장음표시 사용
111쪽
2 pars LCap. 3.3ao. De priuata
praeter Apostoli eam fidem de miraculis Sancto- Irum, fides quoque humana atque historica de mi-
Iaculis pariter hominum nondum Sanctorum ve- neratione gaudentium permissa est; ac praeter iudicium: Apostolicum de sacrarum scriptura ruin e sensit, liberum quoque Doctoribus de eodem senissu iudicium relictum est; tumetsi Sedes Apostolia , ica approbationem miraculorum , & iudicium descripturarum interpretatione generatimsbi asseruerat et ita etiam tametsi Pontificia diplomata cognitionem ac iudicium de H re si totum esse Ecclesiasticum aperte dicant ε, nihilominus haud vetant, quin a Theologis quoque priuatiim iudicium, nulla tamen iurisdictione firmatum, de e 1 dem Haeresi exerceri queat , ut satis iam enuclea tum est, nec aliunde etiam quicquam remoram ullam, quin honeste, ac libere ab i jsidem Theoloris edatur, ini j cit, ut deinceps videbimus. VIII. Uerum animaduertendum est , quamuis illustrium virorum monumenta signis , miraculis, praenotioniblis , aliisque prodigijs inclyta,
cum ordinaria tantum Episcoporum, atque In quisitorum potestate, caeteris quoque libris emit - tendis ex Pontificum decretis necessaria , absque 'ali 1 peculiari sedis Apostolicae approbatione foras data, in Christi Ecclesi 1 circumferuntur; non propterea tamen necessitatem ullam, obligationem, vel officii religionem eidem Apostolicae Sediini j ci, ut eorundem praestantium virorum solem nem consecrationem ordiri, ac pertexere debeat,
quandoquidem per eiusmodi volumina ita vulga - 'ta. nondum de illis miraculis, gestisque diuinitus dipsi Apostolicae Sedi ritε, ae legitime constat. Pari uratione priuata Doctorum in diuinas literas interpretamenta, etsi cum stata Episcoporum atque Inquisitorum subscriptione', absque singulari Ro-
manae sedis, vel Summi Pontificis adstipulatione 3 Publia
112쪽
publicantur, non tamen idcirco ullum Apostoliaca auctoritate, quin illis refragari possit, obstringunt, neque oraculi Apostolici instar habent, ut notum est. Ita prorsus quanquam Titius, vel Sextius edito cum Episcopi, & Inquisitoris consuet 1 facultate libro, Haereticus reuincatur; non ideo tamen Sacri Quaesitores ullo laqueo illaqueantur, ut eum velut Haereticum, aut de Haeresi suspeetum carceri mancipare, ac plectere necesse habeant v quum per eiu simodi librum nondum in eo siis torum foro probatum compertumque sit, eundem Titium, vel Sextium esse Haereticum, vel de Haeresi suspectum.
Nonam firmamentum eiusdem doctrina a T. Gelasi Summi Pontificis
I. At quid ego hinc, atquς illine plura argumenta conquiro, quum hac ipsa de re explicatum Summi Pontificis chirographum in ea, quam ad Dardanos scripsit. Epistola II. suppetat, cuius etiam fragmen , sed mutilatum Gratianus in C.
Maiores 24.q. I. retulit Integra atque incorrupta illius verba haec sunt. . II. maiores nostri diuina iinspiratione: eernentes praca.erunt , ut eontra unamquamque Haresim coacta Θηοὐμ pro fide. eommunione se veritate Catholicabatque Apostolica promulgasset,non erent posshae nouis retractationibus mutilari , ne prauis occasio praberetur, qua medicinati re fuerant saluta, pulsan-diosed auctore euiuslibet insania,aepariter errore iam nato,sincera iudieάrunt, ut quisquis aliquando huiso erroris commmnieator existeret, principali sententia damnationis eisia esset obstriam et quoniam manis
113쪽
suilibet vel prose one sisa , vel communione psten Agnosci. Et utpriora taceamus , qua diligen/ Inqui ,- rar facile poterit vestigare, Sabellium damnauiι Syno- diu ; nec, υt Sectatores eisu postea damnarentur, necesse fuit gulaι viritim Θnodos eelebrari I sed pro tenor Constitutionis antiqua cunctos,qui velprauitatu illiud, ivel communionis extitere participes, uniuersata Ecclesia duxit esse refutandos. Sic propter blaθhemi, νῆ forma fidei communionis, catholica, Nicano prolata
Conuentu, rianor omnes, vel quisquis in hanepestem, e consensu, e communione deciderit, sine retra istione concisset. Sic Eunomium, Macedonium , Nessis rium S nodus semelgesta condemnans.vlteriusad noua concilia venire non fluit; sed uniuersos quocunque momdo in hae consortia recidentes, tradito sibi limite Sans-dali refutauit Eccle . a
III. Hinc perspectum est,ubi Ecclesia aliquem ceu Haeresiarcham , ut Arium, Eurychetem , Luin therum, Caluinum semel damnauit,eodem decreto & caeteros quoque omnes eiusdem Haeresis, at- .i i que Haeresiarchae Sectatores, Arianos, Eutychia- nos, Lutheranos, Caluin istas ab illa fuisse damna tos: ac proinde, quando constat aliquem, putas Sempronium,vel Lucium esse Lutheri, vel Caluini asseclam, fas esse Catholicis, Theologis praesertim, illum Lutherani, vel Caluinistae, aut Haeretici no- .mine, quamuis ab Ecclesia nondum singillatim ita appellatus sit,notare. Confirmatur, quia ipsemet se Lutheranum, vel Caluinistam esse ultro fatetur , 6c vero etiam gloriatur, ut de plurimis cotidiano experimento capto testatum est. Ergo mi in llii quoque integrum est, eundem Lutheranum,uel Caluin istam vocare, ut patet. Ergo & Haereticum lli nuncupare, quum Lutherani,& Caluinistae omnesi non possint non esse Haeretici; non miniis quim qui Romanus est, necessariis quoque Italus est. Iv. Neque vero quum Ecclesia Haeresiarcham damnara
114쪽
damnat,sat habet, H resim ipserit,primiamque eius caput eidem sententia damnatum censeri;sed vult praeterea, ut ubi manifestum est. alios quoscunque eiusde Haeresiarcio subscriptores in eadem Haeresi esse;hos pariter omnes eadem damnatoria tabelliansse comprehensbs, ac velut Ηsreticos Catholicis agnoscendos,nominandos, declinandosque unus quisque sibi persuadeat. Sic Sabelgium damnararisiano us,inquit Gelasius Pontifex,a ruae ut Sectator eivi postea damnarentur . nee efuit , gulau viritimonoris celebrario quo scilicet singuli quoq; sabes liani damnati crederentur. Verum ut ita singuli ab Ecclesia damoati vulgo existimarentur, non singulos singillatim, sed pro tenore eonstitutionis antia
qMAE , .qui veterauitatu illiin, vel communionis exulem
Ontparticipes, uniuersalis Ecclesia duxit esse refuι--dos. Nimirum quando Arius, Macedonius, Luthe
rus, Calui pus, similesq; Catholicae religionis proditores a sede Apostolica Haereticorum in album nominatim relati sunt; quotquot e Catholicis ab orthodoxa Fide desciscentes, illoru amentiae, Haeresique adstipulari in aperto erat, cumstis ius Naisne fuit, sine alia Sestis Apostolicae censura Haereticas nominare. 8c diuulgare. Ergo quos pari insania hodie etiamnum laborare compertum est , dia lucide Haereticos quoque appellare ante singularem etiam illorum damnationem potestas est . ne alioqui, si adhuc renuas, ad innumeros Hiereticos sua nomenclatura , hoc est, Haereticorum titulo singillatim donandos, totide omnino Pontifieiis decretis, id est, innumeris, singulis nempe ad singulos proscribendos opus esse, contra perspicuam Gelasi j sanctione temere prosus somniare cogaIis. V. -d etiam stabilitur Io cuique est, doctrinam ab Eeclesia semel Haeresis damnatam, Egreticam, dc si pertinacia ei accedat, Η resim foris malem vocare. dc quemcunque mortaliu, qui eam
115쪽
mordicus arripit, Se quamuis Apostoli eae sedis en fatis palam repugnare sciat, nihilominus obfirmato animo arcte tenet, Haereticum formalem sine alia eiusdem Sedis speciali facultate pronuntiare , ut supra g. 2. δέ cap I. num. 2. usque ad II.
Ostendi. Quibus addo, Haereticum definiri eum, ut illic expendi, qui Haeresim committit. At huiusmodi definitio non exigit, ut is a Sede Apost O- Iica Haereticus nominatim declaratus sit, ut euio dens est. Quidni igitur, etiamsi talis conditio desit ; sicut quis committit Haeresim, adeoque Haereticus simul est , ita pariter Haereticus iure optimo nuncupetur Ergo fas quoque est,& hunc certum hominem, puta Titium, si eiusmodi Haeresim ab ipsis commissam, manifestum sit,& ipsemet etiam palam fateatur, aut etiam glorietur, ante quoque expressam Ecclesiae sententiam in eundem latam. Haereticum appellare . Consequentiam probo, quia omnibus, maxime Theologis integrum est, argumentis euincere, Haeresim formalem a Titio
esse approbatam, & libris editis vulgatam: idque perspicue ijdqm Theologi demonstrant, dum illis
in libris intento digito ostendunt, virginitatem v. g. Mariae post partum ab eodem Titio negari ;hancque opinionem Romanae Ecclesiae dogmatie regione aduersiantem agnosci, sed eandem Romanam Ecclesiam tanquam falsam atque adulteram repudiari explodique, neque libris tantum, sed ore etiam ac verbis huiusmodi Haeresim non unam, sed duplicem repeti, ac propugnari. Ergo licet quoque Titium Haereticum formalem, stupertinacem nominare Quis enim formalis Haere-tieus dicitur , nisi qui Haeresim pertinaciter, ut cap. i. obseruaui, committit At ius est, docere pertinacem Haeresim a Titio commissam, ut explanavi. Igitur & eundem Titium formalem Eq- reticum asseuerare. Nisi sorte quis ridicule calitasetur
116쪽
setur . retiei desensionem Titio adseribi posse.
Haeretici nomen non posse. Atqui non de nomine , aut de voce, sed de re, Ec not ione , quae subest nomini, hic contentio est, an scilicet Titius Catholieam fidem flagitiose eorruperit 3 g frequuformalem Haeresim ab eo commissam esse, palia sit,eundem etiam Haereticum iure nominari posise, exploratum est. I - ,
VI. stabilitur II. - ubi alleuius eriminis indicia atque argumenta perspicua habentur pr e
manibus, eaque vulgo nota sint, Iieitum est, erimen eiusmodi ab illo, qui ea argumenta dedit, perpetratum aflirmare, ut ex communi Doctorum sententia tradit Lessius lib. 1. de Iust. ωλχ'. dub. 2.
Ergo si argumenta Haeresis edat, fas etiam est, eum Haereticum iudicare, ut si videam a Titio I sise saerificium irrideri , quod est exemplum ramo allatum, multoque magis si nou unam Haeresim, sed plures ab illo scriptis libris pubIieatas, vestigiis minimEdubiis deprehensium sit. Ergo si Haeresis argumenta certa, dc peruulgatasntitas utique est, ea etiam iustas ob eaussas in fami liari sermone commemorare, nempe detestandi, refellendi, εc vitandi gratia. ut perspectum est ε- adeoque etiam in Commentarios ob easdemeaussas referre, ut itidem compertum rata fixoque , dnae enuntiationes hic perpendendae sunt, unaquae iuris dicitur, & ratiocinationis seu syllogitat maior propositio esse istet, v. g. eunque Christi Domini Matrem negat esse Uirginem. Haretiein ecte altera, quae facti nuncupatur, 3c ita eodem syllogisitio minorem propositionem efficit v. g Titiuι siripto libro negat Mariam esse virginem. profiteturque audacter talem librum 1 se elueu-bratum , & quicquid eo continetur, sibi maxima probari, idque publich saepius multis audientibus inῖerit, ac licet monitus, intelligat, huiusmoda
117쪽
opinionem Haeresis ab Eeclesia manifesto damnari ; nihilominus eam adhuc praefracte tuetur, Ecclesiaeque iudicium, sententiam, atque auctorit tem palam contemnit. Hinc ego sic neruos E,en dateque dissero. Primo indubitatum est, unicui que Catholicorum licere, primam enunciationem, quae iuris vocatur. quod quicunque negat Matrem Domini esse Virginem, Haereticus est, e
primere, non tantum lingua, sed stylo quoque, ut docet Theologia, de lare ex verbis Getas j sipet
recitatis elicitur: .Auctore, inquit, euiuilibet ins nia, ac pariter errore damnato, sinere iudicarunt, is iquiseri u aliquando huius erroru communieator existeret, principali sententia damnationis eius esset obstri
ma ei communionis. Catholica. Nicansprolata Conmentu, Arianos omnes.vel quisquis in hane pestem, seonsensu, e eommunione deciderit , sine retractationasonclusit Eademque ratio de quocunque alio resis auctore est, ut de Cerintho, & Heluidio, Mariae Virginitatem sacrilego ore inficiantibus, qui bus ab Eeelesia damnatis, & omnes, qui eorundem Haeresim amplexi sunt , damnati Haeretici
censentur,ut constat. Deinde certum quoque est. secundam enuntiationem, quae facti appellatur.' quo Titius negat Mariam esse Virginem, quando publice prolata est, vel etiam clam; non solum in iudicio, sed extra iudicium quoque posse innotescere, ut patet. Nam Iudici ipsi qui tandem enotescit prosectis non nisi per eonfessionem rei, vel per testes, vel per scripturas, vel per alia huiusmodi indieia. At per haee omnia pariter CXtra iudicium quoque exploratum Cato esse potest. Virginitatem Mariae i Titio pertinaciter negari, tum quia illum id aperth fatentem audiuit; tum quia plures testes omni exceptione maiores, iaipium illi confirmant tum quia cernit eandem Haeresim
118쪽
Haresim vulgato quod sane dc ipstinς . . misi uis aliquanoeauit, dum, Vbi βα-
des Apostolica nos ita bardos stoli r
119쪽
llinum eo natum , ac summam vim sustinere aesti sipendere imperet; . quod plerique Philosophorum etiam naturae viribus fieri posse, non de nihi- Io inficiantur. v III. Stabilitur III. ex modo ratiocinandi.
Gelasio ea in Epistola adhibito, in qua hoc praecipue illi est propositum, ut doceat, Apostolicae Sedi noua Synodo coacta ad Aeliatium Haeresis damnandum minime opus fuisse ; siquidem Haeresim Eutychetis iam a Chalcedonensi Concilio
damnati is amplexus fuerat, adeoque cum eo iam damnato damnatus ipse pariter tum merito censebat tir. Hanc veram selidamque doctrinam singulari aptatam Haeretico , Pontifex ut Dardanis
Episcopis, ad quos scribit, persuadeat, quid agit pinitio eiusdem Epistolae, quae sane perlonga est. hanc generalem propositionem statim iacit, figitisque, quod quandocunque a Synodo certus Auctor Haeresis nominatim damnatus est, toties damnati quoque censentur singillatim omnes, quicunque eandem Haeresim deinde arripiunt; qui autem illam arripiant, sintque ea propter Haeretici, ex eorum professioneiavel communione unicuique coninstare, non tantum Iudicibus, sed etiam priuatis
neque It innotescat, quinam Haeretici singulares sint Ariani, quinam Sabelliani, quinam Macedo niani, nouas synodos habendas, a quibus singuli
Ariano num ac reliquorum nominatim proscribantur, sed quaestionem iuris a Synodo, quae Auctorem Haeresis multauit, sat decisam fuisse pro cunctis, & singulis ; quaestionem autem facticulis uis retectam posse apparere. Quo explicat O ac rato, demonstrat idem Pontifex multo minus Apostolicae Sedi necessitatem cogendae Synodi, ante inquam Achatium damnaret, impositam fuisse &c. IX. sed audio, qui his intercedit, pertendit que, quamuis Sedes Apostolica non vetet, quti minus
120쪽
minus ex antecedentibus eonseeutionem neces- Latiam in similibus euentis unusquisque apud se
PImatim emungat, vetare tamen,ne illam ore, calamoque exprimat, neue alicui nondum ab ipsa singillatim prostripto nomen Haeretici imponat rui Haeretici, Haeresim dia 'cri' aiens, a nomine tamen Haeretiei abstinens, honesth quis ei tribuere possit. Uerum ut omittam huiusmodi diuerticulum esse planEcommentitium , nullaque probabilitatis mecie coloratum, tum a congestis, explanatisque supra rationibus prorsus intercludi ; iam alio insupera ggere interiecto idem ipsuin penitus abstindo. Fac enim Titium, quia Christi Matrem Uiretinemea,e negauit, caussa in foro externo ab aliquo pro fano Principe cognita,nulla Haeresis, aut Haeretici voce usurpata, damnari, pertinacemque in flagi- propterea is Princeps, anathematis fulmen in Laisas omne seisipotὸ ζ' Haeresis iudicium ad se trahentium, vel occupantium intortum quamuis Haeresis Haereticique
ludificatione declinabit nulIo modo. quippini λ Ouia utcunque nominibus parserit, reapse tam uantum ad definitionem, & definitum idem Princepsiu-blicum iudicium in caussa Haeresis, quod Pontificia execratione plectitur, sibi usurpasset. Contra vero si idem aliquem e subditis perduellionis, re
proditae patriae reum, ratus per imperitiam id cri-
nominibus infamaret, ignique absumi iuberet, execrationi, utcunque interno deliquisset, foret obnoxius, ve delictum externum re ipse non esset illud, cui pontificia diplomata diras solemni ritu imprecantur. Vnde euidenter emcitur, Se