장음표시 사용
221쪽
clesiae epistolas. Quod ipsum ideo adnoto,ut quorumdam auctorum errores praemuniam, qui ordinationes cum clectionibus confundunt, quia inter criticos verborum scit sus ita non distinguunt, quemadmodum substrata materia id
Signum crucis in ordinaiione usurpatum. Porro obseruandum est, quod sicut a priscis christianis biis occasionibus, ita peculiariter in ordinationibus, signum crucis adhibitum fuerit. Id quod e cuRYsosTobio discimus,qui plus vice simplice eius hac occasione mentionem iniicit. inquit, regenerans videlicet in baptismo erax domini adest; rum eratissimo alimur cibo, ac in ordine υJ conserandi statuimur, Gnνω που Imper id victoriae insigne nobis adsit r. In hanc rem svicinus ,3 ex personato DioNYsio obseruat, quod manuum impositio vocata sit σφραγὶς &-σφραγὶς uJ,propterea quod signum a cis capiti consecrandi imprimeretur.
Nulla autem unctio vel ritin tradendi instrumenta in presbyterorum se diaconorum manus adhibitus. Quod ad unctionis ritum attinet, alio iam loco nouitatem eius ΓηM ostendendi habuimus occasionem ; nec minus consuet dinis tradendi vasa quaedam sacra in manus ordinatorum. Quam vasorum porrectionem HABERTVs numquam in conferendis su-
μι-τήν ρει μήν -μνην τροφήν καν χειζοτονηθην , καν anουν στερον ποιησαε, semina τοῦ π της νAG. 4ῶν cur Suuer. thesiaur. oce tom. I . p iis'. Manuum impositio, qtiae fi bae ad ordinationem, σφρογα, co signatio dicebatur, quia, dum manum..imp nerent capiti, signit m crucis etiam in capite consecrandi faciebant. Dionysius Areopagita cap. v. de eccles. hierarchia p. 14. vocat, Ac Pag. 3ia.. explicat mysterium sacerdotalis coniecrationis: --- κ. - vid. noti
222쪽
periori biis sed inferioribus tantusti ordinibus ex praescripto concilii Canhagitiosis quarti, hanc Praecipuam Ordinationis eorum partem constituentis, Vsitatam fuisse dicit. Raamquam idemu,ngstrvs & alii quidam genuini huius concilii allictoritatem in dubium vocant, Omnes eira canones pro spuriis habentes. Sed hoc tantum ως ἐν XIV. Ordinationes osculo pacis sinitae. Finitis consecrationis ritibus clerici tunc praesentes recens ordinatum osculo pacis spJ consalutare solebant. Atque ita in
s o Haber t. arci ieratic. p. 323. xi artinus Becanus iv. parte de sacram. trare de o din.
qu. lv. conclusione ili. Imri tio manuum videtur eas materia e sentialis huius aeramenti V a Chryso institutae porrectis vero instimentorum in. detur esse acci rimat s sis ab ecclessa introducta. Concitiam erum se Arentι-ntιm in instri ιἷIιoire Armenorummium memisiat matretae acci entalis, quae ab ecci si ι flut institutaς v autem sit Nautiuhs, quam Chrsus praefribis, quia hinc ex D iprocris er autuinis patrιbus erat Iutis e vita, non autem ιlga. A. Horas Me ningumentum valeret, posset ria optime retorquerit Antiqua concilia non a gnam aham materiam mys inuntium impo tionem. Coiura quae potirema Becani verba, quia proferri pollent canones ordiis nationum concilii IV, Carthaginensis, in quibus porrectionis instrumentorum fit aliqua mentio : monendus est Iector, primo fieri mentionem solius manuum impolitionis in trium ordinum hierarchicarum , episcopi, presbyteri S diaconi consecratione: porrectionis Vero calicis de aliorum instrumentorum in alior imordinatione. Secundo, cauones Isi ' mos non esse comiti Carthaginensae Inee temporis illius ; sed ex libris ritualibus posterioris fisculi illuc tran positos, ut alibi plenius ostenditur. pa Dionys hierarch. eccles C. V. p. 36 . p. 76 edit. Antue . Εκ μ λ άυ- . σαυροειδὲς ει μαίνεται -- τοῦ τιλλns 'Dγα σφραγὶς , --:αις άνα -
ιερατικων ταγματ ον αποτελεβεντα. Unicuique eorum signum eis. eis a conseerante pontifice imprimitur de singulis sancta praedicatio perficiensque salutatio adhibetur, cunctis praeientibus ecclesiasti eis vira eum pontifice eos erante, eon Euantitas itam, glii in aliquem ae forum ordiniam factorum es cooptatus. Constit. apost. lib. Vill e. V. metu τὴν ποσιυκην ειε τῶν ἰπισκέπω ἀναφερέτω την Θυάαν - τῶν τῆ i εν ΑΘ ει Θω m, gura διροιρον - πιπεν παρῶ τῶν λειπών μισκόπων , παντων o υτον φιλησα ντων - τω ἐν κυρίω φιλη ατι. Post preces unus ex episcopis offerat hos iam in manus ordimati ct mane in solio suo a reliquis episcopis collocetur cun As eum, in domino esculant ur. -
223쪽
loco ad ei iis officium perti iactate collocatus, si esset epistopnsveI presbyter, primum sermonem ad populum habebat. Sed hac
de re quantum ad episcopos attinet, iam antehac exposuimus; quantum vero ad I resbyteroS in ccclesia'rra ea, Vbi concidinari presbyteris crat usitatius, istiusmodi sermonum exempla reperire lector potcst inter homilias cHRYsosToΜi siti & GREGOMEN:ss i γ', quas dic consecrationis suae recitarunt.
) Non possum, quin unum adhuc notem, cuius me iani alio loco oportebat meminisse, quia honos erat, ordini episc-riam speciatim exhibitus, nimirum, quod multis in locis dies o
dinationis corum inter dies festoS, vertente quouis anno cel brari solitos, 1 clatus fuerit. His diebus cogebantur conuentus ccclesiastici, sebant scrinones ad populum,& omnes solemnitates ' festi cuiusdam diei adhibcbantur.Id quod ex AvavsT1Ni patet ser- Inonibus, qEorum duo rJ anniuersaria suae ipsinii ordinationis die fuerunt rccitati; & in alio quodam D , a sinMoKno in lucem dato, sub codem titulo dici anniuersarii consecrationis suae meminit.In quarto quodam itidem de die anniuersario ordinationis Arabisu' episcopi Caiet ginensu loqtaittir, inuitans plebem, Ut vcniant, festumque diem celebrent in basilica lisust quae nota erat aedes ccclcsiastica Carthagine. Inter homilias etiam L coesis epistopitres in torcs dic anniuersiario collocationis cius ini poni, scatu habitae itini. Et rccentior quidam cruditus criticus sHobseruauit, quod in Hierotismiano aliisque quibusdam vetustisma tyrologiis nonnumquam, ciusmodi iusta annua occurrant sub titulis or loratio συ σι dc nariae episcopartu hum S illume an
224쪽
tistitis. ui dies anniuersarii ordinationis eorum initio sine ullo dubio fuerunt, quos ipsi mei, dum viverent, cgerunt, &quorum celebratio post obitum in memoriam eorum continuata fuit. Quo pacto mar rologiis inseri coeperunt, tamquam statae solemnitates, denotantes ibi non diem natalem, ne emortualem, ut nonnulli lalso arbitrantur, sed diem consecratinis eorum atque pro ectionis ad thronum episcopalem. Sed hac de re plura, ubi de diebus festis ccclesiae agendum erit.
I. I. Coactae ordinationes in ecclesia primisiua creberrime. ANtequam hunc librum finiamus, nonnihil de coadiis & iis teratis ordinationibus addemus, quippe quae sepissime ini ecclesia primitiva accidcrunt. Antiquitus enim, ubi eopulares permitteoantur electiones, nihil erat populo usitatius, quam homines vi corripere inuitosque episcopo eXhibere ordinandos. Etsi cnim, Ut snpicius sEVRRH queritur, officia ccclesiastica pra vis ambitionibus appetebantur ; erant tamen, qui non minori . studio illa aversabantur, quam alii ea ambibant, & quos nihil nisi illata quaedam vis ordinationi alicui submittere poterat. Vidimus iam vini in duoue eXempla inAvcvsTiNotaq&PA No;& historia ecclesiastica plura nobis suppeditat.Nam,ut ne eorum mentionem iniiciam, qui fugam par irunt, vel se abdiderunt ordinationem ita deuitaturi,uti Cypriami ΓM,C3Ygori is Thaumaturgus ΓΗ,
cx vid. supra cap. II. I Ui l. pag. 1 . Pont. vit Cyprian. Iudicio Dei re plebis fauore, ad ossi tum saeerdotii de viis scopatus gradum adhuc neophytus, de ut putabatur nouellus, elactus ei r cum in dilectionem eius e. honorem totus populus adipirante Deo prosiliret, huwι-hter Hes Ust, antiquioribus cedens de ind wam is titulo tanti honoris existi .
225쪽
reius f d J & Ambrosius P J fecerunt; erant etiam alia,qui prorsus
inuiti Ordinabantur; sicut Myotramis, de quo HIERONYMus narrat, quod quum ab Hclio oro auunculo suo presbyter ordinatus ciser, gemuerit VJ & eiulaverit nec sibi potuerit temn . perare, quin iram in ordinantem euomeret,quamquam tune pri .mum di solum id fecerit. a. arrimu Turonensis ecclesiae episcopus
adeo a suscipiendo episcopatu abhorrebat, ut dolo quodam a monasterio suo crui dc sub quadam custodia ad ordinationem suam deduci cum oporteret, quemadmodum historia sacra II
tradit. Et axare sinit anachoretae, quam H iamr Antiocheme ec
clesiae episcopus seragebat, ordinatio adeo inuito eo fiebat, ut non auderet qui iam ei, quid ageretur, exponere, antectu res esset confecta; &ouum presbyterum scordinatum esse niebligeret, furore quodam in I lamauum & omnes huius negotii
consorteS accendebatur, ratus, hanc ordinationem sibi aliam vitae rationem adlat am regressumque ad montis verticem &optatam habitationem intercluseram. Ita rΗEODORErus in orbentalium religiosorum vitis hJ historiam enarrat. Et hinc molem his temporibus valde commvncm fuisse, ex eo appare 'quod de consuetudine, quae in Cypro obtinuerit , dicit Epius
cd Socrat. lib. lv. c. XX lli. exeunte. p. 'Eπειδὴ A M.,ωυπή-τα ελπι που - - ἰνα. τ λ. Pollea vero cum S ple E a se ita ad cPissivatum raptus a Theri ruis Alexandrinae urbis episcopo GustgUsit , caetera. te a Paulin. vit. Ambroc ille quum videret, nihil intentationem suam posse pro re. fugam pariauit: egressiusque noctis medio ciuitatem. tuum Ticinum se pers putaret, mane ad portam ciuitatis Mediolanensu, quae Roniana dicitur, inum riis . Qui inuentiis eum cultodiretur a populo, missa reIatio eth ad clementitareum imperatotem Ualentinianum. - - Pendente relatione iterum fugam paravit, atque in postellione cuiusdam Leontii clariti imi viri aliqualidiu delituit.
y Hieron. epith. lI. epitaph. Nepotian. Presbyter ordinatur. Iesii bone, qui gemi tus , qui eiulatus, quae cibi interdictio, quae iuga mulorum omnium ι Tunc primum S itum auunculo iratus est. Sulpic. seuer. Fit. S. Martin. lib. l. p. 124- e. IX. p. edit L pso Dispositis in itinere ciuium turbis sub quadam cui odia ad ciuitatem usque deducitur. caetera. 'tha Theod. histor. resis. c. l. vid. supra c. vi. b. ul. noti m) Pas. 372. NIVS
226쪽
DE COACTU ET ITERATH ORDINATIONIBvs. I9i
Nivssi', quod qui in ista prouincia ab episcopis suis ordinationem
- euadendi causta profugissent, eos ab alio episcopo comprehendi & consecrari, atque ita ad episcopos suos, a quibus profugi facti, remitti oportuerit. Quod argumento est, ordinationes coactas his temporibus consuetas pariter fuisse & licitas. ig. II. Nun excusirtio hoc in casu accepta, nis quis forte iureiurando ordinari misse, contestatus esset. Neque Vero preces & obsecrationes, quascumque ad ordinationem auertendam in eiusmodi cassibus quis faceret, I cum ullum habebant, nisi interposito iureiurando ordinationi publice contradiceret. In tali enim casu libertati suae relinquendus, nec aduersus tam solemnem contradictionem ordinandus Crat. Hoc ex quodam a Asilai canone manifestum est, ubi dicitur : sivi D J iurarius, se Ordinationem non iam irros: si eam detrectent , ne egentur peierare. Et hoc etiam ex iis colligi possis existimo, quae EpipHANius cum Pauliniam, fratre niERONYMi , tali
occasione se egisse narrat. Fugisse eum, dicit, ab episcopo suo metu ordinationis, sed dispensatione Dei eo ubi ipse fuerit,uc-nisse. Umm igitur , inquit, DPipMANivs υJ, celebraretur collecta in ecclesia villae, qrus est iuxta monasterium nostrum, ignorantem eum nullam penitur halentem suspicionem per multos diaconos apprehendi iussimus e tenerios eisu, ne forte libera i se cupiens alburaret nos per nomen Christi Irimum diaconum ordinauimus,proponentes ei timorem Dei e compellentes
ut ministraret. Et paullo pos pergit: sim in ministraret in sanctis
sacrificiis , rursus eum ingenti dissicidia te tento ore eius ordinauimus
presbyterum, caetera. chio ipso videtur indicare, si per nomen Christi eum adiurare sivisset, ordinationem illius se tentare non potuisse: nihil autem nisi istiusmodi adiuratio immunitatem ipsi dare potuisse videtur. Et hoc iterum argumento est, quod his
i) Epiphan. epith. ad loan. Hierosol Multi episcoporum coni tmanionis nostrae &presbyteros in nostra ordinauerunt prouincia, quos nos comprehendere non pote. τamus, Sc miserunt ad nos diaconos & hypodiaconos, quos sulcepinius cum gratia. kὶ Basil. ep. canon. ad Amphiloch. e. X. tom. ll. eone. p. 3717. Οι μήτην , ιξ.Mνυμινοι, μὴ I Epiph. epist. ad ioann. Hierosol.
227쪽
temporibus inuitos ordinari licuerit, & eorum ordinatioma & non minus, quam caeterae omneS, Valida lacrita . .
me consuetudo postmodum legibus imperialibus canoni- bus ecclesiallicis prolabita. Proxime autem in seciutato aevo haec consuetudo propter varia, quae ex ea nasci obseitrabantur, incommoda, prohibitala ita ino & Mii Rin Mus imperatores tulerunt legem multumque dc ista consuetudine abroganda laborarunt. Decreue- runt enim, neminem inuitum D J esse ordinandum. M fusilia
eniim, In Palilnt,clericatus ossicium unicuilue nos optionem dedi vi regem: qiιia quamυλτ san tum onuae, ut volensibus patimur imponi ita similis iidemus arceri. Non lurum enim rersuasio sacerdotum res inamimu flua onus imponit, ut imp rouidas mentes, violentiae iura edentis
offensa, a lodium piae religionis institias. Eo ergo licentiam hib- prae. funitionis excludimus, si quispiam probatur fueris vi coactus , Iuleon tumelia pullica clericatus osticia fiscepisse spontaneis accisauisiuin, tia si ipse υο inrit a siegare perpepa , licentiam commo lemus apud . dices competentes huiusmodi a imissa damnare: ut si inter leges obiectaeon stiterint decem tiri as auri archidiasorius cogatur inferer ei, cpta pio rem Ierit exsitire lar o dehine si ille desistit, arcussoribus , censiueu ta emita. iis ordini profuturas. Ilussae reddito voluntati, qui coactus non potuite ferrari. Et quia ab eiusmo ii misi nec episcopum a vereravita σου eo enit alimum, ad apostolicae sedis . . oeetur avtipitem. In illa reuerem Gisina se se natam i . Dic e pr. si uitionis iucurrat. Secundum hane
legem Ioan)ii ccclesiae Rauennaςis cpiscopo, qui tale quid faciem do deliquerat, siΜPUcius mJ ς piscopus Roman vi. CCCCLXXXII. priuationem potestatis ordinandi minatus est. Et concilium Auretiam e tcrtium LM ann. DXXXVIII. pro ecclesiis Galli si
decreuit, ut epipopur, qui imimm vel reclamanxem praesumsisset redinire, annetrali paenitentiae subditus missas facere n ou praesumeret. Tantum
regular-consuetudines ecclesiasticae sequentis saeculi ab iis,quae in praecedenti obtinuerunt, discreparunt,
in ' Leo nouel. II. in append. eod. Theodos. p. cnὶ Simpi c. ep. I. ad Ioair. Rauennat. st m. lv conci l. p. to69. Denuntiamus, tu fi pol inae quidquan tale praesunn secis ει aliquem seir eplicopum seu presbyterum, iaconuni, inuitum ficere forte credideris titi Rauenno e . oesiae vel Aemiliensis noueris auferendiar.
228쪽
3I. IV. Discopus tamen inuitus ordinatus stationem suam relinquendi non habebat priuilegium. Notandum vero est, post factam hanc emendationem discrimen aliquod inter coactam episeopi alicuius, & inferioris cuiusdam clerici, presbyteri, diaconi, aut cuiusuis alius ordinati nem obseruandum csse. amquam enim ante memoratae leges imperatoriae omnibus inferioribus clericis in hunc modum ordinatis libertatem commodabant ossicium suum , quod adhibita vi illis impolitum erat, deserendi, si ipsis ita placeret, & vitam saecularem rursus amplectendi; episcopis tamen hoc priuilegium absolute sp J denegabant, decernentes, ordinationem e Orum ratam & firmam manere, nec ulla actionC, quam consecratoribus suis intenderent, inanem reddi vel abrogari oportere. Quod ipsum antiqua ccclesiae regula fundatum videtur, quae in concilio Antiocheno L J memorata ac in concilio Chalee- domo confirmata frJ fuit in hanc sententiam : Si quis episcopus
aecepta ordinatione σmanuum in pomisne episcopi vido 'aeesse russus, munus non susceperit, nec vi aYIlli concreditam ecclesiam profiscatur, persuaderi possis, is fir ex nim Davu, donec coad Ius sufeipiat, veI per Ela otiosis episcoporum prouincialium de , o Eiquid aecernat.
God decretum violentiae utioncm in compellendo homines ad onus episcopalis functionis subeundum compiobaic ridetur idque secundum aliam inoNis & ANTii in legem in codice , nianeo sq, quae hoc in rc ruisitis episcopi cui dam ponit, x t tantum absit, ut munus ambiat, ut potius quaeri S ad illud suscitariendum eum compelli oporteat. Hae Cram Olim leges ccclesiae & imperii de coactis Ordinationibus.
Leo nouel. II ibid. Si qui tale τι copria linitiatus Iuerit orcia..M.tis, hanc conse crationem nulla violari accuratione F ermiet ira: s
cra Cone. Chalced. in XI. tona. IV. conc. p. 69l. cs Cod. Iustin. lib. . titili I. de episcop. leg. XXX . Tantum ab ambitu debet esse se possitus. Ut quaeratrer cogenisus, rogδι- recedat, inuitatus emigiat; sola illisia stragetur nece ilitas excurandi. ε
229쪽
Ordinationes iteratae generatim damnatae. 'De ordinationibus iteratis, antequam ad quaestionem, quae ad eas attinet, respondeamus, notandum est, quod distinguia dum sit inter ordines, qui legitime & canonice a viris, inees sa iusto titulo condecoratis: collati, & cos, qui praeter can nes a viris, auctoritate destitutis vel ab haereticis & schismatim extra ecclesiam, dati fuerunt. Qui ordines modo regulis eccie. sae conuenienti dati essent, illi non secus ac baptismus indes bilem quemdam characterem impressisse credebantur, ut ad nulla umquam occasione eos iterari necesse esset; quid λ quod istiusmodi iteratio pro actione criminali haberetur. ' in, lium Carthagine e tertium plenariae synodi Capue vest που sistens, decreuit, quod aeque illicitum sit stJ baptishrum it citare atque ordinationes. Et rarimus sic dicti apostoliri suJ & ordimi rem & ordinatum , qui vel dederit vel receperit secundam odidinationem officio delici iubent. AucvsTi-s fv I in emesa catholica licere negat, vel ordinationem iterari vel baptisipum: neminem enim ordinationem suam LM, tamquam internunicis racterem & virtutem, perdere, licet ob aliquam culpam ab oti
Conc. Cinh. IlI. e. XXXVllL tom. II. p.ri 1.3 IlIud sit mritimur , mandaturn nobis, quod etiam in Capuensi cal. Capsensi' plenaria synodo viderurstat numenon liceat fieri rebaptixationes de reordinationes, ves translationes epulato .s Can. apoth. LXVII. Eι τις-κ ἄν εὐπι- , ἡ δευτέζαν
χειροτονίαν δεξεται πα/ά-αυτος, s
di oedi nati fiunt, ut fideles vel clerici sint, fierν non potest. : - m Aunco t. Parmen. lib. ll. c. xl l . tom. Vi . p. 6 .edit. EasA. MD AE. Ira Lla ostenditur caussa, lux ille, qui ipsum baptismum amittere nore potest, ius dandi amittere possit. Vtrumque enim sa. ramentum est: de quadam torvi- aratione utrumque homini datur, illud cum bapti tur , istud cum ordinatur:
ideoque in catholica invumque non licet iterari. cπὶ Id. ae , m. conitig c. Xxlv. tom. Vi p. 8oy MMuet in issis ora inis , a mentum o να--ris p ae si aliqua culpa qudquam ab Osuio remoueatur, sis ramento Dominι semel imposito non carcbit ealtera,
230쪽
ficii adiministratione remoueatur. Ideni testatur opTAetvs DJ Douuti in concilio Romano sub Mes adae propter iteratam epistoporum, persequutionis tempore lapisi um, ordinationem condemnatum esse commemorans; quod hoc ab ecclesiae catholicae consuetudine alienum etat. Et alii fri infami eamdem culpam adsignam, quod catholicis epilaopis ad se venientibus lacundam ordinationem tribuerint.
conditio a Caeciliano Donatistis oblata examinatur. In opTaro quidem locus de Caeciliano, Carthagi sis ecclesiae episcopo, habetur, qui primo intuitu videtur dicere, quod talia r siccundae ordinationi se submittere voluerit. TAos sal enim a mandatum dicit,ut si a I tice minus recte ordinatus citat, uti quidem illi existimarent, ipsi venirent & se tamquam adhuc diaconiun Ordinarent. At AvavmNus,qui fortassis Caeritiani mentem melius perspexit, υ=J hoc ab eo dietuim
ct vid. vales not. in forom. lib. V i. c. XX vi. Arriani non solum rebapt Eabant cais thiali eos, sed etiam clericos eorum ad se venientes iterum ordinabant. Cuius relinsigne exemplum habenuis in libello precum M. reellini presbyteri p. sub fi
hens Arrianae impietati, ut ab haeretico nexum episeopm ctrinaretur. Idem quoque testatur Hieronymus in chronico, de Cyrillo Hierosolymitano loquens. ωitas, inquit, emn G Maximosuisset presbter Oriuatus, ου ρυῖmortem eιus alia ei is acacis episcFo Caesariens V caeteris Arriami episco paraιs yromitte vetur , is orta tionem Mammι τeputa set, diaconras m Miacis a inmisirariis. In quo Arriani Donatistas videntur imitati, qui vitumque Latitarunt. γγ optat. Lb. I. A Caeciliano mandatum est, ut si Felix in se, scite illi arbitrabantur, nihil contrulisset, ipsi tamquam diaconum ordinarent Caecili
sso August. breuici collat. die III. e. XVJ. clom. vlΙ. p. 8 . editi Basl. MDLXIX. Dixerunt etiam scripsisse Optatum, quod Caecilianus dixerit, si traditores sunt, qui me ordinauerunt, ipsi veniant de ordinent me. Q d quidem si dictum ei , ideo dici potuit, ad illos deridendos, quibus hoc mandaci perhibetur, qu