장음표시 사용
211쪽
Latiniacum a Tbeoderico IIL Sandionisianis diplomate regio concessum. Auaedam in eo Undicata. Tertiarius Major mus occubuit post praelium
Textricianum Uod bonus quandoque Homerus dormitaret, reS quidem aequo animo serenda
visa est lyricorum principi, qui opere in longo putavittis esse obrepere somnunia ἔsed ab ovo usque ad mala semper eadem chorda oberrari , & culpam eandem iterum atque iterum committi ab eo, qui somnum non vidit, ut ultro citroque carpendi di arguendi occasionem etaderet; hoc nullo pacto serendum videtur. Quare si creberrimos Censoris lapsus ad suprema Reipublicae literariae subsellia, veluti caussam centumviralem deferimus, nihil a nobis fieri putamus, quod in jure fieri non possit. Inter characteres Meroveadarum Mabillonius libro quincto pag. 3 79. laciniam exhibuit diplomatis integre postea libro sexto pag. 67 I. vulgati, quo Theodericus III. Chlodovei II. & Balthildis filius
212쪽
LIBER ΙΙ. CAPUT UI. I 83 Latiniacum villam in agro Meldensi, olim ab Ebroiano, Waratione, & Ghistemaro Majorib domus usurpatam; & deinde ad fiscum regium devolutam, rogatu Chrodechilius Reginae , & Bercharii Maj
risdomus monasterio Sandionysiano largitus est te tio kalendas Novembres anno Regni sui xvi. qui est Dionysianus DCxC. Hoc diploma non una ex causia impetit Censor . Primo quia Latiniacum non a Theoderico, sed a Dagoberto ejus avo fuit basilicaeSandionysianae concessum anno Regni ejus rav. dc quia eadem villa non ab Ebroino, Waratione MGhistemaro ; sed a Bobone Duce, atque a Tacitone
Comite Palatii olim possessa suerat: quam postea,
commutatione alterius villae , ab iisdem magnatibus Rex Dagobertus acceperat, quemadmodum tradit Anonymus Sandionysianus in libro toties memorato
de Gestis Dagoberti capite tricesimo septimo ἀII. Verum si Germonius praesenti animo volutasset Diplomaticum opus, quod tam severe pro scindit, hanc suam objectionem in antecessum a Mabillonio rejectam utique reperisset in libro quan capite septuagesimo quincto pag. as I. ubi vir acerrimi judicii postquam duplex Latiniacum fuisse ostendisset, alterum in agro Meldensi, alterum ad Matronam fluvium, ista subjungit: Iam vero quod a Dagoberto Nantialis, atque Theuderico eorum nepote datum Latiniacum vidimus, ita debet ccipi, ut mei Duobertus, atque Nantritias millae
213쪽
184 VINDICIAE DI PLO MATUM.partem duntaxat aliquam ἔ Theudericus vero integram ut ipse loquitur) omnia ex omnibus
tu ea contenta tradiderit: vel certe quod tradita prius a Dagoberto, ejusque uxore, occupata fuerinta praedictis Majoribusdsmus, eam reFo nomine suis usibus addicebant. quod Verno palatioeontigise dicemus inferius. Nisi se valere bic quο-que debet quod alias saepe observatum , nempe
Francorum Reges cum vel ablata restituerent, mel
donationes ab anterioribus Regibus, aliisque factas roborarent, ea dicere solitos dare se, monasieris dotare, aliaque praestare beneficia, quae jam olim praestita ab aliis ipsi nova lege firmabant ; aut pristinum in flatum restituebant. Ergo & a DagOberto , dc a Theoderico, salva & necquicquam temerata integritate diplomatis nostri, potuit Latiniacum monasterio Sandionysiano donari, sicut non solum Dagobertus adhuc Vivens, sed eo mortuo Nante-childis ejus uxor eidem basilicae Latiniacum adsignavit ue nempe ejusdem partem, quam Rex Nantechildi reservaVerat, ut notat Mabillonius in Annalibus Benedictinis libro decimo tertio, num. m. Partes autem Latiniacii praedii accurate enumerantur in hoc nostro diplomate. ΙIL Secundo auctoritatem Theodericiani instrumenti ideo nutare putat Germonius, quod in eo
Rex de se ita scribat: Dum tar nobis dimena pietas ad legitema aetate fecit permeniri, Ur in solium reni
214쪽
LIBER II. CAyυT ULrigni parentum nostrorum succidere oportis nobiser convicit pro salute animae nostrae cogitare debiamus: quae verba adolescentem ex aliena tutela vix egressum, dc recens ad solium evectum sepere Censor opponit ; non Virum quadragenarium, a sexdecim annis sceptro potitum : quo tempore priamum eum cogitasse de gratiis dioino numini ha
bendis , quod a tutoribus liber in sui juris factus
ad legitimam aetatem pervenisset, incredibile omnino videri, semel atque iterum regerit Censor.
IV. Sed cui, nisi uni subtilissimi ingenii scriptori Germonio isthaec in mentem veniant & quidni potius ea omnia ad tempus elapsum reseruntur ueraque tunc, data occasione loca pia largitionibus augendi ob beneficia a Deo accepta, iterum a Theoderico memorantur, ut potissimum fieri etiam consuevit in diplomatibus regiis N ImperatoriiS in favorem ecclesiarum concestis; quum una eademque sermula ad plura diplomata per notarios esset accommodata ; unde formula hujusce diplomatis The dericiani potuit esse conscripta ubi primum ille Monarchia Francorum potitus est, & identidem quotiescunque necessitas recurreret, pro diplomatum cotidiano exemplo adhiberi. Praeterea Theodericus annum agens decimum septimum Chlotario fratri successit anno DcLxxix. ex Cointio ibidem num. IX. Pulsus deinde a Childerico fiatre iterum regnare coepit anno Dcxxxiii. Victo tandem Dagoberto
215쪽
186 UINDICIAE DI PLO MATUM.Austrasiae Rege, idem Theodericus fit Monarcha
Francorum anno DCLXXX. quo anno duodetricesimum aetatis annum agebat ; unde tunc vere is potuit dici
ad legitimam aetatem pervenisse, Ur in folium Regni parentum suorum successisse . Atque ejusdem diplomatis formula spatio undecim sequentium annorum a notariis in diplomatibus regio nomine inscriptis potuit subinde usurpari. U. Tertius aries, quo petitur diploma The derici, verbis illis innititur, ubi Rex precibus uxoris suae Chrodochildis sive Chlottidis ait, se excitatum fuisse ad donandum Latiniacum coenobio Sandionysiano et Nos , inquit, ad suggestione praecelsae R
ginae nostrae Cbrodocbilia dcc. qui loquendi m dus , ut Rex conjugem suam Vocet Reginam nostram, neutiquam arridet Germonio . quippe in sinistrum sensum omnia detorquens , vult τό Reginam nostram ibidem accipi pro Domina nostra: qui sermo utique absurdus fuisset in Rege Francorum. At ipsa Verba satis explanant, Regem loqui de uxore si , eamquCbenevolentiae, non subjectionis caussa Reginam n stram appellare. Atque haec fuit phrasis illius aevi, uxores Regum dicerentur illorum Reginae . sic enim a Gregorio Turonensi libro nono capite duodequadragesimo Historiae Francorum appellatur Falisuba Regina sibiliberti Regis. Et Chlodoveus Magnus apud Oriconem monachum in Gestis Regum Fram corum collectionis Duchelaianae tomo primo pagina
216쪽
gina 8o6. Reginam uxorem suam sic appellat: se bone , quem Lbroctilius Regina mea praedicat esse Filium Dei livi. Nec solum sexto dc septimo saeculo mos hic invaluerat, ut uxores Regum, eorumdem Reginae appellarentur; sed etiam undecimo. nam in diplomate nondum typis vulgato Henricus IV. Rex Romanorum ecclesiae Aquilejensi 5e Sigehardo ejus Patriarchae donat Marchiam Carni lae, idque ait se agere submeniente dilecta nostra
Beriba Regina, quae tamen erat illius uxor. DUI ma datum est Norimbergae anno MLXX. VI. Quartum falsitatis argumentum deducitur ex proximis verbis ubi Theodericus non modo
ad suggestionem Chrodechildis, sed & illustris viri
Bercharii Majorisdomus ait se eandem donationem fecisIe. At Bercharius sive Bertharius Majordomus, qui ex Germoniana chronologia anno DCLXXXVIII. nempe xiv. Theoderici Regis, occisus est a Pippino , non potuit triennio serius, sive anno Theoderici xvii qui incidit in annum vulgarem DCxCI. et suggerere, ut Latiniacum coenobio Sandionysiano concederet. Sic nimirum vel incaute, vel data opera, sane utrunque invita laude, Censor diplomaticus perpetuas fallacias fingere non desinit. Anno quidem DCLxxxvII. commissum est praelium Textricianum inter Quincti nopolim N Peronam, ubi victus est Theodericus III. sed tamen nemo tradit, in hoc praelio ceci
217쪽
aufugisse, ει post aliquod tempus vita sublatum diserte narrat Anonymus Austrasus Fredegarii Co tinuator inter opera Gregorii Turonensis col. 6 o. nam capite centesimo haec habet: Pippinus commoto exercitu hostiliter ab Austria consurgens contra Theodericum Regem , Teribarium properae ad bellum . Conjuncti in opido Uermanduensi, in Deo, qui dicitur Textricio bellum mutuo geserunt. Praetalente Pippino cum Austrasis, Theodericus Rex cum Penbario FUGAM INIIT . Pippinus victor extitit, persequutusque eam regionem sibi sub gavit. SEQUENTI TEMPORE idem Teribarius ab adulatoribus, falsis amicti, interfectus est infligante
Ansede matrona, socru sua. Nemo ergo non videt , Bertharium non anno DCLXXXVIII. in pugna Textriciana, sed post tertium kalendas Novembres anni Dcxcti a falsis amicis trucidatum occubuisse. Quare nisi Germonius deprompserit cetera , quae adiemus idem Tbeodericipraeceptum, ex ejus sententia adjici possent non pauca, ab ipso praetermissa, haec, quae
adjecit, ad ejus fidem elevandam fatis superque esse , quis sibi facile persuadebit
218쪽
Alia Tbeoderici III. Ur Cbildeberti III. ejus filii
praecepta ad examen vocata, asser .
Vestis conscissa in exauctorationeceptum Childeberti III. Theoderici filii, quo villam Napsiniacum in agro Bituricensi largitur monasterio Sandionysiano Primi segmentum prostat in rei Diplomaticae libro quincto pag. 38 I. integrum Ver legitur in libro sexto pag. 469. quumque illi manu propria subscripserit Theodericus non secus atque illi, quod in superiori capite vindicavimus, Disceptator utriusque substriptionis characteribus examinatis, in eorundem ductibus diversitatem, nec quidem modicam , ait se deprehendisse, & praecipue in litera E ,
quae in utraque subscriptione IN CHRIsΤI NOMEN THEUDERICUS REX sulls. quinquies occurrit ἱ nempe episcoparum. T Germonius celeriori impetu criterii sui fulmina in rem diplomaticam rotet, in capite septimo duplex autographum perstringit, placitum nempe Theoderici III. pro Chramlino Ebredunensi
219쪽
in praecepto de Latiniaco, ait semper eam literam gemino calami ductu delineatam; in altero vero eandem tractu unico ductam videri. Praeterea in altero grandiores tractus eodem semper tenore, nec graciliores in parte infima, quam in suprema: ex quibus Gemonius infert vel utrunque diploma, vel saltem alterutrum esse falsum: quod tamen quasi oculis captus non animadvertit Mabillonius, cui propterea, licet vigilantissimo & oculatissimo viro veluti aegrorum somnia astricare non dubitat.
II. In priori specimine subscribit Theodericus modo singulari, hoc est signo crucis Sc verbis in bri ii nomine praemissis: quod Theoderico peculiare suit 3 eodemque penitus modo subscribit etiam
in secundo atque in utroque una eademque symmetria & magnitudine singuli characteres ducti sunt, licet in secundo ob nimiam vetustatem mutilo, alia cubi in extremis partibus, ductuum literae nonnihil appareant, ut oculi non adversia tuentes inspicere poterunt. Ceterum inflexio, amplitudo, connexio , ει obliquitas prorsus eadem est, diversa tamen a reliquo textu diplomatis per notarium exarato. Porro in hac charta de Chramlini Ebredunensis episcopi dejectione, anno quincto Theoderici Regis, qui est vulgaris ML VIII. conscripta Mariaci in confinio Campaniae N Burgundiae, subscribunt quinque Metropolitae, Genesius Lugdunensis, Blidramnus Viennensis, Landeberchius Senonensis, Ternisius
220쪽
LI AER II. CAPUT UIΙ. 3 9 iVesentionensis, dc Claudunus sorte Aquensis: qui episcopatu Chramlinum dejecerant, quia per falsas tabulas, de sine eorundem sollemni consecratione episcopatum receperat. Quare in praesentia Regis confisus fuisse traditur ; quippe vestis episcopalis a capite conscindebatur in exauctorandis episcopis, ut Saeculo secundo Benedictino pag. 692. eruitur ex Anonymo in vita sancti Leodegarii, quo , nequisismis artibus Ebroini Majorisdomus ex Aeduensi episcopatu dejecto, episcoporum concilium ejus disrupit vestimentum, quatenus obboceset ei interdidium , ut ultra non praesumeret erre sacrificium. Eodem pacto Gregorius Turonensis libro quincto capite undevicesimo col. 228. agens de Concilio Parisiaco in caussa Praetextati, quem a sede Rot magensi deponendum urgebat Theodericus: His , inquit, ita gestis, petiit Rex, ut aut tunica scinde retur, aut centesimus octavus Psalmus, qui maledictiones IIcbarioticas continet, super caput ejus
ΙΙΙ. Eadem dicenda sunt de praecepto Childeberti ΙΙΙ. cujus segmentum comparet in libro quincto de re diplomatica pag. 382. quodque integrum exstat in libro sexto pag. 675. huic enim non secus ac praecepto Theoderici III, de Latiniaco, subscribit Nisolaecus Referendarius his verbis : Vfolaecus iussus obtolit. At in utroque chirographo a se propriis de alienis oculis una collato M i specto ,