장음표시 사용
341쪽
-M frJ vasa sacra ecclesiae suae ad redimendos captiuos adhibuisse, legimus. Idem fecit, teste so ATE JJ, episcopus Anii ad redimendos e militum manibus captiuos Persamm, qui erant circiter septem hominum millia. Vnde etiam hoc discimus, quod in eiusmodi casibus non considerauerint, quam quis religionem profiteretur, sed tantum an inops &aertim nosus ac opis indigus esset. Simile exemplum habemus
in Cyrillo Hierosolymitano, cuius apud THEODORVM tu J & soZOME-
rὶ Postid. vit. Aug. c. XXlU. De vasis d aminicis propter captiuos di quamplurimos indigentes, frangi eonfl iri iubebat de indigentibus dispensari. Soerat. lib VI l. c. XXI. T.ουν δ'. 'AMεὐ- ον τηε 'M λει ---ro, αδ
-, απιπεμ ε βασιλῆ. Eo tempore Acacius Amidenus epucopus, pio qi: amopere perpetrato apud omnes Ulto magis inclaruit. Nam quum militea Κ mani captiuos Persarum, quos ipsi Maaenam Vastantes ceperant, regi Persarum restituere prorsus abnuerent, atque interim captiui, qui erant circiter ieptem hominum millia, fame consamerentur 2 quae res animum regis Periarum vehementer angebat, Acacius eam rem haudquaquam negligendam putauit. Conuocatis igitur clericis, qui sub ipso erant: Deus, inquit, nos et nec lancibus indiget nec poculis. Nam neque comedit, neque bibit, quippe qui nulla re opus habet. Cum igitur multa vasa , partim aurea, partim argentea potΓdeat ec-etelia ex beneuolentia ac liberalitate eorum, qui in ipsam adscripti sunt, conse taneum est, ut illorum pretio captiuos a militibus redimamus, eisque cibos su ministremus. Cum hare aliaque eiusmodi alta disseruiliet, vata quidem sacra conflari tui liti deinde pro singulis captiuIs pretio militibus persoluto, aliquamdiu eos aluit a tandemque viatico instructos ad regem Persarum remisit. v Thecui lib. II. e. XXVlI.- ων σελὸν, . --φηνε Κωνσανἀ o βασιλιοῦς,
vellem, quum Constantinus omni laude celebrandus, ad exornandam Himos isIymoriam ecclesiam Macario eius loci episcopo donauerat, ut ea indutus, diui
342쪽
Husibi id fit mentio, nccnon in episcopo quodam No- mine Deo gratiar, cuius caiitate in pati occasione demonsti a tam Praedicat vicTOR vri Nsis Γνί. Hic enim vasa sacra vendidit, tmilites Ro1nanor, in bello cum Vau alit captos, redimeret. Hoc tantum abest ut facrilegium vel iniusta alienatio haberetur, 'et Doecs aduersas facii legium latae hunc casum exciperent, licet natum praeterea alium, quicumque demum esset. Sicut ex lege Ius intimi videre est, quae ita fxJ habet: Sancimus, nemini J -
re farratissiniis rasse arcana ursa, vel Potes caelaraque donaria a ldiuinam resilianem neces Mia sunt, vel ad Nnditionem Dei ad epσ-
thecam vel ad pignus trabere, - EXCEP 1 A CAUSSA CAP ΓΠ I IAETIS ET I AMIS in locis, quibus hoe eonii Tir. Nam A necessitas fuse
rit in rede utione caprisionιm, tunc G ven lirionem praefata Inn rerum dis Mariun Ghypothecam e bigitorationes fieri concedivitis quoniam nouabsurdum es, animas bonituum quilliscumqtis vasis vel vestimentis pra r-
ri. Ciericorum paupertas ciusdem gcneris casus miserabilis erat: idcirco si annui ccclesiae reditus ad eos alendos non sufficerent, nec alia Via res necessarias cis prospiciendi esset; tunc
cessariis alimentis oest tuta, ad l Cyr llum v lvite epissi ovum oculos eoniecit reum autem pecuniX deessem, quibus subuerirri posset egintibus, Cyrillus thesa ros ecclesiae de lacra Vela diuendidit. ca tera. cina Victo . Vtici de persectat. Vandal lib. I. bibliothec. patr. tom. VI l. p. 1gr. cediti Mari,ari n. de Ia Bigne Par. MDLXL IX. p. i s . Poi haec fad tam eth mposicaare valentiniano Augiitho, Carthagimus eccosia post longum silentium cissisl tionis epis , ,pum ordinari, nomine De Tratiar - - - 1llo episcopo cons aeuiato factum eii peccatis vrs ntibus, ut urbem illam quondam nobilissimam aliaque famosani XU. regni tu, anno Geisericus caperet Romam. Et simul exii de regum Diuliorum diuitia cum popuIrs captiuauit. QEo dum multitudo e ptivitatis Africarrum attingeret littus, diuidentibus Vandalis S Mauris ingentem populi quantitatem, Ut m ri4 eii Barbaris, mariti ab uxoribus, liberi a parentihus separabantur. Statim sategit vir Deci plen.is α' cIarus uni tuba vase mi- π seria a mea vel argentea Mirabrare de libertatem de seruitute Barbarica Iiberare, & ut coniugula toedcra manerent di pignora senitoribus redderentur. d. Iulian. lib. l. tu. u. de ia Mia αccesti lus. LLI.
343쪽
canones quidam , J episcopo certa ccclesiae bona alienandi sive vendendi copiam faciebant, ut hoc modo praestiatissima vitae subsidia illis compararentur.
, Et id quidem communi episcopi eisuque clericorum consensumetropotitano vel quibindam episcopis prouinciri tu
opprobantibu . Ne qua vero Baias in ullo eiusmodi cassi admitteretur. iidem canoncs speciatim praecipiebant,Vt,si necessitas quaedam episcopum ad hanc viam extraordinariam ineundam adigeret, clericos primum suos tum etiam Inetropolitanum alioSque comprouinciales episcopos co n suleret ut de rei necessitate iudicarent,&num idonea catilla sic agendi suppeteret. Concilium quartum
Carthagi se s , Irrita o it , donatio episcosorum vel venditio, vel commaatio rei ecclesiasticae absq;ω connitu nita es si sciriptione Arari emtim. Et concilium quintum Carthagi tensi faJ ait: Si Hilua ne cessitas cogit, hanc inurnian. lam si e primati provinciae ipsu, ut eum flati is uramero episcosos u=n, et Prunm facian lavi fit, arbitrctuae. Et conciliaum Agathense s/J: quod si necessit./I co ta compugerit , DI pro ecclesia necessitate aut utilitate, vel in v fructu vel tu directa Deianione aliquid distrahatin', apud duos treme comprorunciales, vel vicinos epistopos e fisa, qua necesse sis vendi,primitus comprobctur. Talis erat legum e
clesiasticarum ratio, quamdiu episcopi eiusque clerici communi redituum ecclesiasticorum iure gaudebant. Nihil poterat alienari, nisi utraque parte consentiente,& metropolitano ac c-piscoporum prouincialium synodo comprobante. Vt adeo sumiama diligentia praecautum atque prouisum fuerit, ne Vel neces statis vel caritatis obtentu bona & reditus ecclesiae spoliarentur& deuastarentur.
υ Com. Carali. V. α IV. stom. II. p. Ivl6. placui , ut rem ecclesita nemn vina ctit. Quod si aliqua necessitas cogit, hane insiturandam esse primati prouinciae ipsus, ut cum statuto numelo episcoporum, Viriam faciendum sit, arbutetur. Concit. Agath. e. VI. tom. lv. p. i33 . selit. N in textu. et Conta Carth. lv. c. XXXll. tom. ll. conc p. rao a. a . .
344쪽
DE DIVERSIS LEGIBUS AC REGULIS, QUAE AD MUNERA, Vl TAM ET
CONVERSATIONEM VETERUM CLERICORUM ATTINENT.
DE HARUM REGULARUM EXCELLENTIA
GENERATIM, DEQUE RECTI EXEMPLI MORIBUS, QUOS AD EARUM PRAESCRIPTUM CLERICI CONFORMARUNT.
Christianarum retvIarmi excelgentia testimoniis gentilium comprobatu , 0 7sque inuis. Vobus libris antecedentibus de magna ecclesiae pru mitiuae cura, quam in exhibendis educandisque adfiici uin in inisterium idoneis hominibus adhibuit, deae r que pia in iis, quae magistratus ciuilis, tum ad eorun vitae genus honorandum & ab aliis distinguendum, tum ad eos ad sedulitatem in diuersiis suis officiis & runctionibus encitandum,in ipsos contulit, exposuimus. ReliQuum est, ut stendamus, quantam ecclesia quoque curam habuerit in sanciaendis necessariis legibus ac regulis, quae unumquodque corporis ecclesiastici membrum ad vitam munere filo dignam agemdam & ad explenda fimctionis suae officia obligarent. Ex his regulis multae ipsa natura sua tam excellentes erant, & tam sillae ac illicite ab illis, ad ovos attinebant, obseruabantur, ut nonnulli ex praecipuis christianae religionis aduersariis non possent, quin earum iniicerent mentionem, deque illis cum qu clam inuidia &-testimonium dicerent. Inter opera retiam celebratissima rcperitur epistola, ab ipso ad Arsarium G Mia sacerdotem scripta somΜ-o saJ etiam memorata , qua
345쪽
ipsi narrat, perspectum satis esse & exploratum, quid christi notum religionem potitsimum auxerit, humanitatem scilicet in rarinos & in sepeliendis mortuis sollicitam diligentiam &
stam morum grauitatem. Hinc mandat ei, ut tamquam summus in Gadaria pontifex in id incumbat, ut omnes istius reissionis sacerdotes sub ipso constituti eadem exerceant. Non fuse Icu, inquit, tu emiviodi sis: sed quotquot in Gadatia sunt sa-mines, tales esse decet. si 1m ω pudore tapetendo, ves persuadenti , bonos redde, aut a sacerdotati ministerio remoue ; si una cum μιν ibus Dei liberis ac famulis ad deos non accedant: sed arat seruos arat filios auseoniuger Galilaeas fustimant, qui σimpii sint erga deos impietatem religioni praeponant. Deinde singudor flaminer hortare , ut nec ad themtrum accedant, nec in tabernis bibami, nec artem Ulam aut opificium tumpe ac probrosum exerceant. Et eox quidem , qui obtemperauerint, honora adficer contumaces vero aspQ immorigerox expelle. Haec aperte &ingenue loquuntur, tantoque magis notanda sunt, utpote ore aduersarii cuiusdam prolata, quod christianorum clerici his temporibus ad nobilissimas regulas Vitam composuerint, in m neribus suis sedulitatem, in moribus grauitatem & modestiam, in indigentes liberalitatem,&in tota conuersatione' ac ratione agendi prudentiam ac circumsipeetionem ostendentes. Quod ut ad christiani simi in mundo propagationem & incrementum quam maxime spectabat: ita Iuliamu temperare sibi non poterat, quo minus iniquo ac livido animo hoc intueretur, & fi mines suos daemonicoIas eamdem sibi famam acquirere cuperet: hoc modo inuidiosam christianae religionis existimationem obsturatur , suaeque ethnicae, quam adamabat, superstitioni honorem splendoremque conciliaturus. Similia testimonia in
346쪽
AMMi1No M Rcgia iNo D J alusque de christian um antistitum istius temporis fiugalitate, temperantia, modestia & humilitate ha bemus; quae utpote calamo scripta gentilium&corum quidem, qui ne ipsis quidem imperatorious iacc epilaopis Itomnis , in maiori magnificentia rerumque copia vitam agentibus, pepercerunt, pro genuinis & fide dignis narrationibus de fuictis istis viris haberi possunt , quorum in VulguS nota probitas ab ipsis divinae religionis hostibus nihil nili Veritatem e torquere potuit. II IAa eLGortim ex iis V Πω chriseianis. quum ita sint, eo facilius istis panegyricis ac laudationibus credere potuerimus, quo Vetusti quidam scriptores christiani in clericos eorumque VirtutCS ac disciplinam genera
nostio de aetatis suae spiscopis ac presbyteris repsa sintat imaginem, sitiam mittas episcosos ii quiens, opumos viros , Ductumos-ψω cognoui, quam mustos preMI cros quam Hos diar nos σhuiusmodi ministras diuis uni sacramentonion , quorum virtus eo mihi mirasilia or e maiore praedicatione dignior Piactur, quo difficilius est cam is nix
Armnian. Marcel lib. X vn. p Irs Gronou i Lugd. MDCXC illo Qui esse poterant beati reuera, si magist idine urbis de ecta, quam vitiis opponunt, ad imitationem antistitum quorumdam prouincialium viverenti quin remor edendi potauiniue preeissime, inhias etiam iv. mentorum, es Inpereia a Dium Pectanti , perpetuo numini verisque eius cultoribus ut puros summe
ce Orig. contr. Celsum lib. III p. 3i6. edit. Cantabrig. MDCLXXVI. T.M.
347쪽
tipli i hominum gen re Gin Ula vita n entiore seruiaro. Non enim fana rect vis qurem sanandis hominil u Ini sunt. ine petienda sinit τι- tia in isti linis is curennsr, Ciprius toleranda, quae sedanda est pestilemtio. Qui plura de hoc generali clericorum charactere videre gestit, is antiquos consurat apologetas, in quibus ea characteiaribus christianorum generatim interteXta deprehendci; quorum integritas & patientia , caritas & probitas uniuersa ostedius erat partim institutionis partim melioris exempli ducum atque doctorum suorum, qui codem modo vivebant, quo docebant esse vivendum, & ipsi primum in illa semita incedebant, quam calcandam aliis commonstrabant. Quae res doctores christia nox
tanto magis supra gentilium philosophos evehebat. Nam philosophi de virtute quidem, quod ad theoriam, egregie & loquebantur & scribebant nihil vero eorum, quae dicebant,
praestabant ipsi. Facundi erant, Obseruante MiNVcio G, aduer
sus in vitia; quum contra plillosophi christiani non habitu sapia
entiam fed mente praeferrent. Non eloquebantur magna sed vivebant; atque ita glotiabantur, se consequutos, quod philo-λphi pagani summa intentione quaesiuisiciat nec inuenire pol issent. Geriinivs VJ ex eodem capite de gentilium philoso
Minue. Octav. p. ii . edit. Oxon MOCLXX vlu. p. 4 .edit. HalencMDCXC,X. philosophorum supercilia contemnimus, quos corruptores& adulteros nouimus, di tyrannos, & semper aduersus sua V tia facundos. Nos non habitu sapientiam, sed menre praeferimus; uou eloquιmur metuo, Ied inuimus gloriam uxnos consequutos, quod isti uunma intentione qu siuerunt, nec inuenire pol
ID Lactant. lib. IV. e. XX lu. totat g Naaianz. inucct. l. in tuli an. c P.--3. IOI. ror. Io'. edi Par. MDCXXX. ιό) Tettuli. O polos. e. XLV l. tot co Cyprian. de bono parient p aio. p 212 edit. Par. MDCLXVI. Hane paris itiam a se sectari philoi phi quoque profitentur, sed tam illic patientia falsa es , quam A: falsa sapientia est. Unde enim vel septem esse vel patienν podit, qui nee sapientiam, nec parientiam Dei nouit Si sapiens tua est, qui est humilis Be miris , philosophost autem vιdemus nec humiles esse nee mites, sed sbi multum placentes - - - Nos autem, qui phia ophi mm verbia sed fa- mr sumtiyp nee vestitu sapientiam se sed veri te praeieramus; qui virtutum, eonsscientiam magis quam iactantiam nouimus; qui non loquimur masna, ned uimus; quasi serui de eultores Dei pationnam, quam. an Misterus caelesti his
sitimus, As:viis spiritualibus praebeamin, i ter
348쪽
menta facile potuissent infringi, nisi christiani doctores genera. tim homines de meliore nota &istis flagitiis liberi fuissent,quibus
aduersam partem insimulabant. Exceptiones quaedam speciaIiores bon ue eorum exsimationi gran
generatim habebant, non derogant.
Pauca quaedam exempla hominum, qui his optimis tempori is ossicio suo christiano indignam plenamquc publicae ostensionis vitam egerint, inueniri, inficias ire non possumta. Querelae a viris bonis factae, ut aliud nobis persuadeamus,haud
Permittunt. CYPRimvs & Evs Enivs f IJ quorumdam tum clericorum tum laicorum vitia deplorant, eaque caussis adnumerant, quae diuinam prouidentiam ad immittendum ccclesiae edas easque dirillimas probationes, persequutiones videlicet θροcianam & Diocletialiam, commouerint, ut hac ratione l0lium atritico expurgaretur & haec flagitiorum ac fraudum atrocilas, cui ordinaria disciplinae ecclesiasticae remedia, quae erat ist0ta' temporum iniuria, mederi non poterant, emendaretur. Si
Cyprian delapsis p. ii p. 363. o. edie. eirae Dominus probari fan illam a Mi voluit, Be quia traditam ii obis diuinitus disciplinam pax longa eomim i iacentem fidem di pene dixerim dormientem. censura caelestis erexit: cum dinos peccatis nostris ampluis pati mereremur, clementiissimus Dominus sic cosa moderatus et , ut hoc omne , quod gelhum es , exploratio potius quam quutio videretur. Studebant augendo patrimonio singuli; ct obliti quid c d dentes, aut stib apostolis ante fecissent, aut semper lacere dcbe: ent, iussis lis cupiditatis ardore ampliandis facultatibus ineub bant. Non in sacerdo religio deuota, non in ministris fides integra, non in operibus inliserico b/i non in moribus disciplira. Corrupta barba in viris, in seminis forma iv x3 Adulterati post Dei manus oculi, capilli mendacio colorati. Ad decipitu corda simplicium callidae fraudes, circumveniendis statrihus subdola voluntκη Iungere cum infidelibus vinculum matrimonii. prostituere gentilibus Christi, non iurare tantum temere, sed adhuc etiam peierare: praepoli ' Perbo tumore contemnere, venenato sibi ore inaudicere, odiis pertina ibio visem diis re t episeopi plurimi , quos & hortamento esse oporari famis exemplo, diuina procuratione contemta, procuratores rerum saecularium is derelicta cathedra, plebe deserta, per alienas prouincias oberrantes, nes μ' nia quaestuosis nundinas aucupari. Esurientibus in ecclesia fratribus no' sit Dire, habere argentum largiter velle, fundos insiditas fraudibus rapere, H multiplicantibita sentis augere. Metera.
o Euseta lib. via. c. I. P. 1 '. tota
349쪽
κgN vs LM, & Η iERON YM Vs 9J de quibtisdam aetatis suae clerticis secerunt, quorum vivendi ratio corrupta & munere suo im digna fuit. Et mirum sane esset, si non singula saecula inius modi aliquot exempla morbidorum membrorum in tam vasto hominum corpore silppeditarent, siquidem inter ipsos apost Ios M. ιυ quidam fuit. Sed tum considerandum est, quod paucae istiusmodi exceptiones bonae, quam Vcteres clerici generatim sibi acquisiverunt, existimationi non derogent. Quid, quod i, is horum hominum errata multis egregiis legibus & regulis e disciplina ecclesiastica, quas his temporibus synodi prouincialas stat runt, dederunt occalionem: ex quibus sequentem
doehema optima eth. Duis, quod opus est mode itia: δe tu procul ab hoe se, - avone recedis & rhetoriearis , nullo prohibente v xbis dissiliens , sed te meline iuie. in uit, qui operibus Meri. Non enina sic insident animae verba quam pera. Quoniam si non bicium s opus boaum. non solum non proderis loquenodo sed etiam plus nocebis, utiliusq- fuerit tacere. Quare i Rria opus miri proponis, ae si impossibile foret. Cogito enim mecum a Si tu, qui tanta lo. queris, non facis, inulto magis ego venia dignus Tm, nihil tale dicens: I circo inquis prophetae Perestπι inquet Dent i Ut quisi ιν minoi ms sic times measy Maius enim hoc damnum , quando bene quis do e vel bis, reve ibM. impugnat. H- -ονν- ντ αμψω maiarum etii s
cn Nagiana. eam. Cygn. de vise Asom. I. p. 3o .B. Turpissimum erat, morum ina fidei caupotium an mero eaer quorum alii nee res erant eorum, ora imbutorum scitiae fuerant, de aliud nihil animo voluebant, quam ullas des sindolis rationum depravationeret alii ab aratris venerant, adusta a sola d alii a Iisone, vel bidente torum diem o a quiescenter alii reman exercitiuue ditiqueis rant, redolentes adhue s minam. vel cor fcedatum cicatricibus habentes, populi gubematores ac militum. caetera.
350쪽
narrationem, quae de Vitis & laboribus Vcterum clericorum a
git, summatim confutas. IV. Catalom quorumdam veterum scriptorum, qui de Uieiis eloi
Flisce praestantissima veterum scripta' iungere lector potaeit, quae ex instituto hoc argumentum tractant: cuiusmodi sunt
quo caussas exponit, ob quas in Pontum fugerit , posteaquam presbyter creatus fuisset; in quibus omnibus clericorum ossicia egregie depinguntur. Vel si quis ea vivis quibusdam exemplis& archetypis speciminibus perfectionis, quae animo peniti quam nudae regulae insident, illustrata videre malit, is excellentes istas episcoporum, qui in primitiua ecclesia maxime emia nuerunt, virtutes ab optimis istius aetatis scriptoribus ad viuum expressas consulat. Galis, verbi gratia, est vita Ignaria a cis
stio Nussino scripta; in quibus omnibus-genuina christianorum cpiscoporum idea & character in lucem expositus & cum hoc quidem Ductu descriptus est, ut quis non nudas regulas legat, sed eas ipso usu& exercitatione expressas videat. Praecipuae existis orationibus in utroque genere in linFam nostiam Anglie mam aliorum sp Opera iam translatae & longiores sunt, quam vi huiusmodi dissei lationi, quae diuersa ab istis utitur methodo, inseri possint. Quocirca ex illis eas tantum Obseruationes e cerpemus, quae publicis di uniuersalibus ecclesiae, legibus s quas sequentibiis capitibus enarrabimus) consentirint, caeteris citrioli lectoris diligentiae & disquisitioni relictis.