장음표시 사용
81쪽
8L B. N I H v s I Iceris, de tota caussa tua actum erit; negasiae, to nobis debitorem
esse probationis ullius 3 bene; justissime igitur sapientissimeque
egimus, dum tibi nos opposuimus ; affirmanti enim incumbere probandi onus, clamitat contra te pro nobis totu orbis terrarum ; tuq; adeo, dum perduelles nos dicis, & alienorum raptores, maledicentissimus es, injuriaque atrocissima nos insontissimos afficis ; filiorum Dei sunt omnia,soli nos autem genuini filii Dei sumus; quia solis nobis nunc tandem oborta lux divina cc litus; quidni ergo repetamus, quicquid ita per fraudem ereptum, est nostris majoribus,quum adhuc ambularent palpitantes In tenebris politicis & juridicis, ipsa nocte superstitionum & corruptelarum & abominationum papisticarum non minus profundis ac turpibus p profecto, dum nihil nobis probas, defectionis nostrae discordiaeve caussa tibi soli adscribenda est ; dum refragaris eum in modum,rebellis nobis es ; dum poenas minitaris,conscientiarum nostrarum tortorem te facis, Multam etanorum Imperatore atque etiam Antichristo ipso deteriores, puniendus ac profligandus ipsemet es ; nam, qui regunt alios, non auctoritate sed solum consilio regere debent, nec rempublicam constituere magis, quam medici diversarum civitatum; quid enim ejusmodi rectores aliud, nisi medici civiles in civilibus p Haec, inquam, Princeps Illustrissime,si vociferari occipiant subditi tui, contingere autem tale quid potest, cum similia contigerint, furiis agitato Thoma Monetario cum sui similibus,ac nominari loca queant, ubi contingit etiam hodie, quid, oro atque obsecro, Celsitudo tua judicatura sit λ Teneaturne sua, quae affirmet, probare istis, ita negantibus p &, quamdiu ipsos non converterit pertraxeritq ; in suam sententiam, rectene illi & jure, non solum accusent sic Celsitudinem tuam , sed & contra eandem, tum testium in propria caussa, tum judicum insuper, & publicorum quidem, atque eXsequutorum, personam sumant λ Atque haec est quaestio
V. Possem quide collimantes eodcm casus conscientiae plures, mente conceptos, proferre: sed nolo Celsitudini tuae gravis ultra esset quae nonnihil pensari tria saltem interrogata illa permittet, ut spero : merentur enim, quantum ego quidem rem intelligo. Catholici interim nostri si, mentem horum paucis aperire, fas est sic sentiunt; contra Omnem rectam rationem ita facturos
82쪽
Υ Ε L E S C O P I U M. eturos ejusmodi illos & Sadducaeos & Illustrissimae Celsitudinis
tuae subditos. Hoc unum est. Dicunt secundo ; quo jure proce derent eum in modum Sadducaei contra Synagogam, si auctoriistas hujus adhuc foret integra, ac subditi etiam illi adversus Cel- studinem tuam, in rebus, tum fidei & ecclesiasticis, tum secula ribus ; eodem prorsus nec meliore jure processisse in Germania nostra contra Ecclesiam Catholicam,& procedere, qui ejusdem Ecclesiae, tanquam Reipublicae sacrae, non a consensu hominum,
sed, ut Synagoga olim, a Deo ipsemet jurisdictionem adeptae,& sic arbitrio populi neutiquam subjectae, filii ac subditi in suis
majoribus fuerunt: ac proinde in caussis,cur ipsbrum fides & re ligio nequaquam tenenda aut amplexanda sit, a Caspare Vlen bergio, gravi admodum pioque viro, qui Coloniae scripsit anno C ID ID Lxxxix, rectissime solidissimeque statui illam. quod cum Ecclesia, Cliristi sponsa, matre sua in terris & rectrice suprema, ipsiusmet Spiritus Sancti praesidio perenni stabilita, sic egerint, ut accusare ea innovatae fidei, immo testes in propria ea causti, di quod amplius est, judicis suae judices, ac sententiae ab semeti psis latae exsequutorcs, contra omnia divina atque humana jura, este ausi fuerint. Cujusmodi sane processum ne contra Synagogam quidem ipsam, licet non mansuram ad mundi finem, ut main nebit Ecclesia nostra, sed abrogandam , Christus qui ustirpare certe potuis set, quandoquidem Deus erat) usurpavit, aut suos, qui itidem erant nati atque educati sub lege Mosaica , vel etiam in rebus publicis paganis, docuit, aut ab ipsam et etia Novi Testamenti Ecclesia, sponsa sita, aciei exercitus instar ordinata ac terribili, usurpari voluit adversus ethnicorum ullum,ut ut Omnes hi defecerint olim a cultu Numinis ; unde, nec laudat Ecclesia Principes suos seculares, eorumve ministros,qui contra faciunt, justis belli caussis aliis destituti; neque enim, sicut Israelitis , qui jurisdictione seculari simul pollebant,facta divinitus potestas ocincupandi Palaestinam armata manu , ita & Ecclesia facultatem e jusmodi a Christo accepit unquam. Neque refert, si quis dictu rus sit, controversum esse , quod praesupponimus , Ecclusiam es Ie rempublicam sacram unicam , cujus regimen , & monarchicum quidem, ab ipso Christo institutum , cui subsit in Ecclesiasticis potestas Christianorum regia, perinde atque subest huic in regalibus potestas patrum familias oeconomica ; non ergos a prae
83쪽
s4 B. N I H V S I Ipraesupponendum id apud negantes, sed eis prius probandum. Eodem enim modo dicerent & Sadducaei illi contra Synagogam, &subditi isti Celsit 'dinis tuae, adversus ejusdem auctoritatem, tum in Ecclesiasticis, tum in civilibus. Non mirum autem, quod hic tua Celsitudo dicet, id Ecclesiam hic pro sese quoque dicturam, ac tanto confidentius quidem, quanto certior est, solam se Christi sponsam esse, & incorruptam in fide permansisse, per Spiritus Sancti gratiam, nunquam deficientem, de adhuc minus quam Synagogam subesse arbitrio populi aut meri Regis ullius,quum non a cosensu humano, sed selum a Deo originem ducat, inque iis negotiis regimen teneat, quibus & negotia regia subordinata, cum regnis ipsis, quia ut minoribus ac pluribus, sic & inferioribus,& multo magis quidem subordinata, quam, apud Aristotelem in Ethicis, ars frenofactoria disciplinae equestri,& haec auctoritati imperatoriae; adeo ut, qui potestatem regiam non submittat fascibus Christi; conculcet Regem regum hunc prorsus impie, vel certe ignoret : quicquid hic tandem negent, quos nihil hic didicisse aut posse nisi negare, & in sola negatione fiundamentum suae sententiae contrariae
atq; actionum Omnium ponere, non tantum anno cIo IIcv Antonius Faber, I Ctus, verum & multo ante, anno CLI II LXXI,
Nicolaus Sandems,Theologus, verissime sapientissimeque scriptum de iis reliquit; sicuti & jam anno cIIIIxxi, Eccius ille alter, qui fuit Offcialis Trevirensis&orator Caroli V, Wormatiae, Lutherum ipsum, quia non nisi negantem ac probationes flagitantem, rejecit; ut lego in charta,quam, a Luthero ipsemet editam, refert etiam in Annalibus Betovius. Addunt nostri tertio, eos, qui doceant, in casu hoc nostro, affrmanti incumbere probationem, &, si in probando , apud ipses, deficiat, caussa eum cadere, & schismatis omniumque inde consequentium calamitatum ac malorum caussam esse; hos, inquam, qui sic speculentur, nostri ajunt esse hostes Celsitudinis tuae, Principumque Confessioni Augustanae deditorum cimnium, adeoque hoc agere, ut subditis eorum instillent amorem anarchiae atq; autonomiae, istosite subditos exsuscitent armentque, non solum in rebus fidei, pro Photinianis aut Anabaptistis, sed & in ecclesiasticis,Drdinem quoq; togatorum concionatorum, Superintendentumque specialium, generalium & generalissimorum, spectanti
84쪽
T E L E S C U P I v M. bus, immo & in mere politicis negotiis,adversus legitimos sitos illos dominos ; utque adhuc loquar clarius, hoc illos agere, ut
mundum universum turbent atque invertant. Et sic etiam est.
Si eui enim libeat negare, quae Ieroboam eripuit familiae Leviticae in regno Istaei,ad Levitas jure illa pertinuisse ; filios parentibus, discipulos magistris, milites ducibus parere debere ; a firmativas omnes Iurisconsultorum & Medicorum & PhiloQ-phorum, & quorumcunque doctorum aliorum , salutares esse generi humano; consuetudines esse & historias quae putantur a Irudentibus esse consuetudines dc historiae; vocum ac phrasium
inguae vernaculae, quin & characterum alphabeticorum acceptiones ante centum annos fuisse quae nunc sunt; Scripturas esse verbum Dei; fuisse Moysen ; suis se & vera docuisse Christum,
a quorum utroque leges sine ulla demonstratione latas esse.Galenus culpat;) esse animas hominum immortales 3 esse Deum et vera esse principia prima practica & speculativa ; qui habentur in hominibus legitime natis atque honestis, eos esse tales; quὰ-cunque polsidentur,legitime possideri; quaecunque affirmantur, tum in thesibus quibuscunque a Respondente, tum alias, vera esse : Si quis, inquam, negare ita quidvis occipiat, an non huic animum addituri sint, qui suggerunt, affirmanti incumbere onus probandi, & probandi quidem , tum ex iis tantum principiis, quae concedat is, qui, sibi esse liberum negare omnia, puter, tum eo modo tantum, qui ipsi arrideat; negantem autem, suggerunt, ab onere probandi solutum penitus esse,quia negatio sit instar mille probationum , immo negatio ea neganti det simul potestatem statuendi sententias, affrmanti adversas, quascunque voluerit, & statuendi quidem eas ante,quam suffcienter audierit perceperitque mentem assirmantis, quin & invadendi simul & vel retinendi vel destruendi omnia incorporalia & cor-Poralia, quibus assirmans ille, ut suis, sive ut possessor aut quasi
possessor, usus hactenus p unico verbo - an non patroni exoptatissimi futuri sint, non dicam atheorum, & aliena furari amantium, sed stultorum omnium,ex quo nempe,ut in proverbio est, horum unus, maxime postquam edoctus fuit, contra negantem
Priticipia non esse disputandum, plus negare potest, quam centiam sapientes ei probare λ Sic, inquam, nostri. VI. Attamen, assimanti incumbere probationem, axioma, i
85쪽
quiunt, est notissimum tritissimumque ; quid ergo de eo fiet 3
Scio, et se ; liniversaliterne verum autem p Nego et immo negabat & Helmesteti Cornelius Martinus, quum scriberet,quod re tulimus in Apologetici Corollario, semper verum esse,quod affrmanti incumbat probatio,cum nemo theses suas probare teneatur. AD
firmat quis igitur sine distinctione,seu limitatione, axioma illud, nobis negantibus, nec probat tamen λ Ergo causis cecidit. Ecce, quomodo se ipses jugulant, qui affirmans axioma hoc adducunt contra Ecclesiam λ Porro, nequaquam hosce remittere opus est ad Pontificii Caesareique juris constillos, qui de probanda etiam negativa disputant, ad Mascardum, puta , & Pacianum, innumerosque caeteros ; in quibus tractant hoc unicum Franciscus Herculanus Pcrusinus & Martinus de Fano : agunt hi enim de illis casibus forensibus, ubi Actor, Reus, Testis, & Iudex , ut plurimum quattior diversae selent esse personae. At in nostro, de quo agimus, casia, stini personae solum duae; Ecclesia Catholica per suorum filiorum quopiam, ut Respondens & Ecclesiae subditus quispiam dyscolus & refractarius ut nostri quidem loqui
selent) tanquam Opponens: Respondentis vero est hic,ut alisquisemper, judicare, an ab Spponente convictus sit vel non sit ; eiquejudicio opponens acquiesceret debet, sive Respondenti invito nihil ultra negotii facessere. Respondentis autem partes competere Ecclesiae, tam apud nos liquidum est,quam est liquidum, competere eas tum Synagogae,si necdum abrogata illa sit, contra Sadducaeos aut sectarios in Iudaeorum gente alios , tum Illustrissimae etiam Celsitudini tuae contra suos liabditos, in eC-clesiasticis& politicis rebelles, ubi quidem eos velit audare et ut Cnim diximus, frustra negetur nobis, Ecclesiam nostra esse rem
publicam sacram, a Christo ipsemet conditam, atque ad mundisnem usque duraturam, cui subjecti, in rebus fidei & ecclesiasti- Cis, etiam Reges Christiani omnes , ut quilibet patrum familias regi suo: si enim, id negare, satis fuerit, satis etiam sit,si Sadducaeus ac Ieroboam neget, a Deo conditam Synagogam primitus
re assignatas possessiones tribui Leviticae simpliciter pro cultu Numinis, Ierosolymis futuro; satis itidem sit, si Celsitudinis tuae subditus neget, potita eam jurisdictione bono titulo; immo satis fuerit, si, quicquid a quocunque in quocunque genere assirmetur, neget quis, assirmativas omnes & sngulas nil nisi vanas fui
86쪽
ΤELESCOPIUM. 1 lisque mentium ridicularum persuasiones esse sentiens Frustra vero etiam dicatur, patrocinaturum id rebus publicis ethnicorum contra ipsarum subditos, qui facti fucrint Chi istiani; neque enim Christus voluit, ut hi sic agerent adversus Principes suosi ethnicos, quemadmodum Uunt Lutherani adversus Ecclesiam ;cui suisse se subditos, ne ipsim ct quide inficiantur, quum nempe aperte potius profiteantur, jugum Ecclesiae Papist 1 cae se excussisse, ac discessionem ab ea fecisse, saltem quoad omnes ejus in fide,quas vocant, novitates & corruptelas; sed volva Salvator potius, ut crederent solum obedientissimi Euangelio, idque se facere profiterentur, ubi necessum foret, coram hominibus, vel docerent ipsum illud quoque, dc, h Deo se ad docendum missos, miraculis comprobatum darent, non autem rebel-' arcnt istis persequutoribus, aut in eorum bona involarent, sed ut agni, os suum in verba , indignationem aut vindictae cupidinem arguentia, non aperientes, paterentur quidvis, etiam mortem ip1am, utut acerbissimam. Quod & e supra dictis colligere promtum cst. Sicuti neque Deus voluit, ut, quomodo Lutherani egerunt cum Ecclesia, ita agerent Israelitae in AEgypto cum Pharaone, sed potius, ut ab eo dimissionem peterent, seque admigrandum vocatos divinitus , multis ingentibusque prodigiis testatum per Moysen ante abitum redderent. Cujusmodi divinorum prodigiorum ne vel minimum quidem fecere Lutherani unquam ; nam quod dicunt, miraculum esse, quod repente tot
1imul populi facti sint absque miraculis Lutherani ; ac proinde
exclamitant, A Domino faetum est iliud, S Hi mirabile in oculis no
id perinde est apud nos, ac si dixissent idem de sese olim
riani M similes haeretici, vel Ieroboam quoque cum suis, aut Core, Datlaan atque Abiron, seducentes populum a Domino ac Moyse, immo, cum ethnicis omnibus, omnes insuper diaboli.
Non, inquam, Christus voluit, ut sui erga Principes paganos ita se gererent. Licet enim ethnici primi defecerint, alii prius, alii posterius, a Patriarchis antiquissimis, quorum ,recte Deum colentium, series &successio, ab Adamo deducta, beneficio divino, M Continuata, ut enumerentur in Scripturis hoc ordine; T II Seth, III Enos, Iu Cainan, v Maiaeel, vet Iared, vir Menoc6, VIII Marhusala, IxL- ech, Ac E, XI Sem, XII Arphaxad,
87쪽
nis, qui frater Musis, & Synagogae Pontifex ordinarius primus, sicuti ultimus dein filii ille, cujus tempore Pontificatum aeternum iniit IESvs CHRIsaeus, relicto, in Ecclesia militante, cum, in coelos ascendens,iriumphanti daret initium,Vicario generali,Sisnone Petra,ejusque successeribus ad mundi finem usque futuris, quorum hodie postremus Vrbanus VIII; non tamen ita defecerunt,ut rebellis Christianus defecit ab Ecclesia Catholica, aut etiam ut Sadoc & Ieroboam & Core cum suis defecerunt a Synagoga; neque enim ante Moysen talis respublica sacra, cujus imperio subessent, qui a Patriarchis abierunt inhab .latum terras alias, a Deo instituta fuit, postquam justo ejus judicio, in poenam peccati primorum parentum, si non Sc Caini ac similium, & ut experientia doceret, quam pestilens esset amor anarchiae, perierat regimen generis humani tale monarchicum sacrum, quale mansit inter Angelos, ab Angelis malis desertos, quidni enim Adam, si lapsus non siet, generis humani
fuisset monarcha,inque coelos transatus auctoritatis hujus heredem reliquisset filium primogenitum, nullius itidem peccati Teum 3 quum tale sit regimen in Angelis coelestibus p ) verum a Patriarchis, non istum ante diluvium, sed & postea, licet forsan his aliquando, in veri numinis cultu se perstituros, juraverint, emancipati fuisse videntur; secus quam se res habebat de Iudaeis, regiones exteras incolentibus ; qui Synagogae sibditi mansere, ita ut inde Saulus Damascum iret, Iudaeos, qui ad Christum conversi, vinctos perducturus in Ierusalem. Quibus de rebus suo loco plenius. Immo Respondentis partes ac jura deberi Ecclesiae nostrae, & Lutheranis partes atque onera Opponentis, quando nos cum ipsis tractare volumus; tam est manifestum, ut
complures, etiam non Catholici, di viri quidem ingenio atque eruditione prosecto praediti, id agnoseant ; quorum & attestationes producere, si necessum foret, possem, sicuti produxi in Irnerii Epilogo epistolam unius eorum, qui Calixtum & Hor-neium tam bene forsan, quam ego, novit. Reus quidem in soroeivili, quum excipit contra Actorem, saepe fit Actor et at, sicuti non tenetur id fieri, quando accusationibus impetitur a subdito,
88쪽
ubi, iuxta nostram sententiam, subditus Ecclesiae refractarius est opponens, & Ecclesia, quae in ejusmodi negotiis nemini subjecta nisi Deo, Respondens. Ne dicam, quod in universum quoque alias Respondens quivis, sive solus, sive altero superior, quem superiorem voeant Praesidem, sit judex opponentis, λquo provocare, in eo quidem soro dialectico, non datur. Quod ipsum, sic delibatum, non expedimus pluribus; quum neces tas hil necdum postulet. VI I. Hoc igitur constituto, Ecclesia elare animi sui sensa expromit per nos hunc in modum. Ait, licet alias, & proprie quidem, sui sit muneris, & doctricem discentium agere, & pram
cipere Christianis ut credant, quae credenda esse, nomine Christi docuerit, s fidei enim dogmata sunt leges Christi, & has Ecclesia, cum auctoritate itidem, ut Regina ac mater, suo illo Rege visibiliter absente, acceptari jubet, in praesentia tamen, seposita de doctricis & ejusmodi praeceptricis persena, non assi mare se unquam, sed semper negare: neq; enim, in hoc inquam casia, aliud se eloqui, quam, sibi non constare de falsitate ullius
dogmatis fidei suae, aut etiam veritate eorum, quae contra adferantur ab Opponente. Quamdiu autem quis aliud non eloquituri, probare non tenetur. Quod usque adeo verum est, ut nequidem desertor S: adversarius Ecclesiae, probare quidquam teneatur, quamdiu sentiat secum,non constare sibi de veritate dogmatum fidei nostrae Catholicae,nec ulterius progrediatur in Ecclesiae praejudicium; sicuti & in eo casu necdum opponens est, immo ne contradictor quidem, proprie loquendo ; unde nec sententia adversus eum Ecclesia pronunciandi jus habet, quippe de sibi occultis haud judicans. Contra autem Lutherant; quum procedunt ulterius, & recta accusant Ecclesiam innovatae alicu-hi, seu, quoad nonnulla, introductae recens & sic falsatae fidei; semper affrmant, ac proinde probare, si postulemus, tenentur. Semper, inquam, assirmant; quia non solum proserunt negantem;verbi caussa,non essesieptem Sacramenta ; sed, judicium de negante ea & opposita assimante situm assirmativum proserentes, ita loquuntur vel loqui videri volunt e Nos certi sumus de eo, quod & recte loquatur, qui dicit, non esse septem Sacramenta, re erret, qui dicit, esse septem Sacramenta, dc Ecclesiae, secus sentienti, teneri nos obedire,aut etiam templa & bona sacra re
89쪽
bo B. N I Η v S I Ilinquere seu ablata restituere: quod profecto non est negare,sed
assirmare aliquid de enunciato negante contrarioque affrmante.
Summa est; omnis Respondens & Reus, quatenus talis, negat ; omnis autem Opponens & Actor, quatenus talis, dicit seu affr- .mat: Respondenti itaque nunquam incumbit probatio,sed Opponenti incumbit semper. Neque mens alia est axiomatis, de quo agimus, legumve, decernentium, non neganti sed emi in- eumbere probationem. Quod & monui ego nonnihil in Apolog
tici Corollario, & ostendit qua optime Veronius noster, distinguens, & una cum Iulio Pacio quidem, inter negationem & asse firmationem Philosephicam,ut ipse quidem vocat,& juridicam,
operum, Parisiis anno cID Iocxxxv III editorum, parte I, tra
ctatu 1 I, cap. VIII, num. v x. Estq; res tam liquida Tironibusque comperta passim, ut mirum sit, sensum axiomatis genuinum
illum ignorari tamen adhuc ab iis,qui magni doctores videri vo- lunt, sapientioresque Papistis & Iurisconsultis omnibus. Porro, Ecclesia, postquam Lutheranos audiit, judicat quidem,nihil eos 'probare ; & sic tum non amplius negat: sed hoc ipsos nihil tunc juvat, quum non probarint, quod asseverant, subditos ei se non esse. Quin & alioqui suas assirmativas docet; at quatenus domctrix est, Opponens nequaquam est; sed fundamenta selum sua
aperit atque illustrat, nec non, quae pugnare Videntur, conciliat. Hoc ipsum autem non facit ejusmodi subditis, qui adversarii proprie & actores sunt, discipuli autem esse revera nolunt ea quibus proinde probationes, quas dari non posse scit, postulat, sumta per quempiam Respondentis persena, ut patescat eis probationum, quas adserant, infirmitas ; quibus quamdiu fidunt, doceri nequeunt. Quod alibi exponam fusius. Quapropter manet inconcussium, quod dixi; Ecclesiam, quia Ream seu
accusatam, negare selum contra Lutheranos, & sic ad probandum non teneri s Lusteranos vero, quia Opponentes & actores, affrmare semper, & sic teneri probare, quoties postulaverimus quidem; Sc quando deficiant in probando,caussa cadere, . omniaque in integrum restituere debere, quae sustulerunt innovaruntve in Ecclesiae praejudicium. Faber Iurisconsultus, & San-derus Theologus, uni quidem ,haereticos negare solum nostra; sed tum hoc volunt, mendacii accusari ab haereticis nostra;
quod est dicere certam animi senteatiam, seu affrmare ; unde
90쪽
Τ E L E S C Ο Ρ Ι v M. fr& Faber addit expresse, negando eos assismare, sicuti & quae statuunt contra nos, nullo modo probata dare, sed aeri solum inaedificare.
VIII. Atque ita Illustrissimae Celsitudini tuae gustum etiam aliquem dedi eorum, quae de probandi onere sentiunt Catholici. Unde patet, satis imperite illis objici ac sine fine inculcari, quia soli lirmanti incumbat probatio; nec profecto ab iis, qui id in
ore sic semper habent, recte intelligi. Quae tota res ut explicari ac defendi pluribus alias poterit, ita saltem notari nunc peto, quod si etiam verum sit, Ecclesiam nostram Catholicam & affr- mare multa contra Lutheranos, & probare eis debere quicquid sic affrmet, frustra tamen Lutheranos probationem ab ipsa ullam postulare,ut Respondentes quidem ab Opponente. inamobrem vero Quia Lutherani fatentur ultro, affrmari a 1e aliqua contra Catholicos,atq; , ad probandum ea ,se teneri; immo ad probandum ultro sese priores offerunt Helmesteti. Probent igitur horum solum unicum argumento unico, & quidem tali, quod putent esse omnium evidentissimum penetrantissimumque, seu ad convincendos nos maxime idoneum. Si fecerint, nosque convicerint; relicta mox Ecclesia nostra cum assirmativis ipsius controversis omnibus, fiemus itidem Lutherani, quoad omnia caetera ; nam id ipsum in potestate nostra tunc omnino est. Si vero non convicerint, idem erit nostrum judicium de universis ipsorum reliquis affirmativis ac negativis, fidei nostrae ac religioni adversantibus. Quum enim fortissimum eorum argumentum nihili est, multo magis nihili erunt reliqua. Et sic reverti ad nos debebunt, & captivato in obsequium intellectu credere nobiscum omnia, s si non fide supernaturali, quam ab se . que Dei gratia peculiari nemo obtinere potest, saltem tali, quae cadit in Arianum aut similem, aliqua nobiscum credentem, atque in Catholicos, post obitum damnatos, vel certe daemonas,
ut quos & ipssis credere Scriptura testatur,) aut judicium de
credendis naturale seponere potius quam iis opponere, vel irritas ut minimum reddere, ut dixi, sententias omnes, contra nos latas, &exsequutiones, inque integrum restituere usum jurisdictionis Episcopalis & bonorum Ecclesiasticorum omnium ; resistentia violenta Ac concussione omni omissia, quia contra stimulum calcitrante cum Saulo, quum Perse