장음표시 사용
51쪽
Immundis quaecuinque vomit latrina Cloacis. is Densaque jam pluviis, durataque summa pruinis aequora dulcis litami, repetat mucrone bidentis. Mox bene cum glebis vivacem cespitis herbam Contundat marrae, vel fracti dente ligonis,
Putria maturi solvantur ut ubera Campi. soΤunc quoque trita solo splendentia sarcula sumat,
diruptos a P. sa. quales Sa. qualia a P -Did etos pondere quatis. Quali erant ex viminibus contexti; si ergo in eis aliquid imponebatur,eedebant vi inina oneri et fleetebantur, quod in cere voeat Noster. SCH. - Spissa mimine quatis habet Virg. Georg. II, a 4 I. Noster infra v. 3os instendere dieit: α Iam rosa distendat eo torti stamina junei is Fere autem malim lioc loco cum quibusdam libris antiquis dedtietos scrihere , i. e. aggravatos . depres scis pondere. Grat. Cyneg. v. 299 :
84. Nee pudeat P. Sa. et Dem. in marg. quod pudeae e Virgilio hue
tractum videtur Georg. I, 8o. Fosso edid. Gesu. pro eo fesstim B. B. so P. Dem. qui in marg fesso Iseeto volebat vir doct. praebetis B. B. - Pnhula nee pigene fesso praeserano s. Quia fesso, quod in vulgatisma, vix eonvenit novali, sive horto primum instituendo, de quo serismo est, Gesnerus voluit fsso prie serre. Εgri vero cum quibusdam ditionilius fasstim malim, eum pigeat coniungendum , hoc sensu : Etiam i sessus sit olitor pondere , plures qualos simo Oneratos sexendo, ne tamen eum pigeat adsorro et praebere novali, quidquid immundis eloacis vomit latrina. 86. Iam ρυDia Dem. nullo sensu. 87. bE ora duleis humi. AEquorde planitie et supersiete terrae Virg. Georg. I. 97, et Avien. Deser. Orti. xα33. mkis humi, d lci humor secundae, ut supra v. 46 : . Duleis humus si jam pluviis defossa ma-dhbitis. 88. Vioaeem cespitis herbam, quae in empite radices egit, semperque repullulat et luxuriat. 89. Narere Dem. matre alius : remeti vel forti denta eoni. Gesn. Fracti dente ligonis. Fraeti aliter interpretari nequeo, nisi sit -Ita ivisi, inetissi reperetissi, quemadmo
dum fraeci stae tis ad litus vel secipulum die tantur e de qua ration vid. Draventi. ad sit. III, 55. Possis etiam legere mel frangat dent ligonis, ut Virg. Georg. II, 4- , - glebam frangere bidentibus is die;t
sci. Et tiberia anonymus in neg. - mera eampi. glebae pingues et ubertate Deundae. Virg. Georg. II. 185 : is sertilis ubere campus . . Inepte Pomponius tibera exposuit
9 I. Trito solo D. tristiria solum I B. R. et vir docti stimane P. L. D. Tritia solo splendentia sarcti . Hausit e Virgilio, Georg. I, 45 : . Deia presso incipiat iam tum mihi tau
rus aratro Ingemere . et sulco adia ritus splendescere vomer .
52쪽
Angustosque soros adverso limito ducens, Rursus in obliquum distinguat tramite parvo. Verum ubi jam puro discrimine pectita tellus, Deposito squalore nitens sua S mina poscit, Pangite tunc varios, terrestria sidera, flores, Candida leucoia et flaventia lumina calthae, Narcissique comas, et hiantis saeva Leonis
92. Angustosqueforos. Fori proprie sunt scamna, aut subsellia navium et theatrorum. Ergo per metaph
ram hoe loco illud , quod est inter
duos suleos eminens et elatum ,fori dicuntur, non ipsi sulei, ut quidam volunt. SCH. Ego vero malim eum Ceanero foras de cavis sulcorum accipere, quibus in longum et transis versum duelis arere desiniuntur. De his enim nune agi puto. Hinc angiasti et tramite pareo esse dietinis tur, quia tantum areis distinguendis inserviunt. Adoerso limi a fori di-euntur Mei, quando ducuntur et porro aguntus in longum, ita ut progrediendo glebae sternantur sarisculo . quae adversae et Ohviae sunt. 93. Mritis in obliquum. 1Hederam in dia Bretia, ut interpretatur Vos sius ad Virg. Georg. I, 98, euius versibus etiam hie loeua Colum pilis expressus . eiusque sensus capiendus est: . Et qui, proseisin quae suseitat aequore terga . Rursus in obliquum verso prorumpit ara
s4. Petila tellus L. viA. ad v. 149. - Puro Hserimine peetieri telitis. Est illa, quae rastri dentibus, quasi pectine, milla est ac discriminata. ro diserimine, ita ut terra in ercliserimina illa etiam ah herhis suriserescentibus purgata sit: quod signiseat infra v. 349 : in serroque hieorni Poetat, et angentem sulcis exterminet herbam a. Pectine proprie dixerimen agi dieitur in e ma ante implexa et confusa. Claudian. de Nupt NODor. et Mar. v. t 3 ea haec morsu numerosi dentis oburno Multisdum diserimen arat . . Ah eadem metaphora pexi eapilli duetum puto, quando terra exculta composita et eompta diei ur. Nola ihoe ad Avien. Deser. Orti. vs. 663 et Ia 39. 95. Θtiatiora edid. Gesn. eum aliis : poseet Dem. 96. Prangite tum vir doet. in Ald. Pingite tune P. Sa. Pingis et in maiarios Dem. A. Arg. et alii. Pangite tune edidit Gesu. ex Emendationclneitisti ad Ovid. Art. Am. Il, ras. 97. Ciandida letieoia, albae violae genus, coronis olim adhIti tum
κοω, στερο ρου dieit, ubi Schre rus ad notat. Leucoia hic sunt Cheiran-ilii et Hosperidis Litan . species. C his D. I. I. Η. A. Arg. G. - Illo vulgo nostra Ringethium habentur, quamquam do eo adline dubitat Martiti. ad Virg. Εcl. II, 5o, hi ealilia dieitur taleola.
feri emendandum conset Helias. l. e. quod tamen relieit Gesne s. in montis ora Leonis Ora feri. Viantis oria Leonis non puto leonive lon
53쪽
Ora seri, calathisque virentia lilia canis, Nec non vel niveos, vel caeruleos hyacinthos. 1 una quae pallet humi, quae frondens purpurat auro, Ponatur viola, et nimium rosa plena pudoris. Nunc medica panacem lacryma, succoque salubri
raso, ut existimabat Nein sitis ad O id. Art. Am. II, vs. ras, quod etiam Dontopodiam vocatur, quam inter eoronarias, de quibus hie
sermo eat, vix reseras I verum an
tirestatim, ad quam etiam Dodon. i,. I 8α. Columellae versus adcomismodat, quam uostri etiam Me enismati leonis) voeant, coronaminintorum haud postremum. De hoe intelligo etiam v. α6o : ω Oscitat et Lem. GE AN.-Alias livira Omnes Borea dicuntur, quibus patulus calyxest. Properi. IV, I, 45r . Nee flos
ullus hiat pratis, quin ille decenter Impositus fronti langueat ante mediis. Ovid. Art. Am. II, Lis: . Nec violae semper, nee hiantia lilia forent . 99. Fere R. ferre in Beg. ano Ny m. calatisquis D. - lauisque mirantia tuta eianis. Cianui florismdieuntur, qui alias calyees. Ausonius in Bosis, vs. 3r e MN incira ridentis calathi patefecit ho norem .. Gnos vocat liliOrtim ea lathos, quia cana sunt ipsa lilia. Visentiri nihil aliud notant, quam reeentia, vel florentia, quamquam et alba. vol pallentia sithinde dicuniatur viridia. Vid. Virg. Cul. s. I 42. G nerus hie volebat nisentia lilia, quod firmat Properi. III, ri, 3ci :. Lilia vim Ineos incida per ealais
. - . certi os D. B. I. I. A. Arg. emtios Ilerv. Biv. IOI. Tune I. B. R. I. . d. n A. Gr. G. Me qtio M. frondens I. B. R. I. I. A Arg. G. Dem. Riv frondesal. purpurat cibo Sa. purpura tab L. D. quin frondenι mr tiria et ratim legi vult Ursin. - Tiam quae pallet humi, qtire frondens. Duplex genua violarum commemorare videtur , unum quod humi patiat, alterum quod frondona auro mutarat. Pur pureus color h. I. pro navo sive
igneo aeeipitur, quemadmodum et hune loeum explieat Barth. Adv. XXXVII, dici. Nam hie ititelliguntur violae savae. Codex S. Germani, teste Heinsio , legit mutilat Mo . unde ille saeit mrptime albo, aril.
eolore. SCH. - Frondens adiectum puto a Poeta , ut opponeretur hoc genus violas favetitia humili altori purpureo; aliquanto enim exegisius est, et fruticat. GRAN.-Purptimi in transiti τε de floribus. Pervig. Veti. v. I 3: .. Ipsa gemmota purpurantem pingit annum floribus .. OI. Nimium rosa plena odoris. Mavult Helusius a nimii rosa plena pudoria is, vel animio pudore. . MN. - Pudor rosis tributus pro rubore centies oeeurrit apud poetas. Pervig. Ven. v. x se . Hinc pudorem forulentae prodiderunt pur
ait Plinius , XXV. 4 , s. II: - ipso
54쪽
Glaucca, et profugos vinctura papavera SomuOS Spargite: quaeque Viros acuunt, amnantque PuelluS, iob
Jam Megaris veniant genitalia semina bulbi; Et quae Sicca legit Getulis obruta glebis:
ocabulo remedia promittit is. Nam est a πῶυ ακcc . hoe est, ab Omni medio, sive ατο του παυτα LGiu. Linnaeci est species pastinacae, Do-xtris mi tiraei radix sancta). Lia-er ma ei adscribitur, quia succus eius exeipitur inciso Gule. Plin. XII, 26, s. 57 : .Panacem et unguentis
dein ria) gignit . . . ferula sui
generis qu7nque cubitorum . . . Ex cipitur succus inelso caule messi bus, radice in autumnor laudatur candor ejus coacti ..IO4. Glaiae . Quae veteribus Graecis γλαυκatet' post Gatieta scri-Dtum est. Plin. XX. Is , s. 78:. Silvestrium papaverum tinuingenus, ceratitia vocant, Digrum embitali altitudine, radice crassa et eoitiosa, calyculo insexo, ut cor. Dicula. . . Quidam hoc genus glaucion vocant, alii paration. Nascitur enim in adflatu maris, aut nitrosoloeci . . - Pro sos P. D. viam I. B. B. DΛemria D. - Profugos vinetrara papauera somnos, h. e. quae somnos morantur, et longiores sa-eiunt. Virgilius describit Georg. I, vs. 78 : - Lethaeo perfusa papavera somno ., i. e. vi soporifera praedita. Quae natura maxime nigri papaveris esse dicitur. Ios. Annantquo metias . Mil. in praelia Veneris. Amare dieitur me. iis , quidquid vim agendi nocendique auget. Contra inermis in re V Derea Ovidio, Ani. III, 7, i, qui invalidus. - Puellis nem. - Atimi, de quibus hie agitur, maxilne colo-hrantur Veteribus Ob vim stimulandi Venerem. Unde salaces Maristiali, IlI, 75, 3. Idem, lib. XIII.
ep. 34 . . Quum sit anus coniux , et sint tibi mortua membra, Nil aliud, huthis quam satur esse Putes m. ros. Iam Megaris sentiant. Plinius, Hist. Nat. XIX, 5, s. 3oris Bulbos Cato inprimis serendos praecepit, celebrans Megaricos a. Id. XX, 9, s. 4o : in Venerem maximo Megarici stimulatit is. Et disertius Ovidius, Bemed. v. 797 :M Daunius, an Libyeis huthus tibi missus ab oris, An veniat Megaris r noxius omnis ei it . . Idem Megarietim hulbum describit, quando Art. Ain. II, Iar, ait: is Candidus, Aleathoi qui millitur urbe Pelasga. Bulbus M. Nam Megaram urbem, bello Minois et Nisi magna ex parte vastatam,
Alothous, Pelopis situs, ex Elide
veniens, instauravit. Genhalia se mina btini. Plin. l. e. - Bulbos non nasci, nisi e semine, priores tradiderunt. Sed et in Praenestinis camis Pis sponte nascuntur, ac sine modo etiam in Remorum arvis . . Qui seis runtur, hortensii vocantur a Plinio,
Hist. Nat. XX, s. 4O; iidemque --tivi, et meulenti adpellati. Observat autem Listerna ad Apicii VIII, idi, p. ao7 : Plurium generum hulbos suisse; at privatiin esculentos et cibarios mode is prorsus ignotos
io . Meea habent eod. et egit. a me coli. Dem. M. A. Arg. Riv. sei Pol. I. B. B. I. I. seia Herv. seiunin marg. Gr. St. et vir d t. ad Ald. Pro legi venis Iunt. gittulis Iens. - ΕΙ
55쪽
Et quae frugi sero seritur vicina Priapo, Excitet ut Veneri tardos eruca maritos. Iam breve chaerophylum, et torpenti grata palato MoIntyba, jam teneris frondens lactucula fibris, Alliaque infractis spicis, et olentia late
ψια Meeia tigil Gottilis obmia gulis. Haec constans eodd. MM et praestantiorum editionum lectio, nee erat, cur Gesuerus Propter quorumdam antiquiorum librorum, qtiisellia pro sieea habent, variationem, de istius veritate dubitaret. Qui se,ue in intulerunt, decepti sunt eo, quod a illam viderent a Plinio, Hist. Nat. XIX, s. 3O, nobilissimam bulborum adpellari, eiusque nomen sacile ex voee sisea ei Iei. Sed Siaeam urbem Asrieae intelligendam esse, mani seste demonstrat Ovid. l. e. qui bulbum Loreis a3 oris missum, pariterae Columella, cum Megarico coniungit. I 8. Frugifero seri r ωkina Priam. Herbam erucae Priapo dieatam fuisse, et propter eum seri solitam, ex titie loco intelligitur, quod talia enab aliis memorari non memini, nisi quod eruea in Priapeis, carm. 52, V. dio, inter plantas septo ejus coneluissas nominatur. Fregiferam adpella tutii Priapum hane ob rationem Seciliger ad Priap. 84, putat, quod Priapo quoque, ut Cereri, coronae spicis imponeretur, quia ibi Priapus : a Vere rosa, autumno pomis , aestate frequentor Spicis . . Mihi propior ratio frugiferi esse videtur, quia Priapus hortorum custos, ideoque frugibus vel pomis serendis et ser- andis adpositus. Neinsius tamen, notante Burm. ad Priap. πι, proj
sifero eonjecit Hic ero vel hae fixo.
ros. Turdos erracia maritos. Eruin
eam satieem dicit Ovid. Bem. 799, et Martiat. III. 75, 3. - Εt reticassati s in epigr. apud Anth. Lat. V. 5a, v. Io: ib. ep. 48r is libidino
sis incitatus erucis . . ED.-Auctor Moreti, v. 85 : . Venerem revocati eruca morantem ... Nostri Imissen
rmbrum I. I. Η. A. λrg. Riv. Me rephtam Gy. ore tam prohat Salmas. Hyl. iatr. e. I7 Ρr. - Iambreoe Hrerophitim. Quod apud No- atrum, lib. XI, 8, et 4. ehrerepho Ilum scribitur. et ante Calendas Martias Februario seri dieitur, nostris ΑΓ hei Gall. e.,fuia . Brmo dieitur. quia hondibus luxuriat, non viris gulto, et a soliis luxuriantibus nomen accepit. - Notandum tamen ehorephlimn non idem esse cum gingidio, de quo vid. not. II 4. ΕΙ .iar. Intiba P. D. cictorea detis.c ore a B. R. teniaria I. B. B.frondisset Mettilia a. P. - Teneris diem Mybris. Pulchra eius doscriptio in N
ret. v. 76 : . Grataque nobilium reis quies lactraea ciborum , Ubi vid. not. et infra v. 179. I xx. Abiaque I. B. B. pro infractis Gesti. mallet in retis. Aliisque M. faetis spieis. Salm. Ex. Plin. p. 748, eontendit stiris osse legendum, et per stieas tutelligit tunicas, sive involuera allii, quibus alliram velatur. et quibus separatim nuclei volantur. Salinasio adsentit Graevius ad Isi-
56쪽
Ulpica, quaeque sabis habilis sabrilia miscet.
Jam siser, Assyrioque venit quae semine radix, Sectaque praebetur madido sociata lupino,
dori Glossar. v. stiea tunica. Contra
disputat Pontedera ad Calon. cap. 7o, et defendit visas, et sic ipsos nucleos vel capita allii vocari demonstrat. Infraetris spiens dicere Columellam arbitror, quia . Di ille alibi, XI, 3, dio, divisae et separatim velatae sunt. Sic enim illo ibi do ul-pico : . Nabot, velut allium , plures
cohaerentes spicas, ereque quum
Lint divisae, liratim seri debentis. Plinius, Hi t. Nat. XIX, 6, s. 34 .
. Allium tenuissimis, et quae seParantur, in universum velatur mem Bratiis: mox pluribus coagmentatur nucleis , et his separatim vestitis a.
13. Olentia late Ulaiea. Ulpieum genus allii. quod eaeteris ira te capitis anteeellit. Graeci adpellavere aialium Cyprium, auctore Plinio, Ilist. Nat. XIX, s. 34, et quosdam allium Punieum vocare scribit Noster. XI, 3, dio, idque longe maioris esse incrementi, quam allium. Mis hera est Diritibus estis vir doet. ex Mart.
lia miseel. Obscurum et corruptum hunc versum pronuntiarunt inte
Preres , quem rectissime a Gulielmo Poli serici emendatum ait Turneb. XVII, II ex tr. hoc modo: a quaeque habilis beta est fabrilibus escis . . Respexit Deinpe Martialem', qui XIII. x3, betas vota fabrortim pran dia. Gestietus tamen Partim tribuit ei emendationi. idque recte, quum longissime ati seriptura vulgata abeat. Ego nulla emendatione opus
esse, nec obseurum adeo versum
esse pulo. Fabrilia , h. e. prandia vel pulmenta satirorum dieit ipsas fabas , quia faba fabrorum adpellatur Martiali, X, 48, I 6. Iam deseribit auetor herbam aliquam, quae fialis hiauellis, i. o. apta et adhiberi solita sabis eotidiendis, miscet δε-brilia , h. e. admixta scit Is satirile pulmentarium esseit : quem
admodum infra v. usu, do rosa dieitur, in templis Stibadium miseet odorem . id e t. Sabaeis odoribus adhibetur, miscetur ). Eam vero heriam , ab usu iacitissimo deseripiam , non nominat auctor, quod nomen igitur sola conjectura adsequendum. Ego, missis aliis, eunLiam vel satureiam praeeipue signiscari existimo. Nare enim rusticis inprimis et operariis usitata vid. Colum. IX, 4, a), nomen ipsum a satiarandia aceeperat, quod ex ea pulmonta solebant consci. Et diserte eum usum praedicat Colum. XI, 3. 57 : . Satureiae semen intermi scendum erit, ut eam quoque habeamus. Nam et viridis Osui eΑt
jucunda, nee arida inutilis ad pul-
metitaria condienda .. II 4. Asorio qua mense, qua semina
Dem. Nonnulli legunt E Sstria tio
venit.-Asorioque venit quo semine
radia. Dexividuo intelligendum Co lumellam ostendit Salmas. ad Solin. e. 53. p. 8ao, quae radix Syriae sa- miliaris, et staphylino, sive pastina-ere simillimam isse ait Plin. Dist. Nat. XX, 5, a. I 6. yriaciam minem vocat Noster, XI. 3. I 6. Seuhoe do nostro gingidio Gall. e r- f id , ix dici potest. ED.
57쪽
Ut Pelusiaci proritet pocula etythi
Tempore non alio vili quoque sal gama mereo Capparis, et tristes inulae, ferulaeque minaces
Plantantur: nec non serpentia gramina mentae,
Et heiae odorati sores sparguntur araethi, Ruiaque Palladiae baccae jutura saporem,
11 6. Et petistaei Pius vel Lips. Ut Peliasiaci, etc. sensus est : Badix Syria vel Assyria eum massido lupino sociata appetitum Deit ad hi
hendum : ut adeo Pelusiaeus Euriatis pro quavis cerevisia tisurpetur. De Zγ ho autem evolus Seho Lium de Cerevisia, e. I, p. 8. SCI GETTC. I 17. Tempore non alio, nempe sub adventum reris; vid. v. 77 seq. Salgama sunt herbae, fores, olera, quae sale, muria, aceto condita in DAum anni servantur in vasis vitreis
ψel sietilibus, quorum parandorum rationem ostendit Noster, XII, 4, 4.
- Uili merce, quia parvo constant et venduntur. Hinc salarimarii, qui salgama consciunt et vendunt. Ma.gia declarat haec Columella, XII. 7,I: . Circa vernum aequinoctium heri has in usum colligi et reponi opomtehit , cymam, caulem, Capparim, apii colieulos, rutam , olusatrum cum suo cole, antequam de solli
38. Tristis D. intiti que Sa. Tristes inulis. Intila herba radicis nomine seritur, Graecis Heianiam , nostris Aiant, de qua Plin. Hist. Nat. XX, 5, s. I 6. Tristes intilis, non quia suo adspectu ae natura tristitiam adsertant, ut Pomponius sentit, sed quia sapore acido et ae rho sunt, ut tristes lupini a Marone di emitur, Georg. I, 7 . Miris isti as vocat Hor. Sat. II. 2, 44. - Ferra recur minricos, diximus ad v. dii. Frti.
rex habetur soliis seuieulo similis, speeio et usu arundinibus, Germaniae, ut quibusdam videtur, ignotus. Nominit et Virgil. Eel. X, 25.
rast. Meniam niv. - Graminamenta . Mentri , cuius variae specios memorantur, a nostris eximii iturmn re. Graecis vocabatur 'ino ut, surio ten , quod nomen respicit
Plinius, Bist. Nat. XIX, 8 . s. 4
ω Menlar nomon suavitas odoris apud Graecos mutavit, quum ali qui minitia vocaretur, unde vet regnostri nomen deelinaverunt. Grato menta mensas odore pereurrit in
rustieis dapibus. . rati. Aneti I. B. n. I. I. II. A.
Arg. Gr. G. St. - Bene odorati res spargiantur vine fit. Spar tintiar h.
e. disponuntur. Ita Colum. XI. 3. α 5, dispergere dixit. GRsΛ.- similiter Maro, Ecl. II, 48, sorem bene olflntis anethi dicit. Ad quem loeum Neynius : Anethum nostrum Tuti s. Dillo, HII, anet, esse putatur, quod. et in nostris hortis vi itur, store sit . . Apud auctorem Moreti, v. 59, est is vetus adstricti fascis pondebat anethi . : ohi Deius faseis indieat,
moris suisse, aridum servare an thum ad cotidiendos ei hos. rur. Laeeh e J. B. B. harere D. I. I. II. A. Arg. G. -Priliad haec'.
58쪽
Sequo lacossenti fletum sactura sinapis, Atque oleris pulli radix , lacrymosaque copa Ponitur, et lactis gustum quae condiat herba, Deletura quidem fronti data Signa fugarum, iis
Palla d. de Ins; t. v. 52. - rictura vulgatae. Visura D. L. D tira ex cod.
antiquo legit N. Helias. ad Sil. VII, 354. apud Drahenti. Itemque ad Volt. II, tu , 4. Recte, si quid ju-
die . G N. quem sequor. m. in B. n. 9napis I. B. I. I. R. A. Arg. G. - Mettim fuem sinapis. Prosilit nempe cum tanta aerimonia, ut lacrymas ciat comedenti. Pomp. snvi neutro generedietitit alii, et Pliti itis do eo agit, XIX. 8. s. 54 .' ω Acerrimum sapore, ignei es eius, ae saluberrimum eorpori, sinapi, Dulla cultura , me. lius tamen planta tralata .. Oh acrimoniam illud mordare et lacrimostim vocat Serenus Samon. de Medie. v.
tax tio eris D. olieris B. B. At ne oleris etiIue radiae. Olus pultam, quod alias atram oltis dieit, XI, 3. 8, nomen habet a semine et radi. ee atra. Saepe coniunctim seribitur lusa rum a ut apud Nostrum. XII,
7, 1. Et Plinius, Mist. Nat. XIX, 8,
48 : . Olusatrum mirae naturae est.
Ilipposelitiuna Graeci vocant, alii Smymium. Et lacryma caulis sui
nascitur. Seritur et radice. Suceum eius colligunt, myrrhae saporem ha here dieittit . . I ederus mon Κῶ elevare interpretatur Lebst Iri, Gall. iacte. - Gerimosaqtie D. Ia4. sitis D. Sa. L. I. B. n.
Lepidium , ut Ox3gala sat. Vid. Nosior, XII, 8, 3. Qui sequuntur ersus, et ipsi indicant de lepidio
fierinonem es e. et convenit Plitiius, XIX, 8, s. 5r, usum esse Utis Dogans sine Meld : loquitur autem de culinarimus herbis. GRAN. x α 5. Deletura. P. Sa. et sic Gesu. D iserti, D. A Arg. Div. horam D. L. et ediit. pler. ut Si . et Com. Dreartim Gr. fueortim refellit Morg.
Vesattiria qtio e est fronti data signa
Deorum scribit Lipsius Elect. II, 15, et focoram quoque conjiciunt Pius, Pelis eritis apud Tumieti. XVII,
c. 2 a, et Bariti. V, IO. Deseltira qυLMmsti eae fronti data signia Rhodius ad Seriti. Larg. p. 26 I. - Fronti data signa fugarum. Haec lectio Omnium, quae hoc loco repertae sunt, maximo probabilis , et receptae plurimarum editionum seripturae Dea- δ simillima. Si vi Iugartim sunt sugitivorum . sive stigmata servis estiga retractis cauterio inusta .Qua m.
quam enim plures ejus iniuriae in
servos caussae fuerunt, quas cuium latis veterum scriptorum testimo
Diis copiose exposuerunt I. Lipsius, Eleel. II, c. I 5, p. 57, et M. Bh ditis ad Scrib. Larg. compos. 231, p. 3o9; primaria tamen et celeber rima earum est fuga. Inde Quint.
Inst. Otat. lib. VII, e. 4 : - Si quis
fugitivo stigmata scripserit M. Et Petronius, e. Ioa et I OS : isti tum sugitivorum epigramma et unicum argumenium is dixit. Ilaee signa
inusta lepidio, vel oxygala, lacieaeetoso, quod sit o lepidio, deleri potuisse. quodammodo confrin is Plin. qui lib. XX, i , s. 7o : - Lepidium inier urentia intelligitur.
59쪽
Vimque suam idcirco profitetur nomine Graio. Tum quoque conseritur, toto quae plurima terra Orbe virens pariter plebi, regique Superbo, Frigoribus caules, et veri cyinata mittit: Quae pariunt veteres cepOSO litore Cumae, . 3.
Quae Marrucini, quae Signia monte Lepino,
Sie et in laete cutem emendat exuliseerando , ut tamen cera et rosae facile satietur. Sie et lepras . et ps ras tollit semper Deile, et eieatricumtileera M. Nostri lepidium interpretati. tum P seri ut, in ido Aresse herba piperata Gall. cresson satioage. FD. x xs. Profitemr nomine Graio . G-- cum nomen tepidiam a λεπὶς, quia de facie maculas, τὰς λειτuας, delet. I 27. Confertur Sa. I8. Pariter puli regique stiperbo. Tum quoque, inquit, serenda esthrassica, quae et D obilibus servit et plebi, et hieme ea ules emittit, veris no tempore cymata. Inde deseribit brassicarum genera. P PON. Brassicam M. Cato dicit . omnibus oleribus antistare in , quatri et miris laudibus esseri, eiusque genera, usus et medicinas enumerat cap.
15 et 158. Pariter Plinius cotisulendus, XIX, 8. s. 4 I. Ita latitiorum innis brassica variis eondi. metitis adparari solebat, et Apicius mas et colieulos cotidiendi m dum edoeet, lib. III, cap. 9. α9. Veris I. B. R. et vir doct. ad Ald. cimam D. Veri Omata mutis 6mata, quasi κυτματα, partus,
alii a locis Columella ot alii omias adpellant. Proprie sunt primi et imueriores lirassicae coliculi, sed generatim plantarum summitates et i nera ea tamina eo vocabulo significari, et a caule, ut partem a toto ,
di tingui, ostendit Reinestias, Var. leel. II, 8, p. I95. mre et entilis discrimen etiam indieat alitis imeus Colum. XI, 3, a nonnulli brassi ira loeis apricioribus a Calend. Martiis deponunt: sed major pars ejus in cymam prosilit, nec
postea hibernum e utem amplum facit, quum est semel dos lais.13o. Qtia vir doct. eemoso A. Arg. Gr. St. Com. ee so D. Pol. Ienn teposo Lips. Haemo vir doct. Iraesproto Riv. Sie eorrexit Maliger ad Cul. Virg. v. 34, quia Cumanum litus ab Abantibu , qui ex Euboea in Thesprotiam, et inde in magnam Graeciam venerunt, occupatum fuit - Quin pariunt. Εnumerat iam varias brassicae species, quae in variis Italiae regionibus coluntur, quarumque proprietates Pomponius innot. nescio quo auctore, Aeseribit ovoso lisoro, quod in plurimis editt. est, vix stare potest, quia ex analogia linguae cespitostis ser hendum est. Thesproto Scaligeri, quam-xis etiam ni vitio placitum , longius arcessitum videtur. GPOsO , in quo sere eonsentiunt MSs, maxime plaeet Gesnero, ut ceΡOsas Cumas lauis darit, quomodo deinde Arteiam porri matrem quamvis aliunde noti constet, esparum serox illud littiqsuisse a 3 i. Qiare signa B. B. Qtia Marm. ni- qua signia vir doet. Lepθnosa Dem. - nauticini populias Italiae inter Mars s. Slania oppidum I a
60쪽
lii, a vino austero, quod in eius agro nascebatur, notum. Sil. VIII,
379 : . Spumans inimieo Signia musto A. Martiat. XIII, iis : - P labi liquidum Signina morantia
ventrem . . Lepido monti SIgnia videtur imposita suisse. 13α . cadhiis Gy. hortis M. D. o tis L. - Cutidinis fauesstis horti. udina fiaticos, quae et Furere citiis diare, sunt angustiae montium apud Caudium, urbem Samnitum, Prope Beneventum, Romanorum igno. minia et clade nOhilitatae. Fureas vocat Lucanus, lib. II, 138 tis Ultra Caudinas speravit vulnera Furcasis.
Ita adpellatae, quia ibi Romani stitistitea de Iiastis saeta ire compulsi.
pidum Campaniae . ad ostia Sarni. a L. Sulla hello sociali excisum, pria quo novae Stabiae non procul a Surrento conditae teste Plinio. Πujus ex agro decurrunt parvi fluvii, sed
amoenissimi, versus Furcas Caudi. nas. - Et Vestati rum. Nempe Vesuuii montis, qui et Vesevias et Vesvius a poetis adpellari solet, Columellae tempore, et antequam ardere coepisset, mira fertilitate hortorum Pt vinearum celebratus. quanquam et deinceps regioni
ejus seeunditas laudata. V Id. Πe3nius ad hune Virgilii Georg. II, didi4 . - Τalem dives arat Capua , et vicina Vesevo ora jugo M. Martiat. IV, 43 : - Ille est irampineis viridis
inodo Vesvius umbrisis. - MMauiem habent quoque Vesbius. quod mulo Ginnium Itidice Liter tiano negasse dudum monuerunt doeii viri. sed nomen hoc non raro apud Vetores corruptum. aiat in aliud tritius ierbum mutatum est. Sic ap Tertuli. Apolog. cap. 4O : ω Volsinios de caelo, Pompeios Vesu incimonte perfudit ignis . Olim seri pium erat Pompeios de stio. Alia vide ap. Ouden s. ad Front. I, 5. II, et ad Suet. Tit. c. s. ED.-Conferri possunt, quae dicta sunt ad Auson. Mos. dios, Excursu I hui. op. t. I,
polis , iuxta quam currit stiviushethus, unde Statio Sehethi nitimnia dieitur. Silv. I. u. α63 : is nitidum consurgat ad aethera tellus Eubois, et pulchra tumeat Sebethos alumna - Vide ibi Barthi uin . SCHOETH. 35. Quaphoia Sa. a. P. paltis. Vides uevius Campaniae, oppidum peios adluens, et apud Stabias in mare illabens : qui quia admodum placidus et irrigandis agris apti siluit, videtur in planitio Pompeiorum saepe in si agna et paludes abii se. Hoc videtur signiscare Maro , ED. VII. 738 : - Et quae rigat aequi inra Sarnus .. Et Statius, Silv. I, a ,α65, Sarnum Pompeianum adpellat,
Fontibus ot Stabiast celebros, et Vesvia rura,
Doctaque Parthenope Sebetide roscida lympha Quae dulcis Pompeia palus vicina salinis