장음표시 사용
101쪽
queos imprudentem necessario indui, ut corum fautor meritb reputari, ac dici possit 1 i- debeat. .Quid enim 3 Qvi Haereticos ad inquisit iris tribunal deferendos negat, dirasque ab illo in xefractarios, qui obstinate eiu em edictis obtenti.
Peraret nolunt, nuntiatas esse prorsus irritas.-- tundὶ ait an non Haereticorum favitor merito aris
pelletur Sed qub, quaesis, nisi huc, reet, tendunt.
quicunque omne iudicium priuatum de Haere atque Haeretico Theologis vetitum arbitranrur FII. Connexum ostendo. N,m qui retieum sempronium , Haereses manifestis vomentem .
Claristi Domini nempe pret sentiam in Eucharistia. virginitatem Mariae post partum , poenitentiae sae.
Gramentum, ore impurato inficiantem, inficiationemque ita Codicem iam editum 1 se relatam,fruiastra impietatis admonitum, arcte tenentem, sui met auribus ause ultaret, oculis Ne cerneret, is animum facit hi, neque immerito, posset inducere.
ut eiusmodi Haeretici nomen Inquisitori, vel Epi. siopo , se deferendum minimε duceret, nequuvtriusque interdicto. obnoxium se esse crederet gausiatus videlicet, sibi fas non esse, ullum de Hae--si, Haereticove iudicium, ne priuatum quidem edere, sed id totum ad istam Apostoli eam sedem Pertinere, ideoque inam sblam quoque hac de roesie consulendam. Qu' tamen excusatio insana esset, atque ab Inquisitoribus ipsis merito vapulaxet, *c proinde nihilo etiam sanius est id, unde illa fuit, ut liquet. III. eque elaberis, si renuntiandos quidem Haereticos Inquisitori fatearis, sed eidem iudicium, ii de i is . an reapse Haeretici sint, relinquendum; ab illis vero, qui renuntiare debent ; non iudicium, laertum, sed incertum tantummodo praebendlim idecernas. Quippe aut iudicium priuatum de Hae . itin, atque Haletico cuiuis Theologo licitum ais,
102쪽
aut negas. Ais Ergo iam viei, nulIaque ampli Estiargandi fibra superest. Negas Casium igitur est omne discrimen a te exeogitatum. Quid enim incertum iudieium est , nisi suspicio, aut opinio Equid vero suspicio, nisi animus, qui teste Lessio
Lib. 2. de Iust. cap. 29 dub. 2. -mg. in alteram partem tactinat ἔ nondum tamen absolute assentitur non en merit assensus, ct determinatum iudicium , sed inclinatio, vel incitatio animi ad assensum, qua sit vel permotus quosdam assentiendi imperfectos, ct indelibera. ros , vel quodspeetes aliqua veri subiaceat in hac paν re, qua non in altera. Qujd autem opinio, nisi a fensus alterius partis, ut idem Lemus illi e subdit, iudieium determinatum, sed vacillans habens , coniunctam formidinem de opposito. circa et si iis pinione iudicium determinatum adiit, id tame a incertum est, tremulum. At iudieium sirmum, seu certum, ut definit ibidem Lessius, est adsensus sne formidine veritatu opposita. Hinc I v. Quaero ex te, an opinionem de Haereti eis permittas cuiuis Catholicorum, ne dum Theolo .gis, iudicium autem firmum nequaquam 3 sine opinionem quidem concedis , sed 1uspicionem Tantum, inanis prorsus est differentia iudici j certi tu certi a te paulo anth allata, quandoquidem in suspicione nullum iudicium est, neque determi
natum, neque certum, neque iacertum, ut patet.
v. Deinde. muis Haereti ei certi suspectis de Haeresi hoe distent, quod illi Haereseos certa atque explorata signa, hi vero non certa quidem, sed grauia tamen produnt mihilominus ut quis seu Haereticum certum, seu suspectu de Haeresi tantum deferre Inquisitori debeat no satis est, si illum Hae Iericum certum esse,vel suspectum de Haeresi suspicetur, sed opus praeterea est, ut reuera noscat, sciat. que ipsium esse talem, ut enucleate Doctores com -
103쪽
ἐnter verba II.q.3.conel α Rodriqueet in Summa, ea τ8lara . num . . ClauiS Regia Say Ii lib. I 2. cap. I . lmum. 33. Reginaldus lib. 14. Laetarius in lMonitorse t. v. q. I 2. num. 2. ubi plures alios recitat, quibus & Bona Eina de Censuris dis'. t. q. s. puncto I. num. I 2.3c I3. Un cum Sanchez, Corduba, Gulienez, & alijs subscribit. Seire autem proprie, ut i j-dem docent,est veritatem visu, vel alio corporis sensis perceptam retinere, quod longe abest a suspicione. in qua nullum iudicium esti illud autem sine iudicio determinato non contingit, ut clarum est. Ergo si iudicium. 3c opinionem de Haeresi priuatis hominibus aufers, solamque suspicionem relinquis. omnem deserendi Haereticos Inquisitoribus obligationem perimis, quod nemo niu Haereti coistum fautor audebit, ab ijsdem Inquisitoribus ea. Propter iure plectendus. . t VI. Sin opinionem de Haereticis cuiuis licere, non vero iudicium firmum ac certum existimes, adhue frustra es Nam primo sicut certa signa resis 1 Sempronio edita firmum certumque iudicium, ita incerta, sed grauia opinionem gignunt.
vi constat. At Titius non minus perspecta signa lHaeresis certa ab eodem Sempronio edita habere Potest, quam tantum grauia. ut apertum est. Ergo de Sempronii Haeresi non solum opinari, sed certo etiam iudicare potest. Deinde ipsi Inquisi. tores, dum suis in Edictis certos Haereticos suspectis tantum de Haeresi discriminant, iubentque utrosque deferri; iam palam non sollim opinionem, sed certum quoque iudicium de Haere-
ticis, quod ex certis signis certos denotantibua proficiscitur, Catholicis omnibus licere significant. Atque adeo qui aliquem seu certum Haereiatieum, seu suspectum de Haeresi deferre Inquisitori debet, prius iudicium certum de eo, vel saltem
Nicionem, in qua etiam iudicium determinatum
104쪽
obligatione deferendi Hareticos.
t eum est, sed nutabundum,eliciat, necesse est, ipsum
talem esse, ut compertum est. 1 VII. Iam pone crimen Haeresis sempronii stui certum, seu sola suspicione adspersum, publicuml esse. Tum haud dubium, quin quisque suum de eo iudicium, vel opinionem alteri citra illius iniuriam, ubi iam innotuit, enuntiare possit , ac liberes , de eo loqui: neque huiusimodi priuatum iudicium, vel opinio de Haereticis, aut suspectis de Haeresi a Iudicio externo Inquisitorum prohiboritur, sed huic potius necessario illud praeire debet. ut euidens est. Ergo Theologus quicunque,puta, Titius, qui huiusmodi iudiciu priuatum de Sem pronio Haeretico publico eum omnibus eodem in loco iure suo, sine ullo piaculo communicat; potest etiam illud honestissim E ex iusta causia, ad
eum refellendum, damnumque graue Catholicae fidei resarciendum, stripto excipere, adornatoque Apologetico peruulgare et quum id nullam prorsus iniuriam iudiciis strinone tantum explicatis. quantum ad eos, qui crimen illud non ignoraribant, superaddat, ut notum est: quantum vero ad ignaros ac posteros . exemplo Historicorum publici boni gratia noxiae quoque omnis immune
conuincitur,ut reliqua etiam argumenta hactenus expensa omnino praetermittantur.
VIII. Sed forsan negabit aliquis, parem esse rationem iudicii de Haereticis sermone dumtaxat vulgati, atque excusis etiam libris publicati; nequeo id cuiquam, nisi praeuia legitimi Iudicis sententia. concedi ; sed illud tantum. At dieis sollim rati 1 haec belle finguntur. Caeterum iudicium de Haeretico singulari priuatum, striptoque traditum, si Iicitum non est; vel id eb sit, quod alia uam iniuriam alteri irrogat; vel quod aliqua saltem lege prohibitum est. Non illud ,ut iam probaui ; nequa
istud. vi iacta moastrabo. Ergo nihil obstat.
105쪽
εc Pars I. Cap. 3 3 p. priuata
Septimum firmamentum ei rem doctri. lna a sacra Scriptura interpretata i
I. Si qua tergiversandi ansa adhue reliqua est. aut fingi potest, ea, ni fallar , praecipua, vel etiam unica est, quod iudicium de Haeresi e 3 Ee-σlesiasticum, ut pontificia Diplomata expresse lo- quuntur, & ad Sedem Apostolieam. seu Ecclesiam spectat. Atqui hoc ut verissimum est , ita nihil prorsus obest, quandoquidem de solo iudicio publieo , &fori externi cum iurisdictione &e.ut suispa iam aduerti. id intelligendum est, quod hic
exemplo luee ipsa clariore ostendo. II. Ecclesiae quippe est iudicare da vero sensu, o interpretatione Seripturarum sanctarum , ut disertEtradit Concilium Tridentinum Sus η. & habetur quoque in mIemni Catholicae Fidei professione, consentiuntque omnes Doctores Catholici, qui re Iudicem Controuersiarum in rebus Fidei ae Religionis eandem Ecclesiam. vel ipsius caput adspectabile Romanum Pontificem agnoscunt, ut Bellarminus controu. I. los. Serrarius in Prologomenis Bibliacu. cap.Io. q.4. & east.2I. q. vis. Bomiserius ira
Pratoquνι Scriptura, p. s. serit.8. & ali i passim docent. At id nullo modo impedit, quo mintis in numera pene Catholicorum Interpretum in Scripturam diuinam Commentaria sne ulla singulari Summi Pontificis, sedis Apostolicae, vel Ecclesiae sfacultate, sed cum ea tantummodo Antistitum Ecclesiasticorum . quae ubique locorum ad libros quoque profanos imprimendos e Lateranensis 'Concilii Sessione x. requiritur. quotidie prope in lucem exeunt. in quibus Dogores de sensa interpretati Ohe satandem scripturarum libΩ- experimento.
106쪽
lsera Scriptura interpretatione. 6
iudicant, censent, pronuntiant, totanlin solum non repugnante, sed etiam suma. ouid ita 3 quia nimirum Ecclesia priuatis Doctorius annuit, vet varia in scriptue m laetam meditamenta priuata, dummodi Pontra eiusdem Ecclesiae sensum non sint, nequem vafrum constnsu, aduersentur , elu- unanimo γ iudicium priv xum
3ἰρῆ edere Queant, eiusmodi tamen, ut, quia
gandi, di iast . priuatum vero
ium eoncessum in se. a 'nis 'e Haeresibus non solium cum Haere.
107쪽
gratioris ineommodi Christiano populo imminet. Vbi vero quidpiam huiusinodi erumpit, vel nocentium iurgiorum semina iaciuntur, & glistunt a tum illa auctoritatem suam interponit, eontentionem suo dirimit calculo, vel nutu sufflaminat, aut dubiam quaestionem tempestiue deis finit.
O lauum firmamentum eis em doctria' na ab ostentorum 2 miraculorum
priuata narratione. I. Lubet mod5 ad sumtagium liue etiam arees.stre parile aliud exemplum, recens quidem, sed
Iuculentum. Anno cini cxxv. Marti xiii. in Gemerali congregarιone S. R. Omniversalia Inquistionis Babita in Palatio soneo in Vatieano coram S.D. N. D. Vrbano diuina prouidentia Papa VIII. ae emine
ei I mis Cardinalibis decretum est, ne cui dei neeps fas sit imprimere libror hominum, qui Sanctitatu. e Maror' fama, vel opinione utpraefertur 2 eele-
ω ἡ vata migrauerant, gesta, miracula, vel reuelatio neν, s. quacunque beneficia tanquam eorum iste, esionibus a ver accepta eontinenter sine recognitionaordinar', qui in dis reeognoscendis, Theologor, ali ἀpios ae doctos viros in eoolium adhibeat, ct ne deinde Fas aut error, aut aliquid nouum, ae inordinatum in re tam graui committatur, negotium instructum ad Gdem postolicam transmittat, ei que res,onsum expectet.
II. Nihilominus non defuerunt viri Catholici, prudentes, docti, & religiosi, qui varios libros. in quibus de plerisque viris sanctimoniae vel Mar nomine clarissimis insignia miracula, aliaque complura omnem supergressa naturam, etiamsi ii a Iede Apostolica in Sanctorum, vel Beatorum
108쪽
Coetum neque dum solemni ritu eo optati sint,
neque ab eadem peculiarem aliquam approbatio nem, aut facultatem, quantum ex monumentis ipsis licet colligere, ipsi impetrarint, persaepe nar xant, typis cum ordinaria tantum potestate impresserunt. Sed quo pacto, rogo, nihil ab his in eiusmodi Pontificium edictum, quod miraeula, O Hueiationer de viris, qui neque Canoni rionu, nequa Beati attonis honore ab Apostolica Sede insigniti t. scribi imprimique aperte vetat, peccatum est nempe quia duplicem fidem, qua miracula, & rein Iiqua prodigia scribi, ac referri possunt, viri solleristes prudenter discriminarunt; alteram Apostolicam Sc publicam cum auctoritate Catholieos quosque, ut illa velut a Secte Apostolica obsignata venerationi habeant, obligandi ; alteram vere liv. manam, & priuatam sine ulla eiusmodi auctorita te, qualem caeteri quoque Historici etiam profani praeferunt. III. Hi ne initio similium momentorum, quae' de rebus viris nondum publico Sanctorum cultu potitis, supra naturae vires diuinitus gestis eduntur, palam denuntiari solet, miracula, reueiationes,& caetera his affinia, quae in illis exponuntur, sola fide humana,& priuata, non Apostolica, & publi- ea inniti. ratione neque decretum illud Apostolicum temeratur, neque virorum sanctitudinis laude excellentium portentosia facinora, temporum alioqui iniuria, ac vetustate obliteranda, po-λ steritati inuidentur. IV. Ex cunctis porro, qui valido huiusmodi elypeo egregie munitas historias felicibus auspici js emiserunt, primus omnium, quod sciam, P xieulum feeit Zacharias Bouerius E sacra Capue cinorum Familia Theologus diserrissimus, ac re ' ligiosissimus, qui duos ingentes Tomos Annalium sui ordinis, miraculorum, di remiatunum multi
109쪽
iudine de viris a sede Apostolica in Sanctorum,
vel Beatorum album publica consecratione minime relatis consertissimis paucis ante annis, atoue
ab illo ipis Urbani VIII. edicto nonnisi Ieptem Iucleommisit; quibus nequis genuinum infigeret . aut Pontificii decreti violati reos ageret, in praefatione ad Lectorem hac prudentissim1 exisceptione tempesti vh cauit.
V. Postremo Meunctis mamme exploratum es -- Io e me illustrium virorum, quorum vita in hoe prima 'nnalium nostrorum volumine exarantur .ae pestσ-rioribus libris, si visa comas fuerit, aera bene iungure sonscribentur I gesta, miraeula, reuelationer, demum Aqua alia beneficia eorum interesiona a Dio lata fuerunt, haud ita legentiam eredenda proponere, quasi bisosolica Seda iam examinata, atque approbata. ab ea Mem. O auctoνitatem aeceperint, quum his tantum apud homineo fidem conciliare propositum fuerit, qua eateris rerum humanarum insorys comis munu es soleti neminem vel ad catholica . vel Adeerra ei Canonem perstringat. Demum qua Apo- solico Gera Congregationis S I er uniuersalu Inqui Dionu Decreto quod per omnia integrum, ac sartum reuumseruatum volo 2 ηusiatenvi adversetur. man-sMam enim in his tradendis studium omne, ac diluentiam contulerim, ut vera dumtaxat, O qua certa Me. ac fama probata aecepi. in medium asserrem 3 ea tamen neque ab Ecclesia canoniee approbata censeri e ne- ue marori, aut ampliori. quam humana, ac Historti a vi potiri, certum apud omnes, θ' velut saerum e e, at qμμm openismero in virorum it Iufrium . qui apud not vel mi et lusoruerunt, veletus rabud excelluere ; υιtaperfectione explicanda Ranis uitatu nρmine usus fuerim: quo in sensu illudpassim
Seripturaε, tum apud Patrer usurp/tur. anctoas ae Beatos homines nonnunquam appetiue in
110쪽
oa Sanctitatu nuxeupatio moueat, times miam ab . o lica Sede in Sanctorum auum eo eνipii fuerint: eunctu pesicuumst. nihil in ea nuneupatio iane. Ecclesiastica Canoni attonuine Beati attonu, qua incti,ac Beati a. Ecclesia declarari sient,qui publieaeultu ae veneratione ap- homιner donantu, insinuarit sedeam tantum Sanctitatem in his a nobis com--endari silan , qua ex eorum virtute. morum exeritentia pro vicitur.
VI. Haec ille. QNd monitum in secundi quo isque Tomi praefatione commemorat, ac veluti totidem verbis ibi repetitum exerth testatur. Boueiarii exemplum deinde secuti sunt plerique alii, etiavimque cautione ac prouisione initio uibrorum adhibita, id genus Vitas, atque Historias saeras miraeulis, reuelationibus, visis, rebusque diuinitus actis eximias peruulgarunt, quibus praesidium geminae fidei Apostolicae, ac priuatae explanato discrimine . neTquis eos in Pontificium diplomaseitumue deliquisse censeat, tutissimum imposueiarunt. Ita Philippus Alegambe suae, de Scriptoriis bus Societatis I Es v Bibliothecae; ita Iacobus Fuia ligatus suo de Vita Bernardini Reatini Commen. tario; ita Ioannes Rho suo de variarum virtutum exemplis operi; ita Io. Baptista Rossi suo CamiIlo de Lellis; ita Franciscus Cardim suo e Iaponi eis fioribus Fasciculo, ita alii complures forth, suis
quique Codicibus de eadem materia sapienter
v II. Haud secus igitur fas quoque est, Haeresis, Haereticique nomen ac notam certo errori, ac
nebuloni Titio, aut Septio, quum robusta argumenta, id persuadenti indere, atque inurere; fatendumque, huiusmodi priuatum de Haeresi, Haereti- . eisq; iudicium, Theologis praecipue,etiamsi pubIi- eum externa iurisiictione subnixu, ad solam Apostolicam sedem pertineat, conuenire. Sicut enim