장음표시 사용
131쪽
doceat . Idipsum cives mihi reposuere , Sc quos per litteras consului ea de re alienigenas prae me doctiores , quas servo , si quis expostulet, reseripsere.
Igitur si conjectandi jam prona si facultas, numisma hoc Neronianum ad tanti principis decus , & gratiam a Neapolitanis percussum , ac pretiosis metallis ornatum suspicandi argumenta mihi animi mens suggerit, quae aegerrime promam; etenim scio atramentarii instituti , quod hactenus me satis firme tenuis te sortasse haud neges , oblitum jam in longe
discrepantia vagari. Cogitaveram sane bina, quae lonsiora sequuntur capita, omnino post habere , quae novi hic sanequam ασσατα ac importuna , verum , quos consului , ut moris est , ab dulcissimis amicorum,3c rerum patriarum amantillimis enixe prohibitus sum ς mihique tum Veterum & recentium, tum domi, & longe ab hac urbe degentium plurima exempla explicarunt, qui angustam satis materiam meditati tot veluti mercibus peregrinis argumenti immemores in sarserunt ac locupletarunt. Verum id vitium, sive dicas legem , licet magnorum virorum auctoritate fixam ac sancitam, scopuli instar me aufugere ab initio fraeceperam , ne hunc librum Horatiani pictoris tabulae persimilem quidam crederent: sed iterum mihi inculcatum est ἀρχαγαλογους, uti poetas hanc sibi veniam facilem petere , ac vicissim dare . Itaque post longas animi ambages his hortatoribus ignoscendum suit ac indulgendum; praesertim cum conquesti sint doctissimos viros licet non cives, sed λὸικοre, quos dulcis haec nostra urbs elegantiis , & otio suo illexit , Sc in quovis disciplinae genere excoluit, ad vetera ejus decora, Sc Graecam libertatem , ac munditiem evertendam arte militum succenturiatorum adlaborasse; quare spes est, si exteris sortasse grave sit , quod huic operi atramentario bina isthaec capita attexam, ceu quis purpura: unum , aut alterum assuat pannum, ab civibus meis ea lectum iri; verum alienigenis, Sc, quae e re nata non tunt, fastidientibus , praeterire jus sit, imo Sc rogatos Volo. Cetera vero rationum pondera, quae ad isthaec scribenda me coegere, paucis amicorum nota, silentio premenda sunt; sed purgationis, Scquerelarum satis.
II. Hoc elegans numisma Ficoronius nihil dubitat, quin obpoeticae a tis voluptatem, Sc decus Nero ipse percuti jusserit, sicuti alium quendam minoris moduli nummum ab eo culam ex Suet. obcytharoedicam amtem constat cap.2s. vel potius, verba sunt ejusdem Ficoronii, quod eas liberales artes Neapoli egregie prosellus sit imperator ; appositeque Suet. locum recitat ibid. Re Uus e Graecia Ne,rpolim, quod in ea primum artem protulerat, albis equis introiit, disjecta parte muri, ut mos hieronicarum est. verum Sc numismatis elegantia, Sc hujus archaeologi non indocti verba viam mihi aperuere, ut non iratis musis conjecter Neapinlitanos percussisse, atque tam belle exornasse eos nummos, ut Sc Neroni de
132쪽
qIO LIB. I. CAP. I. P. I. DE NERONIS NUMMO
se bene merenti sucum facerent, sibique pia uderent, quo sutura aetas sciret tantae famae principem theatrum Neapolitanum celebraile , in eoque Per coni Iures dies , Suet. cap. 2o. atque etiam professum eme Grae-
solos Io, o studiis Dis dis nos, cap. 22. . Noverant enim Neapolita ni , quam grate id reciperet Nero , nam ipse, qui dona ad cytharoed rum artem spectantia Romam ad ipsum afferrent, non solum primos admitteret, sed etiam familiaribus epulis interponeret, Sueton. ibid. Praeter
caetera me urgent momenta , ut credam Neapolitanorum id futile n misma, tum ars ejus εα rupis ου airmentario nostro simillima, qua floruisse cives meos nunc primum a me expromptum est & exemplorum satis, quae
ex Herculanei monumentis prolata sunt, quae facile credas ab nostratibus Graecis artificibus ob ejus oppidi vicinitatem fabrefacta; tum quia cum nota non insit S. Q extra Romam nummum culam haud neges quare cum nullam urbem reperias Neroni cariorem, quam Neapolim , Neapolitanos numismatis auctores dicas , atque ea artificii veluti luxuries Graecam elegantiam atque indolem 1acile redolet: adde, si Romae illud conflatumeli et ab Nerone ipso, ut credit Ficoronius, Suetonius id advertisset, uti monet hic historicus ab hoc principe aliud numisma percussum , in quo se habitu citharoedi indutum ex prellit, exstatque adhuc , in eoque, utpote Romae cui, nota S. Q minime desideratur , quod tam tritum est,
ut etiam Capacius noster proferat pag. 263. Neque dicas nummos conrar-niatos ea nota prorsus esse desertos , nam reponam ejus generis numismata, licet litteris S. C. destituantur ; attamen nullum itidere est dives
tot argenteis, aureisque ornamentis, quae paene aes omne cooperiunt; contra in coutorniatis vix ramusculus , aut aliud signum argenteis Iami
iis plerumque artificiose repletum, quae plura a Morellio recensen-xur , confirmaut vinionem de athletis, quibus Niliores, vel pretiosiores pro eminentia artis donati videntur . sia satis multi sunt, quibus nora illa deest , ur forte non inepte dicamus noras tuas postea in memoriam victoriae ab ipsis athletis impressas fui se , ita Havercampius ibid.
pag. s. vides igitur quantum hoc numisma Ficoronianum a contorniatis distat. Ceterum etiam si dem hoc inter eorum seriem adcensendum, quis prohibet , quominus Neapolitani prae aliis elegantius, utpote Graeci, id artificii genus noverint, & principe metallo ornarint , eo quod imper tori ob cytharoedicam virtutem , quam mire apud eosdem exercuit, donandum esset ρ Magis etiam ad credendum inducor hunc ipsum nummum ab Neapolitanis elaboratum, tum quod Neapoli illum acquisiverit Ficoronius, tum quod exhibet, ouae Nero in hac urbe gesserat, scit . in ipsam intrasse aiabis equis, disiecta parte mura, Suet. c.as.& sane artifex ex argento equos finxit incedentes ς utpote vero per complures dies in theatro inter scinnicos ludos cantaverit. coronamque retulerit, personatum hunc Caesarem
vides , quo habitu saepius inibi apparuisse oportuit , & coronam praemii
133쪽
EX VARIIS METALLIS CONFLATO. 4 ii
loco manu gellantem. Neque dicas cum Ficoronio ipsum praeseserre pratis mam ob aurigationis victoriam, quam Neapoli retulille non constat, cum sciam palmam etiam certaminis musici praemium fuisse ex Terent. in
. In medio omnibus Palmam esse postam, qui artem tractant muscam.
Neque dubites, quin mihi ipsi objectem , quo I solutu sit arduum, scit. si credam ipsum numisma a Neapolitanis fabrefactum Graece loquentibus, oportuisse, ut epigraphe Graecis non vero Latiaribus inscriberetur: verum habeo sane, quid reponam, quo bonam hanc conject ram firmem : etenim Neapolitana civitas , quo Romam illud numisma mitteret , in aliasque Latinas urbes, ut quanto honore Caesar Neapolim cumulasset, scirent, lingua majestate Romana digna nummum inscribendum jussit. Neque inficiandum, quin Neapolitani, cum pro Romanorum usu, ac dignitate, quid publice exararent, Latine scriberent ; exemplum, quod sit huic argumento appositit fimum, praesto mihi est, grandescit. fragmentum inscriptionis Imp. Tito Neapoli scalptae , Graece supe
ne, inferne vero Latialiter, quo frequentissimi ηomani convenae, quanta munificentia Titus de Neapolitanis meritus sit, condiscerent. Nil mirum e go, si numismata extra Graecam urbem missitanda , Latine solummodo inscripta legas; marmora vero in solo patrio exstitura, δίγλωτ videas. Romanorum autem quamplurimos Neapolim , quo vitam Graecanicam, atque elegantiorem viverent , confugisse , notum est ex Strabone lib. s.
ἀναλ ωρ ς δωρο , κ. αλ. quae sic vecta legas : Miae autem Graecanicae rationem Neapoli augens, qui eo Roma Iecedunt in otium, σα sed satis infrunitum est tum επιτώνουm, tum m augent ἰ si autem reponas
επιυ ΘωM, Merediuntur, sententia omnis stabit,& miror tot doctinimos Strabonis interpretes facillimam ac tam pronam medςlam huic geographo minime fecisse. III. Quoniam autem eo me oratio abduxit, ut hujus nostratis saxi διγλώπω meminerim, totque Neapolitani viri doctiss. exscripserint, exterique etiam epigrammatum collectionibus ille verint, attamen cum mancum
sit, & quoad majorem sui partem iverit pessum , nemo unus satis fuit
in sanitatem restituere , sententiamque divinare: haud scio an pacem impetrem, ut longiori commmentario illud honestem; verum utpote patrium monumentum undequaque spectabile, sperandum est minime animos i gentium fatigatum iri: praesertim cum his diebus Marachius ot πανm, quem facile salutandum jubeo litteratorum marmorum σωπρα, manus medicas ei saxo admoverit, ac veluti vitae selix reddiderit . Cumque ipse id oneris etiam subiissem , verebar sane ne de perditorum verborum divinatione mecum amice conjurasiet Marochius , vel ipse futurus sTdipus, atque eso Davus. Attamen accidit, ut ab utroque nostrum in eorundem
134쪽
4ra LIB. I. CAP. V. P. I. MARMOR GRAECOLATINUM
restitutione in longe diversa descitum sit; quod ut statim noscas, utrumque interpretamentum adjicio, allabre, quoad fieri potuit, longe harum gentium lcalptum.
Marachii additamentum. Marmoris fragmentum.
svi HONTIS CONCUS SIONIBUS CONLAPSA, RESTITUIT
Longius supplementum, oe a Mooetiano perquam diversum.
PONT. ΜαX TR P.MΓΜΡ. XIII COS CENSOR η ΡVP. SIGNA PE CUNIAU SUA TERRA E - HOTIBUS CONLAPS&R ESTI IN Apponam praeterea, quae in eo laxo docte tantus vir excogitaverit, atque an constent, mox paucis advertam; deinde in penultima hujus longissimi cap. parte, qua ego uberiori medela usus sm, adnectam, non ut clarissimo viro obstem, sed solummodo, ut ab eo doctior sim, atque quod ve
135쪽
NUpER RESTITUTUM EXPENDITUR. 4ra
rum est , quo tendimus universi , fiat palam junctis viribus ς vide pag.
de Eccl. Neap. semper unica. Ceterum cum hoc caput v. inter mλ-nus ob rerum varietatem, Sc ob patriae desentitandae ingens studium , nimium increvisset , in plures partes dispensare exputavi , adjecta unicuique parti , ut moris mei est, dicendorum , ut claritati , dc ordini consulam, quem prae rebus ipsis omnes amamus. Et primum quidem dolendum est , eo quod vir doctissimus nec litterarum , nec ingentis saxi mensuram ad urbis nostrae decus προ- fuerit , quam ipsi dedimus : deinde id unum advertendum rogo , duos
solummodo versus laboriosos esse , quo vetus sententia restituatur, quintum scit. Sc sex thim , cum reliquos omnes vel tiro antiquarius apte repon
ret: porro ne adipus quidem in quinto divinaret, quae verba scalpenda
sint ante isωνοθετηνας' atque in sexto satis arduum invenire, quaenam
collapsa Titus restiti ierit, 3c de quonam publico aedificio marmor loquatur; licet Lasena ,& Marochius duo viri coctissimi gumnasio Neapolitano
affixum voluerint: contra ipse in ima hujus c.par. ostendam gymnasium non fui ite peculiare quoddam aedificium, sed nomen locorum omnium, ubi quodvis exercitii genus celebrabatur, etiam litterarium. Igitur saga cis ingenii vis eo tendat, pretium operae est , ut duo haec tantummodo v stiget, in quibus sane totius epigraphes ratio , & argumentum versatur. Ceterum quae industrie assinxit Mazochius, & erudite, aliquantulum mihi ατ α , veniam a tanto viro precor, visa sunt. Porro supplementum omne Mazochianum cursim excutiamus, cum in eo quosdam inviso naevos, quos detergendos reor, ut ejus laboris opus sit tersus. Et sane oculis marmor intuentium injucunda sunt dimidiata ac concisa illa AΥTOΚPAT , & ΟΥ Π , longius enim erat saxum , quam
quod credidit vir magnus , atque in tot Graecis vocibus, quae in stagmento sunt ne unam quidem mutilam vides , quare displicent etiam Π Π Ad P. Minime molestus ero viro τω malis, qui ob facilem scribendi felicitatem titulum πατἡρ πατρίδος primo loco illeverit , cum in omnibus litteratis saxis,& nummis nunquam ante potestatis titulos legas, imo in sere extremos rejiceretur , ut hic etiam in interpretamento Latiari vides: fateor me iratis musis natum , quod non recte percipiam , Latina verba huic Graeco epigrammati a Neapolitanis sub Domitiano subjecta , ut ait MaZOchius p. 236. propterea quod hic honos patris patriae in ultimum locumrejectus sit; cum contra sciam id moris viguisse sub Caesaribus universis: atque Ezechiel Spanhemius de P. N. p. 4 s. to. a. ait fuit se honoris, non potestatis titulum, & sero salutatos Imperatores P. P. scit . in testimonium persectarum a se maximarum rerum ; ideo igitur posteriori loco apponebatur saxis nummisque. Accipe Mazochii verba, fortallis prae me lubentior, ac felicior ea percipias, loquitur vir magnus de suo supplemento: Versu tertio non temere tribuniciae potestati τὸ πατηρ ρωρο-nirure nam etsi in Latinis apud Biragum Titi nummis anni 79. So.
136쪽
4r4 LIB. I. CAP. V. P. Ι. ΜARMOR GRAECOLATINUM
8 r. P. P. tribuniciae potesati su icitur, at id non nisi proxime δελnectitur, ρο eon latui praeponitur . Deinde in marmoribus non idem semper titulorum ordo, qui in nummis. Scio PATRIS PATRIAE titulum imperatores plus cereris aestimasse ἰ ut proinde non immerito Neapolitani illum ceteris praeire sverint. At quod in Latina interpretatione is P. P. in ultimum locum reiiciatur , id non levi apud me argumento es eam intermetationem sub Domitiano epigrammati Graeco fuisse subjecitam , ut Praeterea diu miratus sum virum in scriptis lapidibus, & in numismatibus versati mimum summum Pontificis maximi decus i o ερεὰς suis iς ος tertio titulorum loco inseruisse , cum ubique marmorum,& monetarum primo constantissime adscriberetur, nisi si raro admodum de alicujus artificis oscitantia ac torpore eonquerendum sit, qui titulorum ordinem turbarit , quod in litteratis marmoribus operum publicorum nunquam factum . Id videtur admonuisse etiam Uandalius Dissert. altera de Ponti f. max. p. Iρ . quo de ea dignitate nemo melior erudi-tillima aggessit, aitque ipsam Iemper imperatoriae, idest , fuisse coniunctam ἰ in hanc αὀλεψίαν non tanti fortasse faciendam induxere Marachium, ut in quarto lapidis versu τό MXIEPEΥΣ ΜΕΓΙΣ inseruerit, duae illae litterulae OΣ, quae in limite fragmenti solitariae sunt: verum si apponis τὰ TIAT hATPIΔος , ut a me jam factum ce nis , honorum tituli secundum seriem & dignitatem in marmor restituentur:& nescio, quare factitata sit in nono versu eadem titulorum ἀνατρο-ςη , scit. TR. POT. X. P. MAX. pro P. MAX. TR. POT. X. cum constet etiam gentes potestati rerum sacrarum majorem honorem, ac gratiam, quam profanis titulorum dignitatibus habuisse. In voce TEIΜΗ Σ, censor, duo antehac ignota praestat Mazochius, tum scit. μ um in Titi inscriptionibus se hunc titulum reperisse, tum etiam onmasi resilutionem ad censeris oscium pertinuisse e verum a me impetrare non possum , ut in hanc duplicem tanti viri sententiam eam pedibus, cum Pitiscus in sua Suet. ornatissima εκδόσει pag. II 3 s. ternos proserat Tito erectos lapides, in queis censoris nomen insculptum legas : unde autem hauserit vir doctissimus testatem censoriam restituendis publicis operibus addi istam cum ignarissimis ignoro : nam mniversi jurant praecipuum munus fuisse morum praefecturam, & pueri norunt Tullii jocum , ut fertur, Consulem habuimus ram severum , tamque censorium, ut in eius magi Datu nemo pranderit, vid. Trebel. Pol lionem, & Hist. Aug. to. I. p. 75. atque ut sexcentos taceam, & ne ab aliis jam dicta corradam , adi sis perbrevem diatribam de censorib. R
manis tom. I. Acad. reg. inscript. pag. o. Uerum cur ad nuperos Scriptores de censoris officio provocem, cum teneam testem di Vitem, ac. Veterrimum Dionem Cassium, qui luculente adstruit munus hujus magistratus fuisse mores inspexisse, p.r II .edit. Rei mari , cujus interpretamento utor, Ceterum Domitianus, vi censor, rem memoria dignam ferit ; nam Cin .
137쪽
NUPER RESTITUTUM EXPENDITUR. 4 is
ellium Rufinum propterea senatu movit , quod salarier: Claudium Pacarum, eis centurio fuerat, domino reddidit , quod ejus fervus fuisse convincebatur ' vides igitur censorem mores inlummodo curasse praesertim sub Caesarinus, non aedificia. Consulas etiam Gell. l. q. c.2O. &l. . c. 22. non unum censoriae severitatis exemplum lepide recitantem. IV. Scio arduum sane atque operosum quinti,& sexti versus verba divi iure, cum inibi rationem erecti marmoris, atque argumentum scalptum esse oportuerit et ne autem vera exspectes , sed dumtaxat propiora vero.
Sane quod insuit Magochius, ΣTE PANΩΘΕΙΣ - . . . scio nemini probatum iri, etenim imperatores , dum publicis ludis eraeerant , ipsit alnietas coronabant, vadem appositissimum habemus Suet. in Claud. cap. xl. ada fratris memoriam per omnem occasonem celebratam, comoediam quoque G cam Neapolitano certamine docuit, ac de fententia iudicum coronavit οῦ non igitur ab aliis corona decorabantur; nam Caesarea majestate id indignum sane fuisset: neque exemplo sit Nero , qui coronam ob orationem,& Latinum carmen ab magistris certaminum sibi concestam accepit, Suet. e. I 2. Rob aurigationem etiam coronatus est cap. 24. & Xiphilin. edit. Rei mari p. Io 36. Et tandem triumphum agens Romae in obelisco .Egyptio Coronas I 888. imposuit, xi phil. teste pag. Io I. cum notum sit, quanta canendi insanie sureret Nero, qui ambiret potius poetam salutari, quam C
ae dum personam indueret histrionis, dignitatem principis exuit. De Titi, qui generis humani deliciae appellatus est, honestate nemo scripsit publice cecinisse, vel quid smile imperatoriae majestati haud aequum perpetrasse , quo dicamus ipsum pluries Σ Ρ ΩΘENTA . Quare exlῆpide ea vox eradenda, atque alia prorsus verba scalpta suille dicas. Praeterea , si το ς εφανωθώς in saxo appositum contendat quis ex Mazochii
amicissimis , floret enim amplissimis, ae doctissimis, sane post τὰ ἀγον
θετησας, Sc γυμνασιαρχητας , ut ordo rerum servetur, incidendum oportuit; imo certum est, qui agones indicit , iisque praeest , hunc coronas Victoribus impertiri, non vero sibi quaerere. Scio etiam, si aliquando viri principes in theatro coronati assiderent , coronam ad majestatem conciliandam eisdem dedietam , quae tot gemmis splendescebat, ut Diis dires Viderentur: vide Dionem ipsum in Iul. Caes. pag. 38 . ni rrimae editi Dis . Sed, ut cum Mazochio, viro plurimae lectionis pressius RiI m, reperi vocem propriam fuisse athletarum in Dione in ima cera
Caracallus) . . . interfecit: hic ita sen, mortuus est, poseaquam c ronatus esset in plurimis equorum certaminibus d obtinuerat cuim cor Nos 732. quod ante contigeris nemini: vide hic adnotationes sanequam
138쪽
i5 LIB. L CARV. P. I. MARMOR GRAECOLATINUM
doctas magni Reimari . Neque obliviscar veterum civium nostrorum de- .cora. relegas, quoties Statius se , patremque suum ob poeseos victorias corona a Caesare donatos recinat in patris epiced. s. g. v. Iψ . 8cc. 22s.&c. nec non in eucharis . ad Domitian. g. I. v. 67. igitur ob patria etiam exempla quant μν abest, ut imperatores in certaminibus athleticis, ac poeticis ab aliis coronarenturi Neque cogites cum Mazochio de , inquit enim p. 236. cOl.2. Poterat de Neapolitana lampadico certamine ) cogitari , s satis ad id spatii fuisset: cum exstiterit non magni nominis certamen, neque in nostratibus laxis id genus ludi unquam legas: Sc noverim Aristotelem Politic. lib. s. cap. 8. in sin. appellasse munera inutilia, ευν δι, οῖον χορ γ Ias, λααπαδαρχιας . Neque objectes talem ἀγωνα ofamosum Neapoli fuisse, eo quod Capacius nouer Histor. p. 239. nummis prolatis, & Lycophronis quibusdam versibus, eum commendet ; nam illas nummorum lampades, & lichnuchos alio spectare norunt tirones. Lycophronis jambos adeo tenebricosos dicas , ut Callandra ipsa divinatrice indigeant . Neque noster Lasena curandus, qui eadem, ac Ginacius aggerit, i ed paullo cultius reemuit in Gymnasio Neap. p. I 6. Scc. Per quam noti etiam mihi sunt Statii συμπολίτου versso. 8c s r. lib. . Silinad Menecratem: que, Actaea Ceres. cursu , cui semper anhelo Votivam taciti quastyamus lampa a 'sae: Sed hic sermo est de sacrificiis, non de. certaminibus, quod clare ostendunt verba , taciti 'sae, sacerdotes enim quis τοῖς tem deditos dicat Et gratiam habeo Vandalio, qui mecum jurat eosque binos Papinii verius de sacrorum ministris interpretatur, vid. Dissert.6. pag. soa. D mum TZetZes omnino posthabendus , utpote inficetioris aevi Lycophronis scholiastes . Scio praeterea potius dici hoc cerumen λαα ταδροαἰοω , vide Corfinium in Fast. Aff. to.2. p. 3 6. ceterosque archaralogos, quos laudat. Hi ne non fuisset Marochio longior implendo spatio vox sicuti conqueritur de nomine, quod extrahendum esset ex λααπαδηφοei , eum ab Aristotele in nuper laudato loco habeam λααπαδαρχι, . . Verum, quid sortasse in hoc quinto versu in farciendum sit , dicam inseme. Hic autem te rogatum volo , ne priscis Neapolitanis odii plenam noxam ἀνορθογαφ,ς crees , propterea quod IMHTHΣ cum Et in marmore incidendum jusserint , cum hanc vocem scriptam legamus cum privo Ι . Verum ipse nostri. lapidis scalpturam tuendam reor ,δc potius membranas marmori post h.ibendas : nisi enim ea in re lapidibus sit fides, praesertim si magistratuum auctoritate erecti sint,& scalpti, quin Sc publicis aedificiis affixi , veteri scribendi rationi perquam male consultum erit . Eile autem melioris pretii τ ι Πός, quam τελητής,& nec
scalptoris incuria factum scias , tum quia reliqua ingentis saxi verba &affabre, & curatissime incisa , tum quia syllabam principem hujus vocis producendam ex poetis didicimus; quam, oum duplici sono constet , du
139쪽
NUPER RESTITUTUM EXPENDITUR. 4i
plici idcirco sormarunt Neapolitani, quos quis credat ignorassenujus vocis veram α , Sc sollemnis scriptionis rationem Τ Quare posthac optarem elegantissimi hujus lapidis auctoritate, ut in libris pingatur τροαηm, non vero contra; atque ipse in posterum chartis meis ita
illinam vehementi hoc testimonio nixus ς meisque frequentibus auditoribus, ut eodem pacto scriptitent, praecipiam , ne a suis veteribus Neapolitanis Atheniensis oris se probent degeneres. Scio scalptores binas litteras i,& ει mixtim adhibuisse, & plura exempla servo etiam ex nostratibus marmoribus, quae in serius dabo; imo etiam Latinos id ipsum fecisse reperi, ut in voce deberit , vide Salmas in Solin. p. 766. & Havercam pius de ling.
Gr. pronunt. to. a. ab pag. I 2. usque aci I 8. id genus exempla Graece &Latine sexcentena congessit, quem consulas ; verum id genus varietates reperies in unis lapidibus parvae molis, & privata libertate ac voto erectis. V. Lacunam sexti versus lapidis infracti nimium sibi indulgendo vir clarissirnus implevit: recens, ac portentosa trium fere mensium intercapedine ignitorum lapidum Vesuvina ε, ὀολ- fecit fortasse, ut MaZochius Uesuvii nomine saxum ornaret, ac famosum redderet; cum longe diversum quidquam apponendum suisset. Etenim constat a Xiphilino, qui primam, post homines natos, Vesuvii conflagrationem ac vastitatem, ut ejus Scribptoris labes seculi serebat, vera falsis commiscens meminit , hunc mon tem nullam aedificiorum excidionem Neapoli intulisse , sed dumtaxat ci- 'neribus vel longinquis urbibus offecisse, vide Dionem edit. Reim. p. IO96.&c. Et jam antea scripserat Plin. lib.6. ep. Ioz. ut notum est, nusquam gentium etiam Ueluvio vicinarum aliquod aedificium vel privatum, vel publicum collapsum esse, sed haec dumtaxat: Mutata omnia, altoque cinere, tanquam nive obductae etiam ejusdem ep. Io5. Sed isthaec certiora
sunt, quam ut in his diutius immorer : non igitur plures unauasi Neapolitani partes decussit mons Vesumius , ut ait Marachius ς verum alia causa quaerenda est callapsarum partium ejus aedificii, quodcumque fuerit, quam veram sors: tarn dabo , quando meum longius supplementum ain
Quoniam autem hic in adnotatiuncula de Vesuvii montis nomine quaedam vir doctissimus ad jecit, ea excutienda aggredior, ait enim: Nihil apud Graecos Uttarius, quam Βωξιον ορος, aut quadriollabum, sur xantum in Strabone texituν ) Ουισσῶον , quas . sit ahectivum nomen . Et sane scio, scuti Latinis sollemnior est vox Vesuvius, quam Besbius, aut Vesbius poetice potius usurpata, ita Graeci melioris aetatis Oυετοῖον, non Βε ὀιον dixere. Etenim ter in omni Strabonis opere nomen hujus montis invisitur, ac perpetuo odit ὀιον ιρος dicitur lib. I. pag. 6. lib. s. p. 378. &in ejus excerptore pag. Iago. quod magni momenti est de vera vocabuli scriptura , nam nomina locorum a geographis desumenda potius , quam
ab historicis, aliisque Scriptoribus, praesertim si posterioris aevi sint. Imo advertas hujus montis nomen varie membranis illitum, veluti in Dio-
140쪽
418 LIB.I. CAP.U. P. I. MARMOR GRAECOLATINUM
ne edit. Rei mari p. roy . legitur bis , & summus vir inter v riantes ingerit Oυε του3ιον , teste Leunclavio : inde idem Reimarus docte more suo edicit: ουεσπιήιον scribitur apud Strab. p. 2 7. conflat sane hoc se antiquius, accuratius nomen montis, licet in Dionis co textu nihil mutandum duxerit: atque ipse reor Xiphilinum secundum si, culi sui indolem Bis ὀιον illevisse. Gratulor etiam Seriptores inferioris aetatis usurpasse Oυεσεῖον , veluti Euseb. in Chron. Tων πνLMψαν
πιφρα, omnibus ventis, qui ab arcto ad aestuum occasum perflant , M-δευii collis objicitur , multusque cinis ἰ vides Bε ὀίως , non Vero Bεσῆlwό quare si in eoderi opere lib. a. pag. 8o. edit. Amstet. 16s8. legas
σου ὀιον, de tanto Scriptore benemeretur, nam sibi constaret, neque nunc Vetus nomen Bετου 8ta ς, nunc novum,& a Galeno proscriptum, ut mox dicam B 3ιον adhiberet. Verum quid te diu in re certa moror , cum causam hujus nomenclaturae contra erudit illimum Marochium agat Galenus, cujus verba non vidisse tantum virum longe demiratus sum, praesertim ea recitante Cluu rio Ital. ant. p. 1337. dum quaerit οὐ του ον, an B σῆιον dicendum sit de . methodo med. lib. s. edit. Charterii pag. Iaa. lib. s. cap. intras σ
Βετου ὀιον ὀνομαζουm ' m δ' ενδοξόν is, νέον οmuκ του λόφου BD8ιον , collis non Parvus , quem tuis veteres Romani in libris suis , rum qui cur rius loquuntur, ετ ον anellant: nune probari incipit, sic vertas is- non vero , celebre, ut vulgo, nam idem est ac πιθxim v, ut Galeni sententia constet: in ac recens ely nomen eius collis BisZiον. Ex hujus principis medicorum loco antehac obscuro vides certissime statui lub Antonino Iinp. coeptum esse a quibusdam dumtaxat dici Bεσῆιον, cum cordatiores,& antiquiores universi oui σου ον celebrarent. N in igitur unus Strabo ουε- σουὰν, ut ait Mazochius, sed παλαοι, atque α ρ, o Oi ita appellitarunt: Contra vero Bisὀιον est nomen νέ-ν rere m. Hinc ex Galeno discimus sub
Tito dictum fuisse Ουεσουῖον , non vero ΒΘ8ιον, quare in supplemento Marochiano pingendum ΟΥ ΟΥΙΟΥ, minime vero ΒΕΣΒΙΟΥ, utpote vox Tito recentior . Oblitus eram etiam Diodorum Siculum adhibui sese vocem Ο ουios, nisi loeus sublestissimus sit, de quo in Puteolanae regionis descriptione,) edit. Nessen lingit to. r. p. as . Si vero in doctis libris , qui sunt ante Galenum Graece scriptis , vel paullo post , B τῆνον legere est , ne posthae haereas , quin ab stupidis librariis depictum sit
exi stimantibus id vocabulum esse δεδοξ -ρον , acceptum m eis . Ne mihi succenseas , si molestus audiam de vera voce Graecanica hujus πολυ-εοήτου montis; interest enim, ut posteritas haud credat veteres cives meos ignorasse ce tum nomen hujus montis, qui in Graeco sermone cultissimi ScAttici salutabantur teste Philes rato, nam Ατυκους περὶ των λογων σπιδας praedi-