장음표시 사용
51쪽
Ai s. semet ipses & Spiritum sanctum posuerunt,dicentes:Visum est Spiritui sancto. nobis. Hoc enim est praecipuum Apostolicae Ecclesiae munus, pascere, regerc, iudicare, docere, de rebus diuinis responsa dare; quippe quod ad priuatos quoslibet pertinere non potest. Nam incerta essent diuina oracula, & nullus esset dissiliorum finis, singulis ad tuas
priuatas reuelationes & opinationes Dei voluntatem trahe-Ν k- ει tibus. Praeterea non omnibus, sed uni Petro,& eius succel-
δ' se . Pribus dictum est Tibi dabo claues Regni caelorum. &, Pasce oves meas . Sola igitur apostolica Ecclesia, & eius legitimum in terris caput, fiant veri diuinae voluntatis administri, & interpretes. Ex quo magister olbis, & Ecclesiai uomnium curator Paulus, cum perambulabat prouincias,AI. tue.ctis cum pertransibat ciuitates, id in primis in sua Euangelij praedicatione curabat, nempe, confirmare Ecclesias,praecipiens δ custodire praecepta Apostoloru, & lenior u,tradebatque ei Sivi seruarent dogmata, quae erant decreta ab Apostolis & Senioribus, qui erant Hierosolymis. Sciebat enitia diuinus do
ctor qualis esset Apostolici collegi, potestas, quanta ica ,riorum Christi auilioritas, quod catholicae & Apostolicae Ecclesiae priuilegium. Vt omittam quam plurima christianae
religionis dogmata, quae cum maxime ad salutem sint necessaria, sacris tamen literis non fuerunt mandata, sed dii m- taxat sanctae Ecclesiae rectorum fidei commendata; quae deinceps , cum fuit opus, ex Ore in os a maioribus sunt tradi-xa , & etaplicata posteris.
. Mirarum X I Tra harum ut quod asserimus clariori modo palamo ρ fiat Ecclesia videlicci, an sit pli x s. ripturae lileia sa, uritas ero sanctum S ine sabile illud Trinitatis, illarum
tritim diuinarum personarum nomen nobis expresiit c Ec-r elas a quidem , et Apostolica traditio: siquidem QN aperta D. Rφι 'Di denudae Euangelicae historiae litera, ut ait duius Basilius, id V non habetur. Et diuus Augustinus, Nos , inquit, Patrem ,
52쪽
& Filium, & Spiritum sanctum esse tres personas dicimus, non quia scriptura dicit, sed quia scriptura non contradicit. Eodem modo de symbolo Apostolico dicendum cst : de
quo quidem in sacris litoris nulla fit mentio. ecclesiastica tamen traditione ab Apostolis consectum esse cum divo Clemente & alijs nonnullis catholicis Patribus tenemus; qua in re nemo unquam catholicus dubitauit. Ad Deum preces effunduntur in diuino illo sacrifici οὐ quod in sis a peragitur pro ijs qui pie ex vita migrauerunt, cum tamen huiusmodi aliquid in Evangelio non legatur.Num igitur impium cst,& abolendum hoc sacrificiam e nequaquam, immo summa pietate tenendum & obseruandum est: quia Apostolicae traditionis beneficio ad nos peruenisse test is est dilius Chrysostomus. Cum datur pueris fui ctissimum caelestis Hilitiae sacramentum, & Christo initiantur infantes, cur ter lauacro regenerationis, & salutari aqua perfunduntur & expiantur cum hoc, idest, ut trina immersione sacris liquoribus abluantur, nusquam Euangeliorum scriptores prodiderunt λCumque hoc in diuinis monumentis nusquam CXteri a catholicis tamen ' orthodoxis, ita ubique sere & semper obstruatum est , non quia scriptura dicit, sed quia scriptura non contradicit. Et quia, ut testes sunt Dionysius di Oricenes, ita ab Apostolis traditum est. Quamquam nunc trinae immersionis usus ex notio Ecclesiae instituto prorsus fere intermissus& abolitus est, ut in quarto Concilio Toletano decretum filisse legimus. Apostolorum esse traditioncm, quod filius eiusdem cum patre sit substantiae, Felix Ponti sex ad Benignum scribens testatur. Quod de maioribus Eccle-sae causis ad Sedem Apstolicam streferendum, traditione apostolica institutum fuisse affirmat Zepherinus Pontifex &martyr. Signantur Christi fideles signo crucis, at quo diu notestimonio id faciunt nullo quidem, nisi sola Apostolorum traditione. Ciam benedicimus aquam baptismatis, di oleum unctionis, id quoque non ex scriptura, sed ex traditione est. Vt lacerdotes, & Deo dicati viri caput in syrum C et abradant,
clemens.in epist. . ad Iaeeoiam fratre Domini. Si tamen cle mens illius epist. aut ais est. v. ωι in αρ.
53쪽
abradant, vel attondeant, hoc etiam in albo Dei, & in Christi annalibus non est notatum : cum tamen hoc institutum in sacerdotibus euangelicis semper praeclarum atque laud bile fuerit. Quod Spiritus sanctus a patre filioque procedat, Ecclesia profecto, & apostolica traditio nobis explicauit, ut colligitur ex Concilio Florentino sub Eugenio IHI. E scripturis Eluidius Mariae perpetuam virginitatem, o scripturis Donatistae paruulorum baptitauim impugnabant: sed sicut illum Hieronymus, ita hosAugustinus Ecclesiae traditionere sellit. Vt spretis rebus humanis, a profanis hominibus segregati, in solitariis & sacris locis subiectam, pauperem ,& caelibem vitam per omnem aetatem ducamus, nullo striamo Dei verbo nobis indictum, aut praeceptum est, sed sola traditione paterna ad nos sanctis sinum hoc dogma est det tum. Minores ordines ex Apostolica traditione fuisse, testes sunt Ignatius, Dionysius, Clemens, ct Anactetus . de ipsum de lege ieiuni j dicendum est. Quam, ut quamplurimi frauissimi authores assirmant , non Telesphoro, qui fuit tantaen exactor quadragenari, ieiunij, non author, sed Apostolicae traditioni acceptam referre debemus. Imagines ab Apostolis esse traditas, Patres in septima synodo generali, actione sexta dixerunt. Quod Christus ad inseros desce
derit, & teres Patres e quarto illo animarum receptaculo extraxerit, qua, nisi apostolica traditione nobis palam faciuest Z Vt modo erectis , modo flexis poplitibus, cum res diis uina peragitur, praesertim autem clun sanctum Dei Euangeli tuo in fictificio Missae recitatur, ut stantes smus, quanam scriptura edocemur ξ Totam ipsam inuocationis celebrit
tem dum: Eucharistiae panis ostenditur, & poculum benedictionis, quis scripturae locus nobis cAprcssi Θ Celebrat quotannis Ecclelia natalitia MarWrum, & reliquoru Caelitum festos dies , at id ex qua scriptura depromptum est Transtulit Ecclesia sabbathii in diem dominicum sola Apostolorum traditione. Vt in omnibus Christianorum templis Crucifixi simulacrum tamquam unicum humanae salutis insigne ,
54쪽
gne, atque trophaeum poneretur, quae nam scriptura nos do o laseri Lind.cuit ξ Quibus denique diuinis commentarijs, aut quibus Q. Levitissi Euangelistarum monumentis tot sanctissimi christianae rei, gionis ritus continentur, aut instituuntur ξ Quos tamen, ut a hi ib. s. eat. Patribus traditos, catholica Ecclesia semper religiose S in- . . . corrupte seruauit. Scit enim sancta mater Ecclesia, quae Ue- tim, Θ aodicita Christi sponsa est , & semper diuino spiritu regitur, anti- 'quitatem proxime accedere ad Deum, eosque quasi traditam a Deo religionem vere tueri, qui non modo antiquitatem sancte suspiciunt & venerantur, sed etiam in eam nomsecus, ac nautae in Haelicen, aut quemadmodum boni arti ces in ideas atque principia suae artis passim intuentur. .
C A P V T X. OMma siquidem fidei dogmata ab Apostolis accepit
Ecclesia vel Pripto, vel verbo : Apostoli enim ministri fuere sermonis, nec ullas in fide si substantiam religionis spectauerimus nouas reuelationes Ecclesia habet, sedeas seruat, quas Apostoli per Spiritum sanctum fideli popuIo reliquerunt. Hinc diuus Epiphanius aduersus eos, qui sic
Apostolicos vocaverunt. Oportet, ait, traditione uti. Non
enim omnia a scriptura sacra accipi possunt. Quapropter aliqua sacris scripturis, aliqua traditione sancti Apostoli nobis commendauerunt, quemadmodum dicit sanctus Apo-ltolus: Sicut tradidi vobis . ct alibi: Sic doceo , & sic tradidi in Ecclesijs, & sc continetis, qua ratione praedicauerim vobis, nisi frustra credidistis. Et diuus Chrysostomus. Hinc patet, inquit, quod non omnia per Epistolam, sed multa etiam sine literis Apostoli Christi tradiderunt: quod alibi saepe meminit Apostolus. Eadem vero fide digna sunt tam illa, quam haec. Itaque traditionem Ecclesiae fide dignam putamus. Traditio est nihil quaeras amplius. Idipsum Di nysius Areopagita longe ante hos Patres testatus est. Eloquia diuina, inquiens, duplicis esse generis, quaedain infa-Quod misust necessaria sit in
D . Basilina in lib. de spiritω sa
55쪽
cris, ac Theologicis libris nobis commendata, & alia praeterea , quae ex animo in animum, medio interueniente ver
bo , corporali quidem, sed quod carnis sensit in penitus excedat , sine literis transsus a. Siquidem primi illi nostri sacerdotales duces, summa illa & supersubstantialia partim scriptis, partim non scriptis institutionibus nobis tradiderunt. Et utraque haec, ut ait diuus Augustinus, authoritatis priui- μὰ pres i. si legio pollent . ita ut nemini liceat priuato suo consilio, aut aduersus scripturam, aut aduersus uniuersalem huiusmodi traditionem aliquam temere obniti. Immo sicut praeuaricatores diuinam in legum, ita contemptores ccclesiasticarum ' cOsuetudin si coercendos esse, sacri canones edicunt. Et diuus D. Irisee. ad D. Innocentius I. Dum unusquisque, ait, non quod traditu est,
V. sed quod sibi visum suerit, hoc statuit esse tenendum, inde diuersa,& in diuersis locis teneri, aut celebrari videntur: &fit scandalum populis, dum putant ab Apostolicis viris con-Z Dp trarietatem induci. Et diuus Basilius. Non oportet, in quit, excedere congregationem Ecclesiae,& per nos ipsos propriam Synagogam, aut sectam auspicari. Haec ille. Et certe si priscis illis Philosophis, qui humanae sapientiae studijs totos sele tradiderunt, non licebat eorum quos in gymnasio duces habebant, placita aliquo modo redarguere: quamobrem Pythagoricis omnibus, si forte quis in praeceptoris sui sententia haesitare pceuliare erat illud, Ipse dixit, hocque viai co verbo, idest, sola authoritate docentis, omnis cis iniectus scrupulus, omnisque aporia & haesitatio tollebatur. Quod ii ij, qui veritatem non diuino ductu, sed humanis artibus, & humanis rationibus quaeritabant, suis magistris, quos sciebant esse homines, atque ita falli & fallere posse Nam, ut ait Aug. non est homo verax, nisi in quo loquitur Deus) tantum tribuebant: quae quorundam est amcntia , I temeritas, ut non modo maiorum suorum decreta, non modo Patrum suorum dicta audeant infirmare, scd ea
etiam arcana, quae singulari Dei munere , & sancti Spiritus opera nobis per legatos suos reuelata & tradita sunt, tanta impietate
56쪽
L I R E R Ι. 23 impietate &obstinatione repudient λ In singulis disciplinis,
quae humana industria & prudentia acquiruntur, prima illarum principia ab omnibus, qui illas profitentur, statina, abie-
cta omni cunctatione, accipiuntur, alioquin nulla foret e rum scientia. Euangelicae autem veritatis dogmata, qu.ae CXore in os a spiritu Dei per sanctos suos viventi Ecclesiae concredita sunt, tam minimae aut horitatis erunt, ut de illis in pune addubitari , etiam coruris iuratis proses ribus licebit O quam redie dixit Augustinus ad Honoratu. Cum enim is . ...cros me libros sine alia ope & Iegere, & intelligere se possis De villi πιν ero aibita arctur, ita ne est, Augustinus ait Θ Nulla imbutus poeti Hρ ca disciplina, I crentiu sine magistro attingere non auderes. 'Asper, Cornutus, Donatus&alij innumerabiles requiruntur, ut quilibet poeta possit intelligi. Tu in f)nctos libros sine duce irruis Θ & de his sine praeceptore audes ferre sententia,&c. Et capite decimo septimo. Si aquaeque disciplina, inquit, quamquam vilis & facilis, ut percipi possit, doctorem, aut magistrum requirit, quid temerariae superbiae plenius, quam diuinorum sacramentorum libros ab interpretibus suis nolle cognoscere ξ
C E D quid in rum, O Rex, si isti recentes Theo oi haesi is
. tant in malorum instituta S, cum in sententiis suis incon- ωnβ-iam ρε-
stantissimi sintὸ Aliud enim stantes,& aliud sedentes; aliud i ν σ/iωsoris, ct aliud domi de rebus diuinis sientiunt. Modo catho- - - licis Patribus, modo consectatoribus suis, modo sibi ipsis bellum indicentes. Neque enim erubescunt a seipsis descis
cere. Homines, ut diuus Iacobiis &diuus Athanasius inquiunt, volubiles in omnibus vijs suis, nec eandem haben- D. ἡ--m tes sententia in , sed nunc in hanc, nunc in illam partem se se 'vertentes; & modo probantes quod dicunt, modo vero vituperantes quod paulo ante laudauerunt. Qua in re, aut qua de re ut veterum Haereticorum exempla omittamus vel
57쪽
vel a catholica Ecclesia, vel a suffragatoribus suis, vel a seipso non dissentit Lutherus Quid non est varium incomstans & mutabile in Melanchione λ Qilid noui non asseuerat Bucerus Quid falsi non audet Caluinus Quid te mulenti non admittit Carol stadius Quid impi, non affirmat
Zuuin ius Quod nefas non dissimulant Volphangist Quid
Brenetivis, Sarcerius, Illi ricus, Oecolampadius, Munsterus non mentiuntur Quae monstra non dicunt Anabaptistae Quas hydras non fingunt Confessionarij ὸ Quae portenta Sacramentarij non edunt Quos dracones non alunt,aut quod virus non euomunt Honothi ξ Quos denique Pseudotheolooos, Pseudo euangelistas, Pseudoapostolos , &, ut unon line c6plectar omnia, quos verbi Dei Pseudoministros liaec noua Aquilonarisschola non admittit Vsqueadeo , ut inter eos sint longe plures sententiae,quam capita . Quid dico sententiae Θ Quid dico capita ;chin eorum singuli insingulis etiam suis verbis haesitent, nec aliquid certi habeant, nisi hoc unum, scilicet, quod omnes aduersus Romanam Ecclesiam insurgunt, & omnes catholicam fidem, & oecumenica veritatem oppugnant; hinc apud eos omnia incerta sunt. Aiunt negant, negant aiunt, prout cuiqua placet. Caupones vocat diuus Athanasius eiusmodi homines, n6 docto-- he, . illud in primis veram doctrinam, Verosque doctores arguit, si eadem inter se profiteantur,s db uerta, idest, pugnantia inter ipsos non sentiant, si a maioribus suis non dissideant. Sed si quid a Patribus traditum est, ut pretiosissilium Christi,&eius spon Ecclesae depositum religiose custodiant. Qui enim hunc in modum affecti
D. thanou non sunt', improbos potius, quam veros doctores apellan- ρ μ' i' dos esse, idem diuus Athanalius cense .
ADducam aliqua eorum, quos paulo ante dixi nostri temporis Haeresarcharum facta, ne calumniam &odium
58쪽
odium in immeritos struxisse uidear.Duo igitur Gam.Vnu Θ μνὼ is in nihil certi, aut constantis esse in suis assertionibus. Alterum,
quod errores quos aduersus Ecclesiam catholicam profi-
tentur, uniuersos ab antiquis millies iudicatis, atque dam- ρnatis Haereticis mutuati sunt. Explicabo primo, quod pria Pt μ' mo propositum est; secundo, secundum; quamuis res haeca leb nota sit, ut explicatione non egeat. Quem enim latet nostrorum Haereticorum inconstantia ξ Quandoquidem, ut ab illorum Antesignano, tantarumque funestissimarum Tragoediarum authore, & actore Luthero, qui in suis placiatis fuit omni Chamaeleonte & Proteo mutabilior, incipiam, quoties de numero sacramentorii sua dicta idem ipse retractauit, modo septem, modo duo, modo una esse asserens Quae Melanchion tria tantum posuit in sua Apologia: quod postea in locis communibus mutauit, quatuor esse dicens.
A Postello autem sex ponuntur in sua Panthaenosa, quod prorsus a Zuuinglianis rei jcitur. Aquam Baptismo esse necessariam ponit Lutherusi N6
esse necessariam Bucerus & Caluinus proclamant. Abrenuntiationem esse praemittendam praecipit Brenχtius in ordinatione Ecclesae Vulnembergenss: Non esse praemittendam a tota Lutheri schola disputatur . Remitti baptismo peccatum aestimat Lutherus: Non remitti Caluinus & Bucerus clamitant, nullum esse baptismi aquae effectum docentes. Baptismum non esse plus quam externum signum Lutherus in sermone de recumbentibus ait: Detestandos esse Suermerios, utpote qui habeant sacramenta pro externis senis , quibus Christiani signentur, quas oues creta rubra,
idem Lutherus in Epistola aduersus Regem Angliae inquit.
Post baptismum in puero adhuc remanere peccatum Lutherus in suis assertionibus pronuntiat: Non remanere peccatum in baptismo enim omnia peccata remitti voci se
59쪽
ptizandos, nisi adultos , mordicus tuentur Anabaptistae. 3Matrimonium non esse sacramentum, Lutherus in libro de captiuitate Babylonica aduersus catholicos disputat: Matrimonium vere esse sacramentum diuinitus inititutum idELutherus multis in locis edisserit. Nullum esse in nouo testamento visibile aut externum sacerdotium, Lutherus in libro de abroganda Missa ad SNnatum Pragensem, & in libro de captiuitate Babylonica statuit: Ordinatione ministroru Dei esse factamentu, Sacerdotes i.honorandos esse,idem Lutherus in libro visitationis,&Philippus in vitiina editione Iocorii communita asseuerant.
Omnes homines esse sacerdotes, posse ligare & soluere, diuticlauibus Lutherus in libro de captiuitate Babylonica contendit: Esse in Ecclesia omnia rite disposita, ita ut alii doceant, & ministrent, alij addiscant, & obediant ministris Euangeli j Philippus in locis vltimae editionis arbitratur. Poenitentiam non esse sacramentum Lutherus in libro via stationis, & in libro de captiuitate Babylonica perhibete Poenitentia esse sacramentu idem Lutherus in eode libro viai stationis, & in eode libro de captiuitate Babylonica docet. Contritionem illam, quae praecedit gratiam remissionis
Omnino esse peccatum, Lutherus in assertionibus contra Leonem denuntiat: Contritionem non esse peccatum, sed
primam poenitentiae partem Philippus in Apologia, & in to
Nullam ex parte nostri dispositionem ad suscipiendam Dei gratiam esse necessariam, Lutherus in assertionibus, ω
Philippus in hypothesbus suis deducunt: Opus esse fide &poenitentia ad suscipiendam Eucharistiae gratia idem Philippus in locis communibus insinuat. Confessio auricularis,quam catholici sacramentalem appellant, ut carnificina conscientiarum a Luthero in suis resolutionibus, & in sermone de decem leprosis, & a Philippo
in suis locis exploditur: Consessionem auricularem,& enumerationem peccatorum iuxta praecepta decalogi, ut necessariam
60쪽
LIBERI. i sariam in suis locis laudat idem Philippus.
Nullam in remissione peccatorum esse posse Iatisfactionem pro temporali poena mitiganda, uel relaxanda, immo humanam omnem satisfactionem esse prorsus impossibialem, sed Christum fecisse satis pro culpa, & omni poena, Lutherus in suis assertionibus, & Philippus in suis locis, &in sua Apologia obmurmurant: Vetustissima concilia r etestatuisse modum poenitendi, &satisfaciendi pro peccatis , Ecclesiam quoque sanctam matrem pio affectu manum Domini praeueniendo recte castigare filios suos satisfactionibus quibusdam ne incurrant flagella Dei, tresque esse partes satisfactionis ieiunium, orationem, & eleemosynam Lutherus in resolutionibus,&co usionibus suis contra Echium decernit. In factamento Eucharistiae panem conuerti in corpus Christi, solis manentibus speciebus aduersus Luuinglianos scriptitat Lutherus r Non conuerti in postrema editione confessionis Augustanae lectores admonet Melanchion. Panem in Sacramento esse merum corporis signum, Zu-uinglius, Caluinus, & Oecolampadius cunctis persiuadere
enituntur: Non esse merum corporis signum in consessione Augustana declamat Lutherus.
Vinum uerum manere post consecrationem in libro dec pituitate Babylonica praedicat Lutherus: Non manere idem Lutherus libro secundo contra Zuuinglium decertat. Panis & uini substantiam non transclementari in corpus& sanguinem Domini, Lutherus contra Regem Angliae, &in libro de captiuitate Babylonica cum Philippo & omnibus suis diiudicat: Panem in veru & naturale corpus Christi , & uinum in uerum & naturalem sanguinem Christi mutari , idem Lutherus in sermone de Eucharistia , & in libro uisitationis edicit. Ad sacramentum Eucharistiae eo melius quempiam a cedere, quo se peccatis onustiorem sentit, Lutherus in sermone de Eucharistia & in tuis assertionibus , & Philippus