장음표시 사용
251쪽
episcopis Romanis ab eo facta dicitur, quam iis ninoiares sit pro ri fit,itia habet, & Paricus de MARcA si J & p Acius ΓἰJ spuriam dc Misculo nono suppositam esse dicunt,& qui dedi probabiliter ab
tificii in Romanorem commentus sit. Danair es alia priuilegia sta itino adsignata, quae licet non aeque manifesto ficta sint de commentitia atque priora, a viris tamen doctis pro dubiis habentur; cuiusmodi cst, quod in lege quadam, nomen comstinum sis, J prae se ferente, habetur sub finem codi Theodosiari, qua omnes iudices unius episcopi testimonium pro legitimo & lindubio accipere, nec aliorum quorumcumque testimonia audire iubentur. coruoFRmus, totum hunc titulum codicis Theodosiani spurium esse, exesimat; dc Nod speciatiin ad harac legem amnet, duo argumenta sunt, quae eam inii' genuinam esse, probata videntur. Primum quidem, quia ipse cONsTAN Nus a- Ita quadam lege suJ unius leuimonium non audiendum csse, dia
i Bama. an. CCCX Ulli. c. CXVlli. Iam reliquum seret, ut de vulgata illa omnium ore meremug eiusdem Constantini donatione tot tantisque controuersiis agitatar sed parcimus, quod O:hil pister illa, quae ab aliis dicta sunt, adferre possemus, dc eadem repetere, sit onerosum atque paritς otiosum cum tib trutii sit cuIque, quae eo argument, a pluribus sunt scripta , consulete. careera. . - Marca de concord. lib. VI e. vi. n. v . Alterutri, 'nod mihi obseruasti videoenoema dignu- , Mempe pallium oce genus quoddam imperatorii indumenti, mina mum imperatores Permitere patriarchi , videri prima si onee ro et audaciae plenitin, iiiii fideiussor optimos darem. Ecclesia namque Romana ita esse fate tur, quae Constantini donationcm , ubi scriptum est, pallium Romano pontificiuibutum beneficio istina treperatoris, decreto ,ratiatii insertam suscepiti M.fntior sane inru eruiris, qui donationem uiani falsi a Uuuοι, eo inrisisast umento, quod a Constanti jὼctu esse diectis. 0 Pisi ericie. in Raron. ann. CCCXxiv. n. Alli. n. X t. edit. Antiae . MDCCV. Diniurio Constaurini Arorsu Iupposititia, Utfere intre emtauos conraaeno. - ρ detur Do ιlia ab Ista o Mercat e cum veterum pontificum pseud graphis epistolisFAposta. Conuenit enim Isidori ingenio, itilo de characteriseeibendi plaue squalido, ac denique rationi temporia , quo primum audita, lCarolo scilicet magno imperante , cum laudetur ab Hincmaro epit copo Rhetne s , qui tune floruit. s. in Cod. Theod. lib XVI. tis. X ll. de epist. audient. IV. I. TestimoDium Histi . ab υno licet episeopo perhibitum, om ies tu ires in initanter acestiane, nec alius audiatur, eum testim Ohium episcopi a qualibet parte fuerit repromissiuin. - A. Theod. lib. XI e:t. XXXlX. de fide testium leg. lli. saniam , in inius
252쪽
cit, etianisi testis senatoris lionore fulgeat. Deinde . quia i ges tam ecclesiasticae quam ciuiles duos testes requirunt, quemadmodum ultimo capite obseruaulinuS. Quae argumenta, mea quidem sententia, lassiciunt ad probandum, quod tam enormia priuilegia episco is a Consumam tributa esse nequeant: sed ta men ipsi lectori iudicandum relinquo, an meliora argumenta in contrarium reperire possit. IV. Presbteri non tormentis, ut alii testes, eogendi erant. Meliora alius cuiusdam priuilegii, presbyteris irrogati, ammmenta nobis supectunt, nimirum quod, si quis eorum ad perhibendum testimonium in publicum iudicium euocarctur, non adhibitis flagris tormentisve examinari eum oportUrct, quemadmodum leges alioquin praecipiebant. Nam secundum leges Romamu graues quaestiones in testes veritatis declarandae caussa haberi poterant: sicuti non tantum ex ipsis legibus foJ condi scimus, sed etiam ex AvousUNO fp J, & si io sqJ, qui diuersiico vid. eod. Iael in. I b IX. tit. Xta. de quaestioniblis. tιie Cod. Theod lib. Xlli. tit. lx. de n lut sitis leg. li. Si quando eaussatio est de impetu procellarum , medium ex his nautis numerum nauicularius exhibeat ita stioni, quos eum in naui, pro m d 3 c tyacitatis , constH habuisse, quo eorum tommensis pknior umtar possit imp sori. P) Αuquihin sermon. XLiX. de uiuere t m. X. p. to eom. X. serm. LII. ad Dat in eremo p. I98. c. ed t. Basil. MDLXIX. Nauicul .riam nolui elia ecclesiam Chelia isti. Multi sunt quidem, qui etiam de nauib. s acquirunte tamen una testatiosi esset, iret nauis & naufragaret. Humiriesia tormenta daturi eramus, aestbmerato ne varias scumbun eoumutrusinem pia reretnino es torqueremur a tussice, quι Uput ue fremisus tiberatio caetera. cq synecep. Lui ιι. πιν rue D πιν κακ3 ΠΟ -uιων
Φην Θεαν - - πιλέι ν M-πολομε- , τῶν Meπῶν περοπωγέντων ε κα- σώω. n. r. λ. Andronicum Beronicensem, infelicis Pentapoli filo editurudi edueatum S adultum, 'inque patriae praefecturam pecunia redemit,
253쪽
noua tormentorum gcnera, ab Antromio praefecto Ptolevisidiae praeter ea, quae leges praescripscrint, inuenta commemorat. Sed
horum nullum ecclesiae presbyteris imponi licebat: ab eo enim per Icgem quamdam Theodosis in utroque codice frJ e Iamnum exstante, exemti erant, ex qua Ctiam constat, fuisse hoc peculiare priuilegium episcopis & presbyteris, praeter hosce autem nulli alii datum: nam caeteri clerici excepti & communi inquisitionis modo, in aliis calibus secundum leges adhiberi solito, relicti erant. l. V . . . .
Geriei ab ord naria iudicii secularis cognitione in omnibis caussis ecclesiasticis exemti. Quod nunc memorandum est priuilegium, magis Vniuem OIe erax & ad uniuersos clericos sese extendebat; eorum Videlicet exemtio a saecularis iudicii cognitione in diuersis caussarum reneribus. Quam rem ut recte intelligamus, duo sollici te distinguenda siunt. Primum, diuersa caussarum genera, in quibus clerici negotium habere poterant; & deinde potestas inferiorum iudicum diuersia a potestate supremi magistratus, qui peculiari potestatis praerogatiua super illos eminebat. Quarum distinctionum neglecta obseruatio caussa est, quamobrem tam tum confusionis in hac materia apud hodiernos scriptorcs,&speciatim apud scriptores pontificios, reperiatur, quorum multi in narrationibus suis nimium quantum parti suae student, & dum iurium atque libertatis ecclesiae .adsertores di vindices agere vo-
nemo aut existimet aut appellet christianunt; ses tamqu- a Deo extinatus, cum vnsuetia sua familia ab omni sit abiei ecclesiar non quia Pen:eapolis m- lmma plaga fuit, poli terrae motum, pol locustam, post p. stilentiam, post fiscendium, post bellam, illorum omnium reliquiis diligenter pertequeri , ων--naea ad Girem cinam instrument m genrea, ac ruras 'rm ιν m provinciam infreno utinam dicere ii ear, cte his solus utens ν δ ι ais, peiuram ἀ-
i ei se quorum qui experimentum ac spectaculum morte praeirenerunt, quiaque ante bello sublati sunt, ab iis, qui made Ilinati fuerant, selices appellati
ιν -Theod. Iib. X . titi XlX. de fide testium les. X. Presisteri rima murri. 'am pinae oriis telio timium αμυς ita tamen, ut falsa non simuIent. Caet ri vero clerici, qui eorum gradum vel ordinem subsequuntur, si ad testimonium dicendum petiti fuerint, prout Ieses eluat, audian. . vid. cod. Iustin. a. I. . I. vla
254쪽
lunt, in ciuiles magistratus summopere iniuriosi sunt. Ρrimo igitur loco, ut hanc materiam recte intelligamus, caussarum, in quibus controuersia viris ecclesiasticis cum quopiam intercedere poterat, varietas probe notanda est. Iam vero causis istae quadruplices erant. Primo quidem pure ecclesiasticae, exem-ζli gratia, crimina contra fidem, siue canones & disciplinamonumque ordinem ecclesiae commissa, in quae poenis canonicis animaduertendum erat. Secundo, mere ciuilci & pecuniariae inter clericum quemdam & Iaicum. Tertio, quae ad res politicas attinebant, verbi caussa magna & publica flagitia contra leges & cum reipublicae detrimento designata, ut crimen laesis maiestatis, rebellio, rapinae, homicidia, & id genus alia, quae in legibus aetoria dincta appellantur. 4arto, quae ad minoraeuiusdem generis crimina referri poterant, & in legibus leuia adlicta dicuntur. Pro hac caussarum distinctione clerici a fori ciuilis cognitione secundum leges imperii Romani exeinti erant vel non erant. In omnibus caussis pure ecclesiasticis absolute exemti erant, quemadmodum oOTHOFREDus ἱσJ, magnus ille iureconsultus, fateri non dubitat. Nam omnes istiusmodi causia De non tantum per canones ecclesiae sed leges etiam imperii ad episcoporum & conciliorum cognitionem reseruatae erant. VI.
Id quod demonstratur ex legibis Constantii. Quod ipsum ex diuersorum imperatorum, qui continuata serie sibi successerunt, rescriptis, quorum Pleraque in utroque
codice adhuc exstant, demonstrari Potest. NsTAMTius ann.
CCCLV. legem publicauit stJ in hanc sententiani: Mansietud
ca) Gotho r.eoninient. in eod. Theod. ii, XVi. tit. I. leg. XXIII. De eaustis ecclesia. st is, ψα ε κλη--- ζετε-- apud Basilium, id est, in quibus de relis naagitur, seu in caussa fidei, Ut valintinianus sem imperatoria nostri pine , iα hae ipsa re lage sua dicebat, teste Ambroso ep. XXXII. in princi dubium nu Ium et , eas coram episcopis 3c is dis dioeceseon audiri oportere . - - novi vero ecclesiasticos roresis ιοῦ - - item dubium nullum est. eaunia ecclesiastici alimitis ordinis, ut Se delicta Melasiasticorum proprie contra
distiplinam ecclesiasticam die ordinem admissa, ibidem agitata, qui ecclesiast a 'seu ---Misae delicta dicuntur cori. m. concidi Constans inopolio xiij utilia Dirini Lxxxii l. s. i. - quae scilicet pinnia canonicis, atque is
his exauctoratione in communionis priuatione exercentia.
255쪽
-- lege prohibe nus in iudiciis episcopor accusari. - Si quid est igitur qiaerelarum , quod q piam defert, apua Hior ditisse m episcopor
emtu mi explorari, in opportuna asque commoda cunctorum quaestionis r
atidientia commodetur. Quae lex ad miniinum de ecclesiasticis negotiis intelligenda est ; quamquam GoτuoνREous & nonnulli amdicunt, quod ad ciuiles & criminales etiam caussas extendi: &licet priuilegium aliquod esse videatur, nihilominus tamen tamquam laqueus spectari debeat, qui episcopis catholicis positus sit, ad eos in synodis Arianis istorum temporum opprimendos, ubi plerique episcoporum, in istiusmodi synodis congregat rum, factioni Ariamiae ut plurimum fouebant, atque ita epist pi catholici maiorem cratiam & aequitatem ab saecularibus iudicibus, quam hisce synodis , promittere sibi poterant. An vero lex ista ad omnes omnino ciuiles & criminales caussas e tendenda fuerit, non facile est ad definiendum: quamquam ce tiun est, quod, si ita fuerit, non multo post in hac parte abrogata sit, dum in altera parte durauit atque sequentium imper virum lethus c infirmata fuit.
I. Vae Et Valentiniani atque Gratiani.
Valeri amu cierkis eamdem in omnibus caussis ecclesia. nicis immunitatem concessit; quemadmodum ex iis liquidum est, quae AMDRosius suJ ad Valentinianum tin rem de ipsius parente scripsit. Misae memoriae pater tua , inquiebat, non solum sermone respondit , sed etiam Pgibus suis sanxis in caussa fidei , vel o
eis lita Mimiso ordinis eum iudicare debere, qus nec munere in re nec
iure dissimilis. me enis verba refripti sunt. Hor est, sacerdotes de sacerrigibus voluit iudieare Haec lex nunc quidem in codice haud reperitur, alia tamen ibi einat, a VALENTimmo & GRATMNO data, in eamdem sententiam et mos Q est cara πι- cinitium , tia Am in nrgotiis eccisasticis obtinendi sunt: ut A qua Funt ex quibusdam disse fundus , laevitassis delictis ad religionis osseruantiam per inentia, Leti suis, era Auae diaereseor onodis a.diaxture exceptis quae actis cria minaeis ab ordi miis proconsulibus& praefectis cuiusque prout ciae) extraordinariis se iudicibus aic illustritur potestatisus, h. e. pr.
256쪽
sect praetorio dimcese ) autenda cim truti Ex quo planum est, quod licci actiones criminales contra leges imperii exco-ptae fuerint, omnes tamen caussae ecclesiasticae a iudicibus eo clesiasticis, neque vero ab ullis aliis, nosci debuerint.
In eodicis Theodosiami titulo ultimo lex habetur, nomen praest serens Theodosii magni eiusdem argumenti: Contima lege sanciamus sM nomen episcoporum, vel eorum, qui eccles nec unita seruiunt, ne ad Aricia me ordinWiorum siue extraordinaristrum Ludicumpe Dahisin: habent illi tu lices star, nec piisquam his publicis eo uno ciιm legibiΠ, quantum aY caueas tamen ecclesiasticas muner, quar decreepiseopali auctoritate decidi. Haec lex citatur etiam in decreto sκΑ-etimi, sed Verbis quantum tamen ad carassas ecta asticas pertinetVJ,
dolose omissis, ut vulgari doctrinae & hypothesi istius temporis seruiret, & lectori persuadet et, quod clerici olim immunistea ciuilis iudicii cognitione, non in ecclesiasticis tantum e iam in reliquis omnibus causis', gauisii sint. Cuius corruptelae
eo magis memini, quod nullus ex correctoribus GRAmisi ullam eius mentionem iniecit. ' A Censeribus Romanis silentio ea praetermittitur, immo Vero ANTONai AVGHUNi & AALHii effugit diligentiam. GOTROFREDVs quidem ipsam huius legis auctoritatem in dubium vocat; sed hoc non urgebo tenaciter, siquidem nihil in ea deprehenditur, quod praecedentibus legibus, vel ei, quae su sequitur, repugnet.s. IX. . . - D Arcadii or Honorii. . 'Arcadius Se Honorius ciusdem priuilegii vshni clarios retia' querunt. confirmatis antiquis legibus,sc decernendo DC .
. eus de religim e uisuri epis vox Anuenit iudieaxe e Muras vers caussas , quae ad ordinarios cogntrorra, Mi ad usum Iublici ruris Ieru m, lea: ius oportet odiri.
raeod is iunior de Valentilanur hanc Hanorii legem de lase
257쪽
ruis Myra lege P ohibemus in iiιdiciis episcopor accusari. - Si quid est igitin querelarum , quod quispiam defert , apua alios potissimum episcoporcohauerit explorari, in opportuna atque commoda curictorum quaestionis audientia commodetur. Quae lex ad minimum de ecclesiasticis nee-
otiis intelligenda est; quamquam coetuo νREDis & nonnulli alii dicunt, quod ad ciuiles & criminales etiam caussas extendi; &licet priuilegium aliquod esse videatur, nihilominus tamen tamquam laqueus spectari debeat, qui episcopis catholicis positus sit, ad eos in synodis Arianis istorum temporum opprimendos, ubi plerique episcoporum, in istiusmodi synodis congregatorum, factioni Arianae ut plurimum fouebant, atque ita epist pi catholici maiorem cratiam & aequitatem ab Lecularibus iudicibus, quam hisce lisodis , promittere sibi poterant. An vero lex illa ad omnes omnino ciuiles & criminales caussas exv tendenda fuerit, non facile est ad definiendum: quamquam ce tum est, quod, si ita fuerit, non multo post in hac parte abrogata sit, dum in altera parte durauit atque sequentium imper virum legibus confirmata fuit.
. I. Vae D Valentiniani in 'e Gratiani.
Valeis Manus cierkis eamdem in omnibus caussis eccIesia. nicis immunitatem concessit; quemadmodum ex iis lisuidum est, quae AMBRosius suJ ad Valentim a m iuniorem de ipsius parente scripsit. Rum stae memoria puer tuu , inquiebat, non solum sermone respondit , sed etiam Pgibus suis sanxit in ea a mei , vel e
clesiastici Mimiso ordinis eum iudicare debere, qus nee mmnere tuear rec
oare dissimilis. me rem verba rastisti Iunt. Hoc est , sacer Aser δε sacerdotibus voluit tu lirare Haec lex nunc quidem in codice haud reperitur, alia tamen ibi einat, a vAL Ti--μ & GRATMNO data, in eamdem sententiam: mos Q est ea viarum eis se , fidem in negotiis ecclesialicis sim di sinit: ut A qua simi ex apiibusdam Hsso nibus , Plutassis delictis ad religionis offeruantiam pertinentia, eis suis, a silae diaereseos synodi1 a baxture exceptis quae actio eri-- sis as ordinariis proconsulibus& praese , cuiusque prout
258쪽
seet praetorio dioecesie audioida constitmt. Ex quo planum est, quod licet actiones criminales contra leges imperii exemptae fuerint, omnes tamen caussae ecclesiasticae a iudicibus eo clesiasticis, neque vero ab ullis aliis, nosci debuerint. g. VIII. .
In eo licis Themiolami titulo vItimo lex habetur, nomen praese serens Theodosi magni eiusdem argumenti: Consima lege sanci-- LM nomen episcosorum, vel eoru- , qui, ecclesiae nec iraimu serviunt, ne ad iudicia flue ordinario m flua extraordinarim- Muicumpe stabatur: halens illi iudicet fior , nec quisquam his pullicis commune eum legi&Π, quamiιm af ea ora tamen ereb fiasticas attinet, quas derelepiseopali anctoritate decidi. Haec lex citatur etiam in decreto -Α-etimi, sed verbis quantum ramo ad calsas eccosiasticas pertiner D J,
dolose omissis, ut vulgari doctrinae & hypothesi istius temporis seruiret, & lectori pessuaderet, quod clerici olim immunitatea ciuilis iudicii cognitione, non in ecclesiasticis tantum M e iam in reliquis omnibus caussis; gavisi sint. Cuius corruptelae
eo magis memini, quod nullus ex correctoribus oκΑπι-1 vllam eius mentionem iniecit. ' A Censoribus Romanis silentio ea praetermittitur, immo Vero ΛΝTomi AVGV3TiNi & BALvetit effugit diligentiam. GomoFR Vs quidem ipsam huius legis auctoritatem in dubium vocat; sed hoc non urgebo tenaciter, siquidem nihil in ea deprehenditur, quod praecedentibus legibus, vel ei, quae in sequitur, repugnet.
. - - Et Arcadii ct Honorii. . radius & Horariis eiusdem priuilegii usimi clar*la retia 'querunt. confirmatis antiquiis legibus, sic decernendo sq:. eus de religione agitur, σω φω Anuaerit iudicare e caeteras vera caussas, quae ad ordinarios cognitores, vel ad usum I lici ruris Iretinem, legibus oportet audis
259쪽
munitate & libertate clericorum, tamquam eo tempore vigentem, adlagant faJ, quando in decreto quodam suo, inquiunt, episcopos presbteros forum legibus non hiarae a me de agi i evissis semiavim MeauisVUmiorii Zuatia constituta, quin I eodosi mm erepus ostendit praeter reli oncm posse cognoscere. Vt ita omnes
leges, quae potestatem eis in caullis tacularibus abiudicant,privilegium iu andi in caussis ecclesiasticis ipsis concedant ;&ipsa reliquarum caussarum exceptio manifesto argumento est, quod istae in disceptationem tempore Iuguriani non venerint, qui pruvilegium a tot antecesibribus suis datum confirmauit. Nam in quadam sua νJ sanxit, ut, s Gelsa rum sis delictum egense ignisne Male silea ermiata , Deo amabius episcopus hor Ascemas, nihil eommunicantibus prosinciae iudicibus. Neque emm, inquit, voLmae talia negotia stare riuiles iudices: cum oporteat trita ecclesiasticeo minari.emendari animas delinquensium per ere asticam mustam, se redum saera σdiuinos Nydas, pura etiam nostrae ses, - δε igna fur leget,
Curici etiam exemti in Duioribus eo sys eriminalibuτ. GOTHovR Vs se J etiam putat, leuiores quasdam caussas eriminales ecclesiasticorum ab episcopis earumque synodis similiter decidi Ioportuisse. Nam in ante memorata GRAT; AM lege vi l. . VII. leuia delicta episcoporum cognitioni releruantur. Et mn sius loquutuS de decreto.vALEN Miini, quod omnes caussas ecclesiasticas ab episcopis iudicat i iubeat, addit: siuia esiam Ii Hiar φωquae argueretur episcosin e morum Id J esset examinanda e fi
260쪽
6 , etiam hanc voluit ad episco sale iudicison pertinere. Quae verba discrimen aliquod iter catissas criminales ecclesiasticas & cia. viles facere & utrasque episcoporum eorumque synodorum i dicio reseruare videntur. At Vero tunc, ut soTRommvs rebeobseruat, de leuioribus caullis criminalibus tantum hoc inteuligi debet: In grauioribus cnim actionibus criminalibus Arict
non minus quam reliqui omnes incularium iudicum eognitionem admittere debebant. Id quod PETRus de Minci aliique nonnulli ingenui ecclesiae Roman in scriptores libere fatentur. DEMAMA se J enim, DA Nil & canonistaruin positionibus reiectis, Iuredier, inquit, TMod ano controuersia,quae A religionem perrinem, tu quibus Jus erimina eret Uica π minora dia Ia e ciuilimn nummo, σμscopis culinque dioereseos flue prouinciae onadis relinquuntur: seruata 'sudiciis prolico atrocium erim m, qua numero quinque, adtiosus es ruos eguitione; re docent Mes aliquos editae r a Sirmandi in aspem re radicis Triodosiani.
Non aurem fir grumoribus ean r erim GKbm. Nonnulli leges istas non adeo magnam auctoritatem habere existimant, quam ob caussam hanc postrionem indubitatis legibus, nacodice Theodo no Occurrentibus, confirmare ma- .
Io. Cuiusmodi est illa Theodosii & Gratiani , quae speciatim mauiores actiones criminaIes Γ J excipit, & ordinariis iudieia Dus,' siue praesecto praetorio di cestos, audiendas constituit. Et aliae istae leges Theodosii & Arcadis & mnorii & Valentinios m. ouas in si erioribus paragrUhis s=J adlegauimus, neque hoc loco repeti necesse eu. Quibus lex insentiniani senioris ad-' di potest, quae omnes istos ecclesiasticos fgJ ciuilibus submittieiudiciis, de quias compertum siti, quod viduarum ac pupilla is
6 Matradisi diis cap Clericus,ad iacem Antonii Augustini doemendat. Genianti . 377. cfa Cod. Theod. lib. XVI. est. II. de epise. l . XXII. Exceptis, qvie actio crIminia, ab ordinariis extraordinariisquo iudicibus auo inlustribus potestatibus audienda