Iacobi Bidermani e Societate Iesu theologi, Agonisticōn libri tres, pro miraculis quae buccinator alpinus, eiusque tribules impiè imperiteque criminantur

발행: 1626년

분량: 774페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

571쪽

procliuem animum morantur. Et ea nunc ingredior afferre.

Etenim si cum Miraculis istiusinodi connexum esse Dei testimonium hi est necesseri quo te pacto defende , -- eum audies etiam impios, Deiq; ho - -- stes magnis aliquando Μiraculis ijsq, si impio germanis, inclaruisse. Nisi fortassis rum.

impij non videntur ij qui quondam

ad C sum accessuri, dicent; a nonne annomrne tuoprophetauimsu, in nomine tuo demonia eiecimus, ct in nemineruo virtutes multa ecim i Quibus mox ijsdem res,ondebitur; dite a me qui operamini iniquitatem Accedit quod necime vos ipsi dissimulatis, vim effectricem Miraculorum, non esse Sanctimoniae perpetuum constansq; signum,sed locum inter Gratias mere gratuitas, seu graiis datas , obtinere. Fac igitur,

quid prohibet Z vim illam homini plano mendacique contingeri; qui strophis dolisque ductare plebem ac

572쪽

so AGONI sTICΩNsuerit hic certe,quam pronum est, ut libidine ductus ad falsium testificana

dum,aut odium explendum,Miraculo abutatur rantu etiam tunc perstabis, ut eiusnodi prodigio contendas testimonium diuinum inesse , quo mendacium hominis odiumq; veri a Deo confirmetur abnuis,scio:&perquam recte. Atqui certum id tamen probique nominis Miraculum erit; cum de spurijs iam quidem non loquamur opus igitur erit, ut vel hie Praeconi meo de palma concedas, cum eodem fateare posse sincerum Miraculum edi, quod nullius tamen testimonispondus contineat Restat hic mihi scrupulus, ne tecum faciam: quem valde quidem metuo, ut hodie totum eximere mihi tu possis.

A ego iam antenocstem,inquam,

p, 2 scrupulo te noc ita liberum dabo, ut --μ nulla parte post unquam te pungat.

nu,oro Et poteras per te ipse immunis esse, si ter que meminus etiam verba velles, quibus fera Mi hane ego rem sipra orsiis fueram

573쪽

minus obseruata, te fefellerunt, non pigebit, clarius hic planiusq; libῆcere. Nam omnia comperta famae ac fidei iracula , quamcumque in classem ea cogantur,non lum varia j possim modis euenire, sed selent diuersos etiam in fines spectare. Quos ego fines, cum huc inprimis pertineant,generatim facio bipartitos balianamq; veris diuinisque prodigijs ita perpetrantur, uti ad nulli doctrina

aut re vera talem, pen sila confirmanis

dam,dirigantur: sed omnis eorum ratio ad quaedam aliorum aut commoda aut supplicia collineet. Quem in modum aeger quandoque valetudinem a medicis conclamatam unde per ingens iraculum recipit; idque non eum in finem, ut inde cuius iram aut hominusan titas, aut δε- trinae verita testatior euadat; sed

quod vel aegri rationibus sic expediat, vel Dei bonitas inde gloriaq; palam fiat. E contrario solent interis

dum improbis prodigiose supplicia

irrogarici ut eorum metu corriganis Paduar de fide 3t. d. 4 sect. 3.

574쪽

so AGONI sTICO tur alij, Deusq; mali vindex agnoscatur. Atque haec sane Miracula, quamuis omni suspicione vacent , eique esse effecta liquido sciantur: ea nos tamen Dei etiam testimonia videri, necessarium non putamus. Cum testimon irrationes in eo versentur, Ut verum esse quidpiam falsumue asse-neretur. His autem Miraculis quod

ponimus nihil aut verum es haut falsum asseueratur. Quare haec ipsa tametsi diuinissima sint, rationem testimonij diuini habere , non est necessse . Atque e propter ire inficias

non debemus redere Deum haec Miracula per pravos etiam ho imunciones interdum posse: fidei tamen Christianae aractos. Quo in numero viderint alij, an censere lubeat Salutatores , illos, quos Iberia fertur

tutem Miraculorum. Et Luc. . . s.

575쪽

Lis et III. o; gignere. Vobis quis meus de illis sit

sensus, iam supra est declaratum. Nunc, Ada be ne nihil tuis me rationibus tribuere conqueraris aio, de his huiusmodi prodigijs, non absurde te esse ratiocinatum nullo tamen caussae praeiudicio. Quia ad haec ipsa tuae partis adiumenta, ne tu confugium haberes , viam ego in exordij se praeclusisse me rebar cum nota quaelibet diuina Miracula, sed Luina cum peculiaribvi adiunctu rata vim testimonisdiuini attollebam. Ceterum eae mmασεις adiunctaque peculiaria quae sint, opus est aliquando finiamus cum praesertim in ijs cardo rei totius vertatur ἐωsaepius ego me promiserim in tempore produetvrv. Ne vadimonium ergo deseruisse dicar, iam ea nunc auspicabor. Sunt enim alia quaedam ac fortas Isis pleraque diuinorum miraculo SECUN -xu, quae ita diuinitu instituuntur, ut d --, ad alicuim doctrinae aui rei veritatem p r

576쪽

per ipsa confirmandam praecipue referantur. Ocbina Inquam,aut Rei. Nam veritas potest eum in doctrinam cadere, tum in re quoque alterius aia firmationem ut proinde quisquis utramuis aut nutu aut signo comprobat,is suo illam testimonio, iuuare , veramque confirmare censeatur. Quare cum DE vs vel per se ultro, vel certe precari mouetur , ut sue adprobandam doctrinae veritatem, siue ad declaranda hominis sanctitarem, aliquod miriculum edat, itidem cense ducest, eam nutu suo quid nil luculςnto testimonio 8 approbare. Nimis autem quam certum,st , Deum falsi testem esse non posse a cset autem profecto , si vel falsa octrinam, vel simulatam fictamque

sanctimoniam, aeque Miraculi nutu, ae verbi indicio confir maret. Igitur ut ne primam summamque veraIarem mendaci suspectam traducatamus, necesse est, DE,M profiteamur,

A. Ad ritum. I. s. a. De cnon ments.

577쪽

nullum, ne infimum quidem edere Miraculum posse , ad falsam cuiuscquam vel doctrinam velonLIιtat Gasserendam a Atque hanc ego ςαπιν in his praesertim ultimae classis)Miraculis requiro, prius quam ad auctoritatem testimoni diuini attollantur. Etenim ubi hic finis in Miraculo petendo edendoque aderit, palam est, Et loquentis atque approbantis testimonium adesse remque eo miraculo sua stan tam explorato veram esse, ut in falsi suspicionem venire nunquam possit. Qv ΛΜ QvAM, is Alphewon ero,

qui rerum mearum amore plus nimio . captus, putem inueniri a vobis non , --

telum aliquod posse, quod in speciem h istis

certe retorqueatis. Ipse imo vestras rum eon- agere partes non refugio , dum sibi r -- undique veritas constet. Nam vide rem

mini se mihi aut velle in speciem, aut posse occurrere.' Si prodigio rum

578쪽

so AGONI sTIcn Neffectuum quos ordine postremo in 'clusimus , aeque potest natura effectrix esse ac Di v s quid vetabit,ne

Cacodaemones natura artisque apprime gnari, hos effectus aeque ad mendaci tutelam aliquando con uertant, atque nunc ijsdem ad quod- uis aliud ludibrij genus abutuntur

Quid, quod veterum haereticorum aliqui,reipsa quaedam hoc genus portenta non alium in finem ediderunt, quam ut ijs docti inae suae mendacia tuerentur' Sic Albigenstes certe, ne plures commemorem, supefundas,

mon Magus per aerem sublimis abijt, ut diuinitatis opinionem volatu colligeret. Sic Donati aerartibus miris, populum traxerunt, ut in errorum praeceps agerent. Et si horum mihi copia non foret, sussicere rei docenda posset vel illa bestia, b quae quondam faciet gna magna , ut etiam 1-gnem faciat de coelo defendere interram in conssectu hominum . idque il-

579쪽

salatim primis faciet, ad confirmandam mendacisvanitatem. HABENT haec quandam argumen 1 ti speciem non distiteor sed uita a men sivis ut sit cuneus,prouidebo.Tu sons ad ergo, vi ulphe, primum omnium se argume- tecum statues Ad prouidentiam Dei, '-- cum generalem illam, tum piaecipue istam , qua res Ecclesiae omnes surrantur, in primis pertinere; ut sapienter prospiciat, ne qua falsitas in divini nominis clientelam recepta , fidem publicam ab eo praesidio mutuetur: neue hs exterius signis confirmetur, quibus homines necessest, ex rectaexationis praescripto, induci, ut falsita tem prudenter firmeque credant esseam Eo comprobatam a Certe autem, si vera Dpus miracula stabiliendae futili doctrinae,aut mentitae sanctimoniae, impertiret homines rectae rationis iudicio inducerentur,ac firme crederent, falsum a Deo comprobari , eoque nccessitatibus Ecclesiae satis prospectum a prouidentia vix fuisset. Hine enim Asa Richardiu

580쪽

so Aso NisTI cs1 Nplausu publico pridem excepta De-minest error est,a te ipso deceptis miti Nam ista in nob tantusignis prodigiu conseirmata sunt talib/u, qua non si erue ieri possunt a Igitur veris iraculis, sequalibuscumque

tandem, concurrere DEus cum falsi assirmatione nequi. Nec pro indo Simoin tu agi atque ibigensiumra portento terremur. Patuit enim haud

obseure, id ut umque praestigijs infame fuisse cum statim in omnium ore, temeritatis parnas dederunt ille lapsi praeceps basti vorticibus amnium hausti Quo reor curaris tu, magnopere res nos Tae confirmaniatur Vt vel hinc intelligamus, vigilare

que, si mira quaedam artibus Cacoda monum fieri permittat, ultra permi tere, quam quatenus suis indicijsdeprehensa, mox declarent, quibus sint auctoribus perpetrata. Si enim haec adiuncta rem, tametsi mirabilem, cir-

SEARCH

MENU NAVIGATION