장음표시 사용
91쪽
HERO D. INFANT. UIND. rum aetate deerat, ut non certa, non indubia
crederetur Diversis temporibus , diversis jam conscripta fuerat in locis, a pluribus tradita fuerat doctissimis explorataeque fidei ac Sanctitatis Viris; Scriptores etiam illi, in sensu ac testimonio rei, quam ex Scripturis, exque certissima se accepisse perhibebant Traditione, conveniebant; omnes denique ad eandem rei originem , quae veritatis caput est , ad Matthaei nempe testim nium, continua serie reducuntur. Nil amplius postulat Launojus in Dissertatione de Sulpicio Se-Vero, ut res aliqua certissimae veluti nixaTraditi ni censeatur. Herodianum igitur Infanticidium nullo oppugnatur valido, &quod rem conficiat, silentio, nullo premitur inficiante peremptorio argumento ἱ quod in omnium silentio Scriptorum, in privatione monumentorum D mnium, Launojana etiam methodo, situm esse debet, semperque fuit, numquam autem alicujuS ta
tum . Quod si Scaligeraeus quis nullo habendam
in pretio Veram hanc, nempe primorum Patrum, duceret Traditionem, inscitiae ne illum postulabimus, an potius pertinacia: Vapulavit olim,& vapulavit adeo Simonius, qui quum nutare aliquando sacrarum vellet integritatem Litterarum , adhuc tamen ad Traditiones confugiendum statuebat. Quid erit obsecro de illis existimandum, qui nullam integritatis ac consensus Sacrorum Codicum, nullam verarum etiam ha-
92쪽
CΑpuT QUINTUM. 7sbent, ac Traditionum veterum rationem Verum tandem aliquando de Flavii superta de Bethlehemitica silentio verba faciamus, quo omne Adversariis effugium praecludatur, illudque ipsum Historici sisentium Historiae Infanticidii obesse minus, demonstretur. Nemo sane est, qui tale silentium quum animadvert rit , aut non damnaverit aperte, aut usitatum fassus haud fuerit id esse, frequensque Historici illius vitium. Casaubonus certe excusasse non videtur, qui de Caede loquens Puerorum a Flavio praetermissa , Miramur, inquit, inexcusabile
silentium Josepbi, qui de Infanticidio nihil dixit.
Daniel Huetius de Libro Judith loquens, haec habet acutissime: Nihil vero facimus argumentum,
quod adversus Libri Judith, ω Libri etiam T Hae dignitatem ει auctoritatem exJUσbi fiuntio ducitur: nam ω Jobi Historiam , cs' Betblebem
rarum Infantium eaedem, aliaque praetermisit; ει exiguam esse inficialis argumenti vim Icisum es. Deinde iis alia retulisse Josephum mirimus, quam quae habebantur in Libris Canonicis intellige veteris Testamenti. ) Nam quamvis paucula quaedam de tuo alicubi asperserit, fecit id tamen praeter institutum: profretur quippe in Prooemio Amrbaeologiae, se eam ex Litteris Hebraicis translaturum . Reum illius omissionis Flavium facit Cle
ricus quum scribiti R. Ita falas doni Jostpb a
93쪽
pas quil ait eu d' interet a deguifer la verite, O' quna aucun Autori te a tui opposer. Mais il escenais quia a supprime bien des oboles dans Ibiasioste de son temps, au molns temps csHerode te Grand; temoin is massaere des Enfans de Belbis iam, oe I'eublissement de la Rustion Cbretienne dans la die, qui I amissati beau up plus debruit, que plu*urs au tres evenemens, doni Uparti. Accusat & Historicum Judaeorum negligentiae relate ad Infanticidium Fabricius haec scribens: Si quis Jose bi Antiquitates eum Sacris Limai bi 6.1.cine. teris non iudiligenter conferat, magna passim ω bine t δ' inde mix fere da tibertate mel negligentia usum δε- 'ebendet; nam non modo omittit complura, ut adoratum a Majomibus suis vitulum in Desertor unde in quodam veteri Codice notatum ad marginem:
tese M. Berniardo p. iso. ad Josepb; ne dicam de Caede Infuntum Bessilebemiticorum, aliaque ay sepia praetermissa, vel jecus tradita . Grave nusetiamt Historia de Caede Infantium bimulorum in με- 'vi' dubium reCocari non debet, etiamsi sephus Ant quitatum Iudaicarum Seriptor, eam infideli silentio presserit: constat enim Jose*bum , non solum multa ad res Judaicas pertinentia in *eteri Testamento praetermisisse, verum etiam pauca admodum Ierim ste de Cbristo Domino, ct nonnulla contra meritatem Historiae Evangelicae dissimula1se. Denique vir doctissimus inter nostros Thomas Uinia
94쪽
CAPUT QUINTUM. 77centius Monelia , in prael antissima Dissertatione
de Annis Christi, haec de illa Tragoedia a Flavio praetermissa : Parvi refert Flavium Jostpbum vel prae oscitantia late dormitasse , vel dolo malo *χ η ' Ianienam tantam praeteriisse I an propterea Mari Istae Historiae grandem dieam scripsit ' an rerum gestarum fides idcirco nutat. Herodis crudelitatem eaedesique insontium non prorsus tacuit: Timore
pavidus erat & ad omnes iuspiciones excitabatur, multosque innocentes metu, ne quem n Centium praetermitteret, in tormenta ducebat.
ramen bee non scripsisse: quid illine elicies ὶ Obluctari Mangelicae narrationi J Scilicet ex pumice aquam. Aliud de strage Belblebeminea consilium ei fuerit, falsi ne ideireo Gangelisen postulaverit' Nonne harius foret Mattiaeo vetuistiori Historico oe candidiori, qui ne suas quidem labes siluit, Augusto Principi Maximo, ω me isto Eunico Viaro longe eruditissimo, Hem adjungeret fili Pueros oranno immanismo jubente peremptos docent, Cissiani veteres confirmant, Josepbus nusquam
inficiatur. En quale profecto tulerint Scriptores Clarissimi de Iosephi silentio super caede Bethi hemitica Iudicium. Quid tandem Nonne ipse Scaliger, vel in Peri ha ubi Infanticidium Evangelio adsutum contendit, hac ipsa utitur argumentandi ratione Z Christianos celebre de Ses
95쪽
8 HERO D. INFANT. VIND. vatore nostro testimonium Flavio adfuisse adserit;
inde sic interrogat: uuel tanger I eu u eu que J
lum sane . Quale igitur obstaculum veritati Infanticidii, si nec de illo mentionem fecerit Jos phus ΘEt sane, si ex Flavii silentio pendere deberemus, in rebus quae in Evangelio reperiuntur admittendis , aut vero rejiciendis, haud una profecto esset Infanticidium exprimens Perio-cha, quae Evangelico e textu esset expungenda,& inter adsuta piam per fraudem enumeranda . Alias memorant Evangelist e perpetratas in Judaea Caedes , de quibus altum in Scriptis Flavii silentium. Initium Capitis XIII. Evangelii Lucat ita se habet: Aderant autem quidam ipso in rempore , nuntiantes illi de Gai is , quorum sanguinem Pilatus miscuit cum sacrificiis eorum .
Historiam autem hanc a Iosepho praetermissim non magiS mirum ajunt Exegetici, quam Infanticidium Bethlehemiticum . Heinc plurimis ac quidem celeberrimis Scriptoribus solem ne fuit, argumentum hocce e silentio Flavii de rivatum , animadversionibus ejusmodi quam maxime enervare. Sic fixtus Senensis: SiJose
pbus, inquit, inter alias Herodis saevitias hanc Oe ei horum Infantium crudelitatem non recensuit, nihil id Christianum Virum misere debet: praecipue cum ipse Josephus alia fere innumera multo etiam ma-
96쪽
CAPUT QUIN TU Μ. Tyjoris momenti, multoque illustriora vel obliτione, mel incinia, vel potius malitia praeterierit, sicuti eum Egesippus pervetusus Historicus accusat,
quod divinam Domini nostrissu Cissi Resur
rectionem, ac pleraque ejus divina opera, volens sciensque tacuerit. Domesticum Praeceptorem sequutus est Natalis Alexander, cujus pene ex
scripsit verba : Et si de Me taede, inquit, sileat J fpbus, in dubium voeari sine impietate ae infidelia
rate non potest. Multa rerum Judaicarum in vel
ri Testamento scripta praetermisit, quibus propterea fidem abrogandam nemo dixerit, e CHistianus, sive Judaeus. Josepbus merbo tantum Christi meminit, omnia quae a Cisso, aut elaea Cissum gesta sunt , fiuntio praeteriit. Ottius in Animadversionibus ad Flavium Joseptium super Infantucidii stilentio haec habet: Scripsit Jostpbus quae in Annalibus Herodis, qui Herodis Annales si actuet erasent, multa sciremus quae nunc ignota nocte
sepulta jacent. Ex quibus Ottium sentire videas, Flavium bene multa, quae Herodis in Gestis scripta fuerant, praetermisisse. Iam vero, si, Judice Maligeranorum Editore , ob silentium Josephi, adsuta Evangelisbe textui dicenda est Infanticidii narratio, eadem de caussa adjectus erit ille quoque Lucae locus de Galilaeis interfectis a Pil to, adjecta Evangelio erunt pleraque divina Christi opera ac miracula, eruntque pias inter Christianorum fraudes recensenda. Quis hanc autem, obie-
97쪽
go HERO D. INFANT. UIND. obsecro , ferre cordatus potest Evangeliorum in Codices lanienam
Sed quid Evangelicis ajo de Codicibus 3 Adversariorum ex principiis corruat necessum est eorum magna pars , quae in vetere leguntur Testamento. Si enim siluisse Flavium de re aliqua apud Hebraeorum Gentem universim cognita, idoneum haberi debet, ut confestim de eadem dubitari possit, argumentum ; quot quantaque in dubium revocare necesse erit, quae tamen pro compertissimis habuimus usque adhuc, certoque
exstitisse scimus 3 Enumerat Vir diligentissimus Ottius , in suis ad Flavium Iosephum Animadversionibus, omissa varia ab eodem Historico , vel nempe quod Ipsi non viderentur necessaria , Vel quae reticuit negligentia, aut amore Iudaeorum , vel odio Christianorum, vel aliis parum
nobis cognitis de caussis , de quibus potest suo quisque pro genio judicare; etsi omnia pene ejusmodi profecto sint, ut ab Historico praeteriri
nulla ratione potuisse videantur , absque gravissisimo in Leges Historicas delicto . Quanta Vero, . bone Deus, Petro Brinchio si fides, in Flavio tu pissime erratat Quanta adversus Simonium cl11- putanS , contra sinceritatem, contra Flavii diligentiam protulit Iacobus Baisagius t Non uno
certe in loco Historici fidem sollicitat , hisque Animadversiones concludit suas in Epistolica Dissertatione ad Paullum Bauldry : Errat igitur sepius
98쪽
CAPUT QUINTUM. 8 Isaepius Judaicus Scriptor, nee tunia debet apud nos esse illius auctoritas, ut velut Scriptori Sacro fides adbibeatur . Sed an ideo vacilIat Scripturae fides, si Psepbum veritatis vestigia non satis accurate premere dicimus Id concludit Praefationis Auctor sed quam inique ' Quae profecto rei qua de agimus egregie conveniunt, ac quadrant. Omittimus libenter quae adversus Flavii sinceritatem in Gestis Caesarum animadvertit Tille montius. Hucusque exposita sufficere deberent. Itaque nil mirum profecto, Judaicarum hunc rerum Historicum in omissione Bethlehemiticae etiam Caedis maxime errasse , eamque infideli pressisse silentio , ac dissimulasse ; unde consequatur facile, Mon rem ipsam fallam , a ue Cnristianis pia veluti arte Evangelico additam Textui fuisse; v rum Flavium potius, in iis Polleritati consigna dis, quae reipsa Iudaeorum ab Regibus perpetrata sunt, filisse minus diligentem Possem hoc autem , res si posceret, pro dignitate explicare ac extendere argumentum, quiri
idoneam minus Christiani Noldii vererer Criticen, qui in Praefatione ad Historiam Idumaeam, sive ad Diatribam de Vita & Gestis Herodum ,
queritur, Flavium , quamvis optime meritum, Iudaeos tamen juxta ac Pontificios , ut ait, perperam accusasse . Priorum enim odium contraxisse suspicatur, vel quod a Vespasianis vinctus, Imperium Caesari praedixerat, penes Romanos
99쪽
manserit; vel quod scripserit veritatem, Judaeis ipsis imputans excidium, quod immorigeri &insanabiles Romanis rerum Dominis se se quotidie opponere soliti fuissent. Pontificiis autem
Josephum haud dubie sudem in oculis subjicit
futile, quoci Libro adversus Apionem primo asia seruerit, Judaeorum Canonem ex duoous supra viginti Libris suo tempore conflatum, &sub Re .ge Artaxerse obsignatum , quo, subdit, Auctoris maximi apertistimo testimonio, quum excludantur Ponti hcii, quo minus Apocrypha possint sua in Canonem intrudere, hoc agunt, ut Scriptoris optimi auctoritatem infringere, de fidem
ejus valeant elevare . Heinc tot in eundem immeritas, ait, Baronii, Cani, Posevini, Salmemnis,
Pererit, Pinedae, Gordoni, & imprimis Saliani in Annalibus ortas injurias, longe alia existente eruditorum principum de Flavio sententia. Verum fuit ne Pontificius Brinclitus 3 fuit ne Pontificius Ottius, quem tot adeo ac ranta in Flavio errata notasse animadvertimus Fuit no Pontificius Usterius, qui tot ad verius eundem Epithola inter editas CCLXVII. acriter congessit Fuere ne Pontificii Caiaubonus , dc Ittingius , qui, ut ut Flavii Laudatores, ejus tamen inter errores omissionem Infanticidii recensueret Fuere ne Pontificii Vanda heus, Blondellus, v oto-
. . . . . A nus , B hartus, Clericus, Baetius in Lexico ubi h iv,cap iv. agit Abimelecta , Fabricius, totque alii cele
100쪽
CAPUT QUINTUM. 83berrimi Protestantes, quos idem enumerat λ quique laudes inter ac elogia Flavio tributa, plurima adhuc censuram merita fuse ostenderunt;& adeo quidem multa, ut ejus denique de Scriptis jure dici posse videatur, quod nescio quis Bambergensi de AElificio: Je erois que mur reu-dre justire au Cbateau de Bensberg, on ρe ut dira , que e' est une belle ει magnisque Mason, muteremphe de defauis. Certe cum apud Catholicos, tum apud Protestantes etiam, & Accusatores habuit, ac Defensores Flavius; varia ejusdem fuit, Operumque ipsius, apud utrosque fortuna ; si que suit nuper apud Italos, qui Ottii, atque Brinchii criminationes adversus Flavium renovavit, fuit statim tamen, etiam apud Italos, qui Accusatorem illum oppugnavit, uberrimasque contexuit Flavii vindicias. Quatam fortasse, qua sui demum utilitate modica profecto. Quo plausu Pene omnium Bonorum. Iam vero quum non Iudaeorum modo atque Catholicorum sententia, uti perperam existimavit Noldius, sed doctiorum etiam testimonio Protestantium , certum evidenique sit, plurima Joiephum omisisse, quorum mentionem faciendi data ipsi occasio erat, quaeque praetermitti non videbantur posse abique apertis limo in leges
historicas delicto; quum nonnull1 nostro reprehendantur tradita ab Historico ceu minus vera ἰhaud pauca etiam notentur Mosis Huioriae oppl-L 1 do