장음표시 사용
51쪽
I. Vperesse Romae Martinum Polonum M. S. annosissimum, ubi nulla Ioannae mentio , testatur Allatius; ut audivimus. Qui addimus, reperiri & apud Vbios codicem ejusmodi ve
terem, typis mandatum anno cID IDCXvL.
Quod monui ego Calixtum, cIP Id c XXXI I ;ac monuit suum antagonistam Staienus, e Id II c XXXIX; notavitque genere nobilissimus, dignitateque insigni &insuper eruditione summa perquam illustris vir, Bernardus Mallincrotius, cIII cxL, volumine de Archicancellariis: quem virum etiam inde lubens hic nomino,quod Hel-mesteti, apud Henricum Meibomium , particeps menis fuerit ejusdem cum Calixto & longe optimo nobisque honoratissimo Ludolia Menkio Hemelscheburgico, annis c 1 o II C v II dcc Io Iocv III; cum Se ipse in ea tunc Academia degerem. Neque istud, quod dixi, monui solummodo Calixtum, sed cundem hunc hominem ita simul excepi tunc, ut ne hiscat quidem contra, in hanc usque horam. Ecclesiam autem incursabat ipse, ut ream actor ; sed demonstrans nihil. Itaque triumphavimua, Ecclesiae nomine. Quanto magis igitur nunc triumphamus,ubi Matris ejusdem innocentiam demonstratam praeterea dat, quod facere non tenebatur, Leo Allatius ; adducens pro nobis quoque Ioannem Aventinum ; ut postea Staienus auctorem aug-
. menti Chronici Carionis, & Catholicis inimicos alios, inque his non modo Christophorum Besoldum, qui, ut audio, factus ostmodum Catholicus, verum & Sethum Calvisium, & Paulum Merulam, qui omnes Calixto priores, nec non Henricum Κornemannum, qui tempore scripsit ferme eodem l Triumphamus,' inquam, de Calixto, quod actionem ipsius de Ioahna Papissa attinet quidem,apertissime in theatro totius mundi. Utque
52쪽
leo nostra ea ovatio tanto resenet clarius; ecce, verba, quibus se a nobis prostratus in arte nova anno sepius memoraton Ia c xxx II, recitabimus hic voce alacerrima. & quidni,
im ita ingens jam affulgeat eis jubar ab Allatio. Sunt autem
ius meae disputatiunculae membra duo. quorum prius tanto citius mandabitur memoriae, si attendatur et seculo Christiatio no faetum Papam, anno quidem I CCCXLVII Leonem xv, vero I ccc Lu Benedictum; inter quos duos mediam Calix-s locatam velit Ioannam Papisi am: caeterum historicos eodemo seculo scripsisse, anno ioccccurret Anastasium Bibliotheca-am, & Io ccc Lxxxx Adonem Viennensem , ut & seculi unde- mi anno cro L Hermannum C vactum ; atque ab hisce triis negari, fuisse Papissam et scrip se dein, tum ejusdem seculii decimi anno cI Lxxx xxx Marianum Scotum, & duodecimi no cIa cx Sigebertum Gemblacensem, nec non decimi tertii: no cIa ccL Martinum Polonum ; sed in horum codicibus vestissimis nullam quoq- Ioannae mentionem fieri, verum tantu-odo in recentioribus ; ac proinde ab aliis, ante repertam artepographicam, si non & serius, adsistam fuisse; immo neque tela ea certi quid asseri, sed, haesitanter loquendo, ex historiam certarum numero totum eximi ; Martini Poloni autem, nil affrmantis, vestigiis insistere historicos alios, qui eum sequi;- .nec etiam quidquam adseverare; Platinam deniq; fabulis rem censere. Haec, inquam, synopsis est membri prioris. posterius anuductione tali non indiget. Contra Calixti igitur librum de injugio clericorum scriptimus, quae hic sequuntur.
obis Catholicis nondum liquido constat, pro historia fide digna habendum id, quod de Ioanna Papissa me- oratur. Immo neque constat nobis, si talis etiam Papissa fuist, fidei nostrae Catholicae, sive doctriuae de primatu Papae, id
iidquam derogare. Itaque prodiens Calixtus, doCere nos u-amque conatur. Assentiemur equidem, si confirmauctit sitalide. Sin minus, nemo prudeys mirabitur, in nostra nos pertere sententia.
III. Prius quod attinet: Substantia i inquit, quod in-- Leonis quarti U Benediciti tertii Papatum media intercesserit foe-ina, Iupremo Pontiscatu potita, eamque per quinque fere secula a
53쪽
mis adsertam,a paucis dismulatam, a nemine negatam fuisse conmen re in hac sua arei autores, a quom traditur omnes. Benedictus III autem, quem Ioanna illa, secundum Calixtum quidem , praecesiit, Pontificatum adiit anno 1a cccLv; ex quo si tempore, usq; ad annum hunccII ID CXXXII, quum elapsi sint anni 1 o CC Lxxv II,
sive octo ferme secula; Calixtus quinq; illa secula, quiFus historici,quos pro sese adduxit,ordine vixere,orditur a tempore primi eorum, Mariani Scoti hoc est,ab anno circiter c IOI XXXI I I,
in quo historici istius Chronica desinunt, & finit in Ioanne Aventino, quem constat obiisse anno cII IIxxx Iv.
IV. Ar umentum itaquς Ialixti sic habet : Quod de antecessere Benedicti III Marias , Scotus, post eum Sigebertus 'Gemblacensis, ac Martinus dilonus, quorum primus, ut dixi,
vixit anno cII Lxxx I II, secundus autem anno C IIc I, dc tertius
anno cII cc L, innumerique alii per integra sere quinque secula constanter asseruerunt, neque interim ullus alius negavit, id pro fidedigna historia haberi merctur apud Pontificios. At de antece re Benedicti IIs, Marianus Scotus, Sigebertus Gem-blacentis, ac Maltinus Polonus, innumeriq; alii, per integra iam re quinque secula constanter asseruerunt, fuisse iceminam, dictam Ioannam Papissam ; neque interim ullus alius id negavit. Ergo antecessorein Benedicti III suisse foeminam, dictam Ioannam Papissam, pro fidedigna historia haberi hodie meretur apud Pontificios. V. Respondeo. Ponamus, Minorem esse veram, quam falsam esse ostendemus postea,) tum de Majore certe, quam neque Calixtus confirmat, ratio dubitandi occurrit nobis, eaque forte non levis. Nam, si boni historici, qui scripsere inter tempus antecessoris Benedicti III & Mariani Scoti, quod est annorum circiter ccxxv III, Certe plusquam duum seculorum, ut ipse largiris, Calixte mi,) contrarium iis quae de Benedicti III ant cessore a Mariano Seoto, Sigeberto, & Martino Polono na rantur, constanter asserunt, neque alii tum temporis negasse deprehenduntur ; tum prudentismon est Mariani, Sigeberti MMartini assertionem acceptare pro historia fidedigna. Sed boni historici, qui scripsere inter tempus antecessoris Benedicti MIR Mari ni Scoti, quod est plusquam seculorum duum, nem- Pe
54쪽
ontractus, squorum primus Vixit anno II ccc LVI II, secundus Ino II C C C LXXIX, tertius anno cId L,) contrarium iis quae de
enedicti III antecessore a Mariano Scoto, Sigeberto, & Mar-no Polouo narrantur constanter asserunt, neque id alii tum mporis negasse deprehenduntur. Ergo prudentis non esse vietur, Mariani, Sigeberti de Martini assertionem acceptare pro istoria fidedigna.
VI. Major per se manifesta est ; quum quivis concedat, bo-
is historicis, qui vixere circa tempus rei gestae, ut Anastasius, et non multo post, ut Ado & Hermannus , neque Contradicto-em eo tempore habuisse deprehenduntur, magis fidendum uam aliis, qui duobus seculis post exorti,contrarium scribunt. i Minore concedis ipse, Anastasiii Bibliothecarii, Adonis Vi- mensis, & Hermanni Contracti editiones hodie notas omnes, Onstanter asserere contrarium iis, quae narrantur de Benedicti J antecessore a Mariano Scoto,Sigeberto & Martino Polono..oncedis item, nullos alios tum temporis eis contradixisse dc-rehendi. Saltem, Anastasio, Adoni, & Hermanno credendum e gas. At quare λ .
si in sedis sudio mum, omisisse , omni arte, ut memoria reit oedae V ignominiosaes primeretur, enixum esse, mirum minimet : mirum potius foret, si aliter egisset. -- Neque magis mirum en, Idonem Hiennensem S Hermannum Contraritum vestigia Anastasi
quutos esse, ignomin;am Romanae sedis, sub qua ipsi degerent,diss-tulasse. Summa est, illos tres historicos fidedignos ideo non es- quod aristoriam verissimam de Ioanna Papisia, amore Sed is omanae,& pudore istius flagitii,studiose suppresserint: squaleuid & de Nicolao I alibi scribis,qui vixit eodem tempore quo
nastasius Bibliothecarius, & vero, antecessores suos recensensi Iannam omittit. Sed hi Iraesupponis, Calixte mi, verissimam
se illam de Ioanna Papisia historiam a quod ipsum tamen in
uaestione unice positum scis.Annon hoc manifesta petitio prin-ipii est Negamus enim pernegamusque,esse historiam. Nonum ergo intestabiles fecisti testes illos meos. Vnusquisque e :im eorum praesumitur esse verax, donec contrarium probetur; uod abs te factum nondum est. . I
55쪽
B. NI Hvs IIVIII. Suspeistum quidem Anastasium illum & inde redis dere velle videris, quod res gestae Ioannis octavi qui ab annoxo ccc Lxxx Ix, id est, post Benedicti III obitum decimo octavo, Pontifex decennalis fuit, penitus apud eum desiderentur. Sed ipse te refellis, du statim subjicis, non desiderari ea apud Anastasium ipsum, sed apud ejus continuatore Gulielmum,qui videturicripssse Anastasio mortuo. Ais quidem, a Gulielmo illo omissa Acta Ioannis VIII, quod minus honorifica essent Sedi Apostolicae, ob restitutum ab eo Photium, Catholicorum hostem; ergo simili de caussa idem ab Anastasio factu circa Ioannam Papissam.
Sed Consequentiam eam claudicare, nemo non videt. Et Antecedens admodum quoq; dubium est. Unde enim certus tu, eam
quam tu dicis, caussam esse, cur Gulielmus omiserit Acta Ioa nis VIII p An inde, quia Baronius dicat orta se ita esse Θ At quid qui ait, fortasse, nil asserat, sed rem in medio relinquat 3 Ut t seam, rationes esse proferendas, non 8 selius Baronii auctorita-τe, sive dubitatione potius, sede reipsa. Et quid si Gulielmus saussas alias habuerit Θ Quid si non proposuerit sibi illic in supplemento Chroniei Anastasiani omnia perscribere Quid si Acta Ioannis VIII perscripta ab ipse aut aliis ante fuerint alibi, Mvel perierint postea, vel etiamnum alicubi lateant λ Quis contrarium scire potest Et tu tamen ita audacter inclinas in conparium, repudiato illo Baronianos se. An hoc viri prudensis est Non quidem bene egit Ioannes VIII, in communionem recipiendo degenerem illum nimis & heteroclitum Photium qnno II ccc Lxxxx; sed quis scit, annon male saltem informain pus id pgerit, ac proinde, re melius comperta, statim eum damnarit, ut apud Baronium est, anno sequente ρ Annon ergo, salva edis Apostolicae auctoritate id, quod per orbem terrarum increbuerat, scribere in Chronico illo potuisset Gulielmus, nisi ςaussam aliam habuisset λ Immo,annon res ipsa postulasset,subsequutae damnationis Photii ut minimum facere mentionem ad salvandam Ioannis VIII existimationem, antea nonnihil obscuratam Sed haec alio pertinent. Porro: De Hermanno Contracto, inquis, proba lilius diceretur, Ioannam Papissam ex edisti Chronico remfam, quam historicis posterioribuι insertam. At quomodo id probabilius p An Codices vetustissimos, tibi adstipulantes, nosti Nul-ὲς modo. Sed neque vel suspicandi causiam aliam sisis, praeter
56쪽
Ε P I L O G V s. spim quam ante rejecimus. Vnde ergo, obsecro, illa probabitas 3 IX. Cum igitur testimonia, pro nobis contra ic militantia, nastasii Bibliothecarii, Adonis Viennensis, & Hermanni Con- acti, nondum elevata sint, nulla nobis profecto caussa est, curas non agnoscamus pro fidedignis historicis. Et per conse-uens, Minor mea immota adhuc star, ubi tribus illis, quos jamixi, historicis magis credendum dixi, quam tribus illis tuis, Iariano Scoto, Sigeberio Gemblacensi & Martino Polono. aceo, quod his ipsis fidem tuteipsis apertissime deroges , &uidem dupliciter. Ρrimo enim, figmentum tibi est, quicquid 3 aliquo historico asseritur de re ante ipsum aliquot seculis ge-a, de quo antiquior ipso scriptor tuis oculis haud visus.
imque figmentum vocas, in Concordia Euangelistarum , hi-oriam nostram ecclesiasticam translatae E Nazareth Camerae in almatiam anno CD C xCI, & inde Lauretum quadriennio post;:mpe quia tibi non antiquiores testes producere Baroniusa eat, quam Blondum & Mantuanum , quorum ille circa an- am CID CCCC XL, hic circa annum CID II, atque ita ille sesquiculo fere, hic seculis fere tribus post transationem vixit, quaimen in re injuriam Baronio, ut alibi Tursellinum Roestiumq; legans, ostendo, facis; sicuti & in altero, ubi scribis: Binomin
minus locum nati quam concepti Salvatoris, quem locum ex antro buloque in casam prius convenit, ministerio Angelorum transfert, .' quidem Romam: quod enim Romam inde transatum est, ho-ieque adhuc in Ecclesia S. Mariae Majoris adservatur, ligneum laesepe est, quod stetit olim in praesepi lapideo, adhuc exstante ethlehem tineque quisquam mortalium apud nos dixit, minierio Angelorum hinc eo perlatum ; locus vero nati Christi &itrum est infra, in rupe excisum, olim stabulum,& supra,a pa una, fuit casa, sicuti jam totum est crypta templi, a S. Helena, fallor, olim conditi, cujus cryptae formula e cedro mihi visa, : apud Cotovicum quoque descripta; neque Baronius vel mi- .mum horum negat.) Ita figmentum tibi est, quicquid tu non venis sevidenter ad captum tuum de rebus fidei in scriptoribus ainque primorum seculorum id enim, quanto unquam coni potes, asseveras ita, in Apparatu, in Prooemio Vincentii Le
57쪽
s 2 B. N I Η v s I Irum, ad Senatum civitatis Hildesiensis; cui Pontificios, quantum apparet, commendas peculiariter. Ut ita axioma tuum sit: Quicunque aliquid , plusquam ducentis anni ante se gestum, describit, cujus rei testes antiquiores hodie desunt, ille finxit id,& novator est. Iam subsumo : At Marianus Scotus, Sigebertus Gemblacensis & Martinus Polonus aliquid hic describunt,plus quam ducentii annis ante se gestum , nempe Benedicti III antecessorem fuisse foeminam ; cujus rei testes antiquiores deesse, ipsemet sponte concedis. Ergo jam , secundum teipium, Ma .rianus Scotus, Sigebertus Gemblacensis & Martinus Polonus, istud finxeruut, & novatores sunt. Quid hic ais obsecro p Scio, Majorcm hanc tuam alibi abs temet ipso negari. Sed hoc sus ectum adhuc magis apud nos negotium tuum facit. Annon enim satis erat, te tibi semel cont3adixisse, nisi proderes contradictionem tuam adhuc aliam p Secundo, in ejusmodi scriptores, qualis est Marianus Scotus, Sigebertus, 3c Martinus Polonus, multas irrepsisse aniles fabulas, assemantem Baronium laudas mirifice in Apparatu. Quid si ergo & sic trium istorum fidem hic suspectam reddas X. Atque haec ad Syllogismi tui Majorem.Iam 3c minor ista:
At de antecessore Benedicti III Marianus Scotus, Sigebertus Gemblacensis & Martinus Polonus, innumerique alii per integra fere quinque secula constanter asseruerunt, fuisse foeminam, dictam Ioannam Papissam, neque interim ullus alius id negavit; ' haec, inquam, tua quoque enunciatio, aeque apud nos dubia est, tum quoad assertionem de tribus istis primis , jam toties dictis, tum quoad innumeros illos alios,tum quoad id,quod a nullo interim alio rem eam negatam negas.
XI. Primo enim, MarianγScoti, Sigeberti Gemblacensis &Martini Poloni Codices aliqui M. S. antiquissimi non habent quidquam de Ioanna Papissa. De Mariano & Sigeberto testes nobis fidedignos,quibus Codices visi, adducit Bellarminus, Coloniensem illum, qui Metropolin Crantali edidit, & Ioannem Molanum; cujusinodi & mihi noti sunt alii. Martini vero Pol ni Codicem ejusmodi insignem in Monasterio si recte recordor S. Catharinae Tremoniensi repperit Ioannes Fabricius Caesar, Canonicus Ordinis Praemonstratensis in coenobio Κnecht-stedens, adeoque editionem inde novam curavit Coloniae,sum-
58쪽
Ε Ρ I L O G V S., bibliopolae Grevenbruch, anno CID ID MI ; codicem verosium deposuit apud Severiirum Binium, primarium celeberriumque virum, ut cuilibet eum videndi copia ibi iit. Cum igi-r in aliquibus Codicibus M. S. vetustissimis Mariani, Sigebe & Martini, illud de Ioanna Ρapissa desit, merito dubitamus, i autotes illi revera tale quid scripserint, & annon potius alii aperiti, aut maligni hostes, ad marginem adjecerint, ac post odum librarii per incuriam textui inseruerint jam ante inven-m typographiam. At, inquis, Manriani Sui mec exstant nec exhiberi Vnde vero tu id ita infallibi- er scis p An quia non vidisti At sorte nec vidisti Codicest. S. e quibus concinnata editio quam tu sequeris. An ergoic illi exstant, hec exhiberi posi unt p At, inquis, nude assirantibus Pontificiis h1c non credendum. Si ita est, ergo multo inus tibi credendum, affirmanti ita intrepide, eos falsum te-ari. Et quid ad nos , sive tu credas eis, sive non Suffcit, conare nobis, quod Codices illi exstent, s sis non postea periere,
forsan inde etiani procuraturi aliqui pro commoditate sint e-itiones novas, ut in Martino Polono faetiim. Qui, inquis, il- .d de Ioanna Papisia omiserunt, veram historiam de industriac punxerunt. Respondeo. PIOba prius,expunxisse s immo proa, veram historiam esse. Utrumque in quaestione est. Princi-ium ergo denuo petis. Cujus tui peccati me nimis quam tae-et. Nobis, inquam, solide proba omnia et nihil nos pr9babitus tibi tuisque: sussicere selent vobis, aliquid asserentibus detonstrationum loco merae suspiciones : non equidem invidco,itror magis : interim suspiciones illae . vestrae nobis nihil pro-ant. Taceo, quod neque Sigeberti neque Martini editiones, uas tu sequeris, ita constanter ut tu dicis, asserant illud de Ioana Papista; quum ille saltem dicat, Fama est, hic vero, ut assetur, scit. vulgo; nam ipse siς interpretatur. XII. Secundo, quod scriptores attinet qui hosce sequuti,
emo eorum ad Marianum Scotum provocat, ad Sigebertum,lus Palmerius, ad Martinum Polonum omnes fere ceteri. Une verisimile fit, in Mariani Codicibus olim omnibus, & in Si-cberti plerisque, altum de Ioanna fuisse silentium. Quicquidi, nullo modo video, a scriptoribus iis rem. eam ita constan-:r esse assertam , ut tu contendis. Fasciculi enim temporum
59쪽
mmeri Resevincii codices M. S. veteres itidem hic silent: de quo mihi certo constat. Ceteri, qui ut dixi Martini Poloni Codices sibi visos sequuti,nihil certi assirmant; ut S. Antoninus,
Volaterranus, Craninius,Tritheimius; nempe dum utunturve bis, dicunt, ferunt, fertur; Nauclerus vero addit,laceri eam rem
in auctori certis. Subjicis denique Caelium Rhodiginum: qui tamen, ut scis, historicum se non venditat, sed compilatorem saltem eorum, quae mira philologis junioribus. Quam multa
enim reseruntur ab eo , quae vera esse nemo credit, ex Plinio,
AEliano fabulisque aliis I Atque hinc forte etiam factum , quod peperisse Ioannam dicat Anno I o ccc L HI, & sic Leone adhuc vivente; quod est contra Caelium ipsummet. XIII. Tertio denique falsum est, a nemine Scriptorum, quos pro te allegas, negatum illud de Ioanna Papissa. Negavit Platina, vel teipse teste, ubi ait: Erremus esti m nos id est, sicut alii, hac in re cum vulgo. At, inquis, Platina subjecit hoc, ne Pontifces offenderet; memor tetri carceris, e quo haud ita pridem sto Paulo secundo emerseris. Sed unde hoc tu ita infallibiliter scis p An inde, quod ita saltem suspicaris p At quid si alius contra aeque facile 1uspicaretur, Calixtum non probare sua, sed suspicari tantum, ut gratiam aucupetur suae plebeculae, suspicionum non argumentationum studiosis,quum prodeundum in Papistas p Proba, inquam, quicquid dicis; & nobis quidem proba, quos scis
non ita facile loco motum iri cassis ejusmodi 1uspicionum larvis. Negavit, inquam, Platina, extitisse Ioannam. Et unde tu scis,non negatum id quoque tum temporis a pluribus p An enim auditi auribus tuis omnes tunc docti & prudentes Non puto. XIV. Neque Majorem ergo tuam persuasisti nobis, neque
Minorem e consequenter ergo neque Conclusionem. mare frustra tuum illud epiphonema: Historia itaq; Ioannae Papisse,aritasexcentos annos in literas missa,Sex eo a plurimis autoribus omni asse tu vacuis unanimiter adperta, nemine u fiam contradicente vel infrias eunte, nis quiud a centum annis inpugnatri primum carpit, nempe a Pontificiis. At quis ergo eorum impugnavit, secundum te, pri mus p Aventinus. Praeclarum certe Pontificium ; quem nostrum
non fuisse, &ipsiusmet ad Melanchthonem literae, apud Gretserum contra Goldasti Replicam, docent,& alias abunde constat.
Summa est et rhetoricaris tantum, & nihil probas. Qui profecto probare
60쪽
E P I L O G v S. st obare tuis aecsse ac nobis debebas omnia; nam etiam in talius rebus mere historicis reddere rationem tenentur Lutherania iversi suis, cur a nobis, certa ea esse negantibus, desciverint, iudque statuere in animum induxerint. XU. Et de priore quidem capite tantum. Porro, ad post us progredientes, Praesupponamus, quasi revera tamen fuissetoanna Papissa. Quid inde colliges p Ergo, inquis, Pontificio-um doctrina de Pontificis infallibilitate, & obedientia a Chri-:ianis omnibus ei debita, funditus jam corruit ; quum utrumq;ioe de fide apud eos sit. Respondeo. De priore, hoc est, dedi fallibilitate Pontificis, sumendo, inquam, Pontificem in tuo
ensi, sive pro homine, gerente nomen istud, at neminem etiam n consilium adhibente, immo sententiam ante, quam propo a membris Ecclesiae principibus, atque examinata penitus abris & comprobata communi consensu fuerit, pronunciante, utllorum capite, valde falleris,ut alibi dixi. Infallibilitas enim illa probabiliter defenditur solum a quibusdam nostris hominibus privatis ; quorum sententiae si tibi omnes sunt dogmata fidei, per me licet & ICtorum opiniones privatas legibus Caesareis aut Imperii Recessibus aequipares. Ecclesiam esse infallibilem, id demum de fide apud nos est. Iam licet Pontifex caput Ecclesiae sit, non tamen ipse proin selus insallibilis, sed simul sumtus
demum cum membris ceteris in ejus vocem consentientibus de
conspirantibus ; itidem ut caput physicum in homine non loquitur, non videt, non audit, non obit munia sta cetera, nisi influant concurrantque pulmones, cor, ceteraque omnia, sine quibus loqui, videre, audire, imo & intelligere nequit. Neque Ι suitarum aut aliorum nostrorum quisquam dogma fidei aliud hac in re habuit unquam. Frustra ergo tot ubiθue verba de in- fallibilitate illa Papae prodigis. Non certe infallibiliter certus es, ut tibi videris, de vera hic nostra sententia. Vnde de hinc se stra novitatis accusas fidem nostram ipsam. Sed de hoc a nobis actum alias pluribus. XVI. Mutificem vero totius Ecclesiae visibilis perpetuum primatem esse, adeoque a Christo ipsb in S. Petro constitutum, i non vero selum jure humano Patriarcham Occidentis,ut tu ve-
lis,) id demum de fide apud nos est: non profecto aliud nobis constat. Tu quidem cum eo pug re dicis, quod Pontifex fue-