장음표시 사용
171쪽
ta mitti. Et hanc antiquam ccciesar regulam fuisse, cx iis apparet, quod de Nouati in PresbVterorum Ordincm cirectione narrat convclavs M: ' η iuersum cierum multosque ex populo refragatos esse dicit, eo quod non liceret quemquam ex iis otii genti vi morbi in lectulo, perinde ac ille, pcrfusicioni in le-r in adsumi; & postulasse ab iis episcopum, ut hunc. solum ordinari a se paterentur. Quod, istiusmodi hominum ordinati tiram cum communi regula & consuetudine ccclesiae pugna Vulla, Indicat. i
Nec non ad baptismum ob haereti is datum. Similiter, qui ab haereticis baptizati crant, ad escricalem promotionem ordinarie non admittebantur, quum in sinum cccicii. v catholicae rediissent. Concilium Illibi mimi hac de
re absolutu decernit: Ex omni h.eres, inquiens, apii ai m=s Delis Deuerat minime est mi clerum promourndus et vel si sta sint in pratiriatum ordinati, sine dulio deponentur. iNNoc Mus papa de sta cadem consuetudine in ecclesia Romana testatur, cum ait: Nostrae lex ericloiae est' veniantibus ab his tiris, φιi tainen Eue baptizati si t per
cit, concilium Nicaenum hac lege Nouatianos fud exemisse, permit-
vi se Catharos, id est, puros, quindoque nominant, ad catholicam aurem ae magnae i nodo visum est , is impositu eis manu arclesiam accedunt, sanctaepe in Hexo maneant.
172쪽
tendo eorum clericis, ut bapti rati tamen & ordinati inter ipsos impositis manibus reciperentur, & sic in clero manerent. Et patres Africani eamdem Donatistii gratiam indulserunt, hoc in do eos, ut ad echieliae catholicae communionem redirent ali cturi. In concilio enim Cretha ne ann. CCCXC VII. habito, quod codici Africano fetvJ insertum est, quaestio proponebatur, annon qui infantes parentum suorum errore, non suo iudicio, consent, penes Donatistas baptizati essent, si ad ecclesiam redirent, ad ordinationis priuilegium admitti possente Et in proxime sequenti concilio sxJ haec propositio acceptabatur, flebatque in corum gratiam decretum, debere talibus Vcipiendummums clericatras non impedire nomen erroris, caetera. Ex quibus in
telligi potest, fuisse hanc talem. partem disciplinae, quae observari 1 el etiam negligi potuerit, prout rectores ecclesiastici pro
sitionem recepti sunt, Aebere talisus Itycipiemmyu minus inricatus MnMmpedire nomen erνoris , cum veram ecclesiam illorum putauerint, ad fidem accedendo ibi Christo ereditarint; ct trinitatis sacramenta perceperiri
173쪽
sua sapientia ecclesiae marei me profuturum iudicarint. At verosi, qui, ecclesiam redibant, ab istis haereticis baptizati essent, quorum bapti linus nullus adcoque in ecclesia itcrandus crat, ualis Pardianiparum siue Samos tentatiorum haereticorum baptiali ius crat; coS magnum concilium Nic. m statuebat rebaptα tos ordinari s=J posse. Baptismus enim, ut notauimus supra, homines ab omnibus criminibus ablutos exhibet a dc quum priastinus corum baptismus nullus es et hic ipsortim tantiun baptismus csse reputabatur, quem reuersi ad ecclesiam catholicam suste perant; neque ullum flagitium, quod antea commiserant, eorum in ecclelia ordinationi fraudi este poterat.
Naltam ordinari ticebat, nisi qui omnem familiam suam chrisianos catholicos fecisset. Non possum, quin heic alius conditionis faciam menti nem, in illis, qui ordinandi crant, requisitae, eo quod magni v-sus fuit in ecclesia; nimirum, quod neminem ad superiores saltem episcoporum, presbyterorum ac diaconorum ordines admitti lici rit, priusquam omnes, qui in cius domo erant, ad ecclesiae cautolicae communionem pcrduxissct. Hanc i egulam in concilio Carthaginens tertio in nimus IM, quae ad Imanorum, iudaeorum, haereticorum di suismaticorum, qui omnes christianis catholicis opponebantur, convcrsioncm promovcndam aequabiliter collineabat. Et sane apta & conueniens regula hac in re erat, siquidem nihil iniquius inhoncstiusve religioni accidere poterat, quam si fulcrum aliquod atque Occultum incitamen tum aduersariis illius ab iis daretur, qui ad ministetium altaris
, o P rn-- άυτὼς ιξαπαντγ' εἰ A misς e. - παραληλυθον χρο- , εἰ νδ αρ- 'Mάναβαπτιιθώ τις χειροτον θ' aurαν ω. σῆ σῆι πιιλλικῶ --.--ἔ-. De Paulini amitis, qui deinde ad ecclesiam confugerunt, statutum est, ut ii omnino rebaptizentur. Si qui vero tempore praeterito ua clericorum numero erant, si quidem a culpa de reprehensione alieni visi fuerinia, rebiast tio tamentis a catholicae ecclesiae episcopo. ct Concit. Carth. III. can. Xvill. crom. it. p. a 7o. Vt episcopi, presbyteri S di coni non oretinentur, priusquam Omnes,qui sunt in domo eorum, christianos e stolicos fecerint.
174쪽
crant delignati, Accedit, quod haec commoda esset adueri gentilitatis stipeistitionem talione Vtcndi ratio: ivLiΑ- enis Ichristianis sese opponendi si iidio pro sacerdotibus suis pagariis
sin ille decretum Iecerat, alifaciunt Calatiae sacerdotelia cohortatus,
Aut a sacerdotali ministerio remoueret betJ, qui cum uxorii μ&,,liberis ac familiis suis ad deos non accederent, sed aut se umisaut filios aut coniuges Galilaeas sustinerent, qui & impii etant Merga deos, do impictatum religioni Praeponerent.,, Iingens certo negligentia atquc imprudentia in ecclesiae christianae reiactoribus fuit sci, si non eamdem in tuenda vera religione adhibuissent sollicitudinem, quam hic princes Spagauras ad falsam rein ligionem intor idolorum flamines in tuto collocandam impe dit: adeoque etiamsi nihil nisi quaedam aemulatio hac in re fuerit, fuit tamcn idonea ratio, cur hoc omnibus christiani sacerdotii candidatis iniungeretur.
suam rationem inierint veteres ad praeuertendum promotiones Simoiaiaca S.
Vnum superest, quod sub hoc capite memorem, nempe, honesto & legitimo modo ad munera sua prouehi, nec obliquis - ac sinistris artibus quamdam ordinationem sibi procurare eos Oportuisse. Meritum non largitio aduocatus eorum esse, 'ti in omnibus cleetionibus unice spectari debebat. In tribus prior bus faeculis, ubi munera cxilia, persecutiones auxem ma ae erant, ab ambitiosis ingeniis haud multum periculi extimescendum, nec magna aduersus promotioncs ferendi i ges necellitaS crat. TUna enim martyrium quali res annexa erat episcopatui; & ccclcsiae doctores ac rceiorcs, ut plurimum primi erant, quos petebat oppugnabatque adi ersariorum iuror. At in posterioribus saeculis ambitio largitionesque inter alia vitia inualescebant & tunc seuerae leges tam in ecclesia, quam republica ad crimina ista reprimenda ac praeue irenda
constitue Dantur. sVI Picius sEvTAVs huiuS disterentiae inter te mis
175쪽
pora persequutionis, & inter ea, eam sunt insequiata, is
cit menti Onem, cum cerimini, inqtiit syJ , glorissa in certamina ri: latvr n ullo die auiditu tum viaruria gAriosis mortitus quar avnir, φω γι minc episcopatus prauis ambitionilus appetuntur. Quod ipsum
aetate sVLPicu, nimirum staculo quinto, a quibusdam artes illici-.tas, ad ingerendum sese in ossicia ecclesiastica, adhibitas fuisse, indicat. inam ambitionem & mala consilia ecclesia emendatura seuerC in Omires eos animaduertebat, qui Simoniae, siue, Ut
ripo num Diationis, rei erant. Concilium Chalcedoonse decretum
habet ut, si quis cpiscopus ordinationem Dccrit, siue vllum ossicium ccclesiasticum propter pecunias contulerit, deproprio gradu in periculum veniat, & qui ordinatus fuerit, de digni late deiiciatur. Et lector diuersas alias ciusdem argumenti con-t ι γ seuer. histor. lib. u. p. '9. edis. Amites V. MDCLVl. tuo. lib. 1l. e. XXXlli 148. editi Lim. MDCCili. so Epist. Alexandri Alaxandrini ap. Theodoret. lib. I. c. I v. O. δἰ αἰν e Mis
176쪽
stitutiones in sic dictis ea nil, apostolicis fri, in concilio simpolitano VJ, sub Gmnatio ann. CCCCVx celeb to, lauri banensi secundo uJ, Bracm oui hJdc mattis aliis reperire Leges etiam imperatoriar ad hanc praecipue fraudem imi durui dam datae exstant. Nam lege quadam Iustinianis i J sancinu, ut quoties opus fuerit episeopum ordinari, clerici & primates cuvitatis, cuius futurus sit cpiscopus, mox in tribus per nis d. creta faciant, propositisque eis sacrosanctis euangeliis pericii suarum animarum dicant, sequod neque propter aliquam ,,tionem,neque propter aliquam eromissionem,aut amicitia in sialiam quamlibet caussam, sed scientes eos rectae & catholitae fi--dei & honestae esse vitae & litteras nosse, hos elegerintis. Et alia eiusdem imperatoris lex si J, postquam eamdem conssima
--μη- ἱ ιζ ἀντης χαλκον η αeγVον, ς κλυσὸν, η περι- ,σ ὐλικην η γεώδη - - ταύτην την e. τελον, οῦ μάνον - - , Maaῆ, i, δ' a M.ων ω λα- κ. T a. Cum D omimia & Deus saluator noster Iesus Chtii us luis di ipulis euangelii praedicationem credidisset, eosque uniuersum terrarum orbem inter homines ad docendum misisset, aperte luith, ut quod gratis aecepissent, eis quoque gratis darem, non aurum vel argentum. aut alica orinino materiales Sc terrenas faculi rees neci eis acquirentes - - foe autem praeceptum non solum illis, sed etiana nobis per illos dedit, caetera. g Co. e. Α:ir l. I s. c. ii I. ibid P. rrgo Ne quis epistopus de quibuslibet caustis. vel episcoporuna Oidinationem , calterorumque clericorum, at quid praesumat acincipere : quia ccerdotem nefas ei cupiditatis venalitate corrumpi. Ibid. Iv. si quis sicerdotium per pecuniae nundinum exsecrabili aimhitione quiseris. abiiciatur ut reprobiis et quia apostolica sententia donum Dei esse piaecipit, pecu nix trutina minime comparandum.
th Conci Bracar. li1 c. 1lI tΘm. V. p. 897. Plaeuit, ut de ordinationi a clerim. enm episcopi mimera nurassipiant, sed, sicut scriptum est, quod gratis donante Deo accipiunt, gratis dent. Et non aliquo pretio gratia Dei de imposi
177쪽
tionem repetiit, iubet , situsiurandum suscipere eum, qui ordi-rinatur, per diuinas scripturas, quod neque posthac daturus sit -yel ordinanti ipsum, Vel his, sui sacra pro eo suffragia fece--riantis vel alii cuiquam ordinationis de ipsb faciendae nomine. ,, Quibus dictis lex eadem statim subiungit: Si quis autem pra
ister memoratam obseruationem episcopus ordinetur, iubemus si& ipsum omnibus modis episcopatu deiici & eum qui contra sitatem obseruationem eum ordinare ausus fuerit.,,.Ηar erant quaedam ex antiquis istis regulis, quae in examinandis hominum vitis & moribus obseruari debebant, antequam ad sacram functionem ordinarentur , Vel ad ullum praecipuum ossicium in e clatia obeundum admitterenturo e
CAPUT QUARTUM 'DE REQUISITIS ORDINANDORUM, RATIONE EXTERNI IPSORUM STATUS ET CONDITIONIS
Nullam militem ordinari fas erat. TErtia inquisitio in externum hominum statum ac conditio nem instituebatur. Erant enim quaedam vocationes & vi- tae genera, quae homines ab ordinationis priuilegio excludebant, non quod vocationes absolute vitiosae haberentur, sed quia ossicia ad eas spectantia cum ossiciis clericorum pIerumque sociari non poterant, nec simul cum eis consissere. Huiusmodi erant omnia ista ossicia, quae sub generali nomine militia Romanae comprehenduntur. Hac enim aspellatione quaecumque ossicia, tam eluilia quam militaria, intelligebant Romam, omnia inferiora ossicia nomine militiae nuncupantes, quemadmodum coruorstimus & alii viri docti saJ obseruarunt. Huius militiae
178쪽
tamen in militiae disciplinam profecti ad hoc faciendum, occasione ita requirente, semetipsos obstrinxissent. Quod significare videtur, quod milites ad inferiora quidem ossicia, non autem ad sacros & superiores ccclesilae ordines, admitti licuerit.
Nee ullum seruum vel lisertum sine domini eonsensi. Aliud hominum genus, qui a priuilegio arcebantur ordinationis , erant scrui & clientes beneficiarii in imperio Romano;
qui quum antiquitus ex ipso ortu vel emtione dominorum suo. rum ministerio obligati essent, legitimo modo ordinari non poterant, propterea quod ecclesiae ministerium cum reliquis e rum ossiciis haud posset sociari; nec quempiam obtutu ordina-.tionis iure suo priuari conueniret. Hinc in tali casu patronus semper consulendus erat ante, quam struus ordinaretur. Sic in ita ditis eamnibus Γιθ apostolicis decretum inuenimus in hanc
scntentiam: Seruos in elerum proiichi fine Polun te dominorum, non permittimus, ad eorum, φώ possidem, molestiam. Doniorum enim euersionem talia est iciunt. Si quando autem etiam dumi seruus visu fit , pia ad gradum eligatur, lualis noster quoque Onesimus visus est/domini ne crinc, ac liberam rim meditus emiserinr, fiat. Concilium T.
istamni VJ cationem eiusdem argumenti habet. Et concilium Iliabri, ita m fgJ paullo longius progreditur & dicit, quod, et- iamsi quis dominus sarcularis, hoc est, ALBAsPiNAEO interprete, gentilis seruum suum libertate donarit, ordinari tamen non conueniat. Cuius rei ratio haec fuisse creditur, quod isti domi. ni sub certa conditione eos manu emittebant, IUS certa qua dam ossicia ac operas ab eis exigendi sibi reseruantcs, quae ab illis praestari saluo ecclesiae ministerio non poterant. Leges imaverit, chlamydem sun serit, aut cingui im; etiamsi grauiora non admiserit, si ad clarum admissias fuerit, diacorui non aceipiat diqnitatem. e Can. apost. LXXX . ' μναι εἰσ-άυν τῆς των δε-σοῦν Θ μει,-- μῆ--μ λ ποτε - . Οἰ πινει-- ροτμία -- - σνγχ ροσεν οι δε πεται, v. - νου--ντων , γινέλεισὶ Concit. Tolet. I. e. X. Clericos, ii quidem ob Sati sint vel pro arquatione, vel de genere alicuius domus, non ordinandos, nisi probatum fuerit, de patroni consensus accesserit. Concit. Eliber. c. LXXX. clom. I. conc p. 97'. Prohibendum est, ut liberti, quorum nare ni in saeculo fuerint, ad clerum prouehantur.
179쪽
peratoriae fh J etiam hac in re cauent, ne qui eum in modum Obligati ad ullum munus clericale admittantur; vel si admissi fuerint, ideo tantummodo Vt vinculum Obligationis suae eu, dant,' dominis eorum potestatem concedunt in seruitium eos suum repetendi, nisi forte episcopi vel presbyteri fuerint vel triginta annos in alio quodam ecclesiae ministerio transegerint. Vnde patet, eiusmodi hominum ordinationem ex ciuili tantum ratione fuisse prohibitam; non quod istud vitae genus vitiosum esset, vel inhonorificum & iniuriosum functioni, eiusmodi homines ordinatos habere, sed quod ciuilis& ecclesiastici status munia consistere una non possent. III. Nee udum ex ciuili societate , vel fodalitio optinum , qui a irempubMam locatas habebant operaue. Ex eadem ratione leges eorum ordinationem fieri vetant, sui collegio cuidam ad operam suam reipublicae praestandam inscripti erant, nisi prius veniam a collegio & principe, sphquo ministerium obibant, nacti es ent. blaec legis fiJ Dμη sententia est, quae sic di istos seu eohortales, hoc est mi nisti os & apparitores iudicum, ordinari interdicit, nisi lar ad monasticam vitam aliquis eorum non minus quindecim andis impleuisset. Et concilium primum Aureliaiiansi expressis Velabis aut regis iussitonem aut iudicis voluntatem requirit antei quam quis ministrorum saecularium ad clericatus offici.' Provehatur. Leges Theodosii iunior j fi J dc Valensivi i
180쪽
i rim fni J quemcunque ex corporatis ordinari prohibent, & si qui forte in inseriorem cleruin adoptati fuerint, a competenti collegio suo ireuocandos esse, dicunt; si qui autem in superiorem aliquem gradum episcoporum, presbyterorum vel diaconorum sint adlecti, illi vicarios pro se reddere eosque de faculatatibus suis initi uere iubentur ad praestandam operam suam in collegio, unde ipsi adsit niti sint. Curiosus huius rei lector diversas alias leges inuenire potest in codice Theodosiano DI, a Valentiniama senio re & Theodosio magno specialiorum ciuilium societ tum, ad usum publicum institutarum, respectu factas; ex quibus nullus ordinari poterat, quin aut facultates mas relinquere aut ad pristinam stationem, quam inexcusabili ratione descrucis
IV Neque usium ex imperii Rona cini cartalibus, siue decurio
Ex similibus rationibus canones quempiam de sic appellatis in imperio Romano curialiseu siue de ionitiis, hoc est, curiae
bis Roma, qui non e1pleto ordine coepti ossicii, priusquam ad primum iter L vos ad locum emeritus peruenerit ad militiae cuiuslibet cliisu Ium se credidit transfereidum, corporibus cui nomen situm ante dicauerat, opo, tere reuocara: sine etiam in clericorum numero xeperitur, usque ad diaconi locum similis praee pii conditio teneatur Sc.
no Valent. nouel. xli. ibid. p. 17. ii q ii diaconi ordinati sunt, surictor pro se disre debebunt. Si non habent, unde sibi hac ratione Nospiciant, ipsi ad nexum
proprium reducantur. Caeteris inferior s gradus ad competentia minii letia retra. henda: exceptis epistopis atque presbyteris: seruatis tamen, quae de patrimonio talium personarum legum praecedentium statuta sanxerunt - - Ita ut huius
conditionis diaconus Minino Pro B vicarirem retarit, omui pariter pecuGrsituto. rcM Cod Theod. lib. XIV. tit. IV. de mariis i g. Ulli Eos qui ad ci ricatus se priuile.
si a contulerunt, aut agnoscere oportet propri/m functi0nem , aut ei corpori, quod declinant, proprii patrimonii facere cellionem. ibid. lib. XIV. tit. llh de pistoribus log. xl. Hac sane iove generaliter edieῖmus, nulli omnino ad ecclesias, ob declinanda pistrina, licentiain pat die Quod si quia ingressus fuerit, amputa:o priuilegio ebristianit itis niant, se omni Iipore ad consortium pistorum & posse dc debere reuocari, Iti lib. vlli. tit. V. de curis publico Ieg. XLvi. In h s , qui non terrena sed inIestia privuegia quaesiuerunt, hoc custodiendum esse sancimus, ut si quemqi iam ex huiusmodi genere hominum iam tenet religio rurosancta, eiusque operam non sintest accipere mancipatus, facultates memorati curius publicus coinquatur.