장음표시 사용
411쪽
DlST. IV. ad remissionem peccatorum subsequentium, et in virtute ejus fit. Haec loca difficilia esse docent quidam Reβp0nβio moderni, et nimium lavere haereticis, sed nihil minusu ipse enim verbis praemissis clare docet omnia peccata, vel quidquid habet rationem peccati, dimitti in Bapti-
Caluiunia mo. Fuit illa calumnia Pelagianorum con- hui'''tra Augustinum lib. I. contra duas epi- malinum. St0las Pelagianorum cap. 13. Dicunt, inquit, e nos dicere Baptismum non dare
omnium indutomulam peccatorum, nec auferre crimina, sed radere, ut peccatOrum radices in mala came teneantur quis
adversus Pelagianos hoc, nisi insidetisa irmet Dicimus enim Bapsismum dare
omnium induissentiam peccaιOrum, et auferre crimina, non radere nec in omnium pecoruorum radices in mala carne teneamus, quasi rasorum in capue capillorum, unde crescant ιerum resecanda peccata.
omni Nam et itiam similaudinem comperi suae
uim iiii illos adhibere calumnias, anquam hoc nos pu' ' senιuimiis atque dicamus etc. Sed haeceιiamsi vocatur peccaιum, non ιique quia pecevium esι, seditιia peccalo facta est, sic vocatur sicu scripιura manus cujusque dicitur, quod manus eam feceris pecorua
auιem sun quas secundum carnis concupiscenιiam vel tonorantium, illicae unt, dicunιur, coouanιur, etc. Et infra dieit, concupiscenιiam vocari peccatum, sive quod peccato facta sit, sive quod peccandi delectrumne moveatur, ιsi ei electatione jusιuia non consenιiatur, etc. Ex quibus verbis ridentinum similiter declarans Tridoni sera. 5. an. 5. cur concupiscentia dicatur peccatum, dicit ideo appellari, quia eae peccato evi, et ad peccatum inclinia. s. Remitti autem omnia in Baptismo non solum loco praelato, sed in anterioribus, ui cap. 25. et 26. et sequentinia usque
ad ultimum, quod est 33. lib. I. de nuptiis e con p. vel expresse dici vel supponit,
distinguens concupiscentiam a reatu, qui dimittitur in Baptismo, hoc est, ipsam inclinationem corruptam ad malum, tam a peccat originali, quod reatum appellat et ex quo venit ipsa concupiscentia quae improprie peccatum dicitur, ut cap. 31. docet quam a peccato actuali, ad quod movendo allicit, etiamsi ex gratia Dei non
Aliquando etiam loquitur de concupi Scentia, non solum quantum ad inclinationem, sed etiam quantum ad reatum. Et sic dicit remitti, tegi, non imputari oleae, quae dulcescit ex agricultura Christi, per gratiam baptismalem. Unde haec verba remissionis, tectionis, et non imputationis peccatorum desumpsit Augustinus ex Psalm. 31. Beati quorum remissae sunι iniquitates, e quorum ecta sun peccata, etc. Beavius vir, cui non imputavit Dominus peccatum, etc. unde testi et non imputari, idem est quod remitti peccatum per indulgentiam Tecta sun peccata, non sic Diuelligas, inquit Augustinus in illum Psalmum, peccata cooperta, quasi ibi sint, ι vivant, etc. Quod et docent alii expositores, ita tegi ut amplius non sint teguntur enim per charitatem et justitiam et alias virtutes, tanquam per primam Stolam, candidam et immaculatam, qua tollitur turpido peccati sic enim charaas operum uultudinem peccatorum, per Apostolum. Origenes in cap. 4 epist ad Romanos. Ambrosius de area Noe cap. l. GregOriusino m. . in Mechielem, perind intelligitur non imputari imputatur enim peccatum quamdiu est, sicut et bona perast fides dicitur reputari a justitiam saepius a Paulo, et dicitur merces ad praemium Bernardus Serm. I. de Annuntiatione : Utique quod factum est, Deo tamen non imputanιe, eri ι, quasi non fuera, etc. scilicet per indulgentiam et remissionem obliteratum, sanatum, mundatum, ut di-
412쪽
LIB. IV. SENTENTI UMcitur de peccatis deletis per Baptismum. Eiblitanius usem autem Augustinus dicat, cap. illo' 33 uerbis aviis, illud quod remissum est,
et tegitur, et non imputatur, habere vim
quamdam occultam, unde seminetur am8rus oleaster, intelligi potest de concupiscentia carnali, ve in ipsis parentibus respective ad prolem, quae etiam, ut nascitur a parentibus baptizatis, per Viam concupiscentiae trahit peccatum, et fit oleaster, donec per Baptismum remittatur reatus, tegatur, non imputetur Vel intelligi potest respective ad personam baptizati in qua viget adhuc concupiscentia in agonem et certamen, et sollicitans ad peccatum actuale, nisi per gratiam baptismalem, et aliam superadditam remittatur, id est, minuatur, prout fit in Baptismo, ut infra docet Doctor quaest T. 4ujus I Respondeo, aliqui dicunt, etc. et patet ex Augustino variis in locis, ut hic capite 32. et cap. 25. Tegitur etiam per refraenationem ejus, et majori justitiae Vincente amore, non imputatur, quando ei non datur
Alia verba Alia item verba Augustini, quibus exten-
explican dere Videtur efficaciam Baptismi, ad pec-
cata subsequentia Baptismum, quatenus valet, ut impetretur per ipsum Venia eorum, intelligitur e sensu, quo Baptismus necessario supponitur ad Veniam eorum, quae per alia media fit, ut sunt ibi enume-. rata, quia haec media esse efficacia docet.
Baptismus sed necessari Supponentia Baptismum,
subsoquen et ideo scenitenti appellatur secunda
romissi post naufragium tabula, ut suo loco dico- p deuii in iur Baptismus enim est medium necessa-
pyiny' frum ad salutem, et primum quod apyli' cari debet, et ianua reliquorum . ideo necessari supponitur, Vel in re, vel in voto, ad reliqua media, quae cum Baptismi contemptu nihil vallant ad salutem. Ahstum.Λ Baptismus ergo reddit subjectum capax Rm reliquorum donorum, atque effectu eο-rumdem Pelagiani, quos ibidem impugnat .i,gisti Augustinus, captabant fraudulenter argu r' η' mentum ex illo ad phesios 5. Mundanseam supple Ecclesiam lavacro aquae in
verbo vitae u eaehiberet, etc. non habentem maculam avi russam Capiabant, inquam, argumenium ex hoc, unde negarent
in Ecclesia esse peccatum, eosque hic impugnat Augustinus, sicut et lib. . contra duas epistolas Pelastianorum cap. 7. ubi ex parte haec ipsa replicat de ratione Dominica quae frustra diceretur ad remissionem peccatorum quotidianorum, nisi dicens esset baptizatus Hoc enim propterea dicunt, inquit in credatur Ecclesia poti Sanctum Bapιismum, in quo momnium remissio peceruorum, uerius non habere peccatum, etc.
Intentum ergo Augustini est Ecclesiam M. reddi sine macula et ruga per indulgentiam omnium peccatorum in Baptismo, et tamen in singulis suis suppositis adultis habere peccata quotidiana, quia veraciter dicunt: Dimitte nobis debua nostra, etc. Ostendit ergo quomodo locus postoli intelligendus sit, nempe quoad remissionem plenariam peccatorum praeteritorum per Baptismum; et ulterius quod idem lavacrum Jam receptum lacit ad remissionem eorum, quae Ostea committuntur, quia remedia per quae delentur non sunt
efficacia, nisi supposito Baptismo in re, aut voto qui est anu et fundamentum reliquorum, sicut est fides est enim prima nativitas hominis in Christo, et Sacramentum fidei et initiatorium, nihil ergo Augustinus avet haereticis, a quibus longe discrepat, eosque impugnat, quorum
error tum non emΘdiit. Praeter citatos errores fuit etiam qu0rumdam sententia, quam declarat Innocentius lIl capitul Majores, de Bapιismo: et post eum Clemenso Clemenιin I desurima Trinavi et de Calliolica, etc. ubi
413쪽
12. Conclusio DoctoriS. Gratiam insundi parvuliS. ΕΚ Seriptura. Ex
Patrinus. Νaetianzon. Chrvs t. Lactant. Cyprian. Damascen Theodoret. 13. Florent. Triusnt.
quidam dicuntur asseruisse non infundi gratiam, aut virtutes parvulis, quia nullus potest in eis esse usus ipsarum, donec pervenerint ad aetatem adultam, peccatum vero remitti per Baptismum. Haec Sententia toleratur in illis decretis, quia non condemnatur; et huc magis spectat scopus Doctoris in hac quaestione. Conclusio ejus est quod sicut creduum es parvulo in Baptismo dimitti originale, a e creditum es sibi oratiam infundi. Loquitur Doctor de credito fide divinan et eumdem gradum certitudinis tribuit his duobus, nempe per πι/smum remuιioriginale, et infundi graιiam et patet, quia justisicari mundari et sanctificari, perinde tribuitur Baptismo, sicut et renasci per ipsum, mori peccato, ViVere Christo, infundi Spiritum sanctum in Ordibus nostris, ut patet ex Scripturis supra allegatis. Eadem veritas patet ex Patribus allegatis supra de efficacia Baptismi Christi
supra Baptismum Ioannis, eorumque diruserentia. Item in commoni praecedentis quaestionis, et in commento jam praemis-SO, agiangenus oras. 40. Chrysostomus hom. 40. in Genesim, id docet de insantibus etiam et homilia ad neophytos Hac de causa , inquit, et infantulos baptiaamus, vi non in coinquinati peccato, ut iis addatur sancιuas, jusιitia, adoptio, haere- duas, 'ruernitas Christi, in ejus membrasin omnes, ut Spiritus nobitatio flant, etc. Lactantius lib. . cap. 5. Cyprianus πλstola I 2. et epist. 6. Damascenus lib. 2. Adei, cap. s. Cyrillus lib. 2. in Dan. cap. 42. Thoodoreius in epilome divinor decretor cap. de Baptismo Augustinus variis in locis partim citalis partim in aliis contra Pelagianos et Donatistas. Hanc tandem velut definitam colligere licet ex Florentino in Decreto unionis, ubi defini omnia Sacramenta novae legis cau-
sare gratiam, et ex particulari Baptismum, ex ridentino sess. 5. an. 5. Si quis per Iesu Chritii Domini oratiam quae tu a-pιismaι conferιur, revium risinalis peccati remaιi, negas, etc. Anathema sit in renatis enim nihil odit Deus, quia nihileti damnationis iis qui vere consepulti sunt cum Christo per Baptismum in momιem, qui non secundum carnem ambulant, sed veterem hominem exuentes e novum qui secundum Deum creatus est, induentes, innocenιes, immaculvii, puri, innoetii
ac Deo dilecti emeti sunt, haeredes quidem Dei cohaeredes autem Christi, ita ut nihil proraus eos ab instressu coeli remoreιur 4:yl: Haec definitio Concilii sine ulla limitatione posita, comprehendit omnes baptizatos, quantum ad effectum, qui natus est haberi in omnibus, ex vi Sacramenti et seclus Obice. Item sera. 6. cap. 3. docet, sicut peccatum da non potuisset communicari, aut contrahi, nisi ab eo, qui ex semine Adae propagatus nasceretur sic etiam, nisi renasceretur in Christo, nunquam justificaretur tum ea, inquit, renascentia per Ronasosn- meritum passionis ejus ratia, quo u ti in chei,io. fluvi, illis ribuaιur, etc. Haec autem Θ- nascentia fit per lavacrum regenerationis ergo et gratia collata, qua renatus fit Justus. Haec etiam doctrina est universalis respectu omnium, qui in Christo rena
In capite sequenti docet hane renascentiam post promulgationem Evangelii, sine lavacro regenerationis, aut ejus votoneri non posse et cap. 7. doce Baptismum esse causam instrumentalem justl-
ficationis, quam definit non in sola penda rabu
bant Pelagiani apud Augustinum lib. de
414쪽
sanctificati donorum, urine homo eae injusι si junus,
et eae inιmico amicus, ut si haeres secundum spem vitae aeternae, et haec omnia causa in eo Baptismus. Et infra causam formalem justificationis, per Baptismum datae, asseritissse justulam Dei, non qua ipse justus es Cut vane moderni ovatores garriunt), sed qua nos justos facit, justi
nominamur et sumus, eam in nobis recipia
enιes. Et hanc justitiam dicit esse charitatem Dei, quae diffunditur in cordibus eorum, qui justificantur, atque ipsis inhaeret, subjungens, tu ipsa uviisleuιione,
cum remissione peccatorum simul recipere
spem, idem et charitatem. 15. Haec doctrina plana est, et quamvis de justificatione adultorum loquatur tamΘn perinde intendit haec etiam communicari insantibus, qui aliter non disceriauntur, nisi quod in adultis exigatur dispositio antecedens justificationem, et Sacramentum per quod justificanJur insantes autem non sunt capaces illius dispositionis, quae consistit in actibus liberi arbitrii, cujus in eis non es usus. Idem definit cari. 2. Si quis diseri homines justvicari, vel sola impuιatione justula Christi, vel sola
peccatorum remissione, eaeclusa oratia et charitate, quae in cordibus eorum per Spiritum sancιum infundatur, atque illis inhaereaι, aut etiam gratiam qua justineamur, esse antum favorem Dei, anaιhema sit Carion universalis es comprehendens
tam infantes quam adultos, qui justificantur, quia sine illis duobus nequit salvari justificatio ex descriphione ejus supposita a Concilio.
Item sess. . de Sacramenιis in enere,can. 6. . et 8 definitur universum sacramenta causare gratiam quam significant secluso obice Eamdem supponit an 6.
de πιismo. can. 13. definit insantes baptizatos computari inter fideles Et seas. 14. c. l. eamdem veritatem supponit, nempe in Baptismo dari gratiam: Si ea, inquit, in eoeneraιis omnibus stratuu ema Deum esseι, ut jutiitiam in Bapιismi
ipsius beneflcio e striata, susceptam, constanter uerenιur, etc. Supponit enim ritum Ecclesiae baptizandi parvulos, et gratiam recipere, nam rarus est inter fideles,
qui adultus baptizatur. Aliqui moderni propter ea, quae dicun- 16 tur in cap. Majores, de Baptismo, et Clementinuo de summa Trinuate ι de Cianouea dicunt non esse de fido, justitiam consistere in habitu et qualitate, salt0m in adultis, in quibus potest esse justitia actualis in insantibus autem id esse fide. Haec quaestio magis spectat irum
a materiam de ustilicatione, quam Ibi habrius.
dem disseruimus. Alii contrarium docent tanquam proximum fidei saltem, modo abstineatur ab illa appellatione habitus et qualitatis. Viris magnis et gravibus, et bene meri Etiam in
tis de schola, nolo ex propria opinione sessopi aejudicare. Taeterum videtur mihi ex communi consensu Veritatem hanc magis obnisti tenere in adultis de quibus nemo videtur inter Doctores antiquus cicholasticos alias dubitasse. Et primum id confirmo ex Probato auctoritate pr dictorum canonum, in qui canonibus. bus tantum dubitasse quosdam Theologos docetur de effectu gratiae et donorum in parvulis, an ipsis communicetur per Baptismum atratio eorum fuit, ut ii Sinua o..ii. tur, quia rusus praedictorum habituum nanonum.
nempe gratiae quam ipsi supponebant consistere in charitate, et esse habitum operativum, quia alioquin undamentum eorum non subsisteret spei et fidei, non potuit esse in infantibus, ex defectu et incapacitate illius Status. Caeteri autem tam antiqui quam moderni ij Doctoi es admittebant infusionem habiluum H' δ''
415쪽
usum, quam in adultis quoad utrumque priores ergo, qui negabant infusionem gratiae in infantibus, ideo id negabant, non quod de efficacia Baptismi, quantum est ex parte Sacram0nti, ubi inverint, sed quia putabant nihil otiose conf0rri, ubi nussus ejus usus esset, et infante ob defectum aetatis esse incapaces habituum, sicut et usus, quae ratio cessa in adultis, ac proinde admittebant in adullis completum es sectum Baptismi, et habitus infusos. Quaestio autem sui de gratia informante per modum habitus, id est, qualitatis permanentis et informantis unde in Clemen- Decisio lina ita habetur os attendentes generalem spicaciam moriis Chritii, quas per Bapιismum apselicatur pariter omnibus baptizatis, opinionem quae asserit, am parvulis quam adultis clari in Baptismo, informantem oratiam duae us elioendam, etc.
Contoni, Ex quibus habentur haec ex communi morsio consensu, tam innocenti in cap. Majores de Baptismo, quam Clementis, et Concilii Viennensis, quam etiam Doctorum dissentientium, circa effectum Baptismi in parvulis. Primum est oratiam consistere inhabitu et qualitate physica informante, de quo, ut dixi, nulla fuit controversia Se cundum est, eamdem ratiam, e dona concomitanιia communicari adultis, in quibus cessat ratio dubitandi altsrius partis Tertium vero sui in controversia solum: An, Scilicet, oratia, e dona darentur parvulis ergo nullum fundamentum peti potest dubitandi, an gratia collata per Baptismum et alia Sacramenta, consistat
in qualitate et habitu, id est, physice et
permanenter inhaerente et informante 18. Nulla ratio dubitandi, inquam, e prae- 'i: ''' dietis Canonibus poli potest, neque etiam D x0rum si opinione Doctorum diversa, quia in iisdem insinuatur, cum contrarium doceant et supponant; neque aliter ridenti-
num quamvis loquatur de iisdem Sub Telestii appellatione justitiae et gratiae, et non habitus et qualitatis licet interpretari nam reipsa tenet quod omnes Scholastici et
praefati Pontifices docuerunt, asserens gratiam renovare interius animam, interius infundi, inesse nobis, denominars vere justum inliaerere, augeri, amitti, recuperari, ut patet ex tota sera. 6. Abstinuit tamen ab appellatione illa Philosophica e Scholastica, qua dicitur habitus
et qualuas, et quam admiserunt Clemense Innocentius, commodius sequens modum loquendi Scripturae e Patrum et antiquorum Conciliorum, in materia deci stificatione hominis reipsa tam se id tenuit quod alii sub dictis appellationibus explicant, sicut et Patres , ubicumque agunt de communications Spiritus sancti hominibus, de reformations imaginis, de renovatione interioris hominis, de efficacia Baptismi et aliorum Sacramentorum, d justificatione a peccato de grati R. adoptionis inuibus in ludis loquuntur de dono
aliquo permanente, communicat hominibuS.
Ratio autem dubitandi de justitia seu gratia baptismali in adultis, an sit habitus . cum ipsi possint justificari per Actus, est nova, nam licet verum sit ess0 justitiam actualem in bene operantibus et adim-
plentibus legem, longo ab hac divorsa iam': ζ est gratia sanctificans ex mento Concilii 'si z. 'Viennensis, et Innocenti in illis De oretis,ae etiam Scholasticorum, ac novissime Tridentidi, nam, Vel ille actus antecoderet Baptismum, et hoc non, quia sic non causaretur a Baptismo, neque significaretur praetice Deinde ridentinum cap. T. explican necessariam dispositionem adulti ad Baptismum, numerat actusndei, spei, dilectionis, poenitentiae, et negat in his consistere justitiam : Hanc, inquit, si pr armionem, butiolaviis
416쪽
gralaam sanctifican mensuram tema initam
ipsa consequitur, quae non est sola pec- cviorum remissio, sed sanciolcatio, e renovatio Merioris hominis per voluntariam susceptionem oratia e donorum, etc. Baptizatus Cujus causas cibi numerat, et inter ali-
producit a Baptismum, dicit augeri secundum dispositionis praeviae, dicit insundi per Spiritum sanctum, et causam ejus emcientem esse Deum, meritoriam Christum, instrumentalem Baptismum nullam autem activitatem respectu ejus tribuit baptizato, nisi inquantum se disponit cooperans gratiae Vocationis, quod nequit dici d justitia, quae consisteret
in actu vitali, ac proinde inter alias causas ejus deberet enumerari liberum arbitrium hominis a Deo motum et excitatum, ut declarat in cap. 5. ι . e can. 4. . e 6. sic agere ad actus.
t ncari gratis, quia neque des neque Ope
permanen-ra, quae justineationein antecedunι, ipsam
justisicationis stratiam promereviur. Dicit cloindo justitiam nostram nobis inhaerere, et augeri et amitti, quae in rigore aliter nequeunt intelligi, quam de illa, quae
permanenter inest. Dicit justitiam nostram cap. illo. . consistere in charuate, quae distunditur in cordibus eorum, qui baptizantur, atque ipsis inhaeret. Item, in ipsa ustscaιωνι simul cum remissione peccatorum haec omnia simul infusa accipit homo per Iesum Christum, cui inseritur, dem, spem e charaaιem, etc. In his quocumque modo textus intelligatur ut abstineamus a, illa quaestione oratis charitate dimeravi)consistit integra justitia Christiani. Id est, qua fit homo insertus Christo per Non Baptismum Christianus. Haec non possunt
Itati es reserri ad actum, quia ante Baptismum 'et habuit adultus actus fidsi spei et iliari
in Ox abiim unde si in ipsis consistere justitia,
Baptismum is est, in actibus, mon inhelligerentur per Baptismum infusa, aut supponi, ut dispositio requisii ad Baptismum adulti, quia de ratione justitiae est, quando inest in quocumque gradu, justificare. Ex quibus patet in nullo actu praecodenis Baptismum, consister justitiam Baptismalem.
Sed neque in actu etiam consequente Baptismum consistit, quia distinguit Concilium gratiam justificationis ab actibus consequentibus, quos Ocat fructum justificationis, cap. 6. Hac istaurratione, inquit, juviolaviis hominibus,
sive acceptam oratiam perpesuo conservaverinι, sive amissam recuperaverinι, pro-yonenda sun verba Apostolici abundate in omni opere bono, etc. ubi distinguit justitiam, quae perpetuo conservari ο- test, Vel amissa recuperari, a bonis operibus consequentibus, sicut eam superius distinxit ab operibus antecedentibus; neque Concilium agnoscit ultra haec, alios actus Virtutum, ad quos concurrat liberum arbitrium neque etiam Patres aut Scholastici loquendo de operibus, quibus homo justificatur, neque Seriptura ergo sine fundamento asseritur potuisse hanc justitiam de qua loquimur, adulti, de facto et lege ordinaria, monsister in actu aliquo suo. Accedit quod hoc tenendo, non recte definiret Concilium sera. 7. de Sacramen iis in genore can. 8. yraιiam conferri a Sacramentis novae estis eae opere Oyσαιο, id est, sine cooperatione liberi arbitrii, maxime ex sententia statuente actum vitalem non posse esse a sol Deo;
unde haec sententia tollit efficaciam Sacra-mΘntorum, eam dico, quam habent ex opere opervio Confirmari potest ratione, quia nul , probabili undamento statui potest gratia adoptionis secundum speciem, alia in infante, et alia in adulto aut Baptismum aliam efficaciam et effectum
quod non compotitactui. Confirmis
417쪽
Tadsm est in specio habere in insante, aliam ne aeacia adulto ergo non in alIO consisti JuS-
' '' tetra si gratia insantis in alio, inquRm, diverso specie, a gratia adulti Patet consequentia ex ridentino cap. illo T. sess. . ubi videtur designare unam et eamdem sormam esse justitiam in omnibus Demum, inquii, unica formalis causa es justitia Dei, non qua ipse jus-ιus est, sed qua nos utio facit, etc. In hae justitia dicit, cap. 10. Os crescere per merita, quae ex fide fiunt, eundo de virtute in virtutem, et cup. 4 de lapsis, et eorum reparatione : Qui ver ab accepta jussislcationis gratia, per peccatum eaeciderunι, rursus justisscari poterun cum eaecuante Deo per Poenuentiae Sacramentum mera Christi amissam oriatam
recuperare procuraverint. Demus ergo casum ordinarium, infantem baptizatum ad annos discretionis venientem peccando amisisse justitiam, deinde poenituisse peto quam justitiam recuperaverit ' an eam quae est habitualis, et quam accepit infans, et perdidit adultus ' an vero actualem, quae Stadultorum Si dicas, vel illam vel hanc, quae aequivalet, contra, quia Concilium debet intelligi in rigore Sermonis, et secundum proprietatem in materia fidei loquens, et ut loquitur do una simplici forma in specie. 2, Deinde si ex modo loquondi Patrum occurritur e tra Polamanos procedendum rati,
Oppo ixo cum appellationem justitiae, quae consistit in actu, tribuat Omnibus e t Singulis operibus ex gratia saetis, cum debitis circumstantiis, videtur hoc undamentumo modo loquendi desumplum reddere ambiguum in quo consistit justitia, per quam habemus adoptionem et iliationem; et cum poenitentia sit secunda post naufragium tabula, ad Θ cuperandam justitiam in Baptismo colla iam per
justificationem a peccato, non confert aliam in specie justitiam quam sit illa quae data est in Baptismo, quantum ad gratiam sanctificantem sic etiam Eucharistia, quae ordinatur ad nutrisndam eamdem justitiam, et augendam, debstrespectu ejusdem formae esse efficax, non alterius, et perinde de aliis Sacramentis dicendum erit. Quod si dicas contritionem, aut actum persectae dilectionis, quae non compatiuntur cum peccato esse justitiam, hoc est contra dogma Ecclesiae, quia hi actus per modum dispositionis tantum faciunt ad justitiam quae consequitur, et in Voto Baptismi, aut Poenitentiae, ut definit Tridentinum sess. . can. . e sessione 4.
cap. 4 ubi dicitur quod reconciliatio non debet adscribi contritioni, miris macra menti voto, quod in ea includitur, et discernitur inter ipsam contritionem et reconciliationem tanquam diversas sormas quod si ex natura actus contritio esset formalis justitia, mon diceretur in voto et virtute Sacramenti reconciliare, maxime tenendo justitiam ex natura rei justificare prout dicti auctores de gratia disserunt Deinde quando ex attritione cum Sacramento indultui justificatur,qnomodo meri possit, ut per actualem justitiam liversam in ipsa attritione, tonendo distinctionem, quam contΘndunt esse inter hos actus etiam in specie)quomodo hoc salvari posset per actum novum, quin experientia consist justificato se recepisse justiliam, sicut habere potest experientiam de suo actu novos diverso, quoad motivum et objectum
formale. Hae ergo Opinione iraetermis
Conclusio Doctoris pals ratione, quia Baptismus est mea respectu gratiae, ubi nullum invenit obicem, sed in infante non est talis obex, rgo Major est de 26
418쪽
nde, ex rident sera. 7, de Sacrame ursin enere, an . . . e 8. Minor probatur, quia non est repugnantia voluntatis contrariae, non est peccatum actuale, quod Νulla exigit poenitentiam, solum est peccatum
'yilii ' originalo, quod non est obex respectu ' 'xin Baptismi, quia ad jus doletionem babet
ρομνι' meaeiam : non obstat defectus liberi arbitrii, ut patet ex dictis, quia sunt capaces gl0riae ergo et adoptionis, quae nequit contingere per solam remissionem peccati originalis, sicut neque per solam remissionem peccati inseruntur Christo, sed per gratiam adoptionis filiorum, ergo recipiunt ipsam gratiam deinde possunt salvari per martyrium, et Baptismo staminis, ergo sunt capaces gratiae. Confirmati confirmari potest ex consuetudine pri-Puditi. mitivae Ecclesiae, quae etiamnum in Ecclesia Graeca continuatur, infantes communicandi, quamvis in Ecclesia Latina cessavit ob revirentiam Sacramenti Eucharistia autem ex primaria institutione, et
per se, non Ordinatur ad conferendam primam gratiam, sed augmentum ejus et Communio nutritionem. ergo haec consuetudo sup
ponebat ex communi Sensu EcclesIae, eos
recepisse gratiam primam per Baptismum, secundam per Eucharistiam, quia alioquin neque communio esset licita, neque ullus ejus finis assignari posset, si non esset fructuosa, ut suo loco videbitur, contra quosdam asserentes fuisse infructuosam quoad effectum gratiae. Confirmari etiam
insantum possunt insantes, et solent, antequam ad annos discretionis pervenerint ergo et recipiunt effectum Sacramenti, scilicet gratiam, alioquin non expΘdirst eos confirmaro, donec essent capaces effectus,
quod perinde dici posset de ipso Baptismo. 26. Quod si dixeris effectum gratiae ipsis - ''p'R'l' eonforri eum primum ad annos discretionis porvenerint, nisi ponant Obicem, quo etiam sublato datur gratis debita Sacramento, ut conlingit, juxta receptam sen-tontiam in ficto baptizato et mox poenitente. Contra, quidquid sit de Baptismo ob remissionem peccati, saltem praxis φ . ''
illa communicandi parvulos, et confirmandi, nisi recipserent effectum Sacramenti, esset inutilis, quia neque ad reverentiam Sacramenti, neque ad fructum et prosectum recipientis valeret; idcirco magis consultum esset omissio Confirmationis, usque ad annos discretionis, quibus esset pisne fructuosa, quia nulla necessitate praecepti, aut modi consertur infantibus.
Et et ulterius de infante baptizato 27. quid fieret, si moreretur, aut ubi reeipo δ' ia' retur ' non in caelum, quia non haberet . 'gratiam adoptionis, cujus non erat cap3X, et sine qua neque primus parens, Si perseVerasset, Salveretur, neque Angeli, sine eadem erant capace gloriae, neque
ullus sine hac stola ingreditur ad nuptias; non in Infernum, quia non Sunt capaces damnationis, sicut neque ullum hahent peccatum. Oportet in fingere ipsis locum medium, inter damnationem et salutem, quod reprobant Patres contra Pelagianos estque fidei dogma cuicumque applicatur per medium efficax passio Christi, sicut insantibus in Baptismo applicatur, esse eum in statu salutis, si nullum habeat peccatum.
Quod si dicas infantibus, in eo casu dari gratiam in transitu prout infra dicetur, remitti venialia quod culpam in justo,
vel dari ipsi augmentum gratiae, Or- respondens actibus remissis meritoriis in via), hinc colligitur ipsos esse capaces
gratiae, ac proinde eam melius causari per ipsum Sacramentum, quando scipitur.
419쪽
Antecedon patebit infra. Consequentia probatur, quia nequit dari disparitas tum qui principalius configurantur Tliris toperi gratiam, quam seri characterem, Configura quia character potest compati cum pecca chfi,i 0, et Secundum aliquos cum damnatione, ghati,in. 0n ita gratia unde Catechumenus jus tus, decedens cum gratia et fide, salva tur, non ita descedens cum sol charac ters sine gratia, baptizatus tum etiam, quia gratia et dona non otiose conserun-
conserri quia ipse Baptismus non otiose aut frustra in ianti. ei consertur, quamvis non abeat in eo plenum efffetum in sententia ipsorum; aliquem tamen habet juxta capacitatem subjecti, nempe remissionis peccatio et ideo ipsis est utilis et necessarius. Sic etiam gratia aeque necessaria est ad Salu-tρm insantis, per quam sine operibus sal- Vari potest, et cum qua sola etiam sine Baptismo, salvaretur, ut si psset sanctificatus in utero, aut extra uterum non ita Sola cum solo Baptismo et remissione peccati,
peccati non quia sic OnStituitur tantum in statu puro
si iήm. naturae, in ulla justitia aut consormitate ad Christum, excepto charactere qui non sufficit ad salutem. Deinde gratia dat jus ad gloriam, estque filiatio et nativitas in Christo, per
eamdem et dona, resormatur imago secundum Patres, neque sunt inutilos in dormis ritibus et amentibus perpetuis. post usum rationis habitum, quamvis nequeant transire in actum ergo non sunt otiosa in insantibus, qui sunt capaces illorum effectuum. N. Accedit quod sicut insans est capax in ,ubjweium ration subjecti, ut ab e tollatur macula,
priVationi, quae sen)is it in privatione ustitiae origi 'αἡώ- ' natis e graviae infusae, si saltem tanquam aequivalentis sormae, ita etiam est capax ipsius gratiae, nam juxta principia Philosophica lex quibus procedunt praedicti magis, quam ex revelatis pro quocumque statu subjectum est capax privationis, est etiam capax formae oppositae, quantum est ex parte subjecti ergo applicata causa efficaci, quae a nulla dispositione subjecti dependet, qualis es Baptismus alias non haberet remissionis peccati in insante effectum stiam recipit ab ea formam, seu habitum privationi oppositum; et si alius effectus, qui alias conveniret gratiae per modum principii quo efficientis, non habeatur ex impedimento subjecti, seu alterius comprincipii per se requisiti, ut liberi arbitrii, gratia tamen per modum causae formalis expellentis peccatum non
Ex quibus patet ad fundamentum praetensum sententiae oppositae. Qui autem Statuunt non esse de fide, aut certum jus-litiam adultorum consistere in aliquo dono habituali vel probabi Ilus esse, eam consistere in actuali, adducunt loca quaedam Augustini, potissimum in quibus accommodatur appellatio justitiae operibus et charitati actuali, sed non est hujus loci illa examinare. Admonendi tamen sunt, Augustinum praelatis in locis ex scopo disserere contra Pelagianos de justitia operum b0norum, et adjutoriis gratiae neces ηο0pvη-sariis, si comprehendere vel supponere quidquid per se requiritur ad opera digna praemio, e complet bona, e dona habitualia convenire cum actualibus nomino adjutorii quandoque, quamvis aliquando discomantur. Sed de hoc per occasionem opportunam in materia de justifications hie enim agitur solum de justitia, ut est effectus Sacramenti. b Adprimum aroumentum, etc. In re mS90nsione ad primum loco Doctor, Ad
dem et Spem insundi simul. et gratiam ransundi
universaliter in prima ustisseuhione pec spem et
οδιυriS, e speriatim infantibus. probat. -Α- 'ηδ' quia Dei perfecta sum Opera, et quando
420쪽
quod nullus isset Ecclesim fideli est professio fidei tanquam institutioni