장음표시 사용
131쪽
Psalmus. NON Iubet Deus propterea,ut Irascamur.
Sed si quandoque nos irasci contigerit, cauete cinquit ne in peccatum, quod animam occi/dit, incauti incidatis. Potest enim iracudia sine
magna Dei offensa locum habere . Quod primianimi motus nostrae nequaquam ita subiacent Potestati,ut ne nobis insultent,prohibere possi/mus Quos,ne progrediantur,facile cohibemus. Attideo diuinarum litterarum monitis cautia est,ne eiusmodi, paruuli quum fuerint,adolesce. e permittamus , sed allidamus eos ad petram. Quae seruator noster est Christus, narum om tuum actionum stabile sandamentum . De ira/cundia ipse idem uoluit facere metionem c licet desectuosa, imbecillisque natura stad malum in uniuersum prona quoniam ad illam prom/rtius atq; facilius cocitamur. Hi enim effectus quidam,qui nos iusta semper de causa,& natiuo
impetu rationis exagitare uidetur. quum in ut tionem illatae nobis iniuriae promouemur, Non ita concupiscentiae ratio est,quae nos ad uoluptates eiusmodi concitatione compellat. Prohiben/ruri , ut facilius concupiscentias auseramus.
Maiori est occurrendum incendio , ut minores cohibeantur flammae, ic aequabile temperamentum in anima repetiatur.
132쪽
IRASCIMINI Igitur quado , sed aduer
tite c inquit idem Dominus, ne sol occidat super iracundia uestra Irascimini, & subitam a censionem restinguite e trangressis sertalle naturae impulsibus excusatione, ec uenia careatis. Potcratis iudei primas illas ucstri in me accensi sanguinis assere commotiones,& nullus suisset uobis imputatus error. Potcstis di modo quo/tiescula' aduersis fortunae casibus agitamini, Metustillimum furorem uestrum , α insaniam obi iterare: Corda uestra ad Pii scruatoris voce.& benignitatem couertere. Et non amplius irς, odii,ac impietatis fouere partes. ibus iam noin peccato solum assidue persevcratis, sed praenimia cosuetudine illo ipo Anima uestra seueC
IRASCITVR quandoq; Deus, ut iusti
tis opera exequatur:sed non eius ea est ira, qua homo se ualeat excusare,dum in ultionem accensus illam prole quitur. Si.n. iustus est,mente impediri non potest,quin quod suum est, pro uir tute agere ualeat. Nequaquam uera Dei est ira. Quoniam sipientissimus in seipso , aut actioni bus suis non concitatur Gratificatur uere,& su/pra hominu merita illos eosde amplectitursed rima ueris iracundiae stimulis agitatur,neq; ullis
operibus appcllationem huiusmodi illi tribuc,
133쪽
dani censemus. NonM.ex his, quae sunt nobis prohibita .licet aliquod nomen cius confngcre: Sed ex illis tantum , in quibus magnopere lau/damar.Si quidem omnis iracundia dctestabilis est, licet aliqua eius eruptio ob infirmitatem nostram,quam ab ortu contraximus , bona nobiscum uenia permittatur.
NEQUE Solum cestibendam esse animi
accensionem filius tuus tutat Domine, ut grata sit in conspecta tuo eius oratio: sed etiam anto qua exterius prodeat, in cordibus nostris recto consilio extinguendam hortatur.Quum.n.quisse eoncitari persenserit,prius intus sua iura composuit, quibus paulo si prorumpcndum esse legitime uideatur. Ideo quid dicat,quid sentiar.
quibus rationibus moueatur, pcnsiculatius coingitet,antequam totum corpus excandeat, & ira candiae opera prosequatur . Contremiscat Dei Potestatem, eius ciementiam, di benignitatem suspiciat,Sileat, ini cubili suo dum in hac cogitatione permanserit , de aliquatisper quieuerit animas,compungatur totus,& non laxabit ira.cundiae frena.Sed penitus qui iam inceperat,eκ candescentiae motum sedabit. Non perturbato anima.nequaquam corpus immutari conspicis tur:Noa flammescere oculino utubare lingua,
134쪽
non os aut metritum contremere, non anxium.
anhelumve pectus reddi, non nigrescere labia . nel dentes stemere, neq; secies ecpcaput,aut manus,& pedes c ut aratis euenire sol gcsti. bus deturpati Contremiscat igitur,qui se primo iracundiae impetu percitum eiic cognouit. Iniotium enim sapientiae est Domini timor.Contre miscat,& se in conspectu tuo humiliet Domine. Tuamq; immensam bonitatem consderet . Erarata doleat.& ingemiscar, compungatur sicar. α non prorumpet in popularem uoccm . Sitcntium .n.c ut legitur tua est laus.Et mr quiei mknsilium actionum . in quibus semper huma trus iaetatur sermo,Diuinitatem tuam agnoscismus. iustitiam celcbramus, pietatim colimus, tibi ex immensa , csciorum erga noS magni tudine obsequimur : ae omnem iracundiae. αeon piscinoae fomitem radicitus extirpamus.
NON His deinde monitis solum ut eius acceptae sint pretes nos seruator hortatus est. Quinimmo plenus amoris,&gratia: ligitur subdidistri
S CRIFICATE SACRIFICI MIUSTITIAE, ET SPERATE IN
DOMINO. ESTINCTA Etenim scua iracundiae
135쪽
PLImus. samma, qua plurimum homines exardere si lent,iust:tiam nos colere edoccr,qua maximum tibi Deo sacrificium exhibeamus,ut salui domi efficiamur,eccum eo ipso filio sacratissimo inlis perpetuis temporibus habitemus iustitie obseruationem sacrificium uocat,quod non sit tibi uirtus alia gratior, tua etiam tuo magis sanctissimo nomini consecrcmur. Maxima cnim est iu/nitiae amplitudo. Quae rectitudinem cunctis actionibus humanis imponit. acrga te Deia,N proximam,quod nobis cst nostro iniunctum beneficio exequimur. Ex cuius quide legitima obseruatione leges omnes, te prophctar depen/dent. Verum proscctoid. est & immaculatu piaculum,quo tibi in errores innumeros, di sordes prolapsam humanum genus conciliatur, diri. gitur,expurgatur. Non.n. suauibus nidoribus, aut concinnis uocibus delectaris: Non lectissimis ornamentis,prccios suetabulis gaudes: Noexactis cerimoniis,& aureis muneribus capcris.
Non ditissim; supellectilis,& magno secum appinatu mires eis,sed pietissimis uotis, castissimis cordibus, inregerrimis iustitiae holocaustis lenitis,flecteris.& possidetis.. l . A I Si auis iustitiae opera finxerit tuique sacratissami corporis i ta sanguinis sacrificium im
136쪽
atauc it, Antiquam ccclesiae consuetudinem ἰ5c Patrum authoritatem neglexerit, Millas abroga uera qua na m al ia oraticnis uis quae uitae moderatios tuae carnis afflactic quae crux quis mundanarum rerum contemptus quod sacrificium tibi ossirri poterit c pro quo a stilio tuo cxorari uolucris
bus non est sperandum in Domino,quod inte/stino ambitu labefactati turgcscunt ec alterius patriae bonis efficiuntur indigni . Illis aute spes rite dc i, & expectatio firma , qui recte uix rint,& sese tibi optimum sacrificium, uiuentel hostiam exhibucrint .Qui fide integri,& aeternet uitae scientissimi non elle non possunt
EX ALIIS Vero multi quidem sunt,qui
HOC.n.Sacrosaneta pietas haber, ut fide uiuat,iustitia speret spe gaudeat.& nodum sere delibatis bonis perfrui uideatur . Multi plane sunt,qui ciusmodi sententiam proserunt, quod
unum tantum bonorum genus admittunr, quibus immersi sunt,Caetera uero omnia respuunt, tanquam uana, & commentitia, quae nequa
quam nos maneant in sutura post mortem uitas
137쪽
ta compagine superesse, summu mi bonum mfallaci,dc turbulenta sensuum uoluptate consti tuunt . Audiant ergo hi , dcc spere aliquando desinant,quum ipse idcm optimus, de quo ha/hetur sermo rator noster Iesus summa pietate
SIGNATVM EST SUPER NOS LUMEN VULTUS TUI DOMlNE.
AC Si diceret.Non sunt alterius uitae bona Sed quomodo lumen, &splendor aererni patris extat effigiatum in nobis si distoluto corpore dispereat anima In facie praestantiores sunt oculi. Gulus diuinae Maiestatis summus est.& spici didissimus intellcctus . Hic uero sui effigicm in sibi similem substantiam imprimit , quae nostra
est anima. Quam ea etiam ratione crcasse inus conspicitur ut ad eius similitudinem constitutas bi quando p perenni beatitudinis uinculo iungeretur Quo igitur pacto non sunt alterius uirgbona o insipientcs, & stulti corde. 2, Thcsau. rum, qui intus in uestro anime sacrario latcr. Penitus ignoratis , aut ncgligitis. quod alienas jordes praeponitis uestiis Vmmis de auro , insi, mi sp delectis suprema nauseabundi conicinni. m.Signa tu est itaq; lumcn uultus tau Domine
138쪽
- mi in nobis triplici tuae maiestatis radio insignivi.
Meminimus n. ntelligimus,& amamus.A memoria intelligentia prouenitΩb utracu amor reoritur. Tribus sane istis impersectis luminibus in tuum sacratissimum, & effusissimum lumen ascendimus ubi nostra sunt gaudia,ubi finis est nostcr,ic require sempiterna, Maximum prose cho alteriur uitae indicium nostra haec in nobis est tui spledoris imago. Maximum, dc diuinum silii tui sipientissimi argumentum,& ratio.Quaec humane uitae immortalitatem,lc alterius patriae habitationem ostendit Si.n id nobis nat in inditum est,ut fluxis,dc terrenis rebus noster
ad plenum animus satiari non possit, si diuina, di quae a materiae sordibus abiuncta sunt, esse perpendimus. Si naturam, statumq; nostrum nequaquam a suo sine , dc natiuo desiderio do fraudari contingat, Si ad ipsam denim aeternitatem peroptandam communi quoda instinctu propcllimur, id est,quod regionem illam esse non credimus ' aut despicimus in qua di sirma uitae posscisio, d optimus ob administratam in terris iustitiam fructus accipiatur Nostrum id
imbecille lumen quod tui splendidissimi Solis. Don quide speculum est,aut esse potest, sedum brassi paulo pensiculatius aduertim , non eri
139쪽
Psalmus. eur de stetius uitae bonis amb cre debeamus. Atq; ideo sese colligat homo,&quae intus effigiata,delcripta,puri a coloribus adumbrata com Plectitur,aduertat,spectet, consideret, ut ab eo
omnis prorsus suspitio tanti mysterii submoueatur. At tuum postea Domine super humanas uires nobis demissum lumcn est, quod in bonora tuorum spem nos maxime debuit erexiise quod raticiniis,quod miraculis quod sanctissima ue/tere dc recetiore lege,quod apostolis,quod euangeliis , alii si sacris patrum editionibus longe, late p omnes Πntes,& populos illustrare volu ris.Hac ratione effectum est,ut pis litterae te patrem luminum uocent A quo sane omne pro sui natura cuil datum,est optimum,omneq; insa/Per condonatum perscctum est.Non enim uno tantum, sed duplici luminis tui bcncscio nos afficere uoluisti . Quibus uelut maiestatis tuae oculis gratiores sumus, ita etia magis, ac magis redderemur obnoxii: & facilius ad arcem , son/temi splendoris tui auspicatissimi prouehere
mur Bonitate tua,& cicinentia quum creaveris omnia tuo etiam fulgore eadem exornasti, quo
in seipsis uera sunt 8c pro sui conditione tu e su prem e ueritati similia .At quς maioris claritatis munere digna else uidebantur,propria. Pec
140쪽
liari quadam luminis dote signasti,ut reditus,&iustitiae,& liberalitatis tuae opera explicares: Et mirabilius in scipsa conuersa lumina tibi maio/res indies gratias agere uiderentur. QVO fit, ut qui alterius uitae bona nequa quam admiserint,emacipatum in se lumen vul/ . tus tui non cogitent Neq; in seipsos,& animam suam conuersi externa solum, di obliqua consi dcrent. Terrena enim,crassacp nimium corporis moles,& scelerum magnitudo tuae in cis diuiniγtatis radium hebetem sicit . Qui eadem ratione ita quidem obtunditur ,& tenebrascit, ut nul lum in cis, nc minimum sanc uestigium lucis appareat.
AUDIANT Ergo sanctissimi silii uocem,
qua signatum super nos non manuum, non podum , non aliorum membrorum , sed uultus
aeterni patris lumen significat . Q cm si homianis cuiusdam instar effingere uoluerimus, pe/des ad elementa, brachia dc manus ad .los,ra put di uultus eius ad Angelos dc homines reserretur.Qui ab eiusmodi coseti corporis partibus sibi designatum splendorem acceperint
AT VE Ideo amantissimus idem Orator noster Iesus datam sibi a patre in eorde suo laetitiam memorat, quod a prsstantissima sui partes i.