장음표시 사용
61쪽
in undecimum caput ad Romanos , insinuant: Neminem admitti debere ad Eucharistiae sacramentum, nisi prius constet dispositum esse, idem Lutherus in libro de captiuitate Babylonica, & idem Philippus in suis locis reserunt. Eucharistiam esse adorandam Lutherus in libro de adoratione Eucharistiae, & Carol stadius ad Albertum Durc-rium arbitrantur: Non esse adorandam & Brenatius & consessio Vuirtembergensis, & plerique alij Lutheri discipuli
Corpus Domini in sacramento Eucharistiae non esse adorandum, Lutherus ad Valdenses scribit: Quemadmodum in terra Magi adorabant Christum, ita adorari posse in E charistia idem Lutherus ad Valdenses memorat. Communionem sub utraque specie esse necessariam L therus in consessione Saxonica ponit: Non esse necessariam communionem sub utraque specie idem Lutherus in libro ad Boemos, & in libro de captiuitate Babylonica, & in sermone de Eucharistia denuntiat. Sub una specie non recte participari integrum corpus &sanguinem Christi, Lutherus in libro de captiuitate Babylonica edit: Sub una specie, ac sub utraque integrum Christum cum corpore & sanguine exhiberi, Lutherus in cath logo sententiarum, & in declaratione Eucharistiae ostendit. Missam non esse sacrificium, aut opus bonum, Lutherus in libro de captiuitate Babylonica, & Philippus in locis di sceptant: Missam esse partem Euangelij, esseque a tota Ecclesia approbatam , necnon pro uiuis atque defunctis ualere, idem Lutherus in libro de captiuitate Babylonica, & inexplicatione praeceptorum demonstrat. Extremam unctionem non esse sacramentum, Lutherus in libro de captiuitate Babylonica mussitat: Extremam un- ct ionem esse uere sacramentum, idem Lutherus in libro de praeparatione ad mortem, &intractatu de potestate Papae
Ecclesiam esse inuisibilem , & sola fide perceptibilem Philippus
62쪽
LIBER I. as Philippus in Apologia , & Lutherus in Ambrosium Cath rinum disceptant: Ecclesiam esse coetum uisibilem & aspectabilem, externisque signaculis insignitam , Philippus in
locis communibus deducit. Ecclesiam nullam habere potestatem, ne unius quidem
syllabae constituendae super christianum hominem, frustraq. a catholicis iactari Papae arbitrium & Ecclesiae potestatem, Lutherus de falso statu Cleri, & in libro de captiuitate B bylonica asserit: Potestatem Papae esse potestatem Christi,
ludificationemque Sathanae esse affirmare, cum errat Ecclesia, non esse Ecclesiam , Lutherus in libro de abroganda
Missa, & in sermone de excommunicatione commemorat.
Ecclesiam non esse alligatam ordinariae successioni,neque ordinationi temporis nusquam interrupti, neque uniuersitati locorum, sed gregem esse passim dispersum in orbe te rarum, ita ut haec vox, catholica, ex symbolo expungi d beat , & pro ea reponi, christiana, Lutherus in libro contra Papatum, & Philippus in diuersis editionibus criminantur rEcclesiam esse catholicam,& errare non posse idem Luth tus in explicatione decem praeceptorum, & inresolutionibus suis contra Echium, & idem Philippus in expositione explicati symboli, uociferant. i Non posse Ecclesiam, aut Papam aliquo modo condere leges , aut canones uel ad fidem, uel ad bonos mores pertianentes Lutherus aduersus Ambrosium Catharinum disputat: Canones Patrum positos esse ut dirigant populu, summeque necessarios esse, idem Lutherus in explicatione decem praeceptorum lectoribus suadere conatur. Diuum Petrum fuisse Episcopum, & Romanae Ecclesiae praes disse, Lutherus & Bucerus statuunt: Hoc ipsum a Ve- leno, Caluino, & Functio summa cu obstinatione refellitur. Caelibatum, uirginitatem, aureolas, nugas esse, & mera Sathanae mendacia, Lutherus in libro de uotis enuntiat :Sacrilegium esse castitatem polluere, idem Lutherus in e plicatione decem praeceptorum recantat. - Inter
63쪽
Inter Christianos nullam esse superioritatem di praestantiam gradus, Lumerus in secundo libro de potestate secul ri decernit: omnem potestatem esse a Deo, Principemq. populi nullo modo maledictis figendum, sed utcunque malum, aequo animo serendum idem Lutherus in explicatione
decem praeceptorum docet. Legem neque ante, neque post iustificationem esse necessariam ad salutem, in euangelioque nihil praecipi quod
legis uel mandati uim habeat praeter fide, caetera uero opera omnia esse liberrima, Lutherus in commentariis in epistolam Pauli ad Galatas, & in praefatione noui testamenti, &in libro de captiuitate Babylonica tenet: Legem esse multis modis necessariam idem Lutherus in suis disputationibus
Decem praecepta ad nos non pertinere, sed ad solos Iudaeos Lutherus in sermone de Moyse explicat: Decem prae cepta a nobis praedicari debere, utpote quae contineant omnia bona opera idem Lutherus in uisitatione Saxonica, & in disputationibus aduersus Iohannem Agricolam contendit. Omnia praecepta euangelica uim mandati habere, nulla i. in euangelio esse consilia Philippus in locis communibus f spicatur: omnia mandata euangelica esse consilia, nullum l. in euangelio esse praeceptum, Lutherus in praefatione noui testamenti edocet. Nullis nos prorsus hominum legibus teneri, Lutherus in tractatu de iudicio christianae congregationis peruulgate Euanrelium non abolere leges politicas, ideoque oportere
illis obtemperare Melanchion in comuni loco de ciuilibus magistratibus consulit. Cum quis iustificatur & redit cum Deo in gratiam, imputatur tantum ei iustitia, non imprimitur, & habetur duntaxat, non fit re ipsa iust us,Philippus in annotationibus ad Romanos refert: Cum Deo uere reconciliatum re ipsa iustum esse, ct indutum nouis qualitatibus idem Philippus in postrema editione Commentariorum ad Romanos in ipso
64쪽
epistolae argumento recenset. Non nos, sed Deum ipsum in nobis facere & adimplere opera legis Lutherus in libro de libertate Christiana enam rat: Nos oportere inchoare diuinae legis opera Philippus in Iocis communibus ducit. Sanctos esse inuocandos, explicat Lutherus contra Thaboritas & in tractatu de praeparatione ad mortem: Non esse inuocandos idem Lutherus in suis assertionibus, & Mela chion in sua Apologia, & Caluinus multis in locis dixerut- Quod nullus sit respectus siue bonorum sue malorum operum, quodque bona opera etiam praesupposta gratia ,7
uitam aeternam non mereantur, Philippus in tertio capite annotationum suarum in Iohannem, & in locis communibus de praemijs operum scribit: Bona opera in Dei gratia facta mereri praemia uitae praesentis & futurae Philippus incommuni loco de praemijs,& Lutherus in assertionibus suis in articulo vigesimo nono, & Bucerus ad Patres Concilij
Tridentini, at firmant. Diuorum imagines Lutherus & plerique Saxones serua- das esse constituunt: Non esse seruandas idem Lutherus &Caluinus cum Zuuinglianis omnibus commentantur. Dies festos celebrandos esse, Lutheri Assectae in ordin tione Ecclesiae Vuirtembergensis admonent: Non esse celebrandos idein Lutherus per Germaniam exclamat. Effundere ad Deum preces pro mortuis,ut sanctum & Ω-hibre a Luthero praeponitur in capitibus fidei sub mortem editis: Quod Melanchion, & Caluinus ut rem impiam respuunt, & abominantur. - Esse tertium animarum receptaculum, in quo eos,qui in Domino moriuntur, uel pro debita dum uiuerent satisB-ctione omissa, uel pro quibusdam peccatorum reliquiis diuinae iustitiae satisfacientes ab omni labe purgari, non uno in loco praedicat Lutherus r Non esse Melanchion, Caluinus, Zuuinglius, & plerique Lutheri Assectatores manibus ut in prouerbio est ac pedibus contendunt. ι - Liberum
65쪽
Liberum arbitrium nullum esse in homine, Lutherus in suis assertionibus, & libro tertio contra Zuuinglium concludit. Esse liberum arbitrium in homine Melanchion in postrema editione locorum communium monstrat, appellatq. hanc Lutheri sententiam mendacium horribile, & surorem
Concupiscentiam esse peccatum Lutherus & Bucerus colligunt: Non esse peccatum Zuuinglius cum suis com
Peccatum originale, & illam deprauatae humanae naturae affectionem esse in paruulis opinatur Lutherus: Non esse in paruulis Seruetus, Zuuin ius, & Caluinus inculcant.
Nihil dissicultatis esse in sacris literis,& se nihil in eis ignorare iactat Lumerus in libro de seruo arbitrior Idem Luth rus in praesetione super psalmos arguit impudentissimae te meritatis cos, qui audeant profiteri unum librum scripturaeti se in omnibus partibus intellectum, & paulo supra ingenue confitetur se ignorare an habeat legitimam psalmorum intelligentiam. In tanta denique humanarum opinionum sylva&uari
tate nostrorum temporum Haeretici constituti sunt, ut non modo uerbis, sed saepe etiam uniuersia re, totaque sententia inter se grauissime dissentiant, & serpe, ac saepius pugnantia loquantur. Quodcunque enim ipsorum animos capti octaliqua probabilitate percussit, id statim accipiunt, laudant, praedicant, magni Aciunt, illudque ipsum paulo post renc re & explodere non verebuntur, si spiritus uertiginis eos inuaserit. Nec mirum, siquidem quicunque ab unitate catholicae lucis & ueritatis diuisi sunt, eos in magna dissenti
ne & confusione uersari necesse est. Nam concors Haereticorum uasticies non secus ac ueterum olim gigantum lingua proprio astu confissa diuiditur. & immanis Haereticae prauitatis impietas quemadmodum turris Babel praegraui suapte malitiae pondere necessario dissolui & subuerti oportet. atque demum Athei homines ceuuesanae illae perditorum Angelorum
66쪽
LIBERI, 33 Angelorum cohortes, ad unum tandem omnes memorabili ruina dilabuntur in praeceps, perpetuo ut terrae filij ad ima inserta tartara detrudendi.
C A P V T XIII. CAE T E R V M haec de primo dixisse sit satis. Quis
enim eiusmodi hominum errores turbulentos uniuersos, & uolubiles concertationes omnes poterit recensere ξ Veniamus igitur ad secundum : in quo nostrorum tem-.porum haereses ad suam originem reuocare promisimus. Neque enim aut sua sunt, aut noua, quae hoc tempore Catholicorum hostes tanto studio, tantoq. sediliosorum hominum applausu credulis & incautis quibusdam homunculis suadere enituntur, sed omnia sere sunt uetustissima, saepe alias ab Haereticis olim damnatissimis infeliciter decantata. Notum autem sit quod dicimus, his exemplis. Deum non permittere aliqua, sed efficere omnia, ita ut uniuersa tam bona quam mala ex absoluta necessitate eumniant. Ex quo adulterium Dauidis,& Iudae perditione aeque esse opus Dei, ac ipsam Pauli conuersionem & mundi imstauratione, Lutherus in suis resolutionibus articulo trioesimosexto, & in libro de seruo arbitrio, & Melanchion in annotationibus ad Romanos autumant: Hanc haeresim Ma nichaeus, Florinus,&Blastus ut testatur Eusebius Caesariensis libro quinto Historiis ecclesiasticae capite decim nono & vigesimo Et diuus Augustinus in libro de libero a bitrio,& in secundo libro de moribus Ecclesiae,& in disput tione qua habuit cum Fortunato Manichaeo suis Assectatoribus inculcauerunt. Idem illud ab Vuicleso fuisse assertum testantur acta Concilij Constantiensis sessione octaua. Dei imaginem non ad solam hominis metem, sed ad corapoream etiam hominis naturam pertinere, Osander in suo,
que de imagine Dei inscripsit, libello, & Lutherus in Coni mentarijs in Genesin existimant: Iliud ipsum Audaeani, & E Antrop
67쪽
Antropomorphitae multis ante seculis impie existimaueruli
ut legitur in Historia tripartita libro septimo, capite undecimo, de libro decimo, capite septimo . Dei legem esse hominibus etiam sanctis impossibilem , nulloq. opere, se3 sola fict impleri , docet Lutherus in articulis per theologos Parisienses damnatis r Istud ipsum s ditiosos & ignavos quosdam docuisse commemorat diuus
Hieronymus ad Damasium Papam. Christum non persona esse alium a Patre , nunc Michael. Seruetus,&Ludovicus Heteterus Anabaptistarum dux,teste Sebastiano Franco,usurpant: Idem quondam a Nocto, S
bellio,& Priscilliano usurpatum fuisse testatur Epiphanius in libro octuaglata haeresum,haeresi quinquagesima septima. Et diuus Augustinus in libro de haeresibus capite septuagesino. Et Ruffinus Historia ecclesiastica libro primo, capite uigesimo nono. Et Theodoritus, libro quinto,capite decimo . Christum humanam naturam ex Virgine non assumpsi uehac tempestate Melchion Hostiam, & Menno in colloquio Vulsinariensi opinati sunt: Idem ipsum Priscillianistae, Cem doniani, Marcionitae , & Manichaei tenuerunt, ut habetur in Concilio Telens, & resert Leo Papa huius nominis primus scribens ad Astorigensem Episcopum.
Christum non esse aequalem Deo patri,nec eiusdem naturae, idem Ludovicus Hetrerus, teste Sebastiano I ranco, &contra Lathomum Lutherus, cui homousion, & Trinitatis vox numquam arrisit, asseuerant: Istuc ipsum prius Arrio placuisse innumeris Patrsi testimoniis costat, praesertim libro primo Historiae tripartitae capite duodecimo & sequentibus. Christum in duabus naturis duarum esse personarum, Adam Pastoris, teste Georgio Cassandro, censet: Eundem hunc fuisse Nestorij errorem enarrat Historia tripartita libro duodecimo, capite quarto. Christum in una persona unius etiam esse naturae, Semuctus, ut refert Vullhelmus Lindanus, asserit: Hoc ipsum sitisse Eutychis erratum, ex Concilio Chalcedonensi& Ephesino,
68쪽
N T . LIBER I. r 3 s& Ephesino, quod tertia Synodus dicitur, atque Hispalensi
Christi spiritum in nullo Prophetarum requievisse, idem Michael Seruetus teste Caluino in actis eius assirmat: iHoc ipsium Cerdonianos affirmasse ait diuus Augustinus ad Quodvultdeum capite vigesimo primo. Post Christi ascensum in callum humanam eius naturam conuersam fuisse in diuinam, Gaspar Suencscidius in libello de duobus statibus Christi ponit r. Istuc ipsum erratum ex Eutychianis assertionibus confictum esse perspicuum est diui Augustini testimonio in libro de haeresibus ad Quodvul
deum capite nonagesimo. Et in ecclesiastica Euagrij Hist ria libro secundo, capite decimosexto, ubi hiatu simodi Eutychis uerba leguntur : Ex duabus naturis Christum anteiunionem extitiise, post unionem uero unius tantum fuisse
Christi Regnum post resurrectionem fore corporale an norum mille Anabaptistarum quidam hoc tempore, teste Sebastiano stanco, contendunt: Idem ipsum tepore Apostolorum Papiam, Cherinthum, & Chiliastas docuisse patet eκ divo Hieronymo in libris de ecclesiasticis scriptoribus, & ex Eusebi j libro septimo Historiae ecclesiasticae capite vigesimoquinto. Damnatos omnel& Daemones esse saluandos, Iohannes Dentatus, & Anabaptistae, ut ait Sebastianus Francus, opi nantur : Hoc ipsum fuisse Origenistarum erratum testatur
diuus Augustinus in libro de Ciuitate Dei, & de haeresibus
capite quadragesimo tertio. Ad Ecclesiam improbos non pertinere, sed tantum bonos, Haereticorum nostri temporis patriarcha Lutherus dacet: Hanc haeresim iiiisse Donatistarum commentu ait diuus Augustinus in libro de lincsibus, capite sexagesimonono a Principibus Iaicis persuasit Lutherus ut bona ecclesiasti ca diriperente Huius tam impij sacrilegi j authorcs, ut rescrediuus Augustinus in libro de haeresibus capite quinquagesita
69쪽
mo, olim Antropomorphitae fuerunt. Afferunt uniuersi sere nostri temporis Haeretici, sed Luctetani in primis, oportere omnes fidei, & religionis coir uersas nullo modo Apostolicis & paternis traditionibus, sed tantummodo sacrarum literarum testimoniis componi; finiri uero nihil, nisi quod sacris literis sit expressum, nemo hoc esse uerae theologicae eruditioni nihil ultra quam quod sacris libris proditum est, definire, caetera omnia esse problemata, in illud reiicienda tempus, quum sublato speculo uidebimus Deum de facie: Haec eadem ipsa fuit Vulicles, ut scribit Thomas Valdensis, assertio. Fuit etiam aliis anthseculis Haereticorum quorundam, quos Bemardus homilia sexagesimasexta in Canticis commemorat. Arrianis quoq. tribuitur ab Augustino in conflictu contra Maximinum. Arriani praeterea, qui in synodum Seleucianam conuenerunt, non obscure testati sunt se in fidei quaestione nihil omnino praeter diuinas scripturas recepturos, ut author est Epiphanius haeresi septuagesimatertia. Diuus quoque Basilius dicit, Eunomium in codem errore uersatum. Fuit denique error hic communis Iconomachis,Nestorio, Eutychi,Dio-koro, & Haereticis pene omnibus. Vide septimam Synodsi Nicenam secundam in Anathematismo primo, & septimo
Basilij cuiusdam Ancyrani Episcopi.
Scripturam Lacram ita legendam esse nostri temporis Haeretici arbitrantur, ac s deprauata, & adulterata esset, quapropter asserunt pro uniuscuiusque arbitrio ex ea accipiendum quod lubet, quod non lubet reiiciendum: Idem hic error fuit Manichaeorum , ut scribit diuus Augustinus ad Quodvultdeunal, capite quadragesimosexto. Fuit quoque Eustach ij, ut legitur in Concilio Gangrensi.
. Vni I .uthero tanquam Germanico prophetae crededum esse,Catholicis nihil, idem Lutherus in libro contra Henricum Regem Angliae, & in libro De falso statu Cleri asserit
Hoc ipsum Manichaeorum temeritas de suis affirmare audebat, ut refert diuus Augustinus, ad Quodvultdeum, capi-
70쪽
te quadragesimosexto. Appellant huius temporis Haeretici Apostolicam sedem Cathedram pestilentiae, & Catholicos Patres Pseudoepiscopos , & proditoris Iudae Vicarios &c. Istos ipsos fuisse
Donatistarum latratus recenset diuus Augiistinus cotra Pe tilianum quendam Donatistarum apostatarum ducem, qui aduersus Romanam Sedem, & Catholicos omnes tales uoces edere solitus erat: Totus mundus apostatauit, nos autem in Ecclesia permansimus, tanquam illae duae Tribus in Populo Dei. Nunc Aquilonares theologi , idest, nostri temporis Hamretici , apud ipsos esse ueram Ecclesiam gloriantur: Eodem modo Nouatianus olim Simiarum more, quae cum homines non sint, homines imitantur catholicae Ecclesiae authoritate sibi uoluit uendicare, ut scribit diuus Cyprianus ad Iubaianu. Id ipsum quoq. Donatistis tribuitur ab Augustino. Omne peccatum esse suapte natura mortale, per se autenullum ueniale, hoc est, omnia peccata esse paria, Lutherus in articulis per theologos Parisienses damnatis, Caluinus in institutionibus suis capite tertio, & Philippus in locis communibus concludunt e Idem hic error prius a Stoicis, & a Ioviniano fuit assertus, ut inquit diuus Augustinus in libro de haeresbus, capite octuagesimosecundo. - Solam incredulitatem esse peccatum, reliqua uero omnia errata, peccati rationem non habere, Lutherus in libro
de libertate christiana , & Philippus in annotationibus in Iohannem inquiunt: In hunc ipsum lapidem olim Euno-mius impegit, teste diuo Augustino in libro de limesibus
capite quinquagesimoquarto. . Peccatum originale esse morbum dutaxat, non uere peccatum Virichus Zuuinglius in libro de baptismo sentit: Hae eandem ipsam sententiam fuisse Pelagianorum mani sestum est ex diuo Augustino in libro de haeresibus capite octuag