De vita et scriptis Lysiae oratoris

201쪽

Harp. ,αυτομαχεῖν' το δἰ ἐαυτου δικα σθαι, ἀλλα μηδἰ τερου οἷον ἐαν τις εἰς πρατῆρα αναγη, προς ἐκεῖνον ἀποφαένει τὴν δίκην ουσαν καὶ ἐάν τις παρέχ τον διαμαρτυρουντα καὶ σαγώγιμον ιναι τὴν δίκην 'αυτός ρ- ου τι ἀγωνι ται, προς- τον διωμαρτυρήσαντα δαρον ἐστι. 1υσῶας . . . Ante Belikerum legebatur θυκλέους Codd. quidam ausa hoc vir docis teste habent Εὐκ-υς atque Maussaeus nostram orationem Ariasso eonfundendam esse cum ea quam Pollux κατ υτοκλέους eitat opinatus est. Cum ver etiam eodd. Behkeriani omnes nulla varietate adnotata υκλέους praebeant, hane formam adscivi. De verbo αυτ ιαχειν et Meier. Proe. 527 sq.,

έπω 'E. διαμαρτυρία, εἰ γνήσιος ὁ λογος, καὶ ἀδηφάγον

202쪽

es Apost prov. , 49. Oeem αδη p. simpliciis seribendam esse docet Eustathius uiro in spiritu aspero an leti notanda sit, si dubium est 'AMIφαγος τριήρης proprie est holio te te p. 9, II. τε μεγαλη ἡ χουσα τα πληρώματαε τελῆ es Belik. n. 343, 27 203 I9, quare naves liralia Salamiuiaque διατα ει αυτα αναὼύματα αδηφαγοι τριη- ρει appellabantur Μοeris I92 9. Bekk.). item, in qua Eucriliis sive acior Sive reus erat, testis aut lietiam aut illi- etiam esse hac oratione probavit es. Suboem Proc. p. 639. .

ο', ἐν ζ τ=ῆς απορουμένης λέξεως, Ἀρισταρχος ει τι

Σονοκλειον ἐξηγουμενος τον φιν ἀπέδωκε ιι ποτε δῖμαλλον ν ιν οστις τα δέρματα ἐσθίει δερμηστης, ιυς υποσημαίνεται καὶ ἐν στ Μιλησια-ν Ἀριστείδου. Eiyan. Μ. gonar., Phavor. 3ερμηστής. υσίας si τον ού κά φησιν ουτα λέγεσθα μ' ἐσταρχος ειτονοφωεtη δ α ριαλλον ὁ τα δέρματα ἐσθίων ἐκ του δω. t. eveh. h. v. Beliv. n. p. 240 I4. - Eupithes quidam senator in inser ante Melidem saeta cap. Boeekh. o. c. II, I99. eommemoratur. In arp. Codd. legitur δερμι πής, quam formam quamvis ronovius ad Harp. p. 52. s. p. 240. Lips. ineatur Belikerus cum Tayloro ex alior lexiogr. Iouis

eorrexerunt.

Arist. Vesp. 599 1 diversus ab E. Teleelis L callias mira

203쪽

in iis do Hermis imamus instituta a Bioeside denuitelaio et Droysen de Arist. v. et Herm. p. 49 52 diversi etiam sortasse sunt pater Callicratis Dena. e. Androt. p. II. et gener Manilibet, qui oran. o. Boeot habuit et Dem. e. Boeotio dote p. 0II. . Euphemiis ontra ταμίας iii in ivser. ex ol. M 3. vel sequentibus annis ap. Boerkh. C. I. I. p. I89. laudatur, idem esse videtur, quem Thuerdides comm morat. Celerum de decursionibus eum saeibus saviis c quoacitat Sehoemana ad Is p. 350.

καὶ ποιῆσοα καὶ ποιησειν in ἐν τῶ πιρὶ του φησ. M.,,Σὸς ἔμελλεν ἐπί τε τοὐς βωμους εἶναι καὶ νομυρωνά γε ποιησειν ' . Ceteri Prisciani e d. quum me του ' η- σάνδρου κλῆρον praebeant, eod. Μonas. Spenge . ad

Varron. p. 63I. recte nitivum habet. Tum Reish et Erehi habent ναι, ehkeres, Oerisclitus, Frangius μαι, sed Spengelius cod. on secutus defendi ειναι - riseian. IR a. p. m. r. Iuxta et prope et dativo et reusativo iunguntur Plato τουτων ἐγγυτατα A. ἐν τι περ του

Spengelius ex verbo UNP0 elicuit v. κληρου optimo quid enim articulus nudus sibi vellet De ex odicis vestigiis συνωκουν, ictus Iulii τοῖς seribi mavult. - Barp. κακώσεως δίκης δνομά ἐστι ταις τε ἐπικληροις κατα των γεγαμηκοτων, κοὐ κατα τῶν παίδων τοῖς γονευσι, καὶ κατα τῶν ἐπιτροπιον τοις ni ορφανῶν. Λημοσθένης κατὰ Tum μου καὶ υσίας ἐν τε τω περὶ του πιη--σάνδρου κλῆρου καὶ ἐν τῶ vrio του ινράνδρου κλήρου. ora ὁ ἐξην καὶ παντὶ του βο-ομεν γράφεσθαι κακώσεως γονέων καὶ ταις ἐπικλήροις βοηθειν, ηλουτα εν τε τι προει μένω λογιο Σπεριδου καὶ ἐν τῶ -σίου κατα νιλωνίδου βιαίων, Ἀνησως ἐν δ καὶ ἄνευ δατος. Photius . Ita I et Suid κακώσεως δίκης - ρφανῶν. Οιτιο Λημοσθένης καὶ ωίας καὶ Υπεριδης. is suis via lux ἐπιδι καλα da filia Memad herede Ceterum α.iasin segm. III.

204쪽

Harp. 'Eπιδιατίθεσθαι A. ἐν τω προς θ. ἐπιτμἐπιλογω. ἐπιδιατίθεσθαί ἐστι το συνθέὶκας τινας πομεῖσθαί κατατιθεπινους τι ρητον αργυριον παρα τινι τῶν ρωταξυ γινομένων, σπερ ἐγγυαται κατέρω ά τε εἰ nρα ις γένωτο, θαλέρι πάντως τὀ ωμολογημένον αργυ- ριον ἀποδουναι του πραγμα αυτο λέγεται ἐπιδιαθηκη, ως ο αυτος ρητωρ ἐν τω nise iσοκλέους δηλοι. - Α ensatus quidani ob tutelam male gestam a Theopithe hae oratione se defendit iuprimis do argento deposito disputans.

ἐν τω . . . ειρηκεν ' , 'o δ' Ἀξυμελι πίνω '' Theopompus quidam aliquem verberaverat, quare ab eo iapo ἐκέας avensatur, de qua et Meier. Proc. p. 547 sqq.

θ κλήρου. Suid et havor. ργεῶν sic ἀντι του ορ- γεώνων. υσίας. De oris οργεῶνες ignificatione viri doeti inter se dissentiunt. Schoemannus enim ad Is p. 208 sqq.

autumat suisse hoc sodalitium earum familiarum quae, quRmvis nulla gente illarum 36 continerentur, tamen essent naturali inter se ognatione conjunctae et a communi quodam progenitore oriundae, eosdem necessario θεους πατρώους, eadem

De πατρωα colerent. Cui sententiae quae opponi possunt aitust eierus de geniti. Ait p. 24. et 26. qui aeque novaehsmnthius auit. r. , I, 236. statuit inter γεννήτας

et ργεῶνας nullum snisse discrimen. Viri virorum doeiorutta equidem assentia adhuc in dubio sum Sehoemanni sententiam Melerus quidem mihi videtur subvertisse, sed etiam eieri sententia mihi valde in ria est, quia cum apud Isaetim non solum l. l. de Menecl. heri . I4, cui se Schoemanun annotationem suam subiunxit, sed etiam . 45. vox eodem nexu o

205쪽

--αχ ια' τι ἄνδρῶν' ως τῶν νε- πων καὶ φρατορων ' ονομασθέν - του κοινὴ πώ ιν' οἶ- θων καὶευχεσθαι et Hermanu in Aeti. Anit Darinst. 835. p. II47. . Theopompi nomen vulgare est ex Lysiae tempore praesertim huc peetare redaderim num Theopompum si apud Isaeum in or de Dieaeog her eommemoratur es stemma ap. Schoem. p. 287.); quae oratio Schoemanno probante p. 292. Ol. 7, 3 habita est; aetores postquam avunensi Dieaeomnis seeundi hereditatem Dieaeogeni seruo eripuerunt, Theopompi liberi soriasse Dieaeogenem tertiam ob bona patria inter tutelam male disjecta vid. f. Ist Meusa erunt. Ad

has aetionem alae dubio orationem referrem, si modo iiii Iaa maeuderet.

η φισαμένου καὶ τῶν υνουστατω τλῆ πολει,- - εν--τα εοσδοτίδου, περὶ μνών. Ad haec verba Schoemannus de comit p. 232. annotat: Quid' iis lassum sustraNum dabatur, qui bene de repubi sentirent ei ilIud περὶ ἐφοιν quid significet Putavi aliquando rescribendii esse

κατα τῶν ἐνισταμνιον τῆ που - καὶ περι ων αρχων, do iis qui reipubi adversarentur et de magistratibus. Nune autem hae probabilior videin sententia, omnia illa verba d scripta esse ex narratione quadam Lysine in or adu Theosssi, sed ne mutilata aut seribae cnlpa an aliquo casu. Oratori certam aliqvam avsam narranti dicere licuit omnes eos qui eivitatis amantes essent, sustragiun is si eansa tussis, sed in προβολῆς definitione vepia est ea observatio ' Hae annotatione acula Sehoemannus nos arcuit, quomiana aliquid erit de causa qua oratio habita sit onstituamus. The doside vero quidam commemoratur P. Dein in adv.

206쪽

μὴ πατρια οντα ἡ ἐξ Ἀρεiου παγου βουλὴ ἐδίκαζεν, ο

ωρ ἐστι δἐ εις τῶν ἐν Θρακη βασιλέων. - Id. Σπου-

θης. . ἐν τῶ . Θρ σατραπης τις βασιλέως ην. Haec oratio ab Harpocratione latibus locis Lysias abiudieainr; quibus ex caussis, hoc vix nobis conjicere lieet Thra-s1bulum Sitriensem fuimus ob legem quam pro Lysia tulerat

παρανόμων ab Arehino accusatum. esse laetum igitur non videtur, ut Lysias conira talem amicum orationem conscriberet.

Sed suspiceris Thrasybulum Cotyliensem, Thrasonis filium, intelligendum esse, nimieum illum Alcibiadis legimus enim apud Demosthenem c. Timocr. 742.), eum bis vinculis injectum

soriasse per ἀπαγωγὴν ei damnatum esse. Sed voces omnes quas ex seudo-Lysiae oratione affer Harpocratio, opinionem assirmant, de Thras1bulo Stiriens vel de eius genere debere cogitari Anaxibius Laeedaemoniorum dux illo tempore quum decem millia Graecorum ex Asuria redirent ad Byzantium

poninni missus brevi post ab Iphicrnis impugnatus Oeeidit Xen. B. IV. 8, 32 39.). De Ismenia nihil amplius comperi Polystratus vero qui propter Bermas mutilatos neeatus osse dieitur, ab Andocido de myst. q. 3. eommemora ar et Drorsen de Arist. v. et Herm. p. 33 de alio milium mereenariorum in bello Corinthio duce et Voemel ad Dem.

Philipp. I. . IM . Seuthes est od sarum imperator navalis,

207쪽

eigus filiam Ergoelis suasu Lys. e. Ergovi q. 5. et Meiari de hon. dain n. p. 235. uxorem duxit Thrasybulus, ei quem cum Amadoeo Medoeo p. Diod. rege Odrysarum reconciliaverat 'I. Lo inde a quo tempore uterque Atheniensibus erat iens Xen. . IV, 8, 26. Diod XiV, 94. derem vero

illa Graecorum milia reversa Seuthis castra se inebantur. Siruthes denique est satrapa regis Persarum. Iam autem quo tempore Thrasrhulus Stirleusis accusatus sit saeto.

Suhoeideriis quidem ad ev. H. IV, 8, 24. Thrasybulumanis Ergoolis reditum a Jsia esse accusatum conjecti haec vero opinio salsa est. Uterque i idem ol. 97, 3. revocab*tur ut pecuniarum lublicarum ratione redderet consumiarum, sed antequam redii,aut Thrasybuli S ab Aspendiis occisus est. Itaque equidem erediderim, hau orationem spectare ad Thra-

arbuli filium. Demosthenes enim diei de sals lex p. 43I: τι ιν; os ανδρες Αθηναιοι ἡμεῖς - πομενεῖτε -nρω- Θρασυβουλον ἐκεῖνον 'ν Θρασυμυλου του δημοτικου καὶ . -υ πο Φυλῆς καταγαγοντος τυν δῆμον τάλαντα δεκα ύφληκέναι quo in loco explicaudo nihil praebeii inii p. in Subaeseri Apparatu Thrasybulus igiiii Sti xiensis ducis itisignis filius salsae lagationis accusatus est quo

tempore nescio; nam iota re mihi aliunde ignota est coniraeum Lysiam orationem conscripsisse vero dissimillimum est; hoc eri ex amiellia nae erat inter eius patrem atque oratorem colligi licet. Quare num genuiua su orati summo iure Barpoemii videtur dubitasse.

Harpocr. et havor αφανὴς ουσία καὶ φανερα. φωνὴ μεν η ἐν χρημασι καὶ σώμασι καὶ σκευεσι, φανερὰ δ η γγειος A. ἐν τω προς Ian. Suid et Bekk An. 468,23 αφανὴς ουσὶ λέγεται ἡ ἐν , εγγειος socia 1υσίας. - Harp. Τερώνυμος is ἐν τω πρ ' π Σερου--μου του στοατηγησαντος 'Astri ico αλλοι τε η κνημονευουσι καὶ φορο εν τε τη ri καὶ θ si ιθ . Dερος δ' ἐστὶ Σερευνυμος Μεγαλοποώτης, ο μνηρωνεπει - μοσθένης . . a. ierou mus icce mihi aeque ac plamio Ephor. r. 35. p. 246. ignotus est; 'ex Schneide, coniectura idem suisse videtur quem a Conon Ol. 96 I. prius quam ad regem abiisset, cum Nicodem ἐπὶ του στολου praesectum esse est niue Diodorus I4. I. Xenophon eum omisi atque solum iesphemum Nicodamum p memoravit.

208쪽

οσα πραγματα δια την ἐπιτροπὴν χουσιν, αλλα καὶ διασώζοντες τα των φίλων Ουσίας συκοφ=αν-υνται τῶν ρφανῶν πολλοi. περ καμοὶ τῶν συμβεβηκεν θάνω, ο ἄνδρες δικασταὶ καταλειφθεὶς ἐπιτροπος τῶν ποκρατους χρωμων καὶ διαχειρiσας ορθῶς καὶ καέως τὴν Ουσἐαν καὶ παραδους τοῖς νέοις δοκιμασθεῖσι τα χρηματα ῶν ἐπίτροπος κατελείφθην, συκοφαντουμαε

νυν in αυτων δίκως. Bionrsio Bal. qui hae servavit Isae. s. p. 599. R.), teste ο est priiiiapium orationis, quam Lysias pro eo eonseripsit, qui a fratribns uxoris luietas malo gestae arensabatur. ip eratis liberi, de quibus in hae e. sermo erat, diversi fuisse viden in ab illis nos propter reditatem immunditiem in Aristophanes et Eupolis irriserunt nosque

Schol. e. lib. m. Demophontem, Periclem, Telesippum vorat es Sehol. r. hesm. 273 Athei III. 6. . Eupol, δημ. D. I3. Bunkel. Raspe de Eupol δημ. p. 23 sq. p. 52Galen de animi morib. eap. 4.).

Ἱσοδημον ἰδίως . M'. quare utram lite rationem in unam eontulerunt Taylorus et esterruannus. Equidem in iraquo

209쪽

πιν αμέας - Taylorus seeuius est Pollucelli in titulo con- uendo, inhorus vero, FoerisOb3us, Frangius, esteranannua titulum ex reteiis suu erunt. De δέκ' αἰκίας et Booἄh.

προι λῆ qivi in hae oratione mentionem nidem, sed non eum habuit, ibid. p. 272. Sehuem de eom. p. 232. ipp enites si quis hujus nominis in ea iis in qua hae oratio se usoria habita est hetor fuit, Ariasse est Apollodori L. Phas ni frater Pla Protag. p. 3IO. a. ubi es. Statim. Bi Merates quidam Hippocratis . Probatisius testis est in Dem. . adri Neaer. p. 387. Equidem vero eum inhero is oralem fuisse aetorem seripsi. Quis verit meso etiamsi autem orator intelligendus est, tamen nimieitia quam inter L mam et Isocratem fuisse ex maximo Planude vilegit Taylorus, ad hane orationem, etiamsi Lysiam ipsum habuisse statuas noua etat. Tvlorias adversarium Doeratis suisse putat Lysiam iuniorem quem Mnxit selionem aniem illam de duobus disiis reiecimus, itaque immiritia revera inter oratore celeber mos extitisse videtur; sed luei, quos afores lat, nil

forenses seripsit, sorraim esstra Seholastieas Gorgiae more Athenae loeum infra inter epistolas afferam.

siophon Axeniensis Timothes, pulerati, enestheo insevd xuni Biolimo rehoni ol IM, 3. In bello enim sorias, nestheo, qui eum Charei summum imperium habuit, Timotheus. Iphierales, hie pater, ille aseer, tu es illum dati erant sec

210쪽

Μενησθε Baeo verba Plutarchum voluisse exscribere eum Metero stor quare legeodum eo euit steriis παλιν αναδε- ιαμ ένου ae verba ταις ευθυναι verbo ἀναλαμὶν dirimenda atque eum ante desubus potius eo ungenda et de aempora Apso nda esse, anquam ἐν ταῖς ετ ναις, αναλα ν τει τῆς προδοσίας αἰτίαν intelligendum esse , retraetans eorri eos. ἐπανοροεδν''ν sensum rigiιum esse: Iierum antemhbierates eum iu rationibus reddendis ut repararet aeeusali nem quam prius Timotheo intendera eius in se saeinora reei- .peret, ratione Isia usus ut ipse absolveretur effecit'. aeo quidem explieatio vilina est,f sed altera quam Herus protu- Iii, ex qua v. ἀναλα)ών igniseat , in se recipiens V et verbai Lxβών ---λαν xplicasiosis auium ausa addita sunt, .um video qu*r misus plaueau SP autem minus inceret, Plutarchum Duoraus verba imilaudo effuxisse, verba ἀναδεξω- tiένου in hunc quoque modum intelligi possent, ut Iphierates Timotheo in imperio suffectus dieatur es. Clinton. p. II8. . Pro Iphierai a Phitare, Lysias oratiovem conseripsius dioitur, quae Diosysii Hal. tempore inter Lysiaeas extabat. Eandem vero quamvis aliis in rebus bonam dictionem redolentem grega Lysiae earuisse issima Dioursius; quare se num genuina ait eoepisse suspirari, tum autem examine accurate instituto edoctum esse, ob temporum dissieuliates eam 3sias esse a iudieandam. Maeo sententia quin vera sit semo jam dubitavit. Vii orationis eonim Harmodium, ii bilius quoque Iphieratem insum fuisse rauciorem pioaius eat ad dictionem provomau

라틴어 텍스트