장음표시 사용
311쪽
um, reditus ecclesialtici in hoc genere valde adaugebantur. It me enim legem sanciebat, quae in utroque codice adhuc legitur.
in hanc sententiam sqJ: Has t v squisque licentiam sanctissimo ea- uoluae cecclesim veneralia ine eo illo decedens bonarum quod optatio
rix, relinquere. Quo pacto piorum hominum liberalitas nimbum quantum excitabatur, magnaeque statis ecclesiae reditibus fiebant accessiones. Quocirca BARoNivs in Cosantini memoriam valde iniuriosias Γri est, adeoque a Goruommo DI ac P Aoio blmeritissimo castigatus, quando Consi rimm ad gentilitatis super
stitionem hoc ipso tempore, ad ann. CCCX U.ubi hanc legem in ecclesiae gratiam publicauit, relapsum esse, comminiscitur. g. VI.
Cuius leges a sequentibus imperatoribus confirmatae, non revocatae. vii quidam fulis arbitrantur. Alii non minus iniuriosi in quosdam ipsius succc res sunt, quando eos tamquam iniuriosos in ecclesiam repraesentant,dum viduis & pupillis legare quidquam ecclesiae interdixerint. B RONivs temperare sibi non potest, quin de thac etiam re faciatiquerimoniam, licet sibi ipse contradicat. Nam uno loco NI
dicit : Mirum dictu relaxata semel libertate Melium in relinquendis vltima volumage suis bonis catholicae pro sonis ecclesiis ; adeo auctaeflvis illarum diuitiae, G posteriores imperatores, veriti ob eam carissam rei publiea detrimentum paupertarem conmisius, iterum ab huissmodi profusis lar tionibus cohibere meus. Attamen quum de istis legibus speciati in dicere adgreditur, eas non contra ecclesiam sed
νθ Cod. Theod. lib. XvI. tit. Il. de epist. leg. lv. I Cod. Iustia. lib. I. tit. lI. de saetosanct. eccles. lag. I. o Baron. an CCCxXI n. XIIx. Quem hactenus tot tantaque adeo insignia pro chrisiana religione hoe anno atque sit perioribus temporibus statuiste vidimυs, tum ex scriptis hisce ab eo legibus, tuin ex aliis citatis auctoribus, in fine ta , meti huius ipsius anni o dolendum facinus l) minus plane dignum atque ad abhorrena a christi3no imperatore rescriptuin dedisse ad Maximum, prate iaribis, apparet, quo arulpiees conualendo, cile derernit, caetera. o Gothos . eom. in eod. Theod. lib. XVi. tu. x. de puanis les. l. p. 2 T. 2ss.co Pasi eritis. in Baron. an. CCCXXI. n. lv. v. c. Baron an. CCCxXI. n. xvii. su0 Baron.aa. CCCLXXI. n. CXxI. Qua quidem sanctione probi n/eolosa Frater auipere vel legata, vel quid huiusmodi, sed ecclesialiteae perIcina, siue clerici, siuo monachi, qui continentium nomine honestabamur:
312쪽
quosdam auaros monachos factas esse, fatetur, qui suum essent ingenio auaro & paralitico, nomine pietatis & religionis in divitum viduarum ac pupillarum fauorem scesse insinuantes ab eis magna legata & nonnumquam Vniueitos possessiones cum legitimorum heredum & propinqu0rum detrimento acceperint. Quae adeo turpis & indecora istorum hominum consuetudo erat, ut Vahntiniantis ad eam reprimendam legem sanciret in hanc sententiam ΓxJ : Ecet iap ici via ex ecclesiastest , vel qui continenti s e volunt 3πι1: par viduarum ac pupillarum domos non cleam: sed pusticis extremi, tur tu liciis, A post hau eos ad Anes ear vel Irrpini ut pinauerint deferendos. Censonus etiam, re memorati nihil deerumtiberis, cui se priuasim 'prat mureligionis adiunxerint, libera τι quacumque, Wi exfremo iudicio, possint a Pisci: e vim, in tantum imessico Ir, quod aliavi horum ab his fuerit derelictum , re nee In sebi diampersonam valeam aliqvid, vel donatione, Vel testamen opercipere lege, ut bene obseruat GDTΗονREDVs IJ, non Prohibentur m
lieres ipsis ecclesiis aliquid relinquere ; quod tamen perperam viri docti nonnulli putarunt; sed illa tantum ad corrigendam indignam quorumdam ecclesiasticorum praxin spectat, de qua vetusti scriptorcs ecclesiastici Uno ore conqueruntur. Amwsius, uir RONYMus & alii huius legis mentionem faciunt, non alltc in in ipsam legem, sed flagitia, quorum causa data fuerat,
stendunt, quod non impcratores huiusmodi legem sanciendo ecclesiam iniuria acliscisse, sed cos duntaxat reprehendendos
313쪽
esse, existimarit, quorum auaritia & abiectissimis adulationibus ad forendam eam compulsi fuerint. Et quisquis ΑΜΗRosim fabvel auctorem sub hoc nomine D J delitescentem consulere va-ilet, is ipsos idem illud de huius legis caussis narrare deprchei det. THEODOsius quidem paucis annis post speciatim diaconisiis ecclesiae, ex illustri lamilia oriundis, legem PI publicauit, in 'qua praeter alia haec praecipiuntur: Nihil δε morulibus e upias et .li, nihil de auro,argento, Geterisq- clara domus i signibus, sui religionis defensione consumat s diaconissa sed uniuersa integra in liberosnoximos velis quoscumque alios arbitrii fui existimatione tramscribas . ac si quam-.do diem obicrit, nullam ecclesiam, murum clericum, mirum pingeren sero but heredes: caetera. Verum ut haec lex e peculiaribus status raritionibus facta erat, ita ecclesiae haud fuit detrimento. Ducis bus enim interiectis mensibus idcm imperator contraria eam lege fiJ reuocabat, qua istiusmodi diaconissis de bonis suis, quoad viuerent, in cuiuscumque ecclesiae vel clerici gratiam decernei di impertiebat libertatem. Et Marcianui legem paullo lati extendebat, data diaconissis & reliquis Deo dicatis feminis ve-
- Ambros epist. XXXI. ad Valentin. p. τες. edit. Basil. ΜDLXIX. tom. v. opp. edit. Colon. MDCXvl. ep. XIl. p. 98. Nobis etiam priuatae sueeessionis emoluismenta terentibus legibus denegantur & nemo conqueritur. Non enim putamus iniuriam, qui dispendium non dolemus. - . seribuntur tesamenta templorum ministris, nullus excipitur prolanus, nullus ultime conditionis, nul . . lus prodigus verecundiae: soli ex omnibus clerieo commune ius et auditur, a quo solo pro omnibus votum eommune suscipitur, officium commune defertur: nutila legata vel gravium viduarum, nulla donatio. Et ubi in moribus culpa non deprehenditur, tamen ossicio multa praescribitur. Quod laeerdotibus lani I . gauerit ehristiana vidua, valet: quod ministris Dei, non valeti Quod ego non, ut querar, sed ut fetant,quid non querar, comprehendi. Malo enim nos perania minores esse, quam gratia. Sed reserunt, ea quae vel donata vel relicta
sunt aeclesiae, non esse temerata, caetera.
quis videlicet clericus, neue sub melesiae nomine mancipia, supellectilem, prindam velut infirmi sexus dispoliator inuaderet, & remotis adfinibus ae propinquis, ipse sub praetextu eat holi eae disseiplinae se ageret viventis heredem.
eatenus animaduertat esse reuocatam, ut de omnium chartis, si iam nota est, auseratur . neque quisquam, aut litigator ea sibi utendum, aut iudex nouerit exsequendum.
314쪽
nia χ bona sua testamento vel codicillo, vel ecclesiae, vel maris tyrio, vel clerico, Vel monacho, Vel pauperibus quibuscumque vel ex parte vel ex intes ' addicendi. Quam legem etiam eonfirmauit suoque codici instruit Ius tiami. Vt adeo legio lautivi sui, semper plenissiimus vigor constiterit, nec sequentes principes de priuilegio, quod hoc intuitu ecclesiae tribuerat,
quida uam derogarint, quasi veriti bi a1RONivs arguto ob istiu modi liberalitatem in ecclesiam reipublicae detrimentum atque paupertatem. HominςS quidem his temporibus munera ac dona sua in ecclesiam liberalissime conscribant nondum tamen ita prodigi eranti ut statutis amoraizarioniit' J ad cohibendum
- e Martiti . nquel. v. ad rate. cost Theod. Generali perpeωaque victura hae levi ei mus, ut siue vidua, siue diaconissa seu virgo Deo dieata, vel sanctimonialis
mulier, quocqinque Mio nomine reliciosi hosoris vel dignitatis semina nuncupetur, testamento vel codicillo suo - - ecclesiae vel martyrio, vel cleri. eo, ve, monacho, vel pabperibus aliqui4, vel. ex integro vel ex parte in qua- . eumque re vel specie credidit relinquendum, id modis omnibus ratum firmum.
caepera, ut sub noti e . In gratiam eorum, q)ii, quid significet amorneatio, ignorant, lubet huc tradisseribere, quae illustru -ώme- noster ii e de re habet in imis tu. Ρω.Miaias. Lect. v. c. I. β. xxul. p 261. edita tertiae. Acquiruntur, inquit, bona paroctialis sicuti emera ecclesiastica, plurimis in locis per amoarizArio-Μ: Quum enim. ς lesia sit rate corpus, quod non moriatur, adeoque bona quae semel aecepit,
non reddat sed perpetuo teneat, atque ita dicatur habere αν παν ---, mea
rito prouidendum erat, ne bona immobilia, superstitione hominum ingraum scente, nimium usibus reip. eximeremur, dc per exstiperantes diuitias ecclesia.. rqm respublica detrimentum eaperet. Hinc multis in locis eautum, ne immo. hilis in eoelesiam transserra lienet sine consensu eius, qui rei p. gubernacula tranet, sed ut huius demum vςluntate potestas Melisiae fiat acquirendi & retinendi bona immobilia per manam mort-- . . Atque hoc iplum est, quod ditiis ur amoram re, denoratque reaaraiatis-m Mn-- immobiliaem eam πειρ inesse in man.m mortuam θω pM1-m immortatim, qualis est ecflessa. - - Deducta haee vox videtur a gallira voee inmortis, quod est exstinguere. Nam boria in eeelesiam delata, quoad emo rarenta civilia α υβι ραι eos vi-4entur esse exstincta di ciuiliter mortua, cum seno aliter oneribus, landorum ma Hionibus impositis, haec immunia di exemta sint . . adeoque hoc intuitu e publicis catastris dene. ἄρμενι- ώθ. exstincta videantur, quia etiam a seculari iurisdictione per prinei pem exemta fiat, - - Ratio huius iuris sit manifesta est, quia & ium naturae principium Ult, ut nemini adeoque nec reip.
315쪽
g. VII. -- Tettio: Alia pars redituum ecclesia Dorum de pensionibos ex
aerario imperatorum constituta.
Praeter liberalitatem ciuium imperatores his temporibus ex publicis imperii reditibus clero pensionem fieri necessar,um ducebant ; quae alius quidam prospiciendi eis alimenta modus
erat. Constamims in clericos, quotiescumque eorum res requirere videbantur, tum priuatim erat munificus, tum etiam statam eis pcnsionem in aerario publico decernebat. In epistola quadam sua ad Gelliamm, eccinesiae Camu Diensis epist um, Evinnio m morata certiorem facit tacilia , ad risu m, supremum AEfricae quaestorem, litteras se dedisse eique significasse, ut visi ιλίη φολλεις, tria o Aoruni nullia, ipsi numeranda curet, quam pecuniam Africae , Numim & utriusque Mauritania clericis pro lubitu suo diuidere eum iubet. Quae summa si praesenti eorum Ind, gentiae non lassiceret, quidquid necessarium ipsi videretur , ab Heraelida, praediorum suorum procuratore, porro cum iubet petere. Non est, quod heic operosius disquiram, quantam pec
ius tam auferatur, quod tamen saepe sit per uanslationem bonorum in ecti
ω-- Udoquidem placuit nobis, ut per omnes prouincias Africae, Numidiae di utriusque Mauri aniae, certis quibusdam lagitimae de minissimae reis fisionis eat Ilari ministris ad sumtus neceninios aliquid praeberetur 3 litteras d di ad visum virum persectissimum rationalem M icae, eique significaui, ut termis follis tuis ratratari 1-uerari curaret. Tu itaque ubi praedictam quanis cratem acceperis, operam dabis, ut cunctis supra memoratis iuxta breuiarium in Hesio ad te diriniim ea pecunia diiui ur. Quod si forte ad meum erga vos omnes in hac parte studium explandum deesse aliquid intellexeria, ineum Mamer quidquid necessaris- tibi vi uur, ab HerasIida pr- More pradiorum nostror nn p re deber,
316쪽
niae summam isti terni solus φόλλως) conlacci in t quamquam plus viginti librarum anglicanarum millia crediderim confecise se) quandoquidem Ouillanti uis episcopum sine ulla summa signia ficatione petere iussit , quido uid ad necessarios clericorum sumtus requiri sibi videretur. Neque vero praesenti duntaxat eorum egestati succurrit, sed etiam certam eis partem , ad alimenta paranda sufficientem ex publico aerario attribuit. Uno-nostgos fhJ cnim & soroMεNvs fi J, ic sem eum promulsasse e que prouinciarum rectoribus mandasse, dicunt, ut clericis, vi ginibus, & viduis ecclesiae ministerio consecratis, annona σιτηρέσιο0 ex tributis singularum ciuitatum quotannis Praeberetur. Atque ita res durauit ad tempus Vsque Miani, qui uniuersam annonam ademit. Duiam1 Vero quodam modo eam instaurabat,tertiam pristinae annonae Partem eis tantum indulgendo, quia reditus publici ob diram ramem valde crant imminuti; integram vero se rursus daturum promittebat, quamprimum fame sedata horrca publica melius repleta essent. Sed vero vesDurani obitus hoc consilium anteuenit, Vel clericorum res hoc ipsum non amplius efflagitarunt. Etsi enim soroM us eicere
videtur, quod inregra annona restituta litἰ THEODOR vstamen, qui rem narrat accuratius, τὐιτημοσιον, tiniam duntaxat
ruisse eamque sua adhuc aetate ecclesiis praeberi consueuisse.
ris fingularu in ciuitatum. partem quae ad uomenta paranda seu ceret,
Hero eviruque inbi ν ά ribuιt. idque lege confirmauit: quae quidem lex etiamnum manet, ex eo tempore quo Iulianus est mortuus, diligenter custodita.
317쪽
perhibet. Hoc igitur sensu lex Marciam imperatoris, quam co' dici suo inseruit Iustimamu 9J , accipienda est: Salaria, pis Iarro
sancto ressus in diuersis speciebus de pulueo hactemr ministrat uni, imbentus nune quoque ineo a, a nullo prorsus imminuta aestini. Haec non uniuersam annonam a C tantino primum indultam eis adi
dicat, uti quidem ex generalioribus legis verbis persuadere sibi quis posseu sed tertiam solum partem, quae inde a Ioviani te
Quarto: se confessorum sine heredibus mortuorum bona a Constantino reclesiae attribtita. Alium modum, quo reditibus ecclesie nonnihil incrementi datum fuit, ex lege Constantini, cuius in vita eius meminit L IJ cvsmius, perspicimus. Narrat hic ibi, quod quemadmodum marmum & Unfessorum, vel sulcumque tempore persequutionis facultatum iacturam sustinuissent, bona omnia proximis cognatis tribui iusserit; ita, si quis eorum sine cognatis decessisset, cuiusque loci ecclesiam hereditatem eius cernere decreuerit. I. IX. Quinto: Bona elerisorum sine heredibu facto testamento def-ctorum in eumdem modum crestituta. Theodosius μίαν & Vagensiniamus terrius aliam istiusmodi legem, res civ temporalium, quae clericis erant, bonorum tulerunt, ita labentem: Si quis episeopus smJ - presbio, aut diaconus,aut δε-
ararissa, aut stadiae s vel cujuslibet acterius uel clericus aut monachus, aut milieri pis folitariaritae dedita est, millo condito telamento decessem, nec ei paremes utriusque sexur, vel liberi, νῶ fleui minionis cog 1 nomme iure iunPntur , vel uxor exstiterit, bona quae ad eum ruenerint,
318쪽
sacrosanctae ecclesia , vel monasti erio, cui fueras destinatus, omni riam se cuntur ; exceptis iis D statibus, quas forte misi- adscristi , vel iuri et natus subiecti, vel cinriati conditioni obnoxii, clerici vel monachiridi
fuscinnqω sexus rei pavit. inae verba indicant, clericis de bonis suis temporalibus ex suo imrum arbitrio decernere licuisse, &ad ecclesiam ea tantum deuolui consueuisse, si intestato mortuiesscnt. Concilium autem Agar se DJ, inc sub AEaruo rege cothorum ann. D VI celebratum, paullo longius procedit, Episcosus, inquiens, su Ilior aut nepotes non halucrit, alium quam eret Amnon relinquar heredem: Vt editio cAR. 2AE &GRAUANus aliique
nonnulli canonem istum legunt. Et concilium Histriense DJ similem canonem pro ecclesiis fecit; ad quem cARAMA
sp s hanc habet obseruationem: Iste canon erat reuocandus in conmestio, in heres defuncti episcopi esset ecelsa, non tamen papa. Secundo, alienum est a sorteretia h=ru pastum terre episcopo instituere Vimogenituras, vel locupletare consangui os. Quae animaduerso inter alia
forte effecit,ut, licet archiepiscopus csset Toletarau , de religione sub inquisitionem Is spanieam vocaretur. Quo facto deceni annis Romae in carcere adseruatus fuit, nonnullis eius libris in in Dee Romano legi prohibitis, de quibus sPcNDANusti in amnes insuiscn mil. Agath. c. xxiv. al. XXXii l. ap. Gratian. cauis xl I. qu. Il. e. XXXIV. Labheus tom. IV p. ut 3 ita habete Epic opus, qui filios aue nepotea non hahens, alium quam ecclesiam relinqiat heredem, si quid de ecclesa, non in re. Hesae caussa aut necet litate praesumsit, quod distraxit, aut donauit, irritum M.
co Coneil. HispaL I e. I. clom v. p.rsis. Comperimus in canone sconsulentes vetera statuta ut episcopus, qui res proprias, excepto filiis de nepotibus, aberi, di non ecclesiae sitae dimis rit, quidquid de ecclesiae rebus , aut donauit, aut venis didit, aut quoquo modo ab ecclesia transtulit, irritum haberetur. p Cirana. in Ioc. spolidan. annal. eccles an . MDLIX. n. XXIX. Bartholomaeus Gramin Mimia densis. archiepiscopus Toletanus - aeque de religione postulatus, captusque ab inquisitoribus t tanta est illorum in Hispania auctiaritas nialiis annis e vinculis caussam dixit. Qui postea iustia PD v. Romam deductus anno MDLλvn. in Hadri .ni mole tuliOditus fuit S interrogatus: quousque dem a anno MDLXXVIa Gregorio Xuι. suspectus tamen iudicatus, post voluntariam omnis prauitatis haereticae detestationem, ac I. g. timim c iliolicae fidei confiitionem, certis pce nis iniunctis. abblutu, fuit, de ad Dominic inoruni sui Ordinis monasterium Mineruae remissius ibique paullo pol pie, r.teque sacris ecclesiae sacramentis procuratur obiit. scripsit Caran summam υmnium concaliorum pon-
319쪽
Iectorem pluribus docet. Sed nos ad ecclesiamprimitium re
g. X. Sexto e Paganorum templa eorumque reditus ecclesiae interdum dati. Vbi aliam ad clericorum reditus accessionem ex gentilium templorum, nonnumquam etiam annonarum illis constitutarum, donatione factam obseruare licet. Quamuis enim harum plurimae templis dirutis ad imperatoris transferrentur posscssi nes, vel valentibus apud imperatorem gratia sibique eas expetentibus donarentur; ut ex Honorii jJ &Mariani aliisque nonnullis legibus in codice liquet; nonnullae tamen e clesiae conferebantur. Nam Honorisu isJ multiplicium constit torum & decretorum suorum meminit, quibus ecclesiae eiusmodi reditus adiudicauerit, quos in ecclesiarum patrimoniis sempite na firmitate velit perdurare. Et alios quosdam imperatores templorum reditus ad eumdem usum tranitulisse, probabile est. Ipse certe aedificia dc statuae argenteae ac aureae in illis repertar in
hunc modum adhibitae fuerunt. soroMmvs enim το. siue templum solis Alexandriae, ecclesiae Alexandrinorum a Constantio donatum esse dicit. Et e soc τε sud discimus, quod tempore Theo-
ei fieum usque ad Paulum III. nee non carechisinum, qui in Romano indire prohibitus reperitur 3 dc alia quaedam. M Cod. .lib XVI.tit.X.de pasanis Ieg.XIX.TempIorum detrahantur annonae de re annonariam iubent expensis deuotii limorum militum profuturae. .aedificia iapsa templorum, quae in ciuitatibus vel oppidis, vel extra oppida sunt, ad vium publicum vindicentur, arae locis omnibus iastruantur: omniaque templa pomsionibus nostris , ad ustra adcommo a transωantur. Ibid. leg. XX. omnia loca, quae sacris error veterum d tauit, Mundum diui Gratiani constituta nostrae rei iubemus s iari. caetera. cs ibid. leg. XX. Ea autem, quae multiplicibus constitutis ad venerabilem ecclinam voluimus pertinere, christiana sibi triarito religio vindicabit. ιγ Maom. l b. V. c. vi . IIm τουτοισ--όνδε -τε συνιμε πεμ - t εω mut-ῶε μδζιον' τοῦ ω diae σὸν σπον ἔγνων παλαι--,εδωρησατο Κωνως τιος τν άλιξανδρέων ἐκκλησία. α ν. Acciderat pisterea quidpiis
am in loco, quam Alexandrini Muλιum vocant. Hunc enim locum, eum
iam pridem desistus esset, Auxandrinae ecclesin corsantius donauerat, em
320쪽
dosii statuae Serapidos aliaque deorum simulacra complura in e clesiae ais Dinae usus conflata fuerint, quum imperator deos gentilium ad sustendandos pauperes donauisset. I. XI. Septimo: Ita etiam haereti rum conuemisula e
Simile decretum de reditibus ad haereticorum conuenticuisla spectantibus an. CCCCXII. Honorius lacit, quo ecclesias vel conuenticula ipsa & omnia praedia Γ , quae in ecclesias haereticorum prana largitas contulisset, fisco adiudicat & possessionem ecclesiae catholicae propriam, sicut iam dudum statuerit, fieri iubet. Et harum legum Virtute, reor, lactum est, Vt CFri fiscopus Alexandri in claustis Omnibus templis, sacra eorum vasa aularret, &episcopum Theopemptum omnibus suis is cultatibus nudaret ; quamquam socRAHs Γή hanc historiam enarrans, rem paullo inuidiosius ob oculos proponit, quasi Cyibhu priuata auctoritate & potestate arbitraria usus haec omnia fecisset: id quod vix fidem apud ullum inueniet, qui has leges
Ho-rii latas esse considerauerit ante, quam thronum G
piscopalem conscendit, quod ann. CCCCXae nondum faetiim erat ubi hae leges potestate imperiali confirmabantur. f. XII.
Octauor Bona clericorum ecclesiam relinquentium ecclesiae aiudicata. tium in hoc argumento versamur, non incommode porro
jῶ, Statirae in lebetes & in alios Alexandrinae ecclesiae vi eonfl irae, cum iiiiperator deos gentilium ad sustentalidos pauperes ei donasiis. on in Cod. Theod. lib. XVI. tit. v. de haeretie Ieg. LII. Clarisi ministrique eorum ac miniciosissimi iacerdotales ablati de Africano solo, quod ritu sacrilego polla ivnt, in exilium viritim ad singulas quasque Niones sub idonea prosequutione miriantur 1 messiis e eum Vei muentiaulis, praediraque, s qua in eorum e clinis haereticorum largitas Prau contulit, Hoprietati potestatique catholicie sicut iam dudum statuimus a vindieatis. im Socrat lib. Vii. s. vu. - ἐν ψειεν---ει--s o Ganae πα- μῶν αυτῶν - μ' --ηR--τήν δε - -- ἀυτοῦ, Sa ----,--ων L-α--. Statim Cyrillus, clausia Nouatianor in re. clesiis, quotquot erant Alexandriae, Primo quidem iacra eorum vasa atque ornamenta abistulit: deinde mist pinu tuorum Theope tum omnibus siris faciat vi a nudavi