장음표시 사용
61쪽
rit foeminae accedere ais, quod itidem de multis quoque Pontificibus maribus dubium sit, an legitimi fuerint et immo multos legitimos, fuisse impios. Et postremum quidem hoc probas e Genebrardo, cui respondent Forerus,Gretserus & alii. Immo& Baronius fatetur, inquis, fuisse Pontifices aliquos pessimos, tametsi neget fuisse impios. Verba tua sunt: Nimc etiam porro discimin, Pontifices se successores Christi ita,etiamsi vita turpi mi mori sirue perditissimi sint ,tamen impios non esse. Ita novis doctrinis aliis super aliis nos beat Baronius. Sed sicuti perperam hic Baronium
carpis quod Pontifices successores Christi nominet, recte enim
suo modo sic dicuntur,quoad regimen visibile, utpote in quo revera Christo, postquam visibiliter hic regere desiit, successiere, itidem ut in suo genere Pontifex Veteris Testamenti antecessit, ita Critica tua, nimis effuse calida hic, Baronio affingit reliquu. Neque enim is negat, qui moribus ac vita turpissimi fuerint, eos fuisse impios, sed saltem negat, ita fuisse impios ut fuere Christi in genealogia praedecesibres aliqui. Et tamen eundem in modum sepe agis cum Baronio, nescio quarum crypsium eum subinde, ad Casauboni tui exemplum, insimulans, qui tamen ipse fere nil agis, hisi ut perpetua crypsi utaris in torquendis rebus omnibus eo, quo tua te trahit nobis inimica opinandi voluptas. Quid enim aliud est suspicionum & rhetoricationum densissima
illa nox, cui te,quasi abjurata luce demonstrationum,quibus tua nobis contrariantia dogmata stabilire unice tenebaris, nunquam non involvis p Fuerint, praeter foeminam eam , & alii Pontifices
illegitimi; fuerint in legitimis impii. Quid inde
XVII. De illegitimis ais. Si Deus censuisset, Christianos debere omnes obedire Pontifici, tum non permisisset, locum Pontificis occupari ab eis, qui non legitimi sive , quod codem recidit, dubii. Permisit autem. Ergo non censuit, Christianos debere omnes obedire Pontifici. XVIII. Respondeo. Si Major tua bona est, licebit mihi pa-rodias tales canere: Si Deus nos vellet obedire Episcopis & Ρarochis, imo magistratui seculari quemque suo, & denique etiami arentibus, tum non permitterer, locum eorum occupari ab il-egitimis aut dubiis,qualis dubius Mustapha ille in Turcia capud Busbequium,) Demetrius in Moscovia, & sic deinceps in aliis, etiam parentibus, nam & ibi certe pater saepe illegitimus vel
62쪽
E Ρ I L O G V S. 6sibius. Item: Si Deus vellet,con juges esse tantum duos in car-
una, tum non permitteret 1uppotatilios Amphitruones ullos, et Liam quampiam, occupantem partes Rachelis, neque sinet, ut mulier, putans maritum pridem esse mortuum qui tamenvit adhuc, nubat alteri ; cujusmodi casus alios erroresque,m smoniorum immo &contractuum ceterorum diremtores,con lto taceo. Item: Si Deus vellet nos obedire conscientiae re-E, non permitteret conscientiam invincibiliter errantem. Imo, si Deus nominem vellet decipi, & nullum omnino peccam committi, tum non permitteret impostores & peccatores, uti neque haereticos, aut Christi adversarios ullos. Ρermittit stem Deus haec & similia alia innumera. Ergo ista priora non
sit. Responde hic, & respondebis tibi tunc ipsim et ipsemet.
t tamen, inquis, si Deus voluisset, fundamentum omnis jurisdi-ionis Ecclesiasticae esse Pontificem, ut volunt Pontificii, tum yn pcrmitteret interdum aliquam multis annis Pontifices ille- timos, sive quod idem est) nullos. Permittit autem hos inte im aliquam multis annis. Ergo non voluit illud quod voluntantificii. Respondeo. Pontificii volunt, jurisdictionem Epia oporum pendere a Pontifice in fieri solum, a Christo autem,nquam principali perpetuoq; capite, in esse. Vnde nec necesserium, semper a stu aliquem esse Pontificem pro sustinenda ju- dictione et itidem ut non necessum est ad perennandam ju- dictionem magistratuum inferiorum regni Neapolitani aut eruant, semper vivere Proregem; quum 1 ufficiat, mortuo eo,
vere Regem Hispaniae, a quo jurisdictio eorum pendet in esse. t, inquis, quomodo Ecclesia semper infallibilis, si non sempersia habet visibile caput Dicam. Ecclesia,prout constituit unum irpus e capite visibili & membris primariis visibilibus, dicitur se semper infallibilis, non quod semper vocem infallibilem au ex ore capitis emittat, sed quod non erret, quoties conse m generalem effert per suum illud caput. Non vero necessum,c est semper fieri ; sicuti notum est. Ergo neque necessarium
i id, semper vivere Pontificem. Qiam rem puatus sum de-
arare uberius, quandocunque opus erit.
XIX. De Pontificibus, legitimis sive canonice electis qui-:m, sed impiis, aist Si Deus voluisset nos obedire Pontifici,
XX. Re in permitteret Pontifices impios. Permittit hgo voluit illud. - -
63쪽
ς B. N I Η v s I IX X. Respondeo. Perinde est ac si diceres et Si Deus nos vo- . Iuisset Ohedire Epilaopis & Ρarochis, imo quemque suo magi, stratui seculari lc parentibus, tum non permitteret Episcopos, Parochos, magistratus, & parentes, impios. Permittit hos autem ; scuti permittit etiam , ut Satanas induat figuram Angeli Iucis,permittetque ut Antichristus Iudaeis credatur cf. Messias; perinde atque diaboli, homines pessimi, atque etiam creaturae, intellectu nullo praeditae, a multis Dii existimatae. Non ergo v luit nos obedire Episcopis, Parochis, Regibus, Principibus,magistratibusque aliis, & parentibus. An nondum intelligis Non modo salute excidit, qui Pontifici inobediens est,sed fic, qui Episcopo, Parocho, Regibus, Principibus, magistratibusq;. aliis,& parentibus. Nempe quia Vicedii sunt omnes, quisque in suo
genere ς & potestas omnium inde sacrosancta. Aliud autem est potestas ea, sive officii auctoritas, aliud mores privatim ejus,qui auctoritatem illam publicam gerit. Ad illam remisit nos Deus, non ad hosce. Neque polluitur illa malis moribus gerentis, sed tanto majori damnationi eum subjicit, quanto conspectius in se crimen ipse habet. Dum ergo nos doces insectari Pontificem, doces nos insectari simul Superiores omnes. An etiam bene doces Vel an Anabaptistas nos, quam Lutheranos, esse mavis pCerte nec Deus Pontificem Veteris Testamenti esse voluit, si tu nos recte hic doces.
XXI. At, inquis, si Papa potest esse impius, poterit Ecclesiam quoque totam haeresi inficere. Respondeo. Non statim, quod privatim potest, potest etiam publice: quia Deus non permittet ; quum promiserit, 1e non permissurum. Vel morietur Papa, tale quid moliens, vel impedietur alia ratione, vel ab Ecclesiae membris ceteris Pontificatu exuetur penitus, nempe in tali casu potestatem eam in ipsum habentibus. Certe neque obligat alias doctrina Pontificis eo usque, priusquam recipiatur ab Ecclesiae membris principibus ceteris: quare ne quidem ex imperitia Pontifex inducere errorem in fide potest et quanquam quomodo scientia ei deesse possit, stipato semper tot consiliariis, omnium, quae credintur & credita fuere, scientissimis pXXII. Quod dixi, adhuc dico; nil malle me quam ut Scripturae textu vel unico dogma tuum quodpiam, fidei nostrae contrarium , evidenter mihi demonstres E Scripturis, & futuriim
64쪽
riC me statim vestrum iterum, neque de ceteris disputaturum i ldquam amplius. Et sic finio.
XII I. U Τ se finierim quidem, annis abhinc tredecim: quitata necdum hic finio. Triumphavi, inquam et sed nuncorum triumpho, de Calixto, & grege ejus omni: triumphan tiuS mecum, quotquot eum norunt, Catholicis, utut membrisCclesiae, non triumphantis, sed militantis 3 contra istum enim ominem, sic devictum & subactum & confossum,non est quod nilitemus in hoc negotio quidquam amplius. Explodeturne in ἰaxonia triumphus hic noster λ Tanto illustrior equidem, amoeliorque, nobis accidet. agi enim explodet, explodendo ad, ,lacidet, futurus instar buccinae, celebrantis meam gloriam;quas amen haud est mea, sed ejus, quam, ut possum quidem, tueor, ICClesiae, matris ac reginae meae sacrosanetissimae, sponsae Regis egum lectissimae, amatissimae, invictissimaeque. Io triumphe,
XXIV. Sed anno tamen abhinc tertio, triumphans ego multum explodebar a Calixto. quid si igitur explodar sic ab eodem denuo p Respondeo, quod mox ante respondi. Non si iis cit En additamentum. Qui, inquam, dicunt, explosum a Ca lixto Nihusium, injuriam Calixto faciunt. Negat ipse potius, id sese egisse. Quanam verborum formula. Nintium cum Artifice mihi nusiumfore, dudum innuc quod innuebat, credo, cum scri .
beret inter alia r Propter Artificem ne mamum quidem verterim Ad
eoque negat passim, scripsisse se contra me aut scripturum etiam vel minimum unquam, ex quo nempe id magnitudine sua nimis foret indignum. Si nihil ipsi mecum fuit negotii, si contra me nihil sc ipsit, profecto nec explosit me. Deinde, explodendum sibi sumsit solum Coloniensem librorum Censorem ; quem proinde sic affatur : Te, eum suo, Imprimatur , et titulorum salestitio stipatum, alioquor ; tecum mihi negotium fore, dudum innui. Siso lum illum explodit, non profecto explodit Nihusium. Ita, in quam, est. Ac satis hoc foret quidem ; addimus nihilominus, quantumvis explodat Calixtus Censorem, non explodi hunc ab ipsRamen. Quamobrem vero ρ Quia, virum eum explodens, utut majoribus , quam Censor ille, titulis, primarii puta maxi mique theologi, cs incompinabilis vilis, sciens volensque exornetur,
65쪽
B. N I Η V s I Itoto ς oelo tamen aberrat. Neque enim Censor, licet scripserit, primatur, jussit edi chartam Nihusii triumphalem;sed tantum, rogatu typographi, permisit. Non autem typographus effcit suum ac tenetur tueri, quicquid praelo subjicit ; quanto minus ergo Censor λ Immo Calixtus typqgraphum, dum tacitus praeterit, a culpa absolvit; quanto magis igitur, in recessia, Censorem p praesertim cum hic potestatem censoriam nequaquam ae cepexit cum Onere propugnandi, quaecunque permiserit imprimi , sed lassiciat, si sequatur praescriptas muneri suo regulas, ubi continetur longe aliud. Petitne Calixtus Censorem tamen di- isteriis p Petat ; sed is non petitur. Qui sic vero Quia nequaquam est imitator Calixti, *mbolum quidem habentis in ore,
Virescit vulnere virtvi , at in ore tantum. Ab hoc homuncione, quia percutiente aera, vulnus nullum accipit et immo, sicuti eodem plusquam centim est &sapientior & melior, ita propter ipsiim ne manum quidem vertet, scio. Et quid faciet miser Ca- . lixtus, ubi Censor iste respondere nihil dignetur Ploret affatim, per me licet. Interim absit, ut explosum revera Cen Erem arbitremur. Quem nec est quod suorum titulorum pudeat,quos gerit: ut suos alii Censores et haud jactitans eos tamen , ut perdiseipulos Calixtus epitheta, primarii maximique theologi , ω -- comparatius viri: sed Qtummodo exoratus, & in gratiam Nihusii quidem, typograabo; quod Nihusius de tantae dignitatis
Censere sibi esset gratulaturus, eamque dignitatem conspicuam ess dςsideraturus, quia honore vicissim omni dignissimum existimaturus virum . qui vir, cum non ita solicitatur, a titulorum, ut ut sibi debitorum, solemnitate lubens abstinet sicut ident, dem videre est in libris, quos adprobat. unde nec est, quod, fullo ipse, fulloniam discat i carbonario, aut urbanus civilitatem a theologastro quopiam Helmestetensi, pleno ruris S in laetiarum. XXV. Quid vero ago Itane sum hebes, ut non capiam, Calixtum fecisse, quod solent Rhetores, quando negant, se dicturos, quae mox tamen dicunt, vel etiam quod faciebat stratio-ta, cum supercilio inficiatus, dignum, qui ab sese feriatur , esse eum, cui colaphum inpegerat λ Bene. Exploserit ergo Nihu- sum. quid tum p Dicam. Explodendo me, ridiculum se ' aebuit mihi. Qua de caussa enim explosit Inter caetera, quia triumpharim ante pugnam. Siccipe vero latebat prininium ta
66쪽
'imum theologum, incomparabilemque virum, triumphari erebro te Pugnam, adeoque non raro triumphum hunc multo essebbiliorem altero, que pugna praecesserit Rectissimene trium qui ante , quam hostis, qui belli semen jecerat, pugnare
peperit, eum, sive inermem Iave imparatum, ad deditionem rapellit, aut exterritum fugat λ Triumphatne s ius ita etiam ir bonus de calumniatore, in foro Vah, quot ex exemplis obis iam Calixtum hic, si velim l At quaerere lubet ex ipso non nisi inicum. Citabatne, ad pugnandum coram Duce Georgio, Ca-ixtus Buscherum, anno cxo Iac xL Ita. Fuitne pugnatum Ni-iil minus: pugnam declinabat Buscherus, immo Gebat foro. it Calixtus triumphabat tamen. Ergone capiodi meretur, quiariumphus ille fuit ante pugnam λ XXVI. Atqui explom me Catinus alio insuper nomine. ycripseram enim , Ecclesiae denegari a Calixto probationem nem. sancte autem protestatur Calixtus, nunquam id sibi iu nentem venisse. explodendus erat ergo triumphus Ni husianus. tia Calixtus noster. Caeterum,negasile, Cestate, negasse te mihi, Aut postulanti frequenter, dcmonstrationem omnem p Immo. non negas; sed affirmas, & quidem, quantu in.te est, fortissime. id vero est, postulanti mihi denegare demonstrationem 3 Nil liud, quam denegare cam Ecclesiae: ex quo nempe, ut demo nostrandum demonstrares Ecclesiae, postulavi unice ; quia non
meam agens caussam, ut homo privatus, verum Ecclesiae ; me
mor ejus, quod in Suscitabulo recitavi e S. Augustino : moritat
Domine, nec mea eLi, nec illius aut idius , sied omnium nos,um, quos ad 0m communionem publice vocas, terribiliter admonens nos, in nolimm eam habere privatam, ne privemur ab ea. Denegasti autem
demonstrationem postulanti sic mihi: ergo Ecclesiae ; utut, hute illam abs te deberi, professus. Ergo triumphavi inde. An igitur non explodor abs te ridicule Nemo nostrarium dubitat. Anguilla es λ Faxo, ne elabaris. teneo te, ficulno prehensiim folio.
Ais, non loquutum de Ecclesia te, sed de Nillusio. Sed quid ad me, immo quid ad rem, istud p Numquid non explicueram ego
ista unde,demonstrari solum Ecclesiae me velle, quae demonstrare tenearis 3 an orgo torquenda erant abs te mea verba in sensum, quem non esse meum, latis perspexeras p Cur me non liquisti in- numiuatum λ an, quia personalia tractare magis amas,quam rea c a lin,
67쪽
fg Bd N I Η v s I Ilia, ut eanis, admordere potius lapidem, quam eum . qui lapidem jecerit λ Sic multi quidem putant. Diceste, minus perceptam tibi mentem nostram λ Si feceris, prodes ingenii tui stupi- lditatem; quandoquidem sermo meus fuit lucidirimus. Vel, an lnon ex me, uum sentirem, quae sentire viderer tibi, quaerere &potuisses & debuisses ante, quam exploderes me neque enim intellectus dictorum meorum, qui prior dixi, nisi a me, petendus. Condonem tibi errorem p Nolo ; quia te praestas indignu; quam diu, inquam,nec hostem exuis, nec deprecaris quidquam: nolo, ferendo injuriam veterem, invitare novam. Possem equidem omni merito postulare, ut & mihi privatim demonstrares demonstranda ; nempe quia, ut scripsimus in Prologo, vehe- imenter asseveras, & absque limitatione quidem . quicunque ase firmet quid, negante alio, probare huic eum id semper debere; affirmas autem hic, me negante ; & sic probare, non Ecclesiae tantum, sed & mihi, Privato homini, debes; praesertim cum neque alias quidquam solidi proseras, de quo contra me excipias. Verum, id missum facio. Ais denique, editum Ecclesiae, matri nostrae, abs te specimen demonstrationis, in negotio de praece- pto divinitus calicis Eucharistici uis,cuivis Eucharistiam comedenti; non igitur demonstrationem ei abs te denegatam. Nego, id recte ita colligi. Ecclesiae, inquam, & obtulisti demonstrationem & denegas litibimet contrarius ipsemet ; sicut tuus est mos. Summam rei do. Ridicule meus a Calixto triumphus explosus est. Quod & ostendam amplius, opportunitate alia. Neque enim constitui, expectorare cogitata nunc omnia,sed solum praeludere actui, magis futuro serio. XXVII. Quapropter immotissimus pergo triumphare de Calixto illic, ubi Ioannam Papissam contendit exstitisse, & mediam quide inter Leonem iv &Benedictum Ixx. Uerum enimvero nequaquam ideo desero alterum, quod, quia magis recta petit jugulum fidei, sive nostrae Catholicae, ubi Ecclesiam quidem Caixtus erroris convicerit, sive Lutheranae, ubi cum sitis ipse in probando succubuerit, agitatur per me, jam inde ab an
no cxo Iac xL in Apologetico, si non potius ab cII IIc xxxx L 'in Arte nova. Immo hoc ipsum & urgeo nunc & urgebo maκi-ime ; certissimus, futurum, ut illic triumphem itidem, Ecclesiae nomine, si Deus valetudinem otiumque dederit,luculentissime,
68쪽
Ε P I L O G V S. GJ e Calixto & omnibus asseclis ejus. Quodnam vero isthoe Iam, roxime ante in id delabebamur ; & bene sic factum. Est illudi ct communione calicis Eucharistici,quam a Christo praeceptam
ampliciter cuivis manducanti, Eccleua negat, Calixtus autem
1 ffirmat mordicus. At unde ita sine haesitatione mihi polliceor tritam phum ibi spondeoque Hoc eventus docebit quam optime, internuncia praxi. Tantummodo rei indicium nunc prod
XXVIII. Ais, Calixte, demonstrasse te, quod in hoc ne
notio demonstrare renebaris. Sed ais tantum. Non nisi obtuli-it i te ad peragendum istud; nihil vero peregisti. Qui sic Quiption demonstrasti quidquam,nisi judicio tuo; utut quam optime gnarus, respiciendum abs te potius fuisse, & unice quidem, judicium nostrum ; cum videlicet non tuae sed nostrae sint partes Respondentis. Sicuti, inquam, non demonstrasti, Ecclesiae legem de coelibatu Cleri Latini,& doctrinam de merito bonorum operum, Scripturis divinis adversari, sed inanissima solum ebuccinasti Emnia ; quam rem nos manifestam fecimus , partim in Arte nova & Apologetico , partim in Suscitabulo r ita eodem prorsus modo comparatum hic est. Hoc in faciem publice tibi dixit ante annum, lacessita abs te, Moguntia. Hoc in faciem tibi ego quoque dicam plenissime, suo tempore. Interim audiant in antecessum alii, qui voluerint, paucula. Prius Ecclesiae me tem exponam, sed non nisi populariter: deinde ad objectiones
XXIX. Quemadmodum, inquam, in Eucharistia duo sunt, species externae panis ac vini, &sub iis latens Christus absque specie sua propria,seu quoad selam substantiam: ita & Christus totus atque indivitis adest sub utraq; specie, adest item totus Scsub tota panis specie & sub quavis ejus particula, ut nec minus totus di sub specie vini tota, & sib quavis ejus guttula vel miniama ; perinde videlicet atque in suo geuere Deus, ubicunque est,
totus est, nec multiplex tamen inde fit, sed unicus permanet. Hoc notetur primo loco. Deinde, aliud est, agere de Eucharistiae communione, non determinando, eamne intelligamus,quae
fiat sub specie utraque, vel an eam quae percipiatur sub specie unica, seu panis, seu vini et aliud contra, sermonem sacere determinate, sive de ea quae fit sub utraque,sive de altera, quae sube et sola
69쪽
sola specie panis, sive de tertia, quae sub sola specie vini. Atque
hoc notetur secundo loco. Porro, cum dixerimus, Christum,sve sub shecie duplice adsit sive sub unica, adesIe totum & unicum, sive neque divisum neque multiplicatum , ac praeterea dixerimus, non selum communionem esse,quae peragatur sab specie gemina, sed & quae sub specie panis tantum, atque itidem, quae tantum sub specie vini; patet, praeter externas species, non plus uno Christo communicati nobis, cum utramque sumim , neque minus,cum aecipimus non nisi alterutram; atque ita participationem ejus, quod sub speciebus latet, aequalem quoad illud esse, sive sumatur species utraque,sive selum alterutra. Qu husetribus hypothesibus ita praemissis, ad rem venimus, eamque sammatim explicamus hoc pacto. Communionem, indeterminate intellectam, Christus praecepit universo Christianorum coetui . Praecepit item eam universe coetui eorum, qui Eucharistiam conficiunt: Praecepit pariter huic coetui, dare communionem coetui alteri, sive eorum qui non conficiunt. Praecepit denique coetui huic alteri universo, 3c petere eam a coetu priore; & 1umere. Sed notandum, non semper, quicquid universo Metui praeceptum a Christo, unicuique in eodem coetu id praeceptum ab ipso esse. Conficientibus quidem singulis, cum confecerint, praecepit abselute communionem:& hinc etiam videmus, ipsius voluntati isti satisfieri, non apud Latinos tantum , sed & apud Graecos, immo apud Christianos praeterea in Asia & Africa,non
Catholicos tantum, verum etiam caeteros omnes ; observaturque adeo id in iisdem jam inde ab eo tempore, quum se Christo
primum submiserunt ι neque ulla h1e inter Latinos & illos unquam deprehensa discrepantia, qualem experimur in septentrionalibus Europaeis, postquam Lutherus, Calvinus & id genus alii Latini a Latinis defecerunt. An vero Christus praecepit itidem ab lute, tum singulis conficientibus, ut comm uuionem aliquibus reliquorum, eam petentibus, impertiant, tum eorundem reliquorum singulis,ut petant atque absumant λ Negamus.
Praecepit selum utrisque sub conditione, ita ut Ecclesiae reliquerit potestatem ingentem,vel permittendi selum communionem, vel praecipiendi imperio materno, vel etiam vetandi, sive ad tempus, puta quamdiu ini donens quis fuerit, aut alias ita multari promeritus,sive etiam usque ad halitum ipsius ultimum a quem
70쪽
o ero postremum in modum vetuit eam aliqukndo nonnullis,cii gravissima admiserant scelera; sicliti interdum iisdem & ab-
,liatioriem sacramentalem, ut ut ad bonam mentem reversis, de-egavit ; 1eculis nempe primis, quum disciplina rigidior ad san-hi moti iam cogeret Christianos, quam fit hodie ; quod&, postlios , Gabriel Albaspinaeus, quem Calixtus legisse videri vult, iotavit, in Observationibus, e monumentis antiquissimis e cu-asmodi profecto nihil fecisset Ecclesia, si, praeceptam absolute tommunionem cuivis a Christo esse, credidisset. conditionale autem hoc praeceptum institutio solum dici in scholis consuevita compluribus : quae tamen institutio differt non nihil a matrimonii pro sngulis institutione. Atque hactenus de Communione sic loquuti sumus, ut perinde sit, an intellexerimus eam, quae sub utraque specie fiat, an illam, quae sub Qta alterutra . seu panis, seu vini. Quod jam determinate attinet communionem iubutraque, sine dubio praecepta est haec a Christo singulis, qui, sivis tenentes manibus panem & vinum, ex utroque Eucharistiam Confecerint: observaturque mandatum istud , jam inde a Christianismi principio, apud omnes etiam Christianos, qui Latini non sunt, in Europa, Asia & Africa, solis Europaeis illis aquilonaribus exceptis,quos a Latinis discessionem postremis hisce seculis secisse, paullo ante ajebamus. At nequaquam Christus pra cepit singillis conficientibus, ut semper caeteros, ab iis rogati, Communicent sub utraque ; nec etiam praecepit iisdem caeteris, ut Eucharistiam sub utraque & postulent temper & sumant: sed potius reliquit Ecclesiae potestatem amplissimam, pro vari tate subditorum dispensandi hoc Sacramentum , & quidem vel permittendi genus communionis istud liberum cuivis, vel praecipiendi omnibus aut solum aliquibus lege materna quapiam, eaque vel observanda quotiescunque communicetur, vel festis ttantum solemnioribus, & hoc vicissim vel ubique vel in templis tantum. Adeoque nunquam prohibuit Salvator poster lege su met ulla, communionem sub sola specie panis, aut etiam sub sola specie vini, impertiri non conficientibus, aut pro iisdem P stulari; sed de sigillatim hac in re facultatem contulisscclesiae,s di aut constituendi, quod ipse consultissimum esse arbitratura sit: nempe quia Christus ipse judicat,aeque suffcienter com-mnieari se totum, Humentibus illis alteram tantum speciem,e 4 atque