C. Plinii Caecilii Secundi Epistolarum libri decem et panegyricus cum varietate lectionum ac integris adnotationibus editionis Schaeferianae quibus suas addidit N. E. Lemaire. Volumen prius posterius “C. Plinii Caecilii Secundi Epistolarum libri dece

발행: 1822년

분량: 526페이지

출처: archive.org

분류: 문학

111쪽

tubernali meo Calvisio dixi : P es eor, ne n me iusia visam. Proinde adhibe solatia Inihi : non haec, senstrerat, infirmus erat s haec enim novi): Sed nova aliqua , sed magna, quae audierim nunquam, legerim nunquam :nam quae audivi, quae legi, sponte Succurrunt, sed tanto dolore superantur. Vale.

ipxi Corellio nihil decesserit, Aedfinem potius ille cruciatus invenerit : doleo non ipsius nomine, quae alioqui vis amicitiae est, sed meo , quod mihi tantum I Onum ereptum

esse sentio. G. - Amisi enim testem. Bona. Amisi enim vitiae memtestem, nou iterato rho. II.

L ,nge meliu , ad orationisque vim augondam esse actus iteratur. Sic

mox I sed. . . sed. . . . . . . nianquam . . Nunquam . Fucr ... Flur ... S. -

negligentius et istam. Erepto vitae mea teste, rectore , magi Atro , etc. G.

Et ingeniorum suis temporibus proventum laudat, ot auditorum negligentiam vituperat. Haec PPistola autem multum habet simplicitatis, cxprimitque sermonem vitae communis. ED. C. PLINIUS SOSIO SENECIONI SUO S.

MAGNUM proventum poetarum annus hic attulit. Toto mense Aprili nullus sere dies, quo non recitaret aliquis. Iuvat me, quod vigent Studia, proserunt sc ingenia hominum et ostentant: tametsi ad audiendum pigre coitur. , Plerique in stationibus sedent, tempusque audiendi labii-XIII. 2. In stationibus. Locis publicis , in quibus convenire vel negotii vel otii caussa, vel universis ,

vel certi generis hominibus jus ac

solenne esset. Sic Saloidiano insito apud Sueton. Nero. C. 37, objectum est , quod tMernas tres de . mo sua Area forum ei talibus ad strationem Deasset r ad quem locum caeteros laudarunt Torrentius ac nuper Bitrinantius. Add. infra II, 9, 5. G. Audiendi. Sie legendum Puto. 7-pus audiendi , h. e. quo audiendus erat recitator, consumunt DBulis , h. e. sermonibus variis , contabulationibus t qui atidiendis fabulis imgunt , non cogitant, utrosque hic

intelligi , et qui loquantur, et qui

112쪽

EPISTOLA XIII. 37lis conterunt, ac subinde sibi nuntiari jubent, an jalii

recitator intraverit, an dixerit praefationem, an ex magna parte ovolverit librum : tum dei muta, ac tunc fluoque lente cunctanterque, veniunt: nec tamen permanent, sed

ante sinem recedunt, alii dissimulanter et furtim, alii simpliciter et libere. At hercule memoria parentiam 3 Claudium Caesarem serunt, quum in palatio spatiaretur,

audissetque clamorem, caussam requisisse; quuinque dictum esset, recitare Nonianum, subitum recitanti inopitiatuinque venisse. Nunc otiosissimus quisque multo ante 4 rogatus, et identidem admonitus, aut non venit, aut,

si venit, queritur se diem, quia non perdiderit, perdidisse. Sed tanto magis laudandi probandique stitit, quos ο

audiant: deinde si audiandis fisulis legamus , non id intelligi , quod

auctor liic vult, contabulationes et familiares sermones in circulo sedentium; sed audientiam uni alicui narranti vel agenti tabulas praestitam. G. - Potest sane contra dici, Dequentos illos homines non om- Des Potuisse tabulas narrare , sed Plerosque operam dedisse paucis quibusdam praeter Meteros garrulis, itaque a Pleraque parte recto den minationem fieri. Ita tactigius, qui audiendis edidit. E. - ne Gestierus , cui Gruterus Piraeluxerat. Tenendum est, quod jam illi praeclaro

monuerunt, vias hic esse omnino sermones ac confabulationes do rebus vitae communis , quales Su

tonius Domitian. cap. XV, P. 933, ed. olid. , diei fabulas. Plinius ipse A III, i 8, i dicit.Vid. Ititerii retes ad Phaedri Fab. J , Pr

log. V. 7 , ad Petron ., cap. III, P. 663 , s. ed. Burm Dravent, ch. ad Liv. I, 3I, 8. S. - BOm. tempusque muliendis Dbutis conterunt, uti Hi deterius esse, Gesnerus ostendit. Paulo post : tunc demum ac tunc quoque. H. Addatur idem iusta ad III, s, Eooloerit librum. V m lumen cogitandum est nimirum , quod incipit ab ea parto membra nae , quae extima est; quae Goluta sunt igitur, ea lectionst percursa intelligimus, involutis reliquis, quae legenda supersunt. G.

3. At bercule memoria parentum. Rom. Ad mehercule memoria Prarentum. H. - Nonianum. Sem ilius

Nonianus Princeps civitatis, hist ricus , quem a se quoque auditum Quintilianus narrat, clari vir ingenii , seutentiis creber, sed minus Pressus, quam historiae auctoritas Postulat. ED. - Invexit Pronomen manus interpolatrix. S.

4. Quia non perdiderit. Nempe itistationibuκ illis, in quibus qui commorabantur , vere diem perdere dici poterant. Caeterum docta est animadvor ici Gierigit, perdiale imgendum esse Putantis , quia verba sint non illius conquerentis, sed Plinii indicantis. Quamquam satis Iepidus est Plinius, ut, quis in

113쪽

38 C. PLINII LIII. I.

a scribendi recitatuli lite studio itinc auditorum vel desidia 6 vel superbia non retardat. Equidem prope nemini defui. Erant sane amici : nequc enim quisquam est sere, qui studia. ut non simul et nos amet. His ex caussis longius, quam destinaveram, tempus in urbe conSumpsi . Possum jam repetere secessum, et scribere aliquid, quod non recitem; ne videar, quorum recitationibus adsui, non auditor fuisse, sed creditor : nam ut in ceteris rebus, ita in

audiendi ossicio perit gratia, si reposcatur. Vale.

4 ptior querela fiat, suunia udicium illis hominibus tribuerit. Nompe illiquerebantur , se Hem, quia non in stationibus fuerint , perdidisse. Iam eum Plinius judicaret, in stationibus. morari, idem esse, quod diem Perdere, sententiam illain lepide ita extulit, quasi illi ipsi dixerint, se diem , quia non perdiderint , perdidisse. Utique talis i mr magis sentiri, quam verbis declaraxi potest. Hoc certe modo stare illud perdia rat potest. E. - Gierigit animad-

.versio ut docta sit, huic certe loco non est accommodata. Perdidit si legas, consequens est, tales audi tores Plinio visos esse cum Ductuq Iodain filio recitanti adsuisse. Sed quem auditionis fructum I recipere poterant, qui et sero venissent, et ante sinem recederent Z Immo vel

sic diem perdiderunt, qunmquam non eo modo, qui ipsorum ignaviae maxime blandiretur. S.

. XIV.

Mailrico suadet, ut fratris filiam despondeat Aciliano, quem ita

commendat, ut nobis epistolae commendatitiae exemplum retia queriti ED. C. PLINIUS IUNIO M AD ILICO SUO S.

PETis, ut Datris tui filiae prospiciam maritum : quod morito mihi potissimum injungis. Scis enim, quantopere summum illum virum suspexerim dilexerimque; quibus ille adolescentiam meam exhortationibus foverit, quibus, etiam laudibus, ut laudandus viderer, essecerit. Nihil est, quod a te mandari milii aut majus, aut gratius, nihil, quod honestius a me suscipi possit, quam ut eligam ju Diuitiaco oste

114쪽

vcnem, ex quo nasci nepotes Aruleno Rustico deceat.

Qui quidem diu quaerendus suisset, nisi partitus et quasi 3 provisus esset Minucius Acilianus : qui me ut juvenis juvencin cst enim minor pauculis annis) samiliarissimu

diligit, reveretur ut senem : nam ita a me formari et institui cupit, ut ego a vobis solebam. Patria est oi Brixia 4 ex illa nostra Italia , quae multum adhuc verecundia' frugalitatis, atque otiam rusticitatis antiquae retinet ac servat. Pater Minucius Macrinus, equestris ordinis prin- bcolis, quia nihil altius voluit : adlectus a divo Vespasiano inter Praetorios, honestam quietem huic nostrae, ambitioni dicam, an dignitati P constantissime praetulit. Habet si

aviam maternam Serranam Procidam, e municipio Pa lavino. Nosti loci moreh. Serrana tamen Patavinis quo lue Severitatis exempluis est. Contigit et avunculus ei

P. Acilius, gravitate, prudentia, fide prope singulari. In summa, nihil erit in domo tota, quod non tibi, tanquam

XIV. 3. Ita a me formari. Corti ex codd. meliore verborum ordine, ita formari a me.

4. Brixia hodie Brescia, Olim caput Cenomanorum, ititer Padum' Alpe que incolentium. M. - molieitatis antiquis. Nescio antinicus hic locus sit, ubi in laudo Ponitur rusticitas, Pro simplicitato illa cum pudore conjuncta , qua nusquam illa quidem se ingerit; sed quae agenda sunt aut dicenda, sine suco et sallacia, atque sine as si ctatione adeo, persequitur. Quin latius sorte ea complectitur, quae Ex Cicerone jam laudarunt viri docti, Pro Rosc. Αm. c. XXVII. ω Vita

rustica, quam tu agrestem v as,

Parcimoniae , diligentiae, justitiae

magistra est. a G. - Gieri gius, ut Priorem rusticitratis vim coiis trinaret,

laudavit Martiat. X, 7a,io; Ovid. t. Amat. III, Iar; Plinium H. N. XXXV, 9. E.

S. Ad eius ... interminorios. Vos

pastantis enim, Molonio teste c. IX, ω Amplissim ordines exhaustos ct de Varia.. .suPPlevit. . .honestissimo

quoque Italicorum ac Provincialium adlecto. . Eo igitur gradu h noris esse jussus ese Minucius, ac

si fuisset Prietor. G. - Rom. Misectus enim a disto Vespasiano. Leno. Π. et Cortius. Particula haec male omiAsa a Gemero et Gierispo. S. Ambitioni. . . an dignitiati. Dene Gi

rigius, ut dignitatis oplaositio constet, an Miti hem accipit de apparatu dignitatis externo, lautiatque P neg. LXXXIII, I ; et Tacit. Agr. 4o. E.

G. Serruuam ... ta ino. Iloin. Naseranum Procntiam e municipio Patario. H. - In domo tota. Ili familia tota.

115쪽

4o C. PLINII LIIι. I.

' in tua, i)laceat. Aciliano vero ipsi plurini iun vigoris ot industriae, quamquam in maxima verecundia. Quaesturam, Tribunatum , Praeturam honestissime Percucurrit, ac

s Jam pro se tibi necessitatem ambiendi remisit. Est illi facies liberalis, multo sanguine, multo rubore suffusa ;est ingenua totius corporis pulchritudo, et quidam senatori HS decor. Quae ego nequaquam arbi ror neglighnda : lebet enim hoc castitati puellarum quasi praemium dari. 9 Nescio, an adjiciam, esse patri ejus amplas lacultates; nam quum imaginor vos, quibus quaerimus generum, Silendum de facultatibus puto : quum publicos mores atque etiam leges civitatis intueor, quae vel in primis. Census hominum spectandos arbitrantur, ne id quidem praetereundum videtur. Et sane de posteris, et his pluribus, cogi

tanti , Ilic quoquc in conditionibus deligendis ponendusio erit calculus. Tu sortasse me ndulsisse amori meo, supraque ista, quam res ira astulisse At ego fide

Vid. Frei nutem. Iaid. iiiIustin. v . tionesque circumeas : ita enim mi- domus. Utruinque junxit Cornelius Nepos Eumen. VI, 3. . Ne lintere tiir, Philippi domus et familiae iniis inicissimos stirpem quoque interi mere . . Nisi et fiamiliae ex marone in textum illatum suit. Diodorus Sic. T. II , p. μ v-τωπ ev

Plurimiam et Nonis et industris. Roti . Plurimum et UOris, industriae,

sine copula. H. - Copulam omittunt Diiam cod L e Cortianis ; Potestque commolle alaes e. S. - Iram Pro se . . . remisit. Quum illis honoribus jam perlauctus sit, non nEccsse est, Ut tu Pro eo Prenses amicos , suPPlices , anthias domos , sta-nitas de amhitione II, 9, 5. S.

8. Stinguine. . . . rrabone. offendit

tautologia in mito sanguine, multo mbsre. Putant igitur aliqui antposterius ortum esse ex interpretatione , aut ruborem dictum pro ipsa verecundia. Mihi Plinius seripsisse videtur multo pudore suffusa. M. 9. Lexes ei tatis. In qua ilat census honores e ubi intrimis census equester, quo qui minus haberet, eques hssu non Poterat, quadringenta se tertia. Vid. mox DP. I9. G.

ID. Tu. . . indulsisse. Rom. Da fomlasse putas me indulsisse. II. - Pragite . . . stistulisse. Majora et am

pliora secisse dicendo. Etiam in rhetoricis superlatio dicitur irro M. E. - Vid. Ernest. Lexic. Techilol. Lat. Rhetor. v c. Superlatio. S.

116쪽

ntea Spondeo, suturum, ut Omnia longe ampliora , luam a me praedicantur, invenias. Diligo quidem adolescent omardentissime, sicut meretur : sed lioc ipsum amantis ost, non onerare eum laudibus. Vale.

. XV.

Septicium, illii ad coenana Vocatus non venerat, in jus damni datij abundus vocat. Neminem tam frigidum osse arbitror, tali citi lentum, quin iacetissimo hoc ingenii aut inique amantissinii lusucapiatur. ED. C. PLINIUS SEPTICIO CLARO SUO S.

ΗΕ Us tu, promittis ad coenana, nec venisi Dicitur jus; ad assem impendium reddes, nec id modicum. Paratae aerant lactucae pingulae, cochleae ternae, ova hina, alica cum

mulso et nive nam hanc quoque computilis, immo hanc in primis, quae perit in serculo , olivae Baeticae, cucur-

XV. 2. Laetticin singulin. Portiones

deseritat . quantum in unumqueminque hospitem paratum suerit. G. Plinii aetate in principio meme arponebantur. ED. Cochlene. Cochis Iaeis Linn. limaees) delectabantur nomani , inprimis Illyricis et Solitanis. ED. - constabat granis vel Reae vel tritici, utriculis pinsendo liti ratis , et certo modo praeparatis. Modo eluta ex Drii , modo in sombitiones aut in pultem decocta sumebatur. Mulstim autem ex melle et vino conficiebatur. ED. - Οliora

Aetieis. Colum V, 8 , 5 , de olea,

Modios elisos amat, quales in Italia Sabinorem, vel tota prorineis Boetica viderim. Sed nec damnaverim betis

ori, quod ex MM. reponit Cortius, qui eitat Salmas. ad Solin. p. 583, ad quem provocavit etiam Lister. ad Apie. IlI, 2, p. tibi fasces be-

taceorum, et betaeei Varronis laudam

tur. n. Gemgius pro Boeticae r Ponendum putat , boleti, quibus maxime deleetati suissent Romani ;laraesertim quum multi MM. habeant h. l. Lobeta aut lebeis. De boletis es. Hor. Sat. U , 4 ,-; Mart. I, a I, et XII, 48; Plin. EP. I, 7, 6. E. olivae Baeticiae quum nobiles fueridi, improbabile est, Plinium eas in hoe

elisorum vilium catalogo posuisse. Probo igitur briacet. S. - BOm. quin periit inferculo, Oliam, betvicei. II. -

117쪽

42 C. PLINII LIB. I. .

hitae, bulbi, alia mille non minus lauta. Audisses comoedum , vel lectorem, vel lyristen, vel, quae mea liberali-3 tas, omnes. At tu apud nescio quem, ostrea, vulvaS. cchinos, Gaditanas, maluisti. Dabis poenas, non dico quas: dure secisti : invidisti, nescio an tibi, certe mihi; sed tamen et tibi. Quantum DOS lusissemus, risissemus,4 studuissemus t Potes apparatius coenare apud multos: nusquam hilarius, simplicius, ii Cautius. In summa, experire : ct nisi postea te aliis potius excusaveris, mihi

Senaper Ex usa. Vale.

comm m. Cori. comoedos, nimis

magnifice pro Plinii studio apparatum illum coenae elevandi. S. Ut

stultorum mensis, Oblectandi eau fia , Scurrae , Cinaedi, moriones inerrabant , ita saniores adhibebant eos homiues, qui hic commem amtur. ED. 3. GIoas. Porcinas, lamesertim ejecticias , item virgines o res notu .

Vid. Apic. VII, i , et ibi Humeth.

ne Listerus. Apud eundem etiam de ectinis plura sunt, maritiis intellige; hi enim in ciborum deliciis. Add. Lud. Nonnius de re cibar. III,

37. G. - Gaditanas. Pucllas sali trices cum cantu, Passim celebratas an accusatas antiquis. Pleraque L bet Ramiresius ad Martiat. I, 4 a , p. 6s , sq. Nimirum Gaditianas legendum est, ut persona: DPIR Hau tur lyersonis , comoedo , lectori, di

ristaret et delicatissimae voluptariae que Personae paulo severioribus. Gaditana alii, ubi cantica intelligi

- Non dubito vere conjeeisse H iusiuna Gaditanam. Gaditana melius , quam Gaditanae, opponitur comm-do , Iectori, lyristae; simulque ap- Paret , unde originem traxerit librorum Iectio, Gadis a matitisti. S. 4. Simplicitis, ineatigitis. Simplicius excludit assectationem Omnem, di simulationem , pudorem; incautitis, dubitationem, cautionemque abesse

jubet . ut libere nulloque Cum metu dicere sacereque possis, quidquid

in mentem venerit. G. - Alist postea te aliis. Post unum experimentum Ccetiarum nostrarum, fiponte tua

nostras aliorum epulis praeseros; neque caussam dicam, quin mihi te cxcuses, nisi ipse Potiores vostras iudieaveris. G.

118쪽

Saturnini stilum, eiusque libros, ut legantur, commendat. C. PLINIUS ERUCIO' suo s.

AMABAM Pompeium Saturn intran, hunc dico nostrum, laudabamque ejus ingenium, etiam antequam Scirem, luam v riuin, quam flexibile, quam multiplex esset: nunc vero totum me tenet, habet, possidet. Audivi caussas a agentem acriter et ardenter, nec minus polite et o nate; sive meditata, sive sui ita proferret. Adsunt aptae crebraeque sententiae, gravis et decora Constructio, sonantia verba et antiqua. Omnia haec mire placent, quum impetu quodam ct flumine praevehuntur : placent, si retractentur. Senties quod ego, quum orationes ejus in a

XVI. ' Inser. Mucio. Sic ex MM legendum Ostendit Graius. G. BOm. ERucro s. Ita et Aldus et nuper Cortius. H. - Alii vitiose EURD

vioribus cogitandum, sed de ingenio variis literarum generibus, actioni-hus , historiis, eiustolis, carminthus scribendis comparato. Haec enim Porro per partes explicantur. E. Tenet, habet, possidet. Ex sormula

stipulationis a Gallo Aquilio prodita et in lib. XIIII, de accepti lat. m.

lata , quodpe in meum habes , tenaes, possides. G. -- ROm. Nunc vero totum tenet, habet Iusside tie, sine me. H.

rum inverso : haset, tenet, possiadet. S.

P. Adsunt. . . sem Itin. Bom. sunt acutae remque sententia'. H.

Notavit hanc lectionem et Cortius , habentque excerpta Bri immeri. Placet. Iueptas sententias vitare, in magna laude non ponendum. S. Qunm impetu . . . retractentur. Placent et quum audiuntur, et quum I guntur. Simillimum est illud. Quinii l. X , I , I9, lectio libera est, nec actionis impetra transcurrit. E. - Et stamine μα-hinitur. Bom. Et sta--Die Per huntiar. Au ρωtem MN - Vulgata bene habet. Per. - ntur Obtrudunt etiam codd. Cort., itom Brum meri excerpta.

Nihil frequentius in libi is hac cou

119쪽

in aluis sumpseris; quas sacile cuilibet veterum, quorum cst aetnulus, comparabis. Idem tamen in historia magis satisfaciet vel brevitate, vel luce, vel suavitate, vel splendore etiam ct sublimitate narrandi : nam in concionibus eadem, quae in orationibus, vis est : pressior tamen, ets circumscriptior, et adductior. Preteterea iacit versus, quales

3. Quas faciis cuthbet . . . Nam rabis. Compendiaria locutio pro :facile orationibus cujuslibet. . . . comparabis. Cavendi iiii , ne tales IOCos corruptos Pute . Ita et Graeci. Herodotus, p. a I 4, isti δε και ταύτα

καὶ λλοστρατου. Qui locus cum Pliniano comparandus. Vide Baue rum , Liv. Excerpt. Sest. I, P. IDI, Stroth. ad Liv. V, 23 , Schellor Obsorvat. P. I 3, sq. inpriinisque Heusing r. ad Cicer . de Ostic P. I 83, sq. S. 4. In historia magis satisfaciet. Boin. In historia tibi magis satisfa-

cset. H. -- In concionibus . . . ad in

ctior. In his verbis puto itiesse judicium Plinii universale, vel aliquem

locum communem , quo drelarat, quomodo vis ccincionum a vi orationum disserat. In utroque genereν inquit, vis est dicentis, sed in ora- Iionibus, quales in foro et judiciis habentur, vis illa coniuncta est cum copia et ambitu et ubertate, in concionibus , quales hiatoriis interseri

solent, Viis est brevior, non habet vertu rum illam abundantiam e copiam : nam in concionibus nec lo , nec temPufi, nec rerum.Tatio hanc ubertatem admittit, nec postulat. Scilicet quum vim illam con- Cionum pressiorem, circumscr*ti rem . adductiorem dicit , cumulatis vertiis et variatis metaphoris, unamhrevitatem, copiis et u ,ertati forensi oppositam de cribit e nam premuntur, quae reSeCantur , C reentur , ne Possint serpere longius et cir ctimscribtuatur , quibus termini ponuntur , ne possint Iatius evagari; et adducuntur, V. C. habente, equi, nct possint cxsultare petulantius. Non possunt haec in tanta notarum

brevitate inultis loeis confirmari; sed de omnibus his diximus in Technol. Lat. rhetor. Gieri gius eram Cort. et Biponi. odidit : Nam in

concionibus idem , qui in orationibtis . est : Pressior tamen . . . Non Placet :nam quid sibi vult illud idem essest

Proesertim cum sequatur Corrigens tamen. E. - Non mihi persuaderi patiar, Plinium hie locum commuis nem tractasse. Elegantiorem novi, quam qui hoc loco , sane non artissimo , rhetoris I ersonam fiuSCepisse videatur. Immo de Saturnino agitur, siquidem tota epistola in illitis operibus versatur.

120쪽

EPIS ΤΟΙ Α XVI. . 45 Catullus aut Calvus. Quantum illis leporis, dulcedinis,

amaritudinis, amori si Inserit sane, Sed data opera, mollibus lenibusque duriusculos quosdam : et hoc, quasi Ga

5. Quales Catulltis aut Calons. Rom. Quales Comitiis mens aut Bibaculus,

et dei ide, quasi Cattilitis aiat Bibaiaculus. Η Catanaeus quoque in aliis quo libro sibi istam testatur , reliquorum vero critiCorum omnium silentio damnatum fuit , etsi M. Furium Bibaetilum versus , quales Catullus scripsit, nobis etiam reliqtiisse

constat. Ex iis enim aliqui apud Su tonium de illustribus grammaticis , cap. IX et XI , et apud alios graininmati Cos supersunt, quos in corpore veterum poetarum indo collectos

tegere licet. Εumdein Quintilianus quoque , lib. X, cap. I, 96, Catollo comitem adjungit. Itaque Calvi potius , quam Bibaculi nomen a librariis invectum puto, qui lib. IV, eP. , in versi inis Augurini illud

legerunt, Cattillus meo aut Calgus, adeoque huic etiam loco convenire Putarunt. H. - Amaritudinis. Quinties nimirum satyricum Piidquam seribit et mordax. Nec enim virtutes , quae hic laudantur, omnes in eodem genere carminis locum ha-hent. G. - Mollibus lenib=raque. Ignoscent, spero, viri eruditi Iiberitatio quam iii hunc locum nobis sumpsimus e quod ea lege postulamus , si nunc demum laudatum Plianiano more intelligent Pompeium , qui inter molles lenesque ac dulces insiculos suos studio immiscuerit viam duriusculos aliquot , quo jucundius nimirum reliquorum sua vitas ad aures animosque accideret. Duplex adhuc circumferebatur

lectio , altera Catanaei , et qui illum

equuntur, Qtinnitim illis amoris . . . ιnserisI sane. sed data vera molliusculos Dolusctilosque, duriusculos quos

dam : altera Aldi et sequacium sic, mollius Ieseisiaque, diariusculos : G phius lenitisque dedit. Ac de ti in nmutato vix dicenda caussa est , quum in scriptura codicum plero- ruinque ne distingui quidem possint haec elementa : insertum autem bnobis condonabunt , qui norunt , quam leniter eam litoram , et quam proximo ad spiritum illum , cui mine IEolicuin digamma , nune nunC respondet, multi pronuntient : adeo ut dictante alio ante uexcidere quam facillime Potuerit. Porro quam solentiis et Prope perpetua sit iii omne genus libris τωvti et b confusio , non ignorat, nisi qui MStum nullum , de arte critica nullum librum inspexerit. Quam Vero Prouum fuit, quum semel aliquis scripsit mollititis leniatis, alteram n plane excideret Denique qui mollius et lenitis non intelligerent, illi mollitiseulos et lenisuculas ad δε-riuscudorum sormari, procuderunt. G.

Gierious edidit i ibusque, quasi levia a mollibus magis quam lenia disserant. Primum parum disserunt. si de oratione dicuntur , nam λιῆου et λειοτης saepe non alio sensu dicitur, quam lene, lenitas , aut levo apud Latinos : deinde in Plinio non ita evitanda est hujusmodi tautol gia, ut critica ope utendum existimemuA. E. - Veram mollitis leniti

que lROm. ωὐisuquel duriusculi; ita dici posse videntur, ut leniter fastia

rem , lib. II. Bal. Gall. c. 8 , 3 et alibi. Vide Oudendori'. ad illum

locum. H. - Durinseuli versus jam

SEARCH

MENU NAVIGATION