장음표시 사용
171쪽
IN VERREM. Tique eum ego om in Siciliam inquirendi perexiguam postulavissem, inuenit iste qui sibi in Achriam biduo breuiorem di m postularet: non ut idem conficeret diligentia , et industria sua, quod ego meo labore, et utagilsis consecutus sum: etenim ille Achaicus inquisitον ne Brundusium quidem peruenit rego Siciliam totam quinquaginta diebus sic obii, ut omnium populorum, priuatorumq; literas, iniuriasq; cognosterem: ut perrasticunm , cnisi esse possit, biminem ab isto que itum esse, non qui reum suum adduceret, sed qui meum
tempus obsideret . nunc homo audacissimus , atque amentissimus hoc cogitat . intelligit me ita paratum , atque instrudium in iudicium uenire, ut non modo in
duribus uestris, sid in ocht s o mi tum sua serta , atraque flagitia defixurus sim : uidet senatores multos esse testes audaciae suae : ni det multos equites R. frequenαtes praeterea ciues atque socios, quibus ipse insignes iniurius fecerit: uidet etiam tot graues ab amicissimis ciuitatibus legationes cum publicis auctoritatibus, aetestimoni is conuenisse . quae cum ita sint: usique eὸ de omnibus bonis male existimat, usque eό senatoria iudicia perdita profigatus esse arbitratur : ut brepalam dictitet, non sine causa se cupidum pecuniae fuisse, quoniam tantum in pecunia praesidium expediriatur esse: sese quod dissicillimum fuerit) tempus ipsum emisse iudicii: sui, quo caetera facilius emere pose
set, ut, quoniam criminum uim pubterfugere nullo modo poterat, procellam temporis deuitaret . quod si non modo in causa, uerum in aliquo honesto praesidio, aut in alicuius eloquentia, aut gratia stem aliquam
172쪽
L I B ER II. collocasset , profecto non haec omnia colligeret, atque ali cuparetur, non usiue eo desticeret, contemneret, oridinem senatorium, ut arbitratu eiκs deligeretur ex semnatu, qui reus fieret, qui, dum hic, quae opus essent,
compararet , causam interea ante eum diceret . quiratas ego rebus quid iste steret, quo animum intena
dat, facile persticio. quamobrem uero se considat alia cruid perficere posse hoc praetore, hoc considio, intelliugere non possum . unum i ud intelligo, quod populus R. in reiectione iudicum iudicauit: ea ste istum fuisse
praeditum, ut omnem rationem salutis in pecunia poαneret ; hoc erepto praesidis ut nullam sibi rem adiumento fore arbitraretur: etenim quod est ingenium tanα tum , quae tanta facultas dicendi, o copia, quae istius uitam tot uitiis flagiti's conuidiam, iampridem ominium uoluntate, iudicios damnatam, aliqua ex puνα te possit defendere ' cuius ut adolescentis maculas ignominia,s praeteream, quaestura primus gradus honoris
quid aliud habet in se , nisi Cn. Carbonem stoliatum a quaestore suo pecunia publica nudatum proditum
consulem' desertum exercitum ' relictam prouinciam' sortis necessitudinem, religionemq; uiolatam cuius legatio exitium fuit Asiae totius, π Pamphilae . quiabus inprouincijs multas domos, plurimas urbes, ommniafana depeculatus est, cum in Cn. Dolabellam scelus
suum illud pristinum renouauit, instaurali it quae αstorium, cum eum, cui legatus, e pro κ estore fui sit, in inuidiam suis maleficiis adduxit, in ipsit, periculis non solum deseruit , sed etiam oppugnauit,
ac prodidit . cuius praetκra urbana aedium sacrarum
173쪽
IN VERREM. Prfuit, publicorum s operum depopulatio : simul in iure dicendo bonorum possessionum contra omnium
instituta addictio, er condonatio, iam uero omnium uitiorum suorum plurima π maxima constituit mos numenta, er indicia in prouincia Sicilia Diuum iste per triennium ita uexauit, ac perdidit, ut ea restitui in antiquum statum nullo modo possit, uix autem permultos annos , innocentesq; praetores aliqua ex parte recreari aliquando posse uideatur. hoc praetore Siculi neque suas leges , neque nosti a S. G neque communia iura tenuerunt. tantum quisque habet in Sicilia, quantum hominis auarissimi, o libidinosissimi aut imprudentiam subterfugit, aut satietati superfuit. nulla
res per triennium , nisi ad nutum istius, iudicata est: nulla res cuiusquam tam patria, atque auita fuit , quae non ab eo, imperio istius abiudicaretur. innumerarabiles pecuniae ex ardiorum bonis nouo nefarios insstituto coactae: foci sidelissimi in hostium numero exis stimati: ciues Romani seruilem in modum cruciati, et necati: homines nocentissimi propter pecuniam iudicio liberati , honestis imi , atque integerrimi absentes rei facti , indicta causa damnati elefii: portus muαnitissimi, maximae tulisiimaeq; urbes piratis, praedoniαbusq; patefactae: nautae , militesq; Siculorum, socij nostri, atque amici fame necati: classes optimae, atque opportunissimae cum magna ignominia populi R. aamissae N perditae . idem iste praetor monumenta antis quisima partim Regum locupletissimorum, quae illi
ornamen o urbibus esse voluerunt, partim etiam norastrorum imperatorum, quae uictores ciuitatibus Siculis
174쪽
aut dederunt , aut reddiderunt , si Alauit, nudaeauits omnia. neiue hoc solum in statuis publicis , ornamentiis fecit: sed etiam delubra omnia sandi sirimis religionibus consecrata depeculatus est: deum derinique nullum Siculis, qui ei paulo magis affabre, at αφιe antiqwo artificio fui us uideretur, reliquit. in stupris uero, π flaviijs nefarias eius libidines commem rare, pudore deterreor: simul illorum etiamitatem commemorando augere nolo, quibus liberos coniugesssuas integras ab istius petulantia conseruare non licii tum est . at enim haec ita commissa sunt ab isto, ut non cognita sint ab omnibus. hominem esse arbitror neminem, qui nomen istius audierit, quinfacta suoque eius nefaria commemorare possit: ut mihi magis timendum sit, nemiata crimina praetermittere, quam nequa in istum fingere existimer: neque enim mihi videatur haec multitudo, quae ad audiendum conuenit, coognoscere ex me causam uoluisse, sed ea, quaesiit, mera eum recognoscere. Pae cum ita sint: iste homo amensae perditus alia mecum ratione pugnat. non id adt, ut allauius eloquentiam mihi opponat: non gratia, non auctoritate cuiusquam, non potentia nititur : si αmulat, his se rebus considere. sed uideo, quid agat: neque enim agit occultissime: proponit inania mini nobilitatis, hoc est hominum arrogantium, nomina r qui
non tam me impediunt, quod nobiles sunt ; quὰm adiuuant , quod noti sunt: simul u sie rerum praesidio
considere, cum interea aliud quiddam iandiu maebisnetur. quam stem nunc habeat in manibus,re quid moliatur, breuiter iam indices exponam: sed prius, ut as
175쪽
IN VERREM. 73hutio res di ho constituta sit, cognoscite.)Vt primum e prouincia rediit, redemptio est huius iudicis fuisetarrandii pecunia: mansiit in conditione atque pactonssue ad eum finem, dum iudices relam sunt. postea. quam reiectio iudicum facta est : quod er m fortitisane, istius stem fortuna populi R. e in reiiciendis rus
dicita, mea diligentia istorum impudentiam uiserat ;renunciata est tota conductio. praeclare se res habebat: libelli nominum uestrorum consiliis huius in manibus erant omnium : nulla nota, nullus cuor, nullae sordes uidebantur bis sententi is assini posse : cum iste repente ex alacri, a tque laeto sic erat humilis, atque demissus, ut non modo populo R. sed etiam sibi ipsi condemnatus uideretur . ecce autem repente, his diebus paucis, coamitiis consularibus' tis, eadem illa uetera consilia pecunia maiore repetuntur, eaedemq; uestrae famae, fortunisi; omnium insidiae per eosdem homines comparans tur, qκα res primo iudices pertenui nobis argumento ,
indicio I; patefacta est: post aperto sus Horis introitu
ad omnia intima istorum considia sine ullo errore pera uenimus: nam ut Hortensius consiui designatus δεα mum reducebatur e campo, cum maxima frequentia, ae multitudine ; fit obuiam casia ei multitudini C. Cusvio : quem ego hominem honoris patas, quim constumeliae causa nominatum ueso : etenim ea dicam, quae ille si commemorari noluisset, non tanto in conrauentis, tam aperte, palams dixisset: quae tamen a me pedetentim cautes dicentur, ut: amicitiae nolisae, dignitatis illius habita ratio esse intelligatur . videt ad ipsum fornicem Fabianum in turba Verrem ζ apo
176쪽
. L. I B E R II. petit hominem , eri uoce maxima uictoriam grastulatur: ipsi Hortensio, qκi consul erat factus , proupinqui, necessariisq; eius tum aderant, uerbum nullum facit: cum hoc consiliit , hunc amplexatur, hune iubetsine cura esse. renuncio, inquit, tibi , te hodiernis comitiis esse absolutum . quod cum tam multi homines honestis,imi audissent, statim ad me defertur, immo uero, ut quisque me uiderat, narras bat . alsis illud indignum , alijs ridiculum uidebatur: ridiculum sis , qui istius causam in testium De , in criminum ratione , in iudicum potestate , non in comiti' conssularibus positam: arbitrabantur: indignum ijs , qui altius persticiebant , hane gratulatisnem ad iussicium corrumpendum stectare arbitrabantur: eteonim sic ratiocinabantur , sic bonestis,imi homines inter se , ex mecum loquebantur, aperte iam'pergame
nusta esse iudicia ; qui reus pridie iam ipse se condemnatμm pAtabat , is , posteaquam defensor eius consul est fastus, absiluitur . quid itur quod tota Sicilia ,
quod omnes Siculi , omnes negotiatores , omnes publiαcae priuatas literae Romae sunt, nihil ne id ualebit fialal , inuito consule designato. quid iudices f non eri αmina, non testes, non existimationem populi R. sequentκν ῆ non: omnia in unius potestate , ac moderatione uertentur . nere loquar iudices uehementer me haec res
commouebat: optimus enim quisque ita loquebatur: iste quidem tibi eripietur, sed nos non tenebimus luci cia diutius: etenim quis poterit Verre absoluto de transferendis iudiciis recusare erat omnibus molestum : nes
que eos tum pias perditi subita laetitia , quam hominis
177쪽
IN VERREM. 74 amplissimi noua gratulatio commouebat . cupiebam disiimulare , me id moleste ferre: cupiebam animi dosiorem uultu tegeme, π taciturnitate caelare. ecce auσtem illis ipsis diebus, cum praetores designati sortirens tur, er M. Metello obtigisset, ut is de pecuniis repeα tundis quaereret: nunciatur mihi, tantum isti iratu αlationem esse factam , ut is quoque domum mitteret, qui uxori suae nunciarent. sane ne haec quidem res misti placebat: neque tamen, quid tantopere in hac soriste metuendum mihi esset, intelligebam: unum illud ex hominibus certis, ex quibus omnia comperi, reprariebam, fiscos complures cum pecunia Siciliensi a quosdam senatore ad equitem Romanum esse translatos:
ex bis quasi X fiscos ad senatorem illum relictos esu
se comitiorum meorum nomine: diuisores omnium tribuum noctu ad istum uocatos . ex quibus quidam, qui se omnia mea causi debere arbitrabatur, eadem illa nocte ad me uenit , demonstrat qua iste oratione usus esset: commemorasse istum, quam liberaliter eos tras Classet , iam antea, cum ipse praeturam petisset, et proximis cosularibus praetorques comitque: deinde esse pulicitum quantum nessent pecuniae, si me aedilitate deiecissent : hic alios negasse dudere ; alios restondisse, non putare perfici posse: inuentum tamen esse fortem amiscum , ex eadem familia Verrem Romilia, ex optisma diuiserum disiciplina, patris pili s discipulum, atraque amicum , qui, FH quingentis mi ibus depositis, id si perfecturum polliceretur : f is tamen nono nullos , qui se una facturos esse dicerent . quae cum ita essent: sine benevolo animo me, ut magnopere cauera
178쪽
L I B E R I I. rani, fraemonebat. solicitabar rebus maximis uno, almeo perexiguo tempore. urgebant comitia : his ipsis οπμgnabar grandi pecunia. instabat iudicium : eis que negotio sci Sicilienses minabantur. agere, quae ad iudicium pertinebant, libere, comitiorum metu dea terrebar: petitioni toto animo seruire, propter iudicium non licebat. minari denique diuisoribus, ratio non erat, propterea quod eos intelligere uidebam, me hoc iudicio districtum, atque obligatum futurum . atque hoc Visso tempore Siculis denunciatum esse audio, primum ab Hortensio, domum ad illum ut uenirent: Siculos sane in eo liberos fuisse, qui, quam ob rem accerserentur,
cum intelligerent, non uenissent . interea comitia nos Ilia, quorum istest, ut Geterorum hoc anno comitiosvum , dominum esse arbitrabatur, baberi coeptasunt.
cursare ille homo potens cum filio blando gratioso
circum tribus: paternos amicos, hoc est diuisores, aps pellare omnes, π conuenire. quod cum esset intelleαctum, er animaduersum , fecit animo libentissimo p pulus R. ut cuius diuitiae me de fide deducere non pora tuissent, ne eiusdem pecuniis de bonore deῆcerer . possteaquam illa petitionis magna cura liberatus sum, animo coepi multo magis uacuo, ac soluto nihil aliud nisi
de iudicio agere, o cogitare. reperio iudices haec ab , , istis consilia inita, o constituta, ut, quacunque opus esset ratione, res ita duceretur, ut apud M. M. etellum praetorem causa diceretur : in eo esse haec commoda, primum M. Metellum amicissimum , deinde Hortensium
consulem, non solum, sed etiam Metellum : quiquam istisit amicus, attendite: deest enim praerogau
179쪽
si IN VERREM. Pstiuum suae uoluntatis eiusmodi, ut isti pro praerogaria uis iam reddidisse uideatur. an me taciturum tantis de rebus existimauistis in tanto reipub. existimastionis se meae periculo cuiluam confulturum potius , uam officio π dignitati meae t accersit alter consul designatus Siculos: ueniunt nonnuili, propterea quὸd L . Metellus esset praetor in Sicilia : cum ijs ita loquiatur, se consulem esse, fratrem suum alterum Siciliam prouinciam obtinere, alterum esse quaesiturum de peαcunsis repetundis: Verri ne noceri positi, mκltis ratio. nibus esse prinisum. quid est quaeso Metelle iudicium corrumpere , si hoc non est testes, praesertim Siculos, timidos homines , afflictos , non solum auctoritaα te deterrere , sed etiam consulari metu, π duorum praetorum potestate quid faceres pro homine innoscente, propinquo , cum propter bominem perdistissimum atque Alanissimum de Uscio , ac dignitate decedis, committis , ut quod ille dictitat, Hicui,
qui te ignorat, uerum esse uideatur ἰ nam hoc Verirem dicere aiebant e te non fato , ut caeteros ex uera
stra familia , sed opera sua consulem factum. duo
igitμr consules, quaesitor erunt ex illius uoluntaate. non solum effugiemus, inquit, hominem in quo rendo nimium diligentem, nimium seruientem p puli existimationi, M. Glabrionem : accedet nobis ea ilium illud: iudex est M . Caesonius codega nostri acuicusatoris , homo in rebus iudicandis stectatus, o cognitus : quem minime expediat esse in eo consilio, quod conemur aliqua ratione corrumpere: proopterea quod iam antes, cum iudex in Iuniano cona
180쪽
IN VERREM. γύsum, ut eo iudice, quam praetore , hanc rem trosi malim, ere iurato suam, qiam iniurato Hiorum taubellas committere . nunc ego iudices iam uos consulo ,
quid mibifaciendum putetis: id enim consilii mihi proofecto taciti Libitis, quod egomet mihi necessario caespiendum intelligo. si utar ad dicendum meo legitimo tempore: melles oris, industris, Ailigenties capiam fructum, accusatione perficiam, ut nemo una quam post hominκm memoriam paratior, uigilantior, compositior ad iudicium uenisse uideatur. sed in bae laude industria meae reus ne elabatur , summum pGriculum est . quid est igitur, quod fieri possit f non obissurum, opinor, neque absconditum. fructum istum laudis, qui ex perpetua oratione percipi potuit, in alia
tempora reseruemus . nunc hominem tabulis, testiubus, priuatis, publicissilieris, auctoritatibusq; acacusemus. res omnis mihi tecum erit Hortensi. dicam aperte. si te mecum dicendo, ac diluendis criminibus in hae causa contendere putarem, ego quoque in ac*cusando, atque in explicandis criminibus operam conrasumerem . nunc quoniam pugnare contra me instituispi non tam ex tua natura, quam ex istius tempore,
Cr causa, malitiosi: necesse est istiusmodi rationi duo
quo consilio obsistere. tua ratio est, ut secundum binos ludos mihi restondere incipias: mea, ut ante primos Indos comperendinem. ita fiet, ut tua ista ratio existis metur astuta, meum hoc consilium necessarium. Morum illud, quod institueram dicere, mihi rem tecum esse, huiusmodi est . ego cum hanc causam Siculorum