장음표시 사용
61쪽
ιυ t om nem sibi familiarem S. Petrus Damiani, O sanctam ejus ορ- rem cum morte S. Dominici oricati perscripsi Aleκandro I. unde diator operum episeolam sam vocavit vitam s. Rod alphio Dominici sed talis auctoritas nulla es, neque Eugubini sanctum ocant, nedu mcolunt ut talem . ac severitate judicii abstinent viri doctissimi ab af serendis Rodulphi actis a Petro Damiano conlcriptis , jure ne an injuria ipsi viderint. Certe quod junt Rodulphur ab Eugu binis Sanctum non Vocari, id vero perfalsum est, non solum enim ab Eugu- binis , sed a ceteris fere scriptoribus Sancti, ac Beati appellatione decoratur, quod nonnihil valere debuisset apud Bollandianos ad ejus judicii acerbitatem minuendam . Nobis certe itum non est ab reli quorum scriptorum sententia, WEugubinorum usu recedendum este, qui Rodulphum Sancti titulo condecorant, atque ejus rei gratia vitam ejus a Petro Damiani conscriptam hic proferendam censuimus.
Ex epistola S. Petri Damiani ad Alexandrum II. XXVII. Domno Alexandro beatissmo Papae Petrus peccator monachus a
Praecepit mihi beatitudo tua b), enerabilis Pater , ut numquam tibi literas mitterem, suae Veυ quid, obliυione dignum ac fribolum
a Petrus Damiani hic se usitato more peccatorem monachum dicit non quod episcopus Osiensis non set , sed quod eius episcopatus rogendi onus cum Iona Pontificis venia abiecerat 'rum se ipse non ustetur episcopum . iam ad Gothis edum Tusciae ducem , consueto Petri peccator s monachi nomine ita scribit Filius hic mos ter abbas videlicet monasterii S. Joannis Baptis lae, bibliothecam emit, sed quia non potest pretium, nopia constringente, persolvere, nece illitate compellitur a me reddendae quantitatas auxilium fligitare. Sed quod a praesens mihi non adiicet, ab aliis exigendi licentiam tribuo ut quod a nobis divitibus scilicet episco S non assequitur , a vobis saltem ex gms, in luperculis in aliquo consoletur . Lib. VII. ep. XIlI Porro episcopatu et Ostiensem quandoque administraυit Petrus Damiani per Albertum episcopum, ad quem est eius pisoIa libri quarti prima, qua non solum hortatur , sed paterni vigor: auctoritate praecipit, i, in sibi crediti regis custodia perυigilet dic bis ena , inquit, animae sunt comm :ssae, quae sicut a Deo mihi, sic a me commendatae sunt Deo tamen soli rationem sumus uterque proculdubio redditur . Haec in aliam sententiam accipit Cou
stantinus Caietantis erudittis operum S. Petri Damiani editor , resim me an fectis alior&m erit u Eicium. Ego hic idere mihi videor episcopum S. Petri Damiani adjutorem , atque , ut uuc di cere amamAs, episcopatus olliensis suffraganeum , quod nemo ante animadverterat.
Id Petro Damiani ab Alexandro II praeceptum fatim post ejus assumptionem ad Petri cathedram, gratis supponit Oetaυius Turcitis , it S. Domini c. Loricat pag. 9. , ut ita fensim 1aciat undamenta typothesis suae de anno emortuali L Dominici Loricati , quae quam a te sufffulta sit , postea sendam.
62쪽
eontinerent, quas scilicet, o ut lector transitendo percurrer i , ΔΜ flamma consumit, sed tale tibi semper aliquid scriberem , quod re ad amdi alionem legentium suscipi, o inter scripturas mereretur authenticas refersari Unde patri luminum agendae sunt gratiae, qui sacrarium tui pectoris hoc igne sui amoris accendit, ut o tu antiquorum patrum flu-
diis jugiter requiescas,' insuperos qui tibi videntur idonei ad scri
bendum , eos provocare non negligas.
XXVIII. A Gobis itaque nuper egressus , cum Florentinae urbis moenia subii a , nuncius mihi mo repentinus occurrit, qui mihi diem medium iu tenebras vertit, omniumque meorum viscerum venas amari fimae
legationis felle complevit episcopum scilicet Eugubinum esse defunctum,
cujus titique conversatio se recolitur , non mediocriter aediscare poterit audientes. Valet enim' ad evrimendam recte viGendi formam ad adhibendam corrigendis moribus disciplinam . Nam ante fere septennium ille cum matre ' duobus fratribus se paulisper aetate praecedentibus, serGis duntaxat libertate donatis, castrum suum mihi inexpugnabili munitione vallatum cum omnibus, quae sui iuris erant, praediis contulit , atque ad remum veniens habitum monasicae profusonis accepit Mona-
serium plane in eorum possessione con struximus de cujus nunc sancto
conυentu regulariter ictitante, satis in domino gratulamur ubi matre,
o fratre , qui infirmior es , consitutis , se Roduphus qui pos modum ad episcopatus culmen evectus es, o Petrus primogenitus frater c eremi-
tICam Baronitis Baron. Annal. ecci ad ann. Io63. abillonius Nabit. Acst Ss O S. B. P it. I. sec. I. ad vat. S. Domini c. Loric FIorentiam tune enisse putant S. Peritim Damiani ad turbas otis ecisae eomtonendas in chi mate Petri episcopi exortas . idque ipsi in annum I 6ῖ. conficiunt non recte; relio enim feritis eae turbae acciderunt. Videsis cl. Mansit disserrationem de synodis in ea a schismatas Cadaloici celebratis, quae extat in Iupplementis ad concilia a Lalbeo ιIIecta. Mansi supplem ad conci l. to I pag. 336. Fuit autem Alexander II. Guam saeptisme apud suam ecclesiam Lucanam, ut ostendunt monumenta a Florentinio allata CFlorent m. Monum comit: s. Mati ld. l. l. ix enim , se Iorentiuio ipsi fides Flori ni in . ibid. pag. ο . . unus anuus est ex multis quos Alexander in pontificatu egit , quo Lucam nos venerit, hi eam Dilice ecclesiam noυis in dies beneficiis cumularet , in quibus illia sic memora-ν juυaa. quod ex Ptolomaeo Lucens narrat ipse Florentinius Eodem anno , hoc es Ic6 ecclesiam S. Martini speciali decorat gratia, ut canonicos dictae ecclesiae mitratcs his eat in processione regulari, sicut cardinales incedant, scuto Vennae , in ecclesia S Jacobi de Galitia quae Compestellana vocatur rabid. pag. 89. h. Potuit igitur Petrus Damiani qui ad Alexandrum, pro ecclesiae estoriis saepius entitare solebat , ab eo digredieus , serentiam alia occasione . quam propter ecclesiae Florentinae schisma , proficisci es enim id iter expeditissimum ex ciυitate Luca is monasterium Avellanens euntibus, tibi S. Petrus Damiantis deger conqueverat. S. Joannes audensis quinque asceteria a s Petro Damiani fundata scribit istiorum Gapro remitis videntur , duo pro monachis . Hortim altertim S. Joannis apriflae titulum gessi instindo ceret Faventina dioecesis. Alterum in dioecesi Ariminensi sium fuit ad Murciani locum Sed postremum hoe opibus Petri Bennonis iri ampIusmi ditissmi conditum est ad annM Io59. M liquet ex charta funbationis apud LancelIoitum 'ance ot hist. O ver de monaster Aramin. J Primum V fortasse Ijud erit, quod hic a Petro Damiani indicatur .
c Petrum cum Rodulpho fratre, o Forti remita asora idua, quos omnes ex simant
63쪽
rieam vitam tam continenter ram fricto duxerunt ut 9 audientibur praedicare eos fama mirabiles, o convivensibus ita monseraret insegnes
Sane se de Petro vellem cuncta referrς, Ma suppetunt, prius scheduia fos assis sa doceret, cum adhuc dicendi materia superesset. Nam , ut
e multis unum saltem breviter referam, dum in capitulo consederemus mliquando de disciplinis regularibus disputantes , ille, ut erat noυitius, unum e saeculari consuetudine protuli verbum . Tunc ego velut ira permotus dura sistis illum invectione corripui, postque redargutiouum, atque correptionum longiora flagella, tamquam quaesione pulsat seutentiam iu- ferens, per quadraginta dies illum vino absinere praecepi ire tamen im tentione, ut tantum ad praesens illum cum ceteris ab incautis sermonibus deterrerem, posmodum vero sentenxiam discreta remissonis moderamine temperarem . Sed cum me contigisset dives intentum esse negotiis, que hoc mihi quiliis tu memoriam revocasset, elapso jam praescripto dierum circulo, tandem recordatus expavi quid ex iniuncta bi poenitentia Petrus egisset , attonitus inquisvi. Fratrum itaque relationibus didici poenitentiam esse peractam . Poenituit, fateor, prolata sententiae, sed gaudens admiratus sum tantam poenitentiam fratris, ut pro uno solo merbo inconsulte prolato, tam longam poenitentiam pertulisset, re neque per se , neque per alios indulgentiam posulasset. XXIX. Nunc igitur ad episcopum , a quo coeperat, sermo recurrat Guamvis enim Petrus idem , ut major erat aetate, nihilominus etiam tu ardui proposti disrictae ita semper praecederet itinere ς hic tameu ad sacerdotalis incit jura promotus, quod in eremo didicit, in ecclesia non omist. Ei dem quippe terebat emper membra ciliciis , eisdem contentus erat perexiguis admodum ac de picabilibus indumentis . Iane dum, juvenilis aetatis ingruente natura , gravissmam pateretur acediam , mquearibus cellulae juniculos innectebat, scque ulnis infertis psalmodiae su-
Monachis coenobii Sanctae Crticis Fontis υellanae, Et CasOrae viduae Tertii O, dinis S. Francisci, Virtutibus claris, Fortes Valletta, olim Gabriellius, parric aug&b.
Comes Bacchaν chae, o Cονradutii Messabella Miletia nobilis Romam est Setin Conjuges Gentii bus suis Annes Beati Fortis saeculari DCCXL. pietatis, is enerationis
64쪽
di pendulus in ebat. Numquam adipe, numquam ovis, vel caseo risscebatur. In e dc vero , quae apponebantur eduliis continens eum frugalitas cruciabat ut discumbens non tam se resic rex, quam certaret,
intesinum potius esset gulae bellum , quod extrinsecus videbatur esse commivium . Saepe pugnavi, ut saltem in Femesis inclementia frigoris, aut payrinae bi floreae ramenta supponeret, aut situs saltem nobile dommiret. At ille in nuda ligni tabula nudus, sola contentus interula, cubitabat. Ecclesiam porro deputabat hospitium , solitudinis autem cellulis inhabitaculum decernebat. Inconditi siquidem mores populi, o indisciplinatae cerGices θυ jugum Domini nequaquam sibi patiebantur imponi
sed muneribus terrenis intenti, non e ore ponti is Dei verbo, sed tamquam de manibus praesidis commodis inhiabant. Huc enim regio, quo magis inGenitur aliena d Sitiis, eo copiosius exuberat vitiis. Ab egendo siquidem denominari videtur Eugubium , vel gens bono a . Ideoque, me vim ingerente coactus, ecclesiam, quam dimis ra voto , retinebat Uscio ; in eremo tamen perseverantius habitabat. XXX. Uuandocumque impetrare poterat, ut hujusmodi panis in eremo feret, edebat panem , non fratrum , non denique puri orum , sed eum , qui ele puro fieret ardeo , vel e cantabro potius, quod projiciendum auibus de puerorum panibus remansisset. Et licet praeter celebriores dies hoc ysset quotidi pan contentus , mensuram tame attgutius aequitatis lancibus
Appendesbat. Unde ibi quandoque conquesus es , quia Asbi mensura
concederetur , hunc eumdem panem prurienti gula largius indulgeret. Tanta quippe juvenculum hominem Uigabat inedia , ut undecumque solatium alimenti perciperet, vacuo Centre somachus non curaret . Aliquando oro etiam di bus dominicis pulmentum nociens , pomis tantum pane cum aqua vivebat. Ferreo circa pectus circulo jugiter cingebatur , quem tamen circulum sub ilia demersum, dum coram fratribus nudaretur, diligentius occultabat. Numquam scilicet capitulo confessor intere-νat, in quo non acciperet disciplinam tunc Uivus exultabat s non ab τιno tantum , sed a duobus flagellari fratribus juberetur. Saepe poenitentiam centum suscipiebat annorum , quam scilicet per viginti dies Ilisone
scoparum , ceteri que poenitentia remediis persolSebat Psalterium quotidie, cum duo non posset, unum saltem non negligebat implere . si uod nimirum cum esset in cellula consitutus , armata copis utraque manu torum cum disciplina continuare consueverat. XXXI. Porro autem cum in expeditione esset aliqua consitutus, quantalibet
intempsae noctis profunditate consurgeret, nudis semper cruribus dibus
meo, nostr aetate, . Doctor de Uubinis non dicereti
65쪽
dibus usque dum dilucesceret, fallere non cessabat Suam videlicet comsuetudinem dum in cella consperet, diebus, ac noctibus sine cessatione serivabat in ambis graυis bruma rigesceret smplicibus occis muniebat de , cum tamen frater ejus solis calceis contentus esset. Saepe me per clementiam Chris terribiliter furabat, vi s quando fortassis excederet, nequaquam me ab ejus correption subducerem sed omnem in eo disciplinae modum , qui monachis debebatur , implerem . Ita plane re regulammonis hi, di auctoritatem episcopi sub alterna vicissitudine laudabiliter obfem abat. Opportune siquiddim ' importune verbo praedicationis insabat; ρο quidquid domesicis surripere valebat expens , bene prodigus in amperes dispernebat . Congregans annisalitor 'nodum , nullum assueta oblationis, et Xeniorum canonem a clericis exigi permittebat sed ne a limpsis quidem commodum aliquod, praeter solam poeniteutiam , requirebate ab sit, inquiens, ut onodum vendam lapsos etiam potius erigam , quam ex eorum cadaveribus corvino more pinguescam . Taedet ulterius cribendo procedere, o velut paternas a pictura manus dolor videtur Dareus cohibere. His igitur hujusmodi virtutum floribus adornatum, quasi candens lilium immaturne mortis pruina decoxi r ita , ut cum vi triginta plus minus videretur annorum , ad vera lucis auctorem e hac infelici luce migraυerit. Consumatus enim in brevi , scut scriptura loquitum e leυit tempora multa . Incita enim erat Deo anima illius ah. Et iure consumatus in breυ multa tempora dicitur explebisse , quia dum in eo parta , quod mixit, justitia tramitem euuit, quantum ad y muta tempora iuobjequium conditoris expendit. Plane quidquid illic de sancto Siro apientia loquitur , ita huic per omnia congruit , ac se de illo specialite dio
rum computata . Caui sunt autem rusus hominis, re aetas enectutis ita immaculata placens Deo . Unde' sequitur e factus dilectus i-vens uter peccatores traudatus es. Raptus es, ne malitia mutaret intellectum ejus , aut ne fctio deciperet animam ejus . Propter hoc properaυit educere illum de medio iniquitatis i . Sed ecce dum hujus episeolae gerulus , qui ad vos veniat, quaeritur re non suppetitu repente aliud quod ad aediscationem proficere valeat se scribatur occurrit. Et ortus ob hoc nuncius mihi superna dispostiο-
ne subtrabitur , ut interim , vacante me , stilus ad aliud transferatur . Vir itaqus P Dominicus, pater, o Dominus meus, ante annum defunctus
es, c. . et r. Dam. p. XIX. l. I.
66쪽
Ι Α tequam pellam hanc, multis ab hinc annis scribi coeptam,
ad umbilicum adducere, Win publicum emittere potuerim, contigit, ut amicus meus singularis Octavius Turcius, canonicus Pi- ranus, vir eruditus, de edenda . Dominici oricati vita cogitaverit a). Sed cum ei pro vetere necem tudine, Hocorum etiam Lcinia, qua tum eramus, studia mea omnia et sent notissima, ubi nescio quid a me convalatum intellexit adris Dominici Loricati, Mo-dulphi mortem in alium annum conjiciendam , quam ceteri scriptores consueverint, petiit a me, ut quidquid id esset, ne se celatum vellem . Non tulit repulsam , sed habuit a me commentatiunculam hanc meam de . Rodulpho, quam commodo suo expenderet, siquid ex ulu esset, in rem suam traheret. In ea vero cum multa orsendiiset, quae suis essent rationibus adversa, meam omnem hypothesim multis exposuit in libro, quem edidit de vitari Dominici Loricati b),in multa attulit, quae contra eam facere viderentur. Cui ego, ne verbum quidem hactenus respondi, non quod iis magnopere eterrerer, quae contra me dii putata erant, sed partim ne quis crederet Ine amici facto offensum, partim etiam quod audieram et se alios , qui
id in se suscepissent, non me defendendi causa, sed quod universum
Octavii Turcii librum dicebantur velle ad trutinam revocare, in quo multa essent, quae ipsi minime probarent. Sed quoniam nunc tandem factum est, ut animum applicare potuerim ad hana chrono taxim antistitum Eugubinorum proserendam in lucem, non committendum putavi, ut Turcii rationes, contra opinionem meam in medium allatas, saltem levi opera non discuterem , ne sciens, tacitus viderer
ΙΙ. Contendit itaque vir eruditus S Rodulphum anno LXI. sub finem Octobris Vasiis ad superos. Si enim, inquit, ejus obrium in
alium annum differas, jam vero nulla ratione intelligesin m ad Ro-dulphus potuerit sub S. Petri Damiani di lciplina manasticae vitae Procinium facere in Avellanens eremo is postea inter patres concilii Romani anno MLIX. edere. Fac enim objerit anno LXV ΙΙ , ut Grandio nostro est vitum . Ita certe ad remum non veni: set citius anno LX. Quomodo igitur inter patres concilii Romani anno MLIX.
67쪽
locum habere potuitset, qui nondum monachus erat actus, nedum epit copus inauguratus Quomodo in vita mon altica institutorem, magistrum habuit se Petrum Damiani, qui jam inde ab anno LVIII. Stephano IX. Cardinalis creatus episcopus Ostiensis , gravissimis negotiis gerendis legationibu obeundis, magno ecclesiae bono occupatus a sua solitudine Vel invitus exulabat On hos eo idem scopulos nihilo secius impinget uti quis juxta luperiorem meam hypothes Rodulphi obitum m annum LXVI distrahat.
III. His rationibus permotus, ac plane persuasus Octavius Tu cius, id unum agit, ut quacumque tandem ratione possit, quae contra eum faciunt ea si non enervare , at saltem eludere is dicendo debilitare conetur. Itaque Mauctoritatem necrologii Avellanensis a me usurpatam vix ullo in pretio habet, conjecturam ex epitcspis Gabinis XI. saeculo non ignotis, a me petitam , ut picatur non
sati solido fundamento innixam Hugonem jam inde ab anno MLXII in cathedra Eugu bina sedisse pro certo habet, propterea quod subscriptus sit cuidam Alexandri ΙΙ. diplomati ei scilicet, de quo a me supra dictum est, ubi ostendi diploma illud pertinere ad annuat MLXX. IV. Hac fere Octavius Turcius , sed dabit mihi hanc veniam vir humanissimus, ut dicam ficulneum plane mihi videri utrumque illud
argumentum , quo is maxime nititur. Negat posse pertrahi S. Ro-dulphi mortem in annum LXVII. cum Guidone Grandi , vel in annum LXVI. juxta meam hypothesim , quia jam inde ab anno MLIX. erat is episcopus Eugubinus ita enim ubi cribitur in adiis concilii Romani, eo anno habiti. Mitto nunc conjectura mea de episcopo Gabino, ne reni longius ducam . At unde habet Octavius Turcius non potuisse unum Walterum Eugubii episcopum esse , qui Rodulphi nomine diceretur Negat rursus potuisse Rodulphum sub S. Petro Damiano monasticae vitae prima stipendia mereri , si quidem anno LXVI. vel LXVII. decesserit, quod ejus in eremum vellanensem adventus in illud tempus incidisset, quo inde Petrus Damianus aberat. At abfuisse per eos dies Damianum ab eremo ad tempus nullus dubito, cum eum scilicet gravissimum aliquod ecclesiae, negotium vel o Pontificis ussa evocabant majores tamen moraS, ita bile domicilium in eremo habuit se certo certius est. Animadverterat id vel ipse annalium ecclesiasticorum parens Baronius ad annum LX., sic enim inquit a). Inter monimenta autem Petri Da-
68쪽
miani reperitur ipse , cum iam se abdicasset ab ecclesiasticis curis, absens ab urbe , solitarius degens in monoserio, interpellatus scripssse ad eumdem
Nicolaum Papam pro Anconitanis , jam excommunicatione multatis V. Idem celebratissianus auctor ad annum MLIX. ubi late prosecutus ei Set quae ad legationem Mediolanensem , eo anno a S. Petro Damiani gestam , pertinebant , atque de ejus reditu dixisset, non quidem m urbem Romam, ut Turcius opinatus et t. a , sed in eremum Avellanentem , ita concludit : Haec Petrus in eremum iam reversus equi ex quo se abdicarat ab episcopatu Ostiens, ct cardinatatu Sanctae Romanae Ecclesiae, ad praesitutum regressus os habitum , atque lixulum , ut non se amplius episcopum , sed tantum monachum nominaret Liquet autem ex ipsius Damiani epistola, quam ab ea legatione redux ad Dominicum Loricatum scripsit, rediit se eum ad remum , ubi scilicet degere consueverat. Postmodum vero, inquit, ad remum rediens, cellam quidem festinus intraυi, sed me ipsum intrare vi potui qui extra me inordinate sum fusus justo iudicio in me sum , ut ita loquar satis Oculter ingressus' by. Porro Petrum Damianum eo ipso anno MLIX. ex legatione Med1olanens reversum tradit, assentiente Pagio, Baronius, nuperrime Muratorius in annalibus Italicis, ut mirum sit Turcium voluit se Damiani reditum sequentem in annum adducere c). Quid igitur obstat quo in his S Rodulphus sub Damiani di lciplina in eremo vel lanensi monasticae vitae praeceptis in 1brmari potuerit, si illum dicas anno LXVI. juxta hypothesim nostram obiit se Uenissetis in ea hypothesi ad remum anno MLIX. , ut opinor, ad exiturn Properante, quo tempore Damianum in eremo degere consueviis demonstratum eli.
VI. Sed quid est, quod Damianus ipse in epistola, quam modo citavimus, ad Dominicum Loricatum scribit Duo mihi sunt noGa mo- motoria , unum ad calcem jam Deo auκiliante perduXL alterum vero ne dum episcopali benedictione frmatum . Cum Rodulphus ad remum Uenit, castrum muniti sumum , cum praediis omnibus, quae sui juris erant, Damiano obtulit ubiis monasterium condidit. Fallor an monasterium istud nondum episcopali benedictione firmatum illud plum est
quod in avito Rodulphi solo Damianus construxit Certe temporis ratio congruit, nec si qui hoc dixerit rem non vero simillimam dixisse existimari poterit . Videat nunc Turcius noster num potuerit per eos dies Petrus Damianus in eremo vel lanensi esse , novos alumnos in monasticae vitae studiis instituendo 1 uscipere i condendis etiam
69쪽
steriis animum intendere, quod etiam conceptis verbis fieri posse negavit Octavius Turcius a ad Vim argumenti sui confirmandam. En quo redeat utrumque illud argumentum, quod achilleum Turcio ipsi videbatur. Sed utriusque infirmitas multo etiam magis apparet ex eo, quod supra a nobis demonstratu mest b), scilicet S. Rodulphi moratem non accidisse sub initium pontificatus Alexandri II., quo tempore maxime, simoniaca pestis bacchabatur, sed multo post, cum ejus furor aliquantulum subsedisset. Atque id aliis argumentis nihilo minus validis confirmare possemus , si ex usu esset.
VII. Ita impulsi. hujus typothesis fundamentis ex nullo modo stare poterit, nihilque vetabit, quominus nostram superstruere possimus, quae firmius multo constituta videtur Itaque .sua manebit auctoritas Avellanensi nec rologio, quod multo antiquius est, quam olim putabam, cum de eo ad amicum Turcium scripsi c), tunc enim codicem plum, in quo scriptus est, nondum videram is qui in eo nec rologio ad decimum Septembris diem obiisse scribitur Dominicus Loricatus inclusus venerabilis eremita, non alius erit dicendus a notissimo illo, sanctitatis fama celeberrimo oricato, qui anno ante S. Mo-dulphum mortalitate solutus est; tum quia nihil nos adigit ad oricatum alterum fingendum, de eo nimirum silentibus antiquis Avellanensium monumentis tum qui , ut is in necrologio dici potuerit inclusus, necesse non est, ut in omni vita, atque una clem per in cellula inclusus fuerit, ut requirere videtur Octavius Turcius satis enim
est, ut ex eorum eremitarum numero fuerit, qui identidem pro Uetere eorum conluetudine includi solebant , quique ulterissimam praeceteris vivendi disciplinam tenebant qualem fuisse Loricatum nota dubito. De Gabinis autem episcopi quas ibi protulimus conjecturas, sive probet Turcius, sive improbet, perinde est, dummodo nec de authenti, diplomatis Nicolai II. cui perspicuis, ac rotundis literis trus Gabinensis episcopus subicriptus est, quidquam dubitet, si quis velit Rodulphum episcopum Eugubinum Romano concili, sub Nicola II interfuisse, non perfra te contendat eundem esse cum S Rod ubpho, de quo disputamus De Hugone episcopo, quem Turciu auguratur vixisse ad annum LXII., quae supra diximus, ea Turcius frustra tentavit stant enim firma' inconcussa, nec ullum inde incommodum creari potest hypothesi nostrae , quam satis huc usque , licet haud grandi opera, defentam putamus Sed iterum tamen fateor sententiam ian; tanquam, meram hypothesim proponi, contra H quam
70쪽
quam non dubito, quin graviora fortasse argumenta excogitari possint, quam quae a l. Turcio objecta sunt. Sed interim tamen nihil, quo magnopere terrear, contra rationes meas allatum video.
I. ghellus medium inter Rodulphum, jugonem , de quo mox dicturi sumus, Ma inardum inserit,' ad annum LXI. vixisse tradit. At si Rodulphus non ante annum LXVI cathedram Eugubinam moriens reliquit, ante eum annum Mai nardo locus es e non potuit inter ejus ecclesiae episcopos Scripsit ad eum S. Petrus Damianus epistolam, quae est libri quarti octava, in qua eum hortatur, ut in tauret ecclesiae suae praedia saecularibus tradita, ct two generis ornamenta , nocenter exposita , ct saltem insignia quaeque , vel optima r situ curet, quae ejus tempore suspirabantur ablata Addit aliqua de componendis moribus , quae alias ore ad os saepe praemonuerat, nec dubitat, quin ea in bonam partem sit accepturus, propter cognitam , multis argumentis perspectam ejus prudentiam . Prodierat Mainardus ex Avellanensi asceterio, atque adeo ex ipsius Damiani disciplina, quare ejus obitus in necrologio Avellanensi in hunc modum consignatur ad octavam Decembris diem . Obiit n. minardus ep. V.
monachus nostre congregationis.
ΙΙ. Alexander ΙΙ ecclesiam S. Lucae , ad Petrum Damianum pertinentem , sub sedis apostolicae tutela suscepit , atque ea de re scripsit omnibus Eugubinis, clero ' populo epistolam , quam videre licet cum aliis ejus pontificis epistolis apud Labbeum a). Erat ea ecclesia in Eugubinorum finibus incertum in civitate, an in agro. Sed cum nullae notae chronicae Alexandri epistolae adjestae sint, non id certa ratione huc revocavimus, quasi ad haec Mainardi tempora Per
I. ghellum vidimus Hugonis episcopi sedem figere ad annum MLXII in quo magnopere eum falli demonstratum est Nititur is