장음표시 사용
461쪽
Sacramentum hoc magnum est Eph. s.
ABude satis dictum esti declaratu sermone superiori
matrimoniu esse sacrametum, quum enim Paulus ait illud magnum esse sacramentum , aliter no potest intelligi qtiam de matrimonio carnali. Qu9d si quis tamen adeo fuerit ceruicosus, qui verba Paulin5 de illo matrimonio, sed coniunctione Christi ecclesiae velit intelligere is utiq: dilaniabit Paulum. Nam quid hoc esset dictum, acramentum hoc magnu est, sacramentu hoc, Christusi ecclesia, sacrametum magia si est in Christori ecclesia 3 Quis vii- quam ita loquutus est, sicut nunc Lutherus istu sermone distorquet ex Paulo Z nos aut erronea ipsius fundamet ostedimus, quando proponit matrimoniu non conferre gratia, Mideo non esse sacramentum sed quia refutatio eius obiectionis conuenit cum quinto errore,c6sultum videre prius
errorem proponere, ut simul utrunque diluatur.
Quintus igitur error circa hoc sacrametum est eoru , qui dicut matrimoniu esse quidem sacramentu, sicut auctus papa statuit, in c. ad abolenda.de haer. sed alui illud no conferre gratiam, ideoq essentialiter intuoce, no esse sacramentum cum aliis. Error hic sine est non paruus, sedi men error tatum mam quu illi qui ita sentiunt, semper manserunt in ecclesia catholica illius' iudicio semet submiseruit fratres,existimo illos in Christo,& tales qui possint dicere cum Aug. Errare possum,haereticus esse non possiim. Quia ergo ab initio homiliarum de sacramentis semper coprobauimus, omnia sacramenta gratiam conserre, iamq; superiori homilia ostensum est, matrimonium esse sacramentum, omnino sequitur, in matrimonio quoque conferri gratiam Dei si modo illi gratiet sint capaces, non ponat obicem peccati. probant hoc rationabiles causae, authori
tates veterum recentiorum doctorum aduersus Duraudum, quas in hoc adducemus, deinde argumeta quoque regis Angliae, episcopi Roffensis contra Lutherum, quoniamultum innituntiu icripturis biblicis,i grauiter contradicunt erroribus haereticis Principio itaq; quum omne remediu aduorsus peccatu in lege euangelica iit sacramentu,
462쪽
DE MATRIMONIO 23 matrimonium aut est remediu cotra peccatu fornicationis, Paulo teste, quu ait, nusquisque uxore suam habeat pro I. Os 7 pter fornicatione, puta vitanda: nsi esset aut remedium hoc
efficax nisi gratia conferret, sed psit remediu, id ipsum sane habet ex diuina institutione, ut quilibet possit seria a re vas suu in sanctificatione Sc honore, non in prauae si cupiscctiqlanguore sicut Ethnici, qui de Deo nihil sciunt. Vbi satis discernitur matrimoniu infideliu ab eo quod est inter christianos: ij nanque uxores suas habent ire sanctificatione honore: sanctificatio autem nyest sine gratia, ideoq: signibsicatio matrimoni supra natura est in duobus. Primu quia praesentem gratiam significat qua Deus coiugibus impartitur: deinde quia coniunctione Christi: ccclesiae de si nat, quod utiq; est supra naturam salias enim audaei Gentiles crederent hoc ipsum. Quid quod Ada hoc non intellexit ad line in paradiso, nisi per rari prophetiae, ideoque
Verba qua loquutus est Adam in matrimoni institutione, - - ι' Christus ait Deum dixisse, qui fecit homine ab initio masculum foeminam fecit eos:S dixit, Propter hoc dimittet
homo patrem matrem. Vt maxime igitur coniunctio maris 3 foeminae ex naturali proueniat inclinatione ipsaq; adeo natura illa docuerit cundia animalia, ut inquit impe rator tamen significatio a Deo tantum est instituta, S per Paulum ciba Adae sunt declarata atq exposita. Volens hic praetereo, an hoc sacramentum imprimat characterem,
sed sicuti supra dictum est de infidelibus, esse etiam inter
eos matrimonium, ita nuuc affiimamus, non tamen est sacramentu: veruntanae si baptigenturin consentiant velle se in matrimonio manere, fit etiam illud inter eos factamentum, tuncq demum isti gratiam accipiunt sacramenti. Fortissima obiectio quae ab aliis affertur, qui negat matrimoniti esse sacramentu, haec est, Quynia in facramentis
non offertur pecunia: alia comitteretur ibi simonia, ita matrimonio autem pecunia vltro citroque datur accipitur, quod ideo sit . quia in eo gratia non confertur glo. in c. ho
noratur. 32. q. t. S c. multi. I, q. I. B c. in ca cu in ecclesiae, allegat, c. nuptiarum. 27.q. I. 6.c6nubia. 32. q. 2. Rei pode nos iii matur ad haec, s textus iam inducti, neq; uno verbo memine trimonis. runt, an matrimonium conserat gratia, an no glossam quoque tati ii facina', t Augustini aut Ambros tcstimonia,
463쪽
imo multo minoris quam authoritatem ecclesiae & Pau ILSed quod proponiturin obiicitur Decuniam in matrimonio darii accipi,respondeo, sane neri hoc, verum non ad persolutionem sacramenti, sed ad sustentationem vitae , ut iugum coniugale inera matrimoni facilius possint sustineri: sicut de in multis locis post baptismum sacerdoti dari solet pecunia non fit hoc eo quod ille sacramentu baptismi vendat sed datur ei istud ad necessitatem sui conui- I. r. 8. eius iuxta illud Pauli, clui altari seruit de altari vivat. Ita Quum lacerdos lecta milia accipit nonnihil pecunia ad sua Ge. 29. 3ψ sustentationen . non ideo utique vendit sacramentum. Eius rei testimonium inde colligitur, quia Iacob seruiuit septem annis pro Rachel, S: Sichem loquutus est ad Iacob filios eius pro filia sua Dina. Quaecunque statueritis dabo augete dotem,& munera postulate,& libeter tribuaquod petieritis, tantum date mihi puellam hanc uxorem. de iure obtinet hoc ipsum etiam totius orbis consuetudo, sicut ἐρ leges ciuiles ostendunt, non raro diuitiae constituunt ma, trimonia,quae alias non contraliarentur inter viros, mulieres sed ut supra diximus in matrimonio, quando iudicatur, sitne peccatum an non, intueri non oportet causas, quae
aliquem mouentin impellunt, puta fortunas,sormam , dignitatem spem promotionis, pacem concordiam , c. dummodo contrahens habeat animum vellem in statum coniugalem dedere, Millam alterana personam sibi sociare
coniugem iuxta diuinam institutionem in ecclesiasticam ordinationem. Si quis enim vellut in causis commemoratis coniuges ficere peccato obnoxios is maiorem clericorum partem esset condemnaturus: quoniam non multi nobiles
passi iri essent filios suos fieri clericos, nisi sperarent ampla
dominia, magnificos canonicatus,decanat quoq; ,αlautas praepositura ac episcopatus se consequuturos. Ita de caroteris hominibus ex vulgo dici potest, aliquis sinit filium
suum ordinari presbyterum aut fieri monachum cibi sane bona patetiam pars, imo ripsi conuit humi fructum inde sibi contingere sperat,ac dignitatem ampliorem: sed quum tandem ordinantur clerici, iuxta institutionem diuinam in ecclesia obseruati, non attendendo scilli oculo sinistro ad
teporale quid respiciut,ideo tame intentio prava vitiosan 6 est. Plura forent super hac materia sitis ampla dissereda
464쪽
vide Henricum Corchaim, in tractatu de simoniari matrimonio, Mante eum Gersonem, in tracta de simonia par r. nobis ilicinterim satis est in matrimonio pecunia dari accipi, neq; ideo sacrameu tu vendi, sed onera matrimoni j sic paulo releuari. Itaq; nemo vere dicere potest idcii comatrimonium noli conferre gratiam neq; obest quod rei-zeratur hoc sacrametu: nam non imprimit charactere, ideo propter reiterabilitatem non debet excludi a ratione sacramenti,con. glo T. de cons dist. I. in summa. c. vir. de sec.iau p. 3 aleat nunc desiste error, quia fundamentum nullum habet, redeamus ad institutum, probatur etiam matrimoniu conferre gratiam. In eius rei confirmatione inducit
rex Anglia dictum Pauli, quum ait Honorabile coniugi,' h I3
in om nibus in thorus immaculatus. Quomodo pollet autem esse immaculatus citra gratia Dei, quae in matrimonio G confertur λ estq; illa immensa Dei pietas, qui tam misericorditer homini contulit remediu matrimoni j, ad obviandum Prauis concupiscentiis. ideoq; Paulus matrimonium vocat honorabiles immaculatum. Confirmatur hoc per ver ''ba Pauli ad Timotheu, quando loquitur de ordinatis Cpcribus, quae deceant uxorem,ait Saluabitur per filiorum sc-nerationem, si permanserit in ad ea dilictione de sanctificatione cum sobrietate. Quod si ita coniugium gratia Dei non haberet, quomodo posset ei Paulus polliceri salute ex generatione liorum, quum tamen illa nemini conseratur, nisi iuxta nuptialem hanc gratiaevestem: Hic enim satis 5
stat ex Paulo matrimonium non tantu excusare opera carnalia sine peccato, quod etiam fecit illud Gentilium Oed
coniuges christianos sanctificat, ita ut Deus remuneret hoc ita vita aeterna. Triuilegium autem hoc unde sit, obsecro, .nisi ex virtute sacramenta ξ Conuenit hoc etiam cum verbis Pauli ad Corinth.quum dicit, Si quis frater uxorem habet infidelem, haec consentit habitare cum illo, non dimittat illam: si qua mulier habet virum infidelem & hie consentit habitare cum illa, non dimittat virum: sanetificatus est enim vir infidelis per mulierem fidelem, Tanctificata est mulier infidelis per virum fidelem, alioquin filij
vestri immundi essent, nunc autem sancti sunt. Ecce quantopere Paulus contendit fidem alterutrius contu ris pu
riscare per coniugiu,adebit: filiis ancti sint,quagio ma -
465쪽
eis sanctum est matrimonium, ubi uterque coniunx fide lis est Polliant haec ad longum deduci ex eo, quod Dominus coniugium Adae iuuar benedixit, similiter de Noe, S siliorum eius:quae utiq; benedictio impressit in anima graetiam aliquam. Qininuis aute Deus etiam animalia benedixit: ea tame benedictio gratia illis nulla contulit: non iubdibi uerit aliquis in benedictione desectus, sed quia anim lia non fuerint eius capacia Aliter res se habuit in hominibus: quis enim dicat paruulos non acquisiuisse gratiam ex benedictione diuinaZquicquid ergo operata est benedictio O animalibus ad confortatione corporis,id etiam este cit in hominibus in anima. Satis etiam hoc persuadet Scprobat in mitissimo domino,quillitiusmodi vinculum,&η μως quidem insohibile fecerit matrimoniu , ut libellos Molaicos aufeiret,quii non mitigari quoq; per gratiam sua magis quam antea unquam, Leb quide magis quod nuptias ἔρρ'' ' corporali scia praesentia, prim6que adeo miraculo Voluit in terris cohonestare In ea rem possent his induci plurima, λ quibus volens supersedeo. Neq, vero Ita necessarium foret multa inducere super hac re tam consessa on dubitata in ecclesia, ut nemo debeat hic ambigere quicqua quin omne id credat, qubd semel constituit ecclesia,cui promisit δ' ' I 6 dominus ipse masurum se cu illa, ad cosummatione se- 'T euli missurum insuper spiritu sanctu,qui semperi ea permaneat, ipsamq; inducat in omnem veritate. Ad haec Paulus no temere affirmat eclesia columna irmamentu veritatis. Ideoq; non immerit quilibet catholicus ecclesitae per olavi in omnibus firmiter credere debet, et Ia an ea re, super qua non extarent scripturae testimonia, quae in hic ab ude suppetunt,sicut induximus ipsi,quanuis no adeo aperi; quin possit temeratius aliquis dilacerare, diuerticula quaerere,atq; sermonibus inconstantibus declinare,sunt in expositioni sanctoru patri S obseruationi ecclauasticae cuprimis cossentanca. Lubet hoc ipsum aliquato adhuc certius ostendere,at I ad id faciuit verba Pauli, qui ait, Haec est
volutas Dei,sanctificatio vestra,vi abstineatis a fornicatione ut sciat unusquis' vestiuias sui possidere in sanct ifica. tione loriore. sicut irina articulo hoc ipsum induximus constat aut Paulum hisce verbis no voluisse vrgere λ ThU Thesi alo.ad hoc,xt viveret coelibes,ut pulchr infert episc
466쪽
DE MATRIMONID. 232eopus Rosian qQ ad Cor. ia scripserat quo in reliquis ec- lesiis obseruaret ipse, ut quis' uxore suam haberet, ob vitandam fornicatione: sed hoc voluit ut sanctificarentur, ἔφη ν. vas seu possideret eu honore, quo posset aut sanctificati se fieri in matrimonio, non assistete gratia Dei adeoq; recte dixit Hierony. matrimoniti est donum ei:& quod etiam in ιλ- veteri testam ciato fuerit bii dictu. Testatur ideri Aug. dicens,Nos nullo modo dubitamus secudualidictione Dei crescere, multiplicare, replere terra, donii esse nuptiam, quas Deus ante peccatsi hois ab initio costituit creando masculum Ioeminam squi sexus euidens utiq; est in carne, huic etiam operi Dei etiam benedictio ipsa subiuncta est:quae sicut coepit in paradiso,& inde confirmata est post diluuium, ut remansit ea consuetudo etiam in synagoga, ita ''Τ 'nait August. illam adhuc in ecclesia celebrari, ut Dei creatu ' γ rasa Dei benedictione iungatur, non utiliet praesum. si '-ptionem quia ab ipso authore data est forma, unde illa pendet benedictio , c. Rogemus dominum,&c.
coniuras semel f parati. ibere deinde pos int
Quae sub viro est nauIier, vivente viro alligata est legi r si
autem mortuus fuerit vir eius, soluta est. Rom. 7.
inq; bactenus errores di luimus circa hoc sacramentu obortos,supersunt adhuc quida alij de separatione coiugu. 9s, quia nuc non ulli comminiscuntur plan cotra sentetia Pauli,c5tra doctores .ecclesiae costitutiones atq; conciliorit,oportet & illos euellere. Principio em sunt qui putet Ecclesia debere matrimonili separare,nsi tantii propter fornicatione,qua solam caussam Christus proponit: sed ob alias rationes graues, quae inter coniuges oriuntur, nec rarae neque cues. Hoc. tuum consi- lium sit tant' velut petitio pro errore,condemnare non
possum, sed quis iste putat faciendum hoc esse ecclesiae, cotra Christum Paulum, equide crediderim errore non carere, eo P declaratio sua videtur prima propositione esse deterior. Ali quidam volui maritum posse ab uxore se- rarari adulterij caussa, sed non vicissim deinde maritum Curetanus sic ex adultera caussa separatum, posse cum alia contraiie-
467쪽
HOMILIA LTTII ILre,vxorem etia sepatatam non item utrunq; hoc erroneum esse credo. Lutherani quoque facili me separant coniuges, de pro arbitrio rursus in ut contrahere, qua rauis ex eis non nulli inter conuisses discern ut dicentes eurim in adusterio non peccarit, polle contrahere denuo: ei autem qui adulte . ratus est, matrimonium prohibet Tot unaq; adeo illud faciunt sine scriptura, imois contra scripturas, Iantum ex huIJ J Iu manis coniecturi fac moribus Gentili uin, non respiciendoriseu m da morem, neq honestatem christianorum Voles taceos it temeritatem cin libidine demeriam Lutheri impietatem, qui nimis leuiter impudenter indulget viro separationem, si uxor recuset debitum , vel ut secedat ad ancillam, ZMMycr. λ permittit eandem quoq, separationem, si maritus aliquidpμως δ' commisisset diluini supplicio capitale, si furore correptus 'ρη esllet. si uxore traist .iret durius , si ab ea discederet citra voluntatem , si nimium diu abesset in peregrinatione, diu iussi multa proponit quae etiam audire honestus exstorre scit animus uanuis in alio loco ipse sibi rursus contradicit negans separandos est e coniuges, insuper ait, malle e
relinquere alicui uxores duas, quam ut eum ab una separet. Contradi. haec docet quomodo mulier quae liberos ex marito non ΠρI Wh habet, clim confugiat ad fratre eius, aut quemcuque ali una ducat maritum,& tamen filium priori tradat marito. Huiusmodi multa docet quae nescio quo magis facerent quana
ad Euangelica ecclesiam:& tamen iste Euagelicus propheta sibi suis' mirifich placet huiusmodi impudetiari extrema leuitate. Tales articillosauthermae haeresis quadringento Augusta obtulit excussos Caesareae maiestati,nyre cusans illos ut erroneos publica disputatione covincere, sicuti nonnullos Luttieranos super ea re conueni impetrare ramen no potui, ut aliquis contra me in arena ad disputari dum descenderet. I Confutationem istorum erroris principio aggredior ex testimonio cripturae, deinde sanctoruin patrum doctorum ecclesiae Latinae ct Graecae, mox conciliorum Quoque approbatόrum totius ecclesiae sano dc vero intellictu. Vnde tandem satis patebit discrimen diuoriij Di imere in veterii noua lege. Et priusquam ad textum per-
δυσνιmo. ueniam, ad maiorem intelligentiam quoq; explicadum est,vmm quod non idem est dirimere matrimonium, is facere diuortium. Id autem aliqui etiam docti, sed iuriprudentiae igna-
468쪽
trimonium, qui ex diuino vel ecclesiastico iure illud licitε facere non possunt quod sit tamen iam alter alteri promisit
coniugiu,nilii est,debentque illi iudicio ecclesiae dirimi, ut si duo in prohibitis gradibus cognationis vel affinitatis inter se mutuo contrahant,sive illud manifestum fuerit, siue Occultum, debet illud coiugium per iudices deputatos dirimi. vi testatur Alexand. D. Ita 5 in aliis vetiti casibus, pomo de vir sit impotens , ineptus est ad matrimonium riui quum duo, hoc alicui promittit,a deinde ipso iure diuersum compe Defri .riatur, matrimonium sit inualidum, est dirimendum: i)Cn natis e. sic iubiiudex in tali casu faciat ex matrimonio non matrimonium, sed quia coniuges illi sunt ad coniugium inhabiles, discernit iste matrimonium hoc inter eos, nec esse, nec aliquando suisse, dissoluit ergo, pronuntiat liberos.
Mus d si autem duo, nullis legibus siue canonibus prohibiti aut impediti contrahunt. inde oritur nonnihil aduersae indignationis,cuius gratia non possunt pacifice simul viuere, si tunc graues causi e subsint, etiam separantur: nCn I De EAM matrimonium inter eos discindatur, vel inualidum repute c. exi te.
tur: quoniam nisi per mortem dissi, tui non potest, sed cohabitatio separatur, sicuti vulgo dici solet, quoad conuictum mensae thalami, separantur:atque hoc propri diuortium dicitur, ut propter adulterium . etsi alter coniugum declinet ad haeresim, si alter alteri conetur venenum dare occidere . ideo satis proprie loquutus est hic dominus, dicens, Qui cu que dimiserit uxorem sua ii iiisi ob fornicatio-nςm, S aliam duxerit, moechatur. ndatu quando maritus, ii
a Drem repudiat, sicut permisit idipsum Moyses: neque dicit, si matrimonium discindit, et illud ipsum dis luitur cessat sed si dimiterit, per quod ipsa cohabitatio negatur
Vinculu autena coiugi no tollitur. Vt ambages latiores euitemus, rem uniuersam ad capita quaedant breuiuscule redigemus 3 sit haec prima conclusio, qua decidatur errores Praedicti.Tempore Euangeli quandoc sique matrimonium legitime ctrahitur, per concubitum cosum matur, ita ut fiant duo in carne una, etia si deinceps ex accide talibus causis separentur a iudice quopia tamen h;c remanet vinculum
coniugale: ita ut neuter illorum coniugum, vivente altero,
469쪽
e coniugio fidelium degitime contracto ac consumma to,quorum omniti ratio ex sequentibus patebit. y Ad eiu sprofessionis confirmationem principio nobis faciut verba HIvit Im Christi, quum ait, Qu9s Deus colunxit, homo ne separet. Si nautem matrimonium ita contrahitur , ut iam praemisimus in conclusiones sunt illi utique in Deo coniuncti, nec
in aliquo casu nisi dispensatiu Deus ipse permittat dis luendi,quandiu vixerint ambo. Et quotquot tandem dices separationem illam iudicarint, homines tamen illi tantum sunt, cohabitationem solam disiungunt, matrimonium distrahere non possunt, eo quod illa sit proprietas sacrameti huius coniugi Euangelici. Quod ideo Augusti .vinculum vocat inseparabile, ut supra saepe induximus: in lib. de boo conius. ait, Manet inter viventes quoddam coniugalesvm-culima, qubd nec separatio nec cum altero copulatio possit auferre. Et inde, quibus placuit ab usu carnalis concupiscentiae in perpetuum continere, absit ut vinculum inter eos coiugale rumpatur. Quicquid ergo iudicarint, vel veteres isti consistoriorum iudices, vel noui iij coniugiorum dirempto res matrimonium dissoluere nullum unquam poterunt.
Deinde qua nuis olim patriarchis ex dispensatione diuina permissiim filii uxores plures habere,sicut Ausust docet sax*:.37 per Genode virg. bo .coniugali, nosque supra meminina quomodo regibus etiam Iudaeorum prohibitum fuerit plurimas uxores nabere, sed non plures,tamen haec vera est matrimoni proprietas, sicut institutum olim fuit a Deo,&professias est Adam. jcens Srunt duo in carne una Christ quoque renouauit denuo , ubi semper duorum fit mentio non triuna,iam vero fi maritus, qui eparatur, aliam duceret Uxorem, no duo,sed tres essent in carne una quod facile di-Fom. 7. iudicatur. Ad haec satis manifeste Paulus inquit, Quae sub viro est mulier, vivente viro, alligata est legi si autem mortuus fuerit vir eius soluta est a lege viri igitur vive te Em η viro vocabitur adultera, si fuerit cum alio viro:si aut mortuus fuerit vir eius, liberata est a lege viri, ut non sit adulte radi fuerit cum alio viro: unde satis constat, vinculum coniugale durare per uniuersam coniugum vitam: quoniam nodicit Apostolus, Mulier alligata est legi, donec separetur a viro, sed vivente viro Iuccurrit hic demitati temeritatem quorundam tam sertis Pauli verbis resistentium.
470쪽
Ridiculum imo de impium est,quod nonnulli ista etiam
dilaniare conatur, quasi hic de matrimonio loquut' sit PauIus iuxta legem Mosaicam, siquidem ab initio dixit, Anci Issom. gnoratis fratres scietib enim legem loquor, quia lex in homine dominatur,quato tempore vivit i Prosecto hoc impietate cariturum no erat, quia inde Paulus fieret mendax, De ut a quum secundu legem Moysi uxor per libellu repudi a marito relicta, vivente marito posset alteri nuberes, non futura ob id adultera, sicut de uxore communiter omnes doctores
sentiunt,& ipse textus satis ostendit, ubi dicitur quu egressa mulier alterum maritu duxerit 1 ille quoq; oderit eam, dederit ei libellu repudij, vel mortuus fuerit, non poteritvrior maritus recipere eam in vaorem. nam dioc aduersa-
Datur formula libelli repudii, qui sic habebat, authore Io Libditis resepho, Polliceor tibi, me tecum unqua conuenturii quan uis ludij. in legibus ciuilibus alia erat forma in usu, eaque talis, Res Libro . tuas tibi habeto.aut, Res tuas agito. Ita Se sacerdoti inhibi citas. tum est ne meretricem ducat,vel aliam a suo marito repu Lib. 2. U. diatam atque repulsam. Inde per Prophetam sic dicit domi dedi. nus de sacerdotibus: Viduamin repudiatam non accipi equi, uxores , sed virgines de semine domus Israel. Liquet ind13 Lem. 21. quod alius, qui sacerdos no erat, poterat huiusmodi ducere Tet e. q. uxorem. Non ignoro quosdam velle ex verbis Hieremia colligere repudiatis non licere amplius nubere.sic enim ait Giere. 3. ille, Vulgo dicitur,si dimiserit uxorem suam,& recedens ab eo duxerit virum alterum , nunquid reuertetur ad eam ultra nunquid non polluta eriti contaminata mulier illa Hoc autem totum intelligendu est eam esse contami tam erga maritu suum pristinum: cui,quum antea satis bona visano sit, quant magis nunc, quum aperi colunxerit marito alteri λnani si fuisset adultera cum altero, trique ex lege im Leui. to .
ni inebat poena de supplicium lapidationis, S c Non satis itaque meditate loquuntur, qui cu que sic verba Pauli dila AOm.7. niant quid quod iuxta hunc sensum non multum valitura erat Pauli similitudo hoc enim ille voluit, sicut in vita sua mulier alligata est legi coniugali ita Iudaei adstricti fucitat legi Mosaicae, quandiu vixeriit, mortui autem spiritualiter, ubi primum se subdiderunt Christo, qui iam reiiurexerat a. mortuis, tunc sane liberi erant a lege Moysi. mcu euadent adhuc isti, neci perdiane rimam elabentur,