Introductio ad veram astronomiam: seu lectiones astronomicae habitae in Schola astronomica ...

발행: 1721년

분량: 517페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

331쪽

De Parallari Sideri

Ut habeatur vera sideris Ascensio recta, nonis est ejus appulsum ad Melidianum obse

s sed melius per itur per duas obseri a- nes, quarum una peragitur in orientali coeli quadrante altera n occidentali, at in i

tractu par si altitudo sideris viti. Nam si capiatur ditantia sideris a duabus fixis notis, in orientali coeli plaga, elicietur exinde ejius Alcessio recta vise, quae vera major eritu quo- Parallaxis deprimit sidus versus licia. I. rursus cum sidus ad eandem a vertice distantiam, in occidentali plaga pervenerit, capiatur intiliter ejus Alcensio recta vis, quae

tantunden mainor erit vera, quant una prior Um

ram superabat. Nam Parallaxis in aequali aiatitudine tantum sidus ad occidentem deprimit, quantum prius versus orientem illud protrudebat. Adeoque si Ascensonum visarum digerenti bisecetur, di semidisseientia minori d- datur, vel a majori auferatur, habebitur vera sideris Ascens : Adeo ait punctum AEquatoris, ubi circulus Declinationis per sidus ira siens eidem occurrita hoc est, punctum C sed a m dato momento temporis observationis prim i . - si datur Ascensio recta medii tali, seu punctum AEquatoris culminansis, unde dabitur Arcus A. , qui metitur angulum a pc, unde in trian- nil ex datis v P latere, angulis v s p . invenietur, ut prius, s distantia sideris vertice, quae ex visa ablata, relinquit arcum

332쪽

aist De Parallaxi S eram.

omnium optime, facillim exquiritur dictis M. illaxi Alcensionis reo si adbibeatur Tlescopitiin, m cujus foco sunt quatuor fila angulos Gai reccios se interse tantia, ut in i ctione M . exposuimus escopium in patur versius sidus, atque continu vertatur, donee in filo traiisverso An videatur, ei que motus apparens tumus sat secundum uita fili directionem in quo filii, flumina pons metionem parallelli, quem percurrit sidus, αfilum eis illud ad angulos recto uat necans, inculum aliquem borarium representabit

333쪽

De Par axi Sideram si

t et ii deinde temporis momentum, qualido stadus in circulo horaci ci videtura deliinc Telescopi immo inanent , obseivetur teliuriis,

Icundo alia iliqua stella ciuius nota est Ascen .so recta, ad eundem circulunt horarium appulerit 'Intervallurn temporis intc siderisin νῆά appulsus ad circulum horarium, inara diis minutaAEquatoris conversum, dabit diue rentiam inter Ascensionem rectam fixae, desideri Ascensionem visim in Wrt, sidus ad Nelidianum appulerit, imisus Telesicorio observetur, iidem melliodo quaeratur eius Ascensio recta vise, quae in Meridiano coincidit eum verta. Unde dabitur punctum AEquatori ubi Declinationis circulus per verum locum sideris Equatori occurrit datur itaque sideris Assicensio recta vera, datur quoque Vise, unde dabitur harum differentia, seu Parallaxis Ascensionis reciae, quae est angulus pr. Et quoniam datur Ascensio visa sideri , uincti: in

AEquatoris tempore obseri ad onis culminans, datur Arcuς Equatoris inter liae duo uno interceptus, qui est mens tu a anguli, i a scit que in in angulo di , dantur latera VP, WE,N angulus vor, quare inti testet angulus 've: ab angulo ra ausor.itur auguli I s a Paratu laxis Ascensionis rectae, dabitur angulusvps; denique in triangulo Ps, datis angulis pus latere u , innotescet latus VI, vera sideris , vertice distantia, quae ex vita a

lata, relinquet rideris Paralla cum

334쪽

o Parallaxi Sideri .

Si sidus motum habeat promum, eius A

censio recta per illum motum contini, tal, itur, misi in aliquo Declutationum ire

v et i seratur: adeoque habenda est rati istius

- - tationisu quod fiet, si observetur siclinis in ρ ρ- . ridiano ex is letitis Ascenso recta, S ci ari, imo die uisus ad Meridianuari Pervenerit, iterum observetur nus Alcenso recta Di renti, dabit mutationem A cenuonis reci a tempori intermedio competit nam Meridiano existente sidete, nulli est Parali Ascensionis Ex his Observati iste, cognoscetur totus diuimus proprius siletis secundiam Equatorem niotu diurno da bitur motus pro quolibet temptino inter modi gr. si motus dium: secun dum qua torem sit 3z. min. hoc est si sideris locus in AEquatore quotidie promoveatur spatio omin. sitque tempus inter observ tionem pri mam morientali quadranti,& secundam in i ridiano Dictam axitiales ex liori, huic temporis spatis debetur motus septem ininutori . Supponantius iam disserentiani inter ascensionem rectam in Verticali, in Meridiano observatam, stero minutorum liorum septem cum dimidio in tui palpri sideri deberi. tur: unde P. Irallaxis Ascensionis tectae erit idecim cum dimidio ininutorum.

Simili methodo per Longitudines divisas betas, mestigari pollivit Patalla

Visa Lovgitudo 'labetur et vatulo iii distantias a duabus fixis, irarum loca sunt vera autem Longitudo habetur, casn

335쪽

De Parallaxi Sideri

do distantias a fixis notis, cum fidus est nimi agessimo Ecliptica Gradu ubi Longitudo via

s coinculi tinam vera

Hi similibus lethodis, si sidiis aliquod ita a Parallaxian scrupilla primo non minorem, illa inveniri potest. In Luna quidem si is notabilis deprehendit tu Parallarus, quae in Horizonte saepe gradui amplius a quati . Sed praterea non desunt aliae Methodi Lunae

Peculiares, quibus ejus Parallaxis liabetur, tratum linam hic indictare liceat. In Eclipsi Lunae, observetur quando cornua Minnexis in eodem verticali circulo videntit r. in eo π ni tento capiatur utriusque cornu Altitudo th

Altitudiniim semi-differentia ad Altitudinem humilioris coriiu addita, vel ab Altitudine sublimioris ablata, dabit Altitudinem visam medii

inter cornua mincti, quae quam mxime inaequalis Alii id in centri Lunae. Sed veram- tithido tentii Lunae est': ni proxime aequalis Altitudini centri Umbrae lupra HoriZontem. At datur Altitudo centri Umbrae, quia datur pro illo temporis momento locus Solis in ricliptica, proinde punctum Eclipticae huic loco oppolitum, in quo est centriin Umbra citum proinde Altitudo pro tempore dato computari potest mani est illa aequalis depressioni Solis insta Horirontem hi eoue n momento quare dabitur vera Lunae Altitudo , sed datur per observationem stitudo vise, unde AEarum differentia, quae est Lunae Parallaxis, ,

moniam

336쪽

Oniam Lune illamia , centro Telluris pro varis eius ab Apoge recessu, continuo minuitur, ne ita est, ut Parallaxis eius Holizontalis in eadem ratione continia augeatur, sicuti per accessum ad Apogeum minuatur. ideo Tabulam condunt Artifices, Quae I una Parallaxini oririntalem pro singulis ejus A, non aliae gladibus osterulit. amvis methodi superitis traditiae mae.. ha, palallaxim sitis iotabilem esse manifesmael in illarum tamen nullae sufficiunt ad Solis Pares

laxim explorandam et ea enim mi exigua est,

ut observationes requiuiae talia accurate casnon possunt, quae ipsam determinent Nam error in observando vix evitari queat, quae noti toti Solis Parallaxi aequali in adat. Hic observationum delectus Veteres impulit Asimi omos ad alias Soli peculiare ineundas vias, quibus ejus Parallaxim erucient quae quidem melli di, etsi maximum acumen D ingenium etcrum ostendunt, par una tamen sunt idoneae in tam subtili indagine, ad rem ipsum investigandam. Utiles tamen i . . ad demon strati litui, distantiam Solis h. I lli te mineis in ego respectu distantiae Luna ab ridentideoque a proposito nostro non alienum erit

eas vobis exponere.

Prima Methodus est Hipparsit, eamque hibuere Ptolemaeus quique sequaces,

, is dra Rstronomi non pauci. Nititur autem in obser Qtione Eclipsec Lunaris, de Principia ex qui

bus pendet liac sunt, irim in Eclipsi Diuri Parallaxis Solis Hori ontalis aequalis ei Disseremiae inter Solis semidiametrum Api'

renti

337쪽

D Parallax Si erunt.

trem serniangulum Coni Umbrosi iniod ratione Acile

inditur Circu- AF represen in Solem, D HAEDrem, sitqueti Conus insus D Messenii ulus Conium

ellas TeueintingenS E- .ngulus D SCiidiameter a P eiis Telluris e Dectata, quae alis est Solis,llaxi HoriZonia . Et angulus est apparensii diameter So- Terra visa. autem per 3 a.

ilis est disserentia Parallaxis Horizontalis me, semidiametri apparentis Umbra ad Y Lunae

338쪽

Lunae caelum; si enim euETellus, MLnus uitabrosus, qui plano transverse ad

amLuna secetur; sectio erit circulus, Hus seu Minere est

FG,s iae ex Telluris centae, videtur sub ang. oor F; sed per

ille sub quo ire

semidimine terra Lunae Caelo v Metur hoc

est aequalis P.irallaesi Lunae Hemirantali. Et angulu FT est semidiaineter appa rens Umbrae, Unde patet semiangulurn Coni esse ditarentiana inter Parallescini Horim lem Lunae N Umbrae

Solis semidiametro apparenti addatur sendiameter apparens Umbra αβ summa auratur Parallaxis Horizontalis Lunae, restat

Paralla

339쪽

arallaxis Horiκontalis Solis, quae proinde ex illis accurate datis habebitur Veruin Iior uti da run nullum tam accurate innotescit, ut Ius ciant ad Parallaxim determinandam ramex

parvis in his angulis capiendis erroribus, qui H i,si evitari polliunt, ingente Prodibunt erro- es in Parallaxi Solis, re inaxi arae discrepantiae os hi a.

in eius distantiad ellure qua ex illa pendet. Exempli gratia Parallaxim Lunae Horizont . . ponamus estem in prima. 6o, sec. I . Solismidiam min. I 6 2 seimidiametrum Umbrae

q. min. Prim. o. secund. Ex his colligitur

arallaxi in Solis est is secund de distini latratus si Tellure aequari sentidiametrisertae: At si error commiis fuerit, in dete inanda semidiantetro Un3hrae, fitque ille tantum tund in defectu, dc sane seinidi bacter Uni e vix tanta necisione obtineri potest hoc est filo o' capiantur a8' reliquis manentibus prodibitParallaxi S iis q. secund. eius distantia a Tellure aequalis De cimo semidiametris Terrae, plus quam quintuplo inajor quam prior. Si vero in excelsu

peccatui stremi, atque semidiameter inhrae tu natur 4 : a . reliquis m. inentibus, elicietur

Parallaxis a minutorum secundorum, d d stantini Soli semidiametrorum Terrestri- ira, stre decuplo minor quam per aequalem er- orem in defectu elicitur. Si error in defectutdinis lias fuerit is secund Prodibit Solis P tallaxi nil illa aequalis ejusque distratia infi- ita. Quare cur extant illis erroribus, Paralbaris δe distantia Solis tam diversae prodeunt, nanifeste patet, hac methodo veram Solis PM a alta

340쪽

rallaxini ejusque distantiam obtineri non possiti

A i' Cum iratur anzulus ad Sole in quem ter semidiameter sunt endit, tam exin iustit, utut servatione deprehendi non posui, excogitavi

AHstauhus Samius aethoduin qua angulenia Solem ouem Lunaris orbita semidi vineta subtendit, determinare miratus erimi enim angulus sexaginta circiter vicibus priore major est Ad hujus anguli investigationem sequentia ponit principia. Ostensum fuit in Lectione de Lunae Phasi bus quod si per Lunae centrum transeat pnum ad quod recta Solis dia Lunae centra jungens, ut normalis, hoc planum Hemisph rium Lunae illuini natum ab obscuro dividere; Adeoque si planum hoc trantea per spectatoris oculum in Tellure, Luna tunc dimidiati seu bisecta apparebit Recta a Terra Lunae centrum ducta erit in plano illumma tionis; adeoque ad rectam qu e Solis de Lucentra conjungit perpendicularis erit. Sit L Terra, inadrans orbitae muti Maais a Sole ducta Lunae orbitam tangaina, erit angulus L rechis aderi cum Luna in L videtur, dichotoma appam si itaque observetur momentum Tempo scum Luna bisecta videtur, atque eodem mento, capitur angulus T elongatio Luna Sole, dabitur hujus anguli complementua rectum angulus ST, sed datur latus unde in triangulo SL rectangulo dantur anguli, d latus rL, ex quibus dabitur latus si distantis Susis a Tellure.

SEARCH

MENU NAVIGATION