g. XIII. Secundo: Si episcopi ordinarenttir pro locis dissitis velna
tionibus barbarisia Seeundo: Alia hurus regulae exceptio erat, si episcopos ordinari oporterct pro longe dissitis regionibus, vel nationibus barbaris. Quando AEbanasus Frumontium episcosum Indomanor
dinauit Alexandriae, ut historici DC re seiunt, nullus sibi persua-
ων Russiri. lib. i. c. iX. Fruinentius Alexanciriam pergit, dicem, aequum non ei se opus occultare dorrinicum. Igitur rem omnem, ut gesta est, exponit episcopo, de n et, ut prouideat virum aliquem dignum, quem congregatis iam plurimis ehristianis de ecclesis constructis in barbarico solo episcopum mittat. Tum vero Athanai us cnam is nuper sacerdotium susceperat; attentius de propensius Flumentii dicta gestaque considerans, in concilio sacere inum mer Et quem ali um inueniemus virum talam, in quo sit spiritus Dei in ipsio, sicut in te, qui haec
ira possit implere Et tr into ei sacerdotio, re aere eum cum domina P a
144쪽
jetit, quod formalem consensum habuerit, etiamsi de uniuersiar 'istius gentis approbatione potuerit praesumere. Sicuti nec co- citare possinnus, cpiscopuIn Tomitarum in Sothia a populo suo eligi debuisse, quandoquidem ille unus univcrsa: istius regionis episcopus trJ erat, Constantinopoli plerumque ordinari solitus,
quemadmodum canone Vicesimo Octauo concilii GaDedo sis
Fri barbararum gentium episcopi ordinari iubentur. Tertio: Si quis interuentor vel alius asiquis episcopus sine Bhi ori trouincialis consensu semetipsum in sedem ali
Tertior Si quis interuentor vel visitator, qui in vacantem aliquam sedem ad procurandam inibi maturam electionem missus fuerat, in hanc sedem semetipsum intrudere adlaboraret, nixus populi, quae durante administratione sua sibi conciliarat, studiis ; non tamen in huius sedis possessione manere permiti batur, etiamsi maximam multitudinis partem sibi fauentem haberet, vel uniuerti etiam in eius electionem consentirent. emadmodum ex canone quodam concilii Cartha mensit quinti si , qui codici etiam eccletiar africanae inscrtus legitur, apparci. C
topera optarent Indi diuinae fidei radiis illustrari. Eo tempore Athanasio ee- 'clesiae illius clauum resebat. Mi quum uas res audiiset: Ecquis, inquit melioquam tu ab animis huius gentis caliginem ignorantiae depellere & diu nar prat- dieationis lucem inferre postit. His die is cum sacerdotalem gratiam ei impetistitus esset, ad gentis illius culturam eum dimisit. tr Sozom. lib. Vill. c. XIX. ΣκυΘ--πελοκ εντει μα πάντει ἐπί -- In prouilicia Scythia , qu/muis multa: Vrbes sint, umis est Omnium episeopus. Vr ne Chalied. c. XX, in. t to .lV. Onc. iaca misi LA, M. Min,M ε διεμψε--μ. M, Ma δὲ των ea misἐπισκοπari τῶν ικοειρημένων διοικησι- χειζοτονειBO απο του
τυ κατοι Κων ταντινουπολιν ἀν--τM ia . κλησίακ. Ponticae ct Asiano: dc Thracicae di edesis metropolitae soli, praeter episcopi praedictorum inuecesium, quae sunt iurer b rbaros, o praedicto throno
sane illimae Constanti solitariae eccissiae orati litter. cone. Carth. V. c. Vlli. clom. II. p. tri6. nititutum est, ut nulli interces risi ei tum sit eathedram , cui inter fide datus est, quibuslibet populorum studiis ves seditionibus retinere, sed dare operam, ut intra annum eisdem episcopum prouideat. si neflexerit, anno exemto. interuentor aliua tribuatur.
145쪽
sus iste idem erat, qui quorumdam vacantium episcoporum, ἐπι ωπων σχολαζοντα ν, Vti dicuntur in canonibus) qui ordinati erant pro istiusmodi locis, qui recipere eos nolebant. Horum si quis in vacantem sese ingereret ecclesiam, sine metropolita ni & synodi prouincialis consensu, reiiciendus crat, etiamsi v- niuersiis populus una mente in eius electionem conforasset; quemadmodum concilium Mitiora im expressis verbis sit contra eiusmodi inuasores decreuit, G OD, inquiens, episcopus D
ea, in vacantem ecclessiam irrumpens sedem arri Prit iasque Ierfectas oti, is fit eiectus, ETIAMSI OMNIS POPVII S, si M INVAE SIT, EVM EI.EUERIT. Idem concilium alium habet canonem
fuJ praecipientem, Ut episcostis es alia parochia in aliam ne transeat, nec fes sponte ingerens, nec apostris via tactus. Quod ipsum m
nisesto indicat in omnibus istiusinodi casibus nullam electionis popularis habitam fuisse rationem, si sine prouinciali cuiusdami nodi consensu cam scragere sibi sumsissent. XV.Qunto: Si infactiones diuisitonesque Ussus esset populus. sumetor Si populus in electione sua in partes esset diuisu
nec de quopiam eorum concordarent opiniones, tunc nouis
discepationibus & noxiis facitionis diuisionisque consequutionibus anteuertendi caussa Vsitati moris erat, ut metropolitanus& synodus personam aliquam mediam, nec ab ulla parte nominatam, eligerent, eamque omnibus competitoribus populi praeferrent. Et hoc plerumque selici cum lucccssu fieri sole-Dat. Populus enim Vt plurimum sua ipsius electione pudesaetus generatim in hoc acquiesczbat. smoNivs ApoLUNAxis illustre exemplum huius rci in Ioannis episcopi Catillonensis ordinatione exhibet, in epistola ad quemdam scribens in hanc sententiam: Postquam episcopus Pardus iunior discesseris decesserat Iue,exceperimi pontificale conubiuin varia volti'satra vppidanoruni, nec iisn σ
146쪽
illa, qtis bourιm publicuin semper ei ς noti, furia prauata, quae quidam
triumuiratus arcen ierat competitorum 2 qvortian hic antiquam navi rim
praerogatiuam reli ua desituri.ιr morum .lore ructa ate hic per fra ramo' parasiticos, culinarum si Ora gio comparator , Apicianis plausi s i erebatur , hie apice votivo si potiretur, larua pactione promiserat, ecclesia-fliea pDisi unu suis pr.edae praedia fore. Od est vi terum sanctus I a uens e sanctur Blhronius; qui ri 'rem firmitatemque sententiae fanioris, praeter o lium gratiamque, Primi r clam, consilio cum eo piscopia prius clam commmnicato, quam palam prodito , STREPITVE E h RENTIS TURBAE md DESPECTO, rim Iis repente manibus arreptum nihiliue tum minus, quam qua maehinabant G optauem suspicanetem fauctum Ioan)iem, visum bon state remanitate in supentibus fa-m Gerulescentsu malis, aresamotibus sones, recti mutirmillis, L Iegam sibi eonfera ιere. Et haec visitata crat agendi methodus,p
pulo in factiones insanabiles diuiQ. g. XV L
Quinto: Imperatores interdum suam interponebant auctoritatem, ut tumultibus in simitibus casibus occurrerem. ntor Nonnumquam imperatores auctoritatem suam imterponebant & ipsi mei, quem episcopum ordinatum cuperent, nominabant, experientia edocti, quam periculosos tumultus ista electiones populares inter ciucs solerent excitare. Ita in N Barii episcopi Constantinopolitani factum est electio ne, quia The do, o solo nominatus fuit. Vix enim populus hac de re consultare coeperat, quum, s Oblmo Perhiberate Γ , imperator man-- daret episcopis, ut nomina eorum, quos quisque episcopatu diagnos iudicaret, in charta perscriberent, Vnum cx omnibus eligendi facultate sibi ipsi reseruata. Immo, quum episcopi quidam rcfragarentur, Nectarimn tantum catechumenum, necdum
sacro quidem lauacro inlatum esse, diectitantes , imperator tamen in electione sua persistebat; & episcopi, sententia imperatoris comprobata, illico eum baptirabant atque cpiscopum
consecrabanta socR os eiusdem Praerogatiuae mentionem facit, qua siniti in casu usus est Theo tofus Irucor, qui Nestorii s di Constantinopolitaue nominauit, κενοσπουδιτάς , Propter
147쪽
homines faetiosos & inanem glorias u DF J in ecclesia aucupantes. Et eamdem ob caussam, ut idem au nor i Mnarrat, ubi epis opus fato functus fuerat, nc rursus de eligendo nouo cpisto-lso ambigeretur, episcopis mandauit, ut Pro uni in episcopali Q. io collocarent. PETRus de MARcx bH alia quaedam, plura autem huc spectantia, exempla historia ccc siastica lectori suppeditabit. g. XVII. - Sexto: Populus:nonnumquam ad vinna aliquem ex trtibus, quos episcopi nominauerant, eligendum olfrictru erat. Rursus populum & clericos in electione sua ad virum ex tribus, quos episcopi in concilio prius nominassent, adsciscendum nonnumquam adstrictos fuisse, lcgimus. Hic mos tempo-
hΘρονισπι τον Προκλον ἐπέτρεψεν.
a Marea de concord. lib. VIIl. e. IX. n. XVul. Quandoque contentionum suborta. rum occasione reges, necessario veluti remedio, ad ecclesita quietem elemone sua palatina utebaitiir. od probatur diserte ex alictore ant quo vitae cincti
Leodegarii. Iucubuit, inquit, eiati s nec situris, ut in Auznsorine Uivr-he Leodegarium &raeuare deberent episopum.'Sὶquidem nVer inter aereo eoutentis de eodem epi opatu exorta stierat, ue adjunguiuir es siouem certiarum. Cumque υmu ibi gem Occi tu sit in morte ulter pro perpetrato celere datusfuisset in exiai trusonem, tune Bathuris τQιna, quin eum Clariario sibo Francisum regebat palatium, a Iuno, Ut cretimus, in pirato cons Eo, ais memorariavi intem home aerexit visum, ut ibidem e msit episopras. Citra idem tempus, id est mno DCLXIV optimates ref υ- res palatis consilium dederunt Cliti derico regi, ut Landebertum praes eret eccles, Traiectensi: cui regis imperio plebs conis co=t enset, inquit auctor vi
148쪽
re concilii secundi Ar latensiis, anno CCCCIII celebrati, obtinuit in quandos uidem concilium illud canone quodam de e- lectionibus sic statuit Γ: Placuit in re ratione episcopi stinc re
nem custodiri, ut primo loco Potirlitate, vel ambitione stu sola tres ab G Iiscopis nominentim, de piatus clerici vel ciues ci a P m halanat et
gens potestatem. Aliae leges c clerum & populum ircs nominare, metropolitanum autem & cpiscopos prouinciales sorte iacta experiri, iubent, quem ex tribus istis ordinari oporteat; quae regula in ecclesia Hispari ea tempore concilii Larcinouemis anno
Septimo: Legibus lustimam eIectiones optimatibus consi mat inferiore plebe prorsus exclusa. Denique in legibus iusti rutavi imperatoris insignem huius rei mutationem facta in ecprehendimus, ubicumque hae leges lincum inuenerunt. Nam vi carum inferior ciuium vulgus ab Universo electionis negotio, clericis & 'ptimatibus in unaquaque ecclelsa iam delegato, penitus erat exclusim Duabus nim nouens Pi3 suis disserte loquitur in hanc sentiuatiam: docia
149쪽
mus, sis s musiwrit episcopum ordinari, clericor σprimates eiusta-us, cui episcopus ordinaudus es, mox in tribus personis decreta facere, Irosostis fac suis σιangeliis,periculo sua m animarum dicentes in ipsis decretis, quia neque propter aliquam doninionem, neque propter Hi- quain Promissionem aut amicitiam, aut assiam Quamlibet eausam, se fera nites eos rectae ereatholicae fidei Oonestae esse vitae, si roras nosse, hos et V a - Vt ex tribus illis persevis melior rediissetis, electione e im
dicio ordinantis. MARch putat, concilium Laodicinum diu ante in eamdem sententiam fecisse canonem, corum, qui sint in sacerdotio constituendi, electiones τοῖς Οχλοις,wB ferulae, Ut NARCADJ reddit, permitti vetantem. At certo non constat, canonem
istum hanc prohibitionem isthoc senili intendere; plebs enim vetustam praxin suam aliquot taculis post hoc concilium adhuc exercula. Quidquid vero huius sit, ex tota hac materia dispalescit, hanc populi potcstatem non ita uniuerse obtinui iase, sed variis in casibus certis limitibus futile circumscriptam, atquc pro diuersa temporum ac nationum conditione Variasse.
I. XIX. Vuomodo O quando principes ac patroni praecipuam electi
onispotesatem nacti t. Tandem labefactato imperio Romam re S Gothorum in Cir ba & Ilispania generatim in harum electionum societatem honoris caussa adsciscinantur, eorumque consensus deque necessa rio ac vilius alius ad ordinationem episcoporum,qui sub eorum imperio ditioneque crant, requirebatur. Quo pacto corum potestas subito in praerogatiuam quamdam incrcuit, Vt ius no . minandi sibi solis arrogarent, caeteris vero omnibus in hoc negotio nihil sere reliquum esset, quam Corum nominationem
Maria de concord. lib. Vili. e. vl. n. Vili. Qirare canonis istius Laodiceni decimi tertii decretum sequutus Iustinianiis suis legibus diterre clerum & primates populi solos ad eleel.ones epi oporum admisit neglectis turbis: quarum adsensi is, non erat negligendus, s d inter suffragia lec tima non censebatur. Sic enim a cipienda sunt verba canonis, ut plebis iii ruentia prohibeatur, non autem ut sola eius violentia arceatur.
150쪽
acceptare. Idqiiod studiosus huius rei lector fulius expositurnir venire potest apud PETRU de Μ, cx ffJ,ubi de mutatione, poster, oribus temporibus in ccclesiis Caelica iii& Hispanicis facta, a ouod pluribus heic persequi instituti mei ratio non permittit. od vero ad nominationis potestatem inlarioribus patronas
concessima attinet, communis est & concordans virorum cru
torum intentia fgJ, quod dioecesibus in distinctas prouincias diuisis si indatisque ruri ecclesiis originem nacta sit. Nam ad pium istud atque utile opus co melius promouendum ecclesiae cuiusdam landatori, qui annuos ci constituebat reditus, ius