장음표시 사용
31쪽
atiosi urrectione re uniuntur; &visus, rui restituitur, quid naturale est, &,lum modus restitutionis est . supra naturae vires. At Inc Utio est opus supra naturam, nedum quoad modum, verum, quoad substantiam e subsistentia enim divina& vis terminativa illius inter supernaturalia maximum
Ad exempIum de aeeidente negari potest , absque revelatione Mysterii Eucharistiae, posse naturaliter Anselum suspicari, illud posse existere in se, absque Ribiecto. Sed hoc dato, disiparitas est: quod accidens sinh subiecto stare, est opus supernaturale solam quoad modum, . non entitati vh, uti est Incarnatio.
I Nearnationem fuisse peractam im
Iesu Nazareno qui suit verus Deus , & Homo ae Messias in lege promissus, omnes Christiani Catholiei confitentur. Negant Gentiles,& maximE Iudaei , qui Messiam nondum venisse pertinaciter tenent. Hic ergo quaerimus primo: An possit Incarnationis. existentia demonstrari adversus Gentiles 3 Secundo: An adversus Iudaeos Tertio:. An debito tempore sit peracta arto: Aneam Angeli ante Christi mortem cognove
An Existentia In earnationis Probari possit adversus Gentiles
I. Xistentia Incarnationis adver- sus Gentiles non potest eff-- -AE caciter probari ex Scripturis, quarum illi aulioritatem ma admittunt. Nee etiam potest adversus illos probari ratione naturali ; quia haec non potest, solitarie sumta, ea, quae supra naturam sunt, demonstrare . Solum ergo eis ostendi potest, quod In- earnationem esse factam sit res e rediis bilis ; de quod secundum rectam rationem Oeorteat ita credere propterea, quae in confirmationem eius tonisti gerunt. Hoc modo nostrae fidei Mysteria esse evidenter credibilia, geneis ratim ostendimus, Tona. I. in x. a. satix. de Natura Fidei. Dub. 8. & specialiter de Incarnationis existentia, Tomis de Vera Religrone, nondum publici Iuris facto. Modo autem aliqua ex pluribus, quae afferri solent , motiva suis bile iam . & praecipvh concludentia, Iesum Nazarenum tuisse verum, Deum
II. validum ergo testimonium credibilitatis peractae in Christo Iesu Inis
earnationis perhibent miracula , quae ini eius 'confirmationem Iesus ipse patravit, ω proponitur sub hac forma Iesus Nararenus de se ipso dicebat. se esse Filium' Dei naturalem , ac verum Deum, & in hujus confirmati nem vera edidit miracula ; ergo ceristam est , ipsum esse Filium naturalem
Dei verumque Deum . Antec. proin batur. Maximum miraculum suit suscitatio Laetari quatriduo in sepulero iacentis, & iam saetentis et hoc autem feein Christum in confirmationem diis vinitatis , quam de se praedicabat,
eonstat ex eius verbis, Ioann. LI. v. q.
Infirmitas hae non ea ad mortem, sed pro glaria Dei , ut glorifeetur Filius Dei par eam. ias diceret: hoc opere smea divinitas maximE est confirmanis da, & ex hac infirmitate procedet argumentum ejus esticacissimum .. Unde August. tract. 49. in Ioann. Sanὸ sinis quit vi/ere, quemadmodum tamquam ex obliquo Dominur Deum se dixit , propter quosdam , qui negant, Filiun Deum esse. Nam funt baretici, qui Menegant , quὸἐ Fit tur Dei sit Deu/. Misee a Milior : Infirmitas haec in uἐνὶ
32쪽
s Quaestio II. De Existentia Incarnationis οῦ
Dei . Qitit a Ioria Crius D i y Audi quod sequitur et Ut glorificetur Filius
Dei , . . . Per quam 7 Per illam in semiatatem . Unde infra, ν. 41. immediate priusquam Laetarum d sepulcro vocaret, protestatus est Patri, se non ob alium finem tantum opus aggredi, nisi di in credant , quia tu me urisisti.
illum initio caeci nati, quae narratur eap. 9. unde caecus ipse , qui vidit,
exclamaverit , v. 32. a stento non es auditum , qaia quis aperuit oeuloseaei naisti. Hoc autem miraculum editum sui Dis Christo , ad inanifestandum se esse Filium Dei, ac verum Deum, ostendunt eiusdem Christi verba, v. 3. dicentis, hominem illum natum esse caecum et in manifestentur opera Dei in HI. . Αe si duceret: ut me esse Filium Dei in eo sanando ostendam. QiIare, v. 36. incidens in illum iam sanatum: Tu eredis linquit in Filium Dei r Et respondente ipsorse uis est Domine , tit eredam in eum ' Dixit ei Iesus : Et vidisi eum , O qui Ιο- qciitur tecum , ipse est .
U. Rursus: Post patratum istud miraculum , cum Iudsi. Ioann. I . v. 24. Dominum ita interrogassent: Si tu erC1 risus, dic nabis palam ; eis respon dit, v. aD Loquor viair,'non ereditis ἔopera , qua ego Deio in nomine Patris mei, bae tefirmonium perhibent de me. Igitur Christus illud miraculum secerat . ut probaret se esse Filium naturalem Dei, ac verum Deum. Quod magis confirmant ea , quae addidit, v. 3o. Ego, Pater unum fumus. Cumque Iudaei sustulissent lipides, ut eum tanquam blasphemii in lapidarent, subiunxit, U. 36. &e. Vos dieitia quia blasphamar ruuia dixi Filius Dei sum 3 Si non facio opera Patrιs mei , nolite eredere mihi. Si autem fario et cr/ mibi non vultir ereia aere , operibur eredite , ut cognoscatit,
ct credatis , quia Pater in me est , ω Voro Patre. intibus quid aptius pU. Hoc idem evincunt etiam alia miracula facta per Apollo los, de Climili divinitatis aisertores. in huius veritat: scoasi ritiatio neca; quae vel ab ipsis Ei linicis relata reperiuntur, quaeque thbeorum oculis contigerunt ,& in dies 'adhuc contingunt. Idem testatur Teria remotus, ec insis, quae praeterna tuis ram acciderunt in Passione, & Morteis Christi, de quo Evangelii g, Matth. cap. .
T. V. 32. & Lucae 23. v. 44. Et tenebra facta sunt super universam rerram usque ad horam nonam. Qiiod etiam refert
Phlegon Gentilis apud Eusebium tria Chronico. Qui bas convicti, qui haec vi
demant et Timuerunt Dalde, dicentes: UerpFilius Dererat Ge s Mati. 17. v. 34. Quae omnia conliderans S. Athanasius I. de Incarnat. ait et raram quemadmodώ-m bis eo us eum habere constabat i quia nempe erat comedens, nascens , patiens Sic ex operibus , qua coryore agebat , se Filium Dei esse manifesὸ ineud
bat. Unde ad Iadaeos, qui credere ν nuebant , ita irae clamabat et Si non saeto opera Patris mei lec. Ila Athanasius,
ibi susE ostendens ex miraculis Christi probari eius divinitatem. . VI. Probanda superest conseque
tia , nempe, miracula facta in eonfirmationem Incarnationis esse testimonium irrefragabile eredibilitatis eius. modpraesto sic . vera edere miracula solus Deus potest. Unde S. Thomas r.
p. q. II . a. 4. docet , Deum solum . miracula sacere pol se; quia , ut ait q. TI4. a. 4. Miraeulum propriὸ dicitur . quod sit prater ordinem totius natura
creata , siιb quo ordι ne continetur omanis virtus ereata e Deus autem Vera . .
miracula facere nequit in coit firmationem doctrinae salsae , qt ostendimus ,
Imo non solum Deus nequit sacere miracula ad confirmandam doctrinam salsam ; velum neque communicare homini potestatem ea faciendi . eique permittere , ut abutatur ad tonsi mandam doctrinam falsam. Hoc enim perinde esset, ac permittere. ut sed uinctor consignaret mendacia sigillo illo. quo Deus veritatem consignat ἔ & ut testimoiata Dei squalia dicuntur ii Scripturis miraculaὶ quae sunt testi
33쪽
monii primae veritatis, serent testim nia salsitatis εe mendacii . De hoc viis
deantur dicta citato Dub. 6. s. 6. Ubi Φ. 3. ostendimus, Deum nec in natuis
ra assiimia posse salsum diceret ; ergo
miracula a Christo patrata in confirmationem sirae divinitatis, eam credi-hilem esse evidenter ostendunt; ut nihil solidum responderi in contrarium possit. VII. Frivolum enim . primo , esset dicere , miracula Christi suisse praestigias , di sensitum ludificationes , non
vera miracula.-Nam quod Lazarus vere mortuus , quatriduo tumulatus, di iam satiens , vivus e sepulcro pr dierit, astante populi multitudine , &pollea multo tempore vixerit : item qu bd , nativitate caecus, ut talis 1 paventibus agnitus , postea viderit , & ibe ipse eonsessus merit. neutrum ceroth potuit esse illuso sensuum. Eh ve Imaxime, qudd sensuum illusiones statim evanescunt ἔ & ille , quem alii ill
sori E existimant vivere , ac videre , id in se non experitur, sicut Lazarus, ct caecus experiebantur . - Ad haec :Schribae & Pharisaei, qui Christo adeo
erant insensi , ut dicerent, eum vir- ute Daemonis miracula facere ; post diligentissimum examen . maxim E in . sanatione caeci nati, factam , nunquam
ausi fuerunt effutire , praestigias sitisse Christi miracula r cum deprehenderint , LaZarum verE vivere, manducare &c. & qui fuerat caecus , verE videre.
VIII. Secundd. Frivolum, vel potius impium esset dicere , Christ tim virtute Diaboli miracu Ia patrasse . Nam inter mirabilia , quae faciebat Christus , erat eiectio Dimon uin t hoc autem virtute Daemonis fieri non poterat, Christo ipso redarguente eo ,
qui hoe credebant, Lucae II. U. 16. Si autem cla Satan eontra seipsum diis virus est , quomodostabit regnum ejus y -- Delude multa secit Christus, quae Omnem virtutem creatam excedunt , ut
resusci ratio mortuorum, illuminatio caeci nati . Et lithi aliqua fecerit, quae
quis suspicari poruisset D monem posse cret eo lamcn molo fecit , qua vir-
tute Daemonῖς fieri non poterant. re eit enim multa solo verbo, sine alicuius naturalis viti ut is applicatione δ
quod Daemon sacere nequit. Ea insuper faciebat orando , imperando, se creta cordis pandendo et iaciebat om nia ad manifestationem gloriae Dei , ejusque cognitionem, ad vitiorum exilium , & legis divinae observantiam, de regni Diaboli eversionem et quae pro ceci b virtute Diaboli non fecisset. IX. Tertio. Si ultum esset assercie,
miracula fuisse Cliristo attributa, de ab eius discipulis conficta , non ab ipso
verE patrata - Hoc enim ineredibile est : alias eadem ratione, omnia, quπin historiis legimus, posscimis dicere esse conficta. Praeterea: miratula Chri .sti, ab Evangelisti, narrata fuerunt facta
non in angulo domus , sed in mediis Hierosolymis , adstante populi multitudine: ut in illuminatione caeci nati,
qui oculis luto linitis, iussus est per
mediam ei vitatem ire ad oculos abliter dos in natatoria Siloe: in suscitatio. ne Lazari, quam coram multis Itidaeis operatus suit: in curatione repentina paralitiei , quem in probatica coram languentium multitudine sanavit Dan.
s. in & alia &c. iniae cum in publico facta narrentur , facile convinci poterant de salsitate Evangelistae , s lalsa narrassent, & ab omnibus irrideri, tanquam fabularum inveniores ; ut nemini fidem , & Christum persuadere possent . Verum oppositurn contigit. Nam Petrus haec miracula prae
dicans , 2. v. 12. in eadem concio.
ne P. 4 t. tria circiter millia Iudae tum legitur convcrrisse. Et in altera concione quinque milli , ut habetur,
actor. 4. P. 4. Ergo argument tun eviis dens est , Petrum narrasse miraculae . vera; dum ea narrando, tanquam apud audientes nota, tantam multitudinem convertit - Αccediti quod si salsa suissent, Scribae Sc Pharisti sui .mo odio contra Ckristi Diseipulo, aestuantes , palam detexissent quod nemo illorum sacere ausita suit.
34쪽
rninem eruet fixum esse Deum, at Iaques. I I. dissicilia Mysteria r ad amplectendam
legem carni , & sanguini repugna Alia pro CredibiIitate Duarnationis. tem , ad deserendam legem , & Religionem majorum : quod certh non mi is X. Q Ecundum argumentum sumitur nus mirum , & supra humanas vires O ex poena Iudaeorum, sie. Iesus est , qu rim si per duodecim pueros to- , Naharenus dicebat de se ipso , se esse tus mundus subiugaretur ; vel perdu Filium Dei naturalem; & propter hoc decim agnos lupo tum exercitus vin necem Iudaei ipsi machinati sunt et at teretur. Non est aurem credibile, quod si ille non esset Filius Dei naturalis , vilium hominum suasu totus mundus
sed purus homo, Iudaei ipsum cruci- tin eoque non solum simplices , hii gelido iniuriam Deo non irrogassent: idiotae, sed &sapientes, ae polentes imb obsequium ipsi exhibuissent tan- captus fuerit ad credendam Christidiis tam puniendo blasphemiam , nec poe- vinitatem ; si verE in Christo non essetna digni suissent , sed praemio. Cum divinitas e hoe enim non fuit opus h ergo gens Iudaea, ob Christi Crucifi- minum illorum, sed opus Dei . Ηoexionem, maxima, & non amplius au- argumentum , ait Chrysostomus in dita poena divino iudicio mulctata sit, Orat. Quod ChrisΤus M Deias, adeo v & adhuc mulctetur; signum est, quod Iidum est; ut convincere possit Ge non blasphemia, ut ipsa dieebat , sed tilem quamvis idiotam. Unde eonfl- sumina veritas erat, id, quod Christus ei iur dilemma . vel Apostoli praediis dicebat, se nempe , esse Filium Dei na- cantes, hominem 1 Iudaeis crucifixum
turalem. Mai. pat. Nam. Ioan. s. v. 18. esse Filium Dei, ac verE Deum; hoc Propterea ergo magis quarebant eum Ju- persuaserunt mundo mediis miraculis, dat intersicere, quia non solism DIDebat vel sinE miraculis 3 Si primum: evin-5Matum, sed c9 Patrem suum dicebat ei tur , illam praedicationem esse ve- Deum, aqualem se faeiens Deo. Et Jo. ram ; quia ut dictum est, Deus nequita o. v. 33. Responderunt ei Iudai: de facere, aut permittere, ut fiant mira-. εο no opere non ιapidamus te , sed de eula X creatura in confirmationem d blasphemia , eis quia tu homo cim sit, ctrinae salsae. Si secundum: hoe ceris Deir te ipsum Deum . Demum, Ioan. tris evincitur ; quia solus Deus po-as. V. 7. Nor regem babemur, i, se- tuit dare essicaciam nudis piscatoribuscundam Iegem debet mora, qu/a Frtium ad persuadendana veritatem doctrinae ,
Dei se fecit. sua propter noluit Deus quae humanae rationi divina luce de-
Iudaeorum gentem prorsus deleri, ae situlae videbatur omnino incredibilis. ritus aboleri , sed eos in misera om- Quod de aliis sectis, puta, idololatria, nium Gentium servitute servari voluit; di Malui metanismo non veris catur: ut eorum poena continuum testimo- hae enim in primis , non praedi eationium fidei nostrae gentilibus praebe- ne hominum vilium , sed potentu uia. rent . Ita s. August. l. de Fide eo- armis fuerunt propagatae r nee dissiciis rum, quae non videntur,e. 6. Ideo fa- lia,& a sensibus remota proponunt. Gum es , ne sic deferentur ; .t eadem sed plana, & sensibus consentanea in . Iucta omnino nutia esset , sed disper' dulgent , ad quae natura Korrupi
est si per terras, ut portanr en nos eoru proprio pendere sertur. I sta gratia propbetias ad eonvineens ον XII. in artum amumentum exhibet firmi.er Insideles , nisis ubique prodessem. permanen ta Ecclesiae, se . Promisit XI. Tertium argumentum ex mi- Christus, Μat h. 26. v. 18. Tu es Pe
rabili mundi conversione profertur. ι rus , e, super hane Petram ad ea, Praeditatione enim piscatorum converis Ecele m meam , se porta infera nomsus est mundus ad credendum , ho- prava labunt adπersus eam . Promisit ,
35쪽
& adimplevit . Ecelesia enim Christi
contra omnes Inserorum conatus oma
ni semper tempore praevaluit, εe ad. hue praevalet: atqui hoc nec promitistere, nee implere poterat , nisi solus Deus omnipotens ; euius sola potentia pote it Inserorum vires retundere, atque compescere ἔ ergo εtc. Hoc aris gumento utitur S. Io. Chrysostomus Orat. ei lata : Ωιιυέ CMissus sit Deus . XIII. Quintum sumitur ex testiis monis Martyrum , & mirabili eonversione multorum Infidelium ad eo
stendam Christi divinitatem; pro qua
videbant, eos tam dura tormenta pati. Non enim potuit, nisi Deus omni inpotens ita subith Infidelium eorda mutare ; ut fidem Christi, eiusdem divinitatem confiteri inciperent, pro qua videbant, homines poenis , de cru tibus atrocissimis torqueri. Cum ergo , ut Acta Martyrum passim testantur, multi Infideles videntes Martyrum tormenta, repente conversi Christum verum esse Deum consessi sint, de pro eo atrox martyrium subierint; clarum est &c. Ex omnibus is itur supra ex densis, de aliis motivis insertur , Mynerium Incarnationis . seu divinitatis Christi esse evidenter eredibile, evidentia salistem morali. Hoc est , evidens esse s , Nysterium Incarnationis esse di num, ut credatur, & prudenter credere , ut illud eredit, de confitetur : eviisens enim est , dignum esse, ut ered tur, de prudenter credatur Mysterium illud, in cujus confirmationem miliis tant tot miracula , aliaque motiva , nabis superius allata. Ea enim adeo
conspicua sunt , ut stupidus sit, qui illis non eonvincatur . ei Que penetratis non experiatur In 1e evidens
dictamen conscientiae , quo iudicet, se obligatum esse ad illud credendum. , de constendum. Tam. a in
An Existentia Inornationis eo sit contra Iudaeos Demonstrari. . LEUonisin Raticinium Deia . I. T probemus adversus Iudaeis s os Incarnationem esic petis actam ; probare debemus . Messiam in lege promissum, jam v nisse , εd hune fuisse Iesum Nazarein
num . Porro Messiam esse homine Deum, seu Deum incarnatum, ex seinquentibus apparebit. Ut autem ostendamus, Iesum Nais
zarenum , qui. sub Pontio Pilato . in Iudaea pro Romanis Praeside, Cruei aD fixus suit, esse Megiam in lege pr missum ; demonstrare debemus , in ipso impleta suisse vaticinia, quae de Messia in Veteri Testamento leguntur . II. Primum ergo Vaticinium , idisque celebre, de Messa habetur Genes s. Ibi enim Iamb filiis suis benediis cens , eum venisset ad Iudam , inter
alia, dixit, v. ro. Non auferetur sceptrum do Iuda, ε' D- de femore esus , δε- nee venias qui mittenduν est , c ipse erit expectatio Gentium. Qitorum verisborum sensus littera lis est et Non auis
feretur sceptrum, id est , Prinei patus , cujus infigne sceptrum est. De Iudaia , hoe est, aut de Tribu Iuda, ut nonnulli exponunt i aut de tota Gente udaica , ut aliis placet . Et Dux, id est, Princeps, qui leges serendo imis perat . De famore Hur , qui scilicet , natus sit, aut de posteris Iudae, aut
de tota Gente Iudaica . Donee vemiat. at mittendus es , idest , donee veniat Messias. Unde textus hae braicus diiscit et Donee veniat Sitis , quod iden est , ae missus , seu mitten ut , quod nomen Messiae congruit. Hinc Para-hrastes Chaldaeus, magnae apud Heraeos auctoritatis, reddit: Donee veniae Rex ues s. Tandem: Et ipse erit ex-
36쪽
18 cuanis II. De Existentia Dearnationis
p ctatio Gentium ipse erit dosides tus a Gentilibus, tanquam necessarius, ut credant, leu ut ad fidem
III. Ex hoe vaticinio sermo hune discutium. Iaeob vaticinatus est, sc pirum, & Principatum non esse a vinxendum 1 Iuda , seu a Gente Iudaica , donee veniat Messas , seu nisi cum venerit Messias ; ergo ablatio Principatus 1 Iuda erit signum , Me Gaiana venisse: sed Principatus tune s Lima Iuda prorsus ablatus suit, cum venit Iesus Nazarenus ; ergo iste ea Messas a Iaeob praenuntiatus. IV. Negant Iudaei antecedens huius discursus. Primd enim conle dunt aliqui, vocem hebraeam Schevet, quam latinus Interpres vertit Sceptrum, seu, Virgam, hoe Ioco non indicare virgam dominationis, sed virgam triabulationis, de tyrannicae oppressionis; ita ut sensus sit: Non auferetur aIuda vexatis, oppreso, donee veniat in
Sed contra . Non enim vocem illam Sceptrum significare virgam amictio. alis evincitur, prim d. Si a Septuginta Interpretes de virga Principatus illam vertunt; dicunt enim: Non dein et Princepν ex Iada . Et Targum o helo fi , Non auferetur habens Princip rum ὰ Domo Iuda. - Deinde : ibi dicitur : Non auferetur Sceptrnm , O Duπ; ergo de virga Principatus , non tribulationis loquitur. Praeterea ἔ Omnia , quae in dicto oraculo praenum tiantur tribui Iudae, prospera sunt , ac fausta, ut legenti constabit. Demum et falsum est, oppressionem non recessisse a Iuda uso'e ad Messiae a ventum . Nam constat ex libris Regum, Tribum Iuda a Davide usque
ad Sedeciam , idest, per annos serenuingentos summa rerum apud Juxa os potitam fuisse . V. Dicunt erso secundb Hebrae rum alii e praedicto Vaticinio, non fieri sensum , quod adveniente Messia sit auferendum sceptrum a Iuda, sed
oppositum . idest, post adventum Meiasae, sceptrum, quod Messias TribuI Iudae restituet, nunquam ab ea esse auferendum .
Non enim semper Iy Donee importat cessationem rei; sed aliquando in Scriptura etiam sumitur pro rei co tinuatione , aliquo posito. Sie, L Gen.
v. r. de corvo dicitura Non reverteis batur , donec fietaremuν aqua super rem
ram . Ubi non fit sensus, quod siccatis aquis corvus reversus sit in arcam ;sed quod siccatis aquis numquam reversus sit. Item de Ioseph , & Maria
seribit Matthaeus , c. r. v. 21. Et nomcognoscebat eam, doure pelisit Filium Dum primogenitum. mibus non fit
sensus , qudd Iosephus post Mariae
partum tam e gnoverit, ut impius
Helvidius age ruit i sed quod eam
nunquam cognoverit, ne quidem post partum ἔ ergo similiter poterit exponi Iacobaeum Vaticinium .
tio. Ly enim Donee usitato Scriptu rae more , significat celsationem , non continuationem . Dum enim. Genes. 3. v. xy. Adamo dicitur: In sudore ia
tus tui vescerri pane tuo, donee revertaris in terram , de qua sumtus es a
non redditur sensus, qudd homo debeat vesci pane in sudore , etiam postquam reversus fit in tetram; sed quod labor sibi procurandi panem in sudore, durabit usque ad mortem , & solum in morte cessabit. Item, Levit. I 2. v. 4. De muliere, quae suscepto semine peperit masculum, dicitur : Omne fanaum non tanget, nee ingredietu in Sanctuarium , donee impleantuν diest
purifieationis sua. Ubi non est sensus , quod postquam impleti merint dies
purificationis, mulier non possit tangere omne sanetum Sc. sed quod noutanget, quousque impleti non fuerint dies, quibus impletis, tangere pote. xit. Idem dicitur, Levit. 11. v. 4. Je homine, qui fuerit leprosus, aut passus sit fluxum seminis; quod Non ν fletur de Bis , qua santificata sunt,
37쪽
pει In seriptura accipi pro tontinua. tione rei, aliouo posito. Sed hoe, a snue ullo sundamento, Iacobaeo Vati-εinio aptatur. Primo. casia antiqui Iudaei, εe praecipuE Chaldaicarum
Paraphrasum Auctores hanc vocem Do nee pro cessatioire rei intellexerunt.
Secundo. inita illam fie accepit Iose-hus , eum huius orae uti exitum ad uisatori E Uespesiano adscripsit, I. 3. ἀσ
salus , Natali Alexandre, T. r. bist. et. Test. dissert. II. propos x. Addo diu bd si vox Donee non designat sinem
imperii Iudaici; nullum Iacob suo
oracum demonstrasset signum. quo ad ventus Messae dignosci possit. Ul I. Iudaeorum alii dicunt terti det Verbum illud Sitob, pro quo latinns Interpres posuit Qui ostilendus es , signifieare urbem Silo, in qua multo tempore suit arca Domini, fle ubi aiunt γ Saul unctus est in Regem. Ita ut sensiis Vatie inii sit iste: Non
Needet Prine stus ὰ Tribu Iuda . donee veniat S Io , idest, donee in Silo sauI, in quem transferri debet Iuda princia
VIII. Sed interpretatio haee est apert E salsa. Tum quia r supponit, antequam Saul ungeretur Rex in Silo, sceptrum , seu Principatum fuisse in Tribu Iuda, & in Saule defeeisset hoe autem prorsus falsum est. Nam qui ante Saulem Principatum tenuerunt in populo Iudaico, ut Moyses, Iudices, Heli, Samuel non suerunt de Tribu Iuda, sed potius de Tribu Levi. Ti:m quia et tantum abest , ut sceptrum a Tribu Itida ad Saulem tranuerit; quin potius a Saule ad Τribum Iuda translatum sit. Post Saulem enim regnavit David ; 8e a David Reges ex Tribu Iuda oriundi , usque ad Sedeciam , qui Babylonem captivus ductus
est. - Ttim demum et falsum enim
est, Saulem in Silo Regnum obtinuisisse . Nam in Ramathaim unctiis sui ta Samuele, & in Maspha Rex fuit re
nuntiatus , ut legitur l. Reg. c. v. D Io.
IX. in ara O. volunt alii, per haec verba: stuἰ mhtendus es, non indieari Messiam , sed Nabuehia onosor Regem Chaldaeoru in , quem , Hieremia ,& Ezechiele testibus, Deus misit ad castiganda Iudaeorum scelera. Is enim capto Sedecia , effossisque eius oculis, sceptrum ita abstulit a Tribu Iudi et ut nemo ex ea Tribu post Sedeeia a Iudaeis imperaverit: unde concludunt, sensum prophetiae esse huner Tribus
X. Sed hi Iongius veritate aberis rant . Hoc enim oraculo indieati Messam, Veteres omnes, tam Christiani, quam Hebraei conveniunt; ea indemque est Onhelos , Danathan, MΤargum Hierosolymitani sententia . dd si horum Interpretum tanta est vetustas, quantam volunt Iudaei, quos Christo Iesu antiquiores volunt; eo rum consessio demonstrationis Ioco habenda est et non enim Eeclinae suae sententiam ignorare poterant. Si vero Christo Iesu sunt retentiores, validius est argumentum: non enim tanti momenti oraculum E manibus Christianorum eripere ausi sunt. Unde, nonnisi post illos hane litem contra nos intentare Iudaei caeperunt. Nullo autem tandamento Nabuchodonosori vaticinium aptari potest .momodo enim ille Expectatio Gentium diei potuit, qui potitis omnium Gentium execratio fuit, ut legitur apud Isaiam, cap. t 4 3 Falsum quoque est Nabuchodonosoris tempore Regnuru Iudaeorum penitus defecisse. Nam etiam ea captivitate durante vigebat in Iu diei bus, εe Legislatoribus Iudaeorum auctoritas condemnandi reos ; ut con stat ex historia Sit sannae, Daniel. eap. et 3. Et Zorobabel iron diu post missus suit a Cyro Persarum Rege eum facultate reparandi Templum : ut legitur
x. Ira cap. I. a. Per scuerabat
quoque apud Iudaeos Senatus di et Sanhedrin , in quo velut in Concilio
decernebantur ea , qtiae legis erant ἱ ergo non fuit tunc penitus ablatum sceptrum 1 Iuda.
38쪽
Quaestio IL De Existentia Demationis.
NI.'Irea minorem subsumtam in distursu a nobis supra iacto,
nempe, quod Principatus tune χωHm ii Iuda penitus desecerit, quan do venit Iesus Nazarenus, omnes Chrisiani conveniunt quidem contra I daeos hoc negantes; sed in modo exinplieandi distordes invenio. Iudaei ergo aperth nesant, penitus ab eis ablatum suisse ius Regni, de
Principatus. Volunt enim, adnue storenti rumum Regnum iub Echmalotarcha e tribu Iuda perseverare in Asia ;& in aliis remotissimis mundi partibus habere Duces perpetua successione. Ita seribunt Beniamin Τudelensis , in sui Di,νis Historia. Postelliis , Us.
Orient. p. r. eap. s. s. qui tradit versus orientem diu latitasse decem . Tribus , montium angustiis circumel sis; ex quibus tandem prognatos Tar- raros , de Turcas inde erupisse e suod ex Haythoni Armeni historia probare conatur. Iosephus etiam ι o. II. --εiquit. cap. s. scribit, decem Tribus trans Euphratem deportatas in immenissim multitudinem sua aetate excrevisi et idemque fatetur Orosius, lib. 1. p. iniod ex lib. 4. Esdra cap. I 3. erui videtur, ubi legitur, decem Tribus in longinquas terras abiisse, ut
ritus suos absque impedimento observare possent ; aquas Euphratis illis distessisse , & post iter anni unius, dimidii in regionem imperviam Ai saxeth pervenisse ; ibique usque ad novissimum tempus erunt , quo iterum Deus aquas euminis dividet, ut ponent transire. XII. Inter Christianos ovoque diis sceptatio est circa sensum illorum veris horum t Non auferetur sceptrum de Doda . Non enim sceptrum Iudaicum.
eontinuo duravit in sola illa Tribu , Iacobi obita, usque ad Iesu Nazareni adventum ; sed per alias Tribus
divagatum est . modevincitur, enaris
rando omnes, qui , Iacob, usque ad Iesum populo Iudaico praefuerunt. Populus ergo Hebraeus statim post
egressum ab AErypto , & legem a Deo
acceptam , caepit habere Princeps, qui ex sua essent Gentemnon eadem tamen Principatus specie. - mi Ηebraeis primo imperarunt suerunt D ees Moyses , & Iosue. Neuter tamen
fuit ex Tribu Iuda ; Moyses enim ex Tribu Levi , Iosue ex Tribu Ephraim originem traxerant . - Duincibus sueeestere Iudiees, qui ad Sa
lem usque, hoe est per annos supra trecentos, Rempublicam Hebraeorum
administrarunt. Ex quindecim Iudiis cibus , qui sibi invicem successere , duo tantum ex Tribu Iuda orti narrantur , Othoniel, & Abesam ἔ qui,
ut patet I. Reg. I.. solum per annos
sexaginta septem Israelitis ius dixe
Post haee Imperium fuit penes RΡes, quorum primus Saul stat ex Triau Beniamin . Sauli successit David ex Tribu Iuda. A Davide, usque ad captivitatem Babylonicam , hoc est per annos quadringentos septuaginta tres, potestas Regia mansit in Traba
Iuda. - Post reversionem autem ex
captivitate Rabylonica, usque ad Ηerodem , hoe est, per annos quingentos, & viginti, Pontifices, qui erant ex Tribu Levi, principati sunt. His stantibus , quomodo impletum esse sustinebimus Iacobi oraculum Nam hoc promittit, Principatum sui rum in Tribu Iuda usque id Messiae aduentum; & tamen constat, ex milia& quingentis annis, qui ab egressu exEρypto ad Christum usque fluxerunt, Τ libum Iuda solis annis quadringentis septuaginta tribus rerum summ1 potitam fuisset imb hane etiam ab ea
suisse ablatam quingentis, & viginti
annis ante Christi Jesu adventum. XIII. Antequam ab hoc nodo conem mur nos extricare, dissipanda est sabula Judaeorum supra narrata de Regno,
39쪽
uartibus remotissimis confingunt. Hoc enim merum esse figmentum , testantur vel Rabbini celebriores, ingenue conis tentes, Iudaeos Regia potestate, sceptro , ae dominio penitus excidisse, Ie- eundum illud Oses Vaticinium,c. 3. .4.
raphim . Quae , licet Hebraei exponant de tempore praeterito Captivitatis Bais hylonicae; Christiani tamen omnes cum S. Hieronymo, in dicti: in eaput oseae,de tempore suturo 1 C.iristo usque ad nisnem mundi intelligunt. Unde ait et Pin
Praeterea Regnum istud florenti mum, quod decantant Iudaei, in sol eorum prantasia situm esse demonstrant viri illustres; qui omnibus mundi partibus etiam dirutis, ae imperviis peregrinatione lustratis, Iudaeos ubique
servos, nulli bi dominos invenere . Auctores autem , qui oppositum referunt,
vel nallius fidei sunt, si sint Iudaei; vel
de auditu Me dicunt et nemo enim Iudaeorum Regnum se unquam vidisse testari potest. ae de deeem Tribubiis ultra Euphratem transportatis scribit Iosephus , inosius , & Alictor tibri dra , ut apocrypha reiicienda sunt. Et licet hoc admittarem M , Proba dum esset . eas ibi adhue in Iudaismo perseverantes habere proprios Reges Labentes jus supremum , ae indepe dens; & non potius Gentibus illis barbaris esse subjectas . Certis si alieub Regnum hoc forentissimum haberent
Iudaei; miror cur malint tanquam mancipia omnium nationum grave iugum ferre; quam omnes, iuncto consilio , ceu ad novam terram Promissio. nis illuc convolare. Puto, Regnum hoc
Iudaeorum esse in orbe Lunae hium , ita quo Recentiores aliqui volunt esse habitatores ; ideoque Iudaei apud nos commorantes se excusis uni, non posse illue ascendere. XIV. Expediti ab his Iudaeorum nugis, superius expositam dicte ultatem aggredimur. Ut eam solverent. indiversas vias iverunt Christiani Theolo. gi. Lyrantis, Tostatus , aliique censent, ablatum in Sedecia sceptrum 1
Tribu Iuda penitus non suisse ; sed soluta captivitate, in Zorobabel e Tribus illius Prine ipe suscitatum suille; deinde ad eius posteros derivatum , & tandem ad Assamonaeos: qui esto pὶterno
genere essiriit de Levitica Tribu , mainterno tamen erant de Tribu Iuda: quia propter nobilitatem harum duarum Tribuum mutua in me illas iniebantur eonjugia. Sic , Exodi s. v. 13. Aaron de Tribu Levi doexit axorem Elisabet,
filiam Aminadab Principis de Trib
Pontifex iniit eum Iosabet filia Ioram
Regis Iuda. . XV. Sed hine expositioni acquiesco re non possum . Primh. Nam est O unus , vel alter ex praefatis, qui a Zorobabel eusque ad Christum principati sunt , Virginem de Tribu Iuda duxerit: credibile tamen non eli , a Triba sua uis xores numquam duxisse , sed ex alienae semper , & quidem semper ex eadem Cum enim hoc nulli Scripturae testimonio nitatur merum figimentum credi potest. - Secundb . Id repugniszverbis Pauli, Hebr. r. v. t 3. ω r . dicentis et In quo enim hae dieuntur , de lis Tribus, de quamwllus Avari pra-
40쪽
sὸ fuit . Manis sum est enim , quia ex
Iuda ortus sit Dominus noler , in qu Tribu nihil de Sacerdotibus Muso I eutus es. Nullius autem roboris eget
Pauli argumentum, si Sacerdotes inter Tribules Iudae recenseri iure potuin sent. -- Tertib. Nulla maternae stirpis apud Iudaeos ratio unquam habita est, secundum Thalmudi eum illud se i
tum et Familia matris non vocatur fa
milia . Unde in protrahenda Christi genealogia , a stirpe Ioseph , etsi verus Pater Christi non sit, non Mariae, quae
fuit vera Christi mater , eam Mart. c. g. producit: - Dato demum, quod maternum genus susticeret; sequeretur,qiidd etiam post Christi adventum in
Tribu Iuda sceptrum duraverit. Nam Herodes uxorem habuit Mariadnem Hircani Ponti scis filiam , quaeque materno genere erat ex Tribu Iuda: ex ea natus Aristobulus, ex quo Her
des Agrippa, qui fuit Iudaeorum I
gitimus Rex. XUI. Propterea dicunt alii r Assamonaeos, qui a Zorobabele usque ad Christum Principatum in Iudaea tenuerunt, paternum genus ad Iudam reserre : quod videtur indicari. I. Ma, ehab. s. v. 63. ubi de Iuda, & fratrihus eius dicitur: Et viri Iuda magni- fati sunt valde in conspectu omnis Israel . Ita Baronius , Genebrardus &e.
Primo . Quia pugnat eum laudatis Apostoli verbis , Hebr. 7. dicentis, de Tribu Iuda nullum Altari praesto sui si se . nullum fuisse Sacerdotem . Tum
cum Cap. 26. Numer. v. 39. U. ubi
Core, Dathan , & Abiron morte le-untur mulinati; quia cum non essente stirpe Aaron, ausi sunt offerre incensum Dominor in haberem psea mιii Israel, quibus commonerentur . nequie aecedat alienigena , ω qui non est de femine Aaron, ad offerendum inrem sum Domino. Cum ergo Assamonaei Sacerdotio simul, & Imperio potirentur , crant de stirpe Aaron , & de Tri
bu Levi, non de Tribu Iuda. Debile
autem est fundamentum ex Ioco Mais ahab. de promtum. Iudas enim, & st tres non dicuntur Uiri Iuda , quia e Gsent de Tribu Iuda; sed quia viri Iudaei, & quia Iudam ducem sequebanis
tur. Unde Graecus texi us sic reddite Et vir Iudas . ω fratres eis, glorifieatus es. Versio item Syriaca: Iuda . oesta-
tres eius magis laudati fuerunν. Sandi
Iudam, & Machabaeos non ex Tribu Iuda , sed Levi prognatos suisse, lique v
ex Cap. 1. Lib. I. Maca b. v. i. Ubi Mais
tathias Machabaeorum parens dicituri Filius Dannis filii Simeonis, Sacerdost ex filiis Dari, ab Ierusalem. ae in Α- araonitidas familias recensetur, prini.
chabaei, sive Assamonaei Regnum Iudaeorum administrabant, non iure haereditario, sed electivo, ut apparet r. Macbab. 9. P. 18.1s.'3o. At ii essent
de Tribu Iuda, debuissent haereditario jure possidere Prinei patum . XVIII. Alii subinde dicunt: Ex Tribu Iuda extitisse Principes uin ead Christum . mia supremus Iudaeorum Senatus a Moyse Dei iussu institutus, Num. r I. v. et s. ex septuaginta viris constans , quem Synedrium ma gnum vocabant, penes quem erat sumisma auctoritas iudicandi de lege, coninstabat ex senatoribus a Tribu Iuda pro genitis. Ita Paulus Burgensis, Petrus Galatinus &c. XlX. At voluntaria apparet haec
meditatio. Nam dato quod multi negantὶ Senatum illum ad Christi usque tempora perdurasse; sin E fundamento supponitur, illum ex solis Tiibulibus Iuda constitisse et eam potius verosimile sit , ex viris singulis Tribubus delectis eum GaIuisse. Par enim erat, ut E sinsulis Tribubus assumerentur Viri, qui omnibus Tribubus ius dicturi erant. Ita nimirum factum esse, cum Moyses t Ilum primo instituit,
legitur, Exodi rg. v. 13. Et eIectis viis ris strenuis de etincto Israel, eonstitiaiι eor