Iacobi Bidermani e Societate Iesu theologi, Agonisticōn libri tres, pro miraculis quae buccinator alpinus, eiusque tribules impiè imperiteque criminantur

441쪽

pim minister non det in nomine Zms ni vere baptinatam esse in nomine d mmr e Itane ergo; nihil iamdubita Martinea At paullo tu ante non

ita senseras. Et quid paullo etiam post sensurus sis , adhuc exspecto. Nam finge , tam imphim esse minis strum alicubi, qui baptizare in nomen

Luciferi tentet. iterum ne tu, non dubitem, clamabis Certe enim clama bis nisi rursiis tuis in verbis Vertum-nvi videri eliges. Quae tamen res sol xi te possit,habes stultitiae tuae sectato verra,Brentium quem iuuat udire, de Baptismatis forma ridicule inepti tem Etenim, legitime collatum iri baptisinum ait'; si Catechumeno

symbolum fidei professo , minister

haec porro subiungat Audus ramex re conte 4nem sides, e quo credas in DE patrem Ursulum, oesuritu S. In hanc igitur consesnonem intim te in Aquam, τι hocsignaculacerti se,

Desse inserium Chri Radeinpace f

442쪽

Lr Es II. 36 cum effusius hic ego ceterique risissemus Ererub festiuum ingenium hoc plausi dignati ne ipse' idem e viasthmis fuit, qui se diutius teneo

ret Sed, tametsi horum me omnium o iam pudet, inquit; est ea tamen huius prae- ,si,dissertim inscitia, quae rubori meo risiim hareneri

excutiat. Et profecto nolim huic in- μ' fans ego ministro in manus venisses 'qui tali me baptisinate lustrasset. Iamiaque adeo veri fit simile,ne cetera quiisdem et D δclone', quae tradidisse de Sacramentis hi mei seruntur, haustae vano omniα. Stiss. Postes enim. quam in Calui epistolis legeram; via nihil referreo inehomo Lucraniis cur, qui baptitet, sitne diabolin aeum alibi tamen b omne Baptisma, quodab alio , quam tribuli praecone daretur, pugnaciter repudiasset:

cumque ego non tam doctrinae ανι-λργώ- , quam stygii popae ministeri-

443쪽

um exseerarer vestri mihi cum risu insultarunt Idem hoc &Lutheri mei scitum fuisse ut qui alibi fateatur, Baptismhm a diabolo contum, haud dubie ratum esse. c alibi vero noria selius Baptismatis, sed ommumsacramentortim ius diabolo concesserit. Haec ut ego tum Luther conuitia esse, non essata crederem, effecerat Ha niu inter nostros, paucis ab hinc annis, ante signanus : qui atroci stylo tam impium Beet a dictum, atque a nostrorum sensu abhorrens, inuehi tur. At vos reducitis nunc in viam. vi prope credam, ab iis, qui tam α δ ι-Lκ iam ante concesserint, etiam haec demum λογί effutiri po-

uisse. Quamquam si nullam in his

W illi pugnam dedissent; una in lite se-raone. per suffectam eorum caussam iudi-

444쪽

eaui; qu equide animaduerti, denumero sacramentoria ii ter nostros coiri societate amicitiamqtie non polse. Nam ipsemet mennues LMι herumtahac de re non uniusmodi sententiam pronuntiare. Alibi namque e ne, ' ganda mih/sunt, inquit,sepsemsacra . -

cramenta, c tantum tria ponenda, Ford apro tempore. Vbi istud horempore, αν. mihi nunquam non visum est omianosiam. Quid enim potuit aliud ho m Velles, quam ut ostenderet alio ''tempore se cum videretur, numerum hunc accisuru L Quod continuo vidimus effectum cum adnaldenses rescripsit, 'cripturam duoran tum sacramenta nosse. Et nondum ego mirari haec desieram cum rursus ille,siet , inquit cripturae loqui

445쪽

Mihi rigidus horror iit, tam ηικλοι ' VPria 4.θυζώου lectitanti & eam ob N ' π rem animi pendens, ad Lutheri συνερρο abii , visum an illi variarent. Ecce autem,inprimis ordinibuswhial num illum , quem graeco nomine Dianchthonem etiam in Germaniat vocamus. Arriticipio, cim duo nobis sacramenta conconsses h caepie non multo post,true emis probare: Nam numerentur, inquit clacrameta; Baptismin,Caena Absolutis: placet etiam diu ord, tionem, edenique paenitudine ductus ipse, uduo rediit tertium vero plebi liberum ' reliquit Damnaui iam tum inauspicatum numerum: Et in Augusta

me consessionis apologia quaesito consilio, proxime laqueum deueni Siquidem dc ibi repertis tribvisacra mentis, creuit scrupulus que ipsum,

nescio

446쪽

nestio quis praeconum 4 vimihi eximeret , lepide mire caepit argutari. Primo enim, ut Hobis retentu , tertium abdicaret, contendit, Absolutio nem inibi non pari,quod aptismum

Eucharisia kd ampliori significatu

&quasάκυρως 'Sacramentu voca ' Impriari. Respondi, non videri eo , quod prae, Apologia, diserte de veris RSacrament tis loqui se fateatur:& subieci co-tinuo verba ex germanico reddita; vera sunsa ramenta,Baptismin. - Domin Absolutio. Quia haec habent mandatum Des , promisionem

pratrae. Expalluit homo , mihique perturbatior, Mi adolescens, inquit, nondum tu litteras nosti Nam absolutionem agnoscit quidem Apologi , proprie dictum isse sacramen. . ,

tum non tamen, quam maxime proprae. n Erat subtilior haec Magisti responsio, quam ut ab adolescenteeaperetur Eam ob rem ego veni-

447쪽

am, precatus , cogitaturum me dixi: Certe autem nec verbis alijs, nec aris gumentis, Apologiam de Absolutione, quam de Baptismo Canai disputare. Igitur uti censuerit, Baptismum non modo propriὶ sedis quam maximὸ propra. Sacramentum dici, eo solum, quod mandatum Dei gratiaei promissionem habeat itidem vi Abstatione censeat,esse opus cum eidem par mandatum in gratiae promimO- nem esse confiteatur . Potuit inacuisse viro liberior haec oratio, ni vela tempori contraxissem ; vultuque composito,factum mihi satis in pra senti simulassem. . Haesit interea ta- me animus mihi, nec ii tam retinens Lώtheri dehinc fuit quam ante id hac ruerat.

Misaeis, T. IT adeo eum Adulphin nonti Irabsurde finiisset ego vel boni

448쪽

ominis principium ei gratulatus , de nique sic conclusi; ut dicerem, vide riciam plus satis ad primi argumentiquisquilias responsum: i contrario monstratum, veri nominis Miracula nusquam alibi, quam in Ecclesia Dei, fuisse ad hunc diem inuenta eaque probum indietum esse, quo proximὸ ad veram Ecclesiam iretur. Ad quae Adulphii Ne uno me telo, inquit, putetis infestum adesse suppetun

aliae adhuc vires, ad conserendas manus nec animis ego meusque praeco deficimur, nec argumentis. clam enim de prima mihi pugna victoriam promiseram vane eam ab altero fortasse congressu sinetis me reportare. Ideo hanc alteram vobis promulsidem, de praeconis mei cupa propino pquae est huiusmodi a Rei cuius signam ut πισφαλε probes exploratum habeatur, necesse A, ab ea re nunquam ut ulla remore δε- paretur buti eam bis certo comite- tqui miracula, negsemper ves

449쪽

quuntur.

Viracu&proindae , ἀσφαλες erexploratum Ecclesia signum, haberimnpossunt. V ima a videre iam vos de per-1 fugio circumspicientes, quo telum

Cis N hoc exeatis. At ego viam vobis,opi. rm σε nor omnem praecludam, ubi vim eius m meis membratimque ostendero.

ἡ., a Nam, per ego vos fidem vestram eruid, tςstor, quid hic estis responsuri Anmihi dicetis propositionem argumenti esse suspectama Consulite audaciam vestram , istud ne iudeatis: Quam ego,tametsi verbum ei nullum addidero, planam a se iam explicatamque esse,vobis deierabo.Tum vero deinde simul ad assumtionem prouocaro, iurabunt oculi mei vestriq; rem sole,cum caelum apprime sudum est, esse clariorem. Certe enim si equidem vobis dedero,hodie hoc loci veram apud vos Ecclesiam ecth: aliquod necesse est, ut aut monstretis mihi apud vos fieri hodie miraculum: a Ut, si ostendere nullum hoc temporis locia

450쪽

Lia ER II. 3 7 locique spatio possiti. veram Ecclesiam neque ubique, neque semper,emiraculis, velut enatiuis propriisquesgnis cognosci posse, concedatis. Sed quid ego his immoror Exstitit quidem hec rerum mirarum vis fictrix,

in Ecclesia nascentri eaque clari fuerimi praesertim Apostoli, sed iis paullatim munere suo vitaque functis, intepuit elanguitque apud posteros virtus: ut iam Iro 'longeque post,Ambr ac denique offugustino florentibus,animam aegreMiracula traxerint; nec nisi pauca quaedam & parua essktaq; in aliquo orbis angulo spirarint. Ab illo dein aeuo ad nostra tempora,

fatentur ipsimet vestri, Ecclesiam miraculis omnibus defectam consenuisse. Quos scriptores, mecum numeretis, consulite sultis,paginam libri octogesimam sextam, ac ceteras deinceps ultra nonagesimam a bimeus iste turmatim Augusta nos, Ch Alomos, Damascenos, Gregorios Ma- ΙηοI, Bernardos, Gersones, Discipulos,