장음표시 사용
181쪽
seu communis concilii in unaquaque ciuitate membia orda
ri seuere interdicunt. Hi euriales siue demoriones erant homineri
per facultates, quas postidebant, ad munia in patria suanenda obstricti; ita ut omnes administri citiites, cuiusque tatis magistratus, publicorum redituum collectores, operum
ζublicorum inspectores, pontifices seu stamines, qui ludos pulicos & spectacula praebebant populo, cum multis aliis, quo .
rum ossicia numero viginti duo soraovRWDVs foJ recenset, ex
rum collegio adsciscerentur. Hi plerumque facultatibus dici tes erant, quorum substantia ad trecentorum solidorum inis rem adscendebat; quae summa a Theodosio imisere sp J definita est, utpote ad emciendum aliquem curiae membrum necessaria. Et tum ipsi inci, tum corum facultates functionibus municipat,bus ita tenebantur, Ut nullum istius corporis membrum ad ali. quod officium ecclesiastic uir c d mitti liceret, nisi prius propriae urbis munia & munera expleuitset, aut certe per suffectum tam
o Gothosred. paratition. cod. The id.lib Xll. tit. l. de decurionibus t eom.IV. p.33 . Inter alia curialium I munera haec erant. io Curat publiear iis committebantur. a Ad prosequutiones destinabantur. 3ὶ Pecuniarum ciuitatis publicarum asinitiis 'a io eis committebatiar. Exactio itern annonarum. cs Adscriptio. 4. Susceptores in aliis prouinciis creabantur, compul bres. I. susceptore suo periculo nominabant. . in ludicum praeeepta exsequebantur. 9 Gesta munis cipalia eoram his fiebant. io. Mansiones, horrea, pagi his committebantur. in; Praepositi mansionum horreorum pasis ereabantur. ii. Procuratores meorallorum ex his fiebant. 33. Descriptionibus, coiitributioniblis Gultates e rum sit biectae erant. I Calefaciendis thermis apud Antiochiam aliquid prati a.
bant. s. AS' e de alia mi ne a , veluti legationis Se . tiε. ut postliminio reversi suis ledibus redderentur, ai. xilium suum deferre debebant. t ι . Palati rum a transeuntiu n iniuriis re a senio vindicandorum cura ad eos quoque per tinebat, operum publicorum cur .im sessere & reipublicae pecuniae. 18 Peric Ii, ordinis complurima erant; Autum coronarium ab his praestabatur. 39. Cursus publiei mancipatus ad ho, aliquid a pertinuit, aliquando non. ro. Non siissi lentibus his qui ad cursvis clobularis proturationem ebsendi erant, ei triges ad hoc munus voL4 ei. Ii. Prou debint, quo pacto pal ut rei; litarium animali- tam sitie Iallicitie prouinciat uin consuleretur. ri iri alium munera inserior fuere prototypiae Ac ex ictones: scr. hae logographi curiarum munera. ρ 'ieod nou. l. XXX Ulli ad c .il cena cod. Themi. p. II. a. illam quoque partem dispothio ni γι ra non praeter l, ut quisquis ciuis vel incola deinceps in nullo ob
noxia is cuius tamen inibi uitia tre emorum solidorum non exiperet quantita tem fuerit repervas, habe .it ad pileendi cleric dicis i beram nouitatem. Eum vero, cuti. 1 patrimonium malore 'a m d. finiuinius aethimatione censebitur, liceat curia secundum vera statuta sociari.
182쪽
personalia quam patrimonialia ossicia & onera sustineret; allas homo ita ordinatus secundum leges imperii de quibus libro proxime sequenti fπJ agemus specialius ab ecclesiastica ad tacu
larem rursus Vitam per curiam reuocandus erat. Quod ecclesiae adeo erat incommodum, ut ad cuiusuis ex his curialibus omdinationem prohibendam, turbasque stimul & molestias, quae istiusmodi ordinationem plerumque consequebantur, Praevertendas ipsa sibi leges ferret. ψsRosius biJ presbyteros & diaconos ex curialibus ordinatos post triginta & plurium annorum ministerium ecclesiasticum ad ossicia curialia nonnumquam retractos fuisse, adfiimat. Huic igitur calamitati ut occurreret concilium THEODORETO f J memoratum, decretum faciebat , ut presbyteri & diaconi semper ex inseriore clero, non autem ex curia aut militari ossicio, adsumerentur. 1NNocetius episcopus Romanus in epistolis suis frequenter ad hanc eccles
regulam respicit, voi duas contra corum ordinationem adfert rationes : Primo , quod pius a curia reposeantur ad seruiendum in ossiciis ciuilibus, quae res ecclesiae calamitatem impolltare soleat. Secun D, quod multi eorum ossicio flaminum stJ post baptismum fundii & coronati fuerint, sicut gentilium sacerdotes, dum ludos publicos & spectacula populo exhiberent. Quod ipsum licet christianis magistratibus a lege ciuili permisi sum esset, ecclesia tamen in criminibus ponebat, cuius caulla homines nonnumquam ad publicam poenitentiam agendam o
cis 3 vid. inha-V. cap. lli V . . . t. Ambios. ep. XXIX. Per triginta de iii Mameros annos presbyteri quidam gradu runcti, vel ministri ecclesae retrahuntur a munere cacro & curiae depuruntur. . νὶ Ap. Theodoret. Ih Iv. s. IX. cit. tom. Il. cone. p. 831. --, ἐξ αὐτου raeania κάγροι πε - - ρι- -' του- is ocent. ep. IV. e li I. clom. II. cone. p. uε . De curialibus manifesta ratio est, quoniam etsi inueniantiir huiusmodi viri, qui debeant clerici fieri, tamen qu niam saepius ad curiam repetuntur, cauendum ab Di es, propter tributatio. nem quaesepe delas ecin prouemi. inni ent. ep. XXIll. e. vl. ibid. p. rari ὶ Neqrte de curiabbus aliquem ventre qui post baptismum vel eor nati merim, vel saee dotium sustinuerint , & editiones pubi eas eelebratierint. Nam ct hoe decurialibus est eauendum, ne iidem qui ex curialibus merint, aliquando a suis curiis, quod nequenter videmus aecidere, repostantur.
183쪽
ligabantur, uti ex concilii insterrisam suJ canonibus liqueti ,
consequenter pro tali stagitio reputabatur , quod hominem ad ordinationem recipiendam inhabilem redderet. Vt adeo vidi que intuitu hi curiales ab ecclesiasticis ordinibus excludendi fuaerint. ctiae regula etsi hominum importunitate interdum violab tur, leges tamen tum ecclesiasticae, tum citilles istis. ordinati
nibus acriter aduersabantur; nec raro in illos ipsos, qui eius- modi ordinationem confecerant, poenis ecclesiasticis animas vertebatur. Cuius rei illustre Exemplum a soroΜmo narisiatur, qui Neouae a concilio Constaurinopolitimo munus epistopale abrogatum, dicit, quod nonnullos ex his curialibus ordinasset. OZOMENus quidem eos πολιτευομενους appellat, sed id aliud dut taxat curi lium nomen est, quos graeci alias βουλευτας, & ωμι mimicipes & minorem Durn ΓM nominant, Vt a senatu maiore Comstantinopolitam ac Romano eos distinguant. Isti homines, quocumque venerint nomine, officiis rei publicae ita erant obno
xii, ut nili aliqua ratione ea expleuissent, non possent ad ullum cium in ecclesia obeundum admitti.
Nec utam procuratorem, v aue dum ossicium euuexssirasset. Sane uniuersaliter hac in re statutum erat, uti ex concilio quodam Orthagineo IJ condiscimus,ut s ecularibus ossiciis obnoxii nc ordinarentur. Eamque ob caussam ab eodem concilio, ad minimum pro ecclesiis Africanis , decretim fuit, procuratores& actores pupillorum non debere ordinari antequam eo-
Neouam ideo α θυιναιις, quod nonnullos lacrarum scripturarii in & ecclesia legum penitus ignaros, cum iacui iovex essent, iii considerate episcopos artata
184쪽
rum ossicium & administratio perfecte exspirasset; quod alias Biturum esset, ut ii ordinati faJ ab aliquo lucrint, e lesia inibmaretur. At vero, nisi me omnia fallunt, haec prolahiti' ad limseriores gradus extendenda haud est, sed ad ebs duntaxat referenda, quorum erat ad altare ministrare.
In quibusdam ecclesiis absoluta .uaedam prohibitio & re
gula contra aduocatos siue caullidicos videtur facta, non tantum quoad in isto vitae genere persisterent, sed etiam in perpetuum. Haec consuetudo in Romaua & Hispanicis ecclesiis via detur obtinuisse. 1NMoc Tius enim episcopus Romamu in epistola DJ quadam ad concilium To talium de praua quadam consue ludine in ecclesias Dinauteal irrepente consueritur, quod Vid licet multi in forensi exercitatione versati ad sacerdotitun admittantur. Ad quam prauam consuetudinem, Uti eam Vocat, corrigendam hanc regulam obseruandam proponit: Ne quispiam ad ordinem debeat clericatus admitti, qui eatissas post acceptum bl baptismum eger L Quas caullas huius interdicti speciatim tum haouerit ecclesia Romana, ego quidem ign9rot neque Vero, haec totius ecclesiae catholicae regula viduxur fuisse. Nam conesti Sardicense feJ aduocatum etiam episcopum permittit ordinari, uo in Ibid. e. VIIl. Magnus episcopiis Apriingelisis dixit: Quid dilectioni vestrae videiatur, procuratores & actores, tutores eii im seu ratores pupillorum, si debeant ordinari l Grarus episcopus dixit et Si post deposita uniuersa & reddita ratiocinia, actus vitae ipsorum fuerint comprobati in omnibus, debent de cum. Iaude, cleri, si pollulati fuerint, honore numerari. Si enim ante Iibertate tonegotiorum vel officiorum ab aliquo sine consideratione suerint Oidinati ecclesia infamatur. Vniuersi dixeiunt: Recte omnia statuit sanctitar tua: ideoque tira, nostra eth quoque sentenria. , to Inlioeo ep. XXIlI. c. I v. d. tom. II. μ illi. antos ex his, qui post ace tam baptismi gratiam in serensi eleercitatione versati sunt, α obtinendi pertinaciam suleeperitiit, accitos ad sacerdotium esse competimus. Ibid. c. V l. p. 18 b. e9 Cone. Sardic. e. X. ton . 11. V c σιω-ειπε φου- άνω --ον ἄν- -- , ινα ρυτα πάσης -- μιμολά--zσε εαν τις
185쪽
prius lectoris & diaconi & presbyteri ministerium pereola.
Quod consuetudinem, quod speciatim ad hanc partem attulet, non unam eamdemque in omnibus ecclesiis fume, indicati . f. VII. u. Nec non energumenis , scenicis , comoedis , aliisque non nastu in omnibus ecclesiis. .
Diuersas alias cautiones lector inuenire potest a s visios dJ datas contra ordinationem eorum, qui in scena lusisse deprehensi fuerint,vel qui aliquando in furorem versi infantuerim vel adflictione diaboli vexati sint, vel qui concubinam ha rint, Vel meretricem aut repudiatam matrimonio sibi iunxe.rint. Sed hisce immorari necesse non est, siquidem nuda 'rum nominatio satis ostendit, eos in tali vitae senere ius e cor stitutos, quod pro idoneo impedimento ordinationis ipso merito reputari potuerit. Ρluris autem refert inquirere, eus Veteres per digamiam intelligant, quam secundum apostolum hominis cuiusdam ordinationi obstare, semper iudicauerumthi num ullum perpetui coelibatus votum ab anticuis clerim actum fuerit, si ad ecclesiae ordines admitti voluerint uaestiones quum in primis huc spectent, haud abs re fuerit di inete, breuiter tamen & strictim,ad eas capite sequentire 'dereo
CAPUT QUINTUM DE DIGAMIA ET COELIBATU SIGILLATIM, ET DE LEGIBUS, QUAS DE UTROQUE, RATI NE VETERVM CLERICORUM, ECCLESIA STATUIT,
rigentia examinetur, ut si quis diues, siue quir ex frofieri ignus haleatuν, non prius eonstituatur , quam lectoris e re bieri ministeristin preexeris o ut in uno quore gradu, sim ms fuerit, ad episcopatus fastisium in progressionem possit Mis η' τ α Gqnnad. de eec dogmat. e. LXXu. cap. Augustin. tom. II l. p. '
186쪽
Nullam digamium ex praescripto apostoli ordinari ficebat.
QVod ad digamiam attinet, primitiua& apostolica re la
rat, cpiscopum vel diaconum unius duntaxat uxoris virum esse oportere, qua regula omnes leges contra digamiam
In ecclesia primitiva fi datae erant, obseruandum autem es quod inter veteres de huius apostolicae regulae sensu non exacte conuenerit; & haec ipsa diucrsas. notioncs diuersasque praxes inter eos, ordinaxionis digamorum intuitu, genueri .. Tres diuerse opiniones ister veteres de duamia. I. Quod o 1εν. qui secandri nuptias post baptismum celebrassent, tamquam γdlomi ab ordinibin jeclesiae prohibendi essent. . Communis & peruulgata regulae apostolicae acceptio Grat, quod omncs ab ordinibus clericatus tamquam digam prohiberi oporteret, qui post baptismum duas uxores, etsi l gitimo & succ edente tempore alteram post alteram, matrimonio sibi iunxissent, Quamquam enim sccundas nupti as tamquam vitiosas & illegitimas cum 2 -tionis & Montariistis non damnabant; tamen,quum a Num homines post iteratas nuptias episcopos fieri nolle existimarent, a supcrioribus ecelesiae ordinibus eos repellebant. Fuisse hanc quarumdam ecclosi
rum temporc ORismis consuetudincm, c3 commentario eius in
Iagam euangelistam liquet, ubi, ab eccos Dis dignum
tibus non soluin forniculo faJ sed er nuptiae repellunt: ne uae enim ep seopus,nec Presbrer, nec diacoms, ncc vidua Fossunt esse DIGAm. τεκ--ωΑ-s quum Od Montaniparum castra transiissct, hoc argumentum arripiebat illudque ad abolendas secundas nuptias apud quoscumque homines urgebat, caussatus ΓbJ, quod laicus matrimonium iterandi licentiam ab ecclesiiasticis decenter petere non posset, quum ecclesiasticos, episcopos, presbytcros diaconos monogamos csse, videret. Quod ii sum in diuersis scri-Ptorum suorum partibus frequenter te J repetit. Neque infici-co Orig. hom, xvlL in Luc. p. au. edit. Bas . MDLXXI. sp. i s. d. edit. PMisMDCIv - ω Tertuli. de monogam. c. XI. Qualis ra id nistrisnonium Postili , quod eis, a quibus postulas, non liωt hah- t ab episcopo monosamo, a presbyteris & dia conis eiusdem Der menti M. O Tertuli. de FHenie. c. IX. Da exhortae. castit. c. u. In veteri lege animad-
187쪽
as iri potest, multos ex scriptoribus antiquis, AMBRosio HIERONYMU se J, GENNADio VJ , EPiPHANio & conciliciis
verto instratam Mentiam si his nubendi - - apud nos plenius, atque instruam praescribitur, unius matrimonii esse oportere, qui alleguntur in ordinem sue dotalem. vique adeo memini di famos loco deiectos. Id. ad uxor. itac
Ambros de osse. lib. I. c. L. De eammonia quid dicam, quando ima nee Yepetita peruultitur copula, de in ipsb ergo coniugio lex est, non it. 'coniugium , nee secundae coinusis sortiri coniunctionem. QE plerisquerum videtur, cur etiam ante baptismum iterato conlusio ad victuinem munωtis Ac ordinationis praerogathiam impedimenta generentur, eum etiam Miri Naesse non soleant, si lauacri remissa fuerint saeramentor sed intelligere di mus, quia in baptismo culpa dimitti potest, lex aboleri non potest. In coni sio non culpa sed lax est. Mod culpae est igitur, in baptismo resinatur, olegis est, in conivgio non luitur. 0 Hieron. . Il. ad Nepotian. stom. I. p. tia edit. Francos.) Praedicator restiae vae nilptias ne conciliM. Qui apostolum lavre,superes, in qui habeissesnt, quasi non habeant o cur virginem cogit ut nubat i demia sacerdos es, quare viduam hortatur, ut digama sit Ep. XI. in
roni. p. 13. editicit. Considera, quod vidua non eligatur, nisi unius viri ει nos putamus, sacerdotum hoc tantum esse priuilesium, in non admit
ad a re, myi qui inam habuerit uxorem. Nota sNum enim ab incis saerdotis digamus exeluditur, sed oc ab eleemosyna GHesiae, dum indisnatur stipe, quae ad secunda coniugia deuoluta est: quamquam lege sae rore. teneatur Sc laicus, qui talem pra mere se debet, ut possit eligi in crure ' Non enim eisitire ,δε digamus fuerit. Porro eliguntur ex latet. Deet4M MErgo ου laicus tenetur mandato, per quod a face otium peruenitur. Hepist. XXXlli. tom. Il. p. 1 vix editi cit. In utraque epistola i Timothei αTitia sive epistopi, siue presbyteri - iubentur monogami in Herium eis. υ Gennad. de eccles dogmati c. LXXli. ap. August. tom. III. p. , ε. editi B AMDxXVIlI. p. an. edit. MDLXlX.ὶ Maritum duarum post bapti sinum matro
narum elericum non ordinandi m. .
curi sis nΠ ira implicuus is ecclesia adface otium non Δι uitur ἰ τὸ '. etsi aut sese ab uxore contineat, aut sit viduus: Eiusmodi, inquam, ab epis ''pi, presbyteri, diaconi, dc susdiaconi gradu reiicitur. Secundum hos Γλῶ hctorom ordo ei on ibus ordinibus eligi potest , hoe est o viminibus, 'this, continentibus viduis, di iis, qui honestu matrimoniis allisantur.
188쪽
' hense ac Carthaginose si I eumdem verbis apostoli Tia sum
modo EpiPre Nivs inter superiores ac inferiores ordi-
status -h'ς isti tu illos non hosce obligare
f. III. II. Alii hanc regulam ad omnes , qui vel ante vel post baptismum hu coniugium inierant, extenderunt. Erant rursus alii , qui hanc regulam sensu strictiore ac- illos tantum ab ordinatione excludere, existimantes,qui post bapti sinum ad secundas nuptias transiissent ted etiarn eos, qui bis ante, vel semel ante & semei post, a Ceptum baptismum contraxissent matrimonium: qualiter multigentiles.& catechumeni illis temporibus, quando baptismus hominibus adultis dabatur, fecisse deprchensi sunt. AMnR sius si Llios ipsos ad ordinationem non admittendos esse, sentiebat: a que ita ab iMNoc EN Tio episcopo Roniano Γ IJ & concilio Valem
ch Concit. Agath. c. I. stom. l .co . p. ι383 Pueuis debl is aut internunta maritu, uaniquam aliud patrum sinuta decreuerint, ut qui huc usque orocinati Lunt habita miseratione, presbyterii in t diaconatus nomen tantum ob-eonscianae, o mi rarita hujusmota ἀ- ocouu non Drre mat. μ. Π p Nos. simili sententiae subiacebit episco. k Anibros. ep. ι .XxXII. ad vinellenses m. V. p. ra . C. edit. Colon.MDCXVI Plerique ita argumentantura unius uxoris virum dici post baptismum habitae eo quod baptismo vitium sit ablatum, quo asserebatur impedimentum. Εἰ vitis quidem atque peccata d luuntus omnia , ut si quIs contaminauerit suum
po Ne ab aliquibus existimetur, ante taptismum si seris quia accepit uxorem, de ea de caeculo recedente alteram duxe- dimissum, satis errat a regular quia in baptismo peccata remittuntur non acceptarum uxorum nilmerus aboletur. ld. epist XXIlIponunt, & aditiunt, quod ante baptismum uxor accepta non debeat imputari,
189쪽
in. fmJ in Gallia decretum fuit. Sed haec opinio, tamquam a tentia apostoli alienissima, ab aliis generatim reiecta sui .
m. Maxime probabilis eorum opinio, qui apostolum per diem mos pol amos es tales, qui post diuortium aliam uxorem duxissent, intel gere existimarunt. Maxime probabilis istorum veterum scriptorum estnio, qui regulam apostolicam interpretantur, tamquc polygamorum, siue eorum prohibeat ordinationem, qui eodem tempore uxores haberent, & qui siue causta uxorist, suis repudiatis alias post prioris diuortium sibi iunxissent; quie
res tu aeris pariter dc ge=ι utitur tum valde usitata, in se autem
offensionis&ab apostolo digna habita fuerit, quae inter humdinationis impedimenta referretur. Hunc sensum cullusosTo
mia in baptismo omnia dimidiuntur. Non intelligentes huiusmodi, quod sola in baptismo peccata dimiciuntur, nec vXorum nuraterus aboleturi tam Concit. Valent. e. I. tom. I. cone. p. 'os. Sedit, neminem hauratam, qua eiusmodi illicitis vel sero iuccurrirur, de aegumis, aut intem - rum maritis, stria ara clericum rus. Nec requirendum, utrumne imitatis eramentis diuinis, an ne gentiles, hae se infelicis sisrtis necessitate ma arine,' eum diuini praecepti casta sit forma. in Chrysostom. homil. X. in I Timoth. Iri,a. trum. H. p 4ε .cd. edit. Rahirue rari γυ -s-ὐ τοῦτο-ι--ειναε ιξἰν αὐ τουτου τι. - . , αλ α τυ εἰ Musiis M-ὐ- επειδή μι τῶν ia-ων ψην λυπρο- --i μν- m M--αὶ τανυν πι- μ' ημος γαρ o saμαι γυναικὼ οἰνήρ ν φασι τ eo. Mus Uxoris Utrrvn. Non hoc velis uti sanciens dixit, quasi non liceat absque uxore episcopum sieri; sed eius rei modum constitveus. Iudaeis quippe licitum erat etiam ireundo matrimonio iungi, di duas itidem simul hab re uxores z honorabiser extim in iam inbdam vero hoc ita intelligunt, ut scilicet ad episcopatum is adsumatur, qui unius fuerit uxoris vir. Id. honitI. ll. in Titii, ε. tom. Q. p 619. -τλ εώροκους Φλ, τήν --
carere, immo ita elle pretiosam, ve cum ipsa etiana pollit quispiam ad cinctum vii creatus silium subuchi. Cassis t hos ipso stiam impudicos, diim non eos
190쪽
& mutonoRora fri proponunt & defendunt, utpote qui menti apostoli maκime omnium conueniat. Et certum est, secundas nuptias ullo alio sensu acceptas non semper inseparabile aliquod impedimentum hominum in ecclesia claristiana ordinationi intulisse. TERTvia iANH fpJ enim fatetur, inter catholicos
Et ex epistolis si Ricu PIJ atque i Oc Tu frJ constat, &. episcopos non dubitasse digamos inter clericos suos generatim adlegere; huius enim res caussa ipsos reprehendere si
bi sumunt. Tu ooORETVs, pro eo atque ipsemet hac in re sei tiebat , Irraticum digamum consecrabat episcopum: quam consecrationem quum nonnulli ex hoc capite illegitimam dicerent, . communi darum eccletiarum consuetudine cum defendebat. .
permittit post secundas nuptias ad ecclesiae regimen dignitatemque pathoris acu fiami. Nam qui defunctae uxori beneuolentiam nullam serua re deprehenditur,. quo pacto hic ecclesiae praeceptor esse optimus poterit Immo quibus criminibus non subiicietur indiest Notiis er im proiecto omnes, quod etsi per Ieges secun cae nuptiae permittuntur, multis tamen ea res accusationibus patet: nullam e into occasionem praebere sub ectis praesulem vulti
graeei & nidaei eum duabus de tribus di pluribus etiam uxoribus simuI iungi legeniatrimonii. Quin num etiam nonnulli , tamet fi leges imperatoriae prolubeant duas simul uxores ducere, rem habent cum concubinis & meretricibus. Dixe runt ergo, diuinum apostolum dixit te, eum qui cum una sola uxore pudice eo. habitat, dignum esse qui ordinetur episcopus. Neque enim secundum, inqui unt, reiecit matrimonium, qui illud saepe tu ille seri. p Temall. de monogam. c. NI. in t enim & alami Hordem apud vos inseLtanter utique apostolo lsirie. epith. l. ad Himer Tarrac. c. VIIl. rum. II. concit. p. ori. Apostolas uni uarioris virum talia sacerdotem, quam diaconum fieri debere mandauit. Quae omnia ita a vestrarum regionum despuiuntur epistopia, quasi in eontrarium magis fuerint constituta. ινὶ innocant. ep. XXII. ad epist Micia. c. i. 6bid. p. Irra. Eos qui viduas accepisse suggeruntur uxores, non solum clericos effectos agnoui, verum etiam usque ad
insulas summi sacerdotii peruenisse : quud contra lcgis esse praecepta, nullus iis Mora