장음표시 사용
291쪽
292쪽
stinendam obligantem. Et circa idem tempus intimetinfamis --
is legem D J in eumdem finem in Occidente statuit. Iust rimae Gὸodoli legem confirmauit codici stJ eam siuo inserendo aliamque legem a se ipso factam, nouinio suis addendo, qua etsi clericis immunitatem ab extraordinariis collationibus indulget,
haec nihilominus subiungit: Si tamen itincris semodi aut pontium adigeti vel reparationi, Fur furere, M in π alionum possessorum, H tu odi opus e sanctar ecclesiasque rasiler domos rem aere, cacia
mus iam sta illa possidens mitare , sub prae rata μ
Ba etiam a sic dictu amretis o parans fila, eaeteris. Leges itidem in alio Οἀii genere, a ciuibus imperii r
quiri sosto, variant, quo videlicet ad transportandum comeatum pro militibus aliaque huiusmodi ad imperatoris aerarium spectantia, esuos ac carros exhibere tenebantur Hoc ossicium in lege ciuili dicitur o M pulsiour, angariae, pa angariα, tristatio & euectio: & equi in hoc negotium adhibiti spectatun paraueredi & equi cursuries nuncupantur. Iam vero clerici priamum exemti ab hoc munere erant ex duabus Constantis LM is gibus, prioribus imperii sui temporibus factis, quae tum ip-met tum possessiones eorum a paranginis immunes diserte sta-
mos etiam diuinas ae Uenexanaar eeclesias tam Luiadisi simia obenter a. Jeribimur. s valentinouel. I. ad talem cod. Theod. sancimus, ut anil quatis omninium. vi Iliis, 'me vel dignitatibus delata sumant, vel diuersis militiae colina meru
in Cod. Theod. lib. Vill. tidi v. de eursia Pubsito, avariis deparani riis. d. Iustin. lib. XII. tit LI. x Cod. Theod. lib. XVI. tis. II. in epis M ianis. lanx. Parangariam . quoque parili modo sa iamicis .esset examo. Ibid. lag. XIV. Ad parangariarum Moque Praestationem non vocentur, nev mmmdem Ia Italin atque substantiae,
293쪽
tuunt. Sed alia quadam lege sub imperii sui finem, nimirum ann. CCCUL lata, hoc priuilegium abolet, clericosque ad
translationes fae das, ut ibi redditur syJ, hoc est, ad equos ca rosque in usum imperatoris subministrandos, obligat. Et hoc facit non obstante, quod synodus Ariminensii petierat, ut iuga, quae ad ecclesiam pertinerent, a publica trunctione cessarent, quia hoc tum fiebat,quum consanetur ab ipsis dilIideret. Interim Nec lex viguit non tantum sub Iulioo, sed Vesensimam etiam at- .
que Theodoto, usque dum contraria isJ quadam lege viginti circiter annis post, nimirum ann. CCCLXXXII. clericos in pristianum priuil egii sui usum restituerenti uitae immunitas porro eis
ab I loria ann. CCCCXII. confirmata fuit, cuius lex etiamnum id viro quo eodica faJ cinata Theodosiu tamen iunior & VH ini- . t rati s ania, CCCCXL. eorum priuilegio rursus abolito ponsessiones ccς lesiasticas duabus legibus ad munia angariarum, Iara s rimum, caetera imperatore cxpcditionem aliquam veliter faciente implenda non minus quam rcliquos adstringunt. Ex quibus omnibus per sipicimus, non certam aliquam regillam
hac in rc sutile obseruatam, sed claricos hoc priuilegium nabuisse vel non habuisse, prout rerum status id ferret, vel imperatores ad illud indulgendum propenderent.
νθ Cc Theod. ibid. leg. xv. ut prM.tea - ad uniuersa munia sustInenda transitationesque faciendas omnes clerici debeant .cαὶ Cod Theod. lita XI. tinxvι. ex mordin.&λrdiei muneribus leg. xv. Cirta ecclesias , rhetores atque grammaticos eruditionis viri qua vetui ho more duranis te - - Ne parauerς4qtum huis modi viris aut paransariarum prat bitio man.
i Cod. Theud. li, XVI ait. ΙΙ. de epist. & elarie. Ieg. XL. Nulla translatis sollicitudo gignatur, Metera. 4lii ian tur, ut in cod. Iustin. lib. I. tit. I de si erosanct eccles leg. v. . C.d. Iustin. tib L tit. II. leg xl. Nominem D angariis vel parangariis, vel planis stria, vel quolibeς munere excusari praeipimus , cum ad felicissimam expediti nem nostri numinis, omni qm p uincialium per loca, qua iter arripimus, deis beant solita nobis ministeria exhiberi . Iice ad sacroi uinas mesesias postlisones pertineam. 1 t. lib. . da cussu publica lis. Κκl. Nullus penitus miniuslibet ordinia seia dignitatis, vel sacrosancta ecclesia, vel domu resia tompora
294쪽
. 6 XI. De tributo , quod vocabatur denarismus, unciae se descriptio lucrati uonam: ct quod ecclesia immunis ab eo fuerit. Praeter haec publica tributa & munia priuatum quoque tributum erat, a quo omnia praedia, in ecclesiae vel alius cuiusdam piae rei usum donata, secundum leges imperii vacabant. Hoc in lege ciuili vocatur deseri u , liue unciae & descriptio Horativorum. Cuius appellationis ratio ex ipsa naturae huius tributi explicatione intelligenda fuerit. Erat genus quoddam tributi, quod pendebatur non imperatoribus, sed curiae seu curialibus cui- tumue ciuitatis, hoc est, isti hominum societati, quos vi pos sessionum suarum curiae seu communis consilii membra esse, &patriae suae munia implere oportebat. Iain vero contingere interdum solebat, ut quidam ex his curialibus facultates suas alii cuidam, qui non esset de ruria relinqueret; & facultates ita transeuntes ad ipsum transire diceDantur ex causa liurari , quod in oppositione ea uese oneros cst, quando quis bona ex donati ne vel testamento, non ex emtione possidet. Iam vero ne in hoc casu facultatum quarumdam alii cuidam extra curiam fa- Aa donatio reliquis curialibus maiori oneri exsisteret, is qui hac ratione eas accipiebat, curiae ciuitatis annuum tributum soluere debebat, quod ex natura huius iuris possessorii descriptio A. erati rum dicebatur. Et quia quodlibet iugum siue capuτ , ut le- ges id vocantbdenarium, hoc argenti quotannis pendere debebat, hinc ipsum tributum unciae di denarismus appelli. tabatur : ut in legibus Γι J Theodosii magia insta in margine citatis factum videmus. Theodosis linitor & Ualeminiam1 tertiiu hoc tri,
butum duplicarunt, singulis possessionum iugis & capitibus ΓdI
μὶ Cod. Τliso L lib. xli. eis. I. de decurationibus leg, Culi. Quicumque heres et riali vel legitim , vel Hactus testamento graduue successerit - - via si quem li-hetalitas l-pletaverit sorte viventia, quoa a euriae neκu conditio solee dirime re, sciant pecimiariis descriptionibus , pro ea rannim parte patrimonii, in quamqviique is iiit, ad denarymum siue tinctas, sesa auctoris tui nomine retine
v. leg. CXXIII. ibid. Quidquid ex substantia curiasum ad unumquemque di versi largiendi occasione peruenerit, deri r o vel unciis habeatur obnoxium i in ea parte, in qua auctoria mi nomine fuerat rerentatum. - d. Theod. lib. XIL- V. de imponenda lueratiuis deseripti a les. vitie. Ηἰqui ex lucrativa caussa possessiones tineat, quae aliquando curialium fuerine,
. Bino. O. E. Vol. II. Ii quatuor
295쪽
his omnibus tam patrimonialibus quam personalibus, tam h norificis quam sordidis muneribus clerici, secundum primasci leges, generatim & omnino immunes erant: Sed subsequutis temporibus aliquod discrimen laistum est ratione istorum clericorum, qui patrimoniales possessiones farctilares sibi proaprias habebant, distinctas ab eis, quae ad ecclesiam spectabante Tales enim clerici nonnumquam munus suum ecclesiasticum relinquere & ciuiles inmerii functiones sustinere cogebantur; qua de re paullo post. χod autem ad munera mere personalia
attinet, ab his clerici in totum exemti erant; uti ex lege quadam Valentiniani & Gratiavi in utroque codice adhuc exstaniate Videre est, quae omnes Clericorum ordines, non solum presbyteros & diaconos, sed subdiaconos etiam, exorcistas, lectores, ostiarios & acoluthos personalium munerum expertes esse praecipit. Et hic sensus est legis c -sTANTii , ATHANAsio fg J & s cx1Ti P J & soroM o b J memoratae, qua ipsum clericis AEnptiis& ἀτέλ&αν λειτουργηματοὐν immunitatem ab obeundis muneribus publicis, ad quae sub Persecutione armis adacti fuerant, restituine, dicunt.
s. XIII. . Ei ab sordidis muneribus tum patrimonialibus tum perso
Similiter, quod attinet ad sic dicta munera sordida, non tantum personae clericorum sed possessiones etiam ecclesia'. istiusmodi oneribus liberae erant. Duas leges Constant i in hunc
Coa. Theod. lib. xvI. est. Ii. de epist. Si cleris. IV. XXIV. Presbyteros, diatonos, exorcistas, lectorra, ostiarios etiam de omnes perinde qui primi sunt, personesium munerum e pertes esse praecipimus. , . Coae lustin. lib l. tit. m. leg. vl. ubi eidem Iesuntur, tantum Ioco verboraim, omuel quι ' ι γὰ/it, habetur e acolythos. v Athan. apol. li. tom. l. p. 77ti edit. Paric MDCXXVll. p. 373. C. Mi . Pre. MDCXCVllI. ὶ Την ατ μιν, ηε ε τοκον παλ- - - ληρ-ιν πύρπιεμεμ-BP--, immuniis , qua clerici qui cum eo cAthanasio sunt, . olim fluebantur, illis ut decet confirmetur. . thὶ Soerat lib. n. e. Xxili. qui eadem verba babet. cia Sozom. lib. III. e. XXI. M.--ξε - - - α, ατ ει- ενιν λειτου μετρο - ἀμοῦ κλημα.s. Iussiit is ut clerici illius pristina, sicut antea consueuerant; imis
d. Τheod. lib. Xus. tit. V. de epist. Ieg. X. Vt ecu um coetus concursu p
296쪽
finem tulit, quas Valentiniams Sc Theo Ilius confirmarunt, cleri
& aliis quibusdam hominum ordinibus eamdem, quammis imperii Ronimis dignitatibus, indulgendo immunitatem. SDgnificabant stJ etiam, non esse hoc nouum priuilegium, sed quo ex more vetusto semper gavisi sint. Idern ab I, ortorio dicit', quod hoc antiquum ecclesiae priuilegium sit, a diuis antecessoribus suis ecclesiae collatum, adeoque haud imminuendum. Ιει circo duas leges speciatim in gratiam Dii episcopi Romam faciebat, ut nihil extraordinarii muneris vel sordidae functionis ei imponeretur. Neque umquam ad istiusmodi munus in imperio
obeundum clericos vocatos fuisse legimus. Nam cisi fovi inmus in animaduersionibus in ante memoratam Theodosi logem ΓηJ, in qua diuersa ex his muneribus reccnscntur, abigariar, viarum ac pontium constructionem sordidis muneribus adnume.
rat; antea tamen ostendimus, quod quidquid ab clericis, huius
utriusque rei intuitu, exigi consueuerit, tributi non autem muneris nomine venerit: & leges foJ, quae clericos in hanc rena
rii tuiti ingentium frequentemr , clericis ae iuuenil- praebeatur immunitas N. petaturque ab dis exactis inmerum Drati um. LI. xlv. ibid. Omnia a Herieis indebitae conuentionis iniuria, ct in quae exactionis remiures improbitas r nisuque emuerulo ae cisca eos munea iam ora reum. cI, 3.Th.lib xl.tie.xvi extrarard.& iordiae muner. Maximarum culmi dignitatum,Coissii oriani quoque conities,notarii etiam nolirisv cubi eularii mnenatque in cubiculariis, omnibus λrdidis muneribus vindicenciaret caeteris autem p utina vel militari intra palarium pra rogatiua munitos, ita demum priuilegium simisti contingae, si prioribus statui a se ad eiusmodi exactionem docuerint pertinerer ut non singulis indulta permnis , sed in communi dignitati vel corpori eiusmo di beneficia doceantur furs concessa circa ecclesias, rhetores atque gramma. seos eruditionis utriusque Vetusto more durante, caetera.
on Ibid ses XX l. Priuilegia venerabilis eccle in , quae aeri principes rantia
rem, imminui non oportet ἔ Proinde etiam, quae circa urbis Romae episcoptina obseritatio intemerara custodiet: ita ut .hil extraordinarii muneris ecclesia ves edidae functionis agnoscat. Ibid. lee. XXIV. Priuili su venerabilis ecclesiae' Imminui non pati nitu, ita ut nihil extraordinarii muneris ecclesiae, vel iordidae sanctionia, Asmucant. Q idquid is me praecept 1 veteribus reuerentia teligionis e nuit, mutiIrri, etiar. poenae interis inatione, prohibemusr isa, ut hi qumune, qui ecclesae obtemperaue, his quibus autum est , heneficiis perfruamur. n Gotho in Cod.Theod lib. XI.tit. XV . leg xv. Quartum sordidum manus est, paraueredinum N parangariarum p aebitio - - - Duod mum munus intras,rdidi numeratur υιarum pontιmu cono fimoms IolhcιtuM.
297쪽
contribuere iubent, isthaec ossicia sordidis munerisus non adn moranda, nec ullam officium hoc nomine ab eis exigendum eic, verbis expressis inculcant.
Quod ad alterum munerum Senus attinet, ad Vid licet siue honorifica vel municipat: a munera, quae alias munera curialia dici solebant, quod, qui ea sustinebant, mriales &d appellabantur, omnes clerici, non habentes possessiones sibi proprias, sed ecclesiae reditibus & possessionibus viventes, prorsus ab eis exemti erant; quia officia ecclesiae & reipublicae in uno ebdemque homine non bene Vna consistere posse credobantur: & iniquum habebatur, ecclesiae possessiones ciuilibus reipublicae officiis onerare. Consta σι- pacato Vtens imp rio statim post magnam istam decennalem, Julgo Uocletia-m, Persequutionem omnibus clericis, tam iis , qui possessi nes vel patrimonium sibi proprium habebant, quam illis, qui ex redicinus ecclesiae in solidum alebantur, plenam & nullis limitibus circumscriptam immunitatem hoc intuitu videtur indillsisse. Ita enim mentem suam ipse exerimit lese quadam ad
limem proconsulem directa, cuius meminit EusEara , &quae ann. CCCXII. vel CCCXIII lata esse dicitur ,- --
minis , inquit, imra Irovinciam ubi concreditam in ecclesis ea. Misa, cui circilia spraeest , huic se iis in ringiarim Myrclericos vo cre consumerum, Momnibus omniso pulueris functionώω -- muneruorumusconse ueri: nae errore aliquo aut casu farrilego a eum Iumma diuinitati Hbito Myrahantur; sed reposius absque ulla inquietudiis ropria legi deseruio. AvLrNVs epistolam quoque etiamnum in
298쪽
Avcvsτmo laJ cxstantem non diu post ad Constanti m exarauit. in qua hoc priuilegium ei a se mistrum narrat, ut Caeciliano dc clericis catholicis significareriar. Scripta Gi lia maiestatis vestrae,inquit,
aerepta alpue a lorata Caeciliano π his qui sub eodem agunt, qui M HOriri appellauru' deuorio paruitatis meae tu, Auare rarauit, eosdemque homsata est, νοῦ unitate consensu omnium facta eum OMNI OMNINO MMNERE M.tuleutia maiestatis vestrae liber ati esse videautur catholici, podita sanctitare legis, debita reuereuria diuinis rebus inferiuant. Et haec
ANH. Ni epiliola etiam in collarione Carthaginensi sed non ita Gmendate exhibetur. De hoc priuilegio adnotari meretur,quod
iis catholicis clericis illud indultum fuerit: id quod Donaustra male habuit, quod eodem fauore frui sibi non liceret: &hinc in catholicos tumultuosi & turbulenti facti in quibusdam locis
eo rem deduxerunt, ut clerici publicis muneribus nominarentur, recipiendisque publicis reditibus aliisque negotiis praeficerentur. ' ina de re quum ad Constant im querimonia eua delata, nouum use mandatum in frua iussit pud licari eiusdem cum
priore argumenti. IIa resicommina tione iniquiuris conisA inius ecclesia ea tholica claricos bJ ita vexari, ut nominatiombus seu susceptionians at assibus, quas P unu mos exposcit, contra in iusta sibi D milegia praegraventur. Ideoque Piacet, si quem tua grauitas inruenerit ita tionum,eidem adiumsubrogari s ieinceps afuer dieia reti ionis sominibus huiusmoditaturias prohiberi. Haec lex anno CCCXIII. publicata & prima huius generis est, quae in codice Theodosiano exstat. Scx circiter' annis post, ad ann. CCCXIX aliam publicauit occassione similis querelae in Italia factae, quod nimirum clerici a propria functione ad munera publica obeunda auocentur: Et hac ipsa eamdem ἰτὼ quam aruca, generalem eis immunitatem indulsit. Ita
lintra v. c. proconsul Asticae: Scripta ecclesia ni et alia vestrae accepta atque ad xata, Caeciliano, di his qui sub eodem agunt, quique clerici appelliantur, deu tio mea apud am paruitatis meae insinuare curauit. c. CCXX. Martialis exceptor ex superioribus gestis recitauit: Eosdem hortata est, ut unitate consensita omnium facta munere maiestatis vel xae libriati esse videantur, catholica cui io- dira sanet tali legis debita reuerentia, ae diuinis retare inserviant. ι Cod. Iustin. lib. Xvi. tit. II. de episc. IV. I.
d. eod. ibid. 14. H. diuino cultui ministeria res ionis Impendunt iarursus
299쪽
ruris ann. CCCXXX. facta querela de Dona pii quoqquum contra superiorum ordinum clericos,pr ter pristinam eis concessam immunitatem, nihil ex sententia emere possent,hoc non obstante inferiores clericos ad sustinenda munera curiatia co gerent,'praetexentes, q9Od exceptio ad cos non attineret: cim
ut omnem praecideret disiputationem, aliam legem promulgauit, qua, speciatim clericos inseriores, lectores, hypo diaconos & reliquos a muneribus in curia subeundis exemit; eademque immunitate in agrica, quam in ecclesiis orientalibu haberent, potiri iussit.LXV. Aerum Me misimum priuilegium ad eos Hericos, quibW
n quae ad rectesiam spectabant, possessones essent, legia his Constantini restrictum.
Iam vero haec immunitas tantum erat priuilegium, ut non sNum ab haereticis in summam raperetur inuidiam,sed etiam catholicos quosdam laicos istiusmodi bona possidentes, quae ipsos ad munera patriae suae implenda obligabant) ad aucupandam
titularem quamdam ordinationem ad inferius aliquod ecclesiae munus adliceret, quo hac immunitate Potirentur; quum tamen illis non esset animus istius functionis ossicia implere vel ad ullum altiorem ordinem in ecclesia prouehi. Quae res ouum pro mere fraudulenta collusione haberetur, quae rempubucam hominibus ad communem utilitatem iuuandam idoneis priu ret, nec ulla ratione ecclesiae esset benefici L statim a Constanti in eam, tamquam indultae immunitatis abusum, animaduere batur; variaeque leges tum ab ipsomet, tum ab ipsius suo. ce ribus, prout necessitas requirebat, ad eum reprimendum & corrigendum promulgabantur. Gmstanti s primum, quemadmodum antea Obserpauimus , hanc immunitatem indiscriminatim omnibus clericis, priuata bona tam posside
est, hi qui Hrauci appellantur ab munibus Omino nitineribus exei sentino die sacrilego liuore quorumdam a auinis obsequiis avocentur. 3 uὶ Cod. Theod. Iib XvI. tit. II. Ieg. vll. Lectores diuino: um apicum, hypodia coni, caeterique ςleriei, qui per iniuriam haereticorum ad curiam deuocati sunt, .st,soluanrur : de de ea tem ad similitudinem orientis minime ad curias deuoe tur, sed immunitate plenii a potiantur.
300쪽
tibus quam non possidentibus, concedebat, quos in ministerio ecclesiae re ipsa occupatos, quum pacatum haberet imperium, offendit. Neque forte aliquot annis post ullos homunes a recipiendis ordinibus in ecclesia cohibuit. Videns autem hanc suam in lecclesiam indulgentiam versutorum & callid rum hominum artibus tantummodo in detrimentum reipublueae verti, & diuites sub titulo quodam ecclesiastico, ad declinam da solum prouinciae suae munia, sese occultare; Iegem larebat, ut nullus diues de plebe, per facultates suas ad seruiendum incuria obligatus & muneribus ciuilibus in ciuitate quadam o eundis opportunus, clericorum se consortio sociaret: vel si quis id faceret post legem promulgatam, ut ex statione sua dimiti retur ac curiae ad explenda prouinciae suae munia restitueretur. Quo anno haec lex lata sit, non adeo certo constat, nisi quod
ante annum CCCXX id factum fuisse oporteat, ubi secunda lex
ad istam priorem respiciens de eadem re publicata fuit. Ei enlade discimus, quisnam stnsus lustrit utriusque: fuisse nimirum stantino animum, distrimen laceri inter illos claricos, qui ante primam legem latam & intur eos, qui postςa ordin tiaessent; istos ab ossiciis ciuilibus easimebat, possessioniblis licet instrubos, non autem hoste; quod ex secundae legis verbi. liquido constat, quae sic habent i ἔ Ω- Gm iis uris missa praecipiat , --Dm demeept de risinon vel ex decurione progenitum , vel eti m instrudiam idoneis ociatnibus, an a obem it 'Micii nomeribus opporn reum ad clericorum nomen obseri'iunil confugeres sed eos δε ea ero iudefunctorum duntaxat clerieorum lora subreggri, qui freturia tenues, n quo muneribus eluilibus teneaMur obstricti; rognovimu/ , illos triam im quietari, qui ante legis promulgationem clericorum conserito se sociau rint: Iadosis praecipimus, his as omni molestia liberarii, illor qui post μνm Iasam obse uia Pulliea declinanires, ad clericorum nummum confugerum, curi ordinibusque restitui-ciuilibus obsequio inseruire. A lia
Gya uiui lex exstat post hanc proximo 4 concilio Me.ctis anno
cCCXXVI in publicata, quae in eamdζm sententiam loquitur,
eum aeqilitas ad publica trahat munera & progenie municeps, vel patrimonio idoneus dignostetur, exemxus clericis ciuitati tradatve et opulentos enim LMulis de αμ-- oportet, pavetres ecclesiarum diuitia iust pari.