장음표시 사용
171쪽
LIB. II. CAP. V. P. III. ARGUMENTA
3 Romanam, & leges excepisset, inter εαε εα μsνας adcensuisset Strabo. vi. Straboni lux est a Livio, qui lib. 23. c. I s. in perbrevi concione Minionis Antiocho familiaris contra Romanorum legatum vetantem, ne Graecae civitates huic regi specioso quodam titulo stipendia solverent, his verbis inter cetera re3is sui jura tuetur Minio: Decioso titulo uti vos Romani Graecarum civitatum liberandarum video, sed facta υestra or xioni non conυeniunt , Ο aliud notiocho iuris flarusis , alio ipsi utimini. Qiιi enim magis S rnaei, Lampsacenisue Graeci sint, quam Nempolitani , o Rhegini , O Tarentini, a quibus sipendium , a quibus naυes ex foedere exigitis ' Cur Uracusas , atque in alias Siciliae Graecas urbes praetorem quotannis cum imperio virgis feruribus mi iiii, 8 nihil aliud profecto dicatis υos iis has leges imposuisse: eamdem de Suerna, o Lampsaco, civitaxibusque, quin Ioniae,s' aeolais sunt, causam ab Antiocho accipite, erc. Minioni inter cetera haec reposuit Sulpitius Rom. legatus . . . Quid enim smile habet civitarum earum, quas eo, rasis, causa ZAb Rheginis, O Neapolitanis, o Tarentinis, ex quo in no fram venerunt potestarem , o uno perpetuo tenore iuris semper usum pato nunquam intermisso, qua ex foedere debent, exigimus, ere.Vides ist-tur Livium Straboni συμφωνῶν, & unos Neapolitanos, Rhegi nos, ac Tarentinos in Majori Graecia Graeci sermonis , ac instituti fuisse , reliquas civitates jam Latialis oris factas, ac barbari ei plenas , ni m. Lucanos , BrutioI, &c. Advertas etiam Neapolitanos cum Romanis junctos solummodo foederis jure, neque eorum leges , virgas , secures, & magistratus subiit se, quae Syracusae, urbs maxima, ac florentissima patienter & fatis iniquis urgentibus , ferre coacta est . Ceterum etiam ex Cicerone habeo Neapolitanos diei foederatos , uti paullo inferne dicam ; imo in oratione pro Archia cap. 3. & s. eodem pacto , quo Livius inter Graecas urbes , suique juris eatiem ternas urbes commemorat : Itaque hunc Tarentini , Risgini , ct Neapolitani civitate ceterisque praemiis dona-νunx ἰ at naves , & stipendium Romanis solvisse haud scio , an Livius ornandae concionis ergo de suo apposuerit, sicuti addidit eosdem in Romanorum venisse potestatem , cum certum sit Neapolitanos contra hanc gentem principem nunquam pugnasse , sed in summa semper fide ac sc cietate vixisse, teste haud mencace Paterculo lib. I. cap. . p. go. ubi com mendat rei p. Neapolitanorum eximiam semper in Romanos fidem , quae fecit , ut essent nobilitate , atque amoenitate sua dignis i . Praeterea advertas rogo Livium curate dixisse Romanos in Syracusas cum virgis , & securibus praetores misisse, utpote bello victas,&legibus eorundem o strietas' Neapolitanos vero foederatos dumtaxat salutasse, nec fascibus su jectos fui sie: cui summo historico succinit Statius nostras Sylv.lib 3. s. U.87.
Nulla foro rabies , aut scira curgia, teges morum iura viris solum , Me fascibus aequum: Cur eximat Neapolitanos poeta a Lycurgi ρ Θροis, sive scitis, dicam sortania in
172쪽
CONTRA NEAPOLIT. LIBERTATEM ELEVANTUR. 4 si
se in serne. Scio hunc Livii locum Marochium in immortali opere, quod mox editurus est , contra libertatem Neap. intorsit se, sicuti etiam furer- ne laudata Strabonis verba antehae tenebri eos a solleret studio adhibuisse indolescimus; at vellem , ut suas selectissimae eruditionis opes potius pro nostrae civitatis Hellenismo, atque -τοmμ- impendisset. Ut veterem, quae tanti aestimanda est, patriae libertatem etiam atque etiam tuear, nuper mihi accuratum en magni ponderis monumentum ab Francisco Pertusio , veterum morum viro , cujus pectus hon sto, & orientalibus litteris perdiu incoctum est ; quod in Allisarum urbe , avimento templi S. Salvatoris affixum erat, atque exscripsere multiplices germani fratres e Truttarum familia morum ingenuitate , & b narum artium studiis florentissimi , meorum amicorum manipulus selectissimus: idque monumentum sunt bina marmorum fragmenta, undique detritis litteris, senis denis civitatium nominibus illustria: iidem me commonefecerunt se vidisse aliud minimum fragmentum , in quo incisum erat CEREAT Is , & ALLI pANIs , quod amissum ob patriae amorem indoluerunt :fragmentum pr mum
TELEsINIS ST PINATI BUs PUTEOLANIS ATELLANIS C UMANIS NOLANIS
NUCER Inis LUCERINi, APULI ssUESS AN IscaL E NIs sues SVLANIssinUE SANIS calaTINIS In his lapidibus imperaris advertere Neapolitanos minime adscriptos, quos quidem inter Cumanos,& Nolanos immissos esse oportuit: verum, cum haec multorum pulorum series inter Romanas colonias accensenda sit, queis vel vectigal, vel quid simila indictum suit: vel calendarii norma eadem omnibus his civitatibus proposita ; etenim jurarunt mihi hi dulcissimi amicorum repertum nuper in Allifarum urbe brevissimum calendarii fragmentum , insissimis characteribus , queis isthaec bina marmora sculpta sunt : jure Neapolitanos minime adcensitos vides , utpote Romanis legibus, Sc imperio nunquam obnoxios , neque coloniae nomine a quovis Scriptore vel vice simplici salutatos : sane haud scio an rationem firmius quaesitam quis vestiget , ut palam sit, cur in hisce lapidibin Neapolitanos minime adjectos intuearis . Novi equidem neminem
fore, ut mihi objectet Campanos in his saxis etiam desiderari , qui toties
173쪽
LIB. IL CAP. V. P. III. ARGUMENTA
4s 2 Romanos colonos excipere coacti sunt; verum vel qui veteri geographiae parum studuit, didicit Campanos incisos suisse post Calati s ; quare si marmor in serna parte minime deficeret , Capuae etiam cives inibi scriptos inviseremus. Et excellentem s olvo gratiam his Allifanis amicis, qui antehac ignotum , & Neapolitanis honestissimum duplex marmor mihi
communicarunt οῦ & superiore anno extractum ab templi pavimento domi servant nummis contra tenacius, quibus abunde forent: quos rogo, ut decentissimo loco affigant : volupe enim nobis est cernere marmorum αἰθεντιι Ne olim a coloniarum grege sejunctam , & a Romanarum legum jugo servatam. v II. Ceterum nihil miror Marochium minime recoxisse famosum Ciceronis locum lib. I 3. ep. 3 o. adlam. quem corruptissime recitat noster Capacius pag. s . L. Manlius es Sosis, is fuit Catinenss, sed es una cum reliquis Neapolitanis cimis Rom. factus, decurioque Neapoliterat enima criptus ad id municipium ante civitatem sociis, ct Latinis datam.
Eius frater nuper Catinae mortuus es . . . Habet praeterea negotia v xera in Sicilia sua . . . omnia eius ribi commendo, in Primi ne ipsum virum optimum . . . Peto igitur abs te, ut eum, sive aberit , sive ven
rit in Siciliam in meis intimis , maximeque nece riis scias esse , c. Quibus Tullii verbis aperte ostendi a junt adscivisse Neapolitanos Romanam civilitatem, ac liberae rei p. jacturam secisse;& reor Peregrinium ea consulto praeteri ille lib. . num. is. quod sibi satis arduum visum sit, quid reponeret: minime, inquam, recox ille hunc locum Mazochium , Oboluerat enim vehementissime ignotum esse, an Ciceroni de Neapoli Campaniae urbe sermo sit; praesertim eum summus hic orator pro Balbo cap.8. palam perseserat veteres cives meos, ne populus fundus Romanorum, ac municipium essent, enixe obstitisse: Innumerabiles aliae leges de civili iure junt latae, quas Latini voluerunt, adsciverunt: tua denique Iulia, qua
iege ciυitas es sociis , O Latinis data , qui fundi populi facti e ent,
civitatem non haberent. In quo magna contentio Heracliensum Neapolitanorum fuit, eum magma pars in iis ciυitatibus foederis fui libem ratem civitati anteferrent : reposui antiquam lectionem foederis sui pro juris sui secutus H. Valesium in thes ant. Rom. to.a. p. 29 7 Spanhem. in orta Rom. I. I s. p. 36. contra Pauli. Manutium, & Bullialdum de pop. sun d. p. 936. to. 2. ant. Rom. G v. m juris sui tuentes . Vides igitur , si Tullius in ep. ad fam. Neapolim Campaniae municipium dicat, sibi apem te adversari , cum pro Balbo id ipsum inficiatur, atque e contrario adstruit Neapolitanos Romanis solummodo foederatos eorum civitatem respuisse: paueis post verbis definit populos foederans, ne liberos eos esse, qui sa- ruunt de suis rebus, quo iure uti velint. Atque ita in eadem Orat. c. 24. tamquam negotium certum , & antiquitate firmum privo laederis jure cives meos obstrictos satetur : Has Sacerdotes mitio thre aut Neapolitanas, aut I Hienses fuisse, foederatarum sine dubio civitatum: mitio v
174쪽
CONTRA NEAPOLIT LIBERTATEM ELEVANTUR. 433
xera, proxima dico, ante civitatem Veliensibus datam, oeci hinc etiam
duertes superius probe abrasum iuris sui, atque foederis fui adjectum,
quo Cicero sibi constet ; imo noscitas ex oratoris verbis Velienses deinde civilitatem Romanam acceptasse , non vero Neapolitanos , de his enim ea de re silet omnino Tullius. Praeterea recoquas rogaris etiam Livium palam dicere pluries cives meos solummodo cum Romanis foederatos, Vid. pag. superiorem, ut sileam Strabonis verba apertissima pro immunitate a Latinis legibus pag. 4 q. & Statium canentem Neapolitanos abhorrui illa Romanos fasces,&c.
Novi etiam , si ab hoc Tullii loco discedas, me nusquam rrrisse
decuriones Neapoli, aut hanc urbem, quae multis post Augustum saeculis Graecanica floruit, municiρium audivisse: contra vero Graecos magistratus ubique Scriptorum, ac lapidum legere est, praesertim δη- ρκη ,κ. τ. M vid. cap. seq. Quin tironibus notum est Hadriani Aug. aevo δε- marchatus dignitatem Neapoli viguisse ex Spartiano H. A. p. IT . Iu ruria praeturam imperator egit ἰ per Latina oppida dictator, . ad
iis , o duummir fuit apud Neapolim demarchus : er in patria sua quinquennalis : irem Hadriae quinquennalis, quas in alia patria,
Athenis arebon fuit e vides porro Hadrianum in Latinis urbibus Latina magistratuum nomina affectantem , in Graecis , ut Neapoli , & Athenis Graeca: profecto', fi Neapoli decuriones reperiiset, non demarchum salutari amasset, sed decurionem. Hic pro re nata te rogatum Volo, ut advertas μνηαονικον cl. Mazochii , qui pag. 2 in col. 2. duoviratum
tribuit Hadriano , non autem demarchi munus , quod contra Spartiani fidem est, contraque rei p. Graecanicae jura , ac magistratus . Fortasse in Mazochii mente maximis, ac multiplicibus rebus oppleta inerat se legi L se in Lasena pag. I 46. Commodum imp. fuisse Neapoli duumvirum, quare facile pro Commodo illevit Hadrianum . Verum ipse iratus fio Ita nae nostro, qui mente transversa ex epigraphe , quae id non dicit Com modum Neapoli II. virum suisse nil haesitans edicit: IMP. CAES. M. AUR. COMMODO ANTONINO . AUG. PIO . P. PII. UIR. Q U IN VENFL. PYTHEAS MARMORARIUS Etenim vel tiro videt duumυir quinquennalis Iegendum, non duumviro,
ita ut Pytheas eo munere fungeretur, non vero Commodus: neque semper nomen illius , oui memoriam eri sit , titulis antevertit , veluti in Grutero p. a s a. 6. Saoinae Augus. magiseri quinquennales coliegi fabrum riguam lusi. x m. c. Numisus Maritimus. Μ. Valerius Felix. cte. Falsus
etiam est Lasena, dum ait hunc Pytheae lapidem Neapolitanum esse, eo quod Neapoli exstaret , cum ex vicina aliqua parvi nominis colonia e
175쪽
convectari poterat, praesertim cum Latiaris sit, atque hujus urbis tituli
Graece conciperentur. Non satis curate de Neapolitana vetustate meritum
tuisse Lasenam fatendam est. Adde, qui fieri potuit, ut Neapolitani virum peregrinum, Siculum nimirum, T. Manlium Sosidem , posthabitis Ggregiis civibus, maximo decurionis munere honestarent , qui infimis reipublicae suae officiis Campanos advenas vix donare passi sunt, uti ex Stra ne superius p. s. ostensum est ρ Et ab ipso Tullio novimus Neapolitanos
peregrinis nulla unquam magistratuum munia contulisse, sed dumtaxat eLvιωem, altaque ιd praenita, uti Archiae haec collata legas, atque etiam scaenicis artificibus, uti legere est in orat. pro hoc poeta cap. 3.&s. Verum quid hac in re operam lud inlus , cum jam Peregrinius laud. l . argumenta testibus vehementibus sulta congesserit pro Neapolitanorum libertate tuenda, ad quae provocaris; queis apertissime constat Neapolim municipii nomine caruille; quod tam ratum est, ut etiam exteri id n verint, uti H ei neccius antiqv. Rom. in append. lib. I. in extremo cap. s. Reliquae civitates, quae neque municipia , neque coloniae. neque praefecturae erant, civitates foederatae dicebantur: eranr enim liberae, uis quod ex faedere quaedam debebant Romanis r talis civitas foederata erat Capua, antequam in praefecturae formam redigeretur οῦ item Tarenitim, Tibur, Praenesie, Neapolis, c. Quare reor posthac nullumde et fore , qui credat Solidem Neapoli in urbe Campaniae decurioni, munere functum esse, cum ea opinio tot,& vehementibus difficultatibus afflicta sit. VIII. Porro, cum quali ratum lit Sosidem nostra hac in urbe renuntiatum haud sutile decurionem , facile inducor , ut credam Tullium t qui de Neapoli Siciliae , una ex quatuor maximis urbibus , in quas Syracusae dispescebantur , ut ait Cic. in Verri cap. s3. hinc quadrutices audiebant. Etenim ex ipso Tullio tenes Sosidem Siculum suisse,& Catanae civem, ac in ea insula metera negotia habuisse , licet tunc temporis abesset. Neque haereas in eo, quod ait Cicero hunc L. Manlium fatium civem Romanum ante civitatem sociis , O Latinis datam , hinc quis objiceret haud fieri potuisse , ut in Sicilia quaedam urbes id decus ade- .ptae essent; etenim reponam me ab Plinio H. N. lib. 3. cap. 1. & seq. didicisse , postquam Romani in gentes extra Italiam arma intulere, etiam in provinciis non unas civitates municipiorum jure donatas esse : itaque Plinius in Baetica enumerat municipia octo, in citeriore Hispania tredecim, in Sardinia duo, in Lusitania unum; nunc ex Tullio novimus etiam in Sicilia, quae omnium prima ex provinciis Romanis paruit , Neapolim Syracusarum municipium factum . Et Cicero, ut tueatur Libum cap. q. in Gadibus in Hispania natum jure civem Romanum creatum, his verbis utitur: Nam sipendiarios eκ Africa, Sicilia, Sardinia, cerc-ris promin iis multos civitate donatos Cidemus o qui hostes ad nostros
imperatores perfugissent, magno usui reipubticae nostrae fuissent , Rimus civitate esse donaros , oec. Igitur nemini mirum suturum autumo, si Sosis
176쪽
CONTRA NEAPOLIT. LIBERTATEM ELEVANTUR. 4ss
si Suis cum suis civibus, etiam antequam civitas sociis,&Latinis data esset, inter Romanos adscitus sit. Sane quae adnotat Manutius in hanc ep. quippe qui de Neapoli Campaniae interpretatus est, satis mihi incocta visa uint. Scio objici posse , propterea quod Tullius palam dicit Sosidem factum civem Romanum cum Neapolitanis, & Iuliam legem commeminit, quae pro una Italia lata est, non autem pro Siculis , frustra a me laboratum esse, quo ostenderem summum oratorem de Syracularum Neapoli verba fecisse: verum reponam non levem conjecturam, quam amico. rum doctissimi etiam probarunt , ut Tullii famae prospiciam , & ne vecordem, & memoria turpiter laborantem traducamus: etenim in Orat. pro Bath. si fateatur Neapolitanorum majorem partem legem hanc Iuliam repudiasse, & ibid. Neapolim laederatam dumtaxat urbem appellet, vide ejus verba superius laudata : imo sit contra sint tot reliquorum Scripto. rum testimonia , quae etiam nuper recitavimus, aperte a jentia Neapolim nunquam fui illa municipium ; qui fieri potest, ut in ea epistola Cicero hanc nostram urbem longe ante Iuliam legem Romanam civilitatem acceptasse edicat, & quae mox firmarat summus orator, eadem destruat Z porro qui turpem hanc in eo ἀντιλογἱκν aequo animo serunt, hos de tanto viro contra fas mereri dicas. Igitur si importuna verba ab epistola eradas, ni m. ante eivitatem sociis oe Latinis datam , res erit integra; quae quidem verba ab ignarissimo Rom. historiae scholiaste margini olim adscripta, deinde in ipsius epistolae contextum ab librario aeque injecta sunt. Pem velim autem, ut quis me audacissimum minime redarguat, quod parvum κ*ua ab ep. exturbarim, cum constet veterum Scriptorum opera nis ine. ptimmis appendiculis ob amanuensium inscitiam saepe inquinata , praesertim si leges vel illustrandae, vel recitandae suissent, queis vel importunas facile assiserunt, vel integras corruperunt; exemplo sint binae, a quibus p. I 2I. 122. non una verba abrasimus, quae ab ora libri in κ ενον certo in jecere librarii. Igitur, expunctis ab Tullii epistola paucis hisce , ante cimitat n jociis, o Latinis datam , haud siquidem Neapolim Campaniae, quam nemo, neque ipse Cicero Romanum municipium unquam suille dixerat,) sed Neapolim Syracusarum , ut de aliis urnibus extra Italiam ostensum est, Romana civilitate donatam iure vult orator, ut ex totius istolae sententia aperte eruitur . Porro haud scio an quis hanc conjecturam , qua non parum lucis Tullio allatum est, tot rationibus fultam posthac vel rejiciat, vel reprehendat. Demum, L. Manlius Soss, ut ait Manutius, duo sunt Romana n mina , terrium Siculum , qua enis peregrini Romanam civitatem Uequebantur, eorum assumebant praenomina, o nomina, quorum opera, di beneficio cives Rom. facti erant, vetere nomine conservato , bOrilscq exemplis id probat, quae tute legas in comment. Si vero Cicero dixerit L. Manlius es Soses, adjecta vocula est, ne quid novum, aut inauditum credas, non unum enim Manutius exemplum apposuit,queis addas ast in M m ni Verr.
177쪽
Verr. cap. 23. Polemarchus es Murgentinus , 3c ibid. Gubulides es Grosphus muripinus. Licet autem in Gruter. indice hoe nomen Soss adscriptum non sit, repertum a me est in Liv. proprium Siculorum esse lib. a s. c. 9.circ. fin. Praeerat huic arci , s sermo est de Syracusarum obsidione Phιlodemus Arginus ab Diciti impositus , ad quem miybs a Marcello Sosis, unus ex interfectoribus t ranni, edici id genus Graecanica nomina amalie Siculos cuique veteres nistoricos lectitanti constat . Scias autem ideo me isthaec trita de Sosidis nomine adnotasse, propterea quod virum doctissimum mira quaedam de eo interpretatum est e inaudivi. Sed praeter spem plura de sat obscuro Tullii loco , quo patriam a municipii nomine, & a decurionum magistratu tutare r. Neque curandum duxi marmor, quod affert Lasena in Gymn. Neap. p.
Iso. ubi inestremo versu legere est: ORDO P. Q. NEAPOLIT. D. D. nam
tantis erroribus etiam quoad syntaxim foedum est, ut mirer hunc doctum sane virum adscripsisse; imo illud sui oblitum jam antea praemisisse pag. Ir . longe diversum; adde eundem lapidem incrutem pag. 264. . in v niri restitutum, & veluti iterum confictum: quare quis fidem saxo tam sublesto praestet, & quod aptatum est pro exscribentium ingenio 8 Fomtaise ubi est OR Do P. Q. NEAPOLIT. D. D. sculptum erat ORDO P. Q. N.
D. D. inde indoctus quidam extendit Neapolin cum reddi potuisset Nola nus, quae urbs municipium, & colonia evaserat , & prostant silices cum his singulis litteris, ORDO P. Q. N. vide superae p. 43 P. IX. Neque supparem, ac peraeque arduum Ciceronis locum sugiam a. contr. Rullum cap. 3I. ubi videre est Neapolim Campaniae luculenter v citari tum municipium, tum veterem coloniam , atque esse in eodem censu, ac Theaniim, Calenum, Atella, Cumae, Pompeji, Nuceria, &c. unamque urbem Puteolos liberam ac sui juris : Dixi antea lege permitti, M ήρ τυelint municipia, quas velint veteres colonias colonis Dis occupent: C Ienum municipium complebunt, Theanum γ' ment, Atellam, Cumas,
NEAEPOLIM, Pompeios , Nuceriam suis praesidiis devincient e P Em S vero, qui nune in sua potestare sunt, suo iure libertateque uruntur, toros novo populo, atque adventitiis eviis occupabunt. Cur isthaec verba diligentissimae lectionis vir,& Nea libertatis antiquus hostis M Zochius non viderit, nam ubique Scriptorum nostrorum prostant, in perdiu demiratus sum. At Peregrinio ut iratus vivo, qui oppido molestus, ac ραγάλαυχὰς plenus ita cives meos lacessit pag.7 o. ua quat eoo orebberrisposta eosoro ad aliuno , it quale Atto amesse , che di turae te nostre Cirta di Campania Poet oli fons nia tempo di Cic. rea in potesari se flega, e quas delia libertis giae a di quel lor modo P . . . inde paucis post id genus verbis supernum Tullii locum recitat, atque addit: Scio lion, prego, ancore questralira nodo i mede fimi misi maiores Ierim rari Napolitani, che io Ha ho υgionato deue eos delia Campania F lice , o c. Sed parcius ista viris objectare oportuisset Peregrinium, nam hunc
178쪽
CONTRA NEAPOLIT LIBERTATEM ELEVANTUR. 4s
hune locum Tullii a Capacio nostro in Puteol. hist. pag. I 3. didicerat, ac
suffuratus est. At Neapolitani iacile responsum de his sulque deque turbatis Ciceronis verbis Peregrinio deludenti sufficiunt: neque a Graecia heros arcellendus, ut hunc quem Campani Herculeum rati sunt, sed nos in scirpo ei te exputamus, expediat . Quis enim vero statim non advertit bina nota Neapolim, Sc Puteolos loco non suo adscripta a librariis dormitantibus 8 quare si in propriam sedem ea remittas, scit . ubi illitum est Neapolim, reponas Puteolos, & contra , res est integra , & harum πο- urbium historiam, regimen, ac titulos probe restitutos vides. Si
exempla quaeras id genus oscitantiae amanuensium , sexcenta tenes in Sir bone, consulas doctiss. interpretes , veluti in pag. 62o. to. I. advertit Pal-merius , ut perquam plures taceam , malam manum exscriptorum apposuisse Argos in Boeotia, & Hyriam sat longe ab Aulide: verum geographicis his σφα ατι veterum libros i storum hominum noxam insectqs esse quisque novit. Quin turbatas in locum suum binas has urbes probe restituerim, nemo intercedet ; nam abunde ostensum est Neapolim Graecam urtiora, neque municipium unquam iuilis, neque coloniam, etiam ab iplb Cicerone ea de re vadimonio accepto, vide quae sat multis superne dicta 1 unt. Contra vero Puteolos vices municipiorum , & coloniarum subi ille adeo certum est, ut in historia hospes sit, vel tiro, si quis id neget; cum printer Scriptores, quorum ditillima testimonia collegit Capacius, tot marmora etiam protulit, qua de re plurimae ei gratiae habendae, adeas ejus hist. P teol. circ. init. Si igitur Puteoli vetus colonia, o municipium certo audiit,
& Neapolis in sua potesate suis , suoque jure ac libertate utebatur, quae
Tullii sunt verba, porro nisi morosissimus , aut excors την υτερο απῶα in his urbibus in Ciceronis ob somniculosos exscriptores accidisse inficiabitur. Hie mihi venia sit dupliciter de Peregrinio conquerendi, tum quia pag. ass. testimonia , queis certo Puteolos coloniam fuisse firmatur, clanculum mutuatus a Capacio , hujus nostratis viri ceteroqui diligentissimi non meminit , inde illam in dubium revocare adlaborat tot verborum involucris, ut quo tandem collineat, ignores; quod vitium, sive
artem saepe in docti huius Campani Scriptoris volumine deprehendi , &praesertim non semel ima summis haud respondere demiratus sum; ὶ tum quia marmora , quae Capacius noster , ut coloniam Puteolanam omninos stat , regessit , & quae hac in re maximi momenti sunt , tacitus printerivit; fidem igitur huic erudito viro sanctiorem desideramus. Atque haec de Tullii verbis, quae, veluti masnum ae difficillimum Neapolitanis solvenda objectaverat Peregrinius. x. Non obliviscar Statii nostratis locum , qui vel ipsum Mazochium supit, vel tantus vir noverat responsum prompte suturum, licet per speciem Neapolitanorum longe adversari videatur; etenim poeta canit Silv.
179쪽
Er o quod ausomae pater augustissimus urbis Ius tibi tergeminae dederat laetabile prolis,
Quisque igitur objiceret imperatorum Rom. legibus , & juri subjectos
Neapolitanos , a oueis famosum jus trium liberorum expetierant . V rum reponendum est, illud Menecratem obtinuisse, non ut Neapoli seueretur , sed in vicinis urbibus , quae Romanorum coloniae evaserant , uti Nola, Herculaneum, Puteoli, &c. vel si Romam profici lceretur; imo videtur ipse Menecrates, ejusque pater sortasse ex Romana origine Romae diu vixisse, & supremos honoris gradus inibi occupasse, cum canat noster Statius v. 37. His sternis liberis) placidos genitor mores, longumque nitorem Monserat avus, pulchrae sudium virtutis uterque,
Quine o opes, ct origiasnunt, hanc lampade prima Patritias intrare fores hos pube sub isto, Si modo pνona bovis inυicti Caesaris adsint
Numina, in Romulei limen pulsare senatus. Vides jam quantam partem cum Romanis habuerant , 3c ab Domitiano quantum gratiae inierant nostrates Menecrates , ejusque pater , ut hocce trium liberorum jus adipiscerentur ; nec non ut hi tres filii Statius v. ss. Romae Iaboranti divitiis avitis , & eloquentia opem serant, & adulti κω
mam mittantur a patre apprecatur:
Sint qui fessam aevo , crebrisque labωibus urbem Voce, opibusque juvent, viridique in nomine sement. Hinc luculenter patet Neapolitanos legibus Romanis minime obnoxios, nec Statium illorum libertati officere , praesertim cum jam ad uxorem Silv. 3. carm. s. v.88. de Neapolitanis cecinerat Morum jura viris , solum, . sine fascibus aequum. Neque credas nos indigere exemplis Neapolitanorum adolescentum , sui licet nativi oris Graecanici Latiarem sermonem didicerint, ut subacti Romam ad causas orandas deinde proficiscerentur: cuivis notum est Gellii cap. I s. lib. q. in quo nostras adolescens describitur Latine eloquentissimus, dum mira celeritate inmolucra sensuum, verborum volumina, vocumque turbas effuderit coram Iuliano Rom. rh tore ἀλαζονε ἰας pleno , Gellio ipso , aliisque ex comitatu , qui per seriarum tempus aestivarum decedentes ex Urbis aestu Neapolim concesserant. Interea advertas Domitiani aevo adeo εLλήνας suisse cives meos, ut nisi sub Latinis masistris Romanam linguam addiscerent , & saepius -- lam facto periculo in ea se cultissimos probarent , principis illius urbis forum minime adiissent. Neque subterfugiam alia Statii verba , licet nemo ex tot viris , ne metochium quidem excipias, qui Romanos evasisse Neapolitanos edixere, advertere sategerant; inquit si quidem Silv. lib. s.carm.3. v. I Io. de patris sui pueritia:
180쪽
CONTRA NEAPOLIT. LIBERTATEM ELEVANTUR. 4sq
Non tibi deformes obscuri sanguinis ortus ,
Non Me luce genus . . . . . . Etenim te divite ritu Ponere purpureos infantia adegit amictus
Stirpis honore datos, o nobile pectoris aurum. Hinc quis opponeret, si pueri Neapolitani & praetextam, & auream bululam ferrent, certum sane esse Romanos induisse mores , Graecanicos pro sus oblitos ; verum quae sequuntur in hoc patris epicedio v. I 26. Omnem nodum solvunt, nam Statius parentem pueritiam inter Lucanos Roman rum jam coloniam factos egisse canit: Te de gente suum Latiis adscita colonis Graia refert Selle e Graius qua puppe magi fer cidit mediis mber emisiuυit in undis. Sella igitur erat prope Palinuri promontorium , & Strabo jure adseruit Lucanos in barbariem, idest in mores Romanos descivitie lib. 6. pag. 38st. Vide quae in ge raphi verba superne pag. 4 9. adnotata sunt. Contra vero Statium ipsum puellum Graece indutum dicas , utpote Neapolitanum. Porro a Cic. pro Rabir.c. Io. didici, quo pacto, sive quo luxu vestibus utere tur Neapolitani adolescentes, ac reliqui cives. mitellis scit. chlamyde, sive pallio, ac crepidis: Deliciarum causa, voluptatis non modo cives Romanos , sed es nobiles ades centes, uosdam etiam senatores summo loco natos, non in hortis, aur suburbanis suis, sed Neapoli in celibere mo oppido eum mitella saepe videmus e chlam datum illum Lucium μι am imperatorem: L. mero Scipionis , qui bestum in Asa ges', Anti ebumque de eis, non solum cum enIamde , sed etiam eum crepidis inevisolio statuam videtis. Id ipsum de Tiberio scripsit Sueton. cap. I 3. dum per Graeciae insulas versabatur: Redegitque se, duosito patrio habitu, ad pallium, crepidas, atque in tali paru biennio fere . De Roma- . nis Grmanicos amictus indutis etiam conqueritur Cornelius Tacitus Annal.
Sed ad Graecos hi storicos adeamus: Dio Cassius pag.ρ 4.edit.Rei mari haec
muscu ipse Dectaculis pallium soleas, omnico certamine purpuream vestem , ct auream coronam sumpsti. Abstergeas labeculam , quam initio vides in vocula ντει, ac vertas in επέ γε τῆ Νεαπολεi, abraso is, quod librarii injecerunt; nam sententia respuit omnino επε , quoniam, cum ἀμέσως sequatur ισοδύναuος particula γάρ ' & adverte Reimarum in interpre- tamento illud επει silentio pressisse. Quid si παν-ασιν ιδιωτικως εζη Ve