장음표시 사용
31쪽
si. B. N I H V S I I P R O L O G v s.' L probatum unquam fuisse, miraculo quopiam divino ; quod ta men esse necessarium, ubi subditus, jussu Numinis in religionim negotio deficiens a superioribus, convincere hos h concessis nequit, constat apertissime. Unde miseret me ipsorum illarum vestratium, ita sibi suisque adulantium, & monita nostra, qui ab omni parte bene eis volumus , fidissima aspernantium, ex quo putant, se esse eum nihilsint, frustra inclamante Salomonet Nesissapios apud temetipsum ς frustra intonante idem Ap stolo, & jaculante fulmen hoc: Nolite errare; Dem non irridetur. Sed missos jam illos faciamus. Deus Celsitudinem tuam, squae, scio, libenter audit Catholicos, rem ipsam proloquentes quam sneerissime fidelissimeque, cum sibi addictis Sc amatis universis ac singulis, aeternum beet. Dabam v xx Februar.
32쪽
. Ex Monumentis Graecis.sYNOPs I S.Iπηυμου in siriptionem huim opustuli ; r. Non memorum hane fabulam Larini, qui adduci maximesolent contra Catholicos;
II. Non Marianus solus ; III. Non Sigeberius Gembi censis ι xv. Non MMinus Polonus ; V, vI, VII, VIIT,IX, X. Ressium Graeci; nolim 3 Metrophanes Smyrnam; x m. Stylia , cum abisplurimis ; XI v, xv, xvi. Confantinopolitana Ecclesia, XVIT, xVIII, XIX, xx, I. Imp. Michaellenius, XXII, XXIII, XXIV. perator Mishael alter, o Leo Achridanus; xxv. x non mi quatuor; XXVI, XXVII, XXVIII, XXIX, XXX, x x T. Nec ossicit Bartiam ς Tarcem Schi MicisDeci a*; XXxIv, xxxv. Rest i cst Latini, siculo nono, decimo, undecimo, duodecimo ; XXXVI, xxxv II. Latini sely, qui memorant, nitasseverant; xxxv III. Contrafabulamscriptores nuperi ue XXXIX, M. E jactitante nobis Ioannam Papisiam fabula,
vere fabula , & haereticorum impostura, plures ex recoetioribus, nonnulla, levia illa quidem & incomta & ab omni verisimilitudine aliena, titubantium in morem, tradiderunt. Hi nullum ad hoc pondus habent, cum
33쪽
nec auctoritatem habeant, quam vel natura vel tempus affersi De haereticorum nugis non laboro et ad fidem quippe facieti. dam, minime ab homine nobis infenso testimonium sumendum est: &, ea qua construuntur facilitate, eorum mendacia destru-
cta corruunt. 1ΙΙ. Si qui sunt, qui veterum testimonio nugas haste probare
nituntur,ad Marianum Scotum, Sigebertum Gemblacensem, ac Martinum Polonum, tamquam hujus rei assertores, se reserunt; ' sed inani conatu. nusquam enim auctores hi tale figmentum,
quod ne simniarunt quidem,scripserunt; etsi hostium fraude in
eorum historia innexum deprehendatur. III. De Mariano Scoto, vide Notatorem in Metropolin
tam illam typographi Francosurienses eraserint; Miraeum in Chron. Sigeberti; Nicolaum Serarium in Moguntiacis; Flori- mundum alios. Nec leve est argumentum, nullum ex fabellae hujus assertoribus post Marianum, in suae sententiae patrocinium, illum laudasse. IV. De Sigeberto vide eundem Miraeum ibidem, Ioannem Molanum, Alanum Copum, Dialog. I, cap. v III, Sustridum Petrum, Annotat. in Chron. Martini Poloni. Non levis est pro nobis conjectura, Vincentium Bellovacensem, Spec. histor. lib. Xxv, cap. xxxv I, & Gulielmum Nangiacum in Chron. qui Sigebertum, in historia praesertim horum temporum, de verbo ad verbum bona fide descripserunt, Ioannae Papissae neque persem itum meminisse. σV. Unus omnium reliquus erat Martinus Polonus, ius commenti hujusce auctor: ideoque a pluribus scriptoribus male habitus ; etsi immerito. Chthnicunt ejus ab aliis pessime corruptum fuisse olim, deprehenderat Sustridus Petrus; ideosue fide
M. S. codicum emendatum , in melioremque formam , ut ipleasserit, redactu, edi curavit Antuerp. apud Plantin. M DLXXXIV. Verum Ioannem Papissam in ejus historiam ab aliis intertextam fuisse, ope illorum codicum, vel aliorum, nusquam deprehenderat ; quare, nihilo immutato, fabellam hanc, ut erat, publicavit e notavit tamen, codices M. S. quod & verissimum est, neque excuses omnes neque singulos inter se congruere, & in codice Tongerlocnsi M. S. nec numerum nec nomen haberi in ca-
34쪽
C o N F v Τ A Τ Ι Ο F A B V L AE. , s. talogo Pontificum, sed Leoni praecedenti historiam ejus, veluti fabulamentum, appendicis loco adjectam. VI. Exemit dubitatione omnem Vrbanus VIII Pont. Max cujus nutu & au icio, omnia sibi felicia faustaque universus te rarum orbis sentit . quippe illo auspice, prudentiae radio omnia collustrante, res humanas divinasque rectissime regi cernimus ;pleraque etiam, temporis vitio vel fraude hominum absumpta, occultaq; in apertum venire. Quod multis aliis manifestum fit;
sed eo praecipue, quod, dum imposiores insolentissimi libellum de hae fabula in Christianorum perniciem lingua Italica editum
publicant, tres auctores, sub felici tanti Principis auspicio, longo terrarum tractu distracti, dispersique in varias partes,per tot secula in lineis latebrisq; latitantes,lucem aspiciunt uno eodem que tempore, ut ita dicam, Romae; quibus potissimum hacchaereticorum fraus detegitur, imposturaque disploditur a Martinus Polonus scilicet, Photius Patriarcha Constantinopolitanus, in ter libros ab Episcopo Lollino Summo Pontifici legatos;& Metrophanes Smyrnaeus,una cum bibliotheca Palatina Romam advectus : qui in bibliotheca Pontificia antea minime reperiebantur. Isti tres ex composito in dictum commentum veluti conspirantes, & Vrbano Pontifici uao ore applaudentes , Vaticanum ascendunt, haereticorum deliria jugulaturi. VII. Urbanus itaq; bibliothecae Vaticanae, quam antea muiatis peregrinorum auctorum manuscriptis codicibus, iisque vetustissimis optimaeq; notae, auxerat, codicem Martiniani Chronici asservandum dederat. Erat ille antiquissimus omnium, qui in dicta Bibliotheca antea erant,char inere non ineleganti, multis tamen in locis, propter vetustat'. ;, visum fugiente. In eo h storiae Pontificum dextra, laeva Impera orum , ita interstinctae
legebantur, ut, quid quoq; anno Pontifices, quid Imperatores, quid exteri egistent, unico aspectu poneretur ob oculos. Post praefationem, a Natali Christi ad sua usque tempora historiam prosequitur. In eo nihil de quatuor majoribus regnis,Vrbis Romanae exordio; nihil de Urbis portis, plateis, templis, regimine, aliisque fabulamentis, quibus Chronicon illud male audiit, pessumque dederat auctoris nomen et sed omnia plana, & recta. UII I. Ex quo manifestum est, Chronica, quae sub Martini nomine, vel typis vel scripto circumseruntur,ab integritatis sepc a gradu,
35쪽
/LEONIS ALLATII gradu, aliorum imperitia vel negligentia, utinam non malevo- lentia, deturbata fuisse. Unusquisque enim, quae ipse digna memoria judicabat, addidit, erasitque quae sibi indigna lectu videbantur.
IX In integerrimo itaque hoc exemplari, post vitam Leonis IV, trulla fit Ioannae Papissae mentio ; neque ex fama aliorum,neque in margine, eadem vel aliena manu ,icripta. Et, si totum pem legeris, nullum de hac re verbum invenies,neque aliorum industria quidquam erasam; quod e serie rerum, & pagellae tractu, clarissimum est; cum Leonis vita in una pagina non finiatur, sed alterius sequentis superiorem partem occupet e post quam immediate Benedictus tertius, patria Romanus, sequitur, & dein-αeps inholaus primus. E quibus jam evidens est, totum hoc ab initicis Martiniano Chronico fuisse innexum ; tantique codicis ope, levi suffultum patrocinio mendacium cadere,quod non Martinum, sed alios veteratores,quorum nulla fides esse debet, agnoscit. X. Perpende , lector, silentium illius temporis scriptorum, qui de commento hoc ne verbum quidem e quod nusquam tacuissent quin, ni pudor de rerum humanarum reverentia continuisset, audacter impudenterque fuissent amplexati, quando illos non puduit, atrociora in Romanam Ecclesiam machinari, prodigiosioribusque mendaciis conitatis palam mentiri. XI. Photius Patriarcha C. P. mortalium omnium scelestissimis, uno verbo ζωούων, turbat eodem Hlo tempore, quo Ioannes iste Anglicus fin tur, totam orientis oram, atque, ad defectionem contra Romanos Pontifices; omnes compellit; quod ut assequatur facilius, & ore & calamo , factisque etiam immanissimis, in eos, non mendacia, sed prodigia tentat. Is dum lib. x de Spiritus Sancti processione adversus Latinos agit, cujus
illud est principium, Eν σπου οἰχ-ει Mν οἱ ελε&οι--ἐοπο -- οι λογοις, A ων εἱ et φρῖς κα ατα τα π τά- -κα-: Pontifices Romanos,illo tempore, quo ipse vivebat, Romanam Ecclesiam regentes, enumerans, non sine maximo Eorum sanctitatis, prudent ae, doctrinaeque elogio, ad quod, velut aspis, licet invitus, vi trahitur veritatis, quod libens , odio in illam Sedem, obticuisset, nullaiy inter eos hujusce mulieris, quae Papatum ambierit, facit mentionem, sed disertionis verbis
36쪽
CONFUTATIO FABULAE. 3 Leoni quarto Benedictum III subdit; cujus successores Ioannem& Hadrianum fatetur. En illius verba;
ri, S nondum secunda generatis praeteriit, nobilis iste Leo, qui et mi
FHεν. es mitu, ta mansuetus, Ucetisse certaminibus istus sine vim Benedicitus, pin eum t Leonem ) in Archieratico throno seu reser,iae idem V ampis tendo S confirmando haud secundus esse nitebatur, licet tempore secundus esset. His addit in Nicolaum Pontificem, Benedicti succetarem, etsi tacito nomine, jurgiae postremo Ioannis, Est Hadriani meminit. Quis crederet, procacisi,mum hor em, vel levissimae siuspicioni obnoxium, haec tacui L. se Θ quem in ipsis etiam Pontificum penetralibus venales habuis. se delatores, qui de omnibus illum certiorem redderent, verisi- mile est. Medius potius dirumpi miser maluisset, quam naeniam hanc, ita Pontificum gloriae perniciosam, tarere. XI I. Et hoc Photio, turbulento homilii, majorum negotiorum pondere vexato, quasi incauto, quod tamen re aliter se habebat, semel excidit Perpetua est illi, & semper una, quam supra posuit, Pontificum Romanorum series ς & Leoni Benedi- ctus successit. In tractatu enim contra Latinos , Spiritum Sanctum tantum a Patre procedere, non item ex Filio, cujus ille est .
deinceps Romanae Ecclesiae Antistites, Graece inter saera MusarumΡ- lemnia, Romae, aliisque Ecclesim Romae subsectis, si ei Symbolum rec
rari, lege lata, sanxerunt. XIII. Metrophanes Smyrnaeus, alius tunc eodem tempore Romanae sedis impugnator,Pontificum sui temporis catalogum,
37쪽
3g LEONIS ALLATII processione conscripsit, conficiens, Benedictum immediatum 'Leonis succetarem agnoscit. Βενελίγ ο- ῶνον, Leonem, T Θρόνου, Benedicti succe res, Nicolaum, Hadrianum,Ioannem commemorat: de Ioanne Papa foemina ne
verbum quidem ; quod ,vel levissimo rumore percepto,fecisset. Ex horum dictis satis patent optimi tunc in Ecclesia Pontificum mores, Christiana prudentui, religio immaculata, vitae ratio integra, ab hostibus etiam praedicata. XIV. Iisdem cum Photio & Metrophane temporibus, pius, de veritatis Catholicae tunc, cum haec scribebat, contra Photianos assertor, Stylianus, NeoCaesareiae Euphratesinae Provinciae Episcopus,epistola, quam una cum Episcopis,qui cum eo erant, reliquisque Presbyteris, Diaconis Ecclesiae Constantinopolitanae, omnibusq; ad orientem & occidentem Coenobiorum Prae' sectis, Presbyteris, Monachis, & Anachoretis, ad Stephanum Papam miserat , in qua fraudes, dolosque Gregorii Syracusani, Petri Sardorum, Eulam pii Apameae Episcoporum, 'serumque factionis Photianae, prosinuitur ; Benedictum Leonis successo- . rem agnoscit. 3, inquit, fi Λεον-
de beatissimo Pontifice ex humanis sidiato, illi, loquitur de Gregorio Syracusano, & sectis, primum ab Ignatio Byzantii, secundo Romae a Leone, quidquid alii dicant, excommunicatis, eXauctoratisque, rur1um Benedi Io Pontifici Romano, qui Leoniseuccessit, de iisdem rebus molest iurunt. verum sancitissimuὸ Benedictus, re diligenter examinata, sententiam adversim istos,ut IPasim istam tulerat, pronunciavit. . V. Ad optimam praeclaramque praedam hic veluti cumulus accedit, non unus hic auctor, vel alter, vel tertius, μυρμηκια--nς Stylianus ipse est, caeterique omnes consortes Episcopi, Presbyteri, Diaconi, oriuntis & occidentis Coenobiorum Praesides, Monachi, Anachoretae,numerus pmpe
38쪽
re apertissima,s fuisset, palam mentiri, tot oculi in meridie non videre, tot ora, tantum scelus, famaque jam divulgatum, contrucescere niutiquam potuissent. Paucis multa imposueris ; rem aliter ac gesta ut, sed paucis, obtrudes: at, multis te probando, multos ut fallas, fieri omnino nequit. Non omnes aequa ratione & animum vincere, & iracundiam cohibere,aut affectus suos moderari possunt, ut simili studio ad omnia incendantur; pra sertim si libertas omnia agendi dicendive sit. XVI. Audivimus Stylianum,pietatis & veritatis amatorem: eundem audiamus & hostem. Fortasse enim antea, amicis adu'lans, laudes exposait, opprobria conticuit. Septimo post anno a data epistola, stolide per amicos & cognatos inflatus , relicto veritatis tramite, in contraria versus dogmata, cum Photianis secietatem iniit, dc Romanae Ecclesiae oblatravit. Non habuit quod illi objiceret, praeter inconstantiam doctrinae, sententiarumque pugnantiam. Scribit enim, Stephanum Papam , in eadem re & epistola, contraria scripsisse ; ut qui in prima epistolae parte, jure Photium ejectum ; in postrema, eundem pro legitimo Antistite habendum, affirmet. Vir iste, satis petulans, nusquam fabellam istam de Ioanna, si fuisset, occultasset. Illa pe audacius suas partes potuis et tutari. VII. Quid plura Constantinopolitana Ecclesia, illo ipse fere tempore primo Formosi anno, post annos triginta tres,non privatim, sed publice, & in triviis, ut ita dicam, solemni inscriptione omnibus testatum facit, nullum alium post Leonem, nisi Benedictum , in illo throno sedisse. Qilippe in Embolo, seu
porticu magnae Ecclesiae, literis omnibus patentibus, dum v x xx incum. Synodi breviarium affigit haec etiam aliis testata voluit:
39쪽
P-ης, ΛεονΤρο, Βενελίου,--ννου,-Amtρου, se Φορμο O. Photius quadraginta quimque a is, Mikodiernum que diem, palam anathemate feritur a Leone Papa, usi que - Formosum. Nam annos undecim anathematiarior sicMinis NMicus, tamquam quicum Gregorio Syracusano exauctorato anathem xi toque communicinet, et alios triginta quatuor, postquamsacris in iratus eii. Etenim Leo Pontifex, et Benedictiώ, cti Nicolaus, Gre --m propter varias causas a themate damnabant. Hi vero Photiinia damnato consecratiniar, cum propter alia i -facinora , tum quia sacru a Gregorio esset initiaim, anathematietatura novem Romanis
Pontificibus, Leone, Benedicto, Nicolao, Hadriano, Ioanne, Masrino, Hadriano adtero, Stephamo, G Isermost. XVIII. Nota, lector, tempus, quando haec scribuntur; Formosi scilicet anno primo, - μερον, ad hodiernum que diem. Et infra: - ἀναλμοί Pέ - ακυζως-π. .e, Anathemati tos a Patribus ad hunc usque diem trige-'simo sexto anno post dictam fabulam. secundo,inter horum annorum numerum non contineri annos illos, quos tribuunt dictae Ioannae. quos , si clarissime demonstravero, omnino non esse,
Ioannam , quae illis annis dicitur vixine, fuisse ; quos si reliquis Romanorum Pontificum addas, anni excommunicationis Photii non erunt quadraginta quinq; , 'd qu raginta septem, & amplius. ut auctor vult hoc loco, M
Iutra per omnes quadraginto quinque a nos. Hoc assequendi illa erit rati' cortissima. Primo Leonis anno, Methodio Patriarchae saccedit Ignatius. L, in Patriarcham consecrandus , ne initiationi suae interesset Gregorius, de maleficiis reus factus, alio amandat. Interea per otium causa ipsius diligentei cognita,exauctorat ipsum, unaq; cum eo asseclas & familiares, & inter eos praecipuum Photium, laicum. Anno primo Nicolai, Ignatio a sede deturbato sebr'gatur Photius ad illa usque tempora laicus,spatio sex dierum initiatus, & consecratus Patriarcha per Grego-Tium excommunicatum & mouot turbas in Ecclesia. Quare Ita mensiurandi lant hi anni. A primo Leonis, ad primum Nic Iai, annos undecim tantum suisse, ςxpresse docet illius temporis verissimus 'riptor Nicetas in vita Ignatii. ndecim ut ursenis annis Ignatim ab occupata primm Ade constantinopolitaria omni
40쪽
CONFvΤΑΤ Io FABULAE. 4rratione conrum, &c. A primo Nicolai ad Formosum reliqui triginta quatuor numerantur si duos annos, & menses Papissae a des, alius erit numerus locupletior excommunicationis Photii, sed mendax,& impudens,& praeter rationem temporum. Quod ut ictu oculi assequi possis, en tabulam annorum christi, annis Pontificum respondentem.
ta, excommunicavit Gregorium Syracusanum.Ejus co demnatio, audito Ignatio, confirmatur Leone. Styl. Leo moritur xv I Kal. Augusti.
Gr gorius ad Benedictum confugit, tamquam injuria laces situs ab Ignatio , & Benedictus connrmat ejus damnationem. Styl. In enumeratione annorum Benedicti, mirum, ut Funcius ineptiar.
Ignatius a Sede deturbatu subrogatur Photius, ad illum us- . que diem laicus. Barda scholas aperit Byzantii. Ignatius revocatus injuste a Co ciliabulo Photiano,damnatur. ς s peccLxIx