장음표시 사용
311쪽
ium defensurus ClCERO, non cadere in illumarricidii suspicionem, hoc syllogismo ostendit: quicumque parricidii fus ectus ebs, is audacismus yceleratismuSquest, Aortet. Non autem halus notae et Sextus Roy us. Non ergo eji parricidii suspectus. latori propositioni statim addit aetiola iam Est
ni crimen horrendum ut et illi irationem a stimonio : Vultu saepe laeditur pietas Minoem etiam CICERO probat atque illustrat per με - σμον, ostenditque, Roscium nec audacem illa, ec luxuriosum, nec auarum. Iplam CICERΟΝΙΑωγασιοι statim subiiciemus.' ) Non ergo ordinem naturalem seruanum semper existimamus. Magna hic oratori lista est libertas. Exemplo paullo ante adducto em illustrabimus. CICERO syllogismum suum rocul dudio ita animo Conceperat: I. MAIOR. Quicumque suspectus est parri- id i eum audacii limum sceleratissimumque esse portet. i. Aetiologia: Est enim crimen horrendum. a. Iluseratio: Quum enim vultu laedatur pietaS: quanto magis parricidio δII MINOR Sextus Roscius non est talis. Aetiologia et illum ratio per ιερισμον Non est audax, nec luTuri uS, nec assaruS.
III CUNCI USIO. Ergo non suspectus est,rricidii.
At in elaboratione alio ordine utitur. Aetio-3giam enim atque illustrationem ipsi maiori pro-olitioni praemittit hoc modo: I. Aetiologia maioris. Occidisse patrem, Sexus Roscius arguitur. Seelaytum, dii immortales c yrnium acinus, ac iASmodi, AO llo male-ciobeelera omnia complexa esse videantur.
312쪽
II. Illustratio maioris. Etenim, , id quo praeclare a sapientibus dicitur, vultu saepe lae ditur pietas: quod supplicium satis acre reperie tur in eum, qui mortem obtuori patri, pro quc mori ipsum s res posularet, iura diuina atquhumana cogebant pIII MAIOR propositio. In hoc tanto, tam atroci, tam singulari malescio, quod ita raro exstitit, ut, s quando auditum sit, portenti ac pro
digii simile numeretur quibus tandem te, ci argitinenti accusatorem, censes, uti oporteres nonne et audaciam eius, qui in crimen vocetur sngularem Uendere, et Oreiferos, immanemque naturam, et vitam vitiis sagitiisque omnibus
deditam, denique omnia ad perniciem profligata atque perdita gmI MINOR. Quoi rim tu nihil in Sextum Roscium ne obiiciendi quidem caussa contulisi.
Probatio et illustratio minoris ps μεροσμον Patrem oceidit Sextus Roscius Qui homo νA Iescentulus corruptus, et ab hominibus q/ιam inductus P annos natus magis quadraginta Vetus videlicet scarius, homo audax, et saepe in caede versati s At hoc ab accusatore ne dici quidem audisis Luxuries igitur hominem nimirum, et aeris alieni magnitudo, et indomitae animi cupiditates, ad hoc scelus impulerunt μώxtiria purgauit Erucius, quum dixit, hunc ne in conuiuio quidem ullo interfuisse. Nihil autem umq/ιam debuit. Cupiditates porro quae possunt esse in eo, qui, ut se accu lator obiecit, rure semper habitarit, et in agro colendo viserit Quae vita maxime disiuncta a cupiditate, et cum osscio
VI CONCLUSIO Quae res ergo tantum Uum furors in Sexto Roscio obiecit 'Eadem
313쪽
Eadem libertate oratores etiam minorem ma tori propositioni, aut utrique conclusionem praemittunt. Id quod, nisi breuitati studeremus,acile posset Nemplis quam plurimis demontrari. Neque tamen simpliciter hoc arbitrarium est. Interdum a loco communi transitur commodius ad propolitionem interdum ad fulmtionem ab hypothesi interdum ipsa propositio probanda,ideli, conclusio, nunciationi contrariae tatim subiicitur. Legenda est tota aliqua oratio hoceon filio, ut rationem et varietatem huius rei im
Quum vero mora semper Vtraque istissem a praemissarum in rei demonstrationem ρω imri videatur necessaria: non raro alterutra omittitur et tunc quidem ae syllogis.
' Non ergo singularia quaedam praecepta Exigit ENTHYMEM A. Nid. Qv1Ncae lib.
Insit. Orat cap. I Hoc uno enim a lyllogismo Matorio differt quod alterutra praemissarum omittitur Ubi recte obseruat AR1AΤΟΤELEA de arte rhetor lib. L. cap. a. eam omittendam esse 'propositionem, quae iam satis nota sit auditori bus, KF i. e. de qua vel aliunde satis constat, vel quae satis ante est tractata. G.λ Εαν τί
η τι τουτων γνωριμον, χοε ei γειν, Ῥουτος γαρ
τουτ προις Θησιν ο ἀκροάτης. Si enim aliquia te horum notum ' non oportet dicere. Ime enisu
id supplet auditor Altera, quae reliqua est, eadem ratione elaboratur, quam in syllogismis ratoriis paullo ante ostendimus Enthyme a malis
314쪽
matis ex antiqua disciplina tractatio hic supplon-da ex QUINCTIL. 3, 4. it. 8, , 9. V. g. enthymema est CICER. pro Ligar. . . Quorum impunitas, Caesar, tua maxima laus es, eorum te ipsorum ad crridesitatem acuet oratio Est a gumentatio reui a Contrariis, quae multum languidior esset, si in syllogismi formam redigores. Quorum impunitas tibi laudi est, ab iis non debes ad crudelitatem moueri, Atqui eorum, qui Ligarium accusant, impunitas, a te concessa tibi laudi est, Ergo ab accusatoribus Ligarii non debes ad crudelitatem incitari. Ohol iam satis est. Cons. CICER. pro Milone
315쪽
De conscribendis epistolis innumeri Plerae ueforme praecepta satis prolixa de sci
derunt sed mea quidem sen nullius ο-
tentia, paucissimi fecerunt operae pre si ' tium. Quum enim plerique epistolas certis regulis adstringere ausi sint praestantissimae optimorum auctorum epistolae, opera quippe Xtemporali scriptae, longislime ab illis regulis discedunt ). EX Uo consequitur, Λ aut epistolas
illa epistolographica parui aestimanda iu
dicemUS. vetoribus de pistolis conscribendis
316쪽
DORI SIBER commentario prodiisse nouimus, Vitemh. JoIDCVIII 8. Post renatas litteras in numeri eiusmodi prodiere libelli, e quibus palmam reliqui praeserunt Io. LUDOVICI VIVIA de conscribendis epistolis, Glan. I IO XXVI. 8.
tuli libelli, Colon. ODLXXIII. . ROB. BRI TANNI ratio conscribendarum pisolarum, L tet Par . O XLV. 8. 1O DESPAVTERII ari solica, Lutet Paris IDIDXXXV. 8. HENR FARNEs1 de imitatione Ciceronis, seu de scribendarum epistolarum ratione, Antrι CODLXXI. 8ΜELCH. IVNII scholae rhetoricae de contexend rum episolarum ratione, Argeui CmoLXXXVII 8. IUSTI LUS1 insitutio episeolica, epistolis ipsius subiuncta, G. Antu. IDi DCV. . DAN. GE. ORHOF11 collegium epis licum, Lubecae CinoccxvΙ. . a Io. BURC. AT auctum quem librum reliquis in eo genere Refero, quorum ipse quoque luculentam habet notitiam, ut et recensum epistolarum, quae editae X-
' Solent enim eiusmodi auctores Certas tradere regulas de quarumvis epistolarum argumentis et dispositione, quas tamen nemo ete. rum adcurate obseruauit, neque hodienum quis, quam eruditorum obseruat. Hinc si gratulatoriam quamdam CICERONI epistolam contuleris
DΙ1, aliorumque scriptorum non obseruabis, ad ista praecepta se adstrinxisse liberum 1cERONIs ingenium. Alii formulas epistolicas collegerunt, veluti HENR ARNING1vs in medulla variarurmearumque in orationibus stati pinarum connexionum, Lenae MDCLVIII. 2. HANNARDVAGAΜERIVS os AEVS in auctoritatibus Ciceronis, COL MOCLXXV1I 8. ICH. NEANDER in piso
familiarium formulis L f. MDXCI. 8. Ac. PONTANVS in centuria epistolicarum formularam Colan.
317쪽
Moloniae 8 GABR. PRATEOLus in foribus ententiis scribendisque formulis illuserioribus ex
Icerone, Paris. CODLXXVII. I 6. ANDR. REY-
isii viii milegio epistolico Gothae CODCLXULIO STARRIUS in thesauro e solari locorum formularum epistolicaru/u Bamb. MDCXXI. CAR VIRI LUS formulis epistolarum, Parisu DCCCCLXXXX et alii complures, sed, qui inae formularum dumeta se relegari patiuntur. sinerito acclamaueris illud HoRΑΤΙ :O imitatores, seruum pecus liberrima est epistolas conscribendi ratio, sunt nim epistolae familiare inter absentes collo-mium. Atqui familiares sermones regulis et tirmulis o circumscribi, haud patiuntur. Ex tuo consequitur, ut, quo simpIlaiora breuiora- me fuit praecepta Pisolica, O meliora iudicana sus.
II. Epistolae eruditorum Latinae Vario Varia episto-l um generum sunt. Aliae enim de re 'g
aus philosophicis, aliae de mathematicis, iliae de philologicis et criticis, aliae de heologicis , iuridicis, medicis, aliae denique de historicis conscribuntur. QuasDmne , Ulam non tam epistolae, quam dissertationes, Videantur, ne tam legantiam, quam actamen eruditionemque
et diffusam lectionem, ostentent, Ue
plane non pertinere arbitramUr. hilosophicis Tales sunt epistolae EΝECAE,
quas ii LTertationes philosophicas ac morales di Xoris, non errabis, ex mea quidem sententia. nde non dubito, eorum accedere sententiae, qui SENECAΜ pas non ad Lucilium misitas, sed amici caussa, prout quidque in mentem Vene-
318쪽
rat, in chartam coniecisse, exi stimant . . Tale etiam sunt epistolae BΕRΝ. BALDI, Mediol. CIII
philologicis ' Huc pertinent epistolae ROL. ΜARES1i, Paris CloIoco II 8 et L f cI 'Ioc
HASi quaesta per NisolaS, LAUR PIGNORIT symbolae Nisolicae, A. Cetera. eriticis In rebus criticis occupantur plerae
adios annum, Rupertum, Daumium, Bosum
wERII, et variae illae virorum doctorum, quarum sylloge tomis . in forma maiori quarta publici iuris fecit . C. EΤRVS VRΜANNUS, Leidae CIIIDCCXXIII1. XXVII. y Thesaurus hic non est liber, et is bonam partem non criticu S.Io. r. Gronouius, Nic. Heinsius, Iac Uinc Fabricius suauissimas epistolas scripsere, et minime criticas. Ad hoc exemplum nunc prodit syllage noua epistolarum varii argumenti. Accepimus Volumina I L. Norimbergae in . hered Eeis echer MDCCLX. . optamus, ut sequantur similia his quam plurima. J Sed criticis annu
319쪽
nerandae sunt O CAAP. HAGENAUCHII epissae epigraphica ad Bonhiorium et Gorium, etc.
Tig. MDCCXLVII. q. G.) theologicis Quales sunt epistolae pleraeque
iuridicis In iuridico argumento saepe Ver- antur viri generosi GREG. A1ANSi missorum libri n. qui prodierunt Valentiae Metanorum ein IcCXXXo. q. in quibus orationis nitor cum rerum, qua expliCat, praestantia certare videtur g Si re onsa, quae vocare solent, u referaS, nihil erit copiositus. G.)hisoricis Quo pertinent epistolae AUG. GISL.
exempla, Varias Galliae cisalpinae et transalpinae antiquitates eruditis epistolis explicauit sc1P. ΜAFFEIVS , Veronensis, quae prodierunt sub titulo Galliae antiquitates quaedam seletrae, at que in plures episeolas disertoutae, Veron. cIOIOcc
III. Magis huius loci sunt epistolae, quae naehueper- non eruditionis ostentandae, sed testandi amori aut animorum conciliandorum caussa scribi solent in quo genere scru
320쪽
Cicero. CICERONI in omni epistolarum genere non temere Ullus comparandus est. Sane in episolis ad diuersos incomparabilis eloquentia, in epi sis ad Atticam insignis prudentia et adsectus ubique elucet, facileque adparet, CICERONEΜ, siue iocari, sue irasci, siue permovere maluerit, omnes alios longo post se interuallo reliquisse. Vid. HENR STEPHANI dispertat de vario epis. Ciceron genere. Merito ergo epistolae illae ha- comparabiles assidua lectione in succum et sanguinem emendae, ne umquam e manibus deponendae sunt Quem fructum inde ceperit
orat. ILIL o. Exstat etiam programma nostrum, quo hunc linguae, illoriae, prudentiae Romanae thesaurum auditoribus non sine successu Commendauimus. G.)Plinius. PLINII epistolae succinctae et festiuae facetae et acutae, et concinnis senisentiis distinctae, mirifice placent viris in pniosis. Sed tilum tamen hunc tio Omnes decere, ne omnibus conuenire ingeniiS palam est. PLINIVS,
inquit via. VIVES , 0cti atque acutis ingeniis mirisce est aptus, qui scholasicos inter se mit- . tuu epi olas et umbraticas, quibus oportet plus ornatus et condimenti adiungi, quaudo ebris non perinde nituntur. Adde ORHoF. Polyhis. J I. II. O. P. OD. Tom I. Esse has epistolas eo consti scriptas, ut ederentur, et quam honestissimam amabilissimumque imaginem sui auctoris perferren ad postero S in praefatione, quarnostram editionem Illustrissimo Comiti Ruth nodedicauimus, ostendere conati sumus. Inprimi ηγος in illis plane admirabile est Auli