장음표시 사용
161쪽
Si Hicurus uxor, laim est laicus, iniusterara fus e re icta fuerit, D mn potest administerium adcedere o An intem etiamIost ordinato ouem adtineratas erit, debet eam dimittere: quias eo liter, nonrestest*
Meommissum ministrarium exsequi. elapsius & sacrificationis crimine tempore persequutionis admista ostiomas fiJ tradit, moris aetate sua tuisse in ecclesia, ut, qui ei obnoxii essent, ab omnibus dignitatibus & magistratibus ecclesiasticis excluderentur. Et A-
- Asires idem adfirmat, Id ipsum, inquiens, actique placuit, nimirum ut iis, qui lapsi sunt , Ii impietatis furetur praefecti, et otia concedat uir, si resipiscant, nee detur tamen Actu in clero. Si qui vero
onem, ad altiorem gradum pmmoueantur: vel si qui sunt in praeteritum ordi nati , amoueanturi
res quam seuera est disciplina, praecipue contaminatos libidine, quos e sita comis munione reiiciunt nostri, quantumuis Celsus eos nugaeibus circulatoribus smiatis faciat. Et Pythagoreorum quidem reuerenda schola ponebae cenotophia disciplinae sitae desertoribus se nimirum, quod haheret eos pro mortuis: hi vero ut perditos Deoque mortuos lugent eos, mr libidine alioue simili malo victi m. erint: ae maritim resipistento, haud secus quam rediuiuis recipiunt tandem,post. Iongiorem melioris mentis approbationem , quamquam primum ad religionem discendam admitteretitur , ea tamen conditione, ve, oniam tris Ur, e
162쪽
per ignorantiam ordinati essent, simulatquc coVos remur, si cundum cano in quemdam magni illius concilii Grem veri debebant. Quae regula non noua,2d antiqua totius e clesiae catholicae regula erat. PRiwvs PnJ enim Romae de in mstiea & ab omnibus omnino episcopis in toto mundo constitutis
decretum esse, dicit, erusinos homines ad pomiseritiam. pud m agem damit posse admitti, ab ordinationa aurem Heri at- sacerdotati fumo reisohidri. Quam ob caussam ipsi etiam Ariani, quibus alioquin stcundum regulas agere non adeo placebat, nonnumquam ordinationem alicui denegare consultum duxerunt; quem P modum AT NAsivs LM & s RATes syri astreio Pphistae. eos lacine
perhibent, quem ad clerum admittere non volucrint, eo quod perseumtionis tempore sacrificasset. Enim vero in huius re- Elae obseruatione non Derstiterunt. Nari' si Oi OsτoRaius VI vera narrat, praecipui sectae Ariana Cpiscopi, Fusebius Moomedi
si, Muris Chalcedouens, Iraevus Nicanus, Leonius A iochemo, aeris mus Tarsensis, Menophantur Ephesms, menius, ludoxno, Hexander
iis, qui lapsi sum ves per ignoramiam , vel scientibus iis,qui promoueri sit, o ditiati sunt, hoc eccusiastico noni non praeiudicat; δε enim eo iti deponam tur. μ
163쪽
patia: per2 Diocletia e tempore omnes diis
lentinium sic incarunt. Sed vero latendum tunc est, quosam ex hisce episcopis in ecclesia consecratos fuisse ante,quam haeresis a lana apparere coepisset: unde concludi oportet, vel episcopis, qui eos ordinarunt, de corum lapsu non innotuisse, vel ecclesiam nonnumquam in hoc etiam casu ab ordinaria r gula discedendi viam csse libertate. nis. ivs in & alii quidam set uim l oricum inculant, quod persequutionis tempore sa
c qi Baron ad ali. CCCA xv. a. vιιι. Pinamon inuectus eth voce magna contra
Eusebium de dixier Tu sedes Eusebi, de Athanasius innocens stans a te iudieatur' quis tulerit talial Die mihi tur Nonne mecum fitisti in carcere tempore . persecutionis i Et ego quidem oculum amisi pro veritate, tu vero nihil mutiis latum in eo ore habere videris, neque testimonium propter eonfestionem mis istἱ, sed stetisti τἰuens, nulla parte detrun ata. Quomodo discessisti e caro. - msi iis, qui necessitatem nobis persecutionis intulerunt tae
ν Petau. auimaduersi in Epiphan haeres LX lv n. Ii p.rs'. verisimile est. Origmnem. cum in Decii persecutione adsecta iam aetate M lir in Palaestia . e cessisse ae ri mortuum esse. U Hum Origenian. lib. I. Iv. t. tr. I. ea Pagi crit c. in Baron. A. CCL . n. H. Negat Ramnius, originem in hae DecIi persecutioite lapsum, eiusque sententiam valesius in notis Eusinianis sequutus est Praeferenda tamen sententia Petauit in aniniaduersionibus ad Epiphanium haeres LX lv. n. I l. de ad librum eiusdem de ponderibus de mensuris e xvlli. a
que Huetii lib l. orisenianorum c. Iv. sancto Ep;phanio id adierenti fidem ad hibendam censentium. Haec Epiphanii verba: is ex ea ui ctitatem γ ea aeuionem viminiam in Druidam ess ad lumυ caetera. Quae Hiba licet ab aliis quo origeniani nominis hoste in Epiphanii textum inerusa dieat Baronius, ea. men res ipsa stili similitudo, ut inquit Petauius, sitis Epiphanio adiudieati ea
cti illius etiam meminerunt Nemesius e . XX. Leone us Byllantius, ct Iustinianus imperato aduersius origenis errores, qui a synodo quinta probatus est. Et pr secto ineredibile videtur, hunc imperatorem in enaesica epistola ad univosi episcopos desti ara, quae in concilii quinti acta refertur, vel qui nomine ei naeamdem scripse, mendulum re nulla postulante convctum, patribus in Da -- lectile viris non illiteratis, de rei inauditae nouitatem procul dubio inlaesuria vitiisque falsitatem facile perspecturis. γ M. not. in Euseb. lib. vl. e. XXXIX. De AEthiope aduersus Origῖnem si ornato&de abrogata fide nihil heie dicit Eusebiust sed de Baronius euncta haee sabulos esse merito censitit. Nemesius tamen in libro de natura hominis c. x . narraintionem illam Epiphanii confirmat.
164쪽
hac tetra macula vindicare conantibus. Eamdem openam Πsebio uANcuius & GVavs ID J commodarunt. Nihili in his controuersiis definiam, sed obseruabo solum, quod si accusationes contra hosce duos viros factae iustae fuerunt, consequatur necesse sit, ut homines lapsi potuerint Ordinari, aut certe in clericatu manere, de gradu suo minime deturbati, ubi ecclesia ordinariam lcgem migrare consultum duxisset; quae probabit, ter non ita rigida strit, quin admitteret exceptionem aliquam, si ido ire ae caussae di casus extraordinarii ipsam requirere ubderentur.
p. ars. edit. Iat n. Colon. MDCXCli. 4to. Ab Epipianio uculatur , quod taria accelseris, simulatisque tus diis offerre, quae Epiphailitis de Origene naris rat, sunt salsa, simque a quodam Origenis inimico, a quo Epiphanius, vir i
eis cre. vlus, deceptrus est. Ad ostendendum hanc hi istoriam esse commentitiam, sus cit cibi eruasse Origenis inimicos insensissimos, uti Theophilum, Hieronymum, Inltinianum doc. qui nihil eorum meterieri int, quibus eius fama minueretur. nihil de ea dixisse; eiurque deris ores Eusebium S Pamphilum tantum abest ut eum ab hae culpa exeme sve Gutra illius firmitare ae minanti' dem dicati erint. Fateor, Epiphanium non dicare sicut Nicephorum,id sub De ii re sectitione eum iisse, at qu usuis temporibus adsignes, Parum rvit iis, Prae an his obseruata sene. Imrvo minus verisimiliter ad persecutionis Mintamini tem Pora r. fertur; quis enim credidorit Origenem, mih tam inπtam culpa'. ita Disse a Pala i idae vii copis laudatum λίπὸ HMKkius descriptor. maantim par. l. c. I. n. CL 'Ill. crimen illud, quo ab His, an cis Eusebio per altercationes Dbiectum quidem, cuius autem. gonu in non. Hit, in dubium meritu venit. Quin , ciana credibile non sito Eusebio u genti liunt diis sicriticas , per istius rei conacios Caeculensimn epu-paturni posteata vel collatum via permissum suisse 3 potius vero simile, q:ioitiani Euthbius ex cariscere tutius emistis erat, alios ea gratia non dii nistas, sulpicionis Hiateriam conis sequutos, illum non line eulpa, vel sacriscamis, vel sa. ritietaturi, custodia digresium: cum tamen ex eo potuerit aIlo modo Liacari. Due hiilori litter. vol. I p. D . it. ondin. sp. tria edit. ιuv. MDC . sol
Postea nata aeueriariis eii. s caluti litandi niateria , ipsinu remm carcera incluis
ium idolis in moIali ta obiecerunt id ei anno CCCXXXV. s3 nodo Tyri e inter alios praesidenti conscissi: es AEgyptii di iii his p at ip e Potamo episcopiis Hertis cliens s. Verum si accusasse sussiciat, quis reta innocens' odio de liuore ducti te
Ia in ilium undiqite arripi bini: neque ullum hac in re testem proserunt, praeoler leuein quemdam rumus ulum, seu rumoris potius suspicionem, quod nec ipse dissicetur Pinatro, nulla alta ea caussa ortum, quam quod aculebim eri ea eate Liluus α i Ilaesus eu..serat. kids qu 3d si immolasset, ex rigida istius tem' poris disciplina, ore ni clericali gradu excidissc , certe ad soleriorem Ord nemntumuam promoueninu.
165쪽
Nutamfoeneratorem vel Aomnem seditiosium. Aliud quod homines hisce temnoribus a clericas excludebat honore, erat seditio siue rebellio. Qui enim in rerum mirarum studio conuictus crat, eum numquam ordinari licent. Hoc ex concilio Careth in si quarto tri, homines si diciosos & usurarios conivngente & utrisque ordinationem adiudicanae, vadere est. Qiod ad crimen usurae attinet, eius naturam l c loco non explanabo, id quod commodiore loco LMJ Der, ted animaduertam tantum , quod hoc crimen eo senui, quo veteres illud damnauere, itim odiosium nrerit tarnque grauem apud omncs habuerit ollansionem,ut obnoxium sibili inincm honore ac priuilegio ordinationis priuarii. Unde om- Manius de praxi loquens ecclesiae latinae & de proprietatibus in hominibus ordinandis requisitis, dicit, non discre esse tales'dui usuras accepiste conuincantur faJ. In ecclesia celete in regula non in uniuersiim tam stricte obseruata videtur: Cgnon ' enim v,s:Lu υJ tales homines non absolute a muniterio ecclesiastico arcent, inquientes si
eam, ut fimet'si aliquod corporis sui oremuerunt volunt ris praetruncasset. Aliud crimen, quod quem a priuilegio ordinationis repet lebat erat Proprii corporis deformatio 3 et laceratio. Equidem si quis eunuchus natu* cisset, nulla lax eius ordinatationcm yrohibebat: Evsvsivs PI eniim Dorotheum Presbyterum
166쪽
Antiochemmi ab ipso matris utero eunuchum fuisse dicit; & so--ΑT dJ ac soZOMinus, Ti rim presbyterum Constamicropolitanum a barbaro quodam domino castratum, perhibent. Vel si quis a persecutorum crudelitate membro aliquo orbatus esset; uti multis conses ribus sub persequutione Deciana dexter oculus es fossus & femur sinistrum infirmatum fuerat ἐρ hoc in casu nulla lex eorum ordinationem prohibebat, nisi muneri ministrorum obeundo prorsus impares es ensi caeci videlicet vel surdi vel in ti redditi. enim sic dicti.*ostoliri χ decernunt: Si quis vel .
oenis orbatus, vel femore ob sus epise partu maem dignus sit, fit. Non enim eorporis damnum eum polluit, seu aniniae inquinatio. autem est surdus e caecus, M st episcopus et non re pollutus, sed ne reri astica im-
Iediantur. Concilium Nicaemni tertiam subiungit conditionem, qua hominem membro corporis truncatum ordinari licitum G
rat, si videlicet in periculosiore quodam morbo medici regu lam istam:
medicabile via I se recidendum est , ne 'pare sincerae prasa r.
sequendam esse duxissenta Istiusmodi omnes excepti erant, nec ad eos canonum spectabat prohibitio. Crimen autem erat, siquis,quum esset sanus, se ipsum exsecuisset, ut canon Moe-σδ
167쪽
id reddit, neque eum in clerum cooptari conncniebat: veliniam ordinatus illud facinus admisisset, honore clericali priua diis erat. Graiotin vostolici si hanc linius rei dant rationem, quod sit sui homicida & opincii Dei hostis. Neque ullam habebat excusationem, si quis ex quodam pietatis vel vitandae fornicationis obtentu semetipsum exsecuillata. Isti enim si tutae canonibus poenae non missius quam alii ulli obnoxii erant; id quod a G NAnio sibJ & a concilio bJ Arelatensi obseruatum est, & prima quidem hunc canonem faciendi caussa erat, ut fal- isti pietatis opinioni anteuerterent, quae ostia H Γ J quor
η δὲ---, me -- δὲ ad- , -- τνιώam με κλη- ρ- ας -- . - . . si quis, a medicis in morbo exeisus, 'vel a barbaris os ctus est, is in clero maneat. Si quis autem, quum est Vsem e scuit, eum etiam in Hem examinarmn cessare conuenit, de deinceps nullum talem oportet promoueri. Q remadmodum autem hoe manifestum in quod de iis, qui da industria hoc agane, de se ipsbs audent excidere, die in est: ita si aliqui a barbarist vel dominis castrati sint ,. inueniantur autem de ii alioqui disgni, talem in clarum admittit canon: te a Caru apost. c. XX1. . α γακάν- ἰαινών, ν ἡ νενί- κληρα ' αντιφονευτ g.
Gennadi de ecclesi dom. c. LXXlli Neque eum cordinandumst qui semeti amiquolibet corporix sui, membro indignatione aliqua, vel iusto iniustouo timore su ...
168쪽
dam occupauerat animum, qui haec seruatoris verba, fruit rem, 'ehi, qui se ipsos castramur Pluet re m Gelomm,et neo quodam
sensu accepta secundum litteram in semetipso impleuorat. Et Vas fit haeretici paullo longius progrediebantur, hoc modo hominem Deo seruire oportere existimantes ; camque ob caussam tum semetipso tum omnes ad partes i soriam transeuntes castrabant, quemadmodum Avavsiimus f IJ auctor nobis est. Ad corrigendas impediendasque has erroneas opiniones & consuetudines ecclesia. hanc regulam primum dedit; quae adeo stricto obseruata fuit, ut vix duo exempla in contrarium saeculis subsequutis deprςhendas. Leontiui se ipsum exsecuerat, suspicionem e consuetudine cum fustino virgine vitaturus; sed propter id facinus presbyteri ossicium ei abrogatum, & concilio Ni no occasio hinc data cst, antiquum canonem contra istas praxes renovandi; ita, ut quum postea Ariaui episcopum uelaoebiae cuni or
dinassent, calliolici, quemadmodum narrant iustorici FiJ, in
vitor a nostri verbum aψiinplerex, partim ut omnem ubstem remoth de ca- Iumnux occasionem insidulibus adimerct, eo quod ipsa rate iuuenis non lumviris sed di sceminis diuitiat fidei praecepta tradait, dictum seritatoria r ipsa -- sequi adqrtus est. Epiphan. haeres LXIV. n III - - ζ. παπι σωροετμν' - 4 λιγουσι νιγρον τα μή - --λ ea 7-ς κ. σεσι Τπιε σωματο as ς- τι--λM A , s. - , ἀλλά .πενίησί τι φασμα--τῶς μορίοις, critata, M. Eumdem illum Origenem narrant quiddain in e Rusculum exeositasse suum, siue itervum sibi, ut quidam existimatit inciderat, quo se illecebrarum molest a ii- beraret, neque turpibus corporis ni otibua velut incendio quodam aestituet. Si uti quod alii malunt, medicam to aliquo pati bus illis imposio reiiccarit.
I; August de haerest e XXXVl'. Valesiit & se ;psos castiant, ct hospites suos, hoc
sus Dion cuminis vocabatur. Postea tamen sententia ac studio P be Moris
169쪽
ordinationem eius tamquam minus canonicam gencratim declamitauerint. Unicum exemplum, quod ab hac regula exem tum videtur, habemus apud n4 Niv d in Tinitheo episcopo Alexandrino, Anmimion monachum Aegyptium ordinante, quipse qui, ut ordinationem inrigeret, inse sibi auriculam dextram praeci derat, hoc modo se ipsum innabilem redditurus; quemluero, ti, Nio LM adfirmante,nihilominus Timord- cpiscopum ordia nauit, laetum illud his verbis defendens: A iudaeis Dx ista ferum
t te. Ego si dederitis mihi absumi etiam nauribus trundum , sed moris,u Irobum, non eum dulitabo episcopum facere. Sed datur ratio quaedam de huius narrationis Veritate dubitandi; nam non tantum m inivs qUem citat B ROMO, sed socRATEs Γι Jetiam&soroM Mus hanc ni storiam commemorantes, potius significare videntur,
quod non fuerit ordinatus.Sed q'idquid verum esse statuamus, singulare hoc fuit exemplum , & vix aliud simile in uniuersia historia ecclesiastica obuium. Od ostendit, quam caute in huius regulae obseritatione V2rsati sterint Veteres, ne qua igno minia vel os laudiculi culpa in ecclesiam redundaret.
Tantummodo de criminibus post baptismum commi P re . spondere debebant, qui ad Ordinationem admitteni di erant. Verum in his omnibus & similibus casibus hoc inprimis notandum est, quod crimina, quae quem recipiendo ordini ecclesiastico inhabilem secerint, generatim ea tantum fuisse intelligenda sint, quae post baptismum fuerint commissa. Omnia enim crimina ante baptismum designata, lauacro baptismi ita
Flaccilii succelsorent, qui eccieria eiectus fuerat, Leonti iis episcopatu rei ori; rmie. confra etaria honorcm sortitus. ει ut enim erin Dis , Iua
170쪽
urgata esse credebantur , ut uniuersali eorum interposita obliuione, homo nihili secius ad ordinationem recipiendam iadoneus esset. Ita ut non tantum, quae quis gentilitatis superstutioni adhuc addictus perpetrauerat, sed in quae etiam, dum catechumenus esset, inciderat, in hoc examine, ubi in mores e rum ante ordinationem inquirebatur, condonarentur. Hoc non tantum ex iis patet. quae cum si ino acta sunt, cuius viistia tempore ordiRationis numquam ei exprobrata fuerunt, quia baptisinum eius antecesserant; sed etiam ex canone in concilio Moram facto, de iis, qui in idololatriam prolapsi erant, quum essent sbium catechumeni. Sic enim dicit fpJ canon: Eos qui ante bapromtim 1acroicarina, e osea baptizati furit, visum est ad ordinem promoueri, is qui ablutis . Verum quidem est, unius tan. tum criminis sacrificationis, heic fieri mentionem; at ex eadem ratione hoc ad caetera crimina istius modi omnia extendi debet:
atque hanc consuetudinem ecclesia plerumque sequuta est LXI. Excepto, si quid in ipse eorum baptismo regulae minus conuenienter jactum esseta nota ad bapti um --
Verumtamen heic rursus obseruandumest, quod stia ipsis alicuius baptismo aliquid regulae ecclesiae contrarium laetimi esset, eiusmodi crimen ei semper obiectum fuerit, ri ab ordia natione prohiberetur. Ita saepissime iis accidit, qui baptismum
tantum estinorum, morbo vel alia necessitate Vronte, recep
rant, si baptismum suum ad tam periculosum usque tempo, momentum secure distulissent, & maturius potui t adiis ii, nisi sua ipsbrum culpa neglexissent. Haec baptismi dilatio in magnis semper criminibus posita dignaque habita sunt, inquam poena quadam ecclesiastica animaduerteretur. Eamoue ob caussam ecclesia inter alia remedia, quibus ad hanc conlii tudinem impediendam utebatubeos, qui istius criminis rei es.sent,&ssibimetipsis fatalem baptismi clinici necessitatem imposui sent, puniendos esse statuebat, denegando ipsis ordinationem Canonem hunc in finem factum in concilio δέ -CaesarensesqJh