장음표시 사용
401쪽
Transeo iam ad ea explicanda quae ex Dei Sive entis aeterni et infiniti essentia necessari debueiunt Sequi non quidem omnia infinita enim in sinitis modi ex ipS debere equi pari. I. prop. I 6 demonStravimus), sed ea S0lummodo, quae nos ad mentis hi manae eiusque summae beatitudini cognitionem quasi mauu
I. Per corpus intellig0 modum, qui Dei essentiam, qua tenus ut re extensa conSideratur, certo et determinato modo ex primit id pari. 1 prop. 25. 0rollar. II. Gessentiam alicuius rei id pertinere dico, quo datore necesSario ponitur et quo Sublato re necesSario et0uitur vel id, in quo res, et vice Versa quod Sine re nee eMe nec concipi poteSt. III. Per id eam intelligo menti conceptum, quem menSlarmat, propterea quod res eSt cogitans. EXPLI c. Dico potius conceptum, quam percepstionem, quia perception is nomen indicare videtur, mentem ab obiecto pati. At conceptu actionem mentis eaedirimere videtur.
404쪽
IV. Per idea in adaequatam intelligo ideatu, quae, qua tenus in se sine relatione ad obiectum consideratur, Inue verae ideae proprietate sive denominationes intrinsecas habet. EXPLIc. Dico intrinsecas, tit illam secludam, quae eatriu- Seca,St, nempe convenientiam ideae cum suo ideato. V. Duratio est iudesinita existendi continuatio. EXPLIC. Dico indesinitam, quia per ipsam rei existentia naturam determistari nequaquam potest, nequct etiam a cutiSacisci onte, quae Scilicet rei inlatentiam necessari ponit, non autem tollit.
VI. Per realitatem et persectionem idem intelligo. VII. Per res singulares intelligo res, quae sinitae Sunt et determinatam habent existentiam. Quod si plura individua iuuna actione ita concurrant, ut omnia simul unius essectus sint cauSa, eadem omnia eatenu ut unam rem Singularem considero.
Ι. Hominis essentia n0 involvit necessariam existentiam, hoc St, ex naturae ordine tam fieri potest, ut hic et ille homo egi Stat, quam ut non exi Stat. II. Homo cogitat. III. Modi cogitandi, ut amor, cupiditaS, Vel quicumque n0mine assectu animi insigniuntur, non dantur nisi in eodem individuo detur de rei amatae desideratae etc. t idea dari poteSt, quamvis nullus alius detur cogitandi modus. IV. Nos corpus quoddam multis modis assici sentimus. V. Nulla res singulares praeter corpora et cogitandi modos sentimus, nec percipimus. Postulata vide post propositionem 13.
PROPOS. Cogitat in attributum Dei isto sive
Deus est re cogitatiS. DEΜοNSTR. Singulares cogitatioues sive haec et illa cogitatio
modi sunt qui Dei nalia ram certo et determinato naudi uiniunt
405쪽
per coroll. pr0p. 25. pari. I. . Competit ergo Deo per desin. 5.part. l. attributum, cuius Onceptum Singulares omnes cogitatio Des involvunt, per qu0d etiam concipiuntur. Est igitur cogitatio unum ex insinitis Dei attributis, quod Dei aeternam et infinitam essentiam exprimit vid. desin. 6. part l.), Sive Deus est res c gitans q. e. d. SCHOL. Patet etiam haec prop0Sitio ex hoc, quod nos p0S- sumus en e0gitans infinitum concipere. Nam quo plura en cogi tans potest cogitare , eo plus realitatis Sive persectionis idem continere e0ncipimus. Ergo ens, quod infinita infinitis modis cogi lare potest, est necessario virtute cogitandi infinitum. Quum it que ad solam cogitationem attendendo ens infinitum concipiamus, est necessario per desin. 4 et 6 pari. I. cogitatio unum ex infinitis Dei attributis, ut VolebamUS.
PROPOS. I. Ex tonsio attributiani Dei est, Sive
Deus est res Sten Sa. DEΜΟΝsTR. huius eodem modo procedit, ac demonstratio praecedentis pr0p0Sitionis.
PROPOS. III. In Do datur necessario idea tam eiuS
QSSentiae, quam ninium, quae e ipsius essentia neceSSari SequuntUr. DEIIONSTR. Deus enim per prop. l. huius infinita infinitis m0di cogitare, sive quod idem est per prop. 16 part l. ideam
Suae essentiae et omnium, quae necessario ex ea Sequuntur, O
mare potest. tqui omne id quod in Dei potestate est, neceSSario est perprop. 35. part l.). Ergo datur necessario talis idea, et per pr0p. 15. part l. non nisi in Deo; q. e. d. SCHOL. Vulgus per Dei potentiam intelligit Dei liberam voluntatem et tu in omnia quae sunt, quaeque propterea communiter ut contingentia considerantur Deum enim p0testatem omnia destruendi habere dicunt et in nihilum redigendi Dei porro tentiam cum potentia regum saepissime comparant. Sed hoc in Poroll. 1 et 2 propos. 32. part l. resutarimus et pr0p. 16 pari. l. StendimuS, Deum eadem neceSSitate agere, qua Se ipSum in Spinora I. 5
406쪽
telligit hoc est, sicuti ex necessitate divinae naturae sequitur Sicut omnes uno ore Statuunt , ut Deu Se ipsum intelligat, ea dem etiam necessitate sequitur, ut Deus infinita infinitis modis agiit. Deinde prop. 34. part l. ostendimus, Dei potentiam nihil eSSe praeterquam Dei actuoSam SSentiam adeoque tam nobis impossibile est concipere Deum non agere, quam Deum non eHe. Porro si haec ulterius perSequi liberet, p0SSem hic ulterius ostendere, potentiam illam, quam vulgus Deo amngit, non tantum humanam esse quod ostendit Deum hominem , vel instar hominis a vulgo concipi), Sed etiam impotentiam involvere. Sed nolo de
eadem re toties sermonem instituere Lectorem Solummodo te rum atque iterum rogo, ut quae in parte t. ex pr090S. 16. Sque ad mem de hac re dicta sunt, semel atque iterum perpendat. Nam nemo ea quae V0lo percipere recte poterit, niSi magnopere caveat ne Dei potentiam cum uviana regum p0lentia vel iure confundat.
PROPOS. IV. Ideamoi, o qua insuit infinitis mo
dis Sequuntur, unica tantum OSSO OteSt. DΕΜοNSTR. Intellectus infinitus nihil praeter Dei attributa eiusque assectiones e0mprehendit per prop. 30 pari. 1.). Atqui
Deus est unicus per coroll. 1. prop. 14. pari. 1.). Ergo idea Dei, ex qua infinita infinitis modi sequuntur, unica tantum eSSe potest; q. e. d.
PROPOS. V. Esso serinato id earum Deum, quate uti S
tantum ut res cogitans Consideratur, Pro cauSaagra OScit, et non quatenus alio attributo explicatur hoc est, tam Dei attributorum, quam rerum singularium ideae non ipsa ideat sive re percepta pro causa efficiente agno Scunt, Sed ipsum
Deum, quatenu PS res cogitans.
DEΜοNSTR. Patet quidem ex prop. 3 huius. Ibi enim concludebamus, Deum ideam Suae esSentiae elimnium, quae ex ea neceSSario Sequuntur, larmare p0SSe ex hoc S0lo, nempe quod
407쪽
Deus est res cogitans, et non ex eo, quod sit suae ideae obiectum. Quare esse formale dearum Deum, quatenus est res cogitanS, pro causa agnoscit. Sed aliter hoc modo demonstratur. Esse formale idearum modus est cogitandi ut per Se notum), hoc est per coroII. prop. 25. part l. moduS, qui Dei naturam, quatenus est re cogitans, certo modo exprimit, adeoque per prop. 10 part l.)nullius alterius attributi Dei conceptum involvit, et consequenter per ax. 4. part l. Duiliu alterius attributi, nisi cogitationis, est effectus. deoque esse formale dearum Deum, quatenus tantum ut res c0gitans c0nsideratur etc. q. e. d.
PROPOS. VI. Cuiuscumque attribuit modi eum,
quatenus tantum sub illo attributo, cuius ni odi sunt, et non quatenus sub ullo alio consideratur, pro causa habent.
DEMONSTR. Unumquodque enim attributum per se absque alio c0ncipitur per prop. 10 part l. . Quare uniuscuiusque a tributi modi conceptum sui attributi, non autem alterius invo xunt; adeoque per x 4. part l. Deum, quatenus tantum sub illo attributo, cuius modi sunt, et n0 quatenus sub ullo alio consideratur, pro cauSahabent; q. e. d. COBOLL. Hinc sequitur, quod esse sormale rerum, quae modi non sunt cogitandi, non Sequitur ideo ex divina natura, quia res prius cognovit Sed eodem modo eademque necessitate resideatae ex suis attributis consequuntur et concluduntur, ac ideas ex attributo cogitationis consequi ostendimus.
PROPOS. VII. Ordo et connexio dearum idem est,
ac ordo et conneXio rerum. DEΜοNSTR. Patet ex m. 4. pari. 1. Nam cuiuscumque ea sali idea a cognitione causae, cuius est effectuS, dependet.
COROLL. Hinc sequitur, quod Dei cogitandi potentia aequalis est ipsius actuali agendi potentiae hoc est, quicquid eci finita Dei natura sequitur sormaliter, id omne ex Dei idea eodem ordine eademque connexione Sequitur in Deo obiective. 15.