장음표시 사용
421쪽
AGONI sTICΩNexpressa Christi pollicitatione coactus a Miracula esse es mediam Histi. litteris cael stibus impressae desinficiatur tamen , ea fidem sibi via
lam mereri , nisi lectori prius argumentum caputque litterarum se comendarit. Eid igitur eos confiij iubebit capereri quibus de sensi obscuriore sententi que litterarum non conuenerio Vbi alter prorsum alter uorsum, rapere mentem loquentis oraculi voleto alterum alterinterpres magnis vocibus damnabit: quem praeco duelli tunc sinem, aut controuersiae metam utrisque ostendet 8 Nos quidem litis compendium facturi , ad Sigillum prouocabimus. Neque enim pugnantes partium opiniones, simul ambae consistent cum
cesse sit, esse falsum. Vtris proinde litteris,aut litterarum interpretibus appensiimDei sigillum faueat, viriSsyngrapha diuinae veritatis adiecta sit, obseruetur. Hoc litigantes indicium absoluet. Neque iudex tam improbe
422쪽
absurdus erit ullus , qui in hac duo- tum lites, simul ut alteri subscripsisse
DE v viderit, pro eodem non illico sit pronuntiaturus. Atqui ad praeconis tui tribunal Aia ricatissa aeter num ampliata semper dicetur, nunquam perorabitur Partes enim suam quisque iactabunt sententiam; de .
ierans peieransque contumacia, dum nec vinci se sinet,nec vincere sinetur
aequior caussa nullum, ne in Dei quidem testatis chirographo,peraslebici praetoris stultitiam, perfugium habe bit Neque hic suam mihi naeniam praeco, ab Mecuba iam inter quasillatias neptes Occentatam, moleste re
petat ut nimirum, facile sesse lares que diuinas litteras; D siquid in iis non aeque traluceat, id continuo eX aliorum luce clarescere , affirme N m praeter quam quod mille calamis,&auctorum momentis, ea est,a nitas refutata res etiam ipsa confutat sexcentas meminimus ab Eccle
exortu haereses exstitisse,& capiti-Vus totas,& eorporibus discolores; quum omnium vix fuit vlla , quae
423쪽
iitteras sibi sacras patrocitato aduo- ea re, sui que eas erroribus absurdissime stultis mantellum praetexere, non laborarit. Ac ne de pluribus agam: viri hodie tenaciores, in ijs ad se trahend s sint, Calus aes thera nepotes, vix habeo mecum latuere. Tamen, ut huius etiam pugnae voluptate vos aliqua impertia accipite,quaedam de factione Issebia seorsim ac paene solaci sed obuiam vere data,nec ni mio mihi studio requisita.
CAPUT X Exempti quam haeremis Grae sint
ficilest sacrae littere. proludit hane ad rem oppor-NΑεκκ Ἀώ, tune Hieronymus ' cum haereti-
νὸιν uix uos ostendit, quicquid ipsi delire semιram glorientur,)nec litteras adeo diuina , ρ ρ nec litterarum sigillum; sed illarum quidem vix umbram huius vero ne umbram quidem sibi retinuisse Non εmminscripturarum Verbu, inquit,
424쪽
evangelium B sedi sensi; non in=perficie, sed in medullas non in sermonum fotiis , sed in radice rationis. Quare cum haereticis de sensu, meduiala radice, minus inter se conueniat, quam canibus de macello dimicantibus; dabimus illis, ut in verbo perperam intellectis magnifice tritimpliet: certi,non in legendo, quod idem monuit 2 sedin intestigendo consistere scripturas. . a de re video placuisse viris doctis , ut scripturam vaginae, gladioque vagina recondito similem pronuntiarent. Sed vaginam quidem es iteram: quae nihil admodum iuuet haereticos, cum absque spiritu sensuquelagitimo legatur Spiritum
liorem indini gladio ancrpiit datque hunc velut animam scripturae, hausit Ecclesia didicitque interprete vitia Apostolorum voce quam eorum au
425쪽
ditores incora exceptam ad post ros vel seripto transmii Q ipso continuo usu propagatam, quasi per manus,alii aliis tradiderunt. Nec alia ferme ratione plerasque haereseωα iugulauit, i litibus identidem glia scentibus, modum finemque imp stit. Sola quippe littera,veluti crusta quadam,vix est, ut vita se haeresisaeonuinci patiatur , cum eam aeque omnes ad se trahant, misereq; lania-xam agant ferantque;dum per invia deuia raptatam, ad shae semum stqutitiae sensa consorment e Rumquam ij ne sic quidem id consequan-
turmiseri, ut in medium consularit, unamque Omnes interpretationem missis. μοειδη excudant, quantumuis in--em formem, illepide pictam. Quod equidem miror vehementer , ab illis confieri nondum posse; si homines perspicacissimi non mentiuntur , qui sibi litteras diuinas, quouis meridie
clarius lucere tam asseuerate contente.gloriantur. Damnaremus superis
426쪽
cilia grammaticorum, si Maronem contenderent in eo versu clarissime locutum, quem ipsisnet trecentis lucubrationibus in totidem sensiis, per mutuas altercationes assidue distraherent, lacontumelijs adhuc sibi dice alter Uterim sententiam lacerarent. Et ij tamen tam stolide bardi fimgique vix essent, quin omnes, si ab inseris iuberet Maro , quae sita sibi mens fuisset, nuntiari; idque dato per annulum, sigillumq; indicio confirmaret; posituri lites, atque in eamde.. nique sententiam discessuri essent,euite stratus auctor tam aperte subscripsi s Facerent haec illi, tametsi adserendas lites , Tlisque atrocibus
persequendas,gens nata Sed tui rimcones, i a phe, continuant sitas inter se simultates, In scriptura ad suam quis' libidinem fingenda tor- vendaque miseri consenescut)quicquid interim Ecclesiae solius sensa pxobari,&sigillo ne ipsis quidemininficiando ponfirmari a DEo , per asi dua Miracula, conspicentur t
427쪽
i Sed memor instituti, ad haeretico a Lx rum concordiam accedo, quam illis e cum sacrarum litterarum perspicuitas, ram, ac paene incredibilem generauit. εώ ς ς' Incredibilem,inquam, ii id ne- 'μ tu toruior hoc, quicqvj dconu dὰθὰρ. iij est, audi Nam id profecto,cu1uxcb anu credendi, nullum nec indicium videmus, nec principium habemus,patiere tu tantisper,ut incredibiti nomin mus.Aut si nondum hoc abs te impetr , exorere tu aliquis tuae tactionis ultor, nega. Vbi tamen negaueris; vide quid oneris ingruat humeris tuis; quantum etiam nolit, imo neque ferre,rogatm Atlas Id si nodum tu vides, suppeditabo rem sensibus obia
pretibuν si usquam ulla sunt, haec ex omni numero videntur eximie ara; si Gra-maticos interrogem, credamno exspectato Prisciano, rubentes amatre pueros vocum illarum significa-
428쪽
tionem examussim esse dicturos. Iam autem, quid perspicaces tui ἐ--ι de eadem sib clarissima oratione
dicant exspecto Calui utique συν τοῦ θαμ- ποδβασκάλου ena, hoc se corpraecn eum, tantumdem est inquit, quantum si dicat, hoc non esse corpus meum
a tan Catae quis risus hanc te nomenclationem bellam ita te omneso, bili plectanes' edocuis Clara , inquit , perseipsa fuit , neque glossario uunc emit. Nam sol mer dianus , serenior ipse nulliest, quam . haec mihi liquid sudaque est oratio tVt mirer, eue, quicum Diogene later nam adhuc requirant. Quomodo autem, quaesis te, Calvel Nam ita dum obscura est mihihaec εξηγηρος tua, ut noctem ipsam diescere prae illoso - leiam putem. Nempe oculos, inquit, noctuinos habes: meos haberes, iam
429쪽
3 6 AGONI sTICΩNaquila videres, idem esse ες atque in Siue, si latine malec; mcci, nihilo plus esse, quam Hoc non est;
dc .rpus, aeque sonare a Ion Corpus; Et Meum denique, Mn meum.Tersa quis neget, rotunda interpretatio l&quippini tanquam in re manifesta. Verum, ut omnia colligas tuis iam. verbis totam orationis summam re pete. Facile, inquis,negotiiun est. Nam Hoc eis corpus meum, id est, Hoc non es corpus meum, μὴ dam cor poris mei figuri umbra ac tae tu
nescias , qu m haec dilucida eo picuaque sint noctii tiam, cum no aliud nihil videmus, ea viditantemqZυ vitalius in eo selo dubius,
per albam an atram imaginem illa conspexisset: quanquamis, puto,crepusculi error, non oculi fuit. arce lacu Lemanno Gibennicos hospes.
Quid in iisdem verbis tibici viderint, auscultemus. Atque ecce tibi ltotis copiis rumpunt unaque in
430쪽
Lia a II.mnes de Caluum a nidore fumantis adhuc cauterii, caligantem dc Zυvania glium a tonati vertigine nondum vigilem, haec vociferantur inspexisse. Sed aberrasi de via utrumque mon tam verbi obscuritate deceptos, quam iudicii mentisque laligine e caecatos. Se autςm solos a Terre, ad rem arbitrandam , oculos puros, &Lutheri axungia probatissim*notae collyrio delibutos quibus longe a illam verbis subesse mentem videanti Hoc enim est cyrpus meum , aliud non significare quam, Hoc est an I, d, Corpus meum c Quuem enim non
videre, quin liquidissime sic tota sibi
sententiaco'stet Panem enim corispusque societatem coisse, nullis odiis soluendam. Hic ego denuo tumultuantem ab subia turbam accipio; qui confiisis obtusisque vocibus, alii tab aliis dissentiunt, , nescio Quid, de