Ioannis Cantacuzeni eximperatoris historiarum libri IV.: Graece et latine

281쪽

BISTORIARUM I. 46. 225

ἔγραφεν υπὸ τῆς εἰρηνης, α κα φέρων ὁ διακομιστὴς ἐνεχείρισε - πατριαρχη- και - ἀρχιερέων συνεδριαζον - ἀνα-x-ωσθέντων δὲ τῶν γραμμάτων, ως ἐδοκει ἡ ἀξιωσις δικαίωτου νέου βασιλέως, πάντες ευμ προ βασιλέα τον πρεσβύτε Cρον ἐλθοντες, τά τε γράμματα ἐδείκνυσαν του πονου καὶ συνπορον αὐτῶν eo δίκαια ἄζιουντι και αντι γαρ ἔφασαν τοπιρ πλειστο ποιεισθαι in αυτον ἐνταυθ' ἐλθέντα nὸ ων Isἐγκαλενται παρέχειν ἐθέλει ευθυνας η του πατριάρχω ἐπιτρονοριδεο τ αιτο ποιεῖν, τεκμήριον αν ειν μέγιστον et του

μηδὲν ἡμιαρτηκέναι, - καὶ ἀ)ριαρτε του βουλεσθαι ἄν δι -

θωθῆναι τουτου δὲ Ουτως Q αὐτῶν πραγμάτων ἀποδειχ--μένου, δίκαιον ἄν ειν καὶ ἄμα isσιτελὲς καὶ ἀναγκαῖον, ἐκ aoδυο τῶν ζητουμένων γενέσθαι θάτερον. Θρων ων καὶ βασιλευς τέ τε ἀναντιρρητον τῆς ἀξιωσεως καὶ την του πατριαρο- κα τα, ἀρχιερέων προς τουτο σπουδὴν, ηὐμὸν τον D

νέον βασιλέα προς ἐκεῖνον ἔκει- ἀπηγορευεν, Ἀσπερ καὶ το

τον πατριαρχην ἐκεῖ γενέσθαι, ουδὲν εἶναι προυργου φάμενος

25εκάτερον ἐπένευσε δὲ των τε ἀρχιερέων καὶ τῶν τῆς συγκλή-

4. ἡπὲρ ore pro πὸ.deam, angor vehementissime quoelrea ad sanctitatem vestram seri

rogoque, si ex Deo estis, ut Paci redintegrandae navetis operam. Ne permittite nos cognatorum anguine maeulari; sed imperatorem eo permovete, ut aut me illuc ad vos proficisci et pro me causam orare, aut vobis hue prosectis, id ipsum hic facere concedatur. Sic Patriarcham et pontifices per epistolam de pace obtestatus est iunior imperator. Qua a tabellario patriarinae in manus reddita et In consessu episcoporum recitata, ut visa est aequa petitio, omnes protinus ad seniorem adeunt, eam monstrant et ut austa cupienti suffragantur. Nam hoc ipsum aiebant firmissimum argumentum, aut

nihil eum deliquisse, aut, si quid deliquerit, id velle corrigere,

quod in beneficio numeraret, si aut hic aut ibi, patriarcha pra sente, posset intentata sibi scelera depellere. Quoniam igitur res ipsa amaret, iustum pariter et utile ae necessarium sibi videri, ex duobus, quae desiderarentur, estemm eoneedi. Imperator Postulati nee sitatem et patriarchae episeoporumque in eo urgendo studium Perviciens, nepotem quidem ad se venire aut patriarinam ad illum ire eruit neutrum enim orae operae pretium, sed ut ex episeopi et cantam us as

282쪽

V. ita τῶν ἀρχιμανδριτων, προς τὸν προ- παραγενομένους, - - ἐγκλήματα πορώζειν καὶ ἀπολογίαν ζητεῖν περ αυτων πέμπονται -- ἀπο μὲν ων παρέων ἔξ, καὶ τοσουτοι κλητικοὶ is τε τῶν τῆς ἐκκλησίας αρροντων καὶ των ασι sμαν πων λεγομένων ἀνδρων εολαβῶν σοι το αριθμον α ἔκαπέρων συν τουτοις καὶ οἱ παρὰ βασιλέως προτερον ἀποσταλέντες, τε τῶν πλαίνων ἐπίσκοπος -νων κα κλει

δῶς ὁ δικαιοφυλα οἷς δὴ καὶ τὰ κατὰ του νέου βασιλέως ἐρο

RI4γκληραπτα ὁ πρεσβ-ρος Βεχείρισε βασιλευς riri τουτοις πῶσι roκα tιεπίσκοπος μυλγαρια Γρηγοριος, ἀνηρ σοφες τε εἰς λογον καὶ θαυμάσιος ἐν συνέσει καὶ της πως σοφιας α - ἐπειλημμένος, καὶ συ αυτ Θεόδωρος ὁ Σανθοπουλος, και αὐτος ἀρετῆ τε καὶ συνέσει καὶ παιδείρ κεκοσμημένος -

-τοι - οδν si Θιον πάντες ἐλειν τὰς τοῖν βασιλέοιν is

ἐξετάσοντες διαφορας. δων δὲ αντον βασιλευ ο νέος, ευ-

ους μὲν ηδονῆς ἀνάπλεως καὶ θυμηδίας ἰν, τε Mi μέλλων

ω τὸ ἀν κατηγορεῖτο διδονα λογοπι προσαγορευσας δὲ αντονδε B ἐκέλευεν ἀν-αυλης ἀπολαυειν, ὁ ἐς την στεραίαν μιμπρα isos συλλογον γενησομένον οἱ μὲν ων Ουτως ἐποίουν 'ao βασιλενς δε αμα εν των τε ἰδίων του ἐπιφανεστέρους καὶ τους ἐκ βασιλέως ἀφιγμένους εἰς τον συλλογον ἐκάλει . ως δὴ πάντες παρῆσαν, σιωπὴ μὲν το θέατρον κατέσχεν - μικρον, καὶ πάντες ως ἐπι καινοῖς τισι παρευον μετεωρους τὰς ἀκμ

Proeeribus, item ex eclesiae einelpibus et avehimandrius religiosis, ut ferebatur, hominibus irent aliquot, qui accusationem illi proPone rent ab eoque responsionem requiserent, id annuit. Mittuntur itaque seni de inautis, quos nominari ordinibus, omnes simul quatuor et viginti. Adduntur quos imperator ante legaverat, Niphon Μ glaenorum antistes, et Clidas dicaeophylax, quibus accusationis pita traduntur. Post hos omnes Gregorius Bulgariae archiepiscopus , vir et disciplinis eruditus et admirabili prudentia praeditus et an sapientia divina plane perseetus; cumque eo Theodorus Xantho-Pulus, ipse quoque virtute, intelligentia et doctrina ornatissimus. Hi omnes Rhegium controversias imperatorum disceptaturi euemni: quomun e eonspectu magnam laetitiae voluptatem persensit, quod esset tandem ad obiecta responsurus. Salutatos igitur quietem cater. iussit, et in diem posterum usque a matutino eonventum indisti. Illi ita seeerunti nitioquela nobiliores de suis et eoa, qui avi missu advenerant, in eo tum eooti hi omnes assuerunt, eonticuerunt Paulisper et singuli, ut novi quippiam audituri, aures arrexerunt Mehi in

episcopus his voci a usus est Propter natura inter te avumque di

283쪽

λέως τας εο νας παρέχειν, ἡ εἰ μὴ τοντο, τον τριαρχον Cἐνταυθοῖ γενομένου, δικη διαλυεσθαι τα ἐγκλήριαπα. τουτων

ἀν ἐγκαλῆ τας ἀπολογίας ἀκουσομενοι - τε δίκαιος αν είης, - τι περι αυτων χεις λέγειν, δμξιέναι ' εἰπεν οδ ὁ βασιλευσ

ὁ Θουριαι, υτ μήν τινα λογον σωζον, ἐμνειὸν πολλάκις τῆς εἰς ω βασιλέα αἰδους κα ευπειθείας αυτοις εργοις ἐναργε παρέχεσθαι τὰς ἀπολίζεις, τῆς ῖσης δ ευνοίας μειχολόγοις γουν φιλοι ἀξιουσθω παρ' υτον. καίτοι γε ἐχρῆνvii 3προς τὰς πραζεις τὰς ἐμὰς τους των συκοφαντῶν παραβάλλοντα λορους, ἡ κολάζειν αυτους ἀξιως τῆς κακουργίας ἐαπτῶν,

ως αν ἄντοί τε πανοιντο συκοφαντουντες καὶ τοῖς Maοις -- παράδειγμα σωφροσυνης, ἡ τ γε δευτερον αυτοῖς μὲν σφο--δρως ἐπιπλοττειν κα ἐπιτιμy του τοιαυτα νεκα τολμῆν' - P. 141βαίαν δὲ καὶ, δρασμένην τὸν εἰς ἐριν γοα- τηραν, περ φην, ἐκ τῶν ργων σαφεις εχοντα τὰς ἀποδειδεις ώς ευνουστατος θω περ αντον καὶ τον παιδὶ πρέπουσαν ἀγαθήν προς--

ea αἰδῶ τε κα ευπείθειαν καὶ δουλείαν ἀποσώζων. ἐπεὶ δὲ

si dium , imperator optime, rogasti, ut tibi Byzantium pateret ingre/mas, quo illi apud eum ausam tuam ageres aut saltem, ut air archa ad te mitteretur, quo iudice id ipsum praestares. Neutrum erat concessu facile. Auctoritate tamen imperatoris et patriaresiae nos advenimus, desensionem tuam audituri Te aequum est afferre, a quid habes dicere ad ea, quae tibi obiectantur. Tum imperator: 47. Et summa voluntate mea advenistis, et perquam optabile est, ut ego sentio, quomodocunque tandem mei adversus erimin tiones defendendi tempus adipisci. At iniustum et a ratione abhorrens duco, cum factis ipsis multa requenter et minime dubia observationi et obedientiae erga avum documenta dederim, me par benevolentia nec verbis quidem tenus ab ipso dignatum Opo tehat autem lacta mea cum obtrectatorum sermonibus comparantem, aut eorum improbitatem condignis vindieare suppliciis , ut ne quid et ipsi tale posthac, et alii ex eorum eventu modestiam discerent, .ut erte, quod alterum est, iisdem de audacia severe obiurgatis ac veprehensis, firmam constantemque erga me benevolentiam conse Vare; ut qui evidentibus exemplis docere possim, me in ipsum e fusum esse suavissime, et quemadmodum bono filio pulcrum est, erga Patrem reverentiam, obedientiam subiectionemque retinere. Sed

284쪽

τί λοιπον ἡ σφόδρα μὲν ἀλγῆσαι ἐφ' οἷς παρ' ἀξίαν--χ

σοροώριην δὲ προς πατρος καὶ τῶν διαβοών νεκα αἰτεῖν, ἡ τι, δευτερον, βάσανον καὶ δίκτε ἐφ' οἷς ἀδίκως ἐγκα μαι; ο δὴ - διετέλεσα ποιῶν, εἰς ζ 3κωτην πιπει ἡμέρανε καὶ μαλλον παίθριος ταλαιπωρον μετὰ τουτωνὶ πάνων rem ἐν ἄρ' μάλιστα χειμωνος, καθάπερ δἰ AH ora sero τοί. ὴν μὲν ων κράτι-- ἐπὶ βασιλέως αυτου, παρώντος καιπατριάρχω -τῶ κοινου τῶν Ῥωμαίων παντος, ποιεῖσθαι τας ἀπολογίας, ν' ἡ διαφυγὼν τὰς α&ίας, πῶσι κατω-7 σἐριφανὸς eo βιαιοτατα καὶ ἄδικα πο τῶν συκοφαντουντοπνψπομένω, εἰλους ταῖς άπάντων νηφοις ἀδικων, μηκέτι δν- smομαι προς ἀναβολὰς χωρεῖν μηδ' εφεσιν ζητεῖν, ἁ ' προς χάριν η προς Ἀλανεικίαν υπὸ τῶν ὐπασάντων καταμνη φεροσθεὶς, ἀλλὰ τὸν αξίαν δίκρον δῶ ἐμειδη δὲ Οοτιο δεῖν εἰν κέκρικεν ὁ βασιλευς, 1 αριτας μὲν πολλὰς μολογῶ, πάντων βασιλευοντι λῆ τι καιρον παρέσχεν ἀπολογίας, ον ἡττον οδι βασιλε τε καὶ πατριάρχη, τῆ μὲν πείσαντι τὴν ζέτασι ,

τῆ δὲ πεισθέντι καὶ πιεῖν τοῖς ἀφιγμένοις νεκα τῶν πυ-

Dγων. δέομαι δὲ μῶν μὴ ὁ βασιλεr μοι προσέχειν ἐπ τῆς

quia hae secus, quam dignum nit, evenerunt, auae e fecimus exanimo avi penitus emuxerunt; quorum autem inclustria in eo consumitur, ut alteram nostrum apud alterum in invidiam vocando ommuni Romanorum elicitati peruietem simant, eorum mendaciis Prodisus irretitus est quid relinquebatur, nisi ut vel angori me dederem, in miseriam immerito meo praecipitatus, veniamque a Patre, quamquam meris calumniis oppugnatus, peterem aut certe propter ea, quae mihi falso amnguntur, examen a iudieium Quod etiam Dei, iam Plus sexagesimum diem sub dio eum his omnibus, quos duco, hibernis mensibus incommoda perferens, quod nec vos nescitis. Fuisset optimum , imperatore, patriarcha totoque Romano populo praesentihus, defensionem peragere, ut vel absolutus declararem omnibus, me ab istis sycophantis indignissime violari vel sceleris omnium calculis condemnatus, non ultra ampliationem quaererem neque Provocarem, quasi a iudicibus aut ad gratiam aut ex aemulatione damnatus, sed quas commeruissem Poenas sustinerem. Sed quia sic placitum imp ratori, magnas universorum imperatori Deo, qui defensioni meae hanc opportunitatem obtulit, nec minus ipsi avo et patriarchae gratias

ago huic, quod auctor suit, ut est inquisitione poneretur illi, quod sibi id passus est persuaderit vobis tem, ut nuc iter suseepi sua de labore vestro. velim autem rogatos, ne in hoe ludicio tu,s

285쪽

συγχωρεῖν, ἄλλ' - - πως ἐφ' οἷς αν ιησθε καταμνηφίζεσθαι ἀδικεD. αν μέντοι μεταξυ ἀπολογουμενος ἀνάγκη s ο γαρ κοντὶ προς τοιουτους ἄν ποτε - λογους τον

5βασιλέα καὶ πάππον - μον ἀποφαίνω ἀδικοεντα καὶ ἐπαπκουντα, μω ἐμοὶ λογιζεσθαι ἀλλ' αυτῆ τῆ του πραγ-τος δέ εω φυσει τους λόγους μήτ' αυτούς νῆφον ἔφερον, ἀλλ' ἐμοὶ μὰν κριτὰς καθῆσθαι, ἐκείνιν δὲ ἀκροατα καὶ κανον.

ἐπε δέ με ἐκελευσατε ἀπολογεῖσθαι, ἀναγκαμν του κατηγο-a- ἀντας -- τα ἐγκλημιτα εἰς μέσον αγειν. - αν ἐφ P. Ista. ρῆς ἄντος ποιῶμαι τας ἀπολογίας ' Ῥασιλευς -ὲν δε ομαντα εἶ - ο δι--α δὲ ἐπαινέσαντες - λόγως, - ἐγ--ήματα ἐκέλευον - ἐπιτετραμμένους εἰς μέσον ἄγειν καὶ παρελθοντες εἰς μέσους ' τε μαιοφυλαξ καὶ ὁ τῶν ΜωrΘλαίνων ἐπίσκοπος, δμώεσαν πάντα καθ ον ἀπολογουμένου δὲ μώιλέως, βουβαιον μιν μὲν ἐδοκουν νιν, ουδ απόδει- . Hai ξιν ἐναργῆ ουτ' ἐξ-πτων τῶν πραγμάτων, ουτε μὴν ἐκ μαρτυρίας τινις υμκοον δὲ ἐνυποψίας ριῶλλον η ἀληλιας συνει-Bλέχθαι τελευται, δὲ τοδε εἶπον' ἐν τοῖς ορκοις τοῖς ἐπὶ τῆ-εἰρήνη γεγραμμένοις γέγραπται καὶ τουτο, το τον μὲν βασιλέατον πώπον τον ον τὴν διοίκησιν πασαν ἔχειν καὶ Θεμονίαν τῆς ἀρχῆς, σὲ δὲ re αντον τελεῖν - - προσταττόμενα ἐς πληρουν ' τον δὲ παρα ταυτα --λαα, ἐπίορκον καὶ ἄδικονεῖναι. συ δὲ μήτ' ἐπιτρέφαντος μιττε μῆν εἰδοτος βασιλέως,

tamquam irriperatori assenuamini, neve aliquid eorum, quae damnanda senseritis, propter dignitatis amplitudinem condonetis, sed ad ignoscendum inexorabiles sitis. Si tamen interim dum mera sendo, Vum meum iniquum et periurum ostendero, quod nonnisi necessario faciam, nunquam enim volens aliquid tale dicerem, ne eam orationem mihi, sed conditioni huius negotii adtribuendam putetis, neve ex illa decernatis, verum mihi iudices, illi tantummodo auditorea sedeatis. Et quia me respondere iussistis , res postulat, ut accusatores erimina prius in medium addueant, quo ad singula ordine respondeam. Haetenus imperator. Iudices dicta proba emant, mandaveruntque Niphoni et Clidae, ae sationis capita sibi a se niore tradita depromerent. Illi prodeuntes in medium sigillatim omnia Percensuerunt. Ad quae eum respondisset imperator, infirma, incerta, non ex rebus ipsis deducta, nullo teste nitentia, sed exinani potius suspicione, quam ex vero eouecta, apparuerunt omnia. Ad extremum hoc allatum est, in iureiurando, quo pax sanet-ta sit ho etiam seriptum fuisse, penes avum imperatorem esse debere totum imperium et reetionem eius ipsum ei subiici et eius iussa facessere oportere', qui contra seeerit, periurum ae iniustum

fore. Tu autem, inquiunt, neque id tibi ommittente neve scient.

286쪽

cμην, ουν αὐτος αν αρνηθε' ' εἶπεν ο βασιλευς, - μιαροκηκέναι δὲ οὐδ ἀναίσχροντος καὶ καταφρον 1πὴς διὰ τουτοδικαιος κρίνεσθαι βασιλέως . ,αἰ-ματι λέγεις μοιον' οἱ δμ- οντες εἰπον ,εἰ μηδὲν πραττειν ἐπὶ τῶν ὁρκων παρὰ γνώμην βασιλέως γεγραμμένον, αὐτος τὶ te ματα βο-λώς---τος λαβών, μη/ε - ορκον παραβεβηκέναι φα*ς. ἡ γὰρον γέγραπται, τὴν διοικησιν πῶσαν τῶν πραγματων βασιλέα εχειν, σέ τε μηδὲν παρὰ γνώμην ποιεῖν λείνου, ε τουτου to θέντος - ῶν διαφυγοις τὸ ἐπιορκεῖν, κοντος βασιλέως τὰ χρηματα εἰληφέναι οριολπων' ἄν πουλος δὲ τῶν ἐκ φοι- τιου ἀφιημένων εἶ ,,ου δίκαιοκ' εῖπε καταφρ)φ εσθαι, πρώαν ὁ βασιλευς περ τῶν καταπορουμένων λογον δῶν τετε γὰρ, εἰ Dδικαιου ἡ καταφ φιζεσθαι ἐκ τῶν λεγομένων δέοι, ποιημεν αν. is νειμένων δὲ καὶ τῶν ἄλλων ὁ βασιλευς ἀπελογεno τοιαυτωριη. , ἰ δικαιον εῖναι νομζω καὶ κατὰ γνώμην ἡ ἄν

οριοὶ εἰ τὰ πραττομενα βάσιλεν μετὰ τῆς προσηκουσης mise ζεν ἀκριβείας - γὰρ ν οὐκ αν ἐμὲ νυν ἀναιδεια και Ora ἀφοβια καὶ τὸ μέγιστον, ἐδιωκεν ἐπιορκίας. - ριὸν γὰρ faveto

προκατειλῆφθαν τον δικαστην την γνώμην, ἐξάγειν μάλιστα ὀρθὰς ποιεῖ τὰς κριουεις ' ο δὲ μὴ τουτον τὸν τροπον, σφάλ-

avo, a quaestoribus Per vim abstulisti quatuor aureorani millia Ad hoc ille: Abstulisse me pecuniam confitebor; at ideire me vere μfinem esse periurii aut impudentiae, aut avum despexisse, id e nego. Rursum iudiem Quasi aenigmata loqueris, a, eum scriptum sit, ne tu quid praeter Voluntatem in perpetres, ipse eo invito P euniam avertas , et nihilo minus te iusiurandum haud transgressum praedices. Aut enim aeriptum non est, ut am plenam rerum omnium administrationem habeat, et tu nihil eo nolente audeas aut, hoc dato, nondum periurii erimen flagisti, eum avo ignorante se viam te intervertisse eonfiisare Bie Xanthopulus, qui Tum e teris BDanti venerat, alia haud aequum rideri reum damnare, -- tequam ad aeeusationem aespondisset tune enim eognosci posse, albo an atro lapillo dignus esse Reliquis assentientibus, imperator nepos apologiae suae hoe habuit exordium: 4s. Si imperator avus, quod iustitia requirit et ego maxime Vellem, eonvenienti accuratione acta examinaret, non me nunc impudentiae et audaciae, quodque minime tolerandum, periurii reum faeeret. Nam iudex tum demum vere et ineorrupte audieat, eum

eius mentem non obsidet anticleata opinio alioqui furimum salun esse est que si ausa Bederis prioribus hellis omponendi

287쪽

αν νυν τοιαυτα φευγον θω, ἀλλα τῶν τε χωροντων αν αυτος

ἐγω καὶ τῶν προσδοκωμένων οἱ Ῥωμαῖω κακῶν με ἀπηλλαγμένοι, βασιλευς τε αυτος θορυβον τε παντος ἐξαν καὶ τῆς ἀπο os κοντι Ῥωμαίοις ἐπὶ φθορα δοκεῖν τον πολεμον μα--aπειν δυσκλείας γινομένης νυν δὲ, ς εοικεν, ἐκείνων πάντων ἐπιλελησμένος ἁ μεῖς πάντες ἀκηκόατε καπιπορπώ μου V. iis πολλὰ κος δεινά. ἐγω δὲ καιτοι δεινῶν οντων τῶν ἄλλων anάντων -- οριην αν σιγῆ αἰδο τε si προς βασιλέα καὶ - μὴ τῆς απολογίας λακα τῶν μέμφιν τινὰ αυτῶν οἰσοντων εἰπεῖν i5εἰς ἀνάγκην τι ἐλλω τὸ δὲ ἐπιορκίαν ἐριαντ προστρίμνασθαι, cέναν ἀσφαλῶς καὶ μετὰ πολλου του περιοντος τὴν δίκτε διομ

φυγεῖν, ουθ οσιον Θηρια οντ' ἀνεκτον διο καὶ πειράσομαε ἐμαυτον ἁ οἰον τε τάς τε σπονδὰς καὶ τους -κους ἀκεραίους χρι νυν μάλιστα δια- ρηκοτα ἀποδεααι ων δ' ἐκεῖνον αοδιὰ τουτων ἀποφήνω καὶ τους ορκους λελυκότα καὶ τας σπονδὰς, μηδεμίαν ἐμου καταγινώσκειν ἰταμοτητα μήτε προπέ

τειαν ἀξιῶ, αλλὰ τῆ του πρηματος λογιζεσθαι ἀνάγκη τὴν

κατηγορίαν πρῶτον μιν ων ἐκεῖνο ν εἴποιμι, eo τοὐς ἐπἐται. συνθῆκαις ορκους Ῥυς αυτος ομωμοκα μονος, ἀλλὰ

25και βασιλευς, καὶ τὴν ἄντην ἀνάγκηρον κατέροις ἀπαραβά--

33 τ corri pro o Liureiurandoque stabiliendi onsiderassat, unde et a quo ortae sint, et meam in bello tollendo sedulitatem, eontentionem, alacritatemque Perpendisset praeterea quam antehac semper ostendi erga eum sollicitudinem, obsequelam et amorem respexisset, non ego talium eriminum modo accusarer, essemqne ipse praesentibus, Romani futuris aerumnis liberi, imperator extra omnem tumultum viveret, nec ins mi eonflagraret, eum bellum ad emiciem Romanorum aesens vo-Iensque introdueere videatur. Nunc horum oblitus omnium, eo*pIarium nee levium me arcessit, ut ipsime audiatis. Ego vero qu-vis gravia in omnia, tamen continerem me, tum o revereuliam erga regem, tum ne in defensione mea edere cogerer aliquid, quod ei vituperationem afferre At Periarii notam mihimet inurere tacendo, cum abunde possim absolvi, nec fas, ne tolerabile dum quod .

si dum me insontem doeeo, Mam eontra egisse probavero, o id temeritati, neve linguae ineontinentiae, sed rei ipsius ne asitati ut adseritatis, a vobis peto me itaque primum dico, non me solum, sed illum quoquo in foedus iuravisae, eandemque ambobus eius sancte serit is emitatem impositam et alterum, si in foedi--

288쪽

Dion αν ἀμυνηται, ἐνέχεσθαι ταῖς μαις ο δὴ καὶ βασιλευς αυτος δίκασε καλῶς φθασας. λελυκέτο γαρ ἐμου του ἔρ- κους καὶ τὰς σπονδὰς, ονδεμια φησιν αυτος ἐνέχεσθαι αἰτίη, ἄν τι βλαπτη ἀμ-μενος καλυμεῖς δὲ, πο ριβάνω, το αδ-sτο συμφαέντε ὀρθως αν εγωγε εἴποιμι καὶ δικαίως. πανω δὲ4δίως ἐδεξάμην, τι καὶ Κωκαλῶς ὁ μέγας λογαριαστὴς συμ παρεστιν ἡμῖν συμβαλεῖται γὰρ ἐμοὶ προς τὴν ἀπολογίαν μικρά τινὶ ἐπὶ μαρτυρίαν. ἀχθησομενος ἀν μέλλω λέγειν -

καίτοι γε αυτος κηδεσνὴς ων πρωτοβεστιαρίου του θείου του ro ἐμου, is, τι τε κατορορρυμαι καὶ ποίας ποιήσομαι τὰς ἀπολογίας παρεγένετο ἀκουσαι , ως αν εἰδέναι χη προς τὸν ar

P. 144 παρεῖναι μάλιστα ἀπεδεξάμην σκέμνασθε τοί---τερος re τερος παραβέβηκε τους ορκους. παρέζομαι δὲ υ λογους -- is inest προς τὴν ἀπολογίαν, ουδὲ μάρτυρας ἀνθρώπους φθαρμένους, οἷς αν τινι καἰ ἀπαπεῖν καὶ παραγράφεσθαι δμναι, ἀλλ' αὐτὰ τὰ βασιλέως γράμματα μαρτυρησειεν ἐκ πολ- λου καὶ μετ' ἐπιμελείας καὶ φροντίδος το πρὸς ἐμὲ πολυκανκεκινηκώς. καὶ πρῶτον ἀναγνωσθομα lar το του βασιλέωino προσταγμα, ο πρωτοβεστιαρίεν ἀπέστειλε τι ἐριτ ειδεν, γου- λών μην τῆς δεκάτης ἰνδικτιῶνος, Ἀχον ἐπὶ λέξεως ουτωσίμ , περιποθητε ἀνεφιὲ τῆς βασιλείας μου πρωτοβε-ιάριε κυριε

η ὁμιν corr. ex Intpr. pro emis s. Lege μικραν τινα ἔπιε reriuo κεκινοκυτα coni. ED. P. dμω s. Intpr. Nelea pineri αgum vindicarit, nullo seelere trino: id quod etiam ipsemet impe rator pro bono approbavit. Etenim si ego foedus violassent, et iade me perfidiae poenas sumeret, nulli ob id culpae obnoxius haberi voluit. Et idem mihi nune contendenti recte ac merito Vos quoque, ut arbitror, assentiemini. Perlueundum porro mihi aecidit, una vobiscum et Cocalam magnum Io Ariasten venisse qui tametsi protu- vestiarii proamitini mei oem sit, non Parvam defensioni meae fidem conciliabit, eum moleste feret quae sum dieturus. Et quia ce setioni responsionique meae intereat, poterit genero quod rea est integre perscribere. Quod utinam protovestiarius quoque ipse afforet. Dispicito igitur, uter nostrum prius religionem foederis exuerit Utar autem non fucata oratione ad me tuendum , nee eates pro eam correptos, quibus fidem negare et quos summovere fas sit, sed ipsas avi litteras, quae luculento erunt testimonio, illum iampridem bellum contra me studiose diligenterque meditatum esse. Primur xeeitetur a nobis ad verbum, quod mense Iulio Indictione decima, mandatum ad pro ovestiarium misit Desideratissime nostrae mai

atrii, mi moa, domine Andronice Palamiose proto auarior quam

289쪽

φερες ἀπεδεξάριν γουν πολλὰ τὴν σπονδην καὶ ἐπιμέλειαν καὶ τον εἰς τουτο ἀγῶνά σου καὶ πάλιν εἰς το μωροσθεν ἐπιμεληθητι is τελεσθῆ καλὰ γὰρ γινώσκεις, τι - δι' ἄλa τι 5ἀπεστάλης εἰς. - αυτω κεφαλατίκιον παρ' ε διὰ τὴν μυ- λείαν--37ν, ἐπεὶ γουν καὶ προ τῆς σῆς ἀναφορῶς ἀπέστειλε και ὁ μάλης ἀποκρισιώρων αὐτου ἐνταυθα, καὶ ἐδῆλα

προς την βασιλείαν μου, οπως ξδ' καπεστάθη μετα σου, καιευρίσκεται τοιμος, να κατὰ πειαν την μου δυναμιν βοννή3-- ἡνιῶν, μῆ μονον μετὰ του νοσάτου αυτου, ἀλλὰ καὶ αυ- τος παρών, πάλιν ἐπιστώθη τοντο η βασιλεία μου, πλέον ἀπὸ τῆς σῆς ἀναφορας. ποίει γουν τὴν δουλείαν σου μετὰ πολλῆς συντομίας, ἔτι καὶ η βασιλεία μου δετιμελῶς πραττει, καὶ προσεξαι ριχ πως προλάβωμεν ἡμεῖς μως ' του- μὸν δ' as ιουτον. ἐγώ δὲ καὶ δευτέραν παρἔζομαι μαρτυρίαν, προς - αντὸν πρὀσταγμα βασιλέως Σεπιεμβρίεν γραφὲν ενδεκάτης ἰν-δι-ιῶνος , περιπόθη τε ἀνεψιὸ τῆς βασιλείας μου προπομ- στιάριε κυριε Ἀνδρονικε Παλαμπε - ας - μορίσατο προ σε si βασιλεία μου περὶ τῶν δουλειων ἀν ἀνετέθης, καὶ V. 6-οτι δέον σε σπουδάσαι μη πως προλάβη μῶς ἡ βασιλεία I μου καὶ ἰδου, ς λέπιο ουτο μέλλει γίνεσθαι. ἐγὼ γαρ α λ οὐδὲν ἐνδέχορια et ἀπο - αυτοθι μιη-μα που γουν ἐστιν η ἐπιμέλειά σου πού ἐστιν -' υποσχεσις. ἀπο γὰρ του χουλίου am/ος ουδὲν ἐγνωρισά τι ἀκριβῶς ἀπο των

ad nos misisti relationem, tuto pervenit ex qua quae Voluisti, -- gnovimus omnia, tuumque in hoc studium, diligentiam contentionemque Vehementer probavimus. Rursum cura sedulo, ut perficiatur. Probe enim intelligis, non alia de ausa iuue ad gerendam Praese-eturam te missum esse, quam ut hui rei inservires. Quoniam igiatur et ante relationem tuam Criae Iegatum suum hue misit, nostraeque maiestati signifieavit, a sitis iam inter vos animo, et ad nos omni qua valet potentia adiuvandos paratus est, non fossato tantum, sed sua quoque praesentia, ex relatione tua denuo malorre fides nohis faeta est. Praesta igitur omium tuum quam eluasse

me: nam nec nos operae Parcemus et cave, ne sorte a nobis a

tevertamini. Et ho quidem huiusmodi. Exhibebo et alterum ma datum loe testimonii, seriptum ad eundem mense Septembri, Invictione undecima Desideratissime maiestati nostrae cognate, mi A dronice Palaeologe protovestiarie meministi, quid ad te scribentes intuerimus de negotio administrando, et quomodo monuerimus, d ves operam sedulo, ne posses a nobis anteverti. Et eoee ita futum est, ut video. Ego enim aliud non exspecto, quam in iis, qui

illi sunt, signum aliquod. Ubi diligentia tua uvi promissa Ameriae enim Iulio uini expresse eomovimus ab iis, qui ibi versa

290쪽

γυντι ἐπιπλήττει eo λυπουμνον μὲν βασιλέως διὰ ταυτα, αδσχυνομένου δε αυτου, is ἐπνηγγείλατο μετα πασης ἐπιμιε-

λειας αντον κα ταχυτῆτος πληρώσειν - ἐπηγγελμένα Da a P. 144δια το μὴ καθαρως τὰ ἀναγνωσθέντα προσταγματα γραφε περὶ ἐμου, περί τινων ἄλλων in δοξακτι γεγραφθαι, τερονro παρεξομαι, - - προτερα eo περὶ ἐμου ει σαν γεγραμμένα βεβαιουν, καὶ τον προς ἐμὲ πολεμον κηρυττον ἐμφαγως, γεωφὸν 'ειτα δε τῆς ενδεκατης ἐνδιατμῆνος ' περ-όθητε νε- νιντος βασιλειας μου πρωτοβωτιάριε κυριε Ἀνδρονικε Πήλαιολογε' - ἀναφοραὶ μων πάντων διεκομίσθησαν εἰς τὴν is βασιλει - μου και Ἀπανεγνωσθησαν καὶ Ἀπεραπεδεξάμη πάντας μῶς περὶ πάντων ων ἀναφέρετε. ἀπελογησατο καὶ διωρίσατο α δ βασιλεια μου κατὰ μέρος προς πάντας μῆBμετὰ τον κατέργον, μῶλλον δι μετὰ του περιποθητο ἀν- ριον της βασιλειας μοὐτον Ἀσάνη κυριου Μιχαὴλ του ἐξα--δελφου σου ' καὶ ἐξ ἐκεινου μέλλετε γνωρίσειν εἷς ἔκαστος αφ'

a. Quamquam istud si sit Graeeum, si modo integer Hesychius, sitque haec particula in Graeco vulgari nil tamen integri sensussa, Interpres autem egisse videtur καὶ σοι γνωρίζω - πα- σαν etc. D. P. s. Ante διὰ excidit διὸ 39. In r. ἄ- remum calergorum familia Cretensi sui ED. P. Unice verum est, quod praebet ms P. πιέργου, sed ita accipiendum, ut triremia V. Ducans. Gloss. Gr. s. v. no nomine significetur, non lefatus, quod perperam ED. P. existimavit. μελλον δ' legebatur. tur, nisi e fama tantum. Et tibi quam brevissime iudicamus nos,

ut supra diximus, non aliud, quam signum a Vobis exspectare. Et Cocalas hie protovestiario genero suo scribens, eum de mina neglia gentia et inertia accusat, deque promissis non servatis reprehendit; aliaue imperatorem ex eo tristitiam cepIsae, et se erubescere, quia pollicitus sit, ipaum quam studiosissime elerrimeque Promissa confecturum. Ne autem quae recitatae sunt litterae, quia obscuriores sunt, ad alios quosdam pertinere videantur, alias ageram, unde et superiores illas de me conscriptas, et hellum contra me promulgatum fuisse constabiti Datae sunt mense ctobri, Indictione undecima : Desideratissime maiestati nostrae, mi nepos, domine Andronice Palaeologe protovestiarie relationes omnium vestrum ad nos Perlatae sunt ac perlectae, gratissimumque nobis factum est a singulis secundum omnia, quae retulistis. Responsa et mandata nostra separatim omnibus perferet triremis, seu potius amantissimus cognatus noster dominus Michae Manes, una riuua tuus. Ex eo alia-