Jo. Facundi Raulin ... Historia ecclesiæ malabaricæ cum diamperitana synodo apud indos nestorianos, S. Thomæ christianos nuncupatos coacta ab Alexio De Menezes ... Nunc primum e lusitano in latinum versa cui accedunt, cum liturgia malabarica, tum dis

발행: 1745년

분량: 575페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

381쪽

ea iti pro alia ullo modo delereret. Romanis proinde Romanam , Indis D. I homae legem convenire. Cui ergo nullius videatur ponderis hoc argumentum , de sumtum ex antiquissima illarum gentium traditione, eidem planε incumbet onus demonstrandi initi tutorem , auctoremque, a quo eam haurire coeperint s aevum etiam assignandi, quo traditio illa fuerit incognita. V . Altera praedictae traditionis stabiliendae ratio desumitur ex Monumentis ad oras Coromandelis , apud Meli aporem repertis tempore Joannis III. Lusitaniae Regis, ubi diruta antiqua Calam inri, & Indorum indigenarum lingua, demutato Calaminae nomine fort8 in Meliaporis. inventae sunt Reliquiae S. Thomae cuni lanceae cuspide , quodam vase fictili, atque Viatorii baculi parte . Plura de iis habent Malleus lib. a. 'ra. Visorius Lib. I. Hist. Ind. qui ulterius addit, inventionem Crucis D. Thomae, excelso prope Meliaporem in loco repertae, atque in arcu, quo ipsa muniebatur, aut in circuitu ipsius Crucis in tabula lapidea, inscriptis literis, significari ejusdem Thomae accessum ad eam Regionem , praedic tionem , ac Martyrium ibidem loci constantissime pro Christo toleratum; quae proinde Urbs in honorem ipsius Apostoli, appellata est a Lusitanis usque ad praesens , Civitas D. Thomae . Qua notitia eo lubentius utor,

quo Tille montius c ipsius Thomae in narrationibus facti historici imitator incredulus examen totius rei, atque Apostolatus Indi et D. Thomae rein linquit Thom. iis, quibus compertum est, quid eo loci inventum fuerit, quique rectas, solidasque consequentias exinde elicere sciant. Unde iuxta ipsius mentem, itandum est Lusitanis, atque prae laudatis Malseo, O Grio, &Gouveae; θ quibus etiam nos aptas consequentias deducere conabimur infri , ubi de loco Martyrii agendum

erit.

Porro perpensis omnibus hucusque adductis pro D. Thomae Apost

latu Indico , ac etiam iis . quae pro contraria opinione militare videbantur, a Viris, & eruditione Ecclesiastica instructissimis, & in expendendis actis Sanctorum sagacissimis , huiusmodi visa sunt , ut nostram fere omnes tenuerint sententiam . Atque inter primos Florentinius, auctor in hae reversatus , quam qui versatissimus , loco superius laudato, ita mentem suam aperit t 2 3bil tamen eertiiss apud Sanctas Matres invenio , quam v. Thomam Indis Evangelium vast e . Natalis Alexander

Histor. Eecles Seculo I. eap. 8.ιοm. pag. 32. Eiat. Veneta Lazaroni au-no t γε i. qui inter alios aΤhoma conversos enumerat Brachmanes,

Indos. Ambrosius Garde se Carmelitanus Eccles lib. a. 'Nissert. 7. Quaest. I. hanc resolutionem poniti S. Nomas i Ostolas in Indiis proprie dictis EvarieDum praedicavis, ibique pro νisto interfectus est . V. Cl. Asie manus Bjbliothecae Vaticanae ad praesens Praefectus , cujus eruditissimas Ecclesiasti eas elucubrationes , nisi id ipsius modestia grava iste ferret, simul cum Auctore , hoc in loco plurimum commendaremus, tum ob peritiam Orientalium Linguarum; tum etiam propter ipsius eruinditionem circa traditiones , & ritus orientalest hic itaque, nostram tenens sententiam DilleνI. De Syr. Nestorian. pag. a I. haec habet verba: Ne

382쪽

ios fisisse, quum Thomam Indorum Apostolum voeant; tam ex iis eonfiat. qua de Farabia ab omnibus Uirmantur; tum ex iis, qua vetues miseriptores de Persis , Medis, Carmanis, alisque India orientalis finitimispulis tradunt. Quae quidem optima eonjectura est. Q is enim sibi suadeat, Apostolum, qui finitimas regiones, & gentes lustravit, solos Inidos, ad quos pronum erat iter, fossios, inquam, reliquisse .X. Cardinalis Gotti Tom. 3. Verit. Relii Christ. e. 6. q. a. ait, etiam posita praedicatione alterius Thomae Manichaei in India i sententiam Patrum de praedicatione Indica Apostoli Thomae adhue sustinendam esset me hoc non movet i ait scilicet, ut contraria via incedat Iis omnibus praeivit Haythonus Monachus,Nepos Regis Armeniae in Hire. Orient.e. 6. quam Salconus iussu Clementis V. anno I 3o7. edidit . ubi de India ait:

in ipso Regno praedicavit B. Thomas . oolus fidem ciristi, π multas

eonvertit Provincias, atque Gentes. Cui consonat M. Paul. Venetus. ibidem lib. 3. cap. 24. qui in Indiam perrexit anno r269. & traditionem de praedicatione, & Sepulcro Divi Thomae apud eas gentes invenisse com

testatur.

Ultra has omnes recensitas Nationes fidei Vexillum in alias etiam intulisse Thomam, plures asserunt i ut in Historia pravia diximus cap. I. q. a. eum Govvea Din. Menos qui apud Christianos S. Thomae eam invaluisse ait traditionem; quod nempe i Melia re solvens Sinarum Navibus praetervectus Apostolus, ad Sinas ca) pervenerit, & ad Urbem Cam- Bulle , vel Bamballe; Et quidem ex antiquis Monumentis Episcopatus Anga malensis apparet ex Gouvea lib. I. Din. MIenes. eap. I. ab antiquissi mis temporibus praedicatum fuisse Sinis Evangelium . Alii non ad Camis balle , ted ad Catayum pervenisse autumant ; quae Regio in laudatis M numentis appellatur dina, aut Massina, atque ad Septentrionem iacet, Sinis, Tartarisque finitima. At alii rursus volunt Camballe fuisse in

Regione Abysinorum, quorum Imperator 1 Lufitanis vocari coepit Presbyter Ioannes, ut ait Barros Lib.q. Deead. 3. e. I. ali I demum ad Thibe tum parvum. i Ilis Navibus deportatum fuisse alsirmant. Ceterum ex Breviario Syriaco apud Eminentiss. Gotti Tom. s. de

verit. Rel.c. 6. q. a. n. 3. habetur, Thomam Sinis praedie affer ειν Sanhum Thomam error, O' IAIMatria illi palisura apud Indos. Fer Sanctum Thomam Stuae, DIbi es in Quisionem veritatis conversi sunt. Insupeσ

- . Sobens. Eppom. Cano . μ' . eam t. rus In fritis Patriareb. N Le. Tuoniam Sinis praedicasse ast. nam . Aeeedit Trigautia ,exceri tis testii viniis a Breviario Malabatensi, Iautato a Card. Gotto , At Asset n. Dissert. De Srris Nessor. Omnia enii res poste ait, si dicatur, illa verba, Pe S. Lomam Sἰσ tri. intelIπ ita , ut eo agente , di inittente Gos Discipulos ad Sinas , isti fidem aecepelint; a quos Tho. aetas per se ipsum praedicaverit binis i in numenta autem, quae ass-ntur, cum fine posteriora quatuor ad minus seeesis, nihil probant. Ipsi manus victis daremu , nisi . illa verba r ρον S. nonam o erimm Hius explicarentur ex nostra opinione, ut litera nati dem se quod ii Iiter diei posse ,

eo neque Tlininam per se, psum Indis prae diealis r tandem quia nacti iumenta, quamU sposteriora, fidem iaciunt ametioris tradi. tionis a

383쪽

oo ii iis matur id narratione duorum Arabum in Itinerariis Parisiis editis , ubi asseritur, Sinarum Reges aliquid de Christo, & Apostolis audivinse, & ut apparet et D. Thoma, quandoquidem ipsi in itinere offenderunt Breb ποmam , idest domum vel Deissatin Thomae. Anno etiam ι618. Ri Urbe Siam-Fu Provinciae Liamsi reperta fuit inscriptio , ubi lege- . batur vita Salvatoris, & praedicatio Evangelii a priseis Patribus. Et quantumvis ex Card. Gotti id non videatur evincere praedicationem Thomae, aut alterius Apostolorum apud illas gentes, eo quod illa inscriptio annum praese ferat Christi 8o. nihilominiis ex infra dicendis, probabile D. Thomae iter Sini eum id non labefactat. Igitur Camballe, quam Urbem non licuit reperire Gouveae , &aliis., b) invenitur ex 'Peregrinatione B. odorici Ord. Min. ab ipso de Reripta, qui obiit I 33 I.&habetur apud Bolland . ad 'D. XIV. Ian. ubi scribit: Iude vieni ad illum nobilem Civitatem Camba uecb, qua vetus

est, ct antiqua in Provisaeia Chata' . Hane ceperunt Tartari: ego Fr.Odo rietis δε Iansi ibi tribus annis . Haec a Paulo Ueneto libra. cap 9. ersem vocatur Cambalu . Quam hoc tempore Rehinum esse , & sedem Sinensium Imperatorum aut Regum arbitratur Trigaui. Lib. 4. de Christ. evedit. apud Sin. cap.3. At in Cambalech Templum antea erexerat Joannes de Monte Corvino Ord. Min. anno Iapy. ex Uvadingo; qui etiam Archiepiscopus Camballensis creatus fuit anno i 3o . Immo, hodie extat Samabale, aut imbale in Imperio Mogolis. X l. inae omnia comprobare videntur traditionem Ecclesiae Indieae Angamalensis de praedicatione Thomae apud Sinas; cui traditioni si adiungitur inscripto Sinica , de gestis ibi a Patribus, quamvis ex hac sola,

ut bene Gotti , id non evincatur , tanaen ex illa , ut traditione roborata ,

praedicatio Sinica D. Thomae gravi coniectura fulcitur e . Ex quo etiam fit, ut ipsis incumbat onus primandi, non ab Apostolo Thoma, sed ab alio Apostolo ibi praedicatum fuisse Evangelium t acta enim seu gesta Apostolorum aperte insinuant eorum apud omnes gentes praedicationem p quam,

Obrem iure meritoque censemus, Apostolos ipsos c excepta Africa in potissimas orbis Terrarum Regiones, fidei lumen invexime, ut mox di

cemus.

Et quidem non solum apud Sinas, verum etiam in Tartaria, Thibe to utroque , atque aliis Regionibus, lucem Evangelii priscis irradiasse temporibus, compertum est, ex Haythono, Marco Ρaulo Veneto, qui

disserit Asseman. Pigeri. SIM Nest. Apag. 88. munino videndus. ιγ Urbs cambasie , & resto Mao, regiones sunt ejustem Regni Sinae .st bale aut Cambalia etat Sinae Metropolis: Mossis verci vel Masina , aliis nominibus Mansi em , seu Matis , est alti ra pars ineris di inalis eiusdem Reeni Sinae. Tureae Persae, di Arabet illis ducibus nominibus i eniti cane

Sinain septentrionalem, di metidionalem a

Gog, dc Magog ; integram Tartariam exdprimunt. Igitui ouae sinis est Pe in . Tatistaris est, cambaria. eὶ Neque eontendimus, totam per grasse Sinam , aut Tartariam Apostoluuia Thomam; sumest nobis ut vere dici possit, eas ipsemet regiones per seliteri. sum issus irasse , illum in unam aut alteram utriucque Regni Civitatem prosectum esses uti sonat traditio Malabarentium . b

384쪽

Imperatori Tartaror uni per leptemdecim annos inservivit lamo Orciter nec non ex Joanne de Plano Carpi, Oed. Min. , cuius verba refert Bellovacensis in Fragmento ad speculuin ade. s. eum ipse fuisset eum aliis Mi ilionariis ordinis Praedicat. ab Innoc. III. ad Tartarorum imperatorem, qui loquendo de Bello Tartarorum contra

Κythaos, cqui exHaythono, & M. Paulo Veneto sunt indigenae Ca-tay, aut Κytha y ita scribit: Κ'tui bomines habent vitas Patruis , domos, in quibus era ut temporibus fuit , a. t modum Eetiolarum factas aQuosdam etiam Stinctos habere se dicunt; unum Deum eoluul. Christum

Pesum Dominum venerautur, ρο creduut vitam aeterva π, Ired non baptiis Eatitur . Scripturam nostram dixerat jam eos habere vetus & novum Testamentum ) honorant, ae revereutur. Et tandem quoad praedicationem Sinicam D. Thomae, quamquam Urbem .sγ4tam inter alias Indiae locet Ortelius in Nomenclat. Ptolem. quam etiam issu itrare potuit Tholmas, tamen plura praedicationis ejusdem monumenta apud Sinas reperiri refert A ligustinensis Joannes Gon2alc2 de Mend OZA Hhl. ide KF. Sisar. Barei insonae edita anno 1 386.

XII. Denique in Americam Meridionalem transiise Thomam, pronabile videtur, ex eo quod Brasilienses plura memorabant de Divo Thoma, quem Vocant, mutato Tib. tu quando illae Plagae innotuerunt, ut habet Stapleton. ex Sp. Emman. bbreea,e Brasilia strima an. Issa. ad calcem tom. in Evang. ubi de tribus Thomit. Idem ex H q. Ind. Leonarc colligere licet ex variis momentis, quae adducit circa Americam Septentrionalem, ubi plura de Cruce multis in locis p qu tanquam Deum pluviae Indi venerabantur : qui labores soli Thomae tribuendi sunt, afferente ex Chrysologo, ur. Sylvestro , quod hie solute o Holus uni.ersum Orbem terrarum percurrerit; potissimum etiam ex eo, quod nulli alteri id attribuatur; dc aliunde ab ipsis Apollo lis per totum Orbem putamus iam tunc praedicatum fuit Evangelium, uti since . rius, ac iux a proprium sera sum verborum Christi r se die ste Evangelium omni Creaturae a a de Ee angelista b). Ipsi 'ofecti praedicaverunt

ubique, neque id per Synecdochen accipimus, ut alii, scilieet maximam partem pro to O. Inquirenti autem, quomodo tunc Apostoli in partes Americanas ce) penetrare potuerint, reponit ex Torniel. in a Gnat. ad ann. l9st. num.' S. Cl. Pagius , ad ε anum Christi plures tune fuisse vias nobis nunc occultas; aut breve fretum; nec Grsan ad id 'defuisse

Angelorum ministerium, ut non defuit,r6. Q Sola Africa ce)

Re Rug. squo Sum,Politi rex donatur fuit. M Angelus in speeie viti Micedonis inis duxit Paulum , ut praetet mill a Bithynia , ad

Naeedoniam pergeret, dicens, I ran rens in Macedoniam avitiva nos et duilaotibus enim Aagelis , atque ipsorum ministeria Apostolos ereditur orbem collustrasse.. e opti ine id, eo loei P. ius ex Aug. aliisque astetere posset, si loquacur de Afii-

ea tempore Hidri ini, quo circa annu u 12 .

ad fidem coiiversa est per viros Apostolicos

385쪽

excipitur ibi, quae a Successoribus Apostolorum fidei lumen accepit. XIII. Quae statuta superius fuerunt circa S. Thomae Apostolatum in vera India, pluribus oppugnari posse videntur ,&haee in praesenti diluenda sunt , insinuatis, atque alio remissis iis, quae eum ob Itque impetunt. Et primo. Ex eo quod ipsius corpus non fuit sepultum in India , cum jam ad exitum seculi q. ex Rii fino lib. I s. eap. 6. Corpus D. Thomae in Edessa Urbe Mesopotamiae quiesceret. Socrates etiam meminit Ecclesiae , ibi Divo Thomae dicatae, quod illis temporibus non fiebat, nisi ibidem illius Sancti Reliquiae conderentur; quod etiam comprobatur ex oratione in ea Ecclesia habita, ac superius inter scripta Chrysostomi laudata , qua testatur ejus Auctor , Corpus D. liomae integrum ibi reperiri. Sed nec juvat dicere, partem Corporis eo fuisse ex India translatam; tum quia id insolitum erat primis seculis, nempe reliquias, aut Corpora Sanctorum dividere , tum etiam quia integrum servabatur Edessae: non ergo Divum Thomam veram Indiam lustrasse credendum est. Se eundo , quia ipsius Apostolatus, atque certaminis locus assignatur urbs Calamina, antiquis,& Geographis , & Historicis incognita , tantumque nota nuperrimis Scriptoribus; quae quidem res ex ipsa, quam praesesert,novitate, de falsitate non levem ingerit suspicionem . Ceterum ista non magni ponderis sunt, ut inferius agendo de Martyrio Apostoli fusius dicemus , & interea respondemus, eam fuisse paristem Corporis tantum , quae Edessae venerabatur; nec id insolitum in Ecelesii Orientali , quidquid sit de Occidentali , & Romana Corpora Sanctorum, & dividere, & suffurari. Quid quod licet Urbs Culamina

nusquam extitisse daretur, tamen locus , qui nomen ab praesese iret , apud Meli aporem, ut vero similius asseritur Quae autem oppugnare videntur praedicationem Thomae in vera India, eanique traditionem enervare, ea sunt, quae apud Τ ille montium

post alios leguntur , Hist. Eceles. AErt. de S. Thoma , Nin tis r nimirum primor quod ea , quae de Thomae praedicatione habentur, desumta videantur ex Apocryptio Libro Abdiae Babylonici de HisDria certa Minis Apostolici, & quae a M. P. August. Epip. adverses emimautum eup. II.

sapient mutrairique Ptaesidialeiri; ecterunt ii sermo sit de Astiea in tota sua latitudine , ut not accipimus, nullus est lotus eam excipieudi, ab ea universialis quod per R.,ostolos praedicatu ri sit Evangelium tιM-que , te limoniis etenim priscolu ia comperima , in Alexan/ria Equpti , & AEtlliopia, ipsos Apostolos praedicase . - Ut Indit abiudicet Croeaeus, Ap stolatum S. Thoniae , ejusque Corpus , Ca-ιamiaam nulli bi terrarum extitisse,uti Tille montIus eoi tendit , eo tantum discrimine quod iste Cala nonam sufficiendum putat pro Calainitia r Cr Laetis ver Irest. Ind. l. eum in Gui tea a Lusitanis, vo eatum Aso s . die em 'atim, sa.

stidiuni peperit ipli La Muti itere, Philirpi U. Hispan. Regis, Geogra ho , qui ait et D sui ache , q e eet e conjecture , si e

386쪽

inter Apocryphos Manichaeorum libros recentetur:in quibus eadem raoia

la narratur, de homine, qui in poenam colaphi D. Thonicae impacti ex imprecatione Apostoli, a Leone discerptus fuerit, vel a regio cane matius fuerit avulsa in poenam patrati facinoris, S ad locum convivii ab ipso deportata, ut cum aliis scribit Gouveanus lib. . Din. Menesi cap. i. ocnos cum eo cap. I. g. I. Hist. Praevia ad Duod. vultu. alseruimus . At ne-

ue maiorem auctoritatem conciliat huic rei, quod a Nicephoro Calixto ιb. 2. HI I. cap. 6o. aiseratur praedicatio ista Thomae ad Indos, Ac quidem proprie ita vocatos Brachmanes nempe, atque Taprobanense ; tum quia ex auctoritate Abdiae ea retulisse videtur a tum etiam quia Niceptiori auctoritas hodie flocci penditur: unde non est, quod iis nixa fundamentis

praedicatio Indica Thoniae , solide possit stabiliri.

XIV. Plurima ad haec reponere valemus r & quidem primo cum Florentinio agendo de praedicatione D. Thomae , & translationibus Corporis ipsius, tam de Abdiae , quam de Hagi Ologio M S. suo, dicente .ra meo possunt inter apotopha etiam sincerioria latere; atque hac regula ducti critici, omnes non praetermittunt laudare, Abdiam, & Niceptiorum, aliosque hujusmodi , dum ad rem suam faciunt: unde eodem jure utentes, eosdem pro Indica D. Thomae praedicatione in medium producimus; non quia in iis firmitatem nolitae traditionis collocemus, sed ut traditionem ipsam , quae in supra recensitis Patribus habetur, ejusmodi fuit se dicamus, ut vel ipsi c ut aiunt ) impostores, eam obscurare non potuerint; imino talem vim habuisse , ut etiam ab impostoribus asserta , reliqui Auctores eos impugnantes, hanc partem intactam , ut sinceram praetermiserint, nec adversus eam insurrexerint. Deinde dicimus ,. tam Abdiam, quam Auctores apocryphos citatos ex Manichaeis a P. August. in laudata Epistola ad Adimantum, quantum attinet ad ea, quae asserunt de praedicatione

Thomae, audiendos esse , quia ipse impostor, & fictus Abdias in ipso libri initio affrmat, se ea , quae habet de D. Thomae gestis ex lidro quodam antiquiori , in quem incidit, omissis supervacanei, exscripsisse et udi ipse,

qua ii Oblitus mulieris impostoris, quod obibat, nova pro veteribus odi rudendo inhae re antiquiores Codices legisse fatetur, in quibus ea habebantur et necest cur dicatur in hoc denuo dupliciter impostorem egisse ι sicuti enim plures eritici cum Bollando die a o. Martii pag. 7τ. respondent, ut defendant Patres , asserentes. Parentes Dei parae fuisse Joaclyim, dc Annam nominatos; etiamsi ipsi id afferant ex spurio quodam libello Iacobi The delphi . aut ex Seleuco impos ore; nimirum nihil ossicere eorum testimonia conservatae illi traditioni ; ee omnia dicantur, a Luctores inisexf-ρ : ita nos de Abdia respondemus. XV. Quod attinet ad Scripturas citatas ab Augustino, quo nomine Vossius opinatur designari librum Abdiae , sese opponunt Auctores Bibliot. Magnae Ecelef. editae Colon. -llob. apud Feracbonitim avno 373 ex eo quod Auguitini aevo, diuque antea plura pi aeter Abdiam fabulosa , & scripta , & tradita de Apostolis circum fetebantur ; inter alia

Evangelium Thomae , re qui idem est cum illo juxta Calmetum in Dissert. in Evangelia apoco anum. 3 I. Liber Evangelii de Infantia Salvatoria ;x x x alia Diuiligod by Gorale

387쪽

alia insuper, quae etsi antea sincera , a Manichaeis tamen corrupta iam fuerant: ceterum iis sicut non est cur fidere possimus quoad ea , quae de Matrimonii dete statione , aut duplici rerum principio alseruntur, quia in istis Dogmatibus errabant, atque ut ea defenderent, vitiabant scripta

quaelibet; ita non est cur in aliis, quorum falsificatio illius Seetae non intererat, sicuti est , quod D. Thomas hic, aut alibi praedicaverit, ipsis assentiri non possimus; & ita revera se gerit Augustinus in laudata Epi- sola cum istis Scripturis apocryphis, agentibus de eo, quod D. Thomas maledixerit homini, qui eum palma percusserat ; illa enim admittit, ut contra Manichaeos inferat, diligi posse homines, ab eo etiam , qui in eos vindictam sumit, dicendo: Sed quia in tibi in Scripturis apocryphis tacitum nou est, quo animo factum sit c ab Apostolo Thoma videtur dilectio vindieantis: Sic etiam nos iis utimur, quia tu ibi tacitum non est . qii id Thomas in sua praedicatione egerit. Ob eamdem rationem citamus Nicephorum , & etiam, ut morem geramus ipsi Tille monti O, qui eum, quem hic reiicit, alibi ut fautorem revocat: ut videre est in Ptis ad Voannem Evangelistam 9t. i 8. Ο in ' ot. s. ad Thomam uo- r mi & in ad S. Bartholomaeum pro istius in die a praedicatione , non veretur citare ipsum Osidiam lib.8. pag. 96. immo . & Nicephorum; ut vagam Indiam , nec certam Bartholomaei praedicationi assignet. Nimirum eo stant ingenio animati plerique etiam e nobilioribus Critieis, ut unum, eumdemque Auctorem dum ipsoru in Opinioni favet, sincerum,

cum vero adversatur , corruptum, depravatumque conclament.

XVI. Alterum quom majus negotium facessere posset, Opponi aur ex Florentinio qui alias pro Indica stat praedicatione Thomae Tillemontio , tam in Articulo D. Thomae, quam in Notis in 'tot. q. quem sequitur Sandinus Hibiori vinol. pag. i 67. Widelicet, quod tainet si dicatur a patribus, D. Thomam in India , atque Aethiopia Egangelium praedicatse , non inde confici , eum extra Parthorum Imperium fidei Uexillum intulisse, propterea quod, ut ait laudatus Florentinius in Martvrologium Hieronymianum; Antiqui Patres sub Iudiae nomine , uouυ egion in , quae proprie Iudia diceretur, sed quoscumque lovginquos Wopulos, praecipue aAethiopes, Paribosque conterauims . Indos vocare consueveruul ; ut ad Epiphanium annotavit etiam Petaotur. Addit de suo Tille montius , quasi paraphrasim illis verbis adornando i Ex iis loquitur de testimoniis SS. Patrum . dc antiquorum non eri cur asserere pommus, Thomam extra Daribor.m ditionem ρηaed easse, notum euim eri omnibus , quod antiqui fere nulla cognitione instructi aliarum Regionum , qua extra Imperium erant f manorum , frequenter vocabant Iudiam , erAeth opiam, reinotas quaseamque steriones ad Orientem, oe gueridiem

XVII. H.ec tamen impugnatio, paucioribus constat verbis, quam a qui Vocationibus r praeterquam quod falso imponit c ut videtur ) Sancto Epiphanio, eiusque commentatori erit ditissimo Petavio, quasi veram Indiam non agnoverint. Et quidem ab hoc extremo exordium sumendo, Epipbἀuius ine si corus. nam. i II. ubi de Orbi. partitione post Cataclys

388쪽

mum, inter Regiones ad liberos Semi pei tinentes, septiuio loco enuriaciat Indos, deinde Arabes , Hyrcanos , Alsyrios, Carmanos, Lydos, Mesopotamitas, Hebraeos, Bactrianos, Adiabenos, Saracenos, Scythas, Chaldaeos, Parthos &e. Deinde inter liberos Chami ponit Aethiopes, Trogloditas, Aegyptios, Phoenices, Marmaridas , Macedones , Au-xomitas alias Aby unos ), & horuin regiones extendit ab Aegypto usque ad Oceanum. Ulterius lapheto assignat inter alios, Medos, Arine- nos, Sarmatas, Scythas, Latinos, Qui dc Romani ,& Tyrrhenos, Gallos denique . Britannos, Hispanos. Et illa quidem adeo exacto describit, supputatque, ut subiungat, quod si quandoque duobus Dominis

una eademque Regio attribuatur, ne ex hoc aliqua 1 uboriatur confusio , ea de causa id Letum fuerit; nimirum, aut quia communi utri u ue ii mite continebatur; sive quia ex una ad aliam propagatae erant Coloniae; vel tandem , quod Chamus aliquam ad alios attinentem Regionem usu paverat; unde in duorum ditione , eam recensere oportuit. ciuis igitur uni quam persuaderi possit, Epiphanium c saltem ) accuratissime recensentem, atque adeo distincte dili ribuentem Orbis Regiones, Indos cum aliis Nationibus confudisse λ Aut dum Indos recenset, sub eo nomine non Regionem , quae pioprie India diceretur , sed Aethiopes , & Parthos conterminos, ea voce designasse λ Eo vel maxime, quod Parthos. uni , alteri vero Aethiopes adjudicat. Qui ergo rationem non unam tantum reddit, cur ipse quandoque duobus eandem Regionem attribuat, utique patefacere non Omisisset, quam ob causam Indos vocaret Aethiopes, aut Parthos, aut quoscumque alios: unde proculdubio tenendum eii , illum vocasse Parthos Parthos , atque Indos Indos . XVIII. inod autem attinet ad Ρet avium; opus fuit nobis omnes animadversiones in Epiphanium percurrere; sed licet exacte, quantum per tempus licuit, id ς gerimus, ne unum quidem ex citatis Uerbis deprehen dimus; solum verba haee legebamus in Nota et s. ad Epiphanium de Haeresibus: Is lorum appellatio d majoribus uostris, ad remotos omoer ab Orbe nostro Potulos est translata i ita legitur in Edit. Parisiensi S,nuit anno I 622. rom. a. in emimadversionibus ad sp b. yag. 6o. E quo loco etiam obiter lecto, clare apparere potuisset, nomen Indiae non adeo fuisse vagum, quin aliquam determinatam Regionem significaret, & 1 qua ad alios Populos ea vox translata fuerit, ut ipse fatetur Petavius. Agebat . enim ibi hic Auctor de terra Cetiis, & quaerebat quinam Cittaei dicerentur ; ipse autem asserebat, probabile sibi videri, eo nomine venire Cilicas, Cyprios, Macedones, Romanos , atque Italos. ita vocatos 1 Syris, eo quod omnes isti per sibi vicinos Cittaeos, atque norissimos, ad se aditum haberent: Noe *Dω Cittaeorum numen plerisque Grae lae Populis accomoda cerisit, quemadmodum Indorum avellatis o majoribus no Uris O e. Plura huiusmodi rei citare possumus exempla . ubi nomenclaturRunius Nationis , alteri aliqua ex causa tribuitur . quae nota sunt; qui dem Petavius ipse ibidem in risit. a ut num. 8 . aiι: Cheidiani d Turcis , vulgo Francios durabomeraui, is vostris Tureae nominautur et Vincentius

389쪽

Franeos: Unde ex iis id unum inferre debui sisient, nimirum esse veram Indiam , Regionem, quae ita antonomastice nominatur; etiamsi aliae sub eo nomine venirent; sicuti nomine Franciae sine addito , etsi omnes Eu- .ropaei ita vocentur , soli veniunt Franci, & sola propria Francia intelligitur . Ex iis omnibus non apparet quomodo, nisi Petavio imponant uti Critici , asserere potuerint ex ipso, quod antiqui Patres sub Indiae nomine, non Regionem, quae proprie India diceretur . sed quoscumque longinquos Populos . praecipue Aethiopes , Parthosque conterminos Indos vocare consueverint Ibi enim primo antiquos Patres non nominat; deinde non de nepat propriae nomen Indiae , nec de Aethiopibus, aut Parthis mentionem ullam facit; id unum ait, ex India proprie tali,

vocem translatam fuisse a maioribus quicumque illi fuerint , aut quale iacumque sive Patres, sive Historici profani ad significandos remotos Populos ab orbe nostro ; quod quidem potiori iure, quam de aliis, de Sio ensibus ac Tartaris dici potest, qui Seres ab antiquis vocantur; ex quo novum argumentum de sumi potest , ad praedicationem Sinicam D. I ho-mae confirmandam a

XIX. At neque in eo tantum peccatum est; sed insuper Tille montius, eiusque exscriptor Sandinus, locum Florentinii non bene intelligentis Petavium , in sensum contrarium ab eo, quem Florentinius ipse intendebat , detorserunt. Etenim ibi Florentinius , ut amplius praedicatior em Indicam Thomae stabiliat, & obscura dilucidet, ait: quod . ut ιm cum Hippobto, uondimo Ecclesia doceat, Sancti Parthis , Meris o civitae praecepta tradiduse, re eum ipsis radiam non recenseat ; pugnare non existimo; nam antiqui Patres sub Indiae nomine oc. Et quae sequuntur . Quasi inferre vellet nihilominus in India praedicasse. Illi autem infer uni, ex eo quod apud illas gentes praedicaverit, quod in India non praedicavit. Haec autem aliaque absurda accidere necessum est , cum Auctores raptim leguntur, ut Petavius a Florentinio; & cum non citatur locus determinatus, in quo res leguntur, ut etiam fecit ; quando denique Scri intores non consulunt fontes ; ut non fecere Tillemontius , nec Sandinus.

Unde ut hoc in loco id aliis non contingat, & ut res Petavio, & Epipha nio constet, saltem dum illa verba in illis quaeruntur , emendandus esset locus Florentinii, apponendo particulas tantum, & etiam, & legatur et sitiqui Patres sub India nomine, non 'Retionem tant m , quae India diceretur , sed etiam quoscumque se. & hunc putamus fuisse sensum a Florentinio intentum. Ex hoc autem id unum conficitur, quod etsi plures ex antiquis sive Patribus, sive Historiographis non meminerint Indiaec sicut nec meminit Ecclesia dum de praedicatione Thomae loquuntur, adhuc asserendum fore , ipsum ludis praedicasse. XX. inodsi deinde adversantis Cl. I ille montii sententiam expendamus, quod nempe extra Parthorum Ditionem haudquaquam Thomas praedicaverit, evanidam prorsus eam aestimabimus perpendentes, in iis rationum momentis, quae pro sua sententia affert , non semel allucina

tum fuisse. Omnia ille ad haec argumenta revocavit a primo quia antiqui

390쪽

notitia carebant earum Regionum, quae erant extia Iaipemum Romanumiseeundo vel uti consectarie , quod Indiam, & Aethiopiam , quascumque indiscriminatim ad orientem, & meridiem constitutas Nationes appellarent, & consequenter Parthos et Utrumque autem argumentum falsum ollendenius; deinde aequivocationis radice patefacta, rem determinabi

mus .

Et quidem, ut falsitatis revineatur primum , lassicit in medium pro ducere, qui ex antiquis , & Indiam ,& alias Nationes , ut interse diversas agnoverunt ;& quamquam non dissileamur, vocem Indiae latissimam significationem sortitam fuisse, attamen ex hoc ipso fit , non debere, neque posse accipi pro determinata aliqua Regione e. g. Parthorum, ut contendit Tille montius, aut si pro aliqua accipienda sit, id tantum convenire posse illi Regioni , quae propriori modo nomen Indiae participet, ut est India ad Gangem ; quod nos contendimus. Igitur qui Mel 1 limine tantum salutaverit Auctores Graecos & Latinos , fateatur necesse est,

propriam Indiam notissimam priseis fuisse ; de illa siquidem, pro dignitate agit Alexander Magnus in misso. ad 1 Cornelio Nepote latine redditam, initio Historiae Quinti Curtii; quod etiam praestat disertissimus hic Auetor, Lib. s. sua Historiae , ubi Indi & Gangis cursum, ac regiones, quas interluunt, exactissime praefinit. Plinius, etiam Solinus, Strabo , Apuleius, Porphyrius,& plures alii agunt de Gymnosophistis, quos in India loeant, & quidem ea, quae est ad ripas Iadi fluminis; &Nicolaus Damascenus ut ait Strabo resert Indiae legatos, octo Servos Indicos donasse Caesari Augusto , ut videre est apud Ludovicum Vives lib. 14. civit. ver ad cap. i 7. & Franc. Balduinum de Instit. Hist. Univers. ap. M. Paulum Venet. in Prooemiis, qui asserit ex iis, quae Plinius in Comment. Hist. retulit, quod Rex Taprobanae etiam Legatos Romam misit ad Imperatorem Claudium: Unde perspicuε fit, ex eo iam tempore agnitam fuisse Regionem , quae proprie India diceretur, & ut Ρarthis, aliisque Nationibus di versa in . At haec omnia nihil conficiant per nos licet, nisi etiam ex ipso Tille montio innotescat, i primis Eccle-sae Seculis, probe notas fuisse Romanis Indicas, Parthicas, & alias orie tales Regiones, neque nomine Indiae , confusos Parthos . sed propria Voce cognitos fuisset et enim anno et s. ante Nat. Christi refert Tille montius Hist. INer. Rom. tom. I. in Augs.st. Imper. art. 7. quod Phraates Rex Parthorum Signa, & Captivos . quos a devictis antea Romanis sub Crata, & Antonio acceperat, Augusto rest tuerit a &quod Indi missis ad ipsum legatis , & donis , scelus cum eo inierint. Ad annum etiam 4. Christi ibidem art. I 3. Augustum Parthis Regem defienasse Vononem adan. Gristi Ios. in Trajano art. t 7. refert, quod debellatis ab eo Arabi bus . aliisque Orientalibus Populis , gestorum fama perculsi plures quos inter Indiae Populi) Legatos ad eum miserint. Ne autem amplius in iis immoremur, ibidem pluribus in locis apparet ex ipso Tille montio . tanquam Nationes diversas agnitos fuisse Parthos, &Iirdosi immo percur- renti sinperatorum ex ' ipso historiam , fere Omsses Orientale, gentes, suo

unamquamque designatam nomine reperire licebit : qui ergo fieri potest,

verum

SEARCH

MENU NAVIGATION