장음표시 사용
251쪽
temerarii esse queant isti qui praesumunt rem certissimam infringere. Ita enim inquit Hieronymus, si quem serpens diabolus occulte momorderit sinullo conscio eum peccati eneno insecerit: si tacuerit qui percussus est,ac non egerit poenitentiam nec vulnus suum fratri magistro confiteri voluerit, magister qui habet linguam ad curandum, facile ei prodesse non poterit: si enim erubescat qgrotus vulnus suum medico confiteri quod ignot at medicina, non carat. Quid habet quod hic obganniat Neochristianus,nuna illud quod a serpente demorsus non sic imo si dixerimus, y I '' ' quia peccatum non habemus . nos ipsos seducimus,ac veritas in nobis non est. Atque adhuc ad magistrum venire co . temnunt, ideoque aegrotabunt perpetu b. Deus modo eis anent aliquando det meliore, ut agnoscant quae comiserur.3 Dies hic citius deficeret quam omnes sanctorum patrum de consessi ne sententias liceret commemorare: ta- meo non decet omnes quae supersunt omittere venio ergo ad Orige. quanuis alij allegant Cyrillum sed falluntur
titulo is sic inquit, Est aliquod in hoc mirabile secretum,
qucidiubet proniiciare peccatum etenim cui uiuis generis
pronuntianda sunt in in publicum proserenda cuncta quae egerim':si quid in oeculto egerimus, si quid in sermone solo, vel etiam intra cogitationem secreta commisimus,cueti,
necesse est publicari. cuncta proferti proserii aute a nobis, aut ab illo qui aceuctior peccati est inuenior. En quomodo serri omnia oportet neq; satis est idolo ligneo cofiteri: siquidem Origines Eporibus apostoloru proximus, non ignorauit conseruonem quoque ab apostolis promanasse. Basilliis, Volens praetermitto Basiliti. qui tametsi ex veteribus ma- ν laris nisestissimbanruit consessionem, tamen quia nimirii im morati non licet. ideo accedo ad Cyprianum mar yrem iulum long celeberrimum: qui quum saepe meminerit con fessionis, sua etia propria Graeca appellatione exomologesin vocans,tu verbue ea plarctar loquitur sermone delapsis. Vbi loques de iis qui solo animoin cogitatione a fide fuerant lapsi sic dicit Hi quanuis nullo sacrifici j aut libelli facinore sunt constricti, quoniam tamen de hoc vel cogitarunt, hoc ipsum apud sacerdotes Dei dolentes simpliciter eonfitentes,exomologesin conscientiae suae faciant,ani
lari sui pondus exponant, salutem medesam paruis licet'c
252쪽
modicis vulneribus exquirant. Et inde si fiteantur singuli, quaeso vos fratres,delictuna suum, duna adluic qui deliquit in seculo est dum admitti consessio eius potest dum satisfactioin remissio facta per secerdotes, apuq dominu in grata est. Verba liaec Cypriani sibi qui ue credat eis delicta,modo nolit peccatis suis confessione carens, aeterna sibi accersere damnationem. Ex innumera doctorum, quos in libro de poenitentia induxi pro consessione turba, lubet soluimadhuc authoritate Sc verbis uti sincti Dionysi j qui discipu Diondisius fuit Pauli Apostoli, qubd plus fidei tribuitur illi a doctoribus omnibus, ut cerium credatur eum , quicquid scripsit, id omne ab apostolio discipulis Christi vidisse, aut certese Paulo audiuisse hic sane ad Demophylum sic inquit,Tu vero ut literae tua indicant, procidentem sacerdo
ii impium ut ais atque peccatorem, nescio quo pacto contra disciplinae ordinem adstans calce abiecisti: quu ille quidem verecundὸ quod oportuit,fateretur se ad peccatorum remedia quaerenda venissemeque exhorruisti insuper dess,cerdotem optimum lacerare conuiciis, miserabile eum dicens, qui poenitetem atque impium iustificasset. Ecce quomodo temporibus apostolorum moris suit, ut is qui conteri volebat procideretri procuberet ad genua coram facem dote. Ubi obseruandum est insolentem istum monachum Demophilum aduersus disciplinam ecclesiasticam nimium appropinquasse ad confitentem, unde satis liquet illum tacit fuisse consessum Atque id hunc etiam diem curandum est ne nimis proph ad alicuius consessionem accedatur. Pretterea notatu dignum est, quod etiam apostolorum temporibus sacerdos confitentem iustificauit, hoc est quod potestate clauium absoluit eum: quapropter nemo Christianusquam magnifacit animae suae salutem, tam omnino non vilipendere aut contemnere debet consessionem.
Quid igitur aliud hinc necessario sequitur nisi quod
cuique christiano liuiusmodi occultari sacramentalis confessio coram sacerdote est facienda semperque habita suit in usu Ecclesiar Ut autem aliquanto diutius hic immoremur, supersunt aliquot errores confutandi, quos Luttierus proposuit priusquam totus in haeresi esset demersus, ni memor uersam sente aboles confessionem Vocuit enim princimo bisenda.
pecora venialia nullo modo erit Stenda. Erroneum hoc
253쪽
est Sesai istiano homine indignum:quanuis enim nemo tenetur peccata cofiteri venialia id tame facere nemini prohibitum est,im,si quis faciat, male non facit,sed utiliter, ha e.aretne salute anima silae, maxime si confiteatur commu-
mora, quae melius nouit: quoniam peccata venialia hominem velut dirigunt & praeparant ad peccatum moriale . id facilius praeuenies , si illa frequetius confitearis. Siquidem quispineta vitat, totam quintue sylvam melius effugiet.
Laipae undevi Augustinus ait,illa peccata quae quanae parua, hu-
munis manat tame fragilitati crebra subrepunt, quasi collecta contra nos fuerint, ita nos grauabunt & oppriment sicut unum
D r s.cri aliquod graue delictum intellige hoc dispositive)vel quod
nilnis nimis placea aut inducat contemptum iuxta illud Augus. nullum peccatum adeo veniale, qui fiat mortale dum placet quumque peccata etiam venialia multum sint periculosari grauiter offendentia, quid vocat quo minus aliquis ea
confiteatur,quu tamen claues sacerdotales non minus imo
fortius deleant venialia qua mortalia peccataZaccedit quod in commune dixit dominus, cuicuque remiseritis peccata: Dan et o non discernens inter venialia. Exemplo nobis est ipse A -iculi iustinus,qui in libro confessionis suae multa confitetur venialia peccata. Atque hoc etiam constat, quia quo quis magis est pius bonaeque conscientiae, eo plus compellitur ad confitenda etiam venialia peccata Similis enim constietiae panno alicui lineo qui si fuerit crassus canabinus, no facile in eo paruo puluisculos si spicies sin autem sit tenuis albus Tubtilis, etiam minutissimum in eo puluerem cer ne essic quoque corda puriora facilὶ labem aliquam agnoscere possunt peccati venialis, ex qua 'ppareat ea perturbatus ordo piae sanct que couersationis led homo aliquis, 4s crudus mundi sectator,nsi facilὸ comperiet huiusmodi minutula siquidem talopere prςmitur a grauissimis malis,ut leuiuscula ista non animaduertat. Et hoc ipsium sane est, quod virgines vestales interdum, tam prolixam faciunt consessionem , neque ob id veniunt in calumniam rapiendo ut a plerisque discholis attentatur sed quia temeriorem habent conscientiam , in qua etiam venialia deprehendunt peccata, quae sic per confestionem declinantvi extinguunt.
Alius est ciror Lutheri contendentis peccatorem non teneri ut omnia confiteatur etiam mortalia peccata: ait ninn,
254쪽
fieri non posse, ut quis omnia cognoscat mortalia, iuxta illud prophetae, Delicta quis intelligitZab occultis meis mu 'al. 12.da me.vnde impie docuit iste ad perniciem animarum, peccata manifesta omnia confitenda esse sacerdoti, reliqua tantiun Deo atque sic aliud ex alio deduxit, eb sque vitam Neochristiani plane nihil confiteantur Meminerit autem catholicus professionis fideiq; suae,recolat quid sit christiano homine dignum, fugiat quicquid liuiusmodi sapit
errorem .nam hoc quidem velum est, quod nemo tenetur
oblita confiteri peccata,quae post diligentem recogitationem non venerunt alicui inmemoriam, sed ibi satis est, quod in conclusione reum se profitetur omnium etia oblitorum peccatorii quicquid adhuc superest,quod quis pec Pereata cauit in occulto siue cogitatione, siue verbis,neque memo manifestaria est elapsum, id sanh omne tenetur cofiteri, iuxta doctri consuda. nam lautoritates sanctorum patrum, quas supra induximus Manifestum enim est quod ait Cyril. Cuncta quae ge Cyilluc sta sunt,quantumuis occulte, siue opere, siue sermone, aut eo itatione,referenda sunt, si nolint in extremo iudicio pdiabolum ea reserari. Impietas enim cst, ut inquit Augusti QU.nus, infidelitatis ab eo qui iustus est,& ipsa iustitia dimidia Hieron. sperare veniam. Insuperin Hieronymus idem affirmat di Supercens, Anathema sit a Deo dimidiam sperare veniam. Et alibi manifeste asserit regem Ezechiam ideo a Deo tracriter esse punitum,quod non omnia sua peccata lege sit confessus. Minc quis non videat quam sit impia Lutheri doctrina,quae haoet,nos,si integre conemur omnia confiteri, nihil aliud facere, nisi quod misericordiae diuiuae nillil velimus facere reliquum, quod nobis dimittat: sibilus hic nimirum est serpentis, qui nos seducere nititur: nam etsi omnia confessi fuerimus, haec tamen omnia diuinae bonitati clementiae relinquimus dimittenda deinde adhuc vltra ea quae fuerimus confessi, satis adlluc superest, quod dimittat Deus in peccatis oblitis. Praeterea constat dominum Jfati. t. expostulaturum a nobis rationem de quolibet verbo ocio LMRI', Ω,siquidem iudicem sustinebim in iustumi rigidia. Quid, quod uniuersum illud Lucteri fundamentum nullum est: quia quicquid confitemur, id omne diuinae misericordiae relinquimus dimittendum:quod autem no confitemur, di uina iustitiae reseruatur puniendum me igitur obsequa-
255쪽
mur erroribus Luclieri, sed potius spiritu sancto, qui per proplietam aliud nos docuit dicentena,effunde sicut aquain cor tuum ante conspectum dona ini. Sedin Hieronym' ait, agnosco immesam meam miseriam, ideo infinitatem Dei peto misericordiam Sequitur inde quod euasio Lutheri, qua nititur Sigere, nulla sit, primum enim antequa re totam in hunc deformem statum perduceret,admodum lenthprocedebat scribens, manifesta talummodo peccata esse 5 fitenda: quod quu et exprobraretur, glossam confinxit huiusmodi,quod manifesta peccata non ea non vocaret, quae non essent occulta, sed quae certo constent esse peccata, de quibus dubium non sit. Errorem hunc eo us' perduxit ut sui iam sectatores nee manifesta cofiteatur peccata, neq; occulta ineptum autem falsum est hoc ipsum Lutheri propositum, etiam si in eo perstitisset, quavis pro sua inco- stantia non perseuerauit. nam cum alicui non constat,feceritne huiusmodi peccatum aut non, si secit, veniale sit an mortale, adhuc tantii tenetur idipsum confiteri: tunc enim adripit sacerdos claues scientiae, ut sic pro potestate sua diiudicare queat inter lepram non lepram quoniam in veteri quoq; testameto,quando constabat de lepra alicuius, non magno opus erat arduo iudicio, sed in dubiis tatu nubia penes sacerdotes erat iudicium: ita quoq quu confitens dae ini bitat aliquo, sitne peccatu an non ,debet id ipsum confiteri,ut ex iudicio sacerdotis certior fiat,alias certo succedit haec regula doctorum: quisquis se exponit periculo peccati mortalis, peccatum iacit mortale: consonat illud sapientis. qui amat periculum peribit in illo. Id ne faciat,sed ut cauebit omnis catholicus, poenitentiam agens de confitens, sicque in tali poenitentiari gratia Dei moriturus faeliciter, ea Deo tande aeternam percipiat remunerationem, Amen.
ratibin confessionis. Confitemini alterutrum peccata vestra Iacob. I.
Arsi instituti nostri non sit totam illam poenitentiae cconfessionis materiam ab ipsis inde radicibus funditus repetere,sed errores tantum Neochrystianorum ostederes consulare, ne inde offendantur catholici Vtin
similices cenu quid habeant de confessione, qua poterim' breuissim ἡ
256쪽
breuissime consessionis etiam conditiones explicabimus: quia enim iam audiuimus sacramentalem hanc conseisionem a Christo eme institutam, nosque teneri de iure diuino ad confitendum, Idq secreto alicui sacerdoti loco Dei constituto: reliquum est nunc dicere, qualem oportet estὸ confessionem. 2 Principio decet ut ut consessio prius fre quenti diligenti deliberatione ponderata de recogitata,'
quilibet enim ante consessionem suam accurate euoluere. Us ρης debet librum sua conscientiae,atq; in eo peccata sua recolere, ut possit illa coram facerdote facilius commemorare.
Siquidem confiteri nihil aliud est,ciuam Deo rationem vita suae redderes: quapropter Christus ipse elano compa 'rat, qui voluit rationem ponere cuna seruis suis videmus
autem uam curiosh mercatoresin negotiatores omnes omnia ad calculum vocent, quoties supputet,ne alicubi fallantur, quanto diligentius oportet peccatorum debitorum suorum cathalogum euoluere: ut sic plenam faciat de peccatis rationem in consessione. Praemeditatione huiusmodi confessionis docuit nos exemplo suo David, quiait: Dixi,cofi tebor aduersum me iniustitiam meam domino,& tu remi sisti inapietatem peccati mei. dixi, inquit, hoc est, meditatus sum, proposui mihi vescofiterer Alibi quoq; sic dicit, Iniquitatem meam annutiabo,& cogitabo pro peccato meo P ἰ- ψ- faciat hoc omnis peccator, circunspiciat undiq; diligenter recolens seipsum, euoluens totum quid peccarit nas qui' tanto studio meminit eorum quae alicui credidit, temporalis lucri gratia,cuant,studiosius in rem, Talute, animae saae elaborare debebit, quae ex consessione pendet
dicente domino, Quid prodest homini si uniuersum m udulucretur,animae vero suae detrimentum patiatur3aut quam M IGdabit homo commutatione pro anima sua Quaeres,quatam oportet esse hanc diligentiaZprofectb ea non debet esse nimis anxiari morosa, quia talis fastidiu Sc nauseam inserit confessionis,atq; irrequietam facit costientiam, sicut an velatis religiosis plerunq; fieri solet, Mi huiusmodi casu noru coseitares quid agere debeant ex Bernardo, Gersone, aliis. Sed neq; nimis ignauami negligente esse
oportet,qualis estTralonum quorundam, quos pispi etiamborulam unicam in hac rem collocate Verum talis eu
bet diligetia, qualem quis adbiberet in re maximi seria, δρ
257쪽
sic tranquilla reddenda est conscienti ad pacanda. Atqui res non ludicra est confessio, qua peccata abiiciunt cinimarum salus acquiritur: quoniam haec sunt tanta, ob quara diti λε Dei filius factus est homo descendens de coelo,crucifixus Semortuus extende cum allegationibus, ut nosti, Propterea angelos quoque&sanctos colliget de coelo, homines ex pulveribus terrae,daemones ab inferis in die nouissimo, si, si res haec est tanta,& in extatum mometi hominibus, quis non summam impendat diligentiaὶ Quis non imitetur Ere chiam dicente, Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine animae meae ita enim & Deus nobis praecipit per ter, prophetam, Vide vias tuas in convalle,scito quid feceris. At quidna est vallis nisi conscientiavi memoria cordis tui ideo dicit ibidem,scitoin vide quia maluin amaru est reliquisse te dominum Deum tuu , uecisi esse timore eius apud te. a Dicas adhuc,impossibile esse tibi ut peccata contea Orή ς' . . omnia siquidem aliquoru sis oblitus, ita ut non possis ref si' ἔ ogitar, amplius. Audi peccata oblitavi occulta, de quibus non constat, nemo tenetur confiteri, nisi in communi, quando in fine dicit confitens,reum profiteor me im pec catorum oblitorum occultorum, quaecunq; admissi opere vel omissione: qui ' tame diligentia omnem sedulo debet impendere,an peccata oblita queat ad memoriam reuocare id quomodo quis facere possit & debeat, pulchr insinuant doctores hoc pacto. I Vt tenes tepus aliquis peccata recogitet,v quid post festa paschae, pentecostes Ioannis&c. egerit,& sic ab uno festo ad aliud, quomodo facile reducet ad memoriam peccata alioquin latentiain oblita Pro sonat quis ob oculos sibi conditione sui vitae statum, omnemque occupationem Mnegotia sua,artificij vel status, an ibi quoq; comiserit aliquid quod sit confessione dignu. o Loca etiam sibi pingat ante oculos a quibus sicco uer satus, quid ubiq; fecerit nam, inde nonnihil accedet Gnaoriae peccatorum. Persona insuper comemoret, quibus cum sedulo versatus est, inde meminerit quid cum singulis gesserit 3 Ponderet illa eccata diligentitis, quibus Mentitat agis obnoxium,puia luxuriamadem,calumniam,superbiam, id genus alia - Sise autem apud se instituat confessionem, procedat in recogitatibne peccatoru per ordine decem praeceptoru decalogi
258쪽
ealogi transiens ab alio ad aliud: similiter in septem peccatis capitalibus Auinque sensibus. Eode plan ordine coasiteatur etiam singula, sicut ante secum ipse commemoratauit.ita enim fiet ut nihil omittat S minus aberret. Facilis esset peccatorum recogitatio, crebra confessio. ut si quis cofiteatur singulis festiuitatib maioribus Christi& beata virginis: frequens enim confessio anima purgat, auget gratiam, distinctamin exactam peccatorum cognitionem praebet homini.Amariuscula quide res videtur esse cofessio, propter superbiam nostra, quia non libenter
ipsi nos reos scelerum nostrorum profitemur: ita inuenias qui etiamsi saepe cofiteantur, nunquam tamen assuescunt, instat lapidis, quem etsi millies sursum versus iacias, tamen assuescet nunqua vi proprio motu ter se aliquando sur- sim moueatur. Duo tamen hic sunt Obseruanda, secundum doctrinam Gersenis: Alterum quod in recogitatione peccatorum homo no debet nimis anxieseruere vel nimiudi immorari, maxime n cogitatione peccati carnalis, irae
aut odij quia sic facile noua posset exoriri tetatio, qua quis seipsum denuo prouocaret ad voluptate turpe,aut ira: sicut de quoque peccata modeste Ionest sunt cofiteda, ita tam ut inde satis intelligat cofessis genusin grauitate de Ilisti. Alteru hoc est, ut consessurus sibi proponat in animo suo se omnia peccata velle pro viribus cositeri,atq si xc se re super aliquo fierit interrosatus, se pro veritate responsuru, nec quicqua ad sui excusatione ultro celaturum. Hanc notulam oraedicator bene inculcet plebi sicce illa induximus quia festinamus, si cupis extendere cu authoritatibus,vide nostrum librum I.de poenitentia, ca. 2O.&. 2I.
3 Diximus a principio confessione esse debere praemedi mit latam:altera iam eius coditio est, ut fiat idolore Matriaritudine cordis, sic ut homo recolat omnia peccata sua, quibus velut uno fasce colligatis, doleat se tot tantis' peccatis rauiter offendisse Deu sicut supra de contritione ad longa isseruimus. Et hoc sane non paru displicet Luthero voletii poenitentia esse debere iucundari gaudio plenam, quod vi
sacris liceris ita rationi aduersatur, deinde naturae sinul, dc vocabulo poenitentiae contrarium Ezechias aliter de poenitetia loquitur dices, Recogitabo tibi omnes annos meos in amaritudine animae meae. Et inde. In pace est amaritudo 2 λαι
259쪽
mea amatissima. David quoque inquit, poculu meu csi qetu miscebam quomodo omnes Psalmi poenitentiales ple- μι - nissimi sunt amaritudineri fletu, ut quum dicit, Lavabo Psingulas noctes lectum meum,lachrymis meis stratu meu mis his rigabo. Idem docet Hieremias peccatorem, ut cum dolore
poenitentiam agat fac tibi planctum,ait quasi super unige-
Iob l. a. nitum. LIohel nos admonet, ut conuertamur ad dominuin fletu de planctu in ieiuniis. sic Iob dicit se loquutum in
Iob. Io. amarirudine animae suae:& Petrus post negatum dominum Mat. 28 fleuit amare. Volens s ersedeo authoritatibus patrum inserendis:cum quisque ranae metis agnoscat desyrium Lutheri. Quid quod per diametru pugnat cum vocabulo poenite-tiar: poenitere enim dicitur poenam tenere quicquid autem poenala est,dolorem incutit Mamaritudine, ideoq; poenitentiam oportet esse amaramin graue, ita ut alicui displiceant peccata sua: non sic tame quasi necessariu sit homine habere oportere dolore sensibile, cuiusmodi habent homines natura mollesin mulieres:bonus ille quidem est,sed noperinde necessarius: tristitia autem in voluntate pertinet ad confessionem , ita ut qui velit se nunqua offendisse Deum, Censesito, ita tristatur in voluntate. 4 Piae terea consessio sit hu-H. milis milis quado enim iam reccator omnia delicta sua recogitauit quaecunq commint,in seipso toto excusso iam dolorem sibi concipit ex animo suo,t sic enim omni humilitate abeat ad sacerdotem, exhibeat se ei humile, peccata sua pudices& verecunde commemoret, no temerarie praecipitando ematiar quasi parulfacies, ea humilitas cum verecundia coniuncta in cofessione optima est,quia partem poenae aufert pro peccatis debitae sicut satisfacti, pudor tamen ille non sit nimius, ne prae huius magilitudine taceat quod omm filii nium maximὲ dicendum fuerat. Debet etiam cofessio inleva esse integra ut ne quis aliquid sciens occultet ex verecundia, vel quacunq; alia causa: iuxta illud Augustini. ponat se foenites omnino in potestate iudicis, in iudicio sacerdotis, nihil reseruas sui, quicquid enim celabit, id sic melimne reuelabunt angeli in die iudicij:sed si quis confitetur peccatusuu ,hoc inde fructus capit, quia ei remittitur sed uiccuutat ipse sibi damnatione asciscit,4 tamen reuelandum erit in die nouissimo:daemon homini huiusmodi pudore ingerit, ut vereatur ipse suam prodere culpam , quoniam in pec
260쪽
eam eximit ille homini verecudiam, ut citra pudorem peccet: in consessione aute verecundiam ei restituit, quo min peccatum confiteatur. Daemones nanque hominem infe DκηΠοηυstantes triplices sunt,alia occludunt cor, ne cotritionem ha triplura. beat:alij obstruxit os, ne confiteatur: alij operam, quo min
bona iniusth parta restituat .siccitae diabolus ustilum hominis adripit, sicut lupus oue correpta tenet, ne climitet hinc fit quod peccator uno tantu peccato celato, totam suam confessionem facit infrugifera. Anathema enim sit ut ait Hie Vπου. rony.a Deo dimidia sperare veniam. Immensa fati stulti tia est erubescere dc timere peccatum suum, cofiteri coram sacerdote.& ipso homine peccatore, unde Augusti. dicit sua πηst. per Psal. O homo,qui times confiteri illud quod per consessionem scio,minus scio quam quod nescio confitere homo peccator homini peccatori. Elige quod vis, si confessus lates, non confessus damnaberis. Discant hinc confestares, ut mutila. si viderint forsan aliquem in confitendo trepidare percul sum, exhorrescere, atque pudore suffundi: eum non durioribus verbis adortantur,quia sic magis e permoveret, ut quae dicturus alias esset, praecipua celaret: quin potius cosoletur illum,erigat in spem bona animum ei faciat verbis minoribus, ostedat se in hoc adesse,ut eum a peccatis absoluat, ideo quoq; Christu esse mortuu, ut pro peccatis suis totiusque adeo in udi satisfaciat. Miserabile quidda est execrabile si confestarem nanciscaris importunu .Porro id ita esse, quodque oporteat cofessionem esse integram satis testatur Hieremias dicens,Effunde sicut aqua cor tuum. ecce Tis3.2. scut aqua, inquit, non sicut lac,quo estulescolor adhuc a haeret vasculo in quo fuerat, ubi notatur pristina conuersatio in malo: ncque vero vinu vel acetu comemorat,vbi post effusonem remanet odor cogitatione prauam significans.
Non est etiam ut mel :nam cibi vas mellis seruat saporem, quo notatur impura voluptas:beatus ergo est quisquis cor suum expurgat a vitiis, emandens illa instar aquar,hoc est in totu ut nihil omnino reliquu maneat. Duo adhuc supersimi hoc icco praemon eda alterum quod absolutio diuidi A se . quide potest, quu tame confessio no diuidatur,xt in casibus diuid ιμr. reseruatis, ubi confessis totam audiet consessione in qua sico fitens aliquid habeat quod ipse no possit remittere, neq; ab eo absoluere, ableget allum ad superiorem siue poeniten-
