장음표시 사용
81쪽
mus ludit, nodum in scirpo quae rens. Bbnisus ergo Imperator, atque Ethnicus Scriptor Evangeticam rasoriam tuentur : qui vero Macrobium reluctantem adChrisiana ea ra nituntur perducere laterem Iavant; eum ne vestigium quidem verae Mistionis
in ejus operibus appareat, sed omnia somnio um diminationibus iuperstitiosis,fabulis, ritibusque Ido
latrarsm fateant. Tantorum igitur si Virorum sententia , Macrobii testimonium idoneum m mentum est ad Historiam a Matthaeo traditam maxime confirmandam, jam non erit illa piam per fraudem primis ab Christianis simulata aeficta , jam non erit Evangelistae in Textum per-sseram inducta . An arbitrari poterunt qui Sca-igerum illam inficiatum induxere , aliquos etiam exorientis Ecclesiae Christianos Macrobii
in textu fraudem admisisse , piamque fabulam Ethnici in opere Scriptoris de more facile intulisse
82쪽
MI ex Launcanis pν eipiis certam bativi Pueroram de strage Traditionem . Mane esse derivatum aflentio Flaυii argumentum . Varia ejus de ope νibus Jadicia s eum secundis aeque ae adversis stare Infanticidii veritatem.
BErnardus Lamius in eruditissimo Apparatu
suo Biblico, sive manu ductione ad Scripturam Sacram, post Sixtum Senensem,& Bellarminum, triplicem statuens Sacrorum Librorum ordinem scribit: In primo reponunt laudati videlicet Scriptores) Libros de quorum auliaritatenulti umquam fuit inter Carbolicos bomines disice tutis . In secundo censentur ii, quorum non aeque certa oe explorata es auliaritas; quibus post pauca subdit: In nomo Testamento censentur secundi ordinis Marci Caput ultimum, Lucae Historia desudore Cissi sanguineo, ω apparitione Angeli , buunis Historia de muliere adultera, Epistola ad Hebr.eos , Jacobi Epistola, Petri Epimia secunda oe tortia, Jude 'sola, Jobannis A caldi s.
Haecque divisio ac doctrina adeo summo placuit Critico Iohanni Clerico, ut de illa loquens, illius videlicet in operis excerpto, etiam scripse' aiu i hi estrit: Onpeut etola que DControverse des Catialia I e
83쪽
ques oe des Protestants fur ce s et, ne serois pas
sori discite a accomoder, si l' ou vousiit 3'eniendre. Quid revera non componeretur, si Disputationis comes esset semper ingenuitas λ Quum igitur Caput alterum Matthaei, in quo descripta Infantium Tragoedia, secundi ordinis haud dicatur esse, illarum nempe novi Testamenti pa tium , quarum non olim certa fuit & explorata omnibus auctoritas, consequens est, omnes Capitis illius partes primo in ordine locandas, quarum de auctoritate, nulla unquam fuit, aut euse potuit in Ecclesia dubitatio; cum Sixti Senensis , Bellarmini, Lamii, de Catholicorum omnium mente conveniente , uti videbamus, Scriptore Protestantium Principe, ceterisque Prote stantibus. Certam igitur habemus de integritate illius Capitis in Ecclesia Traditionem. Quod si veterum consulimus Patrum illa de Infantium strage testimonia , haud inde intelligo , quale apud Cordatos futurum sit negativum adversus
eandem Scaligeraeorum argumentum. Dunvius, qui prae ceteris argumenti inficiantis vim extendit maxime, atque propugnavit in Dissertatione de auctoritate negantis argumenti, in
qua illud in qua tionibus ex facto, usu, & tra ditione pendentibus, multum habere roboris demonstrare conatur, totus est ut eVincat: quum
nullus Omnino Scriptor aequalis, Vel suppar , nullum prorsus Traditionis monumentum aequa-
84쪽
le, vel suppar alicui facto, quod memoria dignum flait, praestat testimonium, tunc ex eo generali silentio, quod ducentorum plus minus annorum aestimari potest, efficax promi, ut de re dubitemus, argumentum. Maximos habuit lia ce in re Adversarios Launojus; multae ad propugnandum Axioma necessariae sunt conditiones Imultae subjecta ab Auctore ipso Appendices; nos etiam diversa versari in sententia aliis in operibus satis palam fecimus. Hypothetice tamen
Launojani esse volumus in praesens, ne ea tam tum calere videamur, quae, aliquorum in se tentia, pene obsoleta modo sunt, quaeque tunc solum obtinere debuisse autumant,nuum laqueis captare feras, oe fallere misco
Inmentum, Θ magnos canibus eircumdare saltus. Ecquis tamen, obsecro, imaginari adhuc pergat, Infantium Bethlehemiticorum Historiae Launo-janam convenire doctrinam , aut negativum Launojanis e principiis argumentum Ut ut
enim haud Matthaei fuerit Periocha Infanticia dium describens , Scriptoris tamen fuit, Scaligeraeorum etiam opinione, vetustissimi, ad tempora videlicet piarum fraudum pertinentis, ducen iis utique Infantium post stragem annis non dum exactis . Post Periochae Auctorem , alium habemus vetustissimum , nempe Irenaeum in
85쪽
Us. m. Domo David, bene j tartiti illo tempore nasci, ut eos praemitteret in suum Raegnum, ipse Infans quum esset, Infantes iaminum mar res parans propter Cbrisum, qui in Betblebem natus est Judae, in C Utate David interfectos seecundum Scripturas. Sequitur Origines scribens: Vis tibi ostendam alia xia: viaisivi. quos qui inter Pueros, idest, primo statim lacte e ronati sium 8 Respice beatum Danielem Nam ct illi Pueri num tibi videntur in puerili agone coronati, qui apud Bethlebem a bimam oe infra, pronomine Domini paImam cepere Martyrii y Scriptor Homiliae III. in Diversos apud eundem Orig nem: brumpentes itaque in Civitatem crudeliij mi Hostes Joralia secum Praecepta portantes pe
euriebant Paretulos in manibus Grentes, misero rum Parentum De complexu igitur miseromum Patrum, alii plangentes raptu collidebantur in te
νam, biotisique oe gladiis fundebantur. Tertullia nus : Deinde Infantes testimonium Christi I anguine' '' ' litarunt. Quae, uti recte monet hunc ad locum Rigaltius, eodem Sanctistanis de Innocentibus dicta sunt sensu, quo D. Augustinus ea, quae subjicimus: Habet oe illa parva aetas magnum testim tib x. A c nil ponsis , quae prima pro CBiso meruit jangu nem fundere. Illa denique ex carnificina jure ac merito collegit S. Cyprianus, neminem Use a pertri-Lur. riculo persecutionis immunem, quando oe tales mam0τia fecerunt. Omitto Patrum posteriorum testimonia: in hisce sisto, de ratiocinandi rationem ab Disjtiaco by Gorale
86쪽
. CAPUT QUINTUM. 6 ab Scriptore derivabo summe Critico, Honoratonempe a S. Maria, ubi de testimonio agit, quod
Iosephus Historicus dicitur de Chrit o protul iste, quodque ejus sententia, huimant Ia Trudition nes pas Iuppue. Sic enim ille: On peut prouueri' autiantici te de ee pa istae r premierement, par te consentiment unanime de mus os Exemplaires, sit manu striis ou is rimex qui boni menus inseques V g '
Siectes, comme on te Iunole, it seroti discite quEusebe , Salat se me, oe les nutres Eerivaim L clesiastiques, qui os ont Fulvis, n eulsent rencontreque*u un de ces Exemplaires ulteres . Saint Isidorer porte ce passage oe te reconnest potir auctentique. Soetomene, Cedrenus, Nicepbore , Suidas out fuit mention de re temolnse dans leurs Histoires. Enyecond lieu, si ces paroles navolent pas tot ours ele
87쪽
que D supposition , on ne mut i attribuer qu aisur peu de lumieres: Pulsique celles de la Critique
moderne decoinurent evidemment que re remost ge
Antiquisex. Jam vero si narratio Caedis Puerorum Evangelico Textui addita fuisset, dissicile videretur admodum, Irenaeum, Origenem, ac Homiliae quem hic adducit Scriptorem, Tertulianum, Cyprianum , adde Eusebium denique, ac Hieronymum, ceteros qui deinceps storuere Scriptores, in aliquem haud corruptum incidisse Codicem. Qua enim illi confidentia Historiam illam in medium protulissent, perinde ac testatissima essent Evangelii verba, & tanquam ejusmodi ab omnibus recepta Interfectos secundum Scripturas ait Irenaeus. Si secundum Scripturas
Irenaei tempore, non ergo res illa aliquorum erat tantum narratio; non ergo Evangelicorum di cum corruptio; ut enim etiam docet Criticorum
Princeps Clericus: Veteres, qui aetati Sreiptoris propiores erant, merito stituuntur usi esse optimis
dicibus; nam quι censeri posunt emendatissimi
88쪽
CAp UT QUINTUM. TICodices, nisi qui vivo Scriptore, aut minimum paullo post ejus tempora exarati' Nec enim Infanticidii Historiam a Nicolao Damasceno Patres Ecclesiae hausisse dici possunt; nam, praeterquam- quod eam non retulit Damascenus, uti erit latius ostensum, etiamsi adhuc tamen retulisset, ejusmodi usos eos fuisse Scriptore, haud sinit nos credere idem Clericus, haec adversus Ecclesiae P tres scribens: Herodis vitam babuerunt a Nicolao ahia. eii. e. Damascem conscriptam, ex qua annum natalem
Cbrisi colligere potuerunt; bed perinde fuit ae si
non babussent. Itaque ex consentientibus tunc etiam temporis Codicibus, ex firma certaque Ecclesiarum omnium Traditione factum deri-Varunt. Quis autem sibi persuadeat, Sanctissimos illos & sapientissimos Ecclesiae Patres non Cognovisse MSS. varietatem, aut saltem de illa suspici nem nullam habuisseὶ Quis sibi persuadeat, certas Ipsos a popularibus ac incertis Traditionibus distinguere non valuisse 3 Imo discriminis illud est inter testimonium Josephi de Christo, &Matthaei testimonium de Infantibus, quod nonnulli adferantur Codices in quibus laudatum I sephi haud reperitur testimonium; accesseritque Patrum etiam eorum, qui adversus Judaeos disputarunt, illo de testimonio silentium, Iustini praesertim , Tertulliani, Clementis Alexandrini, Origenis, Theodoreti. Matthaei testimonium ex
opposito, in nullo dici potest desiderari Codice;
89쪽
L HERO D. INFANT UIND. nec ab aliquibus tantum, sed a vetustioribus celebratum est Patribus, quorum auctorita S certam
procul dubio firmamque essicit Infanticidii Traditionem.
Fulgentiorem essicit hanc Patrum Traditi nem Ecclesiarum omnium Bethletaemitica de
de consensio ; eam enim memoraVere Vetustissima quotquot habemus Kalendaria omnia, ac Martyrologia; Kalendarium videlicet Carthaginiense ab Ruinartio ad calcem Actorum Mam rum editum , Kalendarium vetus Romanum Frontonianum; Hieronymianum etiam , sive Florentinianum Codicem conspicias, sive Αnruerpiensem, ac cetera ejusdem Exemplaria, quae recentiores sequuti sunt Martyrologiorum Con- Cinnatores. Heinc praeconcepto ejusmodi rerum statu , sive firmissima in praesens Narrationis traditione, jure ac merito ignores, majoris ne reos criminis Manichaeos, Celsum Epicureum,
Porphyrium , & Iulianum Augustum postules, ut primi omnium Bethlehemiticam stragem inciati sunt, an potius Anabaptis as, ac Maligeranorum Editores, quorum oculi vel in majori caligavere luce. Agens Jansenius Gandavensis Vir Cl. de Historia Foeminae adulterae, quae in pluriamis Joannis Codicibus desideratur, non in Syriaca Interpretatione certe ad paret, non ab Graecis illustratur Exegeticis, Johanne praecipue Chrysostomo, plura in medium adfert ingeniose exco gi-Disit ipso by Cooste
90쪽
CApuT QUIN TU Μ. 73gitata, quibus, vel in Codicum dissensu, genuinam esse illam Historiam evincat, & ita denique concludit: Ut ut est; quamquam aliquando de Historiae bujus firmitate dubitare Iicue is, nunc tamen propter Ecclesiae consensum dubitare non licet, ξ I. φρ sicut me de Historia Susannae. Itaque etiamsi, ex hypothesi procul dubio falsa , aliquibus Infantium Ccedes haud fuisset olim Sacris in Codicibus; etiamsi aliquando de Infanticidii firmitate dubitare licuisset, haud liceret in praesens tamen, nec aut Maligeri, aut Anabaptistarum licuisset
tempore, obstante nempe unanimi Ecclesiarum
omnium consensione. Il ne faur jamais opposierdes rai s de pure Critique a des Actes qui sontanciennes, oe re s de mut is monti, ajebat olim diligentissimus Simonius; & iterum : On ne dest,mais e battre se eonsent ent unietersu de tomus ses Eglises, par des simples case iures. Hanc relinquamus tamen ratiocinandi rationem , quae nullius apud Anabaptistas , nullius esset apud Maligeraeos ponderis ; in Scriptore modo Peri chae, quisquis ille demum fuerit, in Irenaeo ac Origene, in vetere quem hic adfert Scriptore m mentum esse postulemus. Iam non habemus generale silentium , quod ducentorum plus minus annorum spatio aestimari possit; silentium non habemus, quo essicax depromi possit ut de re dubitemus argumentum. Imo quid illi, obsecro, Tragoediae Puerorum Traditioni, Patrum illo