장음표시 사용
101쪽
και τῆς ἔξω σε δας εἰς ἄκρον ἐληλωαώς τὴν γαρ ἀστρονομίαν
ἀπο τινος φυεννιον φαυλας τινας καὶ οὐκ ἄκριβεῖς πανν πα
5μετὰ ταυτα πολλους ἐν ἐπ- μη του μαθήματος σνν ἀκριβεία γενέσθαι παρ' ἄντου διδαχθέντας κα θαυμάζοντος ανιλέως, καὶ προς τινα τῶν ἐκει νιν φοιτησάντων ἐρομένου, Γρηγορας οντος ἐκ πώς ο Μετοχιa' ἐκ φαυλων τῶν ρχων ωρμημένος, οντως ηδυνήθη προς- ίαν ζεύρων οὐ μαθη- 1 μαος ἐλθεῖν, ista θαυμαστον ' φάναι βασιλευροτον ἐρα θέντα, ἐκ Μάδος - ας πυρσον ἀναφθῆναι μέγαν ἐπαινέσω τε ποντον 'ς εχινοίας τον βασιλέα, καὶ τὸ οἰκεῖον τῆς εἰκόνος θαυμάσα οἶτος δὴ υν ο ρ α λογοθέτης διά τε τὴν συνεσιν καὶ τὴν σοφίαν, κα την ην εἶχεν - δεισοντα προς την διώ-3μησιν τῶν πραγμάτων πολλῆς ἀπο - παρὰ βασιλ εις iacκειμπτος καλεομενείους, ἐθάρσησε καὶ αντος ' βασιλεῖ προ-Hβων περὶ του ἐπονου διαλεχθηναι, πειλιν ἐπιχειρων, ως- re τὰ καθεστωτα κινεῖν, ουδὲ τον προνον της βασιλειας
ἀποστερουντα, -- μηδαμῶς προσηκοντι παρεχειν, εἰ μη-τι ἄλλο, τα ἀπο τουτου ταραχὰς συμβησομένας ευλαβουμ--λ. ἐκεDοι ριὸν ἐν τοιαυτα καλλερ' ἄττα διελέχθ'σαν βα- V. si
mare ἐδοκοον δὲ λίθους B ιν ὁ γαρ βασιλευς ἀνεπιστροφως suo τῶν ἀή ἀρχῆς δεδογμένων καὶ την προς το προνον
- λιμος ἔψειν. Est proverbium Graecum pro hi aut a cauum agere. In textu haud quidquam mutandum. D. P.
. extemis etiam litteris politissimus. Etenim eum astronomiae prinol-Pia a quodam Vennio minuta et impersecta accepisset, ipse in eo studio ae ratissima diligentia sua tantos processus effecit, ut deinde quoque permulti in eadem scientia ipso praeceptore progressua eximios adepti sin quod eum imperator admirans, Gregoram eius auditorem percunctaretur, qui tandem Melochites a tam tenuibus profectus initiis, ad plenam huius disciplinae ognitionem aspirare lotuisset audivit ab eo, nihil esse mirum, ex parva lampade Ineuentam facem aecendi laudavit respondentis acumen imperator et amagine obvia ae familiari naturam rei ante euios ponente dei etatus est. Ergo hi magnus logotheta eum propter intelligentiam atque doctrinam liberalem, et in negotiis obeundis dexteritatem ab imperatore suntliariter admodum diligeretur, ausus est et ipse de
nepote tuum admonere, suadereque, ne semel fixa et rata convel-
Ieret neve imperium eidem ablatum, alteri, ut minime deberetur, traditum vellet: si non ob aliud, at iste ne tanti tumultus inde Cierentur. Haec et similia imperatori oeeinentes illi duo lapides vide haeratur eoquere: nam quod a primordio decreverat, ab eo dedue nurus machim poterat auamque malis intem in nepotem rebus ipsi e
102쪽
A.c. a 3αοδοσμένειαν -τας πράγμασιν ἐπιδείκνυ λέγεται δ' ἐν τούτοις D τοῖς καιροῖς καὶ βασιλευς εἰς ἔαυτον --ενευκὼς και περ τενος κων φροντιζειν, προς μηδένα δὲ δ 1ποιμνος, αττος προς ἐαυτον πολλάκις εἰπεῖν σπερ ἐπεραπῶν ' ,κα τῆς φυσεως ἐπικρατεστέρα φανεῖταιἈ ἔ- δρας' - δε προς τι τωνsmλετωμένων αλ λο ὁ λόγος ἀπετείνετο, ιτε περι τῆς εἰς προ- νον εχθρας ἐν Ουδεῖς σαφως ὴμήθη καλοῦν παντες μέντοι προς τουτο - λογον ἀζέλαβον, καὶ τεκμήριον ἐποιουντο τῶν μελλοντων κακων ἐν τουτοις μὲν ου ο -- ἐτελευτα A. c. isat τι δ' εαρος αρχομένου, Asia ονυιηνος πιμπm v
λε καὶ πονι μηνοει τέρωθι μηδαμον πορευθῆναι, προς Βαυτον δὲ ἀφικέσθαι και το νυν ειναι - ὁ δὲ τί ποτ' ἄν ιη τολεχθὲν ἐν φ στρέφων καὶ περιεργαζομενος, καὶ μηδαμον τὴν αἰτιαν συμβαλεῖν χων,ἡρετο τον μαγνυσαντα, κώ ἀναψιν προ is θεὶς, ει τι συνοιδεν, ἀπαγγέλλειν - δ ελεγε, βέβω- μὸν δὲ εἰπεῖν χειν, στοχάζεσθαι δὲ τον--- βουλεσθαι καὶ βασιλέα του πατριαρχου - αρχιερέων παροπτων λόγον τινὰς προς- διελθεῖν μινες ει ι λογοι αἰ προς τί φέρωσι, σαφως εἰδέναι μηδαμῶς. εἶτα μικρον ἐπωνόν, ἀσπερ μεν ἔφην, ἀκριβως οὐκ Minotas ταρ δε οἱ λογοι, εἰκάζειν μέντοι μη προσηνεῖς τινας σεσθαι καὶ 4μέρως, ἀλλ', ἐπιδικη καλή - ἐδεατο τε μικρον ἀναμίναντα καὶ με-η μοι
Is πρους Lais eorrexi antea πως σε Iegebatur. serebat. Aluut, hoc tempore in se ipsuin deseendisse, et quasi cura altiore defixum, meminem quidem allocutum sibimet autem frequenter interrogantem dixisse: Ergone natura ipsa potentius erit istue odium 8 Quod verbum aliorsumne an ad nepotem Pertiueret, scir. pro certo nemo potuit: omnes tamen in hane partem potius, quam in aliam interpretati sunt, et pro argumento suturarum miseriarum habuerunt. In his hiems desiit. II. Vere novo, Nonis Aprilibus, domin ea ante diem Palmam avus nepoti Per ministerium mandat, ne quoquam eoncedat, sed adae confestim acceda qui secum animo versans, et curiosius indagans, quidnam ista denuntiatio sibi vellet, cum ausam accitus uia Iam posset coniicere, interrogabat et preeibus orabat nuntium, ut a quid nosset, ne celare Tum ille nihil se exploratum habere, quod affirmaret in auspicionem autem delabi, avum patria ha et episcopis praesentibus eum constituisse alloqui. Verum quidnam et quo fine dieturus sit, sibi neutiquam liquido constare et parumpermntieescens, Sicut narravi, inquit, satis perspectum non habeo, quid verborum sit facturus auguror tamen, molle ae mansuetum nihil locuturum sed te velut in iudicium arcessi Quare aliquamdiu praemediteris licet, ut rationem reposcendus, Paratus ad re --
103쪽
εἶτα καὶ τουτο εἰπων, ἡ κατα νο ιν αντόν μοι - το
του βασιλέως καὶ --ου διkης τυχων, ἡ τὰ ἐγκλήματα ἀπο-α5λυσασθαι. ἡ τουτο μὴ δυνηθεὶς μὴ τὴν βασιλείαν μονων
dendum venias. Nepos ut bono viro gratias agens, et Praemaum a Deo comprecans, atque hoe insuper addens, Sibi optatum sore, e ram multis iudicio contendentem eramina obiecta refellere, ranuntiave avo iubet, mox ae affuturum. Apparitor divinam ei opem tauatatu precatus, et ut imperatorem Veneratus, recedit. Extemplo ooeios convocati Porro magnus domesticus, Tarchaniota sororis primi Michaeus imperatoria et maioris materterae suae filio rebus humanis erepto, ad exanime corpus luctus ausa abierat: protostrator domi manens illico adest, cur vocatus sit quaeri Nepos et quid sibi ab avo mandatum. et se reum citari, ae in mora se futurum reserti Addit etiam, a iudieium ex animo subiturum, eum nihil negotii sit ostendere, tum se vaoare omni crimine, tum dominum et imperatorem semet de maligna voluntate sua ulcisci. Suhiecit proto- atrator: Longe mihi a vero Iapsus videris, imperator, ataue ut verisimile fit, quae de tali indicio a magno domestico audivasti, quae-qMe tum et a te, et a nobis, ut recte diei aeeipiebantur, eorum te, cupavit oblivio. Nam cum tu ita praedicaases, velle te, si apud a viam ausam diceres, aut obiecta diluere, aut, si id minus Posseh
104쪽
δικαζόμενον ἰδεῖν οὐ γαρ δίχης, καταδίκης δὲ μῶλλον ἐστιν ληεις τὴν ἡμέραν προσειπεῖν λεβηκ ενος γαρ οντος του μιάζοντος - του κατηγορουντος, ω- αλλο λείπεται συνῶ ἡ ιν ἄλλως τ' ουδὲ τῶν ἀνομων ὁ βασιλευς, - ουτ ος ἀπερισκέπτως ὁρμηθῆναι προς τῆ δώην, es καὶ καιρον ἀπο- BDπίας σοι παρασχεῖν, και η τὰ ἐγκληματα ἀπολυσασθαι, ε- ἀδικουμενον έαοτον ἀποδειχα Ἀλλὰ βαθειας ων αἰχ-- στῆς, ῶς ἴσμεν, φρενὸς καὶ δεινος πράγμασι χρῆσθαι, τι Ero ἐπι τῆς δίκης - κατασπιμει με προς το αὐτόν δοκουν πάντα προκατωνκευασάμενος, οὐδενὸς ἄλλου λειποιτο ἡ τὴν ἀποφα- πιν ἐξενεγκεῖν καπὰ σου καὶ τουτο, ἴνα καὶ τοῖς ἐώ, δίκαι- ποίη ποιαν, ὁ ἐπὶ τοῖς ἀνοσι--οις σου φανερῶς ἔαλωκώ- τος και διὰ τουτ δικαίως πάσχοντος οτιουν ' οιαυτα πρὸς is
δομέ- - μὴ περὶ τῶν παροντων ἐσχηκέναι συνδιασκέμνα-Σ
σθαι. μυς δὲ μετὰ μικρον καὶ ὁ μέγα δομιστικος ἐκεν ἐν βασιλείοις, καὶ τον μὲν βασιλέα παρὰ τήν βασιλεr καλ--τἄνδον ευρισκεν οντα τον πρωτοστράτορα δ' Ιαν καθημενον,
πω τῆ ο νει την νειν ταρ se τῆς καρδίας αὐτὴν φροντίδα
non imperio tantuni, Verum etiam Ita earere, me emor optabat tiua, quam videre diem illum, quo tu iudicio cum avo contenderes; non enim iudieii, sed condemnationis diem revera appellare con miti Cum enim idem sit iturus iudex, qui aecusator, aliud ratio-einando olligi nihil potes Praeterea non ita est Insipiens, ut tamineonsiderato ad iudicium seratur, tibique tempus etiam defendendi eoncedat, quo aut innocentem aut etiam iniuria affectum te ostendas, sed eum sit, quod scimus, praestanti prudentia et rerum gerenda rum allidus, tum demum in Iudietum te adducet, quando eius a bitratu praestruetis omnibus, unum hoc restabit, visententia de te, tamquam de sceleratissimorum facinorum manifesto, et ob id quibusvis suppliciis excamificando, ut aie apud exteros etiam iustitiae opimionen, auserat, pronuntietur. Hae illis in eoiloquio agitantibus, me alius ab imperatore apparitor, qui nepotem urgeret ad regi m. vula ergo aliter nequibat, quo voeabatur ivit, multa plenua moesti--ine propter magni domestici absentiam, quicum consilia sua con ferre potuisse Haud multo post domesticus quoque palatium in- aereditur, iunioremque imperatorem apud avum intus, protostratorem oris sedentem invenit, ipso vultu porturbationem ae sollicitudinem
intianam ostentariis Tum si evin eo euati specula tuus in
105쪽
και σκώπεσθαι, - πιραντ εμ προσορι is ταῖς ἐσχάταις
καὶ μηδένα καιρον ἄλλον ευρήσειν ἐπικινδυνότερον ἡ βιαιο--2ορον εἰπων, ἀστε τὴν ἄλλον αυτων υνοιαν καὶ ἀνάπνην ἐνεικνυμένους προς βασιλέα των περισπιντο απαλλάττειν κις--
ditabundo similis te in re quapiam magni ponderis motationemra fixisse signifiea Hic protostrator, Μηxime, inquit, et motationis
defixus, et gravissimo eam inietus sum. Quam ob eausam tandem pQuod, inquit, Andronious ab avo in iudicium voeatus, eum in menter euperet prius ineum eouoqui, ea facultate exelusus es Et quouiam moras intemonere non Meehat, ipse ad imperatorem l troivit, me timore non levi de se suspensum reliquit eum Praeser tim recogito, quid tu nobis de istoc iudicio dixeris. Rursum quam vente magno domestico, quid interea loel rationibus suis appositum et tempori accommodatum praestitissent Nihil, ait protostrator, nam quia inter binos voeatus intem alium permodleum intore si , et ad imperatorem sestinato abeundum fuit, naud quidquam quod in rem esset in imus. Quid Z de famulitio tuo aut nepotis eur Ixionem visitur Visebantur vero, inquit, at ego sormidans, ne eo mPraesentia aliis ema ratiocinantibus diquid suspicioni et damna afferret, eos domum remisi. Hane imprudentiam magnopere ineusans domesticus, quod nullum tempus perieulosius, et ad vim fae :.ndam opportunius existera posset, quo velut ansam haberent, Minime sue tam benevolentiam amoremque erga iuniorem imperato rem declarandi, et ipsum quibus ingeretur diseriminibus eripse
106쪽
A. c. i3αε αδ- - βασι- σοναθροίσω καὶ τους ἐμους εἰς ἐν δεσυνελθόντες, καὶ τον νέον βασι- παραλαβοντες, περ ιμαι δυνήσεσθαι, προ τον τῆς Σοφίας, τελευσομεθα του μου λο- ρου θεῖον νεων, τὴν σωπηριαν δια τῆς συλιας τῆς ἐκεινου πραγματευσομμνοι, - δι πρεσβευσάμενοι προς βασιλέα δε ἀμνηστίαν αιτησομεν τῶν τολμμέντων τον δὲ δείσαντα τὴν στασιν, σπερ εἰκος, ἔρρο καὶ amare παιχμν κα τὴν ἄσφω- λειαν πιστώσω3θαι και τὴν Φυκηστίαν τῶν εἰργασμένων. νέου δὲ βασιλέως ἄπαλλα μος του τερισχοντος νυν ἐξαπιμ
ἐξέσται πραττειν κατ' εζουσίαν, η γαρ ἐκ τῆς ῆπειρον μιαντων τῆς πολεως πυλῶν διατεμνόντες ἐκπεσουρα, -κτος, ἐτῶν ἐκ Γε-- του βασιλέως φίλων τριπρη μαν ἡ αἰ δυοπληρωσάντων ἐπιβησομεθω, καὶ προς - παρ- ους se θρα--
κης πόλεις αυται δ' εἰών ὴμέτεραι διὰ το τον δερμά-ην is
τους ἐμπειροτέρους ορῶμεν καὶ στρατηγων προς τα κατεπείροντα μῶλλον ἱσταμένους τῶν νοσηματα καὶ τάδε nouμων'
ντης της βοτλῆς καὶ πρωτοστράτορι βελτίστης εἶναι κριθα-
poteris, hie praestolari lubet ego hine digressus, nepotis meosquo congregabo In unam deinde multitudinem conglobati, adiuveto item imperatore, quod opinor nos posso, ad Sopuiae Dei Verbi saerosanctam aedem no recipiemus ibi deniaue ut tu asylo, aluti nostrae incumbemus. Postmodum missis au avum oratoribus, Lausus in se nostros oblivione sempiterea deleat, ogabimus. Et quia aeditionem, quod credibile est, timeat, ut iureiurando nepoti nu-hiaque in securitatem, tum ommissorum illam oblivionem promittat. Postquam ex hoc tam subito periculo evaserit, tum deinde ubi consuluerimus , quod praestare videbitur, eius agundi libera potestas erit. Aut enim a continente una urbis porta effracta, etuabundi erumpemus aut Genuates, nepotis amicos, triremem unam hin ve iusteucina auxilio poscemus, et ad maritimas Thraciae civitates, quae, quoniam a Symianne eguntur, a uobis sunt, incolumes profugiemus. Atque ita procul periculis, quae tu rem nostram existimaverimus, de cetero exaequemur. Nunc animis opus et Pectore firmo nunc, si ros flagitabit, ipsa quoquo anima intrepide impendenda, quo imperatorem iuniorem e moua discrimine extrahamus, nee eum in causa iusta rapi ad tutaritum pallamur: si sedem et medicos et belli duces experientiores, morbis ac pugni sum
107쪽
προς τὰ βασίλεια, ἐπανῆλθε tam ταχεα τουτων δ' -τω συν--δῆ πραττομέμον ἐπι κουρια- ην, ἔθος δ' ἐπεκρατησεν
ἐκ πολλον ἐν τῆ προτη ταλη τῆς ἐβδομαδος ἡ μέρι Γεννονα
- τε καὶ τους ἐκ μναίας - νους ἀφικνουμένους εἰς ταεοβασίλεια πιμῆς τε ἔνεκα καὶ μολογίας - πὸ μοιχε τῶν
' μαί- τεταχθαι, ἄλλο μὲν ουδὲν, μονην δε προσκυνησιν ἀπονέμοντας, παλ- ακαδε ἀπιέναα κον καὶ τοτε, ἐκ δε-
νων 1, ἐντος ορον εἴκοσι τρεος πληρῶσι τριήρεις ταντα
καὶ πρωτοστρατωρ ορον, καὶ ἐν ἐλπίσιν γη χρη-- aoμενος, ἐπερωετό τε καὶ ροιῆς ἐπληρομο, πολλους περι
αλ- των τε βαπιλα-ν κα των ἰδίων ἀθροιζομένους ορων. Οὐδεῖς μέντοι ἄν -- οις μένων τὴν αἰτίαν τῆς συνομυ
gravescensibus aerius histare videmiis Hoe eo illum ubi et prot strator pro optimo amplexus est, visum ad effectum perdueendum. Et ille quidem protinus famulos et amicos quotauo potuit oegit, qui elerrier Menerunti dem magnus domesticus, eontractis, quantum neuit, cum regis tum suis, absentibusque, cum primum d mum evertisseut , ad palatium oecurrere iussis, revi eodem rediit. His studiose ae sedulo peractis, quia dominica agebatur, et mos Ionmiquitate invaluerat, Principe hebdomadis die Genuenses ae netos Latinos honoris et subiectionis Profitendae in regiam ventitare, adoratoque imperatore domum regredi venerunt et tum Genuenses, solenne officium persoluturi. Inter hos magnus domestieus duobus ex illis tribus, quorum supra mentionem faciebamus, nepotis fautoribus repertis, promissa eis rederit in memoriam, a que insuper de summa auxili necessitate edoctos ad triremes instruenda dimisi Illi abeuntes et to tempore diligentiam adhibentes, intra horas viginti temas mant. Quae intuens protostrator, multosque tam de nepotis, quam de suis domesticis cireum tantes conspiciens, spe boua confirmatus mirifice laetabatur, et am re pugnandi exardeseeba Verumtamen praeter Apocauchum nemo usam evorationis noverat illi enim sol quod agebatur patefece rant: alii ob aliquid singulare con enisse suspicabantur argu-
108쪽
τι καὶ ἀκουσαι καινοτερον ξυτιέον οἱ μιν ἐν τουτοις σαν. o. Βασιλευς δ' ο νέος νυξιν υποκριθεῖς τῆς γαστρος κώπρος τους ἔζωτέρω τῶν βασιλειων ἐξελθών -ους, τον μέγανδομέ-ικον ανεζήτει ευρων δὲ συν-λγει καὶ ἀθυμια ροχῆς
ἡσο δο ιδ αει' ἐρετο ,,οπου μέχρι νυν ης ε' ο δὲ περιπαθ Io στερον ἀπεκρινατο ,,οπον μὲν ουκήβουλομην, ἡ δ' ἀνάγκη τῶν
πραγματων,-θει' ME Lζαγγείλας οσα - ἐβουλευσαντο καὶ
- επραζαν ἄχρι τοτε, τῆς πιν βουλῆς αυτοῖς ο βασιλευς αἰτῶν πραττομένων 1 αριτας ὁμολογει ἐρ-μπὰ δ' ' τι δέοι πραττειν αντους, τὴν μὲν iam ἔφησε γενήσεσθαι μέλλειν is ἀναμν λως μέχρι ει - μηδὲν εἰρῆσθαι προς μηδένα των P. Ea ἀφικνοημένων τι πάππφ καὶ βασιλει. ,ἐνδέχεσθαί γε μην καὶ νυν περθέσθαι τον βασιλέα τα μελετώμενα, τῆ παρον τῆ
ἐμὴ διασκεδασθέντα, ἄσπερ δὴ και πρεμερον λιγαις μέραις
συμβέβηκεν, τ εθος ψαν τὴν του μεγάλου κανόνος φάλλεσθαιao ἀκολουθίαν. Ἀζιον δὲ διχπήσασθαι καὶ το τοτε συμβάν. του μεγάλου λογοθέτου του Μετοχιε- ἐν ἄρα μάλιστα χειριῶνος,
ι με λου ED. P. pro μεγάλην. o. De huius eanonis a ctore et materia retaerus ad codinum. D. P. mento, alio qui equos haberent, eos ad palatium mittere iussi essent nisi quod quae demichael cathar fama iactabat, quae iam
omnium aures compleverat, ea se ut novum auiddam et audituros
et visuros etiam sperabanta at illi quidem in is erantias Imperator minor ad exteriora palatii , simulato alvi dolore, egressus magnum domesticum ' vestigabat. Quo invento, dolens aemoestus, Tu ero, bone vir, inquit, ubi hactenus fuisti Ille eontra magno cum affectu, Quo me nolentem rei necessitudo ompuliti Deinde narrat quaeque statuerint hactenus quaeque egerint. N Pos gratias agit, et interrogatus quid ipsis porro iaciendum sit, de iudicio suturo ait nullum relinqui dubium hucusque autem avum nihil cuiquam ex iis qui affuissent Verborum fecisse, posseque nihi- Io minus adhue fieri, ut meditata, suo adventu videIicet dissipata, etiam nunc differat quomodo nimirum paucis ante diebus usuvenerit, cum vetere instituto magni eanonia officium canebatur quem eventum non erit alienum exponere. Cum magnus logotheta Met ehites hibemis mensibus potissimum, propter dierum brevitatem,
non his, sed semes dumtaxat ad palatium a edere ibique Iucem
109쪽
τὸν του μεγαλον κανονος ὴμέραν διημερευσαντος τοῖς βασιλείοις, καὶ ἡδη νοκτὸς ἐπελθουσης οικαδε ἀπελθοντος, ο βασιλευς -τὰ τάχος μετεκαλέσατο παρα το προτερον εἰω ς τουτο δὲ οἷ sτου μεγάλου λογοθέτου παῖδες, invaseριος αἰγικηφορος, ἰων- Bτες καὶ περ τινων καινοτέρων την του πατρος ἀηθη μετακληροσιν, ως εἰκος, πολογισάμενοι , -δὲ γὰρ νδ αυτοὶ των μαλσωμένων κατὰ του νέον βασιλέως ἀνηκοοι μαν, ἀγκουσι προς βασιλέα τον νέον καὶ το συμβὰν ἀπαγγειλαντες - δέοντα ἄννανηώζοι περὶ ἔαουτου Μέοντο δρῆν ὁ βασιλεν δὲ τουτον μὲν ἀπέπεμ ινεν ἐπαινέσας, μετα δὲ τῶν φίλων διασκε νάμενος, ἐδο- πει δεῖν, ἐπε καὶ μετ' ου πολυ τῆς εορτῆς χάριν καιρος αφιαέσθαι προς τα βασίλεια, αλλως γαρ εἶχεν ἄν πω αν η φωξις, ἐλθεῖν καὶ προ του καιροτ. ,καν μὲν κερί τινων αλλιον al
ονρι βοκε. οὐ πρεσβυτέρου γαρ βασιλέως προς τον ριέγαν λ ροθέτο περνῶν ἐδεῖτο διαλεγομένου καὶ τουτου. νον εἰποντος,
προκειμένων et τινων αλλων ἐν Ουδαμῶς φανερου γεγεν μένον.
τουτου δὴ -τε κα ὁ βασιλευς εἰς μνημm ἐλων, ἔλεγε προς
Io οὐ em. D. P. pro μὲν. totam transigere consuesset, et magni anonis diem ipsum ibi consumsisset, iamqtie noctu se domum reeepisset, imperator senior vaeter consuetudinem repentino eum vocat: eulus filii Demetrius et Nicephorus insolito huic Mersitui quippiam novum subesse Verisimillimum eogitantes nee enim ipsos quoque latebant quae adversus Iuniorem imperatorem pararentur eundem iuniorem adeunt, quodque acciderat exponunt orantes, ut quae necessaria factu Pro seipso censuerit, ea ne prael rmittat. Ille laudibus affectos dimittit, reque eum amicis ommunieata, placuit, quandoquidem paulo post ksti diei ausa palatium ingre liendum esset aIioqui enim suspieionem moveret eius eodem adventus), tempus antecapere. Et si quidem aliis de rebus consulet, diei festi gratia venisse videbimur, inquit: in de nobis nostra praesentia consultationem disturbabit: auod etiam evenit. Etenim uum imperator senior eum magno logoineis Iocutus esset, et hoc tantum adiecisset, ito pacto consultaretur, qua vendum an consultaretur, non quaerendum id quod postea ex apparitoribus Probe cognitum est , et iunior imperator aderat, et consilium ad nihilum reeidit, sive id de re praesenti sive de quibusdam aliis esset id enim haud rescitum ea rauius itaq- eventus memor lune imperator dice,
110쪽
ζητουντος θεῖν τῶν συνην -- ἀνδρῶν, καὶ τουτου προa, αδτον ἀποκριναμένον, ως ,- μέν εἰσιν κατον, μκρας δὲ παρελθούσης ἄρας συνελευσονται καὶ μέχρι τριακοσιων, πάντες
ἀνδρεῖοι - μάνσθαι σκημένοι εἰ δει σε δὲ ἀπέρχεσθαι,
καὶ ἄλλοι πλείονες συνδραμουνται καὶ ους - ισμεν '' περιλει τουτων δὴ διαλεγομένων κοά θεου δεομένων τὴν τῆς δικος ἄραν3ω
παραταθφαι, - συναθροισθῆναι τους ἐλπιζομένους οπιραντων μαχεῖσθαι ἐκεν ἐκ βασιλέως του πρεσβυτέρου προ τον νέον ἀπεσταλμένος ο Καλλικρηνίτης Μιχαὴλ ἐκτομας καὶ ἐν φθέγξασα τοῖς δάκρυσι καὶ τοῖς στεναγμοῖς καπων ἄγγελος μιν σημαίνων, προτερον δ' εαντ τὴν γῆν χανεῖν μῶλλον και is τῆς ἡδίστης απιστερῆσθu ζωῆς ἀνεκτότερον ειναι η τοιοώτων κακῶν ἄγγελος ἡκειν εἰπώH 4, κοριος ' φη και βασιλενς σος πάππος, ιδ βασιλευ, ἐπὶ δίκην καχεῖ' τοὐ βασιλέως δ'ει τουτοις εἰποντος, in ,,τῆς μὲν εἰς ἐμέ σου ονοίως, - χρως τὰ δάκρυα μιαρτος ἀνθ' του δ' ουτω θρηνεῖς, ἐν ἀμ-raci Bis κειριήνης της δίκης ἐνδέχεται γάρ με αὐτὴν νικῶσαν ἐνεν
-teris, sortasse quomodo tum consultationem, sic nune iudiesum avum esse dilaturum. Sed aliter fuit: nam iudiesum certo eruus nau- tutum a paratum erat. Adhue enim eo eum magno domestie sermocia nauis numerumque congregatortu exquirente, illoque rearendente, nu' quidem esse centum, brevi ad trecentos sore, ad unum uos sorteae ad proelianduin exercitatos; si abeundum sit, etiam plures et igno- is aecursuros de his, insuam illis sermonem miscentibus, deumque precantibus, iudiesum ampliaret, quoad coiissent, qui pro ipsi deeert turi sperabantur, missu avi adest eunuchus Μichael Callicrenites et priusquam Vocem edat, lacrimis gemitibusque infaustum ae apportare nuntium ostendit. Deinde praefatus, maluisse se tellure ima sibi' dehiseente ad Hanes descendere et hac iucundissima luce privari, quam adeo mala nuntiare Dominus, inquit, et imperator avus iuvat ad causam dicendam vocati Tum ille: aud aspernandum tua. in me propensionis testimonium, qua fundis lacrimas tamen, quia ita stes, eum necdum eventus pateat Fieri siquidem potest, ut cum albo calculo discedam. Ipsa res, suscipit Callierenites, me in fletum solvit Etenim avus pro more in throno patriarcha ad latus tu sella, arbitri dextra sinistra sedent, tibi soli Mamillum e regione, et remo