Jo. Facundi Raulin ... Historia ecclesiæ malabaricæ cum diamperitana synodo apud indos nestorianos, S. Thomæ christianos nuncupatos coacta ab Alexio De Menezes ... Nunc primum e lusitano in latinum versa cui accedunt, cum liturgia malabarica, tum dis

발행: 1745년

분량: 575페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

411쪽

vagii pae.13o. loquitur vero ille detempore, praecedenti anu. isor. quo ipse scribebat. . XLIX. At vero quamquam haec omnia momenta certissime perlege - rint multae eruditionis CL. Viri , Tille montius , atque Coinbefisius; quibus optime consultum videbatur traditioni, quoad speciem st cum pugnanti; nempe quod Corpus Thomae, Edessam a tot seculis translatum , idem in India latens proximis detectum fuerit annis 3 ea nimirum ratione , quod ut placuit probatissimis Scriptoribus, prout supra ostendimus non integrum in Edessa Corpus, ut ferebatur, essiet repositum, sed pars tantum ejus ; alia parte in India remanente ς nihilominus inquam, haec opponit adversus institutam rationem Tillemontias tom. I.

Hist. Ecella . 1 38. Sed ut ut res fuerit alio fatis GJeile est, istiusmodi divi

sionis . Reliquiarum aut Corporum SS. J exempla primis seculis reperire. Neque P. Comb Dus huic rei aequiessit; immo Indoνum tν aditionern impugnat, O ex veneratione Corporis in Edessa ; in ex Graecorum persuamne, contendetitium, sub Leone Sapiente ipsius eaput onstantinopolitin allatum fuisse . Homilia etiam 3 a. de D. Thoma , que inter alias GU-

fostomi habeeur . fatis dilucide indicae, eorpus Apo oli integrum quidem ibi esse , ubi fermo ille hahebatur. Alia insuper addis de diisse ultate itineris, de causi translationis, quae nulla apparet; tandem de illa Calamina incognita pristis; quia tamen ista, ut superius ostendimus, evanida sunt, ea consulto praetermittimus.

L. Quae argumenta facili negotio dissipantur , si animadvertamus cum Honorato. S. Maria lιυ. Dilrt. 6. an. 3. consuetudinem dividendiosa Sanctorum coaevam esse fidelium pietati , erga eorum Reliquias viguit ergo a primis seculis , sicuti pietas erga Sanctos, ita & Reliquiarum divisio. Testes producimus Greg. Nazian genum Orat.in Pusianis dicentem: Sectis Corporibus Sanctorum interram tamen vim, er gra riam perseverare tenuesqνe, ac tantillas ca fit liquias, parem habere, multasique in partes , difecto Mar re , virtutem et Gaudentium Brixie n.

in Dedieae. Basil.qo. MM. Ipsa pars Corporum quam meruimur, ρlenitudo est. Ambros Ser. λει on. 2 azarii, er Celsi MMDeeialiter iec Martyres venerandi furit a nobis , quorum Reliquias non quorum integra tantum Corpora γ pos emas . Chrisost. Hom. 6s. de M. IN Laie

a Nos non latet aliquando dedicata effr te tipla , adhibitis non particulis G porum San&rum , sed aliis, quae etiam diiscebantur res iquiae,nimirum Bravdem, nempe rebus ad tinctos spectantibus, aut ad eorum Corpora, vel sepulera applicatis: modo quo S. Gregor. Turciti. lib. t. MGlor. μινινν. cap. v. linteamina seu pallulas Sanmine SA. Gervasti& Prota sit im

Martini'm quidem optime uotavit Μ, billon. Prasat. ad See a. Benedi r ObG vat. . Ea propter eonssilio praetermisimus testimonia, quae de Brandeis Sanctorum le-yulcro admotis , explicari polient; talia enim protulimus , quae divisionem R.eliquiarum, quam intendimus, ita evincunt,

ut eludi non possint; cum l de Corporui reliquiis aperte Ioquantur.

Dissili sed by Cooste

412쪽

ait : Sanctorum exuvias Ibesauris etiam sente pretio fores existere .... talis' quippe eri Spiritualium natura; GADibutione crescia, dis ove multiplicatur . August. pluribus in locis, sed praesertim lib. 1a. de Cisit. Dei cap. 8. de miraculis ad praesentiam πιιquarum S. Si baui, Sermonem initituit. S. Paulinus Memate a9. editionis Muratorii, loquendo de illis, nui corpora Andreae Apostoli, atque Timothei Discipuli D. Pauli, Constantinopolim adduxerunt, ait eos donatos fuisse particulis Corporis , dc quasi pretium laboris, illis permissum fuisse, ut eas auferrent. O bus e Sanctis Praesidia ad privata , domum sibi quisque referret. Ex illo , Sacri Cineres , quas femina vita Divesis sint sparsa sicis: quaque osse minuto te. Iderri talis. poem. 26. alii plurimas SS. Reliquas in Basilica S. Felicis solani aiservari, nimirum Andreae, Joan. Baptistae, nomπ,Lu ea, dcc. tandem Vers. ηῖ. ita Canit . . Nsque tantum qua jacet ora Totum Corpur, ibi positorum gratia, vivit;

Sed quacumque pii est pars Corporis παLI. Ne autem multi simus in coacervandis hujus divisionis testimoniis , adducimus tandem Theodoretum qui lib.8. --.Graee. afecti:

ait, G.itates, o oppida bae inter se Corpora Sanctorum sortito

partiti fant: dixerat autem, non singula intepra Corpora , in singulis monumentis recondi. Ex quibus apparet divisionem istam Corporum Sanctorum, a primis Ecclesiae seculis fuisse in usu ; nee enim laudati Patres de suo aevo loquuntur , sed res ab antiquis ieculis petitas, in

medium proferunt.

LII. Quia vero Tille montius inculcat, dissici limum esse invenire exempla divi fionis Corporum, petita a primis seculis i nos contra, difficillimum putamus, ipsum ignorasse , haec , quae pluribus omissis subjungimus. In primis ergo Ioannes Launinus, aliique, ut impugnent ad ventum Magdalenae. N Sociorum in Gallias, contigisse ante annum 62. Christi, asserunt apud Eminentiss. Gotti tom. I. de merit. Relig. cap. Io. F. a pag. 3 o. quod non potuerant Venire nisi post annum 62. cum ex mo

numentis Ecclesiae S. Mariae de Mari, & Regii archivii Aquarum sex

tiarum eonstet, tunc allatum esse Caput S. Jacobi minoris, ab utraque Naria , Jacobi , &Salome: quod fortasse alvio o. afferri tantum potuit eum juxta Eusebium lib. a. in Leap. 23. S.Iacobi Sepulchrum , intactum manserit, usque ad eversionem Hierosolymae; quae eo contigit anno. Unde habemus exemplum divisionis Capitis, a reliquo Corpore , seculo primo. Cornelius etiam Papa, qui floruit anno as . ut seribit Anast. Bibliot. in ejus vita, rogante Lue ina, Corpora SS. Petri, & Pauli inopportuniorem locum , e Catacumbis trastulit; quo fideles , qui exoticnte venerant, ut eorum Corpora, tanquam Civium suorum repeterent. ab incap o revocaret, dum nescirent, quo in loco colloeata fulta

id attestante eodem Anastasio, re Iiquias eorum divisit &qui dena non Diqi irco by Corale

413쪽

1ine maiorum exemplo S in Vaticano posuit cetiam adhibita statera. medietatem; reliqua autem medias, reposita est in S. Paulo a Caint

vero in S.Ioa eLaterano. In quibus peripicue iubemus; &divitionis Reliquiarum exemplum. dc translationis Corporis; rationem etiam ea transferendi; nimirum fidelium pietatem ipsa sussurantium ; quamquam S. Gregorius, scribat Constantinae Augustae ca) Reliquias exposcenti i Iu Romanis namque , vel totius Occidentιs partibus, omnino in tolerabile est, atque Sacrilegum .... Pro qua re de Graecorum eo uetudine, 'qui Ossa levare Sanctorum se asserunt, miramur; forte vel aci aevum , suum, vel ad suam Romanam Ecclesiam respiciebat; nam alias ex Pauli isnO, Augustino & aliis perspicue constat , etiam ante tempora Gregorii j in occidentalibus Ecclesiis, divisionem Reliquiarum viguisse: immo in ipsa Ecclesia Romana; ut patet ex divisione Reliquiarum Sancto-

rum Apostolqrum Petri, & Pauli, mox adducta . Cum ergo nos de Orientis Darii bus agamus , minus insolita videri debuit Tille montio, , vel translatio, vel divisio Reliquiarum Tliomae . Atque ei deni subjacet scensurae, quod Ruinartius ait De a P. SS. in S. Theodoro pag.424. e lia ferat Ecclesia Idmana disciplina , tibi Sacra corpora , nequidem a loco θ- pulturae movebantuν: etsi in Ecclesia olientali frequentius esset, ea transferre, & dividere, quam in Occidentali. in immode Reliquiarum divisione, alia plura etiam primis Secu- lis nobis suppetunt exempla, quae contra Tille montium proseramus ete nim ex actis Martyrum probatissimis constat, quod S. Saturninus Episcopus, qui passus est anno a o. ut passionis acta habent , apud Ruina ripae. I. Exuperio eius succetari, volenti reliquias ejus in nova Basilica reponere, Verenti tamen, ne reliquiae di viderentur, &diminuerentur 1 in symnis haec loquutus est S. Saturninus ; nempe pro certo habendum , nullam fieri, vel diminutione Cinerum , vel eommotione membrorum , spiritibus injuriam. Hac etiam proculdubio animati fiducia , discipuli insignis Hispani, Martyris Fructuosi , I arraconensis Episcopi, Martyrio laureati anno a p. statim inter se , ejus & Sociorum Reli- iquias diviserunt; quae postea, iisdem monentibus, in eumdem locuma uni restitutae, ut canit prudentinis Perist b. 'm. X. v. lῖ6. SEd ne Reliquias resuscitandas viseeretis loca dividant Sepulchris,

LIII. Tandem Tillemontium Tille montio opponimus: primo cum, V. 339. Ne S. Noma; quod prope finem Seculi IV. habebantur reis Iiquiae Thomae in Basilica Nolana; quod verum non esset, nisi pridentas divisae fuissent. Secundo, quia ipse 2 illem. in Theodosis i. artic. 27. agens de

De tem te,quo in Eeelesia Romana viguit distiplina, qua neses dueebatur Sanctorum Reliquias dividere, videri pos

sunt Christianus Lupys tons. 3. edit Venet. 1 91. totum et ui cap. 3. αν

studio Fulgentii B llelli adornata, totius Ru sustia. Oid. tuae temporis Generalis .

414쪽

de lege ab ipso lata ca), ne Corpora denticiorum loco moverentur; sub dιe Febrarii, anat 386. ea etiam ait, comprehensa fui Te Corpora Sanctorum; ut obviam iret rapacitati aliquorum, qui undecumque membra Pyrartyram suffurabantur, ut venderent fidelibus; & fa cultatem fecisse extruendi Ecclesias , aut Martyria, super immota Mar- tyrium sepulcra , ne Reliquiae dividerentur , ut fiebat; neve pia furta ulterius serperent: de quo laudat August. ve opere monae. eap. 28. Unde etiam Reliquiarum divisio perspicue comprobatur. Tertio dum sieribens ipse Tille montius de inventione Corporis S. Stepta ani Proto martyris . revelante Gamaliele, Luciano Presbytero, anno Als. ut habet tom. a. Hist. Eceles art. F. de S. Stephano pag. II. On enmit quelques os apaνt potir les lasser dans D liea. Et in indice HK.eliquies: Le Corps de S. Luienne es diemes tra porte eu beocoup ae evinoiis: unde divisa, atque dispersa variis in locis Ossa S. Stephani, ipse Tille montius latetur; dc in Africa loco superius laudato, & pluribus aliis idem fieri consuevisse fidem facit Augustinus ; sicuti & de Reliquiis S. Vincent ii

Martyris Aragonensis Ser. 27 . asseruit ἀLIV. Atque iam assatim ex praeiactis constare videtur, & testimoniis, exemplis; etiam ex Tillemontio ipsis petitis; quod vel primis Ecclesiae laeulis , quandoque Sanctorum Corpora fuerint divisa , atque invarias regiones deportata, quo saltem jam fiat, ut non inter impossibilia, Reliquiarum Thomae divisio , inter Edessam , & Indiam deinceps numeretur, sed inter res facto comprobatas; contra quod innuebat c juxta

phrasim Tille montii ) familiaris ea callida , & officiosa vox fatis diDile,

ut etiam objectis exemplaribus contrariis, revinci falsitatis ipse non posset; cum aperte imposibile esse non scri perit, sed di esse etiam si revera idem, hic sonare videatur quod an aequo, an iniquo id animo asseverari potuerit, ab eo qui divisionem Reliquiarum S. Stephani memorat, immo&ipsius Thomae , ex S. Paulino ; alii Judices erunt; maxime eum eam non asseramus sub ipsius Ecclesiae primordiis factam, sed seculo tertio, aut quarto; tempore etiam Helenae, & Constantini Magni, pie

tissimorum Principum; quique non tantum auro , verum etiam preti sioribus Reliquiarum Sanctorum Thesauris, Ecclesias quascumque honestaverint , atque munificentissime ditaverint. Validum etiam desumitur argumentum, ut notat GOuvea Mensi DL6o. ex eo quod eadem

die & apud Indos, ante adventum Lusitanorum ; & apud Occidentales ;nempe a. Iul/ι; translatio Corporis Divi Thomae celebretur: porro si totum Corpus Edessam fuisset translatum, nullis Reliquiis in India remanentibus, luctu non gaudio & solennitate , Indis celebranda illa fuisset; Edesis

ad Theodosiana lex ita se habet: Hu

pere , aut diuiderer potius tu ista quam iailla siqnifieatione , hῖe poni dicendum est;

propterea quia , alio sequenti verbo me cetur venditici prohibeatur a mereatu in . terdicto et unde conficitur, quod, sive Iv- re si, e iniitria, Martinium eorpora, ante

aevum Theodosii diviti fuerint.

415쪽

hu ei sanam enim sortem, ipsis praereptam, non est cur commemorare

debuerint; nec enim tantum Barbari, sed honesti etiam quique , alienae felicitati aegerrime plaudunt. LV. Quod autem ex Combefisio opponebatur, destrui nempe Indorum traditionem de Corpore D. Thomae ca) inibi extante , ex eo quod Edesse: Veneraretur; deinde, quia tempore Leonis Sapientis ipsius Caput Constantinopolim translatum fuerit; & tandem proptet ea, quod IIomilia 3 a. Chrysostomus satis dilucide indicat , integrum Corpus Apostoli eo loco requiescere r haec, inquam omnia, nihil roboris babent ;non quidem primum , quia in India, & Ede ita etiam in veneratione erad Corpus Apolloli; non quidem integrum, sed divisum. Non secundum ἰ etenim, quod Caput inde translatum fuerit. probat quidem ibi Praeextitisse Caput, non vero totum Corpus; nisi lupponatur; quod nemo hactenus vidit,Gaspare illo dempto, de quo supra,alicubi intcgrum,

atque; incorruptum repertum esse. Non denique tertium s tum q..ia

ea Clirysostomi Homilia , quamvis a Coiiciliis; praecipue Sezia byn Odo Ecumenica sub ejus nomine laudetur ; tamen e immodi est styli, atque elocutionis , ut Chrysostomo minime aptari possit; de quo judices 4ppello lecturos quosque; quid enim est illud nescire se, an I homas sit mortuus , an vivus p Et mortuus en cait 3 nt homo. σωundum percurrit ut e gelus p ino modo Novit Thomas Amunt 8 Quo pacto to- Thomas in sinν tilis locis integer manet p. 2'. is exigunt; quapropter cum Savilio, apte , eam Homiliam Chrnostomo abiudicat , in

Arcadio , tomy. Hist. Imperat. Deinde etiam hoc praetermissis , non apparet ex ea oratione, quod Corpus ibi Thomae extaret; nisi id gratis inferatur, ex eo quod prope finem habet: Virgines, adole1ceates Corpus amplectimur; quod tamen vere dici potest, non extante integro ibi Corpore s eo modo dicimus, in Basilica Vaticana esse Corpora Petri , & Pauli , quin exeo intendamus , ibi integra ipsorum extare Corpora; immo & veneratione amplectimur absentes; S est formula

uittata loquendi: unde ibi corpus ponitur pro Reliquis: si vero bene perpendatur illa oratio, potius videbitur innuere, tantum Reliquias ibi quiescere Thomae, sicuti & plurimis aliis in locis ; etenim sub initium ait auctor: Viserunt rasti Thomae Reliquiae per universum mundum groti ab psum di persit . Omnis angulus partem aliquam habet Thomae: astadeo insolitia allegoriis atque fisuris utitur, ut quo sensu id intelligi

debeat, quamqnam impente nobis faveat a prorsus nescimusς cum aenigmata pene mera loquatur. Id unum reponimus ut loqui potius de Reliquus plene comprobetur quod ad finem habet contiaria Objectis a Tille

conservase es ursere valde confutantur τ

ε m prodanda prius illi erat integritas Corporis in Edeta, quae aegre probari potest . Nee auctores, antiqui Syri , Graeei , Be

Latini , quos ait Asseinanus , traditioni Lusitanorum restagari in Bibl. Orient. ρ.34. aliquid conficiu it , cum tali una iraquantuL

de celiquiis non de integro ThomRCorpore.

416쪽

Tillimontio verba; cum ait et Sumpe orbem eineri tuo supplicanti mi Corpus enim integrum & Cinis compati non posse videtur; nisi Corpuihic, cineres aut Reliquias Apostoli, ut arbitramur, omnino denotet. LVI. Pauca tamen adhue supersunt diluenda, quae adversari nostraesententiae videntur, de divisione Corporis Thomae, inter Indiam, dc

Mesopotamiam. Primo quod petitur ex Epistola Oddonis Abbatis Sandicti Remigii, scripta anno i i 3y. Thomam de Maria Comitem , quam exseribit Mabillonius in Veter. Anaussit. pag. 464. in qua qui lem Indiae Archiepiscopus, qui praesidebat Ecclesiae, ubi Corpus S.Thomae Apostoli requiescebat, narravit Romae , quod quotannis eius Corpus levature feretro ab Archiepiscopo , & in Cathedra pontificali decenter colloeatur a inde Archiepiscopus, &m si eum suo ordine cuncti, muneribus illum humiliter honorant; ipse autem Apostolus brachium erigit. manum aperit, & ouidquid a fidelibus offertur gratanter accipit; si quis

vero haereticus populo admixtus, oblaturus accesserit, manum conistrahit, & nefanda munera accipere denegat. Secundo, quod ex Helinando, Bellovacensi, Gesnero, Sermonibus Discipuli,Dionysio Carthusiano, di Nauclero, scribit Stapletonius de tribus Nomis: locis apud ipsum videndis pap. a. tom.'. nimirum Ioannem Indosum Patriarcham, qui anno Christi II ho. Romam peregrinationis causa venit, Calix o secundo , Cardinalibus, aliisque Praesulibus praesentibus in Constitorio pu-pliee declaravit , S. Thomam Apostolum , omni anno communicare Populum suum . manu propria porrecta dignis , & retracta ab indi-ι gnis . Tertio tandem ex eo quod Petrus de Natalibus habet in suo

Catalog. Sanctorum lib. 6. cap.q3. quod scille et in Vigilia Sancti Thomae

quotannis reserato ejus tumulo, vel loculo argenteo, quod pendet ex argenteis catenis, per Archiepiscopum Edessenum, dum inchoat Anti phonam ad Magnificate O Thoma Dioma Gre. palmitem aridum vitis ponit in manu Apostoli , quem sequenti die viridem, ac recention ustum vvae racemo mirantur omnes . Igitur Thomae Corpus non

divisum , sed integrum perseverat , & quidem Edessae , & non in

India .

LVII. Ad ista autem respondemus, Divinam laudantes potentiam. apud quam non est impossibile omne verbum; credimus insuper, haec, & multo maiora fieri posse iuxta Christi promissionem , a suis servis; quamobrem nihil ambigentes de Divina omnipotentia & escaeitate intercessionis Sanctorum , iure dubitamus de portentis , supra enarratis; quousque majores omni exceptione testes non producantur, quales profecto non sunt, testes supra allati . Ratio dubitandi nobis est c omissis nunc aliis, ne ad nauseam usque responsum protrahamus quod eum haee omnia scribantur a laudatis auctoribus, postquam ex traditione Ecelesiae Orientalis, & monumentis antiquioribus, ex Martyrologiis, & Sanctis Patribus probatum est, Reliquias Thomae hine &inde dispersas esse; partem Corporis Edessae positam, partem in India remansi ila ; Caput Constantinopolim translatum; alias eiusdem Reliquias Nolae, aliisque in Locis superius recensitis extare ; evincitur eos

417쪽

qui talia dixerunt, rem falsam narrasse; fieri enim iton potest, ut Corpus ita divulsum, integrum Ostendatur; quae tamen dicimus aliter rein ondere parati, si haec Miracula a seculis Ecclesia: primis propalata fuissent, modo quo ab eo tempore de Reliquiarum distributione constitit. Quinimmo erederemus, ea, quae de Corpore Thomae dicuntur, alicui Sancti Apostoli statuae ciden im etiam pollibile latemur tribue da esse, potius quam asserere, pauca ossa , & Cineres Apostoli, ea roeensita munera Edessae, aut aelio prae ilitisse unquam . Plaeet tandem finem digerendi facere, venerationem , & cultum excitando , erga Divi Thomae ceterorumque Sanctorum sacras exuvias , ex Canone qui Concilio Nicaeno tribuitur, dc exscribitur ab Ebed Iesu Sobensi in Epit. Cum Par. . cap. a. 'Placuiι Eeumenua δε- nodo , ossa eorum, qu/ pro Christo, υνιbodoxa dei martyrio coronati sunt. in Ecelous I uasteriis collocara, ut ege usibus opem ferant. Injupra

singulis ansis eorum memoria ab universis , Sacro ritu recolatur . . . . . .

quia per hoe ab Et Micis, s reliquis se unus d erimus; qui Sanctorum ossa, in quibus Deus vi.us habiιat. pro rebus faedissimis babeut ;&q uidam

illorum, etiam Corporum resurrectionem negant. aurcumque enim San'

418쪽

DISSERTATIO III

De Religione, Moribus, & ritibus Christianorum S. 1 hornae.

Grassiana religis apud Indos per quatuor priora feeala inibatis a L Ulli. De moribus ritibus Adorum Christianorum D. nomae post exortum NestoritSehisma LlX. Primus juxtaque accuratissimus earum rerum Scriptor , CUmas Indicostensa LX. Ab Geu- . Aa Perfidii. eui subjeeia erat, hausit Indica Nestorianum virus: de Sede Patrior bae Nestorianorum LXl: LXll. De Gripiatiis udisfab annum Gripi leto 3. Num. LXIll. De religione istyorum, anno i 3 . Num LXIV. De imorum di iplina anno i 493. sub Lusitanorum in eas oras appulsum LXV. De religione ritibus ἐuorum ab auno i s o. ad annum usque i e 88. Numa X Vi LX Uis: LXVIII : LXIX: & LXX. De eorumdem ritibus ab anno i s 88. que ad anuum is99. Num. LXXl: LXXil : LXXlli. Ais,o Dbmini is99. ciriseianos Hur D. Titinia: lustrat atque illustrat imsignis Augustiaensis alumnus Alexius de Atineres, eorumque re scymationem aggreditur , quam eoad la Diamperitana Θnodo plenis e perficit; atque tuorum eo tempore religio atque errores ac-

LXXIX: LXXX. Θnodi irrisor Croeaeus, eorum Chrisiaxorum erroribus , Romanis parer ineptissime appingit LXXXl.

LVIII. Uam a S. Thoma acceperunt fidem, at lue religionem Indi; quod tanquam verisimillimum, eum melioris notae Scriptoribus a nobis est ansertum ipsim illibatam , ac integram , usque ad aevum Nestorii eosdem conservasse, omnino compertum arbitramur ; praesertim reiectan. bula illa , de conversione earum gentium , facta a Thoma Manetis Discipulo; etenim neque leve vestigium Manichaeismi inter illos usquam potuit reperiri; quod impossibile fere esset, si semel ipsi Manetis erroribus quoquomodo fuissent imbuti ; quod etiam adnotavit eruditissimus te Brun ιn Exposit. MV. tom. 3. Edit. V ronen. ad tituet. Nestorian. art. . pag. 18ῖ. Cumque neque hujus Thomae Nartyrium c quod nullum fuit apud eas gentes unquam in venerati ne, aut in memoria habitum fuerit; reliquum est, quod solius Thona ae Apostoli fide, atque nomenclatura illae praefulserint. Enim vero ante medium taeuli IV. habentur Monumenta Christia-

419쪽

ivae Religionis Indorum , iisdem in locis , in quibus pollea meminit ejusdem florescentis seculo VI. Cosmas Indico pleustes. Auctor etenim, qui acta Concilii Nicaeni ordinavit, inter Episcoporum subscriptiones, obsignationem etiam affert Joannis Episcopi Persidis, & Magnae Indiae: μεγα, η 'Iνδια e Cone. Vican. Part. r. C. 28, Nee id accipi valet de Ii dia impropria . aut in significatione latissima : quandoquidem Theophilus Indus , missus a Conitantio ad Homeritas , aut Arabiam felicem; ad propria dicitur remeasse , videlicet ad Diva Insulam, ca) ut habet Phi-Jostorgius ; quam arbitrantur eruditi, futila Insulam Ceylan i de ex

qua deinde ad continentem Indiam appulit, quo earum Ecclesiarum ritus Observaret . Accedit, quod ex his , quae Cl. Gottifredus ad tit. . Codicis Theodos. super hoc adnotavit, videtur omnino confici, Christianam religionem 1 iam diu ante Nestorium apud eos Indos floruisse; ut breviter animadvertit te Brun pag. i8s. loco mox laudato . Unde ad ea usque tempora credendum est , eos Christianos, sicuti in fide , ita Nin religione, moribus, atque ritibus communia ceteris Chri iti affectis

dogmata , atque cultus S vitae consuetudinem retinuisse. ,

LIX. Superest igitur, ut de moribus ae ritibus Christianorum Sancti Thomae , qui inter eos posterioribus ad Nestorium seculis vigebant, sermonem instituamus; & quamquam id anima insederat, nempe moreo profanos a sacris seiungendo, agere de istis singillatim , servata tantu'

rerum serie, nec habito respectu ad ordinem temporum, aut chron ol giam; quasi non admodum utile futurum videretur scire , quid quo tempore, vel observatum, Vel desuetum esset; quia tamen agendum nobis est cum la Croz eo religionis reformatae non inerudito homine, qui libello de Christian. Indiarum , mole quidem exiguo , invidenti λautem ingenti, ne icimus quoltimulatus oeitro a tum omnia a Menessio,& Christianis S. Thomae in Synodo Diam peritana aeta, tumultuose im petit; tum etiam ex non usu aliquorum Sacramentorum , & rituum apud eas gentes, sicuti & ex ignoratione multorum dogmatum verae fidei, perfracta prius fronte , ct dogmata , tu Sacramenta nostra de no vitate insimulare audet; quasi in Ecclesia Indica , adeo antiqua, nullis

unquam aevo nota fuerint, eo quod tempore Menesiit, ipso nitente , ea prorsus non erant in usL; omnino, inquam, necessarium duximus, mores eorum , atque ritus , tervato exacte ordine temporis , prout nobis

Scriptores Indicarum rerum suppeditaverint, describere; immo S elura iterum exlieribere t utroque enim fiet quod maxime adversus illum intendimus nimirum, quod dilucide constet omnibus , & dogmatis , Ndisciplinae Ecclesiasticae doctrina de quacumque re , quo tempore desie

rit apud eos; quo etiam errores adverta incoeperint; ne ut ille conatur , aut novitas erroris , antiquitas dicatur a aut antiquitas veri dogmatis ,

420쪽

Cosmas igi cur a) Aeguptius, dictus Indico-pleuites, qui floruit seculo posteriori ad Nestorianum Schisara , quique primus omnium , quos novimus , de Chri itianis Indis sermonem texuit; diserte scribit in Topog. Grini . lib. I. pag. ι78. quod in Taprobana Insula ad interiorem Indiam, ubi Indicum Pelagus extat, erat Ecclesia Christianorum, ubi clerici, & fideles reperiebantur ; an vero essent ulterius c forte lo quebatur de Sinarum regione ) se prorsus ignorare et ceterum in Male, ubi gignitur Piper, plane reperiri; in Calliana vero Episcopum esse , qui in Perside ordinari solebat. Idem ait contingere in Insula Dioscoriois c nunc Zoco tora in eodem Mari Indico sita, ac in ea clericos reperiri, ex Perside , ubi Ordinantur, eo transmissos, ibi etiam Cliristianorum multitudinem versari ; itemque apud Bactros, Hunnos , Persas ,& reliquos Indos Ecclesias infinitas esse ; Episcopos item, atque Chri

stianorum Populos , magno numero; multos etiam Martyres , Monam

e hos , & Hesychastas a sunt autem Hesychasta Religiosi Silentiarii, quia reliquis Monachis semoti, quieti, atque otio devoto indulgent. LX. Plane laudatus scriptor omni exceptione maior habetur ; etenim, ut ait P. Montiau conius in praefat. ad ipsius TopograpB. Aethiopicas maxime, Arabicas, & Indicas Regiones, nec Strabo, nec Ptolemaeus, nee veterum quispiam tam accurate nosse potuit, quam Cosmas, qui multis annis praesens locis fuerat, & mira sagacitate Nationum consuetudines observabat. Ex ipsius ergo relatis verbis constat: primo an

te aevum Cosmae extitisse in Regionibus Indiae propriae, Ecclesias Christianorum, & Clericost secundo in Calliana fuisse Episeopum , qui ab Antistite Persa is ordinabatur et tertio Monachorum extitisse Collegia , in quibus congregati degebant; sicuti & Eremitas , aut Hesychastas, qui soli vitae contemplativae vacabant: quarto demum Diaconos fuisse in illis Ecclesiis, ut ipse ait pag. 3 37. cum Presbyteris, & aliis Ministris. qui omnes e Perside mittebamur: Extat etiam Ecclesia Christi advena ram ex Perside, ac Fresbyter in Perside ordinaras, Tytaeonus item eum Veliquo Ministerio . iniae meminisse iuvabit, ut sequenti Di Ortatione,

la Croetaei machinationes Omnino corruant.

LXI. Notat autem , dc quidem optime Montiaueonius in Praefat. ad frium β. g. , & eum eo te Brun intitarg. Nestor. arna , quod omnes Indorum Ecclesiae, ab Ecclesia Persidis dirigebantur , cuius Archiepi eo pus Nestorianus erat, ut alii omnes Episcopi, & Presbyteri eidem subditit unde inferri videtur, eo iam tempore Christianos Indos lue Nestoriana infectos fuisses etenim Nestorii errores in Concilio Generali Ephesino confixi, anno 43 I. protervos defensores nacti sunt; maxime Alexandrum Epistopum 1erapolitanum , atque Metropolitanum Germaniciae . quae Patria erat Nestorii; immo & Ibas aliquando Nestorianis adhaerens , non parum ipsorum doctrinam promovit , factus Edessae . Epis.

., Cosmam istum Nestorianis adiudi- nio, operum Cosmae editori atque illustra. eat Groraus in sua M. u. Ini toti haee lues non suboluerit , illius senten-

mitum autem videri posset , quod sagacissi- tias expendendo , atque pertractando ἔ m. mo, atque naris emunctae viro MouisacO- um canis sagacius eanes odoratui. .

SEARCH

MENU NAVIGATION