Introductio ad veram astronomiam: seu lectiones astronomicae habitae in Schola astronomica ...

발행: 1721년

분량: 517페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

341쪽

Uerum maxima est dissicultas in determi ime temporis momentum, quando Luna est et

vera Dichotomia, nam per spatium te in pu esa ικοι

ante N post Pichotomia in notabile, inmoipsa Q uadratura ejus Phasis a phasi Dicho. mi distingui nequit, uti obseriatio nos eois et,

342쪽

; De Parallaxi Siderum.

eet, lae et lam ratione ostenditur. Inone de Lunae Phasibus demonstratum aest, Di ametriam Lunarem esse ad ejus parte a Sole illustratam, δέ a nobis visam ut i iater circuli ad sinum versum elongationis Luxati sole quamproximae accurate autet' ut Di ameter circuli ad sinum versum exterioris an

guli ad Lunam, in triangula, quod lineae jun gentes Solis Terrae N Lunae centraiciunt; Uri in Lectione de Veneris Phasibus ostensum

fuit. Ponamus iam tempore vera: Dicitotum, 'augulum s elle in primos, Et semidia metrum orbis Lunaris aequari G semidia ne

tris Telluris, inde elicietur distantia Solis . qualis 13 38 semidiametris Terrae. Misa

tis Sit priino Luna in iadratura in q;hα Iest, sit angulus rectus, Meridi exterior Iangulus trianguli ad Lunam, qualis grati min. Is cujus sinus versus aequalis est radio, una cum sinu recto min. II. Itaque ut a reter circuli ad Radium una cum in recto mi nutorum s. sic Lunae Diameterias partem

eiusdein a Sole illustratam e Tellure visa vi; quare capiendo dimidia Antecedenti uin, ce, videndo, erit ut Didius xysinum rectum minrue, ita ei nidi ameter Lunae, ad excessum pars illustrata o Terra viti semidiametrusi superat est autem sanus min. Is partium 36 ualium Radius est I oco, Et apparens Lumeemidiameter est circiter min. Is in ire fiat ut Radius tecto ad 436 ita Is iasin. ad quar tum, qui prodit minor quam quatuor scrupula secunda At haec quantitas adeo exigua est, ut omnem sensum es alat , adeoque i una in Quadra.

343쪽

idrat ira cum ritis Phasis tantili quantitate

holoimiam superat aditu ut Dichotoma parebit. Qi ad ii vera Diphotomia in ipsa in Quadram incidiis et diit: ntia Solis sui se infinita, in illo enim casu, angulis SqTNSTAcxistentibus rectis, lineae T. Pellent parallela: A non concurrerent nisi ad distantiam infinitam. Sit secundo longatio Lume a sole seu an- ulus STL89. v. min. go in illo casu, erit angulus exterior ad Lunam grad. 89 min. 43. qualis scit angulis rL Mi s simul, cuius sinu versus aequalis es nidio, dempto sinarecto min. s. cumque sit ut Radius circuli adsnum versum anguli exterioris ad Lunam; hoe est ad Radium sinu recto nain. II. diminutum; ita semidiameter Lunae ad partem ejus a Sole illustratam 4 nobis visam, erit dividendo Radiu ad sinum in in Is ita seu i- diameter Lunae seu 3. min. ad excessum quo eadem semidiameter partem illustratant' vitisam superat quae itaque ut in priore casu erit aequalis quatuor scrupulis secundis; atque L in

tantissa parte fi Phasi Dichotomiae deficien tanquam Di holoma videbitur, seu ejus Plias a Dichotomiae Phasi distingui nequit. Si itaque in illa apparentialia ponatur momentum Di

dratura distat elicietur inde distantia Solis aequalis 6376 semidiametris terrestribus.

Observationes testantur Lunam cum a Quadraturasso miri distat tanquam Dichotoma in apparere rac sub ipsa Quadratura ejus Phasiis Phasi Diebotoma distingui non polla iriamo

344쪽

De Parallaxi Sideri L

Dielaotoma apparet Luna optina Telescopia visa, postquam Lapadraturam superavit, ut se Ricciolus agnoscit in Alma gesti p. 73 . ita

clue Luna ad initumum sper spatiunt unius horie, tanquam bisecta videbitur, cujus terim poris monae tuum quodlibet eodem jure uoaliud quodvis tanquam momentuni verae DF

chotomiae assumi potest; N pro infinita di

versis qua allimi postiant temporum nomen

tis inlinitae diuerse elicientur Solis Dd adistrantiae. Hinc manifeste patet, distantiam Solis accurate hac methodo obtineri non posse. Cum incertum sit verae Dichotomiae,

mentum, certum tamen sit Phasim illam ante Qtiadraturam accidere Ricciolus assiimit artiti ultum teinporis medium inter tempus suo phasiis Lunae fit dubia dc montentum Q Mara.

tutae. Sed rectius fecistet, si assumpsistet tem pus medium inter I 'hasim dubiam quando pri ramo Luna cava videri desiit, N. tempus ant quam primo convexa apparere incapit, quod tempus contingit post Quadraturam, siae ratione Tellurem ad inatorem a Sole se mori raset distantiam, quam est illa quae ex ejus cal-Iculo elicitur. Non opus est hanc methodum ad Dichoto-1niae phalam alligari, nam in alia inualibet phasi vel a Die horomia deficiente vel illam superante, possumus Solis distantiam investigare aeque accurate ac in Dichotomia observet ut enim optimo Telescopi Phata Lunae 3 eo. dem tenaporis momento ius longatio a Sole, dabiturque per observationem pars ei nidiametri Lunae illustiata 1 nobis visa, si me a sentidia

345쪽

emidiametro desipiat ab illa aularatur, sinsuperet, semidia tneter Lunae ab illa substrahastia dc notetur residuum. Fiatque ut semidi meter Lunae ad hoc residuum, ita Radius ad quarturn hic erit sinus an vili qui ad rectunt additus, vel ab eo ablatus, dat angulum exteri

urena trianguli ad Lunam sed datur Angulus ad Tellurem qui est Elongatio observationi

cognita, quare hic ab exteriore angulo ablatus dabit angulum ad Solem; quare in triangulos L dantur omnes anguli, re latus L ex iis innotescet T, distantia Telluris 1 Sole. Sed dissicile est obseruare accurate quantitaternPha sis Lunaris, ita ut non in aliquibus secundi error admattatur adeoque neque hac metho do satis praeeis obtineri potest Telluris a Sola dissantis. Ex si in ilibus autem observationibus certum est, Soleua longius coo semidia

Hethis Telluris ab illa distare eis is

Cum itaque tanta fit Solis distantia, ut ne- ιεν

que per Eclipses neque per Lunae Phases, Rus,'

cognitio obtineri possit, ad Planetarum Paral μ.-.u Haxes Martis scis aut Veneris investigandis o coniugiunt Astronomi quae si darentur Solis quoque Parallaxi δ dillantia per se inscruta biles ficile elicerentur. Nam ex Theoria motuum Telluris N Planetarum, dantur pro quolibet temporis momento, ratio distantiarum Soli sic Planetae a Terra; NI'arallaxes Horiu tales sunt in harum distantiarum ratione

reciproca quare si detur Parallaxis Planetae cujusvis dabitur quoque Parallaxis Solis Mars autem in situ Achronichio, hoc est, Soli oppositus, Tellues plusquam duplo propior est

quam

346쪽

g. 6 De Paran ei Siderum.

quam Sol, unde ejus Parallaxis plusquam dupla major erit At Venus, cum eli in conjunta one eum sole inferiore, Terrissere quadri ph

est vicinior quam Sol, ejusque proinde Parat. lam in eadem ratione major erit: Quare eti exigua Solis Parallaxis is sensibus inobserva.

Bilis, Veneris autem martis duplo vel qua- druplo maiores Parallaxes possunt oculis no-

stris manifeste se prodere. In persoria ea Martis Parallaxi in siti amnicillis, non

vam inpenderunt operam celaberrimi nostri aevi Astronomi. Eandemque circiter a s. scrupu- lorum secundorum, saltem non inaliarem no certo statuerunt; unde facili negotio collige.

ut solis Parallaxim non majorem e se Ia candorum scrupulorum rac inde prodit disum tia Solis a Terra circiter ira Telluris servi. diametris qtralis. Ex observatione Veneris per Solis Discum 'transcurrentis, quod Anno 1761. continget

methodum exposuit D malleius eui in pri

mis Astronomia plurimum debet qua Paral- laxis Solis ejusque distantia satis praeesse. sc intra quingentesimam sui partem obtineri ro sit cuius itaque vera quantitas ad illud ei

pus dubia manebit. Quoniam methodus ab Astronomia, trail uti quinet ipses solis praedicentur. postulat ut uiriti, a Parallaxes tam in Longitudine quam Lati dine calculo innotescant; vinetiam quoties is is sui cunque locus Lunae in caelo observatus cum qui Tabulis elicitur ad comprobandam Lun Theoriam comparandus sit, necesse est ut lverus reducatur ad visum, quod fieri non pote

347쪽

Te Para axi Si erum

per Parallaxeos calculum Gnvenit, inmoduin exponamus, tro Lunae Parallaxis ad datum quodlibet temporis Ometatini calculo innotesclit.

Ptiino ex Tabulis Astronomicis. computetur locus Lunae in Eclipti ea ad datum tempori momentum. Et in figura fit o Horimia, ZoMeridianus, i vertex; EC Eliptica in qua sit locus Lunae, ex Tabulis Astronoenicis notusas Sitque priuio Lunae Latitudo nullicta vertice

et radat in Eclipticam circulus Latitudinis et erit punctum, nonagesimus Eclipticae gradus. Quoniam datur Recta Solis Ascensio, Sc hora data, distantia Solis aequatoria a Meri diano, dabitur punctum Tuuatoris culminans. Quod est Ascensio recta medii caeli seu puncti Eclipticae quod sub Meridiano aceta unde de hoc Eclipticae punctum dabitur, sicuti angulu γ EN Eclipticae cum Meridiano, qtio sat vel per calculum a nobis in Lectione de Doctrina Sphaa ica explicarum vel per Tabulas Astr aucas unde dabitur reus Eclipticae G

348쪽

343 De Parallaxi Si erum.

Sed datur arcus LAE declinatio medii caeli Lupuncti, datur etiam AE, quare dabitura,cus χα; Itaque in triangulo rectangulo ΝΞ, datur latus B, cum angulo ZEN quare imvenietur M. de punctum seu non simus Eclipti in gradus, inu ejus a vertice dici Nila,cujus complementum m est mensura an illori mutis&Eclipticie Et quoniam datur m s Lunae L datur arcus Ni In triangulo ii, que MD rectangula, dantur latera Ni xi, inde invenietur angulus Zi v. quiangulas Pa-- allacticus dicitur,dclanus et L distantia mea ias,vertice. Fiat ut Radius ad sinum arcus Lium M. Parallaxis Lunae Horimitialis ὰ Tabulis eruenda ad Parallaxim ejus in L quae itaque invenias et uti sit illam L, anis in Eclipticui cadat e pendicularis om. In triangulo exiguo Lom quod pro rectilineo luberi potest, datur praeter a

gulum rectum, latus o re angulus oLm - qualis angulo LNA quam dabitur arcus muUarallaxis Longitudinis N Om Parallaxis Latitudinis, quae erant inveniendae. Habeat iam Luna Latitudinem aliquam, ita Iut ejus loeus in Ecliptica sit punctum L, sed iacireuli Latitudinis LP puncto P. Et quoniarangulus LP rectus est, datur angusus Lidabitur ejus complementum L P. In triangulo LP dantur duo latera scissi et prius inventum &L Latitudo Lunar, d angulus rLy3uare invenietur latus et , cum angulo piatat ut Radius ad linum areus et ita Parallaxis Irariae Horizontalis ad quartum sit is p hic arcus erit Parallaxis Luna in circulo Allia tu ais sit qdareus Ecliptic e parallelus ocia triangu

349쪽

De Parallax Siderim

triangulo exiguo P q. quod pro plano haberi poteu, datur praeter angulum rectum, latus Pis in angulo A completnent anguli notizd ad duos restos quare dabitur ν Parat Iaxis Latitudinis 5 fd Parallaxis Longitudinis. Nam ob parvam Luna Latitudinem paralleli arcus Α, inter duos circulos Latitudianis interceptus vix dister ab arcu Eclipticae

qui iisdem interjicitur.

350쪽

Theoria Motus Telluris an i

- - IUCUS QUE generales Planetarum

φ- quae in illorum motu. motu Telluris corium ctim oriuntur, explicavimus. Transeamus nune ad particul ires incituum theorias contemptim das, quibus singularum Periodi, a Sole distin iis, Orbitarum species. ω stiones de te minantur ex quibus datis, eorum loca in Zo diaco, ad datum tempus computari possi in cl m. Et ouoniam Planetarum Theoriae in motu Tel---α duris tundantur Rus ope investigantur Convenit ut a I heoria Terra ineipiamus. M.,m Ostensum est in Lectisne septima, quoa et Fre . . ex Tellu is motu circa Solem oritur apparensia Tt j. Solis motus in Elliptica annuus, re quod Sol

dira iniba .eXTellure conspectus videtur eundem in caeso s' cireulum describere, Eclipticam scit quem sp αsor in Sole eonstitutus Tellureni percurrere conspiceret. Locus autem Telluris e Sole pistatu. semper e diametro opponitur ei,

quo sol e Terra visus in Ecliptica apparet Adeoque quando Sol 1 nobis vidctur in v.

Tellus reverra ignum α occupat eum hic ει cernitur, illa ν tenet. Adeoque ex Solis apparente observatione cognito, senat

habebitur Lucus Telluris inar ria orbita Sulla vita .

SEARCH

MENU NAVIGATION